|
Για όσους πάνε γυρεύοντας στο χώρο της Οικολογίας και του Πολιτισμού. Υπό τη διαχείριση του Γιάννη Σχίζα
|
Τετάρτη 13 Μαΐου ώρα 09.30 πμ – Για την προστασία της Οίτης
Την Τετάρτη 13 Μαΐου πρόκειται να συζητηθούν στο Συμβούλιο της Επικρατείας οι δυο Αιτήσεις Ακύρωσης της Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ), που εξέδωσε το ΥΠΕΝ για τον Αιολικό Σταθμό Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας της εταιρείας «ΑΙΟΛΙΚΗ ΟΙΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ Ε.Π.Ε.» στη θέση ΤΟΥΡΛΑ – ΒΛΙΤΟΤΣΟΥΜΑΡΟ της Οίτης. Τις Αιτήσεις έχουν υποβάλει ο Δήμος Λαμίας και πενήντα κάτοικοι και φορείς της περιοχής.
Η συγκεκριμένη υπόθεση δεν αφορά μόνο μία ακόμη εγκατάσταση ανεμογεννητριών. Αφορά το μέλλον του ίδιου του ορεινού όγκου της Οίτης, ενός μοναδικού οικοσυστήματος, ενός Εθνικού Δρυμού, με ανεκτίμητη οικολογική, υδρολογική και πολιτιστική αξία. Η σχεδιαζόμενη βιομηχανική επέμβαση σε μεγάλα υψόμετρα συνεπάγεται εκτεταμένα συνοδά έργα: δρόμους βαρέως τύπου, εκσκαφές, θεμελιώσεις, δίκτυα μεταφοράς και μόνιμη αλλοίωση του φυσικού τοπίου.
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ANIMA, ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, ΑΡΧΕΛΩΝ,
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της
Φύσης, Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία, Εταιρία Προστασίας Πρεσπών, Καλλιστώ,
iSea, MEDASSET, MedINA και WWF Ελλάς υπέβαλαν στη διαβούλευση του ν/σ ΥΠΕΝ το
ακόλουθο κοινό σχόλιο σχετικά με την προτεινόμενη πολεοδόμηση εντός
προστατευόμενων περιοχών και την οριζόντια ρύθμιση ορισμένων δραστηριοτήτων.
Η πρόταση
του ΥΠΕΝ για επεκτάσεις οικισμών & σχεδίων πόλεων μέσα σε ζώνες βιώσιμης
διαχείρισης φυσικών πόρων σε περιοχές Natura είναι πολλαπλώς προβληματική και
ανοίγει τον ασκό του αιόλου για την υποβάθμιση προστατευόμενων περιοχών υπό τον
μανδύα του πολεοδομικού σχεδιασμού.
Η προϋπόθεση
που θέτει το νομοσχέδιο για συμβατότητα ανάμεσα στις πολεοδομούμενες επεκτάσεις
και τις ειδικές μελέτες καθορισμού μέτρων και ζωνών προστασίας (ΕΠΜ) είναι
προσχηματική: οι ΕΠΜ δεν έχουν εξετάσει πολεοδομικά ζητήματα, ούτε έχουν προβεί
σε εκτίμηση και αντιμετώπιση των επιπτώσεών τους. Μάλιστα οι ΕΠΜ και τα
πολεοδομικά σχέδια ολοκληρώνονται χωρίς έως τώρα να έχει επιδιωχθεί ουσιαστική
εναρμόνιση, επομένως αν επικαιροποιηθούν τώρα οι ήδη καθυστερημένες ΕΠΜ, το
αποτέλεσμα θα είναι πρόσθετες καθυστερήσεις και σίγουρα πρόχειρες και
αντιφατικές λύσεις.
Επιπρόσθετα,
το ανώτερο όριο που προτείνεται για πολεοδόμηση του 20% στις ζώνες βιώσιμης
διαχείρισης φυσικών πόρων δεν τεκμηριώνεται, δυνητικά αφορά μεγάλες εκτάσεις,
δεν συνδέεται με βασικά πολεοδομικά μεγέθη και δεν μπορεί να προσδιοριστεί από
τις ΕΠΜ.
