Ψηφιακότητα και Πανεπιστήμια

Συγγραφέας: Κώστας Γαβρόγλου ISBN: 978-618-5346-86-7 Έκδοση: Αθήνα 2026 Διαστάσεις: 14x21 Σελίδες: 152 Τιμή: 18€   Αγορά Η βασική θέση του βιβλίου είναι πως η Ψηφιακότητα –η Ψηφιακή Συνθήκη– αποτελεί ένα νέο καθεστώς. Η καθολικότητα της Ψηφιακής Συνθήκης ως καθεστώτος είναι κάτι που υπερβαίνει την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) –όπως η καθολικότητα της Βιομηχανικής Επανάστασης υπερέβαινε τις εφαρμογές του ατμού και του ηλεκτρισμού. Για αυτό και η κατανόηση του χαρακτήρα και της ιστορικότητας αυτής της νέας πραγματικότητας δεν μπορεί να γίνει μέσα από μία εργαλειακή προσέγγιση, όπου καταγράφονται τα θετικά και τα αρνητικά της ΤΝ προσπαθώντας να ελαχιστοποιήσουμε τις μη ευεργετικές συνέπειές της. Στην πρώτη ενότητα αναδεικνύονται ορισμένα χαρακτηριστικά της Ψηφιακής Συνθήκης ως του νέου καθεστώτος της εποχής μας: επιτήρηση και δημοκρατία, big data και αλγόριθμοι, συγκρίσεις με τον 19ο αιώνα του ατμού και ηλεκτρισμού, ρυθμιστικά πλαίσια, μη ουδέτερες τεχνολογίες και ενδεχομενικότητες.

ΟΤΑΝ Η ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΘΕΜΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ

 

Γιάννης Σχίζας

 

       Τα ελληνικά κόμματα, εν όψει εκλογών, φτύνουν αίμα (που λέει ο λόγος…) για να προσελκύσουν οικολογίζοντες ή εν γένει ενδιαφερόμενους για την ευταξία των συγκοινωνιών , που είναι δυνάμει  ψηφοφόροι. Όμως στη Σουηδία, οι μελλοντικοί ψηφοφόροι ….δεν παίζονται ! Στο σταθμό Οντενπλαν της Στοκχόλμης , σε μια σκάλα για πεζούς, κάποιοι είχαν τη φαεινή ιδέα  να τοποθετήσουν  πάνω στα σκαλοπάτια   τα πλήκτρα ενός μουσικού οργάνου.  Στη συνέχεια προσέδωσαν   στη συνολική σκάλα την μορφή  ενός  μεγάλου  κεκλιμένου πιάνου, και  αφού προνόησαν για τη τοποθέτηση   ενός ελαστικού υποστρώματος  κάτω από τα πόδια των ανθρώπων που βάδιζαν , παρακολούθησαν τις αντιδράσεις  αυτών των τελευταίων  με ένα βίντεο. Κάθε βήμα των πεζών , παρήγαγε και μια νότα !  Το αποτέλεσμα έδειξε  ευχάριστη  έκπληξη , χαρά, παιχνίδισμα  μικρών και μεγάλων .

          Στην επιστημονική οικολογία των φυσικών οικοσυστημάτων υπάρχουν οργανισμοί – δείκτες, που  επιτρέπουν την εύκολη αναγνωση των συνθηκών ενός συστήματος.  Το 95-96, λίγο μετά το ξεκίνημα του  βιολογικού καθαρισμού  της Ψυττάλειας, η επιστροφή των  αχινών στον Σαρωνικό λίγοι και μεταξύ αυτών ο υποφαινόμενος, είχαν χαιρετήσει τη νέα κατάσταση ως  δείκτη  ανάκαμψης του θαλάσσιου περιβάλλοντος.  Οι πιο πολλοί δεν το πίστεψαν, αλλά όταν άρχισαν τα θαλασσινά μπάνια και είδαν τους κολυμβητές στο Σαρωνικό να αυξάνονται, τότε άλλαξαν γνώμη.

Οι πεζοί είναι επίσης  δείκτες,  του βαθμού υγείας ή ασθένειας ενός αστικού οικοσυστήματος. Η παρουσία ή απουσία τους μιλάει  για την κατάσταση στην πόλη..

«Η πόλη είναι ψυχότοπος» - έγραψε ο  ψυχαναλυτής Αλεξάντερ Μίτσιρλιχ  στη πολεοδομική (!) ανάλυσή του, που στα ελληνικά  εκδόθηκε από τον «Ηριδανό» και  «άκουγε» στον υπέροχο τίτλο:  «Το άξενο των πόλεων πρωτουργό στην ψυχική αποργάνωση του πολίτη»..

Δύο τελευταίες Κυριακές, 22 και 29 Μαρτίου 2026

 

στις 12 το μεσημέρι, «Φτιάχνω την Κούκλα μου!» στο Μουσείο Κουκλοθεάτρου «Το θέατρο στ’ ακροδάχτυλα»!

