|
By planodion on 25 Ἰανουάριος 2026
|
Α
ΣΚΕΦΤΗΚΑΝ κι ἀποφάσισαν: πρέπει νὰ σταματήσουμε νὰ φτιάχνουμε
πίνακες καὶ γλυπτά, γιατὶ καταντοῦν ἁπλᾶ διακοσμητικὰ
στοιχεῖα. Πρέπει νὰ κάνουμε κατασκευές – ἰδίως ἐφήμερες. Ἔτσι
θὰ ἐκφράζουμε τὴν κίνηση τῆς ζωῆς καὶ θὰ στήνουμε, κάθε φορά,
ἕνα παιχνίδι.
Ποῦ εἶδαν τὴν κίνηση καὶ τὸ παιχνίδι στὴν ζωή μας; Κι
ὕστερα, γιατί θέλουν νὰ ἀποφύγουν τὴν ὕψιστη δοκιμασία τῆς
τέχνης, τὴν ἀντοχὴ στὸν χρόνο;
![]()
Πηγή: Ζήσης Σαρίκας, Ψίχουλα, Μικρὰ πεζά, Πανοπτικόν, Γ΄ ἔκδοση, 2019 (Α΄ ἔκδοση, Νησῖδες, 1998).
Ζήσης Σαρίκας (Θεσσαλονίκη, 1953). Σπούδασε
Nεοελληνικὴ Φιλολογία καὶ Φιλοσοφία στὴ Φιλοσοφικὴ Σχολὴ
τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εἶναι
συγγραφέας, μεταφραστὴς καὶ ἐπιμελητὴς ἐκδόσεων. Ἔγραψε τὰ
βιβλία: Μῦθοι τῆς τεχνολογίας (Ἐκδοτικὴ Θεσσαλονίκης, 1987), Ψίχουλα: μικρὰ πεζά (Νησῖδες, 1998· Πανοπτικόν, 2008), Τὸ ὅραμα τοῦ ὑπεράνθρωπου: μιὰ ἑρμηνεία τοῦ ἔργου τοῦ Φρίντριχ Νίτσε «Ἔτσι μίλησε ὁ Ζαρατούστρα» (Νησῖδες, 2003· Βάνιας, 2008· Πανοπτικόν, 2014), Μακριὰ ἀπ' τὸν κόσμο (Πανοπτικόν, 2008), Ἀνθρώπινες σκιές (Πανοπτικόν, 2012), Κυριακὴ ρεπό
(Ἑστία, 2014). Ἔχει μεταφράσει στὰ ἑλληνικὰ τὸ σύνολο τοῦ
φιλοσοφικοῦ ἔργου τοῦ Φρίντριχ Νίτσε, ἔργο ποὺ διήρκεσε
εἴκοσι χρόνια, καθὼς καὶ ἔργα τῶν Ντιντερό, Μπακούνιν,
Στίρνερ, Φρόϊντ, Φουκό, Μποντριγιάρ, Καστοριάδη, Κοϊρὲ καὶ τῶν
στοχαστῶν τῆς Σχολῆς της Φρανκφούρτης. Ὑπῆρξε διευθυντὴς τῆς
σειρᾶς ἀρχαίων Ἑλλήνων συγγραφέων στὶς ἐκδόσεις Ἐξάντας,
καθὼς καὶ τοῦ βραχύβιου ἐκδοτικοῦ οἴκου τοῦ Ἀριστοτελείου
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Τὸν Νοέμβριο τοῦ 2016 τιμήθηκε
ἀπὸ τὴν Ἑταιρεία Συγγραφέων μὲ τὸ βραβεῖο "Διδῶ Σωτηρίου" γιὰ
τὸ σύνολο τοῦ ἔργου του.
|
|
|
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου