Η σημασία των δεντροστοιχιών σε αστικά περιβάλλοντα και η ανάγκη αποφυγής υπερβολικού κλαδέματος

 

 Η σημασία   των δεντροστοιχιών σε αστικά περιβάλλοντα 

και η 

ανάγκη αποφυγής υπερβολικού κλαδέματος

Μια αστική Ιπποκαστανιά σε άνθιση από τους Rose and Trev Clough 

Περίληψη:

        Στις αστικές περιοχές, οι δεντροστοιχίες είναι κορυφαίοι παράγοντες στο σχεδιασμό του τοπίου, παρέχοντας μια σειρά από πλεονεκτήματα τόσο από περιβαλλοντική όσο και από αισθητική άποψη. Αυτά τα δέντρα, που συνήθως καλύπτουν δρόμους και λεωφόρους, όχι μόνο ομορφαίνουν και δίνουν ζωή στην πόλη, αλλά έχουν θετικό αντίκτυπο στο περιβάλλον, βελτιώνοντας την ποιότητα του αέρα και μετριάζοντας το φαινόμενο της θερμικής νησίδας, τόσο χαρακτηριστικό των πυκνοκατοικημένων περιοχών.

    Παρά την πολύτιμη συμβολή τους στην ποιότητα της αστικής ζωής, αυτά δεν είναι χωρίς προκλήσεις και προβλήματα . Η πραγματικότητα είναι ότι το να μεγαλώνεις σε ένα αστικό περιβάλλον είναι μια πρόκληση. Οι δεντροστοιχίες πρέπει να αντιμετωπίσουν μια σειρά δυσμενών παραγόντων, από συμπαγή εδάφη και μειωμένη διαθεσιμότητα νερού, έως υψηλά επίπεδα ρύπανσης και πιθανές  βλάβες στον κορμό και τους κλάδους που προέρχονται από τη συνεχή και έντονη λειτουργία της πόλης.

    Μία από τις πιο κρίσιμες πτυχές της φροντίδας των δέντρων αυτών είναι το κλάδεμα. Ενώ το κλάδεμα είναι απαραίτητο για τη διατήρηση της υγείας του δέντρου και τη διασφάλιση της ασφάλειας των πεζών και των οχημάτων, το υπερβολικό ή ακατάλληλο κλάδεμα μπορεί να έχει επιζήμια αποτελέσματα. Το υπερβολικά επιθετικό κλάδεμα μπορεί να αποδυναμώσει τη δομή του δέντρου, να μειώσει την ικανότητά του να φωτοσυνθέτει και τελικά να μειώσει τα περιβαλλοντικά οφέλη που παρέχει. Επιπλέον, μπορεί να κάνει το δέντρο πιο ευαίσθητο σε ασθένειες ή παράσιτα, θέτοντας σε κίνδυνο την επιβίωσή του.  

    Επομένως, η διαχείριση και η φροντίδα των δεντροστοιχιών  πρέπει να γίνεται με γνώση και προσοχή, διασφαλίζοντας ότι θα παραμείνουν ένα πολύτιμο αγαθό για τις πόλεις και όλους όσους ζουν και εργάζονται σε αυτές.

Εισαγωγή:

     Ζούμε σε μια εποχή όπου το αστικό τοπίο εξελίσσεται συνεχώς, με ουρανοξύστες να υψώνονται, δρόμους να επεκτείνονται και κτίρια να εκτοπίζουν τη φύση. Αυτή η διαδικασία της επιταχυνόμενης αστικοποίησης, αν και φέρνει μαζί της προόδους και ανέσεις, παρουσιάζει επίσης σημαντικές προκλήσεις όσον αφορά τη βιωσιμότητα και την ποιότητα ζωής στις αστικές περιοχές. Σε αυτό το σενάριο από σκυρόδεμα και χάλυβα, τα δέντρα των δεντροστοιχιών αναδεικνύονται όχι μόνο ως διακοσμητικά στοιχεία, αλλά και ως βασικά συστατικά για την αποκατάσταση και διατήρηση μιας οικολογικής ισορροπίας στις πόλεις.  

        Καθώς οι πόλεις επεκτείνονται και καταλαμβάνουν περισσότερη γη, η παρουσία χώρων πρασίνου μειώνεται, οδηγώντας σε μείωση της ποιότητας του αέρα, αύξηση της θερμοκρασίας και μείωση της τοπικής βιοποικιλότητας. Αυτά τα δέντρα, που στέκονται μεγαλοπρεπώς κατά μήκος των δρόμων και των πλατειών, γίνονται αληθινοί αστικοί πνεύμονες. Απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα, απελευθερώνουν οξυγόνο και λειτουργούν ως φίλτρα, καθαρίζοντας τον αέρα από επιβλαβείς ρύπους και σωματίδια.