«Ακολουθώ τα βήματα του Κουκλοπαίκτη, ακούω την Ιστορία του και φτιάχνω τη δική μου Κούκλα!»  Τις Κυριακές 22 και 29 Μαρτίου 2026, στις 12 το μεσημέρι, «Ακολουθώ τα βήματα του Κουκλοπαίκτη, ακούω την Ιστορία του και φτιάχνω τη δική μου Κούκλα!» στο Μουσείο «Το θέατρο στ’ ακροδάχτυλα». Μικροί και μεγάλοι φίλοι του Κουκλοθεάτρου κατά την περιήγησή τους στο Μουσείο θα ακούσουν ιστορίες, θα δουν κούκλες να "ζωντανεύουν" και θα φτιάξουν τη δική τους κούκλα. *Απαραίτητη η κράτηση θέσης (τηλ.: 210 5222181, 6942420062) Τις Καθημερινές, οι δράσεις συνεχίζονται για Σχολεία μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς.

Το δίωρο Πρόγραμμα περιλαμβάνει: - Περιήγηση στους χώρους του Μουσείου, με Κούκλες που ο Κουκλοπαίκτης έφερε από χώρες μακρινές. - Αφηγήσεις για την πορεία και τη διαδρομή του στον χώρο της Κούκλας, τα ταξίδια του, τις περιπέτειες και τις εμπειρίες του, το πάθος και την αγάπη του για αυτή την Τέχνη. - Κατασκευή και εμψύχωση Κούκλας από τους συμμετέχοντες, με την καθοδήγηση των Κουκλοπαικτών. Το ονειρικό ταξίδι στο κόσμο του Κουκλοθεάτρου τελειώνει, αφήνοντας μαγεμένους μικρούς και μεγάλους, έχοντας στα χέρια τους την Κούκλα που δημιούργησαν.

Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ Η ΓΡΑΜΜΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΚΛΑΔΟΥΧΟΥ 

H ΠΟΛΕΜΟΛΟΓΙΑ ΝΕΟΕΘΝΙΚΟΦΡΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ - Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ, Η ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ, Ο ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΧΑΡΤΕΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ.

Οι μεγάλοι μετασχηματισμοί, τα δίκαια λαών, η αυτεξουσιότητα, η κρατική κυριαρχία απαιτούν ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ ΕΘΝΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ. Η στρατιωτική, ΣΥΓΚΡΟΥΣΙΑΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ δεν αποδίδουν, χωρίς και κατά προτεραιότητα της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ και διπλωματίας. Η συζήτηση παρακμιακού επιπέδου σήμερα, για τον πόλεμο, εάν αποσυντεθεί, κινείται ανάμεσα σε ποσότητες υλικών καταστροφής ή από καταστροφή και ιδέες θεολογικού τύπου.

1. Αντίθετα με την απαιτούμενη ευθύνη αυτοπροστασίας, παρατηρείται μια νεύρωση ανασφάλειας, αδιεξόδου. Ο δημόσιος τηλεοπτικός βίος διευρύνεται με τους «ειδικούς» πολεμολόγους, όπως στα μνημόνια και στον κόβιντ τα πολιτικά και ηθικά ζητήματα υποκατέστησε η επιστήμη υπηρεσίας, οικονομολόγων και ιατρολόγων. Είναι η κρίση του πολιτικού. Στο ίδιο αυτό διαρκές σενάριο, αυτό των κρίσεων, μόνο οι πρωταγωνιστές αλλάζουν. Στην τηλεοπτική εικόνα παρελαύνουν στα «δημοσιογραφικά» σκηνοθετήματα οι κομματικοί μιντιακοί εκπρόσωποι, στρατιωτικοί απόστρατοι στην υπηρεσία των ιδεολογικών μηχανισμών του εξαρτημένου και επιτηρούμενου κράτους, καθώς κάθε κοινωνικός σχηματισμός έχει ανάγκη από φορείς (ανθρώπους και θεσμούς) νομιμοποίησής του. Στη εξαρτημένη, δορυφορική χώρα μας, όπως εύκολα φαίνεται, έχουν ανάγκη μία ενδιάμεση μεταπρατική δύναμη προπαγανδιστών,

ΟΙ ΙΡΑΝΟΙ ΔΙΑΣΥΡΟΥΝ ΤΗΝ ΑΕΡΑΜΥΝΑ ΤΩΝ ΗΠΑ

🖋️ Γράφει ο Δημήτρης Σκουτέρης

🔥 Ο πρόσφατος πόλεμος ΗΠΑ 🇺🇸 & Ισραήλ 🇮🇱 κατά του Ιράν 🇮🇷 στη Μέση Ανατολή, σηματοδοτεί μια ιστορική καμπή, την κατάρρευση του μύθου της αμερικανικής στρατιωτικής παντοδυναμίας και την πλήρη αποδόμηση του Δυτικού αφηγήματος της «ομπρέλας ασφαλείας» που οι ΗΠΑ 🇺🇸 είχαν υποσχεθεί και «προσφέρει» με το αζημίωτο στα κράτη του Κόλπου, εδώ και μισό αιώνα.

