Ημέρες ορειβασίας

Ημέρες ορειβασίας

Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2022

Αγώνας για να σταματήσει η επιδοτούμενη διάλυση των ελληνικών καϊκιών - Έχουν καταστραφεί πάνω από 11.000

 

Tης Μαρίας Λιλιοπούλου

Σκαριά που ήταν περισσότερο ζωντανά μνημεία παρά άψυχα ξύλινα καΐκια, που έγιναν μάρτυρες σε εμπειρίες μιας ζωής, που κουβάλησαν καλές και κακές ψαριές, που σπούδασαν παιδιά και έζησαν οικογένειες, αλλά που στο τέλος της «ζωής» τους έμελλε να τα καταπιεί ένα μηχάνημα καταστροφής αφήνοντας πίσω τους ερημωμένα καρνάγια σε δεκάδες ναυτικούς τόπους της Ελλάδας.

Περίπου 13.500 καΐκια, σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, αλλά σίγουρα τουλάχιστον 11.000 σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Πολιτισμού «έσπασαν» τις τελευταίες δεκαετίες στην Ελλάδα, έναντι ευρωπαϊκών επιδοτήσεων παίρνοντας μαζί τους ένα τεράστιο τμήμα της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας μας, αλλά και της τέχνης της ξυλοναυπηγικής και αποδεικνύοντας πόσο στρεβλή μπορεί να είναι η ερμηνεία μιας ευρωπαϊκής οδηγίας για τον περιορισμό της υπεραλίευσης και της προστασίας των αλιευμάτων.

Εδώ και κάποια χρόνια γίνεται προσπάθεια ώστε να μην επαναληφθεί η επιδότηση του σπασίματος των καΐκιών και να βρεθεί ένας άλλος τρόπος πιστοποίησης της εξόδου των ψαράδων από το επάγγελμα. Μέχρι τώρα όμως, όπως, παραδέχονται και οι άνθρωποι που δίνουν αυτόν τον αγώνα, έχουν «χορτάσει» υποσχέσεις.

Πράσινες υποδομές και λύσεις βασισμένες στη φύση

 

Η πόλη ως σφουγγάρι νερού Πράσινες υποδομές και λύσεις βασισμένες στη φύση.

Αργή κίνηση του νερού: η πόλη ως σφουγγάρι νερού

         Το κίνημα «slow water» που προωθείται από τον Κινέζο αρχιτέκτονα τοπίου Kongjian Yu, προτείνει να αλλάξει ο πολεοδομικός σχεδιασμός για να φωτίσει τη διαχείριση του νερού σε πόλεις που σέβονται τη φυσική ροή του. Αντιμετωπίζοντας το τσιμέντο και την ακαμψία, έχει δεσμευτεί να συμμαχήσει με τη φύση δημιουργώντας πράσινες υποδομές που αιχμαλωτίζουν, ηρεμούν, αποθηκεύουν και ανακυκλώνουν τη βροχόπτωση. 

    " Στη μηχανική , η ακαμψία είναι ένα ποσοτικό μέτρο της αντίθεσης στις ελαστικές παραμορφώσεις που παράγονται σε ένα υλικό λόγω δύναμης ή προσπάθειας, το οποίο εξετάζει την ικανότητα ενός δομικού στοιχείου να υποστηρίζει προσπάθειες χωρίς να αποκτά μεγάλες παραμορφώσεις"

Είναι πλεόν απαραίτητο σε περιόδους κλιματικής αλλαγής, για τις καταρρακτώδεις βροχές και τις πλημμύρες.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            

         Υπάρχουν προειδοποιήσεις επικυνδινότητας πλημμυρών η ξηρασίας   για  σε όλα τα μέρη του πλανήτη: πρέπει να διαχειριζόμαστε ορθά το νερό εάν δεν θέλουμε να υποφέρουμε από την έλλειψή του. Δημιουργήστε και ξανασκεφτείτε τον τρόπο της συλλογής του. Οι βροχές θεωρούνται πάντα ευεργετικές και αναγκαίες, αλλά είναι όλο και πιο ακανόνιστες, καταρρακτώδεις και προκαλούν πλημμύρες. Η κατάρρευση που παράγεται από αυτό το ανεξέλεγκτο νερό οδηγεί σε πολυάριθμες απώλειες και ζημίες. Είναι λοιπόν απαραίτητο να επανασχεδιάζουμε τις πόλεις μας για να ελαχιστοποιήσουμε τις ζημιές τους και να επωφεληθούμε από αυτές σε περιόδους ξηρασίας. Η υποστήριξη όλων των συστημάτων που επιτρέπουν τη συλλογή και αποθήκευση του νερού ώστε να είναι χρήσιμο σε περιόδους λειψυδρίας, η οποία είναι ολοένα και συχνότερη λόγω της κλιματικής αλλαγής, εκτός από τον έλεγχο των πλημμυρών, είναι η φιλοσοφία πίσω από την κίνηση που ονομάζεται αργό νερό, που στοχεύει να εκμεταλλευτεί εκείνες τις επιθυμητές βροχές, αλλά μερικές φορές που ξεφεύγουν και χάνονται. Η αργή κίνηση του νερού προτείνει να τις δαμάσει. 

    Οι πόλεις μας έχουν γεμίσει με άσφαλτο  και σκληρά υλικά που εμποδίζουν το φιλτράρισμα (και τη διήθηση στο έδαφος του νερού της βροχής) . Οι δρόμοι γίνονται χαράδρες σέρνοντας τα πάντα στο πέρασμά τους χωρίς  σταματημό καθώς οι υπόνομοι (της αποχέτευσης) συχνά καταρρέουν. Όσοι ζουν σε πόλεις όπως η Μαδρίτη, έχουν δει με τα χρόνια πόσοι από τους ανοιχτούς χώρους έχουν γίνει αυτά που ονομάζονται «σκληρές πλατείες». Το έδαφος και τα φυτά έχουν αντικατασταθεί από πλακάκια ή άσφαλτο που δεν είναι πορώδη. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητο να αντιστραφεί αυτή η κατάσταση χρησιμοποιώντας πορώδη υλικά, εκτός από τη δημιουργία αστικών περιοχών με βλάστηση και διαπερατά πεζοδρόμια ικανά να συλλέγουν και να φιλτράρουν τη βροχή.


