Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδωσε στις αγροτοχημικές πολυεθνικές ελεύθερο πεδίο να πατεντάρουν σπόρους

 

Στις 21 Απριλίου, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μαργαρίτης Σχοινάς ψήφισε ΥΠΕΡ του νέου κανονισμού ΕΕ για τις Νέες Γονιδιωματικές Τεχνικές (NGT). 

Με μια ψήφο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδωσε στις αγροτοχημικές πολυεθνικές ελεύθερο πεδίο να πατεντάρουν σπόρους που για χιλιάδες χρόνια ανήκαν στη φύση και στους αγρότες. 

Ο Έλληνας αγρότης δεν θα μπορεί να κρατά σπόρο από τη σοδειά του. Κάθε χρόνο θα αγοράζει εκ νέου από την ίδια πολυεθνική. Υποχρεωτικά. Χωρίς να έχει εναλλακτική.

Τα φυτά κατηγορίας NGT-1 θα μπαίνουν στο πιάτο μας χωρίς υποχρεωτική αξιολόγηση κινδύνων και χωρίς σήμανση. Ντομάτες, σιτάρι, ελαιόλαδο, ρύζι, όλα θα είναι γενετικά τροποποιημένα, αόρατα και  ανεξέλεγκτα. Δεν θα ξέρουμε τι τρώμε. Κανείς δεν θα μας ρωτήσει.

Και δεν σταματά εκεί. Οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί δεν μένουν στο χωράφι που τους φύτεψαν. Μολύνουν γειτονικές καλλιέργειες, καταστρέφουν βιολογικές παραγωγές, εξαφανίζουν τοπικές ποικιλίες που δεν ξαναφτιάχνονται. Η βιοποικιλότητα που χτίστηκε σε χιλιετίες διαλύεται σε μια γενιά - και ο νόμος δεν προβλέπει ούτε αποζημίωση ούτε ευθύνη.

Χώρες όπως η Αυστρία, η Ουγγαρία, η Κροατία, η Σλοβενία και η Σλοβακία αρνήθηκαν.

Συντονιστική σύσκεψη για την εφαρμογή του Τοπικού Σχεδίου Δράσης κατά της παράνομης χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων στη Φλώρινα

 

By dasarxeio com on 24/04/2026

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 22 Απριλίου 2026, στη Φλώρινα, η συντονιστική σύσκεψη για την εφαρμογή του Τοπικού Σχεδίου Δράσης της Διεύθυνσης Δασών Φλώρινας για την καταπολέμηση της παράνομης χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων.

Στη σύσκεψη συμμετείχαν εκπρόσωποι συναρμόδιων υπηρεσιών και φορέων, καθώς και στελέχη της Διεύθυνσης Δασών Φλώρινας, με στόχο την ενίσχυση της συνεργασίας, την επιχειρησιακή ετοιμότητα και την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση περιστατικών που απειλούν σε περιοχές εκτός οικισμών την άγρια πανίδα, τα ζώα εργασίας και συντροφιάς, αλλά και τη δημόσια ασφάλεια στην ύπαιθρο.

Κατά τον χαιρετισμό του, ο Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Φλώρινας κ. Τάσκας Αθανάσιος αναγνώρισε τη σοβαρότητα του προβλήματος και την κρισιμότητα της έγκαιρης και συντονισμένης αντιμετώπισής του.

 

Αλίκη Τσιφτσοπούλου

 Αλίκη Τσιφτσοπούλου

 

 Δημοσιεύτηκε 11 Απριλίου 2026

Η λίμνη Κάρλα με γοήτευε πάντα. Είναι, άλλωστε, η γενέτειρά μου. Ο γενέθλιος τόπος μου είναι πλούσιος σε ιστορία, μυθολογία και θρύλους, αλλά και ο μεγαλύτερος φυσικός υδροβιότοπος της νότιας Ευρώπης. Είχε ακόμη και δικό της δράκο: τον Ήταυρο. Κι όμως, το 1962 αποξηράνθηκε βίαια από τον άνθρωπο.

Μεγάλωσα με την απουσία της. Όμως μέσα μου έζησαν οι ιστορίες και οι αναμνήσεις της γιαγιάς μου. Το 2018 αναγεννήθηκε.

ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗ, ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΤΟΞΙΚΌ ΑΛΛΑ ΚΑΛΑΙΣΘΗΤΟ ΦΥΤΟ !

 

Η Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης εκφράζει τον σοβαρό προβληματισμό της για τη σύγχυση που έχει δημιουργηθεί γύρω από την τοξικότητα της πικροδάφνης, με αφορμή την πρόσφατη εγκύκλιο του ΕΟΔΥ και τη δημόσια συζήτηση που ακολούθησε.