📅 Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών είναι αμείλικτα. Από τις 28 Φεβρουαρίου 2026, το αμυνόμενο Ιράν 🇮🇷 έχει εξαπολύσει πυραύλους και drones και έχει θέσει εκτός μάχης κρίσιμες στρατιωτικές υποδομές των ΗΠΑ 🇺🇸, έχει προκαλέσει ανθρώπινες απώλειες και έχει αναγκάσει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να κλείσει ή να περιορίσει δραστικά τη λειτουργία πρεσβειών-προξενείων σε ολόκληρη την περιοχή του Περσικού.
Αυτά συμβαίνουν στην πραγματικότητα ασχέτως αν δεν περνάει τίποτα στις ειδήσεις των ΜΜΕ της σάπιας αυτοκρατορίας Επστάϊν...

⚠️ Οι χώρες του Κόλπου διέπραξαν το ατόπημα να εμπιστευτούν κατά το μάλλον και ήττον την εθνική τους ασφάλεια σε «εξωτερικούς παράγοντες» (ΗΠΑ 🇺🇸 και δευτερευόντως Ισραήλ 🇮🇱). Οι ανιστόρητοι Μονάρχες των χωρών του Κόλπου θεώρησαν ότι η Εθνική Ασφάλεια μπορεί να εξαγοραστεί. Όπως συνήθισαν να εξαγοράζουν από ανθρώπους ως και τεχνολογία θεώρησαν ότι μπορούν να «εξαγοράσουν» και την Εθνική τους ασφάλεια. Εκχωρώντας σε Ξένες δυνάμεις π.χ. ΗΠΑ 🇺🇸 (ακόμα και με ξεπούλημα εθνικού χώρου για την λειτουργία Αμερικανικών Βάσεων) μέρος της κυριαρχίας τους και της Εθνικής τους Ασφάλειας. Τέτοιες ανιστόρητες και επικίνδυνες αντιλήψεις δυστυχώς εμφιλοχωρούν σε κάποια κόμματα και σε στελέχη τους και στην Ελλάδα 🇬🇷 και σε κάποιους Ευρωπαίους «φωστήρες».

💥

Θα ρίξουν πυρηνικά στο Ιράν;

 

March 7, 2026

March 7, 2026

Nuclear Explosion With Orange Mushroom Cloud

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου (*)

Το ζήτημα της ενδεχόμενης χρήσης τακτικών πυρηνικών όπλων κατά του Ιράν έχει τεθεί εδώ και είκοσι χρόνια. Σε ένα άρθρο μας, ήδη το 2006, από κοινού με τον αείμνηστο Gilbert Marquis,  υπογραμμίσαμε ότι « το σενάριο ενός αμερικανοϊσραηλινού πολέμου εναντίον του Ιράν, πιθανώς με χρήση πυρηνικών όπλων, σύμφωνα με τον σχεδιασμό των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων δεν είναι ένα ατύχημα, ένας παραλογισμός, ένα προσωπικό καπρίτσιο. Είναι το οργανικό και συστημικό προϊόν του δυτικού και ισραηλινού ιμπεριαλισμού. Γι’ αυτό και τελικά ο πόλεμος θα γίνει αν τεράστιες πολιτικές δυνάμεις δεν συνειδητοποιήσουν πολύ γρήγορα τα διακυβεύματά του και δεν κινητοποιηθούν, στο εσωτερικό του αμερικανικού κράτους, της Ρωσίας, της Κίνας και της παγκόσμιας κοινή γνώμης για να σταματήσουν μια τέτοια παγκόσμια καταστροφή». (επιθεώρηση Utopie Critique, n°37, 2ème trimestre 2006, n°42, 4ème trimestre 2007).

Εξηγούσαμε στην αρθρογραφία μας τότε ότι τα προβλήματα που συνάντησε η Αυτοκρατορία στο Ιράκ, την έθεταν προ τριών επιλογών:

– Να διακόψει το νεοσυντηρητικό πρόγραμμα (που εκπονήθηκε με την έμπνευση και τη χρηματοδότηση του Νετανιάχου), ένα πρόγραμμα κατάκτησης όλης της Μέσης Ανατολής και διάλυσης όλων των κρατών της, ελέγχου των υδρογονανθράκων και τελικά ελέγχου της Ευρώπης, της Ρωσίας και της Κίνας. Το πρόγραμμα δεν ήταν μόνο σιωνιστικό. Ενέτασσε τη σιωνιστική προοπτική στην προοπτική διατήρησης της παγκόσμιας δυτικής κυριαρχίας και πρότεινε το σιωνιστικό σχέδιο ως το καλύτερο εργαλείο παγκόσμιας επικράτησης (σε αντίθεση με τον Μπρεζίνσκι και τον Σόρος που πρότειναν τότε συμμαχία με τον ιρανικό εθνικισμό κατά της Ρωσίας) . Θα επρόκειτο για παραδοχή στρατηγικής ήττας στη Μέση Ανατολή και δύσκολα θα μπορούσε να γίνει δεκτή

–

Ο πόλεμος ΗΠΑ- Ισραήλ κατά του Ιράν.

