Δηλητηριάζοντας την ανοιξη και τους εαυτούς μας: Η αόρατη απειλή των επικίνδυνων φυτοφαρμάκων

 

Η άνοιξη αφήνει για ακόμη μία χρονιά πίσω της μια ιδιαίτερα ανησυχητική εικόνα στην ελληνική ύπαιθρο. Γεωργικές εκτάσεις, αλλά και παρυφές δρόμων μέσα σε οικισμούς, δίπλα σε κατοικίες, βιολογικές καλλιέργειες, σχολεία, στρατόπεδα και άλλους κοινόχρηστους χώρους έχουν ψεκαστεί εκτεταμένα με τοξικά χημικά ζιζανιοκτόνα. Οι τοξικές αυτές ουσίες χρησιμοποιούνται ουσιαστικά για την εξόντωση της φυσικής βλάστησης και των άγριων χόρτων, τα οποία βαφτίστηκαν «ζιζάνια», αντί της χρήσης μηχανικών μέσων διαχείρισης, όπως σκαπτικά ή χορτοκοπτικά εργαλεία. Τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται συνήθως περιέχουν τοξικές χημικές ουσίες οι οποίες έχουν ήδη απαγορευτεί ή περιοριστεί σημαντικά σε άλλες χώρες, λόγω της υψηλής επικινδυνότητάς τους για τη δημόσια υγεία, τη βιοποικιλότητα και το περιβάλλον γενικότερα - με ιδιαίτερα σοβαρές επιπτώσεις στον υδροφόρο ορίζοντα. Τα πιο διαδεδομένα στην Ελλάδα είναι τα επικίνδυνα σκευάσματα που περιέχουν τη δραστική ουσία γλυφοσάτη - με πιο γνωστό το Roundup - τα οποία επαναφέρουν στο προσκήνιο τη συζήτηση γύρω από τους άμεσους αλλά και μακροχρόνιους κινδύνους για τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και τη βιωσιμότητα της γεωργίας. Σύμφωνα, μάλιστα, με πρόσφατη επιστημονική μελέτη του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, διαπιστώθηκε ότι η έκθεση στη γλυφοσάτη συνδέεται με αύξηση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου έως και 41%. Πρόκειται για μία από τις πολλές επιστημονικές μελέτες που εξετάζουν τις επιπτώσεις των επικίνδυνων φυτοφαρμάκων ευρείας χρήσης στην ανθρώπινη υγεία, αναδεικνύοντας μια ιδιαίτερα ανησυχητική πραγματικότητα: ολοένα και περισσότεροι νέοι άνθρωποι, ακόμη και ηλικίας 20, 30 ή 40 ετών, καταφεύγουν σε ογκολογικές και συναφείς κλινικές. Ενδεικτικά, πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου Κρήτης καταγράφει αύξηση κατά 45% των περιστατικών καρκίνου του παχέος εντέρου σε άτομα κάτω των 45 ετών - μορφές καρκίνου που συνδέονται άμεσα με την κατανάλωση επικίνδυνων τροφίμων και τη συνολική επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Η Κρήτη αποτελεί τη μοναδική περιοχή της Ελλάδας όπου πραγματοποιείται συστηματική καταγραφή καρκινικών νοσημάτων, ενώ εκτιμάται ότι τα ποσοστά είναι αντίστοιχα και στην υπόλοιπη χώρα. Αξιοσημείωτο είναι ότι μόνο στις ΗΠΑ έχουν ήδη εκδικαστεί περίπου 100.000 αγωγές, στις οποίες εξετάζεται η σύνδεση της έκθεσης στο Roundup με την εμφάνιση καρκίνου.

Δύο περιπατητικές διαδρομές εις μνήμην της Αθηνάς Μαρτίνου εγκαινίασαν στις Σπέτσες η ΕΛΛHNIKH ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού

 Δύο περιπατητικές διαδρομές

εις μνήμην της Αθηνάς Μαρτίνου

εγκαινίασαν στις Σπέτσες

η ΕΛΛHNIKH ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού

και το Μαζί για το Παιδί

 

Με μια συγκινητική τελετή που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 17 Απριλίου 2026 στην Παναγία Έλωνα στις Σπέτσες, εγκαινιάστηκαν δύο νέες περιπατητικές διαδρομές αφιερωμένες στη μνήμη της Αθηνάς Ι. Μαρτίνου. Το έργο υλοποιήθηκε από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ), με τη στήριξη του Μαζί για το Παιδί, στο πλαίσιο του προγράμματος «Μονοπάτια Πολιτισμού» της ΕΛΛΕΤ, που υλοποιείται στο νησί σε συνεργασία με τον Δήμο Σπετσών και την Αναργύρειο και Κοργιαλένειο Σχολή Σπετσών.

 

Η τελετή ξεκίνησε με τη Θεία Λειτουργία στην Παναγία Έλωνα ενώ παράλληλα προσφέρθηκε η δυνατότητα περιπάτου από την Ντάπια προς την Παναγία Έλωνα με ξεναγό. Ακολούθησε αγιασμός και σύντομοι χαιρετισμοί.

 

Συγκεκριμένα, απηύθυναν χαιρετισμό η Δήμαρχος Σπετσών κα Ευγενία Φραγγιά, ο Πρόεδρος της Αναργυρείου και Κοργιαλενείου Σχολής Σπετσών κ. Ιωάννης Αίσωπος, ο κ. Θανάσης Μαρτίνος από το Ίδρυμα Αθανασίου και Μαρίνας Μαρτίνου, η κα Λυδία Καρρά, Ιδρύτρια και Πρόεδρος της ΕΛΛΕΤ, καθώς και η κα Αλεξάνδρα Μαρτίνου, Πρόεδρος του Μαζί για το Παιδί. Την εκδήλωση πλαισίωσε και μια σύντομη αναφορά στην ιστορία του νησιού από τον ιστορικό κ. Άδωνι Κύρου.