![]()
Συνέντευξη της ανθρωπολόγου Leila Ghanem, αρχισυντάκτριας της επιθεώρησης Bada’el του Λιβάνου, εμβληματικής προσωπικότητας της λιβανέζικης και μεσανατολικής Αριστεράς και βαθιάς γνώστριας των προβλημάτων της Δυτικής Ασίας στον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο.
Eρ. Η στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών είναι η ίδια: πρώτα κυρώσεις για να αποδυναμωθεί η κυβέρνηση της χώρας που θέλουν να επιτεθούν, έπειτα μια στρατιωτική επίθεση. Το Ιράν έχει υποστεί 47 χρόνια κυρώσεων και όχι μόνο δεν υπέκυψε, αλλά προετοιμάστηκε για έναν πόλεμο μακράς διάρκειας εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Πώς μπόρεσε να κάνει κάτι τέτοιο;
Απ. Υπάρχει ένα περσικό ρητό με μορφή ερώτησης και απάντησης, ο ένας ρωτά: «πώς ορίζεις έναν αυθεντικό Πέρση;»· έρχεται η απάντηση: «είναι αυτός που μιλά για ένα πράγμα ενώ έχει στο μυαλό του κάτι άλλο, και στην καρδιά του ακόμη κάτι άλλο, και που κρατά στην τσάντα του ένα εφεδρικό σχέδιο σε περίπτωση που όλες οι άλλες δυνατότητες δεν λειτούργησαν». Δεν είναι η υπομονή η καλύτερη από τις αρετές στο Ιράν;
«Η ιρανική προσωπικότητα που απεχθάνεται το κενό [1], που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, που εξερευνά με σοφία όλες τις προσφερόμενες δυνατότητες» [2].
Διαπιστώνεται λοιπόν ότι η τέχνη, η αρχιτεκτονική, η λογοτεχνία, η ποίηση, αντανακλούν καλά αυτό το πνεύμα. Δεν λέγεται στο Ιράν: «σιγά σιγά το μαλλί γίνεται χαλί»; Η τέχνη των μινιατούρων, των μωσαϊκών, τα πιο θαυμαστά χαλιά δεν είναι περσικά;
Ο βάρβαρος ιμπεριαλισμός επιτίθεται σήμερα σε μια χώρα χιλιετούς πολιτισμού, στη χώρα των επτά θαυμάτων του κόσμου. Η Ινδή συγγραφέας Arundati Roy (βραβείο Booker λογοτεχνίας), αγανακτεί μπροστά στη φρίκη και διερωτάται: «Πώς μπορούμε να επιτρέψουμε στους βαρβάρους να βομβαρδίζουν αυτές τις υπέροχες πόλεις, κληρονομιά της ανθρωπότητας, που είναι η Τεχεράνη, το Ισφαχάν, η Σιράζ, μετά τη Βαγδάτη και τη Βηρυτό;»
Η προσωπικότητα του Ιράν, βασισμένη στην αντοχή, του επέτρεψε επιπλέον να διαχειριστεί το πολύ διαφορετικό εθνοτικό του μωσαϊκό. Ο πληθυσμός του, που ξεπερνά τα 90 εκατομμύρια, αποτελείται από 9 εθνότητες, οι Πέρσες όντας η μεγαλύτερη μειονότητα δεν αντιπροσωπεύουν παρά τη μισή (51% Πέρσες, 24% Αζέροι, 17% Κούρδοι, 3% Μπαλούχοι, και τόσοι Τουρκμένοι, 2% Άραβες, και τόσοι Λόρι …)
του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου*
Οι οικονομικές, κοινωνικές συνέπειες του πολέμου κατά του Ιράν είναι ήδη πάρα πολύ μεγάλες και αφορούν όλο τον πλανήτη. Εξίσου σημαντικές είναι και οι ζημιές στο φυσικό περιβάλλον και της Δυτικής Ασίας και του Περσικού Κόλπου, αλλά και όλου του πλανήτη. Αυτές, δε, σχεδόν δεν αναφέρονται. Το ενδιαφέρον άλλωστε για το κλίμα και το φυσικό περιβάλλον είναι τώρα σε κατακόρυφη πτώση, αντιστρόφως ανάλογη προς την επιδείνωσή τους. Σοβαρή κι αυτή ένδειξη της βαθιάς, δυνάμει καταστροφικής κρίσης του πολιτισμού μας (όσου διαθέτουμε τέλος πάντων).