 του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Άρθρο στο προσωπικό μου blog

https://ppapacon.blogspot.com/2026/02/blog-post.html

Από την πρώτη κιόλας προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά ακόμη περισσότερο μετά τη συνάντηση της Αλάσκα με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ και την Ευρώπη η θεωρία συνωμοσίας ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ήταν κάτι σαν τον «Άνθρωπο της Μαντσουρίας» στην ταινία του 1962 με τον Φρανκ Σινάτρα: ένα ανδρείκελο των Ρώσων, οι οποίοι από κάπου τον κρατάνε γερά- από μυστικές οικονομικές διασυνδέσεις, από σεξουαλικά σκάνδαλα που έχουν βιντεοσκοπηθεί ή από όπου αλλού μπορεί κανείς να φανταστεί. Μετά την έναρξη του νέου, μεγάλης κλίμακας πολέμου του Ισραήλ και του κράτους πελάτη του, των Ηνωμένων Πολιτειών, εναντίον του Ιράν, μπορεί βάσιμα κανείς να αναρωτηθεί: από πού κρατάνε, αλήθεια, τον Ντόναλντ Τραμπ ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου και οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ;

Και στις τρεις προεκλογικές εκστρατείες του (2016, 2020, 2024) ο Τραμπ είχε σημαία το America First και έβγαζε πύρινους λόγους εναντίον των ατέρμονων και καταστροφικών για τις ΗΠΑ πολέμων των προκατόχων του για αλλαγή καθεστώτος σε Ιράκ και Αφγανιστάν. Σήμερα κινδυνεύει ο ίδιος να εγκλωβιστεί σε έναν πόλεμο μακράς διαρκείας, χωρίς ξεκάθαρο στόχο, απέναντι σε ένα κράτος που, παρά τα πλήγματα που δέχθηκε στον προηγούμενο ισραηλινοαμερικανικό πόλεμο των 12 ημερών, τον περασμένο Ιούνιο, είναι πολύ πιο σκληρό καρύδι για τα δόντια του από ό,τι ήταν το Ιράκ του Σαντάμ Χουσείν και, βέβαια, το Αφγανιστάν των Ταλιμπάν για τα δόντια του Τζορτζ Μπους τζούνιορ.

Βάλτερ Μπένγιαμιν (Walter Benjamin): Ἐκτά­σεις πρὸς ἐνοι­κί­α­ση

 

planodion on 19 Φεβρουάριος 2026   Βάλτερ Μπένγιαμιν (Walter Benjamin) Ἐκτά­σεις πρὸς ἐνοι­κί­α­ση (Diese Flächen sind zu vermieten) ΝΟΗΤΟΙ ὅσοι θρη­νοῦν τὴν πα­ρα­κμὴ τῆς κρι­τι­κῆς. Για­τὶ ἡ ὥρα της ἔχει πε­ρά­σει πρὸ πολ­λοῦ. Ἡ κρι­τι­κή εἶ­ναι θέ­μα σω­στῆς ἀπό­στα­σης. Ζεῖ σ' ἕναν κό­σμο ὅπου ση­μα­σία ἔχουν οἱ προ­ο­πτι­κὲς καὶ τὰ προ­γράμ­μα­τα, κι ὅπου μπο­ροῦ­σε κα­νεὶς ἀκό­μα νὰ ἔχει μιὰν ἄπο­ψη. Στὸ με­τα­ξὺ τὰ πράγ­μα­τα ἔχουν ἀγ­γί­ξει πο­λὺ καυ­τὰ τὴν κοι­νω­νία ποὺ τὰ κου­βα­λᾶ στὸ κορ­μί της. Ἡ «ἀμε­ρο­λη­ψία», ἢ «ἐλεύ­θε­ρη μα­τιά» ἔγι­ναν ψέ­μα, ἂν ὄχι ἡ ἀφε­λέ­στε­ρη ἔκ­φρα­ση τέ­λειας ἀναρ­μο­διό­τη­τας. Σή­με­ρα ἡ οὐ­σιω­δέ­στε­ρη, ἡ ἐμ­πο­ρι­κὴ μα­τιὰ στὴν καρ­διὰ τῶν πραγ­μά­των λέ­γε­ται δια­φή­μι­ση. Κα­ταρ­γεῖ τὸν ἐλεύ­θε­ρο χῶ­ρο τῆς πα­ρα­τή­ρη­σης καὶ πλη­σιά­ζει τὰ πράγ­μα­τα στὸ μέ­τω­πό μας τό­σο ἐπι­κίν­δυ­να, σὰν νὰ ξε­πε­τιέ­ται ἀπ' τὴν ὀθό­νη τοῦ κι­νη­μα­το­γρά­φου ἕνα αὐ­το­κί­νη­το ποὺ δια­στέλ­λε­ται ὑπερ­βο­λι­κὰ κα­θὼς ἔρ­χε­ται τρέ­μον­τας κα­τε­πά­νω μας. Κι ὅπως ὁ κι­νη­μα­το­γρά­φος δὲν πα­ρου­σιά­ζει τὰ ἔπι­πλα καὶ τὶς προ­σό­ψεις γιὰ κρι­τι­κὴ πα­ρα­τή­ρη­ση σὲ ὁλο­κλη­ρω­μέ­νες μορ­φές, πα­ρὰ μᾶς ἐν­τυ­πω­σιά­ζει μὲ τὸ ἐπί­μο­νο, πη­δη­χτό τους πλη­σί­α­σμα, ἔτσι ἡ γνή­σια δια­φή­μι­ση κουρ­ντί­ζει τὰ πράγ­μα­τα κα­τα­πά­νω μας μὲ ρυθ­μὸ ἀν­τί­στοι­χο τοῦ κα­λοῦ κι­νη­μα­το­γρά­φου.

ΤΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΣ

 

 Του Γιάννη Σχίζα

 

     Μερικοί  επιλέγουν το vivere  pericolosamente(ζην επικινδύνως...) για δικούς τους,  προσωπικούς λόγους, συνήθως για το «θεαθήναι» από τα  ΜΜΕ. Παραδείγματος χάρη  εκείνος ο Αυστριακός   αλεξιπτωτιστής , που έγινε γνωστός γιατί φιλοδόξησε να πηδήσει –και πήδησε τελικά--  από το ύψος των 40.000 μέτρων με αλεξίπτωτο  !  Όμως ο  μέσος καταναλωτής  στα  99 % των περιπτώσεων είναι καθε άλλο παρά «υψιπετής» και  διαθέσιμος για περιπέτειες . Το  «καταναλώνειν  επικινδύνως»  του δημιουργεί μια αφόρητη αίσθηση  απειλής, μια  επιφύλαξη ακόμη και έναντι προϊόντων υπεράνω υποψίας, μια ισοπεδωτική αντιμετώπιση δικαίων και αδίκων της διατροφικής αλυσίδας.

 

      Η σημερινή κρίση των εντόμων που λανσάρονται ως κανονική τροφή ή το συνθετικό κρέας που βάζει κι αυτό υποψηφιότητα και μάλιστα με την επιδοκιμασία κάποιων κύκλων της ΕΕ, συνιστούν ένα μεγάλο κίνδυνο για τον μέσο καταναλωτή. Ακόμη είναι  τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, παλιά απειλή, που ξεσηκώνουν τη κοινωνία  σε όλο το μήκος και το πλάτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης :  «Στείλτε  email  στους Ευρωβουλευτές της χώρας μας,  απαιτώντας να φέρουν σήμανση οι νέες γενετικά τεχνικές», είναι το μότο μιας  καμπάνιας που εξελίσσεται. Και που καταλήγει : «Πρέπει  να γνωρίζουμε τι τρώμε!»

Από την άλλη πλευρά η συμφωνία Mercosur δεν είναι ουδέτερη εμπορική ρύθμιση, αλλά είναι μια πολιτική επιλογή  εις βάρος των αγροτών της  Ευρώπης  και υπέρ των συμφερόντων  των βιομηχανικών οικονομιών . Είναι μια αντιγραφή της συμφωνίας που έκανε παλιά η Αγγλία ανταλλάσσοντας την εξαγωγή  βιομηχανικών  με την εισαγωγή αγροτικών προϊόντων, με την εξής ουσιαστική διαφορά: Τότε η ποιότητα των αγροτικών προϊόντων ήταν σταθερή και αδιαμφισβήτητη, υπεράνω νοθείας,  τώρα αυτή η ποιότητα διαμεσολαβείται με ρυθμίσεις υγιεινής που απουσιάζουν, με ρυθμίσεις που αφορούν τη χρήση φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων, Η αγγλική συνθήκη του 1846 που κατάργησε τους Corn Laws (νόμους περιορισμού της εισαγωγής σιτηρών) δεν έχει σχέση με τη σημερινή κατάσταση.