 

Η κυρία Αλεξάνδρα Μαρτίνου, Πρόεδρος του Μαζί για το Παιδί, στη δήλωσή της ανέφερε:

«Την γνώρισα το 1976 και μαζί βιώσαμε πολλές χαρές αλλά και πολλές δυσκολίες. Αρχηγός η Αθηνά Μαρτίνου, έφτιαξε μια μεγάλη εταιρεία, αλλά πιο σημαντικό έφτιαξε μια μεγάλη οικογένεια. Είχε το σπουδαίο χάρισμα να καθοδηγεί χωρίς να επεμβαίνει. Μας έδειξε τι σημαίνει δουλειά, προκοπή, απλότητα, αλλά και αγάπη και βοήθεια. Για αυτή τη θαυμαστή μητέρα, γιαγιά, γυναίκα, προσωπικότητα, είμαστε σήμερα εδώ για να εγκαινιάσουμε τα μονοπάτια στον τόπο που αγάπησε και μας έμαθε και εμάς να αγαπάμε. Στο Μαζί για το Παιδί, είμαστε υπερήφανοι που υλοποιήσαμε αυτό το έργο προς τιμήν της Αθηνάς Μαρτίνου. »

 

Η κυρία Λυδία Καρρά, Ιδρύτρια και Πρόεδρος της ΕΛΛΕΤ, δήλωσε: «Το πρόγραμμα Μονοπάτια Πολιτισμού ξεκίνησε πριν 14 χρόνια, την εποχή της μεγάλης οικονομικής κρίσης. Μέχρι σήμερα έχουμε υλοποιήσει το πρόγραμμα σε 14 περιοχές της χώρας μας και συνδεόμαστε με πολλούς διεθνείς οργανισμούς, που όχι μόνο προωθούν το πρόγραμμα στα εκατομμύρια μέλη τους, αλλά, συχνά το έχουν βραβεύσει.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδωσε στις αγροτοχημικές πολυεθνικές ελεύθερο πεδίο να πατεντάρουν σπόρους

 

Στις 21 Απριλίου, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μαργαρίτης Σχοινάς ψήφισε ΥΠΕΡ του νέου κανονισμού ΕΕ για τις Νέες Γονιδιωματικές Τεχνικές (NGT). 

Με μια ψήφο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδωσε στις αγροτοχημικές πολυεθνικές ελεύθερο πεδίο να πατεντάρουν σπόρους που για χιλιάδες χρόνια ανήκαν στη φύση και στους αγρότες. 

Ο Έλληνας αγρότης δεν θα μπορεί να κρατά σπόρο από τη σοδειά του. Κάθε χρόνο θα αγοράζει εκ νέου από την ίδια πολυεθνική. Υποχρεωτικά. Χωρίς να έχει εναλλακτική.

Τα φυτά κατηγορίας NGT-1 θα μπαίνουν στο πιάτο μας χωρίς υποχρεωτική αξιολόγηση κινδύνων και χωρίς σήμανση. Ντομάτες, σιτάρι, ελαιόλαδο, ρύζι, όλα θα είναι γενετικά τροποποιημένα, αόρατα και  ανεξέλεγκτα. Δεν θα ξέρουμε τι τρώμε. Κανείς δεν θα μας ρωτήσει.

Και δεν σταματά εκεί. Οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί δεν μένουν στο χωράφι που τους φύτεψαν. Μολύνουν γειτονικές καλλιέργειες, καταστρέφουν βιολογικές παραγωγές, εξαφανίζουν τοπικές ποικιλίες που δεν ξαναφτιάχνονται. Η βιοποικιλότητα που χτίστηκε σε χιλιετίες διαλύεται σε μια γενιά - και ο νόμος δεν προβλέπει ούτε αποζημίωση ούτε ευθύνη.

Χώρες όπως η Αυστρία, η Ουγγαρία, η Κροατία, η Σλοβενία και η Σλοβακία αρνήθηκαν.

Ειρήνη για τον πολύπαθο Λίβανο

 

  Ενώ οι μάχες συνεχίζονται κανονικά στον Νότιο Λίβανο, μια ακόμη "παρενέργεια" που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η πολύπαθη Χώρα,  σύντομα, είναι αυτή της πείνας.

  

• Γράφει ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος*

Πείνα αναμένεται να αντιμετωπίσει μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού τους επόμενους μήνες, εξαιτίας του πολέμου που έχει ξεσπάσει (ξανά) εδώ και 2 μήνες στη Μέση Ανατολή, μετά από το κοινό χτύπημα ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν και τα σφοδρά χτυπήματα του Ισραηλινού στρατού (IDF) εναντίον λιβανικών περιοχών, που ακολούθησαν.

Σύμφωνα με πρόβλεψη οργανισμών του ΟΗΕ και της λιβανικής κυβέρνησης, πάνω από 1,2 εκατομμύρια άνθρωποι θα βρεθούν στο επίπεδο «κρίσης» της επισιτιστικής ανασφάλειας.Τα ευρήματα της Ολοκληρωμένης Ταξινόμησης Φάσεων Επισιτιστικής Ασφάλειας (IPC) θεωρούνται έγκυρα από τον ΟΗΕ, ενώ οι εμπειρογνώμονές της κήρυξαν πέρυσι λιμό στη Γάζα, λόγω των βομβαρδισμών και του αποκλεισμού από το Ισραήλ.

Η «σχεδία» της οικειότητας και των χαρταετών

 

 Εισερχόμαστε στην κοινότητα της οικειότητας, θωρούμε περήφανους χαρταετούς, βρίσκουμε τις νότες της σωτηρίας, φυλλομετρούμε τις σελίδες μιας τελετουργίας, εξασκούμαστε στον τρύγο του σωφρονισμού.


  
Αυτά και άλλα πολλά στη «σχεδία» Μαΐου 2026 (τεύχος #144). Κυκλοφορεί από την Τετάρτη 29 Απριλίου στους δρόμους της πόλης. 