     Πέρα από τα περιβαλλοντικά τους οφέλη, τα δέντρα των δεντροστοιχιών  διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην ψυχολογική και κοινωνική πτυχή των πόλεων. Προσφέρουν μια οπτική και συναισθηματική ανάπαυλα από τη φασαρία της πόλης. Η απλή παρουσία του μπορεί να βελτιώσει την ψυχική ευεξία, μειώνοντας το στρες και παρέχοντας χώρους για χαλάρωση και διαλογισμό. Επιπλέον, δημιουργούν σημεία συνάντησης και προωθούν την κοινωνική αλληλεπίδραση, ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους να περπατούν, να κοινωνικοποιούνται και να απολαμβάνουν το περιβάλλον τους.

     Από την άλλη πλευρά, η στρατηγική ενσωμάτωση αυτών των δέντρων στον αστικό σχεδιασμό συμβάλλει στην αισθητική και την αξία των ακινήτων. Ένας δεντρόφυτος δρόμος συχνά τον αντιαμβανόμαστε  ως πιο ελκυστικό, πιο ασφαλή και επιθυμητό από έναν χωρίς βλάστηση.

     Ωστόσο, δεν πρόκειται μόνο για φύτευση δέντρων αδιάκριτα. Η κατάλληλη επιλογή ειδών, η σωστή τοποθέτηση και η σωστή συντήρηση είναι ζωτικής σημασίας για να διασφαλιστεί ότι αυτά τα δέντρα μπορούν να επιτελούν αποτελεσματικά τη λειτουργία τους, χωρίς να προκαλούν προβλήματα στις αστικές υποδομές ή να αποτελούν κίνδυνο για τους κατοίκους.

     

ΑΘΗΝΩΝ ΙΝΔΑΛΜΑ

 

Τὸ σχέδιο τῆς ἱδρυτικῆς προτάσεως για τη Νέα Ἀθήνα (1833) τῶν ἀρχιτεκτόνων Σταμάτη Κλεάνθη καὶ Eduard Schaubert σε ἰδιαίτερα μεγάλη κλίμακα (1:2.000 καὶ παραλλαγὴ τοῦ Γερμανικοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Ἰνστιτούτου Ἀθηνῶν σὲ κλίμακα 1:4.000) προσφέρει πλῆθος πληροφοριῶν ὡς πρὸς τὴ χωροθέτηση, τὴ διάρθρωση ἀλλὰ καὶ τὴ μορφὴ τῆς πόλεως, ἐπὶ τῶν ὁποίων βασίσθηκαν οἱ περιγραφὲς καὶ πολεοδομικὲς ἀναλύσεις ἑνὸς σημαντικοῦ ἀριθμοῦ ἐρευνητῶν. Ἡ πολὺ ἐπιμελημένη καὶ σαφὴς παράστασις τοῦ ἱστοῦ τῆς πόλεως (ὁδικὸν δίκτυον καὶ οἰκοδομικὰ τετράγωνα) ἀλλὰ καὶ ἡ σχεδίασις τῶν κατόψεων σαράντα δημοσίων κτηρίων καὶ ἀρχαίων μνημείων ὑπὸ μορφὴν ἀρχιτεκτονικῶν προσχεδίων ἐν μικρογραφίᾳ, ἀπὸ τοὺς ἀρχιτέκτονες Κλεάνθη καὶ Schaubert, διευκόλυνε τὴν ἐκ τῶν ὑστέρων τρισδιάστατη ἀναπαράσταση τοῦ πολεοδομικοῦ συνόλου.

Οι αρχαιολογικοί χώροι ως Κιβωτοί βιοποικιλότητας καιη διαχείρισή τους

 

 Γράφει ο Σπύρος Γεραβέλης

Γεωπόνος
Προϊστάμενος Διεύθυνσης Περιβάλλοντος
και Πρασίνου δήμου Ρόδου

Η βιοποικιλότητα - ο πλούτος της ζωής στη Γη - σήμερα δοκιμάζεται όσο ποτέ άλλοτε. Τα οικοσυστήματα, που για χιλιάδες χρόνια στήριζαν την ανθρώπινη ευημερία και την ισορροπία του πλανήτη, βρίσκονται υπό έντονη πίεση. Η απώλεια φυσικών ενδιαιτημάτων, η κλιματική αλλαγή, η ρύπανση και η υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων οδηγούν σε έναν πρωτοφανή ρυθμό εξαφάνισης ειδών, επηρεάζοντας άμεσα την ποιότητα της ζωής μας, την υγεία, την τροφή και την οικονομία.