        Όταν ο Κινέζος αρχιτέκτονας τοπίου Kongjian Yu ανέβηκε στο βήμα για να παραλάβει το βραβείο Sir Geoffrey Jellicoe 2020 από τη Διεθνή Ομοσπονδία Αρχιτεκτόνων Τοπίου, μίλησε για το χωριό του, το Dong Yu (στην επαρχία Zhejiang), όπου συναντώνται ένα ρέμα και ο ποταμός Wujiang  και όπου «οι αγρότες δούλευαν τις καλλιέργειές τους με σύνεση, ακολουθώντας τους ρυθμούς της φύσης και προσαρμοζόμενοι σε ένα «απρόβλεπτο» κλίμα.        
                    Έτσι, σαν να ήταν ιστορία, ο Kongjian, αφού είδε πώς είχε χαθεί η κουλτούρα με την οποία οι αγρότες του χωριού του είχαν διαχειριστεί το νερό, αναρωτήθηκε τι είχε συμβεί. Επιβεβαίωσε ότι ο κόσμος της παιδικής του ηλικίας είχε εξαφανιστεί επειδή τα ποτάμια είχαν μπει σε κανάλια και οι υγρότοποι είχαν αποξηρανθεί, και πρότεινε ότι το έδαφος και το νερό έπρεπε να διαχειριστούν ξανά με τον σοφό τρόπο των αγροτών.

Παραδοσιακή διαχείριση εδαφών

        Αυτός ο Αρχιτέκτονας τοπίου, με διδακτορικό στο Σχεδιασμό από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ (ΗΠΑ), προτείνει να χτίσει αυτό που αποκαλεί πόλεις σφουγγάρια, οι οποίες να είναι ικανές να απορροφούν μεγαλύτερες ποσότητες βροχής. Αυτό είναι απαραίτητο στο πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής:

ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ: ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

 


Η Μεσόγειος όπως δεν την έχετε ξαναδεί

 

Από τις 6 Οκτωβρίου προβάλλεται στους κινηματογράφουςτο ντοκιμαντέρΜΕΣΟΓΕΙΟΣ: ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα κινηματογραφική παραγωγή με θέμα τη ζωή στη Μεσόγειο και τις απειλές που αντιμετωπίζει από την ανθρώπινη δραστηριότητα.

Πρωταγωνιστούν αντιπροσωπευτικά είδη θηλαστικών, ψαριών και πτηνών που ζουνσήμερα στην Μεσόγειο, όπως η φάλαινα-φυσητήρας, η μεσογειακή φώκια Monachus monachus, η θαλάσσια χελώνα Caretta caretta, μια οικογένεια πελαργών, ένας θαλάσσιος αετός και μια γάτα από τις Κυκλάδες.Πώς αυτά τα πλάσματα συμβιώνουν μαζίμας; Πώς καταφέρνουν να γεννήσουν, να αναθρέψουν τα μικρά τους και να επιβιώσουνσε έναν κόσμο που βρίσκεται υπό συνεχή πολιορκία από την ανθρώπινη δραστηριότητα;

Η εντυπωσιακή κινηματογράφηση, με σκηνοθέτη τον πολυβραβευμένο FredFougea,μας παρουσιάζει για πρώτη φορά την Μεσόγειο μέσα από τα μάτια των ζώων που την κατοικούν και μεταφέρει το επείγον μήνυμα της ανάγκης να προστατεύσουμε το φυσικό πλούτο που κληρονομήσαμε.

H ΖΩΝΤΑΝΗ ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΤΩΝ GILBERT AND GEORGE ΣΤΑ ΒΑΘΡΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟΥΠΟΛΕΩΝ

του Κώστα Ευαγγελάτου 

Ο Γκίλμπερτ γεννήθηκε και μεγάλωσε στη μικρή πόλη Σαν Μαρτίνο στους Δολομίτες των Άλπεων. Σπούδασε, αρχικά, στη Γερμανία, σε σχολές τέχνης και στην Ακαδημία του Μονάχου. Το 1967 μετακόμισε στο Λονδίνο για να συνεχίσει τις σπουδές του. Ο Τζορτζ  που γεννήθηκε στην Αγγλία το 1942 σε ηλικία 15 ετών εγκατέλειψε το σχολείο. Αργότερα σπούδασε στη σχολή τέχνης για ενήλικες του Ντάρλινγκτον. Οι Gilbert & George συναντήθηκαν ως φοιτητές στο Saint Martin’s School of Arts, το 1967 όπου παρακολουθούσαν μαθήματα σύγχρονης γλυπτικής. Έκτοτε συνεργάζονται και εκφράζονται εικαστικά ως ζωντανά γλυπτά, δημιουργούν με ευστροφία και κριτική διάθεση μια σκληρή, ιδιότυπη, ποιητική και συγκινησιακά φορτισμένη πρωτόγονη Αντιτέχνη, στην οποία η λογική τάξη και η τρέλα βρίσκονται σε διαρκή ένταση. Η δουλειά τους περιστρέφεται γύρω από την ζωή των μεγαλουπόλεων, το θάνατο, την ελπίδα, τη ζωή, τον φόβο, το σεξ, τα χρήματα και τη θρησκεία. Κοινωνικά ζητήματα δείχνουν τις αντιφάσεις τους, άλλοτε χαρούμενα και τραγικά κι άλλοτε σουρεαλιστικά και συμβολικά. Στόχος  

δεν είναι να σοκάρουν, αλλά να δείξουν τί συμβαίνει στον κόσμο με το σύνθημά «Τέχνη για όλους»: πανκ και χίπστερς, αρχές και ξένοι, πρωτοσέλιδα και διαφήμιση.