 

«Η κοινότητα της οικειότητας». Μία απλή συνομιλία με έναν άγνωστο γεννά πολύ σημαντικές χαλαρές συνδέσεις, μειώνει τη μοναξιά, το φόβο και το άγχος, ενώ μπορεί να θέσει σε λειτουργία ένα μηχανισμό ουσιαστικών αμοιβαίων εκμυστηρεύσεων. «Το να μιλήσουμε σε κάποιον ξένο στο δρόμο, στο καφέ ή στο σουπερμάρκετ ίσως να είναι μία από τις πιο ευγενικές και ανθρώπινες εμπειρίες που θα μπορούσαμε να προσφέρουμε, αλλά και να βιώσουμε», επισημαίνει ο ψυχολόγος και συγγραφέας Δημήτρης Φλαμούρης.


 «Περήφανοι χαρταετοί». Ο γιατρός Χρίστος Γεωργάλας εξιστορεί την άσκηση ιατρικής εν μέσω γενοκτονίας, αφηγείται πως οι ισραηλινές αρχές είχαν στοχεύσει τόσο τα παιδιά όσο και τους υγειονομικούς με τα καλύτερα βιογραφικά, εξηγεί την έλλειψη μίσους και τη χαρά της ζωής που διακατέχει τους Παλαιστίνιους, ενώ δηλώνει έκπληκτος και από την αλληλεγγύη στις μεταξύ τους σχέσεις. «Μέσα σε όλες τις συζητήσεις, όλες τις αφηγήσεις κάτι έλειπε: ο θυμός, οι κατάρες για τους Εβραίους, τους Ισραηλινούς», τονίζει ο κ. Γεωργάλας.

 «Οι νότες της σωτηρίας». Η δημοφιλής τραγουδίστρια Μαρίνα Σπανού εξηγεί πώς μέσα από τη μουσική βρήκε το κλειδί της βαθύτερης σύνδεσης με τους ανθρώπους, για ποιο λόγο θεωρεί το δρόμο ένα μεγάλο σχολείο, ονειρεύται μια ελεύθερη πρόσβαση όλων στον πολιτισμό, τάσσεται υπέρ της αποδαιμονοποίησης της κουβέντας για την ψυχική ευαλωτότητα, ενώ αναζητεί τη σωτηρία στις κοινωνικές σχέσεις.

Πρωτομαγιά: 140 Χρόνια από το Σικάγο

 

Το επίκαιρο μήνυμα των εργαζομένων για Κοινωνική Δικαιοσύνη και Ειρήνη

Η αξιοπρέπεια στην εργασία, τα Κοινωνικά Δικαιώματα, το Εργατικό Δίκαιο είναι κατακτήσεις των ανθρώπων του μόχθου μέσα από αγώνες και είναι γραμμένες με αίμα.

Στα 140 χρόνια από την εξέγερση των εργατών του Σικάγου, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι νέοι άνθρωποι βλέπουν πολλές από τις αδιαπραγμάτευτες κατακτήσεις του πρόσφατου παρελθόντος, τώρα να αμφισβητούνται. Νέοι νόμοι και «μοντέρνες» τεχνικές επιχειρούν να επαναφέρουν τη ζούγκλα του 19ου ή των αρχών του 20ού αιώνα.

Το 8ωρο υπονομεύεται, οι επιχειρήσεις δεν επαναπροσλαμβάνουν όσους παράνομα απολύουν, επανέρχεται το 6ήμερο, οι υπερωρίες δεν αμείβονται σωστά. Ταυτόχρονα το Εργατικό Δίκαιο υποχωρεί, ο Κοινωνικός μισθός φαλκιδεύεται, η αναπλήρωση του εισοδήματος μετά την συνταξιοδότηση έχει μετατραπεί σε φιλοδώρημα, η ακρίβεια κατατρώει το διαθέσιμο εισόδημα.

Την ίδια στιγμή πόλεμοι μεγάλης κλίμακας βρίσκονται σε εξέλιξη, παράνομες επιθέσεις εξαπολύονται κατά παράβαση κάθε έννοιας Διεθνούς Δικαίου, παιδιά και άμαχοι γίνονται βορρά στους πυραύλους και τα μη επανδρωμένα drones στον Περσικό, τη Γάζα, την Ουκρανία, την Αφρική, τη Λατινική Αμερική.

Σε αυτό το περιβάλλον οι Έλληνες συνταξιούχοι βιώνουμε μια συνεχόμενη, εδώ και 16 χρόνια, μείωση των εισοδημάτων μας:

• Στην αρχή, με ονομαστική περικοπή των συντάξεων,
• ακολούθως, με την απώλεια αγοραστικής δύναμης μέσω των, κατωτέρων του πληθωρισμού, αναπροσαρμογών ή «παγώματος» των συντάξεων (επικουρικές, «προσωπική διαφορά»),
• συνεχώς, με την διπλή φορολογία (μη τιμαριθμοποίηση φορολογικής κλίμακας, επιβολή της Εισφοράς «Κοινωνικής» Αλληλεγγύης-ΕΑΣ),
• πάντα με την ακρίβεια, ειδικά στα είδη πρώτης ανάγκης και τον «φόρο ακρίβειας» (έμμεσοι φόροι πάνω σε υψηλότερες τιμές).

Δημήτρης Οικονόμου : Διεθνείς συνεργασίες για εθνικές λύσεις

 

Η Βαρκελώνη φιλοξένησε τις προηγούμενες ημέρες μια από τις πιο ενδιαφέρουσες πολιτικές συναντήσεις της περιόδου. Το Global Progressive Mobilisation δεν ήταν απλώς ένα ακόμη διεθνές φόρουμ αποτέλεσε μια συντονισμένη προσπάθεια διαμόρφωσης λύσεων σε προβλήματα που πιέζουν ολοένα και περισσότερο τις κοινωνίες, τις δημοκρατίες και τις σχέσεις μεταξύ κρατών. Η συγκυρία δεν είναι τυχαία. Ο κόσμος βρίσκεται σε μια περίοδο βαθιάς αστάθειας: οικονομικές ανισότητες που διευρύνονται, κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς και γεωπολιτικές εντάσεις που επανακαθορίζουν τις διεθνείς ισορροπίες. Πρόκειται για εξελίξεις που δεν προέκυψαν αυτόματα. Είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που, τα τελευταία χρόνια, ευνόησαν τη συγκέντρωση ισχύος, αποδυνάμωσαν τη συνοχή και περιόρισαν τον ρόλο των δημοκρατικών θεσμών. Σε αυτό το πλαίσιο, η συνάντηση στη Βαρκελώνη δεν είχε χαρακτήρα αντίδρασης, αλλά πρωτοβουλίας. Η παρουσία ηγετών από διαφορετικές ηπείρους —από την Ευρώπη έως τη Λατινική Αμερική— ανέδειξε την ανάγκη για έναν νέο τρόπο πολιτικής σκέψης: λιγότερο εσωστρεφή και περισσότερο συνεργατικό, με στόχο την παραγωγή συγκεκριμένων απαντήσεων.