Η βιοποικιλότητα περιλαμβάνει τη γενετική ποικιλότητα εντός των ειδών, την ποικιλότητα μεταξύ των ειδών και την ποικιλότητα των οικοσυστημάτων. Η διατήρησή της αποτελεί προϋπόθεση για τη λειτουργία των οικοσυστημάτων, που παρέχουν καθαρό αέρα, γόνιμα εδάφη, νερό, τροφή και ρυθμίζουν το κλίμα. Η ανθρώπινη δραστηριότητα έχει αλλοιώσει περίπου το 75% της επιφάνειας της Γης, με μείωση των πληθυσμών σπονδυλωτών κατά 73% από το 1970, ενώ σχεδόν το ένα πέμπτο των ειδών των φυτών απειλούνται με εξαφάνιση. Στην Ελλάδα, το 21% των ειδών κινδυνεύει, κυρίως λόγω αλλαγών στη χρήση γης, πυρκαγιών, πλημμυρών και κατακερματισμού των βιότοπων.

LANDMARKS RELOADED

 

Η ερευνητική εργασία εξετάζει τον ρόλο των τοπόσημων (landmarks) στα εικονικά περιβάλλοντα των βιντεοπαιχνιδιών και τον τρόπο με τον οποίο συμβάλλουν στη χωρική εξοικείωση, τη νοητική χαρτογράφηση, την αφήγηση και τη συναισθηματική εμπλοκή του παίκτη. Συνδέοντας θεωρίες αστικής αντίληψης και «απεικονιστικότητας» (Kevin Lynch, 1960, Η Εικόνα της Πόλης), αναδεικνύεται πώς οι εικονικές πόλεις λειτουργούν ως «κατοικήσιμοι» κόσμοι, όπου η αρχιτεκτονική δεν αποτελεί απλό σκηνικό αλλά ενεργό μηχανισμό προσανατολισμού και νοηματοδότησης. Για την ανάλυση των εικονικών πόλεων υιοθετείται τριμερές πλαίσιο, βασισμένο στην τυπολογία του Κωνσταντίνου Δημόπουλου στο Virtual Cities (2020): φανταστικές πόλεις, οικείες πόλεις και μελλοντικές πόλεις. Το πλαίσιο αυτό επιτρέπει τη συγκριτική μελέτη τριών χαρακτηριστικών παραδειγμάτων: The Witcher 3: Wild Hunt (Novigrad), Grand Theft Auto V (Los Santos) και The Last of Us: Part II (Seattle). Μέσα από τη σύγκριση των παραπάνω κόσμων, η εργασία δείχνει ότι τα τοπόσημα λειτουργούν ως «αστικές άγκυρες» που οργανώνουν τη μνήμη, τον ρυθμό της εξερεύνησης, τις διαδρομές και τις αφηγηματικές κορυφώσεις, μεταφράζοντας έννοιες του πραγματικού αστικού χώρου σε διαδραστικές εμπειρίες. Συνολικά, προτείνεται ότι η αρχιτεκτονική των video games αποτελεί πεδίο πολιτισμικής παραγωγής και θεωρητικού αναστοχασμού, μέσα από το οποίο επαναδιατυπώνεται τι σημαίνει πόλη, τόπος και «ανήκειν» στον ψηφιακό χώρο. Περισσότερα εδώ. Για την άμεση ενημέρωσή σας ακολουθήστε μας σε facebook και instagram!

ΔΕΝΤΡΑ στην ΠΟΛΗ

Γηγενή ή Εξωτικά   και άλλες ιστορίες Πράσινης Τρέλας 

Σε μία από συνήθεις  και πρόσφατες κουβέντες για  το αστικό πράσινο έχει προκύψει μια αντίθεση που κατά την γνώμη  δεν έχει πολύ μεγάλη βάση. 

Οι υποστηρικτές των γηγενών η ενδημικών ειδών από την μία,  και από την άλλη αυτοί που υπερασπίζονται φανατικά  τη χρήση τροπικών εξωτικών ειδών. Η αλήθεια είναι ότι παρά πολλοί Δήμοι έχουν γεμίσει με εξωτικά δέντρα την πόλη ....και είναι σαφές ότι αυτό μελλοντικά θα φέρει προβλήματα. 

Στο αστικό πράσινο, η προτίμηση των γηγενών ειδών έχει γερές βάσεις (τοπική βιοποικιλότητα, συνεξέλιξη, χαμηλότεροι κίνδυνοι από τα επεμβατικά). 

    Ομοίως, η χρήση εξωτικών ειδών μπορεί να δικαιολογηθεί από τη μεγαλύτερη ανθεκτικότητά τους σε ακραίες αστικές συνθήκες, διασφαλίζοντας υπηρεσίες οικοσυστήματος που ορισμένα τα ιθαγενή είδη  και αγωνίζονται να τις παρέχουν. 