H φύση στην πόλη

 

Του Γιάννη Σχίζα

Αυγή 24/9/22 

Ακούω  για το «Ευρωπαϊκό Φόρουμ Αστικής Ανθεκτικότητας»    που φέτος πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα και αισθάνομαι περίεργα :  Το φόρουμ ,που έγινε  σχεδόν παράλληλα με την «Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κινητικότητας», είναι δείγμα  ανταγωνιστικής   συμπεριφοράς , άσε που  η «αστική ανθεκτικότητα» είναι ασαφής όρος…

 

Η  ασάφεια και μάλιστα η σκόπιμη  ασάφεια  ενδημεί στο λόγο πολλών  ευρωπαίων. Κάποτε υπήρχε η ημέρα «Πόλη χωρίς αυτοκίνητο», που γιορτάζονταν από όλους και κυρίως οικολογούντες  την 20η Σεπτεμβρίου. Έπειτα δημιουργήθηκε στη θέση της  μια ολόκληρη εβδομάδα, η εβδομάδα κινητικότητας. Φαίνεται ότι  δεν απέμεινε από αυτά  παρά ένα σύνθημα υπέρ της Φύσης μέσα στην πόλη, αλλά κι αυτό είναι προβληματικό και αμφιλεγόμενο.

Η  κινητικότητα μέσα στην πόλη  πρέπει να περιοριστεί,  το λένε και οι «ανθεκτικοί», όμως παρουσιάστηκε  σαν αντίπαλος όρος προς την βιωσιμότητα….

Η Αθήνα χρειάζεται μικρότερη κινητικότητα ή περισσότερο χώρο για πεζούς -  όχι να κοιτάζεις να βρεις δρόμο ανάμεσα σε τραπεζάκια ! Υπάρχει βέβαια και μια τρίτη λύση που θα απελευθέρωνε χώρο, αλλά αυτή είναι μακροχρόνια : Όταν η Αθήνα θα αποκτούσε χώρο υπέργειο και υπόγειο, δηλαδή  όταν  θα γινόταν η πόλη  ψηλότερη και βαθύτερη..Αυτό έλεγε ο Λε Κορμπυζιέ , μεταξύ άλλων : Π.χ ότι η πόλη είναι κατάσχεση της φύσης από τον άνθρωπο…

 

Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2022

Δέσποινα Δεληγιαννοπούλου : Ιστορία ενός αιχμαλώτου

 

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2022 στις 9 μ.μ.


 

Στα 1928 δύο άντρες συναντώνται στο καφενείο ενός χωριού της Πιερίας.

 

Ο ένας είχε αιχμαλωτισθεί πριν 6 χρόνια από τους Τούρκους στη Μικρασιατική καταστροφή. Μέσα από τρομακτικές βαναυσότητες, καταφέρνει να δραπετεύσει μαζί με έναν σύντροφό του και μετά από περιπλανήσεις και παραπλανήσεις - καθώς υποδύεται τον Τούρκο - στο εχθρικό έδαφος και στο εχθρικό ανθρώπινο περιβάλλον, επιστρέφει στην πατρίδα και αφηγείται την οδύσσειά του.

 

Ο άλλος, πνευματικός άνθρωπος της εποχής, τον ακούει και καταγράφει ένα μέρος απ’ αυτήν την αδιανόητη ιστορία στη μνήμη του και το άλλο στο χαρτί, έκθαμβος για το «ωραίο αυτό λαϊκό λουλούδι του Λόγου» που του προσφέρεται. Θα φύγει στη Θεσσαλονίκη και θα την υπαγορεύσει ολόκληρη την ιστορία σε συγγενή του υποδυόμενος με τη σειρά του τον ήρωα. Αποτέλεσμα: ένα έργο υβριδικού χαρακτήρα (μαρτυρία και μυθοπλασία μαζί), με ιδιαίτερο θεατρικό ενδιαφέρον χάρη στην παραστατικότητα της αφήγησης και τον γνήσιο λαϊκό λόγο, θεωρούμενο ως ένα από τα 100 καλύτερα ελληνικά λογοτεχνικά βιβλία των τελευταίων δύο αιώνων!

 

Για τον συγγραφέα Στρατή Δούκα (1895-1983 – το 2023 είναι 40η επέτειος από την αποδημία του) η «Ιστορία ενός Αιχμαλώτου» είναι ένα έργο ζωής. Από την πρώτη έκδοση του 1929 μέχρι την τελική του 1962 δεν σταμάτησε να την επεξεργάζεται και να την βιώνει ξανά και ξανά. Έτσι στην παράσταση, θεατρική αδεία, δέχεται, κατάκοιτος πια, την «επίσκεψη» του ήρωά του στο ταπεινό του δωμάτιο, ας πούμε στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Ο ιδιωτικός του χώρος θα μεταβληθεί πλέον σε πεδίο αναπαράστασης των περιπετειών του αιχμαλώτου Νικόλα Κοζάκογλου μέχρι το λυτρωτικό τέλος. Ένα τέλος που προσφέρει των «παθημάτων κάθαρσιν» και για τους δύο. Και για τον «Αιχμάλωτο» που το πρόσωπό του αποκτά το ιστορικό του βάρος, αλλά και για τον συγγραφέα που δικαιώνεται ηθικά σε μια εποχή οι ανάγκες της επιβίωσης τον έχουν τσακίσει, όπως και πολλούς πνευματικούς ανθρώπους άλλωστε της εποχής του.

 

...

 

Image


Μαύρη Σαμπούκα

 

SABOUKA 1080x1080 6«Πώς θα χαρακτήριζα την Μαύρη Σαμπούκα; Απολαυστική έκρηξη!!! Τρελός ρυθμός, απίστευτες ατάκες - δεν τις προλαβαίνεις- και μοναδική χημεία των πρωταγωνιστών! Βγαίνοντας από το θέατρο θα σου συμβούν 2 πράγματα: θα ανυπομονείς να την ξαναδείς και θα σιγοτραγουδάς: Με έχεις στη μπούκα, με έχεις στη μπούκα, πίνω για ‘σένανε μαύρη σαμπούκα!», Μάκης Πουνέντης, ραδιοφωνικός παραγωγός

Μετά από πέντε επιτυχημένες σεζόν, η «Μαύρη Σαμπούκα» ξαναχτυπά στην “Golden Label” εκδοχή της. Ο Τόλης Παπαδημητρίου «εμβολιάζει» το ήδη σαρωτικό του κείμενο και μαζί με τον Αντώνη Στάμο υπόσχονται να σας δώσουν κίνητρο να βγείτε από το σπίτι τα Δευτερότριτα, κερνώντας αυτό που τόσο έχουμε ανάγκη: 100 λυτρωτικά λεπτά με γέλιο μέχρι δακρύων!
Μια κωμωδία για τη φιλία, το λάθος timing και τα μεγάλα σουξέ!
Από Δευτέρα 17 Οκτωβρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο θέατρο Ζίνα.
Μόνο για 10 παραστάσεις.
Πλοκή
Όλα ξεκινούν από μια… λάθος διάρρηξη.