Ελλάδα 2010-2026: Η Λογιστική της Απάτης και η Στρατηγική της Αποσύνθεσης

 

Σπύρος Στάλιας, ΟικονομολογοςPh.D

Εισαγωγή: Η Χρονιά της Αλήθειας

Φτάνοντας στο 2026, η ελληνική οικονομία δεν βρίσκεται πλέον μπροστά σε ένα δίλημμα, αλλά μπροστά σε μια ακτινογραφία που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Για δεκαέξι χρόνια, η χώρα πορεύτηκε με οδηγό τη λεγόμενη «Σοφία των Μνημονίων» —ένα μείγμα δογματικής λιτότητας και εσωτερικής υποτίμησης που υποσχέθηκε την αναγέννηση μέσα από τις θυσίες.

 

Όμως, η επιστημονική ανάλυση των δεδομένων της AMECO/ΕΛΣΤΑΤ, μακριά από κυβερνητικούς πανηγυρισμούς τα επικοινωνιακά τεχνάσματα και την εκκωφαντική σιωπή της αντιπολίτευσης, αποκαλύπτει μια διαφορετική, ζοφερή εικόνα. Η Ελλάδα δεν πέτυχε την «υγιή ανάπτυξη»· αντίθετα, διολίσθησε σε έναν μηχανισμό αυτοφαγίας, όπου οι υποδομές καταρρέουν, τα νοικοκυριά εξαντλούν τις αποταμιεύσεις τους και η παραγωγική βάση αποσυντίθεται.

Στο άρθρο αυτό, κρινεται η «Συμβατική Σοφία» και αναλύεται γιατί το «Αρχικό Σφάλμα» της εισόδου στο Ευρώ υπονομεύει το εθνικό μας μέλλον.

Ι. Η Θεωρητική «Νεκροτομή» της Ελληνικής Κρίσης

Πριν δούμε τους αριθμούς, πρέπει να καταλάβουμε γιατί τα μοντέλα που εφαρμόστηκαν απέτυχαν παταγωδώς:

1. John Maynard Keynes (Το Παράδοξο της Φειδούς):

Ο Keynes θα εξηγούσε ότι η προσπάθεια για κρατικά πλεονάσματα εν μέσω κρίσης οδήγησε στο «Παράδοξο της Φειδούς». Όταν το κράτος και οι τράπεζες αναγκάζουν τον πολίτη να πληρώσει χρέη αντί να καταναλώσει, η συνολική ζήτηση καταρρέει και η οικονομία βουλιάζει.

2. Richard Kahn (Ο Ανάποδος Πολλαπλασιαστής):

Ο μαθητής του Keynes, ο Kahn, θα μας έλεγε ότι η «Σοφία των Μνημονίων» αγνόησε τη δύναμη του πολλαπλασιαστή. Κάθε ευρώ που αφαιρέθηκε από την κατανάλωση των νοικοκυριών για να "διορθωθούν" τα μεγέθη, προκάλεσε πολλαπλάσια ζημιά στο ΑΕΠ, παγώνοντας κάθε διάθεση για επένδυση, αφού οι επενδύσειςήσαν μικρότερες από τις αποσβέσεις  της ΕθνικήςΟικονομίας.UIGT<UUKT(Όπου UIGT συνολικές επενδύσειςκαι UUKT συνολικές αποσβέσεις. Δίνω τους κωδικούς της  AMECO για την επαλήθευση.)

3. Don Patinkin (Η Ψευδαίσθηση των Τιμών):

Ο Patinkin απέδειξε ότι η μείωση των μισθών δεν φέρνει απαραίτητα ισορροπία. Στην Ελλάδα, η μείωση των ονομαστικών μισθών αύξησε το πραγματικό βάρος του χρέους (RealBalanceEffect). Το αποτέλεσμα; Τα νοικοκυριά το 2025 έχουν αρνητική αποταμίευση γιατί το χρέος και η ακριβή ενέργεια «καταπίνουν» ό,τι απέμεινε από το εισόδημά τους.

4.     Friedrich Hayek: Η Διαστρέβλωση της Αγοράς.

 

Ακόμα και ο Hayek θα ήταν έξαλλος!

ΠΡΑΣΙΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ

 

Διαβιβάζουμε πρόσκληση σχετικά με την εκδήλωση Παρουσίασης και Συνυπογραφής της Διακήρυξης με θέμα «Πράσινα Κατασκευαστικά Υλικά – Νέα Πρότυπα και Κλιματικά Ουδέτερες Πόλεις» από τους συμπράττοντες φορείς: ECOCITY, ΕΛΟΤ, ΤΕΕ, Ένωση Ελληνικών Τσιμεντοβιομηχανιών, Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, Δήμος Θεσσαλονίκης και ΕΕΔΣΑ Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την 28η Απριλίου 2026 και ώρα 11:00, στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ), Νίκης 4, 1ος όροφος, Πλατεία Συντάγματος και αποτελεί το επιστέγασμα πρωτοβουλίας που ανέλαβε και συντόνισε το ECOCITY. Σειρά ημερίδων, εργαστηρίων και διαβουλεύσεων οδήγησαν στην επεξεργασία ενιαίου αποδεκτού κειμένου όπου διατυπώνεται η κοινή εθελοντική δέσμευση των φορέων που συμπράττουν και των ειδικών επιστημόνων που συνέβαλλαν σχετικά με την ενίσχυση της βιώσιμης ανάπτυξης, την προώθηση της πράσινης μετάβασης και την επιτάχυνση της απανθρακοποίησης του δομημένου περιβάλλοντος.