Οι δύο, είναι επομένως λογικές θέσεις,  και λειτουργούν σε συγκεκριμένα πλαίσια ή μπορεί και να συνδυαστούν. 

CITRONNE Gallery : Πάνος Χαραλάμπους

 

COLUMBIA Die Ruinen von Athen Εγκαίνια: Τετάρτη 29.4.2026, 19:00-22:00

Ριζούπολη: Μάιος 2006. Κατεδαφίζεται το εργοστάσιο παραγωγής δίσκων βινυλίου της COLUMBIA· σκόρπια συντρίμμια “τα μαύρα μάρμαρα”…ξετυλιγμένες μαγνητοταινίες διατρέχουν όλη την επικράτεια…οι μεταλλικές μήτρες γυαλίζουν στον ήλιο...η COLUMBIA υπήρξε το σκοτεινό…το μαύρο σημείο…το αρνητικό μιας ολυμπιακής έκλαμψης, μιας εθνικής φαντασμαγορίας!  Ο χώρος της CITRONNE Gallery μετατρέπεται σε ένα AUDIOROOM… Π.Χ. Απρίλιος

ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΣΕ ΕΚΑΤΟ ΚΤΙΡΙΑ

 

ΠΡΟΣΦΟΡΑ για την ημέρα του βιβλίου 2026: 39 ευρώ (δωρεάν αποστολή με ACS) Στέλνετε μήνυμα στο gradreview@outlook.com Το βιβλίο-λεύκωμα πραγματοποιήθηκε με την αποκλειστική χορηγία της AVAX. Πλαισιώνεται από μία εισαγωγή του Μανώλη Αναστασάκη (εκδότη και διευθυντή του grad review), καθώς και από επτά κείμενα διακεκριμένων καθηγητών και ερευνητών τα οποία καλύπτουν όλη την περίοδο στην οποία αναφέρεται η έκδοση: του Δημήτρη Φιλιππίδη (Ομότιμου Καθηγητή του ΕΜΠ), του Βασίλη Κολώνα (Ομότιμου Καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας) του Παναγιώτη Τσακόπουλου (Ιστορικός της Αρχιτεκτονικής), της Αμαλίας Κωτσάκη (Καθηγήτρια Πολυτεχνείου Κρήτης), του Παναγιώτη Πάγκαλου (Καθηγητή Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής), του Νίκου Πατσαβού (Αν. Καθηγητή Πανεπιστημίου Ιωαννίνων) και της Δήμητρας Κανελλοπούλου (Αν. Καθηγήτρια ENSA Paris-Malaquais)  Για παραγγελία στέλνετε μήνυμα στο gradreview@outlook.com Εκατό χρόνια αρχιτεκτονική στην Ελλάδα σε εκατό κτίρια (1924-2024), ISBN: 978-618-85306-4-5   Τιμή:  60 ευρώ

ΠΡΑΣΙΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ

 

Διαβιβάζουμε πρόσκληση σχετικά με την εκδήλωση Παρουσίασης και Συνυπογραφής της Διακήρυξης με θέμα «Πράσινα Κατασκευαστικά Υλικά – Νέα Πρότυπα και Κλιματικά Ουδέτερες Πόλεις» από τους συμπράττοντες φορείς: ECOCITY, ΕΛΟΤ, ΤΕΕ, Ένωση Ελληνικών Τσιμεντοβιομηχανιών, Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, Δήμος Θεσσαλονίκης και ΕΕΔΣΑ Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την 28η Απριλίου 2026 και ώρα 11:00, στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ), Νίκης 4, 1ος όροφος, Πλατεία Συντάγματος και αποτελεί το επιστέγασμα πρωτοβουλίας που ανέλαβε και συντόνισε το ECOCITY. Σειρά ημερίδων, εργαστηρίων και διαβουλεύσεων οδήγησαν στην επεξεργασία ενιαίου αποδεκτού κειμένου όπου διατυπώνεται η κοινή εθελοντική δέσμευση των φορέων που συμπράττουν και των ειδικών επιστημόνων που συνέβαλλαν σχετικά με την ενίσχυση της βιώσιμης ανάπτυξης, την προώθηση της πράσινης μετάβασης και την επιτάχυνση της απανθρακοποίησης του δομημένου περιβάλλοντος.