Βάσω Βεκρή : Η Πάροδος

 Η Πάροδος γράφτηκε μέσα σε τρία χρόνια, ενώ το υλικό είχα αρχίσει να το συγκεντρώνω αρκετά χρόνια πριν. Στο διάστημα της συγγραφής της ήταν για μένα μια πολύ γοητευτική συντροφιά και σίγουρα μου λείπουν οι ώρες που περάσαμε μαζί.

Στόχευα να γράψω ένα βιβλίο που να έχει τη δομή αστυνομικού μυθιστορήματος, αφού πάντα με ενδιέφερε η τέχνη της σταδιακής αποκάλυψης των στοιχείων, της αμφισβήτησης των δεδομένων και της ανατροπής. «Η αλήθεια δεν είναι πάντα αυτό που φαίνεται. Ή, μάλλον, η αλήθεια είναι μπροστά μας, αλλά δεν τη βλέπουμε».

Το αίσθημα που κυριαρχεί είναι αυτό της αγωνίας, σαν να ξετυλίγεται ένα πολιτικό θρίλερ.

Στη θέση ενός αστυνομικού επιθεωρητή που έχει αναλάβει τη διαλεύκανση ενός εγκλήματος έχουμε τρεις βασικούς χαρακτήρες, μάλλον περιθωριακούς, που ερευνούν την εν ψυχρώ δολοφονία ενός κρατούμενου. Διαφορετικές προσωπικότητες και διαφορετικές οπτικές. Υπάρχει μια σκοτεινή ατμόσφαιρα που παραπέμπει σε νουάρ.

Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2022

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑΣ “Τα καΐκια και η ναυπηγική τέχνη στη νεότερη πολιτιστική κληρονομιά”

 

 

Όλοι οι φορείς ζητούν να σταματήσει η επιδότηση της καταστροφής παραδοσιακών καϊκιών

 

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2022

 

 

Η ψηφιακή πλατφόρμα “Τα καΐκια και η ναυπηγική τέχνη στη νεότερη πολιτιστική κληρονομιά” (www.woodenboats.gr) παρουσιάσθηκε χθες από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ), το Σπουδαστήριο Πολεοδομικών Ερευνών της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, τον Σύλλογο Φίλων του Μουσείου Ναυπηγικών και Ναυτικών Τεχνών του Αιγαίου και το Εργαστήριο Διδακτικής Μαθηματικών και Τεχνολογιών Μάθησης του Πανεπιστημίου Αιγαίου, την Τετάρτη 21/09/22, στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος.

 

α/ Η προβολή και διεπιστημονική τεκμηρίωση της ναυπηγικής παράδοσης ως άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, β/ η δημιουργία νέου υλικού υποστήριξης για την εγγραφή της ξυλοναυπηγικής τέχνης στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, γ/ η διακοπή της καταστροφής των αλιευτικών καϊκιών, και δ/ η υποστήριξη της παραδοσιακής ξυλοναυπηγικής δραστηριότητας, αποτελούν τους 4 βασικούς στόχους της πλατφόρμας.

 

Σε μήνυμά της η Υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, χαρακτήρισε προτεραιότητα για το ΥΠΠΟΑ την «διάσωση της τέχνης και της παράδοσης της ξυλοναυπηγικής και την αναγέννησή της μέσα σε ένα εκσυγχρονιστικό πλαίσιο». Ανέφερε εξάλλου ότι μέσα στο 2022 έχει ξεκινήσει η διαδικασία για την εγγραφή της ξυλοναυπηγικής στους Διεθνείς Καταλόγους της Σύμβασης για την Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς.  

 

Όπως τόνισε η Λυδία Καρρά,

Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α : Για την εκδημία του Ομότ. καθηγητή Δημ. Ρόκου

 

 


Εταιρεία Κρητικών Σπουδών – Ίδρυμα Καψωμένου

Έτος Ιδρύσεως: 1992, Αρ. Εγγραφής: 401/92

73005   Πύργος Αλικιανού Χανίων

Τηλ. + Fax: +30 28210 78831, κιν.: +30 6985677342

E-mail: eks-ik@eks-ik.eu, ekapsome@yahoo.gr

Ιστοσελίδα: www.eks-ik.eu

                                                                                     

 

                                                  Το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας Κρητικών Σπουδών – Ιδρύματος Γεωργίου και Αρτεμισίας Καψωμένου, μόλις έγινε γνωστή η θλιβερή είδηση της εκδημίας του Ομότιμου καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Δημήτρη Ρόκου, που υπήρξε μέλος και σταθερός συμπαραστάτης της Εταιρείας Κρητικών Σπουδών, συνήλθε σε Έκτακτη Συνεδρία και εξέδωσε το ακόλουθο ψήφισμα:

    Το Δ.Σ. της Εταιρείας Κρητικών Σπουδών – Ιδρύματος Καψωμένου, εκφράζει τη βαθύτατη οδύνη των Μελών και των Φίλων του για την απώλεια ενός σπουδαίου ερευνητή, πανεπιστημιακού δασκάλου, συγγραφέα και ενεργού πολίτη, του Ομότιμου καθηγητή Δημήτρη Ρόκου.