Ο ΟΗΕ προειδοποίησε ότι δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι περισσότεροι θα κινδυνεύσουν με άμεση πείνα αν συνεχιστεί η σύγκρουση, ενώ τα προβλήματα με τα λιπάσματα θα πλήξουν πολύ σοβαρά την αφρικανική γεωργία (εν συνεχεία και τις υπόλοιπες). Ο Ισραηλινός πρέσβης στο Νέο Δελχί υποστήριξε ότι θα κινδυνεύσει η ζωή δέκα εκατομμυρίων Ινδών. Δεν επέκρινε βέβαια για αυτό τον πόλεμο του Ισραήλ και των ΗΠΑ, αλλά τα μέτρα με τα οποία απαντά η Τεχεράνη.
Ολόκληρη η Νοτιοανατολική Ασία πλήττεται ήδη πολύ σοβαρά από τις συνέπειες του πολέμου. Η Σρι Λάνκα εισήγαγε εβδομάδα τεσσάρων ημερών για να εξοικονομήσει ενέργεια.
και για τον σχεδιασμό της επανάχρησής του.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, διά του Παραρτήματός της στη Θεσσαλονίκη και το Ειδικό Συμβούλιο Βιομηχανικής Κληρονομιάς (ΣΥ.ΒΙ.Κ.) παρακολουθεί επί σειρά ετών το ζήτημα της κατάστασης, προστασίας και διατήρησης του συγκροτήματος του πρώην. Ζυθοποιείου ΦΙΞ στη Θεσσαλονίκη, ενώ ήδη έχουν συμπληρωθεί περισσότερα από 30 χρόνια από τον χαρακτηρισμό του ως «ιστορικού διατηρητέου μνημείου» από το ΥΠΠΟ. Παράλληλα, καταγράφει τις κατά καιρούς ανακοινώσεις και αποφάσεις περί του θεσμικού πλαισίου προστασίας του και των προτεινόμενων νέων χρήσεων, καθώς πιστεύει στην ουσιαστική συμμετοχή των άμεσα εμπλεκόμενων κοινωνικών εταίρων της Θεσσαλονίκης, πριν από τη λήψη τελικών αποφάσεων για την προστασία και συμβατή επανάχρηση και ανάδειξη του μοναδικής αξίας βιομηχανικού αυτού μνημείου.
στις 12 το μεσημέρι, «Φτιάχνω την Κούκλα μου!» στο Μουσείο Κουκλοθεάτρου «Το θέατρο στ’ ακροδάχτυλα»! |
| «Ακολουθώ τα βήματα του Κουκλοπαίκτη, ακούω την Ιστορία του και φτιάχνω τη δική μου Κούκλα!» Τις Κυριακές 22 και 29 Μαρτίου 2026, στις 12 το μεσημέρι, «Ακολουθώ τα βήματα του Κουκλοπαίκτη, ακούω την Ιστορία του και φτιάχνω τη δική μου Κούκλα!» στο Μουσείο «Το θέατρο στ’ ακροδάχτυλα». Μικροί και μεγάλοι φίλοι του Κουκλοθεάτρου κατά την περιήγησή τους στο Μουσείο θα ακούσουν ιστορίες, θα δουν κούκλες να "ζωντανεύουν" και θα φτιάξουν τη δική τους κούκλα. *Απαραίτητη η κράτηση θέσης (τηλ.: 210 5222181, 6942420062) Τις Καθημερινές, οι δράσεις συνεχίζονται για Σχολεία μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς. |
| Το δίωρο Πρόγραμμα περιλαμβάνει: - Περιήγηση στους χώρους του Μουσείου, με Κούκλες που ο Κουκλοπαίκτης έφερε από χώρες μακρινές. - Αφηγήσεις για την πορεία και τη διαδρομή του στον χώρο της Κούκλας, τα ταξίδια του, τις περιπέτειες και τις εμπειρίες του, το πάθος και την αγάπη του για αυτή την Τέχνη. - Κατασκευή και εμψύχωση Κούκλας από τους συμμετέχοντες, με την καθοδήγηση των Κουκλοπαικτών. Το ονειρικό ταξίδι στο κόσμο του Κουκλοθεάτρου τελειώνει, αφήνοντας μαγεμένους μικρούς και μεγάλους, έχοντας στα χέρια τους την Κούκλα που δημιούργησαν. |
του Πέτρου Παπακωνσταντίνου
Άρθρο στο προσωπικό μου blog
https://ppapacon.blogspot.com/2026/02/blog-post.html
Από την πρώτη κιόλας προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά ακόμη