Βιώσιμη αγροτική πολιτική, που σέβεται τους αγρότες, την κοινωνία και το περιβάλλον

 

Κριτική και προτάσεις των ΠΡΑΣΙΝΩΝ -Οικολογία

Οι αγρότες είναι τα θύματα των αλόγιστων πολιτικών που οδηγούν σε ερήμωση της υπαίθρου και καταστροφή της παραγωγικής βάσης της χώρας. Χρειάζεται αλλαγή πολιτικών, όχι προσωρινές λύσεις, τονίζουν οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία, δηλώνουν πως κατανοούν την έκρηξη οργής των αγροτών, απορρίπτουν την καταστολή, θεωρούν τη συμφωνία Ε.Ε.-Mercosur αταστροφική για το περιβάλλον και τον αγροτικό κόσμο και καταθέτουν συγκεκριμένες προτάσεις για ένα βιώσιμο και δίκαιο μέλλον. Στόχος τους είναι ένα παραγωγικό -καταναλωτικό μοντέλο, ανθεκτικό απέναντι στην κλιματική κρίση, που θα εξασφαλίζει αξιοπρεπές εισόδημα στους παραγωγούς και διατροφική αυτάρκεια στη χώρα, με προστασία του εδάφους και των φυσικών πόρων. Η δικαιολογημένη απόγνωση του αγροτικού κόσμου οφείλεται στις συνεχώς επιδεινούμενες συνθήκες, οικονομικά και περιβαλλοντικά, εξαιτίας των πολιτικών που προωθούνται τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η εκτόξευση στα ύψη του κόστους παραγωγής (με κεντρικό ζήτημα τις τιμές ενέργειας αλλά και λόγω της εξάντλησης των εδαφών και των φυσικών πόρων – πρωτίστως του νερού), η έλλειψη στήριξης για τους μικρούς και μεσαίους παραγωγούς, οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και οι αθέμιτες εμπορικές συμφωνίες, παράλληλα με την, χωρίς σχεδιασμό, επιδίωξη ενός βιομηχανικού μοντέλου γεωργίας που καταστρέφει τη φύση, οδηγούν σε αδιέξοδο τον πρωτογενή τομέα. Οι αγρότες οφείλουν, από τη μεριά τους, να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να στηρίζονται σε κυβερνητικές πολιτικές, οι οποίες εδώ και δεκαετίες αρνούνται να δουν τα προβλήματα της υπαίθρου και τους αντιμετωπίζουν ως μια οποιαδήποτε επαγγελματική ομάδα. Η εμπορική συμφωνία Ε.Ε.-Mercosur, που έγινε πριν μερικούς μήνες και, εκτός των άλλων καταστροφικών για το περιβάλλον επιπτώσεων, εκθέτει τον αγροτικό κόσμο στον αθέμιτο ανταγωνισμό και την πτώση των τιμών, αποτελεί ένα πρόσφατο παράδειγμα αυτών των πολιτικών.

Η κυβέρνηση έλαβε γράμμα από τους πολίτες για τα ΕΛΤΑ

 

Η αιφνιδιαστική απόφαση για το κλείσιμο 204 καταστημάτων των ΕΛ.ΤΑ. σε όλη τη χώρα, προωθεί την ιδιωτικοποίηση των ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη λογιστικοποίηση των δημόσιων αγαθών, τονίζουν οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία. Η καθολική αντίδραση που προκάλεσε η απόφαση της κυβέρνησης, η οποία είχε παρουσιαστεί ως «αναδιάρθρωση» και «εκσυγχρονισμός», την ανάγκασε  σε αναδίπλωση και εύρεση εξιλαστήριων θυμάτων. Στην πραγματικότητα, όμως, επιβεβαιώθηκε άλλη μια επιλογή που οδηγεί στην αποδιάρθρωση της χώρας, στην ερήμωση της υπαίθρου και στον κοινωνικό αποκλεισμό ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, αφήνοντας ολόκληρες περιοχές χωρίς βασικές ταχυδρομικές υπηρεσίες. Και αυτά την ίδια στιγμή που τα ιδιωτικά “courier” θησαυρίζουν και πολλαπλασιάζονται. Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία εκφράζουν την έντονη αντίθεσή τους σε αυτή την πολιτική, που απαξιώνει έναν ιστορικό δημόσιο φορέα,

Διαχείριση Υδατικών Πόρων: Ξανά «εκτροπή της λογικής»!