Η πικροδάφνη (Nerium oleander) είναι πράγματι ένα τοξικό φυτό — κάτι που είναι γνωστό ήδη από την αρχαιότητα και πλήρως τεκμηριωμένο από τη σύγχρονη επιστήμη. Ωστόσο, είναι κρίσιμο να γίνεται σαφής διάκριση ανάμεσα στην ύπαρξη κινδύνου και στην πιθανότητα έκθεσης σε αυτόν. Παρά την ευρεία παρουσία της στη Μεσόγειο και τη συστηματική χρήση της ως καλλωπιστικό φυτό, τα περιστατικά δηλητηρίασης είναι εξαιρετικά σπάνια.

Θεωρούμε αυτονόητο ότι η σχολική κοινότητα και η κοινωνία πρέπει να είναι ενημερωμένες. Παράλληλα, όμως, πιστεύουμε ότι η προσέγγιση δεν μπορεί να βασίζεται στον φόβο ή σε οριζόντια μέτρα, όπως η μαζική απομάκρυνση φυτών από δημόσιους χώρους, τα οποία θα είχαν σημαντικό περιβαλλοντικό, αισθητικό και οικονομικό κόστος.

Αντίθετα, προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στην εκπαίδευση, την εξοικείωση με τη φύση και την καλλιέργεια υπευθυνότητας. Η αναγνώριση των δυνητικά επικίνδυνων ειδών και η βασική αρχή ότι δεν δοκιμάζουμε άγνωστα φυτά είναι πιο ουσιαστικά εργαλεία από την καλλιέργεια ενός γενικευμένου φόβου.

Η φύση δεν είναι εχθρός. Η συνύπαρξη με αυτήν απαιτεί γνώση, σεβασμό και ισορροπημένη κρίση.

Διαβάστε περισσότερα: https://eepf.gr/pikrodafni/

 

Χιονοστιβάδες: Τι αλλάζει με την κλιματική κρίση

 

Κάθε χρόνο, περίπου 100 άνθρωποι στην Ευρώπη χάνουν τη ζωή τους κάτω από τεράστιες μάζες χιονιού, πάγου και βράχων που κατρακυλούν ξαφνικά σε πεζοπόρους και σκιέρ.

Μια μικρή διαταραχή – μια ριπή ανέμου ή η ολίσθηση ενός σνόουμπορντ – μπορεί να πυροδοτήσει μια φονική χιονοστιβάδα, ανάλογα με τη δομή του χιονιού, την κλίση της πλαγιάς και τις καιρικές συνθήκες.

Οι ειδικοί συγκρίνουν τον κίνδυνο με μια πλημμύρα: δεν αρκεί μόνο να γνωρίζεις την πιθανότητά της, πρέπει να κατανοήσεις και τη δύναμη της καταστροφής που μπορεί να φέρει.

«Ο κίνδυνος χιονοστιβάδας στις Ευρωπαϊκές Άλπεις αφορά σήμερα κυρίως τους ορειβάτες που προκαλούν οι ίδιοι χιονοστιβάδες», δήλωσε ο Νίκολας Έκερτ, κλιματολόγος ειδικευμένος στους κινδύνους των βουνών στο Université Grenoble Alpes. «Ωστόσο, τέτοιες τυχαίες χιονοστιβάδες αποτελούν μόνο ένα μικρό μέρος του συνολικού αριθμού χιονοστιβάδων».

Τα επίπεδα κινδύνου χιονοστιβάδας είναι ιδιαίτερα υψηλά μετά από έντονες χιονοπτώσεις, και οι καιρικές συνθήκες νωρίτερα το χειμώνα μπορεί να αποδειχθούν καθοριστικές για την αντοχή του χιονιού.

«Οι περιορισμένες χιονοπτώσεις στις αρχές της σεζόν μπορούν να οδηγήσουν στη δημιουργία επίμονων αδύναμων στρωμάτων μέσα στο χιόνι», δήλωσε ο Γιάκομο Στραπατσόν, γιατρός στο Ινστιτούτο Ορεινής Επείγουσας Ιατρικής. «Όταν αυτά τα αδύναμα στρώματα θαφτούν κάτω από τις επόμενες χιονοπτώσεις, μπορούν να δημιουργήσουν εξαιρετικά ασταθείς συνθήκες που ευνοούν τις χιονοστιβάδες που προκαλούνται από τον άνθρωπο».

Οι παραλίες και οι περιοχές Natura 2000 δεν είναι εμπορεύματα

 

Τα Κουφονήσια, οι Μικρές Κυκλάδες και όλες οι παραθαλάσσιες περιοχές δεν αποτελούν «δημόσια περιουσία προς αξιοποίηση» με όρους άναρχης αγοράς, δηλώνουν οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ - Οικολογία. Αποτελούν ευαίσθητα οικοσυστήματα, περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, με υψηλή οικολογική και πολιτιστική αξία. Γι’ αυτό εκφράζουν τη στήριξή τους στις φωνές διαμαρτυρίας των δημοτικών αρχών και των τοπικών κοινωνιών με αφορμή την ανακοίνωση του Δημάρχου Νάξου & Μικρών Κυκλάδων και της τοπικής κοινωνίας των Κουφονησίων απέναντι στην επιχειρούμενη αλλοίωση των παραλιών Πορί και Ιταλίδας (Πλατιάς Πούντας). Με τον Νόμο 5092/2024 (ΦΕΚ Α’ 33/04.03.2024) περί «όρων αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας στις παραθαλάσσιες περιοχές», η αρμοδιότητα παραχώρησης αιγιαλού και παραλίας αφαιρέθηκε από τους Δήμους και μεταφέρθηκε κεντρικά στο Υπουργείο Οικονομικών, χωρίς καν τη δεσμευτική γνώμη της τοπικής αυτοδιοίκησης. Πρόκειται για μια θεσμική οπισθοδρόμηση που αποδυναμώνει το άρθρο 102 του Συντάγματος για το τεκμήριο αρμοδιότητας των τοπικών υποθέσεων, την αρχή της επικουρικότητας και της δημοκρατικής συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών στη διαχείριση του φυσικού τους πλούτου.