περισσότερο μετά τη συνάντηση της Αλάσκα με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, κυκλοφόρησε
στις ΗΠΑ και την Ευρώπη η θεωρία συνωμοσίας ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ήταν κάτι
σαν τον «Άνθρωπο της Μαντσουρίας» στην ταινία του 1962 με τον Φρανκ Σινάτρα:
ένα ανδρείκελο των Ρώσων, οι οποίοι από κάπου τον κρατάνε γερά- από μυστικές
οικονομικές διασυνδέσεις, από σεξουαλικά σκάνδαλα που έχουν βιντεοσκοπηθεί ή από
όπου αλλού μπορεί κανείς να φανταστεί. Μετά την έναρξη του νέου, μεγάλης
κλίμακας πολέμου του Ισραήλ και του κράτους πελάτη του, των Ηνωμένων Πολιτειών,
εναντίον του Ιράν, μπορεί βάσιμα κανείς να αναρωτηθεί: από πού κρατάνε,
αλήθεια, τον Ντόναλντ Τραμπ ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου και οι μυστικές υπηρεσίες
του Ισραήλ;
Και στις τρεις προεκλογικές εκστρατείες του (2016, 2020,
2024) ο Τραμπ είχε σημαία το America First και έβγαζε πύρινους λόγους εναντίον
των ατέρμονων και καταστροφικών για τις ΗΠΑ πολέμων των προκατόχων του για
αλλαγή καθεστώτος σε Ιράκ και Αφγανιστάν. Σήμερα κινδυνεύει ο ίδιος να
εγκλωβιστεί σε έναν πόλεμο μακράς διαρκείας, χωρίς ξεκάθαρο στόχο, απέναντι σε
ένα κράτος που, παρά τα πλήγματα που δέχθηκε στον προηγούμενο
ισραηλινοαμερικανικό πόλεμο των 12 ημερών, τον περασμένο Ιούνιο, είναι πολύ πιο
σκληρό καρύδι για τα δόντια του από ό,τι ήταν το Ιράκ του Σαντάμ Χουσείν και,
βέβαια, το Αφγανιστάν των Ταλιμπάν για τα δόντια του Τζορτζ Μπους τζούνιορ.
|
ksipnistere 17/02/2026
Του
Γιάννη Σχίζα*
Αυτό
το δραματικό επεισόδιο του τουφεκισμού 200 πατριωτών στην Καισαριανή θα
καταβροχθίσει την επικαιρότητα τις επόμενες ημέρες και θα εκτοπισθεί μόνο από
ένα γεγονός ανάλογης αξίας. Μέχρι να εμφανισθεί αυτό το τελευταίο, αξίζει να
προσθέσουμε κι εμείς κάτι στους σχολιασμούς : Και πριν απ’ όλα να εγκωμιάσουμε
την οπτικά σαφή και αναντίρρητα ευθυτενή, θαρραλέα και περήφανη στάση των
καταδικασμένων σε θάνατο, όπως διαγράφεται στο παρουσιαστικό τους. Κι έπειτα
ένα γεγονός που έλαβε χώρα 3 ημέρες μετά την εκτέλεση, που δεν έγινε στα ψηλά
βουνά και στα λαγκάδια, αλλά στην Πλατεία Κολωνακίου. Αφηγείται η κυρία Λητώ
Κατακουζηνού :
««Ο ,αντρας μου φόρεσε τη μαύρη γραβάτα του, ντύθηκα και εγώ στα μαύρα και βγήκαμε έξω να συναντήσουμε κάναν φίλο να μοιραστούμε τον πόνο μας. Στην πλατεία Κολωνακίου πέσαμε πάνω σε κάτι γνωστούς. “Γιατί μαυροντυμένοι; Τι σας συμβαίνει;” ρώτησαν ανήσυχοι. “Διακόσιοι Ελληνες τουφεκίστηκαν και ρωτάτε τι μας συμβαίνει; Σήμερα όλοι οι Ελληνες πρέπει να μαυροντυθούμε”. “Αγγελε, δεν είσαι με τα καλά σου. Δεν ξέρετε, λοιπόν, πως όλοι αυτοί ήταν κομμουνιστές;”. Παγώσαμε. “Δεν ξέρω και ούτε μ’ ενδιαφέρει. Ελληνες ήταν και πολεμούσαν τον εχθρό. Και σαν Ελληνες έχουμε χρέος να τους πενθήσουμε!”. “Αγγελε, πρόσεξε, στραβό δρόμο πήρες, αυτοί θέλουν να πιουν το αίμα μας”. “Των Γερμανών, θέλετε να πείτε…”. “Ασ’ τους Γερμανούς, πόλεμο κάνουν οι άνθρωποι. Τους άλλους, αυτούς που πενθείτε σήμερα, αυτούς να φοβάστε”».