Πρόταση του ΥΠΕΝ απλώς προβληματική

 

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ANIMA, ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, ΑΡΧΕΛΩΝ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία, Εταιρία Προστασίας Πρεσπών, Καλλιστώ, iSea, MEDASSET, MedINA και WWF Ελλάς υπέβαλαν στη διαβούλευση του ν/σ ΥΠΕΝ το ακόλουθο κοινό σχόλιο σχετικά με την προτεινόμενη πολεοδόμηση εντός προστατευόμενων περιοχών και την οριζόντια ρύθμιση ορισμένων δραστηριοτήτων.

Η πρόταση του ΥΠΕΝ για επεκτάσεις οικισμών & σχεδίων πόλεων μέσα σε ζώνες βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων σε περιοχές Natura είναι πολλαπλώς προβληματική και ανοίγει τον ασκό του αιόλου για την υποβάθμιση προστατευόμενων περιοχών υπό τον μανδύα του πολεοδομικού σχεδιασμού.

Η προϋπόθεση που θέτει το νομοσχέδιο για συμβατότητα ανάμεσα στις πολεοδομούμενες επεκτάσεις και τις ειδικές μελέτες καθορισμού μέτρων και ζωνών προστασίας (ΕΠΜ) είναι προσχηματική: οι ΕΠΜ δεν έχουν εξετάσει πολεοδομικά ζητήματα, ούτε έχουν προβεί σε εκτίμηση και αντιμετώπιση των επιπτώσεών τους. Μάλιστα οι ΕΠΜ και τα πολεοδομικά σχέδια ολοκληρώνονται χωρίς έως τώρα να έχει επιδιωχθεί ουσιαστική εναρμόνιση, επομένως αν επικαιροποιηθούν τώρα οι ήδη καθυστερημένες ΕΠΜ, το αποτέλεσμα θα είναι πρόσθετες καθυστερήσεις και σίγουρα πρόχειρες και αντιφατικές λύσεις.

Επιπρόσθετα, το ανώτερο όριο που προτείνεται για πολεοδόμηση του 20% στις ζώνες βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων δεν τεκμηριώνεται, δυνητικά αφορά μεγάλες εκτάσεις, δεν συνδέεται με βασικά πολεοδομικά μεγέθη και δεν μπορεί να προσδιοριστεί από τις ΕΠΜ.

Από τα ελληνικά βουνά στα αντικαρκινικά φάρμακα – Μελέτη του ΑΠΘ για τον ίταμο

 

By dasarxeio com on 01/04/2026

Μια νέα επιστημονική έρευνα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου αποκαλύπτει τη γενετική ποικιλότητα και τη φαρμακευτική αξία του ίταμου στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα σπάνιο δέντρο των ελληνικών βουνών που μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη αντικαρκινικών φαρμάκων.

Η επιστημονική ομάδα, υπό τον συντονισμό του Καθηγητή του Εργαστηρίου Δασικής Γενετικής του Τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Φίλιππου Α. Αραβανόπουλου, εντόπισε σημαντικούς πληθυσμούς του ευρωπαϊκού ίταμου (Taxus baccata) στην Ελλάδα, ως πολύτιμες φυσικές πηγές ουσιών που χρησιμοποιούνται σε ευρέως διαδεδομένα αντικαρκινικά φάρμακα.

Έρευνα σε τρία ορεινά οικοσυστήματα της Βόρειας Ελλάδας

Η επιστημονική ομάδα του Αριστοτελείου εξέτασε τρεις περιφερειακούς (ως προς την εξάπλωση του είδους στην Ευρώπη) πληθυσμούς ίταμου στη βόρεια Ελλάδα, στα όρη Χολομώντας, Όλυμπος και Βούρινος, προκειμένου να αξιολογήσει τη γενετική ποικιλότητα, τη χημιοποικιλότητα και τα επιγενετικά χαρακτηριστικά τους. Οι ταξάνες -φυσικές χημικές ενώσεις που παράγονται από τα δέντρα του ίταμου – αποτελούν βασικά συστατικά φαρμάκων όπως η πακλιταξέλη (Taxol), η οποία χρησιμοποιείται για τη θεραπεία διαφόρων μορφών καρκίνου.

Πρώτη ολοκληρωμένη αξιολόγηση ελληνικών πληθυσμών Ίταμου

Πόλεμος στη Μ. Ανατολή: Πρώτες αλλά τρομακτικές παγκόσμιες συνέπειες για το περιβάλλον

 

April 2, 2026

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου*

Οι οικονομικές, κοινωνικές συνέπειες του πολέμου κατά του Ιράν είναι ήδη πάρα πολύ μεγάλες και αφορούν όλο τον πλανήτη. Εξίσου σημαντικές είναι και οι ζημιές στο φυσικό περιβάλλον και της Δυτικής Ασίας και του Περσικού Κόλπου, αλλά και όλου του πλανήτη. Αυτές, δε, σχεδόν δεν αναφέρονται. Το ενδιαφέρον άλλωστε για το κλίμα και το φυσικό περιβάλλον είναι τώρα σε κατακόρυφη πτώση, αντιστρόφως ανάλογη προς την επιδείνωσή τους. Σοβαρή κι αυτή ένδειξη της βαθιάς, δυνάμει καταστροφικής κρίσης του πολιτισμού μας (όσου διαθέτουμε τέλος πάντων).

Ο ΟΗΕ προειδοποίησε ότι δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι περισσότεροι θα κινδυνεύσουν με άμεση πείνα αν συνεχιστεί η σύγκρουση, ενώ τα προβλήματα με τα λιπάσματα θα πλήξουν πολύ σοβαρά την αφρικανική γεωργία (εν συνεχεία και τις υπόλοιπες). Ο Ισραηλινός πρέσβης στο Νέο Δελχί υποστήριξε ότι θα κινδυνεύσει η ζωή δέκα εκατομμυρίων Ινδών. Δεν επέκρινε βέβαια για αυτό τον πόλεμο του Ισραήλ και των ΗΠΑ, αλλά τα μέτρα με τα οποία απαντά η Τεχεράνη.