Χορευτική Παράσταση Σύγχρονου Χορού: The Creatures Conversations-Witches, από την ομάδα χορού Kaviria Dance co.

 

 

Οι μάγισσες ήταν και είναι θηλυκότητες που είχαν και έχουν τη γνώση, χειραφετημένες, πνευματικές και επαναστατικές. Τρία πλάσματα, τρεις θηλυκές ενέργειες, καθεμία έχοντας υποστεί καταπίεση της δύναμής της στη δική της εκδοχή, συναντιούνται στη σκηνή του θεάτρου Ροές, γνωρίζονται, και μας αφηγούνται, χορεύοντας, τη δική τους ιστορία μεταμόρφωσης. Επαναστατούν και κατοχυρώνουν τη δύναμή τους, η καθεμία με δική της αφετηρία, τη δική της σοφία, τα δικά της βιώματα.

Γιατί, τελικά, μαγεία είναι η επαναστατικότητα της γυναικείας φύσης και η επανάκτηση της δύναμής της.

Σας προσκαλούμε σε μια χορευτική παράσταση σύγχρονου χορού με οπτικοακουστικά εφέ που θα σας φέρει πιο κοντά στη μαγεία! 

 

Ο Νίκος Ζήβας και το αλάτι

 

Του Γιάννη Σχίζα

 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο Νίκος Ζήβας που πρόσφατα χάσαμε,  είχε  μια καλλιτεχνική ιδιοσυγκρασία  που ζυμώθηκε  με την πολύχρονη δημιουργική  παρουσία του στην Ιταλία  και πήρε ιδιαίτερη μορφή με τα εγχώρια έργα του- ανάμεσα στα οποία είναι διακριτό το έργο που δείχνει το μαρτύριο του Σίσυφου. Ο πατέρας Ζήβας, συλλέκτης αντικειμένων , πραγματικός  επιστήμων-ερασιτέχνης (!),  τον είχε προικοδοτήσει με τα κατάλοιπα των νεοκλασικών της Αθήνας, με ακροκέραμα, γενικώς με πηλοτεχνήματα, με κατασκευές από μάρμαρο και σίδερο και άλλα σκόρπια αντικείμενα ,   που προέκυπταν  μετά από το κύμα των κατεδαφίσεων της εποχής της αντιπαροχής. .Η γκαλερί του  Νίκου Ζήβα στο Μαρούσι  είχε σαν πρώτη ύλη αυτά τα αντικείμενα και ήταν  ένα σωστό κόσμημα του χώρου, καθώς διέθετε  τα πιο πρωτότυπα έργα τέχνης, χωρίς να παραβλάπτει την αίσθηση και την έννοια της λιτότητας. Ο Νίκος Ζήβας συναρμολογούσε  μορφές και σώματα, έγραφε πυκνά  άρθρα για την εποχή μας – διαβλέποντας γεωπολιτικά  αδιέξοδα και σκιαγραφώντας διεξόδους. Κι ακόμη, δεν δίσταζε να φιλοξενεί τις πλέον τολμηρές εκδηλώσεις. Μία από αυτές αφορούσε το αλάτι, που έγινε στις αρχές του Σεπτεμβρίου του 2020.

ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Καλλιτεχνική και ιστορική αδεία, το αλάτι είναι επιθυμητό και ιδιαίτερα ελκυστικό , αν ξεχάσουμε το γεγονός ότι στη σύγχρονη εποχή συμβαίνει να υπερκαταναλώνεται και να συμβάλλει στην υπέρταση... Αυτό θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν το γενικό συμπέρασμα μιας εκδήλωσης που έγινε   από την γκαλερί Νίκου Ζήβα, με τη συμμετοχή της Αννίτας Πατσουράκη, του Ηλία Μαμαλάκη και του Νίκου Κορδόση, με την υποστήριξη του Δήμου Χαλανδρίου, σε κοντινό χώρο του Ιδρύματος Χατζηκώστα.