ΓΕΩΤΕΕ: Οι τελευταίες εξελίξεις σχετικά με την πικροδάφνη

 

By dasarxeio com on 16/04/2026

Με νεότερη ανακοίνωσή του, ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) επανέρχεται στο θέμα της πικροδάφνης και της φύτευσής της σε «ευαίσθητους» χώρους (σχολεία, παιδικές χαρές κ.λπ.). Στη νέα ανακοίνωσή του, ο ΕΟΔΥ επαναλαμβάνει τις επισημάνεις του για τους κινδύνους που ενέχει η φύτευση της πικροδάφνης στους χώρους αυτούς, φαίνεται εντούτοις να υιοθετεί μια πιο ήπια προσέγγιση για το χειρισμό του όλου θέματος, καθώς δεν επαναλαμβάνει την οδηγία του για πλήρη απομάκρυνση και εκρίζωσή της που είχε ζητήσει στην πρώτη του ανακοίνωση. Μάλιστα, ο ΕΟΔΥ τονίζει αυτή τη φορά ότι:

« …ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΘΕΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΣΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ ΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗΣ, Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΧΕΙ ΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΩΝ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΑ ΚΑΙ ΕΛΑΦΡΑΣ ΜΟΡΦΗΣ.

ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟ 2020 ΚΑΘΕ ΕΤΟΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ 15-20 ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗ ΑΠΟ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗ, ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΚΑΝΕΝΑ ΔΕΝ ΕΜΦΑΝΙΣΕ ΣΟΒΑΡΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΛΑΒΕΙ ΑΝΤΙΔΟΤΟ Ή ΝΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΙ.»

Επισημαίνεται ότι το ΓΕΩΤ.Ε.Ε., με Δελτίο Τύπου 

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑ

 

 Μια συναυλία και πολλές ακόμη δε φτάνουν, αλλά το κάτι είναι εχθρός του τίποτα. Γι αυτό το «κάτι» βρεθήκαμε εχτές, σε μια εκδήλωση «πανηγυρική», με τραγούδια, με Θεοδωράκη άφθονο, με ραπ μουσική από ελληνοκουβανικά στόματα, με εκπρόσωπο του Ρουβίκωνα, με παρόντα τον πρεσβευτή της Κούβας.

 Έπαιζε η ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης», οι φωνές των καλλιτεχνών συναγωνίζονταν η μια την άλλη , ο κόσμος εκστατικός ακροώνταν   και σιγοτραγουδούσε.Έπαιζε  στα αυτιά των Αμερικανων, λίγο πιο πάνω από το άγαλμα του Ελευθέριου Βενιζέλου, στο ΕΑΤ/ΕΣΑ.


Φύγαμε ενθουσιασμένοι έως καταχαρούμενοι, το πλήθος ήταν διατεθειμένο να κάτσει κι άλλο, αλλά οι περιστάσεις και μια πιθανή βροχή δεν το επέτρεπαν

ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ "ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ" ΤΗΣ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗΣ

 Η Πανελλήνια Ένωση Επαγγελματιών Γεωτεχνικών και Επιχειρήσεων Πρασίνου (Π.Ε.Ε.Γ.Ε.Π.) εκφράζει την έντονη αντίθεσή της στην πρόσφατη οριζόντια σύσταση για «απομάκρυνση και αντικατάσταση» της Πικροδάφνης (Nerium oleander) από σχολεία, πάρκα και δημόσιους χώρους.

Η Πικροδάφνη αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του ελληνικού τοπίου. Ως αυτοφυές, αειθαλές είδος, διακρίνεται για την αντοχή του σε ακραίες συνθήκες ξηρασίας και ρύπανσης, συμβάλλοντας καθοριστικά στη σταθεροποίηση εδαφών, τη δέσμευση μικροσωματιδίων και την ενίσχυση της αστικής βιοποικιλότητας. Πέρα από την περιβαλλοντική της αξία, είναι «μπολιασμένη» στη συλλογική μνήμη μέσα από τις αναφορές του Θεόφραστου και του Διοσκουρίδη, αλλά και τη δημοτική μας ποίηση, παραμένοντας ένας ζωντανός οργανισμός που συνδέει την ελληνική παράδοση με τις σύγχρονες ανάγκες του αστικού πρασίνου.

Είναι γνωστό από την αρχαιότητα ότι το φυτό διαθέτει τοξικά μέρη. Ωστόσο, η πρόταση για μαζικό ξερίζωμα εκατομμυρίων φυτών κρίνεται οικονομικά, πολιτισμικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά επιζήμια, ενώ προκαλεί έντονο προβληματισμό το γεγονός ότι μια τέτοια απόφαση ελήφθη αβασάνιστα, χωρίς τη δέουσα επιστημονική τεκμηρίωση και χωρίς να συνεκτιμηθούν οι πολυεπίπεδες συνέπειες μιας τέτοιας παρέμβασης.

Η ΠΕΓΓΕΠ ως διεπιστημονικός Σύλλογος όλων των επιστημόνων και επαγγελματιών που ασχολούνται με το Αστικό / Περαστικό Πράσινο εκφράζει την αντίθεση της στην εκρίζωση της Πικροδάφνης γιατί:

1. Παρά το γεγονός ότι η πικροδάφνη είναι εξαιρετικά κοινή στην Ελλάδα, δεν έχουν καταγραφεί ιστορικά τέτοια μεγέθη περιστατικών δηλητηρίασης που να δικαιολογούν μια τόσο ριζική και "κάθετη" απόφαση.