Ολόκληρη η Νοτιοανατολική Ασία πλήττεται ήδη πολύ σοβαρά από τις συνέπειες του πολέμου. Η Σρι Λάνκα εισήγαγε εβδομάδα τεσσάρων ημερών για να εξοικονομήσει ενέργεια.

Η ευθύνη της αλλαγής

του Δημήτρη Οικονόμου ( Άρθρο μου στo “Καρφί” )   Το επικείμενο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί μια τυπική κομματική διαδικασία. Συνιστά μια κρίσιμη πολιτική στιγμή, σε μια περίοδο κατά την οποία οι ισορροπίες εντός και εκτός Ελλάδας μεταβάλλονται με ταχύτητα και ένταση. Είναι, ταυτόχρονα, μια ευκαιρία αλλά και μια ευθύνη: να επανακαθοριστεί ο ρόλος της δημοκρατικής παράταξης ως πρωταγωνιστή των εξελίξεων. Σε ευρωπαϊκό αλλά και ευρύτερα διεθνές επίπεδο, τα σοσιαλιστικά κόμματα βρίσκονται μπροστά σε μια ιστορική πρόκληση. Η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, η ενεργειακή και γεωπολιτική αστάθεια, αλλά και η ενίσχυση της ακροδεξιάς, αποκαλύπτουν τα όρια των συντηρητικών πολιτικών. Η ανάγκη για ένα νέο, ισχυρό κοινωνικό συμβόλαιο είναι πλέον επιτακτική. Και αυτό δεν μπορεί να προκύψει χωρίς μια ανανεωμένη, θαρραλέα και αξιόπιστη προοδευτική πρόταση. Στην Ελλάδα, η εικόνα που επιχειρεί να παρουσιάσει η κυβέρνηση περί «κανονικότητας» απέχει όλο και περισσότερο από την πραγματικότητα των πολιτών. Η ακρίβεια διαβρώνει το εισόδημα των νοικοκυριών, η στεγαστική κρίση αποκλείει τους νέους από το αυτονόητο δικαίωμα στη στέγη, το κοινωνικό κράτος υποχωρεί και οι θεσμοί δοκιμάζονται.

Η ΕΛΛΕΤ διοργανώνει τις Ημέρες Ξερολιθιάς στο Αιγαίο!

 

 

20-22 Μαρτίου 2026

 

17 Μαρτίου 2026

 

Ένα τριήμερο αφιερωμένο στην τέχνη της ξερολιθιάς, διοργανώνει η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού σε συνεργασία με Δημοτικές κοινότητες, ενεργούς πολίτες, περιβαλλοντικούς και πολιτιστικούς φορείς σε 14 νησιά του Αιγαίου!

Αμοργός, Άνδρος, Δονούσα, Κάσος, Κρήτη, Κύθνος, Μήλος, Νάξος, Σαντορίνη, Σέριφος, Σύρος, Τήλος, Τήνος, Φολέγανδρος, συμμετέχουν στη δράση με στόχο την ευαισθητοποίηση των νησιωτών -ενηλίκων και παιδιών- για την αρχιτεκτονική, περιβαλλοντική, πολιτιστική και οικονομική αξία της κληρονομιάς της Ξερολιθιάς.

 

Κτηνοτροφία και ευζωία

 

Του Γιάννη Σχίζα

από το Ξυπνηστε 

Κάποτε, την πρώτη δεκαετία του αιώνα μας, μια βελγική πόλη είχε προχωρήσει στη δημιουργία χορτοφαγικών εστιατορίων  , για να εκτρέψει από τη ζήτηση κρέατος τους πολίτες. Δεν γνωρίζω πόσα χρόνια το  παράδειγμα αυτό  έλαμψε στην βελγική και  γενικότερα στην  ευρωπαϊκή οικογένεια, πάντως   οπωσδήποτε συνεισέφερε σε μιμήσεις παντός είδους : Μερικοί περιόρισαν  απλώς την κατανάλωση κρέατος, άλλοι την περιόρισαν περισσότερο  ,  άλλοι  έφτασαν μέχρι τα πρόθυρα της μετατροπής  τους σε   Vegans !  H κίνηση αυτή είχε επιπτώσεις στην τοπική αγορά κρέατος, η δε τυχόν επανάληψή της στην εθνική ή ευρωπαϊκή κλίμακα θα ήταν πολλαπλάσια ευεργετική :  Aπό την άποψη ότι το λιγότερο που θα συνεπάγονταν θα ήταν ο μετριασμός των ασθενειών που προέκυπταν από την αύξηση των πρωτεϊνών και επομένως  από την αύξηση της χοληστερίνης….

Θυμάμαι την περιορισμένη κατανάλωση κρέατος που είχαμε εμείς στα παιδικά μας χρόνια. Κρέας βλέπαμε τις Κυριακές και τις γιορτές, χωρίς σπατάλη, με πνεύμα οικονομίας.  Η συνέχεια βέβαια ήταν γνωστή από τον καθένα: Το κρέας σε διάφορες μορφές πήρε την πάνω βόλτα  και έφτασε να καταναλώνεται  σχεδόν κάθε ημέρα .

 

Ρώτα τα ψάρια να σου πουν ποιοι είναι !

 

