
Του Γιάννη Σχίζα –
«Θα πρέπει να εφεύρω νέες λέξεις γι αυτό που βλέπουμε από το παράθυρο», δήλωσε ο κυβερνήτης του Artemis II Ριντ Γουάιζμαν , βλέποντας τις μεταβαλλόμενες εικόνες από το παράθυρο του διαστημόπλοιου : «Πριν την εκτόξευση, νιώθεις ότι είναι το μεγαλύτερο όνειρο στον κόσμο. Και όταν είσαι εκεί έξω, το μόνο που θέλεις είναι να επιστρέψεις στην οικογένεια και τους φίλους σου. Είναι κάτι ξεχωριστό να είσαι άνθρωπος, και είναι κάτι ξεχωριστό να βρίσκεσαι στον πλανήτη Γη».
Το Artemis II έκανε την απόσταση – ρεκόρ 252.766 μιλίων από τη Γη, και για κάποιο χρόνο ‘απομακρύνθηκε’ από την προεδρία Τραμπ, που ήταν η μητέρα όλων των σκανδάλων. Αυτό έλεγαν σε μεγάλο βαθμό οι ανταποκρίσεις και εκτιμήσεις , της κατεστημένης και μη πολιτικής .
Τα σκάνδαλα επακολουθούσαν το ένα το άλλο, πολλοί μάλιστα ήταν αυτοί που λογάριαζαν το σκάνδαλο Επστάϊν σαν πρακτική αντιπερισπασμού από τις μεγάλες απώλειες της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Τώρα φαίνεται ότι η σκανδαλολογία είχε σχέση με την εξερεύνηση του διαστήματος.
Η αγωνιώδης προσπάθεια και τελική επιτυχία του Τραμπ να βάλει στην Φυλακή τον Μαδούρο της Βενεζουέλας, να αμφισβητήσει (Παρά το Δόγμα Μονρόε του 1823 !) την κυριαρχία του Καναδά και του Μεξικού, να θέσει θέμα Γροιλανδίας και Δανίας, να (μην)προβληματισθεί για τη πολιτική του Ισραήλ στη Γάζα, να ξεκινήσει πόλεμο με το Ιράν, να δολοφονήσει την ηγεσία του και τουλάχιστον 170 παιδόπουλα, να ομολογήσει χρέος της τάξεως τρισεκατομμυρίων (31 προς το παρόν), να υποστεί την αμφισβήτηση της Ευρώπης – και όλα αυτά σε χρόνο πολιτικά dt, μέσα στο ενάμισι έτος διακυβέρνησης ! – συνιστούν μια πρωτοφανή αποτυχία της εξουσίας του ! Που έπρεπε να διασκεδασθεί με μια αντίστοιχη επιτυχία.