  Ο Δημήτρης Ρόκος, και ως άτομο και ως Πρόεδρος του Μετσόβιου Κέντρου Διεπιστημονικής Έρευνας, υπήρξε στενός φίλος και συνεργάτης του Ιδρύματός μας. Σε δική του πρωτοβουλία οφείλεται η καθιέρωση προνομιακής σχέσης συνεργασίας μεταξύ του ΜΕ.Κ.Δ.Ε. και της Εταιρείας Κρητικών Σπουδών – Ιδρύματος Καψωμένου, με συνδιοργάνωση Συνεδρίων, όπως η σειρά Προβλήματα Σοσιαλισμού. Θεωρία και Πράξη, εικοσαετούς διάρκειας,  ερευνητικές συνεργασίες και ανταλλαγή ομιλητών σε διεπιστημονικά μεταπτυχιακά προγράμματα, προκηρύξεις βραβείων, και άλλα.

Όσοι γνωρίζουν την ακαδημαϊκή και την πολιτική διαδρομή του Δημήτρη Ρόκου ξέρουν ότι η ζωή και το έργο του προσέφεραν και προσφέρουν πρότυπα ικανά να εμπνεύσουν και να ενεργοποιήσουν τους ανθρώπους. O Δημήτρης Ρόκος ανήκει στο σπάνιο εκείνο είδος ανθρώπων που έχουν τη δύναμη να κάνουν τα όνειρα πραγματικότητα. Διέθετε την οξύνοια και την τόλμη να συλλαμβάνει τις διάχυτες τάσεις και τα αιτήματα της εποχής και να τα μορφοποιεί σε οράματα· την ικανότητα να εμπνέει και να συσπειρώνει τους άλλους γύρω από αυτά τα οράματα· τη δημιουργική σκέψη και την επιμονή να τα κάνει πράξη. Και ακόμη, τη γενναιοφροσύνη, να κάνει τους άλλους συμμέτοχους στα δικά του επιτεύγματα.

Ἑλληνικὰ Κάλαντα, Ἐκλογή, συλλογὴ-καταγραφὴ ὑπὸ Κωνσταντίνου Ἰ. Μάρκου

 

 ἔκδοση Δήμου Παιανίας, 2011

 

Ὁ Κωνσταντῖνος Μάρκος εἶναι ἀπό τούς –λίγους, δυστυχῶς- πνευματικούς ἀνθρώπους πού ἔχει σήμερα, ὅσο ποτέ, ἀνάγκη αὐτός ὁ τόπος: Μέ ἀγροτική καταγωγή ἀπό τόν Κονιάκο τῆς Δωρίδος, μέ σπουδές στήν Μαράσλειο Παιδαγωγική Ἀκαδημία, τήν Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, στό «Ὀρφεῖον», στήν Σχολή τοῦ «Συλλόγου πρὸς Διάδοσιν τῆς Ἐθνικῆς Μουσικῆς» τοῦ Σίμωνος Καρρᾶ, μέ μακρά ἱεροψαλτική θητεία, μέ χρόνια τριβή καί πλούσια διδακτική καί συγγραφική δραστηριότητα στούς δύο κλάδους τῆς μουσικῆς μας, βυζαντινῆς καί  δημοτικῆς, καί τέλος μέ βαθειά γνώση τόσο τῆς βυζαντινῆς ὅσο καί τῆς εὐρωπαϊκῆς σημειογραφίας, ἦταν ὁ καταλληλότερος γιά νά φέρῃ σέ πέρας τό τεράστιο σέ εὖρος καί σημασία ἔργο τό ὁποῖο ἀνέλαβε.

Μιλᾶμε γιά τόν 732 σελίδων τόμο Ἑλληνικὰ Κάλαντα, Ἐκλογή, πού ἀποτελεῖ  τήν 5η ἀπό τίς ἐκδόσεις στίς ὁποῖες ἔχει προβῆ ὁ ὀργανισμός  Ἐπιστημονική Βιβλιοθήκη |Δῆμος Παιανίας | Δημοτικὴ Χορωδία Παραδοσιακῆς Μουσικῆς (Βυζαντινῆς καὶ Δημοτικῆς). Τό προεισαγωγικό σημείωμα μᾶς πληροφορεῖ ὅτι «Ἡ παροῦσα ἔκδοση πραγματοποιήθηκε χάρις στὴν εὐγενικὴ χορηγία τοῦ τέως Ἀντιδημάρχου Παιανίας κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ Ι. ΧΑΤΖΗΣΤΑΜΑΤΗ εἰς μνήμην τῶν γονέων του ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΙ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ», καί αἰσθάνεται κανείς τήν ἀνάγκη νά ἀπευθύνῃ στόν κ. Χατζησταμάτη καί σ᾿ ὅλους τούς ὁμοίους του, εὐχαριστίες, ἔστω καί ἀνεπίδοτες, γιά τό γεγονός ὅτι μέ τήν ἀγάπη τους γιά τόν τόπο καί τήν πολιτισμική του παράδοση τῆς δίνουν τήν δυνατότητα νά ἐξακολουθεῖ νά ἀναπνέῃ.

Αὐτήν τήν ἀναπνοή τοῦ κατά κανόνα περιφρονημένου κόσμου τῆς λαϊκῆς μας παράδοσης μπορεῖ νά ἐνωτισθῇ ὁ ἀναγνώστης σέ κάθε σελίδα αὐτοῦ τοῦ βιβλίου πού, πλήν τῆς κατατοπιστικῆς εἰσαγωγῆς, περιλαμβάνει κάλαντα τῆς παραμονῆς τῶν Χριστουγέννων, τῆς Πρωτοχρονιᾶς καί τῶν Φώτων, τῆς παραμονῆς ἤ τῆς ἡμέρας τῆς ἑορτῆς τοῦ Λαζάρου καθώς καί λαϊκούς θρήνους τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς, ἀπ᾿ ὅλες τίς περιοχές τῆς ἑλληνικῆς πολιτισμικῆς ἐπικράτειας: Πελοπόννησο, Στερεά Ἑλλάδα, Θεσσαλία, Ἤπειρο, Μακεδονία, Δυτική Θράκη, Ἀνατολική Θράκη, Πόντο, Μικρά Ἀσία, Νήσους Βορείου καί Βορειανατολικοῦ Αἰγαίου, Λέσβο, Χίο, Σάμο, Αἴγινα-Κύθηρα, Κυκλάδες, Δωδεκάνησα, Κρήτη, Ἑπτάνησα, Κύπρο, Καργκέζε Κορσικῆς.