Αφήνουμε
λοιπόν κι εμείς άθικτη τη στάση των Γερμανών στη σημερινή συγκυρία και
ασχολούμαστε «μόνο» με τη στάση αυτών και των ομοίων τους στο πρόβλημα της
διατροφής. Αυτό που ονομάστηκε το 2013 από μια καμπάνια πολιτών
“Goodfoodgoodfarming”(Καλή τροφή – καλή γεωργία).,
Μετά
από τη λήξη των κινητοποιήσεων του 2025 και τη διαδήλωση της 14ης Φεβρουαρίου
2026 στο Σύνταγμα, ήλθε ο καιρός να θυμήσουμε την ιστορία των αγώνων την
τελευταία 30ετία. Τέτοιους αγώνες είχαμε στην Ελλάδα το 1996, το 2001, το 2009,
τον Ιανουάριο του 2016 .
Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026, 10.30πμ στο Υπουργείο Εργασίας
Η Ανώτατη Γενική Συνομοσπονδία
Συνταξιούχων Ελλάδος (ΑΓΣΣΕ) συμμετέχει και στηρίζει την αγωνιστική κινητοποίηση που
πραγματοποιούνοι συνταξιούχοι της
Εμπορικής Τράπεζας, διεκδικώντας την επίλυση των δικαίωναιτημάτων τους τηνΠέμπτη
19 Φεβρουαρίου 2026, στις 10:30 π.μ.,μπροστά στο Υπουργείο Εργασίας&
Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Σταδίου 29).
Με την κινητοποίησή τους αυτή, για άλλη μια φορά διεκδικούν:
1. Την εφαρμογή της προσαύξησης (άρθρο 30 ν.4387/2016) κατά τον υπολογισμό των επικουρικών συντάξεων του τ. ΤΕΑΠΕΤΕ. Είναι
νομικά και ηθικά επιβεβλημένο να αναγνωριστούν οι αυξημένες εισφορές που
κατέβαλαν οι συνάδελφοι, χωρίς εξαιρέσεις.
2. Την άρση των επιπλέον μειώσεων και την αποκατάσταση των συντάξεων
ΕΤΑΤ & ΕΤΕΑ / ΤΕΑΠΕΤΕ (προσυνταξιοδοτικού) στα προ του νόμου «Κατρούγκαλου»
επίπεδα. Η αυθαίρετη εφαρμογή του άρθρου 73Α οδήγησε σε
περαιτέρω συρρίκνωση των συντάξεων, μετά και τις εξοντωτικές μνημονιακές
περικοπές των ετών 2010-2014.
Για άλλη μια φορά, οι συνταξιούχοι της
Εμπορικής Τράπεζας αναγκάζονται να βγουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν
ενάντια στη βάναυση περικοπή των επικουρικών τους συντάξεων και την αδιαφορία
της κυβέρνησης.