 

Εναλλακτικές προτάσεις των ΠΡΑΣΙΝΩΝ -Οικολογία

Το σχέδιο εκτροπής των ποταμών Καρπενησιώτη και Κρικελιώτη για να τροφοδοτήσει το τρύπιο βαρέλι της Αττικής είναι παράλογο, χωρίς επιστημονικό και οικονομικό έρεισμα και αφαιρεί κάθε εγκυρότητα από το συνολικό Σχέδιο για την Λειψυδρία, που παρουσίασε η κυβέρνηση. Αυτό εκτιμούν οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία και ζητούν να ανακληθεί άμεσα το σχέδιο. Σε μια κρίσιμη στιγμή για το υδατικό μέλλον της Αττικής, η κυβέρνηση αρνείται να δει την πραγματικότητα, αποφεύγει τον διάλογο και τη συνδρομή των επιστημόνων και επιλέγει την πεπατημένη, με εύκολο θύμα δύο ποτάμια της Στερεάς Ελλάδας. Ο υπουργός Περιβάλλοντος κ. Σταύρος Παπασταύρου, αγνοώντας τι προβάλει το ίδιο το Υπουργείο στην ιστοσελίδα του για «κυκλική οικονομία, επαναχρησιμοποίηση και εξοικονόμηση του νερού» ανήγγειλε ένα σχέδιο επτά σημείων, από το οποίο το μόνο συγκεκριμένο μέτρο είναι, όπως είπε, «το μεγάλο έργο της γενιάς μας, ο ‘Εύρυτος’», δηλαδή η “μερική” εκτροπή Κρικελιώτη και Καρπενησιώτη προς τον Εύηνο, το οποίο «θα θωρακίσει την Αττική για τα επόμενα 30 χρόνια». «Το δήθεν Σχέδιο Αντιμετώπισης της Λειψυδρίας που ανακοίνωσε η κυβέρνηση αποτελεί μνημείο υποκρισίας και προχειρότητας», δηλώνει ο συμπρόεδρος των ΠΡΑΣΙΝΩΝ -Οικολογία, Κώστας Παπακωνσταντίνου.

Καλά νέα για τον Σιδηρόδρομο της Πελοποννήσου

 

 

23 Οκτωβρίου 2025

 

Με ιδιαίτερη ικανοποίηση, η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) εκ μέρους της ελληνοελβετικής επιστημονικής πρωτοβουλίας για την σταδιακή επαναλειτουργία του Σιδηροδρόμου στην Πελοπόννησο, ο  Σύλλογος Φίλων Σιδηροδρόμου της Αθήνας και ο Σύλλογος Φίλων Σιδηροδρόμου Μεσσηνίας, χαιρετίζουμε την απόφαση που έλαβε την Κυριακή 19/10/2025 η  Αντιπροσωπεία του ΤΕΕ, σχετικά με τη διερεύνηση της δυνατότητας λειτουργίας ποδηλατόδρομων παράλληλα προς την υφιστάμενη σιδηροδρομική γραμμή.

 

Με την απόφαση ζητείται:

 

• Η σιδηροδρομική γραμμή να χρησιμοποιηθεί για το σκοπό που κατασκευάστηκε και δαπανήθηκαν σημαντικά ποσά. Δηλαδή για μεταφορικό έργο.

Οι απώλειες των Δέντρων στην πόλη

 

 Οι απώλειες των Δέντρων στην πόλη

Είναι δύσκολο για τα δέντρα όταν προσπαθούν να επιβιώσουν εκεί έξω, ειδικά στον αστικό ιστό όπου ζούμε «αφύσικα. Τα δέντρα τείνουν να αναπτύσσονται καλύτερα σε πιο φυσικές, ανενόχλητες τοποθεσίες όπως οι δενδρόφυτες περιοχές, αλλά δεν υπάρχει τίποτα φυσικό στο δομημένο περιβάλλον. Τα δέντρα που φυτεύονται σε προαστιακές και αστικές περιοχές απαιτούν συμπληρωματική φροντίδα και συντήρηση για να διατηρούνται σε ακμή και όχι απλώς να επιβιώνουν.

Πώς έχουμε απώλειες Δέντρων;

Φωτογραφία 1: Τα δέντρα με περιορισμένο όγκο εδάφους και περιορισμένη άρδευση θα χαθούν. Όλες οι φωτογραφίες είναι ευγενική προσφορά του συγγραφέα.

 

Ενώ ορισμένα είδη δέντρων μπορούν να ζήσουν περισσότερο από 300 χρόνια, εν τούτοις ο μέσος όρος στις αστικοποιημένες περιοχές μας είναι τα 25 έως 50 χρόνια, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα. Εάν τα αστικά δέντρα δεν λαμβάνουν επαρκή φροντίδα, ειδικά κατά την περίοδο εγκατάστασης τους και σε δυσμενείς περιβαλλοντικές τοποθεσίες, αυτά αναπτύσσονται περιορισμένα και πεθαίνουν πολύ νωρίς. (Φωτογραφία 1)

 

Διαχείριση δέντρων στο αστικό πράσινο 

Υπάρχουν ζωτικής σημασίας αρχές της δενδροκομικής επιστήμης, που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν πρόκειται για τη διαχείριση δέντρων στο αστικό πράσινο. Ξεκινά με την κατανόηση, ότι η ανάπτυξη και η εξέλιξη των δέντρων ποικίλλουν σημαντικά από τοποθεσία σε τοποθεσία και μπορεί να παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις σε οποιαδήποτε δεδομένη τοποθεσία. Στην πραγματικότητα, το ίδιο είδος με παρόμοιες συνθήκες ανάπτυξης μπορεί να αντιδράσει διαφορετικά στο περιβάλλον του, ειδικά από τις υπεδάφειες δυναμικές.                                                                                                                             