«Νησιωτικότητα και Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική» Ανθρώπινη ανάπτυξη, κοινωνική ευημερία και διακυβέρνηση στη νησιωτική Ελλάδα

 

Μυτιλήνη, 14 Φεβρουαρίου 2026 Αίθουσα Επιμελητηρίου Λέσβου   Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση μιας βιώσιμης και ανθρωποκεντρικής αναπτυξιακής στρατηγικής που θα λαμβάνει υπόψη της το νησιωτικό χαρακτήρα της χώρας και τη μοναδικότητα κάθε νησιού αποτελεί προτεραιότητα για την προστασία και την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και ευημερίας όλων των κατοίκων και των τοπικών κοινωνιών.     Αυτός είναι ο λόγος που εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, των περιφερειακών αρχών, των πολιτικών κομμάτων, των επιχειρήσεων, της ακαδημαϊκής και ερευνητικής κοινότητας αλλά και των κινημάτων πολιτών, στο πλαίσιο μίας νέας διαμορφούμενης σύμπραξης, συναντιούνται στη Μυτιλήνη, το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026, για να συζητήσουν τα προβλήματα που έχουν ανακύψει αλλά κυρίως τις παρεμβάσεις που πρέπει να δρομολογηθούν για την αντιμετώπισή τους στο πλαίσιο μιας Εθνικής Στρατηγικής για τη Νησιωτικότητα.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΙΤΗΣ

 

Νέα αναβολή έδωσε το Συμβούλιο της Επικρατείας στην εκδίκαση των Αιτήσεων Ακύρωσης των Αποφάσεων Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) των Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για τους αιολικούς σταθμούς στις θέσεις ΤΟΥΡΛΑ – ΒΛΙΤΟΤΣΟΥΜΑΡΟ και ΞΕΡΟΒΟΥΝΙ της Οίτης. Οι δύο υποθέσεις επρόκειτο να εκδικαστούν σήμερα, 4 Φεβρουαρίου, ωστόσο αναβλήθηκαν εκ νέου. Οι νέες δικάσιμοι ορίστηκαν για τις 6 Μαΐου (Ξεροβούνι) και τις 13 Μαΐου (Τούρλα – Βλιτοτσούμαρο).

Την ίδια στιγμή, οι εταιρείες, αλλά και οι αρμόδιοι φορείς και πολιτικά πρόσωπα –τοπικοί βουλευτές, υπουργοί, κυβερνητικές υπηρεσίες– επιμένουν να συντηρούν και να προωθούν τις διαδικασίες αδειοδότησης για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην κορυφή της Οίτης, ακόμη και στα 2.152 μέτρα υψόμετρο.

Ρώτα τα ψάρια να σου πουν ποιοι είναι !

 

- Εμφανίζεται κατά τις βραδινές ώρες, ανεξάρτητα καιρικών συνθηκών και διαρκεί κάποιες ημέρες. - Παρουσιάζεται με απότομη αύξηση της παροχής του νερού, με βαθυμέλανο χρώμα, διαφορετικό από το φυσιολογικό, με παχύρευστη υφή και έντονη δυσοσμία. - Συνοδεύεται ως επί το πλείστο από την αφύσικη μωρία εκατοντάδων μικρών και μεγάλων ψαριών τα οποία σωρεύονται, νεκρά ή ημιθανή, στο κατώφλι των κατοίκων της παρόχθιας περιοχής.   Η ανεξέλεγκτη ρύπανση του Κηφισού παρουσιάζεται τουλάχιστον για μια 10ετία, με 3 διαπιστωμένες κορυφώσεις στο ελάχιστο φυσικό τμήμα που απομένει μετά την πολυετή λεηλασία του φυσικού του κεφαλαίου από τις «διευθετήσεις» της Πολιτείας: Μία τον Νοέμβριο 2015, μία δεύτερη τον Φεβρουάριο 2023 και μία τελευταία στα πρόθυρα του 2026. Σε όλες τις περιπτώσεις, κάτοικοι και συλλογικότητες της περιοχής, ο Σύλλογος Πολιτών υπέρ των Ρεμάτων - Ροή και η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ, πότε ο ένας, πότε ο άλλος, πότε όλοι μαζί, προχώρησαν σε καταγγελίες στην Περιφέρεια - αρμόδια για τα ρέματα του χώρου της - και, μέσω αυτής, στην Ειδική Γραμματεία Υδάτων του ΥΠΕΝ, στην ΕΥΔΑΠ, στο ΕΛΚΕΘΕ, στην τοπική αστυνομία και στη Δημοτική Αρχή, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Και στις 3 περιπτώσεις η Περιφέρεια πραγματοποίησε μεν τις αναγκαίες αυτοψίες και τη λήψη δειγμάτων στη περιοχή της ρύπανσης, διαπίστωσε τα αίτια, αλλά το όλο ζήτημα τερμάτισε κάπου εκεί, σε ευλαβική αναμονή του επόμενου κύκλου ρύπανσης και της επόμενης καταστροφής του λιγοστού πια φυσικού κεφαλαίου του ρέματος.   «Σοβαρή απειλή η ανεξέλεγκτη ρύπανση στα ρέματα», καταγγέλλει εδώ και καιρό ο εγχώριος έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος. Και όσο αφορά την Αττική, η ανεξέλεγκτη ρύπανση δεν αποτελεί περιστασιακό προνόμιο του μόνου Κηφισού: Από τον Κηφισό στην Πικροδάφνη και από τον Ιλισό, στον Ποδονίφτη και στις λίγες δεκάδες εναπομείναντα ρέματα του Λεκανοπεδίου, αποτελεί κάτι περισσότερο από καθημερινότητα.