Η ΑΓΣΣΕ καλώντας
και τους υπόλοιπους συναδέλφους συνταξιούχους να παραβρεθούν σε αυτή την
κινητοποίηση των συνταξιούχων της Εμπορικής Τράπεζας, θα δώσει το «παρών» στη συγκέντρωση έξω
από το Υπουργείο Εργασίας, απαιτώντας νομοθετική λύση για την
άρση της κατάφωρης αδικίας και την αποκατάσταση των συντάξεων.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ – ΕΝΩΜΕΝΟΙ
ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ
ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΑΓΣΣΕ
Οι Εκδόσεις Υψικάμινος διοργανώνουν την παρουσίαση της κοινωνικοοικονομικής και πολιτικής μελέτης του Αντώνη Χαριστού
Για το βιβλίο θα
μιλήσουν οι:
Φάνης Παπαγεωργίου, ποιητής
Ν.Γ. Λυκομήτρος, ποιητής
Τη συζήτηση θα
συντονίσει ο οικονομολόγος Λουκάς Αναγνωστόπουλος.
Νέα αναβολή έδωσε το Συμβούλιο της Επικρατείας στην εκδίκαση των Αιτήσεων Ακύρωσης των Αποφάσεων Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) των Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για τους αιολικούς σταθμούς στις θέσεις ΤΟΥΡΛΑ – ΒΛΙΤΟΤΣΟΥΜΑΡΟ και ΞΕΡΟΒΟΥΝΙ της Οίτης. Οι δύο υποθέσεις επρόκειτο να εκδικαστούν σήμερα, 4 Φεβρουαρίου, ωστόσο αναβλήθηκαν εκ νέου. Οι νέες δικάσιμοι ορίστηκαν για τις 6 Μαΐου (Ξεροβούνι) και τις 13 Μαΐου (Τούρλα – Βλιτοτσούμαρο).
Την ίδια στιγμή, οι εταιρείες, αλλά και οι αρμόδιοι φορείς και πολιτικά πρόσωπα –τοπικοί βουλευτές, υπουργοί, κυβερνητικές υπηρεσίες– επιμένουν να συντηρούν και να προωθούν τις διαδικασίες αδειοδότησης για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην κορυφή της Οίτης, ακόμη και στα 2.152 μέτρα υψόμετρο.
|
|
Αθήνα, 20 Ιανουαρίου 2026
Μια σειρά από παρεμβάσεις και δραστηριότητες που δημιουργούν σοβαρές ανησυχίες για την αποτελεσματική προστασία τους και τη διατήρηση του χαρακτήρα τους παρατηρείται το τελευταίο διάστημα στα ορεινά Εθνικά Πάρκα της Πίνδου, περιοχές με εξαιρετικά υψηλή οικολογική και πολιτιστική αξία. Οι περιοχές αυτές, που φιλοξενούν μοναδικά τοπία, μνημεία και οικοσυστήματα, περιλαμβάνουν τον Πυρήνα του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου, τον Εθνικό Δρυμό Βίκου–Αώου, καθώς και τμήματα της εγγεγραμμένης στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO περιοχής Ζαγορίου.
Συγκεκριμένα, έχουν καταγραφεί επανειλημμένα περιστατικά οχληρών νυχτερινών φωταγωγήσεων και εκδηλώσεων μεγάλης έντασης σε ιστορικές γέφυρες και φυσικές χαράδρες, όπως στη Γέφυρα της Κλειδωνιάς στον Βοϊδομάτη και στη Γέφυρα του Αώου στην Κόνιτσα. Οι πρακτικές αυτές μεταβάλλουν ουσιαστικά τον χαρακτήρα των μνημείων και του ευαίσθητου φυσικού περιβάλλοντος, εντείνοντας τα φαινόμενα ηχητικής και φωτορύπανσης σε ζώνες αυστηρής προστασίας.
Παράλληλα, στην Κοιλάδα του Αώου έχουν αναφερθεί εργασίες διάνοιξης ή συντήρησης δρόμων σε μη επιτρεπόμενα σημεία, ακόμη και εντός της κοίτης του ποταμού, καθώς και σχεδιασμοί για νέες, μεγάλης κλίμακας οδοποιήσεις.