Από πλατεία οδός, απλώς πλατεία

 Από τον Ντοστογιέφσκι ως τους Μπιτλς και τον Ζακ Λυκ Γκοντάρ

ΠΟΝΤΙΚΙ, 5.3.26, Γιάννης Σχίζας

Το ταξίδι, ο τουρισμός, η εκδρομική κινητικότητα, η διπλή κατοικία, η πρόσληψη πολλών πληροφοριών – αλλοδαπής ή ημεδαπής προέλευσης – θεωρείται ότι αποδυναμώνουν τις παραδοσιακές μορφές συνάφειας με τον χώρο: αυτές που εμφανίζονταν σαν συμμετοχή σε στέκια, γειτονιές, συνοικίες, μικρές εστίες ζωής.

Οι Beatles στην εποχή μας ίσως δεν θα μπορούσαν να εμπνευστούν για μια γειτονιά στο Λίβερπουλ όπως αυτή που οδήγησε σε μια επιτυχία τους – το «Penny Lane» –, που έμενε καθηλωμένο «στ’ αυτιά και στα μάτια τους, κάτω από τους γαλάζιους ουρανούς των περιχώρων»…

Όμως, παρά την αυξημένη κινητικότητα ανθρώπων και πληροφοριών, η σχέση με έναν χώρο οικείο παραμένει δραματικά απαραίτητη… Επειδή η ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου για πλουραλισμό ερεθισμάτων και εικόνων δεν εκτοπίζει την αναζήτηση ενός ψυχικού αγκυροβόλιου, μιας περιοχής ταύτισης με τον άλλο, ενός πεδίου αναγνώρισης και έκφρασης βασικών αναγκών. Το στέκι παραμένει πόλος ζωής, η γειτονιά σημείο αναφοράς, η πόλη μπορεί να είναι μια μικρή πατρίδα, όπως έλεγε ο Λε Κορμπυζιέ στη «Χάρτα των Αθηνών».

Μάλιστα ο πληροφοριακός και γνωστικός πλουραλισμός, ο καταιγισμός ταξιδιωτικών, τηλεοπτικών, διαδικτυακών, κινηματογραφικών ερεθισμάτων, διεγείρει την ανάγκη της ζωντανής επαφής και της οικειότητας. Και αντίστροφα η οικειότητα δημιουργεί «φυγόκεντρες» τάσεις και διεγείρει γνωσιοθηρικές κινήσεις και προσφυγές στον χώρο των «μέσων».

Σήμερα οι χώροι των πόλεων καλούνται να υπηρετήσουν τις ανάγκες του πλουραλισμού, χωρίς όμως να μετατρέπονται σε απλά «αξιοθέατα».

Οι αστικοί χώροι πρέπει να εκπέμπουν έναν μορφικό πλούτο, πρέπει να μην είναι εικαστικά αδιάφοροι ή απωθητικοί, πρέπει να συνιστούν φιλικά κελύφη ζωής. Να νεωτερίζουν, αλλά ταυτόχρονα να είναι μεταβλητοί και ανοικτοί στις μορφικές αλλαγές και στις πολεοδομικές «σκηνοθεσίες», να παρέχουν κάποια στοιχεία διάρκειας, θα λέγαμε, απηχώντας μια προβληματική του Δημήτρη Φατούρου (1967).

Θα πρέπει να εντυπωσιάζουν αλλά και να μην ξενίζουν την ευρύτερη κοινωνία, εξασφαλίζοντας έτσι τον σεβασμό κι ακόμη την ακεραιότητά τους – εκεί όπου «ανθεί» ο βανδαλισμός.

«NextGen Arch: Το αύριο της ελληνικής αρχιτεκτονικής»

 

Η Διεύθυνση Τουρισμού, Πολιτισμού & Αθλητισμού Περιφέρειας Θεσσαλίας με την υποστήριξη του Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Λάρισας και του GRAD Review παρουσιάζει την πανελλήνια πρωτοβουλία: «NextGen Arch: Το αύριο της ελληνικής αρχιτεκτονικής» Το NextGen Arch δίνει βήμα στη νέα γενιά αρχιτεκτόνων και αναδεικνύει τον ρόλο της σύγχρονης αρχιτεκτονικής ως καταλύτη κοινωνικού, περιβαλλοντικού και αστικού μετασχηματισμού. Η δράση διοργανώνεται από το JOIST και τελεί υπό την αιγίδα του ΣΑΔΑΣ - ΠΕΑ και του ΤΕΕ - Τμήμα Κεντρικής & Δυτικής Θεσσαλίας. Επίσης τελεί υπό την αιγίδα των αρχιτεκτονικών σχολών των Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο - National Technical University of Athens, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Περισσότερα εδώ.