Βόρεια Πίνδος: όταν οι προστατευόμενες περιοχές δεν προστατεύονται

  

Αθήνα, 20 Ιανουαρίου 2026

 

Μια σειρά από παρεμβάσεις και δραστηριότητες που δημιουργούν σοβαρές ανησυχίες για την αποτελεσματική προστασία τους και τη διατήρηση του χαρακτήρα τους παρατηρείται το τελευταίο διάστημα στα ορεινά Εθνικά Πάρκα της Πίνδου, περιοχές με εξαιρετικά υψηλή οικολογική και πολιτιστική αξία. Οι περιοχές αυτές, που φιλοξενούν μοναδικά τοπία, μνημεία και οικοσυστήματα, περιλαμβάνουν τον Πυρήνα του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου, τον Εθνικό Δρυμό Βίκου–Αώου, καθώς και τμήματα της εγγεγραμμένης στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO περιοχής Ζαγορίου.

 

Συγκεκριμένα, έχουν καταγραφεί επανειλημμένα περιστατικά οχληρών νυχτερινών φωταγωγήσεων και εκδηλώσεων μεγάλης έντασης σε ιστορικές γέφυρες και φυσικές χαράδρες, όπως στη Γέφυρα της Κλειδωνιάς στον Βοϊδομάτη και στη Γέφυρα του Αώου στην Κόνιτσα. Οι πρακτικές αυτές μεταβάλλουν ουσιαστικά τον χαρακτήρα των μνημείων και του ευαίσθητου φυσικού περιβάλλοντος, εντείνοντας τα φαινόμενα ηχητικής και φωτορύπανσης σε ζώνες αυστηρής προστασίας.

 

Παράλληλα, στην Κοιλάδα του Αώου έχουν αναφερθεί εργασίες διάνοιξης ή συντήρησης δρόμων σε μη επιτρεπόμενα σημεία, ακόμη και εντός της κοίτης του ποταμού, καθώς και σχεδιασμοί για νέες, μεγάλης κλίμακας οδοποιήσεις.

Ένα άγνωστο, εν πολλοίς, κληροδότημα της Ροδιακής φύσης

 

By dasarxeio com on 12/12/2025

Δρ Γεώργιος Καρέτσος
Δασολόγος, τ. Διευθυντής Ερευνών ΙΜΔΟ

Liquidambar orientalis Mill.

Δένδρο ενδημικό της Νοτιοδυτικής Μικράς Ασίας και Ρόδου. Περίπου δέκα είδη του γένους αναπτύσσονται στον κόσμο με τα περισσότερα στην Νοτιοανατολική Ασία και στην εύκρατη ανατολική πλευρά της βόρειας Αμερικής. Θεωρείται από τους βοτανικούς ως αρχέγονο και οι πρόγονοί του έχουν ταυτοποιηθεί με την παλαιοντολογία και την κατανομή αυτού του γένους σε παλαιότερες γεωλογικές περιόδους (Κρητιδικού, Ηωκαίνου, Ολιγοκαίνου, Μειοκαίνου, και Πλειστοκαίνου) στη Βόρεια Αμερική και την Ευρασία. Μετά την Παγετώδη Περίοδο, η κατανομή δεν άλλαξε ουσιωδώς έως σήμερα. Απολιθωμένα φύλλα και καρποί του είδους στη Ρόδο, έχουν ηλικία 1,6 εκατομμυρίων ετών, σύμφωνα με έρευνες του αείμνηστου καθηγητή Παλαιοντολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Ευάγγελου Βελιτζέλου.

Η λατινική του ονομασία προήλθε από την γλυκιά και ευώδη μαστίχη που προέρχεται από μία υγρή ουσία που εκκρίνει ο κορμός όταν πληγωθεί.

ΤΑ «ΠΑΡΚΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ» ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

 

 ΤΑ «ΠΑΡΚΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ» ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

Κείμενο: © Αντώνιος Β. Καπετάνιος, 2 Γενάρη 2026.

Δασολόγος-Περιβαλλοντολόγος

Φωτογραφίες: © Αντώνιος Β. Καπετάνιος

            

        Τα «πάρκα γειτονιάς» ή «πάρκα τσέπης» (Pocket Parks) είναι μικρής. κλίμακας. πράσινοι χώροι, θύλακες πρασίνου εντός του αστικού ιστού που δημιουργούνται με την κατάλληλη αξιοποίηση πάσης φύσεως υφιστάμενων αστικών κενών. Βελτιώνουν με τη λειτουργία τους την ποιότητα ζωής στις πόλεις, ιδιαίτερα στις περιοχές αυτής που είναι πυκνοδομήμενες και ελλείπει το κυρίως πράσινο. Συνήθως δεν ξεπερνούν σε εμβαδό τα 500 με 600 τ.μ. Ο ρόλος τους εστιάζεται στην παροχή του απαραίτητου πράσινου σε περιοχές της πόλης, επί τη βάσει της προσφοράς τους για ξεκούραση και κοινωνικοποίηση, αποτελώντας τους βιοκλιματικούς θύλακες στο άστυ, συνεισφέροντας. έτσι στην πολεοδομική, περιβαλλοντική, εικαστική, οικονομική και κοινωνική αναβάθμιση των αστικών περιοχών.