«Η μάνα αυτουνού… Έλλη Ζάχου Ταχτσή»

 

 

 


 

της  Κικής Μαυρίδου σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Λάσκαρη 

με τη

Ράνια Σχίζα στο ρόλο της Έλλης Ζάχου Ταχτσή 

Από την Παρασκευή 7 Οκτωβρίου

κάθε Παρασκευή στις 21:15 και Σάββατο στις 18:15 

 

    Μετά την θριαμβευτική υποδοχή από κοινό και κριτικούς, ο μονόλογος της Κικής Μαυρίδου «Η μάνα αυτουνού… Έλλη Ζάχου Ταχτσή», βασισμένος στη ζωή της μητέρας του Κώστα Ταχτσή, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Λάσκαρη, με τη Ράνια Σχίζα στον ομώνυμο ρόλο, επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στον Πολυχώρο VAULT από την Παρασκευή 7 Οκτωβρίου έως τις 7 Ιανουαρίου 2023

 

Η παράσταση «Η μάνα αυτουνού… Έλλη Ζάχου Ταχτσή» είναι μία από τις τρεις παραστάσεις με τις οποίες συνεχίζεται κι αυτή τη σεζόν το θεατρικό project «Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ... ».Ένα θεατρικό φεστιβάλ μονολόγων, με εμπνευστή και καλλιτεχνικό διευθυντή τον Δημήτρη Καρατζιά, που φέρνει επί σκηνής μάνες σπουδαίων Ελλήνων ανδρών. Φέτος θα παρουσιάζονται στο VAULT και η «Καραϊσκάκενα, o Θρύλος»(βασισμένη στη ζωή της μητέραςτου Γεώργιου Καραϊσκάκη) της Σοφίας Καψούρου, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιάμε τηΣοφία Καψούρου στον ρόλο της Ζωής Διαμάντως Διμισκή και η «Χαρίκλεια Καβάφη» (βασισμένη στη ζωή της μητέρας του Κωνσταντίνου Καβάφη) σε κείμενο-σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη, με την Ασπασία Κράλλη στον ρόλο της Χαρίκλειας Καβάφη.

 

ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

 

    Η Έλλη Ζάχου Ταχτσή, υπήρξε μια ανυπόταχτη γυναίκα, που το μόνο που ήθελε, ήταν να ζήσει ελεύθερη και να αγαπηθεί. Ατύχησε και στα δύο. Υπέκυψε στη σκληρότητα της εποχής της και έγινε πιο σκληρή από αυτήν.

   «Η μάνα αυτουνού». Προσφώνηση απαξιωτική, ειρωνική, σαρκαστική, μα τόσο οικεία, τόσο γνώριμη. Ειπωμένη υπαινικτικά και πάντοτε χαμηλόφωνα. Σχεδόν ψιθυριστά. Από αυτούς τους ψίθυρους που είναι μαχαιριές στην καρδιά. Που καμιά φορά όμως γίνονται και φονικά. «Ο γιος αυτηνής», ο Κώστας Ταχτσής, δολοφονήθηκε. Όπως «δολοφονείται» σ’ αυτόν τον κόσμο, ότι απειλεί να ξεσκεπάσει την υποκρισία του.

    «Η μάνα αυτουνού». Το λιγότερο φωτισμένο πρόσωπο στον κυρίως αυτοβιογραφικό συγγραφικό κόσμο του Κώστα Ταχτσή. Στον οποίο βασίστηκε για να γράψει και το σημαντικότερο έργο του. Το «Τρίτο Στεφάνι». Που αποτελεί, πέρα από μια καταγραφή κι ένα ξεμασκάρεμα της αγίας ελληνικής οικογένειας. Εάν όμως το «Τρίτο Στεφάνι» ταυτίζεται με την ίδια την Ελλάδα, η ιστορία της μητέρας του, ταυτίζεται με όλα τα κρυμμένα μυστικά. Που κρατάμε καλά κλειδωμένα σε σκονισμένα μπαούλα, στοιβαγμένα στα υπόγεια της ψυχής μας.

 

Βιοποικιλότητα και τουρισμός

 


Μακρόνησος, το ελληνικό Long Island…

 

Tου Γιάννη Σχίζα

Ποντίκι 22/9/22


Η Ελλάδα, όπως ακριβώς οι ΗΠΑ και οι Μπαχάμες, έχει και αυτή το δικό της Long Island : Eίναι η   Μακρόνησος,  μια νησίδα μήκους 13 χιλιομέτρων και πλάτους 1,5-2 χιλιομέτρων, με συνολική  έκταση 18,5 περίπου τετραγωνικών χιλιομέτρων, που απέχει 2,5 μίλια από το Λαύριο. Το κορυφαίο υψόμετρο  της Μακρονήσου είναι 281 μέτρα, σχηματίζοντας έναν οφρύ από τον οποίο μπορεί να γίνεται παρατήρηση όλου σχεδόν του νησιού. Σε αντίθεση με τις αλλοδαπές «Μακρονήσους», η δική μας  έμεινε στην  ιστορία σαν τόπος μαρτυρίου πολλών χιλιάδων ανθρώπων.

Το νησί σήμερα φέρεται ως κατοικούμενο από 5 ανθρώπους, έχει δε ως παραγωγική δραστηριότητα την  διατροφή αμνοεριφίων και την μελισσουργία.  Είναι άνυδρο, απολύτως άγονο, οι αφάνες κυριαρχούν στο χώρο  του, αλλά όχι και άδενδρο : Σε διάφορα σημεία του χώρου υπάρχουν συστάδες με πεύκα και κέδρους.