- Εμφανίζεται κατά τις βραδινές ώρες, ανεξάρτητα καιρικών συνθηκών και διαρκεί κάποιες ημέρες. - Παρουσιάζεται με απότομη αύξηση της παροχής του νερού, με βαθυμέλανο χρώμα, διαφορετικό από το φυσιολογικό, με παχύρευστη υφή και έντονη δυσοσμία. - Συνοδεύεται ως επί το πλείστο από την αφύσικη μωρία εκατοντάδων μικρών και μεγάλων ψαριών τα οποία σωρεύονται, νεκρά ή ημιθανή, στο κατώφλι των κατοίκων της παρόχθιας περιοχής.   Η ανεξέλεγκτη ρύπανση του Κηφισού παρουσιάζεται τουλάχιστον για μια 10ετία, με 3 διαπιστωμένες κορυφώσεις στο ελάχιστο φυσικό τμήμα που απομένει μετά την πολυετή λεηλασία του φυσικού του κεφαλαίου από τις «διευθετήσεις» της Πολιτείας: Μία τον Νοέμβριο 2015, μία δεύτερη τον Φεβρουάριο 2023 και μία τελευταία στα πρόθυρα του 2026. Σε όλες τις περιπτώσεις, κάτοικοι και συλλογικότητες της περιοχής, ο Σύλλογος Πολιτών υπέρ των Ρεμάτων - Ροή και η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ, πότε ο ένας, πότε ο άλλος, πότε όλοι μαζί, προχώρησαν σε καταγγελίες στην Περιφέρεια - αρμόδια για τα ρέματα του χώρου της - και, μέσω αυτής, στην Ειδική Γραμματεία Υδάτων του ΥΠΕΝ, στην ΕΥΔΑΠ, στο ΕΛΚΕΘΕ, στην τοπική αστυνομία και στη Δημοτική Αρχή, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Και στις 3 περιπτώσεις η Περιφέρεια πραγματοποίησε μεν τις αναγκαίες αυτοψίες και τη λήψη δειγμάτων στη περιοχή της ρύπανσης, διαπίστωσε τα αίτια, αλλά το όλο ζήτημα τερμάτισε κάπου εκεί, σε ευλαβική αναμονή του επόμενου κύκλου ρύπανσης και της επόμενης καταστροφής του λιγοστού πια φυσικού κεφαλαίου του ρέματος.   «Σοβαρή απειλή η ανεξέλεγκτη ρύπανση στα ρέματα», καταγγέλλει εδώ και καιρό ο εγχώριος έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος. Και όσο αφορά την Αττική, η ανεξέλεγκτη ρύπανση δεν αποτελεί περιστασιακό προνόμιο του μόνου Κηφισού: Από τον Κηφισό στην Πικροδάφνη και από τον Ιλισό, στον Ποδονίφτη και στις λίγες δεκάδες εναπομείναντα ρέματα του Λεκανοπεδίου, αποτελεί κάτι περισσότερο από καθημερινότητα.

Συμφωνία ΕΕ - Mercosur: Εμπόριο δίχως οικολογία, δίχως προστασία του περιβάλλοντος, της κοινωνίας και της τοπικής οικονομίας !

 

Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ εκφράζει την κατηγορηματική της αντίθεση στη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών της Mercosur - Νότιας Κοινής Αγοράς μεταξύ Αργεντινής, Βολιβίας, Βραζιλίας, Παραγουάης και Ουρουγουάης. Πρόκειται για μια συμφωνία που ενισχύει ένα μοντέλο παγκοσμιοποιημένου εμπορίου, βραχυπρόθεσμου κέρδους, πέρα και έξω από τα οικολογικά όρια του πλανήτη, το οποίο υπονομεύει την προστασία των οικοσυστημάτων, υποβαθμίζει τα εργασιακά δικαιώματα και ασκεί έντονες πιέσεις στις τοπικές κοινωνίες, στους μικρούς παραγωγούς και στις τοπικές οικονομίες.   Η συμφωνία κλείνει στη διευκόλυνση της εισαγωγής αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων από τις χώρες Mercosur, τα οποία παράγονται στο πλαίσιο εντατικών πρακτικών, υψηλής χρήσης φυτοφαρμάκων και ελλειμματικών κοινωνικών και περιβαλλοντικών δεσμεύσεων σχετικά με την προστασία των φυσικών πόρων. Μέσω της συμφωνίας προάγεται το εν λόγω μοντέλο παραγωγής αγροκτηνοτροφικών προϊόντων, το οποίο στηρίζεται στην ενίσχυση της αποψίλωσης δασών, στην απώλεια βιοποικιλότητας και στην επιδείνωση της κλιματικής κρίσης και το οποίο δημιουργεί ένα πλαίσιο σαφώς αθέμιτου ανταγωνισμού για τους Ευρωπαίους και Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφους που υποχρεούνται να παράγουν στο πεδίο σημαντικά αυστηρότερων δεσμεύσεων.   Με λίγα λόγια, το ευρωπαϊκό πλαίσιο των πολιτικών για τη γεωργία, για το περιβάλλον, την κοινωνική δικαιοσύνη και την κλιματική προστασία είναι ουσιαστικά ασυμβίβαστο με εμπορικές συμφωνίες αυτού του τύπου που στηρίζονται σε παρωχημένα παραγωγικά μοντέλα τα οποία έχουν τεθεί στο περιθώριο από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μεταξύ δε των «αρνητικών» της συμφωνίας αξίζει να υπογραμμιστούν η αδιαφάνεια και η ανεπαρκής δημοκρατική συμμετοχή που διέκρινε τη διαδικασία της διαμόρφωσης της: Αποφάσεις με ιδιαίτερα σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον, στην αγροκτηνοτροφική παραγωγή, στην κοινωνική συνοχή και στις τοπικές οικονομίες, δεν μπορεί να λαμβάνονται ερήμην των πολιτών και δίχως ουσιαστικό δημόσιο διάλογο.

Ο ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΚΟΡΕΣΜΟΣ, Η ΑΦΑΛΑΤΩΣΗ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ

 

του Νίκου Μυλωνα

στον  απόηχο  της συζήτησης του τοπικού πολεοδομικού  σχεδίου Κω

Για τηνβιαστική διαδικασία παρουσίασης και η προχειρότητα του περιεχομένου της πρότασηςτου ΤΠΣ ΚΩ-ΝΙΣΥΡΟΥ είναι πασιφανής και αυτό αποδεικνύεταιαπό τα κείμεναπαρατηρήσεων που έχουν σταλεί στην πλατφόρμα του υπουργείου και στον τοπικόωτύπο. Θα σχολιάσουμε 2 θεματα που τέθηκαν στην παρουσίαση που πέρασανα παρατήρητα.