ΜΠΡΙΖΟΛΕΣ ΚΑΙ ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ

 

ksipnistere 05/02/2026

Του Γιάννη Σχίζα *

H Τσικνοπέμπτη είναι μια θέσμιση που καλά κρατεί, που δεν χάνει την αίγλη της με τίποτε, που με την επιτόπια παρουσία της θυμίζει την παλιά ελληνική γειτονιά. Για τους πιο παλαιούς πάντως θυμίζει το σενάριο ενός ελληνικού έργου που διαδραματίζεται επί γερμανικής κατοχής , και έχει σαν πρωταγωνιστή – ποιόν άλλο – τον Θανάση Βέγγο: Ο οποίος, πεινάλας ων, παρακαλεί κάποιον ταβερνιάρη να του επιτρέψει να πλευρίσει μια κατσαρόλα που εκπέμπει τις ηδονικές οσμές βραζόμενου κουνελίου και εκεί, «εν φαντασία και άρτω» -καταπώς θα έλεγε ο Καβάφης- να ζήσει την ψευδαίσθηση της κρεοφαγίας μασουλώντας ψωμί….

Έχω υπόψη μου την μπλούζα κάποιου ελληναρά που διακήρυσσε σε απλά ελληνικά «When you were discovering the meat we already had cholesterol” –

Για τις Πλημμύρες και τις Πυρκαγιές Φταίνε οι... Άλλοι

 

Δρ. Μιχαήλ Α. Βιδάλης *

Με αφορμή το πλημμυρικό φαινόμενο που έλαβε χώρα την Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου, όπου μία

γυναίκα στη Γλυφάδα έχασε τη ζωή της, αλλά και σχετικά συμβάντα στη Βάρη, Ραφήνα, κ.ά., ας

αναλογιστούμε μερικές αντικειμενικές αλήθειες. Και με αφορμή το σχετικό κείμενο που ανάρτησε

στο Facebook ο Δήμος Γλυφάδας, στο οποίο πολλοί άμεσα και άκριτα έβαλαν κατά του Δημάρχου,

παραθέτω την εκεί απάντηση μου:

" ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ, χάριν της ηθικής. Δεν ανήκω σε κάποιο πολιτικό κόμμα, μα ως εγγεγραμμένος

δικαστικός πραγματογνώμων που είχε κληθεί να διερευνήσει ένα σχετικά πρόσφατο πλημμυρικό

φαινόμενο σε περιοχή του Λεκανοπεδίου, σας ενημερώνω ότι το θέμα είναι πολυπαραγοντικό! Η

δικαστής με ρώταγε αν ευθύνονταν ένας συγκεκριμένος άνθρωπος ή μία συγκεκριμένη υπηρεσία,

μα δεν υπήρχε μοναδική υπαιτιότητα. Πιθανότατα και εν προκειμένω [σσ: Δήμος Γλυφάδας], το

φαινόμενο χρήζει διερεύνησης. Οι ευθύνες συνήθως ξεκινάνε από τους ιδιοκτήτες (αυθαίρετη

δόμηση, κ.ά.) και τους κατασκευαστές (μπαζώματα ρεμάτων, αυθαίρετη δόμηση, κ.ά.).

Επιπρόσθετα, το Υπουργείο που αναρτάει Σχέδιο Πόλεως... εκ των υστέρων. Δυστυχώς, έχουμε

και το κάψιμο των δένδρων για οικοπεδοποίηση. Την ανεπάρκεια των αποχετευτικών αγωγών διότι

η ανάπτυξη της περιοχής έγινε με ιλιγκιώδεις/κερδοσκοπικούς ρυθμούς.

Η ΑΤΤΙΚΗ ΕΧΕΙ ΕΛΠΙΔΕΣ

 

 

Του Γιάννη Σχίζα (Ποντίκι, 15.1.26)

Σαν βγεις στον πηγαιμό για το Σούνιο – θα μπορούσε να έγραφε ένας σύγχρονος Καβάφης – δεν παύουν να υπάρχουν τα σημεία που σε ξαφνιάζουν ευχάριστα. Που σε πληροφορούν ότι η Ανατολική Αττική, αυτό το μόρφωμα των 750 τετραγωνικών χιλιομέτρων, εξακολουθεί να φιλοξενεί στοιχεία καλλονής και ενδιαφέροντος, στοιχεία όχι μόνο «φυσικά» αλλά και ανθρωπογενή, που αιχμαλωτίζουν το βλέμμα σου – ιδιαίτερα μια ημέρα συννεφιασμένη , όπου οι νεφώσεις παίζουν ένα υπέροχο παιχνίδι με τις επιτόπιες μορφές.