 

ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΤΟΠΟΣ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ

Το νησί έγινε μια διασημότητα από την κράτηση χιλιάδων ανθρώπων μεταξύ των ετών 1947-58, όταν ήδη η κράτηση σε νησιωτικές περιοχές ήταν της «μόδας». Στις ΗΠΑ υπήρχαν οι φυλακές του Αλκατράζ, μνημείο θεσμικής αυστηρότητας και περιορισμών, ενώ στο Μαυροβούνιο σε μια λίμνη 370 τετρ. χιλιομέτρων υπήρχε  μια νησίδα που είχε την ίδια χρησιμότητα για την άρχουσα τάξη έως τις αρχές του 20ου αιώνα. Η απόδραση από αυτές τις φυλακές ήταν εξαιρετικά δύσκολη έως αδιανόητη, μόνο που στην περίπτωση της Μακρονήσου είχαμε δυο επιτυχημένες αποδράσεις – αυτήν του Κλεάνθη Τοσουνίδη και του  Γιάννη Λιβανίδη.

Το νησί… δεν ήταν νησί μέχρι την ύστερη νεολιθική περίοδο ! Στα 18.000 χρόνια πριν από τη παρούσα χρονολογία  υπήρξε έξαρση/αιχμή  της Παγετώδους περιόδου, οπότε η Αττική και οι Κυκλάδες  αποτελούσαν ένα ενιαίο σύνολο- με το  επίπεδο της θάλασσας να βρίσκεται  100 περίπου μέτρα πιο κάτω από το σημερινό. Ο άνθρωπος ακόμη και 4500-5000 πΧ μπορούσε να πάει  στην Αίγινα με τα πόδια ! Από κει και πέρα,  η θάλασσα ανέρχεται, το κλίμα και η ακτογραμμή σταθεροποιούνται και το νησί εμφανίζεται με τα σημερινά χαρακτηριστικά.

 

Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2022

Αντώνης Ζαΐρης - Γιώργος Σταμάτης Ο Μεγάλος Μετασχηματισμός Πορεία προς την αβεβαιότητα

 


Σελίδες: 202, Τιμή: 12,72 Ευρώ

ISBN: 978-960-02-3886-0

Εκδόσεις Παπαζήση

 

Τι σχέση μπορεί να έχει η διαγενεακή βία με τις μεταρρυθμίσεις και ο επιστημονικός με τον παραεπιστημονικό λαϊκισμό; Ανακτούν οι Ανθρωπιστικές Επιστήμες το κύρος και τη χρησιμότητά τους, υποστηρίζοντας ηθικά και εξισορροπητικά το «νέο γενναίο μας κόσμο», που προχωρά πάνω στο τρένο της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης με ανεξέλεγκτη ταχύτητα; Το περιβάλλον, η ανισότητα και οι ταυτότητες πόσο θα επηρεάσουν το μέλλον του συστήματος που κυβερνά χωρίς αντίπαλο τον κόσμο σήμερα; Ποιος είναι ο ρόλος της ηγεσίας, που αποτελεί πάντα τον καταλύτη στην πορεία των εξελίξεων; Έφθασε ο καιρός να απομυθοποιηθούν ταμπού και στερεότυπα, ελευθερώνοντας ανεκμετάλλευτες δυνάμεις της πατρίδας μας; Μπορούμε να αισιοδοξούμε για έναν μεγάλο μετασχηματισμό της οικονομίας μας; Ποια απροσδόκητα δώρα μας φέρνει η πανδημία;

Σε εύλογα ερωτήματα όπως αυτά μόνον ο χρόνος μπορεί να απαντήσει.

H πανδημία όμως ανέδειξε με έμφαση θέματα όπως τα παραπάνω, που αν και κάποια από αυτά ήταν ήδη γνωστά, τώρα αρχίζει να γίνεται ορατό το ότι αποτελούν σημαντικές ευκαιρίες όσο και απειλές για το μέλλον μας, καθώς βαδίζουμε στο δρόμο προς την αβεβαιότητα…

Τα έσοδα από τα δικαιώματα του βιβλίου θα διατεθούν στην ΑΜΚΕ ΚΑΡΚΙΝΑΚΙ, Ενημέρωση για τον καρκίνο παιδικής και εφηβικής ηλικίας.

 

Βιογραφικό:

O Αντώνης

Παγκόσμια Ημέρα για την Ειρήνη: Ποιος την θυμήθηκε; Ποιος νοιάστηκε;

 

Ελένη Καπετανάκη-Μπριασούλη*


Η Παγκόσμια Ημέρα για την Ειρήνη ‘γιορτάζεται’ στις 21 Σεπτέμβρη κάθε χρόνο σύμφωνα με απόφαση των Ηνωμένων Εθνών … Αλλά, σε αντίθεση με άλλες Παγκόσμιες Ημέρες, αυτή η ημέρα δεν προβάλλεται, δεν ανακοινώνεται, δεν ‘γιορτάζεται’.

Φέτος, στις 21 Σεπτέμβρη 2022:

Ο Πούτιν ανακοίνωσε μερική επιστράτευση. Ίσως να μην είναι τυχαία η επιλογή της ημερομηνίας (το διάγγελμα ήταν προγραμματισμένο για χθες 20 Σεπτέμβρη). Μ’ αυτό τον τρόπο, ο Ρώσος πρόεδρος υπογραμμίζει τη σημασία της ειρήνης και υποδεικνύει με ποια μέσα επιτυγχάνεται…

Η Google, που συχνά-πυκνά θυμίζει διάφορα ‘σημαντικά’ γεγονότα, πολλά άγνωστα στο ευρύ κοινό, αγνόησε μια τόσο σημαντική ημέρα… δεν άλλαξε το Doodle της σήμερα …

Μια αναζήτηση στο διαδίκτυο για τη σημερινή ημέρα αποδίδει γενική πληροφορία…

Μια αναζήτηση στην ιστοσελίδα των Ηνωμένων Εθνών (1) ενημερώνει ότι γιορτάστηκε στις 16 Σεπτέμβρη στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών. Το θέμα της «Τελειώστε τον ρατσισμό. Κτίστε ειρήνη».

Το μήνυμα του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Antonio Guterres (2) δεν δημοσιοποιήθηκε ευρέως στα ΜΜΕ όπως γίνεται για άλλα μηνύματα του, όπως για παράδειγμα για την κλιματική κρίση.