Το αστικό πράσινο εν συνόλω

        Το πράσινο. των «πάρκων γειτονιάς» (πρέπει να) συνδυάζεται με το λοιπό δημόσιο αστικό πράσινο, ήτοι. με. τα πάρκα, τα άλση και. τις δενδροστοιχίες, καθώς και με τους κοινόχρηστους δημόσιους αστικούς χώρους (τις πλατείες και τους ανοικτούς χώρους συνάθροισης κοινού), όπως και με το ιδιωτικό πράσινο των κήπων, των αυλών και του περιβάλλοντος πρασίνου των λοιπών κτηρίων της πόλης. Επίσης (πρέπει να) διασυνδέεται. μ’ ένα ευρύτερο λειτουργικό δίκτυο των χώρων αστικού πρασίνου μέσω πεζοδρόμων, «πράσινων» διαδρομών και ποδηλατοδρόμων, παρέχοντας εύκολη πρόσβαση και χρήση σε όλους τους ενδεχόμενους χρήστες. Υπό την εν λόγω συγκρότησή τους τα «πάρκα γειτονιάς» συμμετέχουν στο εν συνόλω λειτουργικό αστικό πράσινο, που παρέχει τις περιβαλλοντικές και κοινωνικο-πολιτισμικές του προσφορές στην πόλη.

            Σε αυτό το πλαίσιο θεώρησης των «πάρκων γειτονιάς», η αντιμετώπισή τους στο επίπεδο της κανονιστικής-διοικητικής τους προσέγγισης και της αντίστοιχης διαχείρισής τους προέκυψε σύμφωνα με την αριθμ. 133384/6587/10-12-2015 (ΦΕΚ 2828/Β’/23-12-2015) υπουργική απόφαση με θέμα «Προδιαγραφές Σύνταξης των Μελετών Διαχείρισης Πάρκων και Αλσών» (της οποίας ήμουν ο εισηγητής). Σε αυτήν ξεχωρίζονται στο άρθρο 3 ως ιδιαίτερη κατηγορία, ως προς την προστασία και τη διαχείρισή τους, τα πάρκα με εμβαδό έως 0,1 Ha (βλπ τα «πάρκα γειτονιάς»), με συγκεκριμένους κανόνες που αφορούν στη διαχείριση αυτών, ενώ στο άρθρο 4 της εν λόγω κανονιστικής πράξης αναφέρεται ως αναγκαιούσα ενέργεια διαχείρισης, προκειμένου να υπάρχει η εν συνόλω αντιμετώπιση του αστικού πρασίνου στην πόλη, «η διασύνδεση του εκάστοτε χώρου πρασίνου με τους λοιπούς συγκροτημένους κοινόχρηστους χώρους της πόλης, και ιδιαίτερα με τους πλησιέστερους σε αυτόν. Επίσης, εξετάζεται η διασύνδεσή του με το περιαστικό πράσινο, με τις δενδροστοιχίες και το ιδιωτικό πράσινο».

1η: «Πάρκο γειτονιάς» στο Περιστέρι, επί της οδού Λασσάνη, εμβαδού 500 τ.μ., τον Γενάρη 2020, εγκαταλελειμμένο και υποβαθμισμένο!

Όταν η «πράσινη μετάβαση» αγνοεί τον αδύναμο

του Στέφανου Σταμέλλου

Η στοιχειώδης λογική, η ηθική, αλλά και κάθε έννοια δικαιοσύνης, λέει ότι αυτός που χρειάζεται υπεράσπιση είναι ο αδύναμος. Όχι εκείνος που έχει πρόσβαση στην εξουσία, στους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων, εκείνος που διαθέτει κεφάλαια,. Αλλά εκείνος που δέχεται την πίεση, που δεν μπορεί να μιλήσει, που δεν μπορεί να διαπραγματευτεί και να αντιδράσει.

 

Σήμερα, σε αυτή τη χώρα, ο αδύναμος δεν είναι οι επενδυτές ων ΑΠΕ. Δεν είναι οι εταιρείες. Δεν είναι τα “έργα στρατηγικής σημασίας”. Ο αδύναμος είναι η φύση. Τα βουνά, τα δάση, τα νερά, τα οικοσυστήματα, το τοπίο. Όλα εκείνα που δεν έχουν φωνή, δεν εκπροσωπούνται στα διοικητικά συμβούλια, δεν καταθέτουν προτάσεις χρηματοδότησης, δεν έχουν πρόσβαση στα υπουργικά γραφεία. Και όμως, πάνω τους φορτώνεται σήμερα ένα δυσανάλογο βάρος, στο όνομα μιας ανάπτυξης, παραγωγής και κατανάλωσης, που προχωρά χωρίς όρια και χωρίς όρους.