Για να αναγνωρίσουμε το χώρο πρέπει να τον δούμε άμεσα, όχι από στατιστικές ή φωτογραφίες, και κυρίως  χωρίς εξωραϊστικές διαθέσεις. Ξεκινάμε λοιπόν, να αντιμετωπίσουμε το χάος του γαλάζιου από ένα ύψωμα λίγο μετά από το Θυμάρι -   μια περιοχή   που χτίστηκε μέχρι κορεσμού, με τους δρόμους τόσο στενούς ώστε να απλώνονται όσο τα χέρια σου σε πλήρη έκταση. Μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα, δίπλα  στη θάλασσα, είναι το μνημείο κάποιων Ιταλών που πνίγηκαν  κατά τον β παγκόσμιο πόλεμο. Το μνημείο είναι έργο του 2014,  είναι  συμβολικό, καλαίσθητο, εντυπωσιακό μέσα στην απλότητά του, με επιγραφή ανάλογη του γεγονότος που το ενέπνευσε :  Τον Φλεβάρη του 1944, περισσότεροι από 4000 Ιταλοί, που είχαν γίνει  εχθροί της Γερμανίας μετά την συνθηκολόγηση της χώρας τους με τους Συμμάχους, χάθηκαν σε ένα  ανορθόδοξο ναυάγιο, σε μια από τις πολλές φουρτούνες της περιοχής.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΠΣ-ΤΟΠΙΚΟΥ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΚΩ

 του Νίκου Μυλωνά

(πέρα από τις ωραιοποιήσεις, σκόπιμες παραλήψεις και δυσοίωνες προοπτικές)

Η τόσο βιαστική και μακρινή από την τοπικήκοινωνία διαδικασία σύνταξης των βασικών στοιχείων του ΤΠΣ ΚΩ-ΝΙΣΥΡΟΥ είναι σε βαρος του σχεδιασμού και της προοπτικής του νησιού μας.

---Τοσχεδιο ΤΠΣ που μας παρουσιάστηκε ουσιαστικά θεσμοθετεί αυτό που ήδηέχεισυντελεστεί στο νησί μας  από το 1974 μέχρισήμερα. Δεν απελευθερώνει άμεσα την τοπική δημιουργικότητα και δεν καινοτομεί. Το χαρακτηρίζει ένας συντηρητισμός που καλύπτεταιπίσω από 2 προτάσειςαμφίβολης θεσμοθέτησης και αμφίβολης εφαρμογής: 1. Την κατασκευή στο μέλλονμόνονμέχρι 100 κλινώνξενοδοχεία και 2. τηναπόσταση 100 μέτρων από την γραμμή αιγιαλού στην παράκτια δόμηση. Η παρουσίαση του προγράμματος  το 2021 συνοδεύονταν με κυβερνητικές δηλώσεις ότι το ΤΠΣ  θα λύσει χρονιά πολεοδομικά προβλήματα με συντομευμένεςδιαδικασίες, διασκεδάζοντας έτσι την δυσαρέσκεια για την απαγόρευση της εκτός σχεδίου δόμησης και τις αλλαγές στην δόμηση των οικισμών.

---Με την έγκριση του θα είχαμε:  καθορισμόςζωνών οικιστικού ελέγχου των παραγωγικών δραστηριοτήτων(τουρισμός, εμπόριο, βιοτεχνία, γεωργία,  κτηνοτροφία κλπ) , η προστασία της φύσης(τοπία, παραλίες, σχηματισμοί, κλπ) και των φυσικώνπόρων. Θαείχαμε την οριοθέτηση οικισμών, την οριοθέτηση των χειμάρρων, την αναγνώριση και τον χαρακτηρισμόδρόμων, ακόμη και τον πολεοδομικόσχεδιασμό  των οικισμών μας. Συνοπτικά,  αναμέναμεότι θα ήτανεάν ς μοχλός που θα διεκπεραίωνε ‘’αμαρτωλά’’ τοπικάζητήματααξιοποίησης της γης,τουβασικότερουσυντελεστή της παραγωγήςπλούτου στην κοινωνία.  Όμωςαπό την παρουσίασηφάνηκεότι οι ελπίδεςπερικόπτονται και το αποτέλεσμαείναιαμφισβητούμενο.

---Η κοινωνία θα επικροτήσει το σενάριο 2 (από  τα 3 που εξετάστηκαν) γιατί δεν έχει τις γνώσεις, μέσα, χρόνο,  μηχανισμούς να αξιολογήσειτόσοσυνθέτεςσχεδιαστικέςπλατφόρμες, .