--- Στα κείμενα που παρουσιάστηκαν και πιστοποιούσαν την υπέρβασηόλων των δεικτών που προσδιορίζουν την τρέχουσα τιμή της φέρουσαςικανότητας(Φ.Ι.) του νησιού. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση της κ. Επάρχου και της προέδρου της ΈνωσηςΞενοδόχων που αμφισβητώντας το πληθυσμιακό κριτήριο ββάσηςτου σχεδίου πουήτανενα απο τα κριτήριάα του δείκτη Φ.Ι. Υποστήριξανότι αν αυτό αλλάξει και αν γίνουν και κάποια έργα υποδομής τότευπάρχουνπολλάπεριθώρια τουριστικήςανάπτυξης!

Όμωςαγνοήσαν την παρατήρηση των μελετητώνότι: (προσέξτε!) πάρα το ότιέχουμε την μεγαλύτερη αναλογίαΤουριστών προς Ντόπιο Πληθυσμό τα δηλωθένταεισοδήματαμαςείναι κάτωαπό τον μέσο όρο της Ελληνικής Κοινωνίας!!! Τι σημαίνειαυτό; Μήπως το  ότι η επεκταση της τουριστικήςεκμετάλλευσης του νησιού που ακολουθούμε τυφλά δεν οδηγεί στην βελτίωση των εισοδημάτων και της ζωήςτων γηγενών; Μήπως το  τοπικό εισόδημα αναπτύσσεται με μικρότερουςβαθμούς από αύξηση του  κόστος  ζωής; Ποιον ωφελεί η παραπέρα τουριστική ανάπτυξη πέραν της εξυπηρέτησης των επιχειρηματικών ομίλων; Ο τουρισμός και ο σημερινός κορεσμός και η αλλαγήπροτύπουτουριστικήςανάπτυξηςμπαίνει με πολλούς όρους! Η ανάπτυξη της κοινωνίας και του νησιούείναικάτιπολύ ποιο σύνθετοκαι πολύ ποιο απαιτητικόαπό της πρόταση του ΤΠΣ! Η απλήπροσθήκη ξενοδοχειακών επιχειρήσεων αλλά και το αντίθετο η απαγόρευσης τους πρέπει να ειπωθούν μέσα από μια νέαπολιτική.

---

Η ΑΤΤΙΚΗ ΕΧΕΙ ΕΛΠΙΔΕΣ

 

 

Του Γιάννη Σχίζα (Ποντίκι, 15.1.26)

Σαν βγεις στον πηγαιμό για το Σούνιο – θα μπορούσε να έγραφε ένας σύγχρονος Καβάφης – δεν παύουν να υπάρχουν τα σημεία που σε ξαφνιάζουν ευχάριστα. Που σε πληροφορούν ότι η Ανατολική Αττική, αυτό το μόρφωμα των 750 τετραγωνικών χιλιομέτρων, εξακολουθεί να φιλοξενεί στοιχεία καλλονής και ενδιαφέροντος, στοιχεία όχι μόνο «φυσικά» αλλά και ανθρωπογενή, που αιχμαλωτίζουν το βλέμμα σου – ιδιαίτερα μια ημέρα συννεφιασμένη , όπου οι νεφώσεις παίζουν ένα υπέροχο παιχνίδι με τις επιτόπιες μορφές.

Για να αναγνωρίσουμε το χώρο πρέπει να τον δούμε άμεσα, όχι από στατιστικές ή φωτογραφίες, και κυρίως  χωρίς εξωραϊστικές διαθέσεις. Ξεκινάμε λοιπόν, να αντιμετωπίσουμε το χάος του γαλάζιου από ένα ύψωμα λίγο μετά από το Θυμάρι -   μια περιοχή   που χτίστηκε μέχρι κορεσμού, με τους δρόμους τόσο στενούς ώστε να απλώνονται όσο τα χέρια σου σε πλήρη έκταση. Μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα, δίπλα  στη θάλασσα, είναι το μνημείο κάποιων Ιταλών που πνίγηκαν  κατά τον β παγκόσμιο πόλεμο. Το μνημείο είναι έργο του 2014,  είναι  συμβολικό, καλαίσθητο, εντυπωσιακό μέσα στην απλότητά του, με επιγραφή ανάλογη του γεγονότος που το ενέπνευσε :  Τον Φλεβάρη του 1944, περισσότεροι από 4000 Ιταλοί, που είχαν γίνει  εχθροί της Γερμανίας μετά την συνθηκολόγηση της χώρας τους με τους Συμμάχους, χάθηκαν σε ένα  ανορθόδοξο ναυάγιο, σε μια από τις πολλές φουρτούνες της περιοχής.

Θα χάσουμε και το αλάτι μας !

 

ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ

Οι αλυκές και οι αλατοπηγικές δραστηριότητες της χώρας ήταν ανέκαθεν κρατική υπόθεση. Το κράτος ήταν ο ιδιοκτήτης, το κράτος παρακολουθούσε τη λειτουργία τους και το ίδιο τις ενοικίαζε σε εργολάβους. Κάποιες από αυτές σταμάτησαν διαχρονικά τη λειτουργία τους και έτσι, από το 1996 έως σήμερα, λειτουργούν μόνο 8: 2 στο Μεσολόγγι, 2 στη Λέσβο, 1 στο Κίτρος Πιερίας, 1 στο Αγγελοχώρι Θεσσαλονίκης, 1 στη Μέση Κομοτηνής και 1 στη Νέα Κεσσάνη Ξάνθης, οι οποίες καλύπτουν συνολικά γύρω στο 65% των αναγκών της χώρας.   Φορέας διαχείρισης των αλυκών είναι από το 1988 η κρατική εταιρεία «Ελληνικές Αλυκές ΑΕ» η οποία απορροφήθηκε από το περιώνυμο Υπερταμείο - ΕΕΣΥΠ στα πέτρινα χρόνια των μνημονιακών δεσμεύσεων. Όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, το Υπερταμείο, που κατέχει σήμερα το 80% των μετοχών της εταιρείας, δεν άργησε να αναγγείλει διεθνή διαγωνισμό, είτε για την είσοδο στρατηγικού επενδυτή, με ποσοστό 51%, είτε για την πώληση του συνόλου των μετοχών της, παρά την τεράστια σημασία της ως στρατηγικός δημόσιος πόρος.   Οι Ελληνικές Αλυκές δεν είναι «φιλέτο», είναι τροφή, υγρότοποι και κοινότητες.