Νέο πρόστιμο από την ΕΕ για τα απορρίμματα στη Ζάκυνθο

 

ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία: πληρώνουμε πολύ ακριβά τις κυβερνητικές επιλογές

Η νέα καταδίκη της Ελλάδας από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήρθε να προστεθεί στον κατάλογο των καταδικαστικών αποφάσεων της χώρας. Αυτή τη φορά η Ελλάδα καταδικάζεται για την αδιανόητη κατάσταση του ΧΥΤΑ στον Σκοπό της Ζακύνθου, που από το 2014 (πρώτη καταδίκη) μέχρι σήμερα δεν έχει αποκατασταθεί, όπως ορίζει η ευρωπαϊκή νομοθεσία και η κοινή λογική, μιας και ο ΧΥΤΑ βρίσκεται -και από το 2014 ως το 2017 λειτουργούσε παράνομα- εντός του Εθνικού Πάρκου Ζακύνθου. Με την καταδίκη επιβάλλεται στη χώρα μας το τσουχτερό πρόστιμο των 5,5 εκατ. ευρώ το οποίο θα προσαυξάνεται κατά 12.500 ευρώ για κάθε ημέρα μέχρι την αποκατάσταση του ΧΥΤΑ.

Οι αμμώδεις θύελλες και η ανθρωπότητα που χτενίζεται…

 

Του Γιάννη Σχίζα

 

Σεισμοί, λιμοί, καταποντισμοί, πλημμύρες, ξηρασίες, είναι τα συνηθισμένα δεινά της ανθρωπότητας. Τώρα  όμως έρχονται και οι αμμώδεις θύελλες , που  είναι πηγή πολλών προβλημάτων -  μόνο που αυτά δεν είναι πάντοτε  αναγνωρίσιμα. Ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών μιλάει για πρόωρους θανάτους που «συνδράμουν» τις άλλες αιτίες της κλιματικής αλλαγής  και ευθύνονται για προβλήματα υγείας   330 εκατομμυρίων   ανθρώπων. Ο Ρενέ Ντυμόν, υποψήφιος των Οικολόγων για την Γαλλική Προεδρία το 1972, μίλαγε για την διάβρωση του εδάφους και για τα σύννεφα σκόνης που εκπέμπονταν  στη διάρκεια του ράλυ Παρίσι-Ντακάρ, αλλά τότε ουδείς οικολόγος μπορούσε να προβλέψει μια καταστροφή μεγάλου μεγέθους. Αργότερα υπήρξε  ένας, αγνώστων οικολογικών φρονημάτων, ο μετεωρολόγος-φυσικός Θεμιστοκλής Ιωάννου, που  υποστήριξε ότι «η θόλωση της ατμόσφαιρας λόγω σκόνης δεν είναι  γενικά από τα πιο σπάνια φαινόμενα και παρατηρείται από την αρχαιότητα».

 

 

Η  Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών (UNGA) «γιόρτασε» την Παγκόσμια Ημέρα Καταπολέμησης των Καταιγίδων Άμμου και Σκόνης και όρισε την περίοδο 2025-2034 ως Δεκαετία των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση του φαινομένου..

7 χρόνια από την τραγωδία στο Μάτι, το πάθημα δεν έγινε μάθημα

 

Επτά χρόνια μετά την ανείπωτη τραγωδία στο Μάτι, οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία τιμούν τη μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν τόσο άδικα και κάνουν προτάσεις, αναλογιζόμενοι τις ευθύνες και τις παραλείψεις που οδήγησαν σε μια από τις φονικότερες καταστροφές στη σύγχρονη ιστορία της χώρας. Άνθρωποι κάηκαν στα σπίτια τους, στον δρόμο, μέσα στα αυτοκίνητά τους ενώ ορισμένοι κατέφυγαν στη θάλασσα για την οποία δεν έβρισκαν καν πρόσβαση. Η φωτιά δεν έκανε διακρίσεις. Τουλάχιστον 104 κάηκαν και άλλοι τόσοι κατέληξαν στο νοσοκομείο. Οι ιστορίες φρίκης πολλές… Η καταστροφή στο Μάτι ανέδειξε με τον πιο οδυνηρό τρόπο τις διαχρονικές παθογένειες της ελληνικής πολιτείας: την απαξίωση της πρόληψης και της δασοπροστασίας, την έλλειψη σχεδίου και συντονισμού, και κυρίως τη συνεχιζόμενη ανοχή στην άναρχη, εκτός σχεδίου δόμηση, που καθιστά πολλές περιοχές παγίδες θανάτου.