 

Η φύση δεν είναι “ουδέτερη επιφάνεια”, πάνω στην οποία μπορούμε να σχεδιάζουμε ό,τι θέλουμε. Είναι ένα σύστημα ζωής με όρια αντοχής.

Νέα τάση αλλά και ευρωπαϊκή νόρμα η επιστροφή της φύσης στις πόλεις

 

ΜΑΚΕΔΟΝΊΑ /Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2025, 09:32:35 / Τελευταία Ενημέρωση: 14:20 / Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ένας ελληνικός κήπος ή ένα αστικό λιβάδι, στο κέντρο μιας πόλης, χωρίς ατελείωτους υδροβόρους χλοοτάπητες αλλά με γκορτσιές, κρανιές, σαμπούκο, άγρια λεβάντα, σπαθόχορτο και άγριες τριανταφυλλιές, είναι το μοντέλο που οραματίζονται τα τελευταία χρόνια για τον αστικό σχεδιασμό πολλοί άνθρωποι από διαφορετικούς επιστημονικούς κλάδους. Το μοντέλο αυτό συνιστά, ταυτόχρονα, ευρωπαϊκή νόρμα και παγκόσμια τάση, με στόχο την εφαρμογή, στο εσωτερικό των πόλεων, φιλοπεριβαλλοντικών λύσεων που βασίζονται στη φύση. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο τα φυτά της τοπικής χλωρίδας προσελκύουν πεταλούδες, μέλισσες, έντομα, πουλιά και άλλους φυσικούς επικονιαστές, η διατήρηση των εγχώριων ειδών ενισχύει την αστική ανθεκτικότητα, οι απαιτήσεις σε πόρους, νερό, λιπάσματα και φάρμακα ελαχιστοποιούνται και οι κάτοικοι βιώνουν μια ευεργετική εμπειρία επαφής με το φυσικό περιβάλλον. 

«Ξενοδόχοι, αλλά και δήμαρχοι, μας ζητούν να ελληνοποιήσουμε τη χλωρίδα των υποδομών και των πόλεων, δηλαδή να ξεφύγουμε από τα εμπορικά είδη και να χρησιμοποιήσουμε ελληνικά υποχρησιμοποιούμενα είδη. Με τον τρόπο αυτό στη θέση του χλοοτάπητα και των φοινικοειδών, τοποθετούνται ελληνικά φυτά στους εξωτερικούς χώρους των ξενοδοχείων, με αποτέλεσμα οι τουρίστες να βιώνουν το φυσικό περιβάλλον ενός τόπου και η επιχείρηση να λαμβάνει πιστοποίηση ότι είναι φιλική προς το περιβάλλον» επισημαίνει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο Νίκος Θυμάκης, κηποτέχνης και γεωπόνος, Αν. Επιμελητής του Βαλκανικού Βοτανικού Κήπου Κρουσσίων και μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Διαδρομής Ιστορικών Κήπων και Πάρκων (European Route of Historic Gardens and Parks). 

Καλά νέα για τον Σιδηρόδρομο της Πελοποννήσου

 

 

23 Οκτωβρίου 2025

 

Με ιδιαίτερη ικανοποίηση, η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) εκ μέρους της ελληνοελβετικής επιστημονικής πρωτοβουλίας για την σταδιακή επαναλειτουργία του Σιδηροδρόμου στην Πελοπόννησο, ο  Σύλλογος Φίλων Σιδηροδρόμου της Αθήνας και ο Σύλλογος Φίλων Σιδηροδρόμου Μεσσηνίας, χαιρετίζουμε την απόφαση που έλαβε την Κυριακή 19/10/2025 η  Αντιπροσωπεία του ΤΕΕ, σχετικά με τη διερεύνηση της δυνατότητας λειτουργίας ποδηλατόδρομων παράλληλα προς την υφιστάμενη σιδηροδρομική γραμμή.

 

Με την απόφαση ζητείται:

 

• Η σιδηροδρομική γραμμή να χρησιμοποιηθεί για το σκοπό που κατασκευάστηκε και δαπανήθηκαν σημαντικά ποσά. Δηλαδή για μεταφορικό έργο.

Το νερό είναι πολύτιμο· και πρέπει να το διαχειριστούμε με σύνεση, απλότητα και με τοπικές παρεμβάσεις!

του Στέφανου Σταμέλλου

Διαβάζουμε: «Σε ερημοποίηση οδηγούν οι επαναλαμβανόμενες πυρκαγιές». Είναι το άκρως ανησυχητικό σενάριο, που εντάσσεται και στις αδυναμίες του συστήματος πρόληψης και δασοπυρόσβεσης στη χώρα μας [https://dasarxeio.com/2025/08/20/145921/].