Φυγόδικος δεν ήμουν


 

Δρόμοι Προσφυγιάς

 


Από τη Μικρά Ασία στη Θεσσαλονίκη


 

Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2022

Ελεύθερη Σπουδή Φωτογραφίας ΠΕΙΡΑΪΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

  Θεωρία-Ιστορία - Σημειολογία Φωτογραφικής εικόνας • Οπτική αντίληψη και επικοινωνία (θεωρία-πρακτική) • Βάθος Πεδίου - ο ρόλος του στην φωτογραφική γλώσσα • Πάγωμα - Απόδοση κίνησης - αισθητικές προεκτάσεις • Περί Φακών • Φωτισμός (Φυσικός-τεχνητός) - φορητό Φλας • Πορτραίτο (ατομικό-ομαδικό-περιβαλλοντικό) • Πειραματική Φωτογραφία-Θέση Β • Φωτογραφία Τοπίου, Δρόμου, Ρεπορτάζ • Αφαιρετική-Μινιμαλιστική Φωτογραφία

 Τα θεωρητικά μαθήματα πλαισιώνονται από εξωτερικές λήψεις και τακτικές επισκέψεις σε εκθέσεις Φωτογραφίας, εκτός ωρών διδασκαλίας, καθώς και διήμερες ή τριήμερες φωτοεξορμήσεις στις οποίες μπορούν να συμμετέχουν και άλλοι φωτογραφόφιλοι. Παρέχεται - Βεβαίωση Σπουδών

 Ολιγομελή τμήματα – εγγραφές όλο το χρόνο Βραχυχρόνια εξειδικευμένα σεμινάρια - Ατομικά σεμινάρια (on demand) με ευέλικτο ωράριο διδ/λίας

 Προαιρετική εγγραφή στους Φωτοερευνητές 

Εκπαιδευτής: Κίμων Αξαόπουλος,6932305880,kimon

Nίκος Μάθεσης : Ο θρυλικός τρελάκιας του ρεμπέτικου

  ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ 

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Τάσος Καραντής ΤΙΤΛΟΣ: Νίκος Μάθεσης: Ο θρυλικός τρελάκιας του ρεμπέτικου ISBN 978-960-303-283-0 ΣΕΛΙΔΕΣ: 300, ΤΙΜΗ: 16 ευρώ 


«Με λεν’ μπεκρή και άσωτο/και ό,τι τους καπνίσει/μαδε με βλέπει και κανείς/να με παρηγορήσει./Είχα λεφτά και έδινα/τα έφαγα και πάνε/κι οι φίλοι τώρα γίνανε/φίδια για να με φάνε./Ψεύτικε κόσμε και ντουνιά/και σάπια κοινωνία/τώρα που σε κατάλαβα/μου παίρνεις τα ηνία.» Το ρεμπέτικο τραγούδι έχει μια μακρά, πολυκύμαντη και σημαντική ιστορία στ«Με λεν’ μπεκρή και άσωτο/και ό,τι τους καπνίσει/μαδε με βλέπει και κανείς/να με παρηγορήσει./Είχα λεφτά και έδινα/τα έφαγα και πάνε/κι οι φίλοι τώρα γίνανε/φίδια για να με φάνε./Ψεύτικε κόσμε και ντουνιά/και σάπια κοινωνία/τώρα που σε κατάλαβα/μου παίρνεις τα ηνία.» 

Το ρεμπέτικο τραγούδι έχει μια μακρά, πολυκύμαντη και σημαντική ιστορία στην πατρίδα μας, που ξεκινάει από τη Μικρασιατική Καταστροφή και τον ερχομό των προσφύγων και φτάνει μέχρι τις μέρες μας. Λαϊκό ή έντεχνο συγκίνησε και συγκινεί ανθρώπους κάθε ηλικίας και τάξης. Πολλοί οι ρεμπέτες, πολλές και οι ιστορίες τους.

 Σ’ αυτόν τον τόμο, ο συγγραφέας Τάσος Καραντής εκθέτει μέσα από ένα πλήθος ανέκδοτων τραγουδιών, ντοκουμέντων, απομνημονευμάτων, αλληλογραφίας και φωτογραφιών, τη ζωή και το έργο του θρυλικού μάγκα του Πειραιά, του στιχουργού της πασίγνωστης Γάτας, του Νίκου Μάθεση.

Έκθεση Φωτογραφίας για τις Προστατευόμενες Περιοχές της Αττικής

 

­

­

­

­

Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2022

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑΣ “Τα καΐκια και η ναυπηγική τέχνη στη νεότερη πολιτιστική κληρονομιά”

 

 


https://woodenboats.gr/

 

 

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού,

το Σπουδαστήριο Πολεοδομικών Ερευνών της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου,

οι Φίλοι του Μουσείου Ναυπηγικών και Ναυτικών Τεχνών του Αιγαίου

και το Εργαστήριο Διδακτικής Μαθηματικών και Τεχνολογιών Μάθησης του Πανεπιστημίου Αιγαίου

σας προσκαλούν

στην παρουσίαση της ψηφιακής πλατφόρμας “Τα καΐκια και η ναυπηγική τέχνη στη νεότερη πολιτιστική κληρονομιά”.

την Τετάρτη 21/09/22, στις 11:00 π.μ.,

στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος (Ακτή Θεμιστοκλέους, Μαρίνα Ζέας, 18537 Πειραιάς, τηλ. 2104516264).

 

Συντονίζει η δημοσιογράφος Μαργαρίτα Πουρνάρα.

 

Ζωντανή σύνδεση και συμμετοχή μέσω της πλατφόρμα zoom

https://aegean-gr.zoom.us/j/91288965170?pwd=S3NJcWtNUU1PVXdpVEYzQ0UveFdkdz09

Meeting ID: 912 8896 5170

Passcode: 018209 

Την εκδήλωση μπορείτε να παρακολουθήσετε στο κανάλι youtube:

https://www.youtube.com/channel/UCFG3pmNXyYMe3y2KOcpy5ww

και τη σελίδα Facebook του Ναυτικού Μουσείου της Ελλάδος

https://www.facebook.com/NautikoMouseioTisEllados 

  

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Περιβάλλοντος και Πολιτισμού

Τριπόδων 28, 10558 Αθήνα

Τηλ. 2103225245, 2103316955

elet@ellinikietairia.gr

www.ellet.gr