Του Γιάννη Σχίζα
Ο Ραλφ Νέϊντερ, επί σειρά ετών υποψήφιος των Πρασίνων για την
προεδρία των ΗΠΑ, συνδύασε την καριέρα
του σαν συνδικαλιστής με την πρόταση για
μια νέα επαγγελματική ηθική : «Χάρη στην
οποία οι εργαζόμενοι στον επιστημονικό
και τεχνικό τομέα θα έθεταν τη νομιμοφροσύνη τους στο λαό πάνω από τη
νομιμοφροσύνη στην Εταιρεία και θα μάχονταν…όλες τις μορφές απάτης ,σπατάλης, κλοπής, καταστροφής του
περιβάλλοντος και άμεσης ή έμμεσης προσβολής της φυσικής και πνευματικής
ολοκλήρωσης των ατόμων» (Αντρέ Γκορζ, «Οικολογία και Πολιτική, η λογική των
εργαλείων», Αθήνα 1984). Σήμερα βλέπουμε την περίπτωση των Ελεγκτών Εναέριας
Κυκλοφορίας που δεν επαναπαύονται στις αμοιβές αλλά θέτουν προβλήματα
ασφάλειας των πτήσεων και ταχείας
διεκπεραίωσης του έργου των. Η θέση τους είναι αξιοζήλευτη, είναι μάλιστα τέτοια
ώστε έρχεται σε ρήξη με τις διαχρονικά αντίθετες θέσεις, κυβερνήσεων και
κυβερνήσεων.
Και να ήταν μόνο αυτή η περίπτωση ! Αν εξαιρέσουμε για λίγο τους
εκπαιδευτικούς, που συστηματικά αγωνίζονται για την ποιότητα των σπουδών που
παρέχουν, μπορούμε να ανασύρουμε δεκάδες παραδείγματα από την ολότητα της
κοινωνίας – και μάλιστα παραδείγματα που ξεπερνούν τον Νέϊντερ κατά το ότι δεν
αναφέρονται μόνο σε επιστημονική ή τεχνική εργασία. Είναι παραδείγματα από
αγώνες εσωτερικούς, που δίνονται ενάντια σε ανθρώπους που έχουν ως ορίζοντα της
ζωής τους το μεροκάματο – δηλαδή από
εργαζόμενους που συνηθίζουν να μη βλέπουν
πέρα από το άμεσο συμφέρον τους.
Του
Γιάννη Σχίζα
Ο
Ιμπραήμ την έλεγε «Μικρή Αγγλία» κι ορκιζόταν να πατήσει στο έδαφός της – όμως
έμεινε με τους όρκους : Η Ύδρα με τα
186 πλοία που διέθετε στο
ξέσπασμα της επανάστασης του 1821 ήταν κυριολεκτικά απροσπέλαστη. Η Ύδρα πέρασε
τη ναυτική ζωή της, όντας το νησί των
καπεταναίων, όπου κυριαρχούσε ο Ανδρέας Μιαούλης, ο Κουντουριώτης, ο Κριεζής,
ο Τσαμαδός, ο Σαχίνης, ο Τομπάζης, ο Σαχτούρης, και πολλοί άλλοι, ανάλογης αξίας. Εκεί
υπήρχε η Ακαδημία Εμπορικού
ναυτικού,
που άρχισε να λειτουργεί αμέσως μετά την επανάσταση του 1821 και είναι η αρχαιότερη εν
λειτουργία σχολή εμποροπλοιάρχων της ανατολικής Μεσογείου.
Η
Ύδρα πέρασε μια περίοδο παρακμής μετά
τον ερχομό των ατμοκίνητων σκαφών, έως τη δεκαετία του 1950, οπότε η
διασημότητά της εκτοξεύθηκε : Τότε τέλειωσαν τα γυρίσματα του έργου « Το παιδί και το δελφίνι», με πρωταγωνίστρια
την Σοφία Λόρεν. Που ήταν στις μεγάλες ομορφιές της, όμως όλοι και όλα όσα
γίνονταν ήταν εκπληκτικά : Οι ηθοποιοί, τα πλάνα του νησιού, τα κτίσματα, το
τοπικό κλίμα – το couleur locale, που λένε σε απλά ελληνικά... Στη συνέχεια η Ύδρα έδωσε το έδαφός της για να γυριστεί η
«Φαίδρα» (1962), έργο βασισμένο σε αρχαιοελληνικό μύθο, με σκηνοθεσία του Ζυλ
Ντασέν και πρωταγωνιστές την Μελίνα Μερκούρη και τον Άντονυ Πέρκινς : Που ήταν
μεγάλη επιτυχία για την εποχή εκείνη, για όσους τουλάχιστον διέθεταν αισθητική
και φιλοσοφική παιδεία…