 

Αντικειμενικά όμως ακούγοντας τη λέξη ερημοποίηση η σκέψη οδηγείται στην πολύκροτη  α ε ι φ ο ρ ί α .   Αειφορία στο νερό, που σημαίνει μακροχρόνια ισορροπία μεταξύ της ζήτησης και της προσφοράς των υδατικών πόρων, χωρίς να υπονομεύεται η ικανότητα των φυσικών οικοσυστημάτων. Με απλά λόγια, η χρήση του νερού χωρίς να το εξαντλούμε, διασφαλίζοντας ότι θα υπάρχει επάρκεια και ποιότητα για τις επόμενες γενιές. Και αναρωτιέται κανείς τι θα έπρεπε να κάνουμε ως οργανωμένη κοινωνία, ποια πρέπει να είναι τα μέτρα και ποιες οι υποχρεώσεις που πηγάζουν από την παραπάνω λογική;

 

Πρώτα πρώτα για την προστασία των υδροφορέων και των επιφανειακών υδάτων, με την αποφυγή της υπεράντλησης από τις γεωτρήσεις και την απαγόρευση της ρύπανσης με φυτοφάρμακα, βιομηχανικά απόβλητα ή λύματα. Για την εξοικονόμηση και την ορθολογική χρήση, με την εγκατάσταση συστημάτων στάγδην άρδευσης και την μείωση σπατάλης σε δίκτυα ύδρευσης. Για την ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση, με τον καθαρισμό και αξιοποίηση επεξεργασμένων λυμάτων για άρδευση ή βιομηχανική χρήση και την αξιοποίηση βρόχινου νερού με δεξαμενές συλλογής. Για την φυσική αποθήκευση και τον εμπλουτισμό, με την χρήση τεχνικών εμπλουτισμού υπόγειων υδροφορέων, με ελεγχόμενη διήθηση και τη δημιουργία μικρών φραγμάτων και λεκανών συγκράτησης νερού.

ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία: Όχι στο αιολικό πάρκο στην Όρθρυ

 

Να μπει τέλος στα περιβαλλοντικά εγκλήματα και ειδικά στις περιοχές Natura, τονίζουν οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία με αφορμή το σχέδιο εγκατάστασης 21 ανεμογεννητριών στο βουνό της Όθρυος. Και καλούν τις τοπικές αρχές να πάρουν θέση υπέρ της προστασίας τους, όπως επιβάλλει η περιβαλλοντική νομοθεσία.     Η υπό διαβούλευση σχεδιαζόμενη εγκατάσταση 21 ανεμογεννητριών ύψους 250 μ. στην καρδιά της περιοχής Natura GR1430006 "Όρος Όθρυς, βουνά Γκούρας και φαράγγι Παλαιοκερασιάς" αγνοεί προκλητικά τόσο το ειδικό καθεστώς προστασίας της περιοχής όσο και το γεγονός ότι η χώρα μας έχει ήδη καταδικαστεί για πλημμελή εφαρμογή της ευρωπαϊκής περιβαλλοντικής νομοθεσίας και ειδικά των οδηγιών για τους οικοτόπους και τις περιοχές Natura 2000, καταδίκη που φέτος οδήγησε και σε δεύτερη παραπομπή της Ελλάδας στο Δικαστήριο της ΕΕ.

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ-ΝΕΡΑΚΙ

ksipnistere 27/07/2025

Του Γιάννη Σχίζα*



Ο Λόρδος Νicholas Stern, καθηγητής στο London School of Economics και σύμβουλος της βρετανικής κυβέρνησης, έλεγε ότι ένα επεισόδιο παρατεταμένου καύσωνα ισοδυναμεί με τις υλικές απώλειες ενός πολέμου. Ο Robert Sokolow, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Princeton, περιβαλλοντολόγος και θεωρητικός φυσικός, υποστήριζε ότι η σταθεροποίηση του κλίματος και η επαναφορά του στην κατάσταση του «εύκρατου» -όπου «εύ-κρατο» είναι το κλίμα που «καλά κρατεί» και αποκλείει τα ακραία φαινόμενα- απαιτεί την αναδάσωση εκτάσεων 250 έως 400 εκατομμυρίων εκταρίων, περίπου όσο το μισό της Ευρώπης! Αυτά προκαλούσαν ένα διάλογο την πρώτη δεκαετία του αιώνα μας : Μέχρι που οι αστρονόμοι σε πρόσφατες «αναρτήσεις» τους συμπέραναν ότι ανάλογα φαινόμενα «θερμοκηπίου» επήλθαν και στην Αφροδίτη, που κατέληξε να γίνει μια καυτή και πνιγηρή «κόλαση», παρ’ όλο που έχει πολλές ομοιότητες με τη Γη και κάποτε υπήρξε πιθανώς ο πρώτος κατοικήσιμος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος….

Φτάσαμε λοιπόν εκεί που φτάσαμε, με θερμοκρασίες να προσεγγίζουν τους 47βαθμούς, με την Ικαρία να έχει 44 και με την «σύμμαχο» Τουρκία να αγγίζει και να ξεπερνάει τους 50 βαθμούς – μέσα σε μια κόλαση φωτιάς.