Ανασκόπηση αντιπυρικής περιόδου 2026

 Στη δημοσιότητα δίνεται σήμερα η ολοκληρωμένη ανασκόπηση της αντιπυρικής περιόδου του 2026, την οποία επιμελήθηκε από κοινού το WWF Ελλάς, η Πυρομετεωρολογική ομάδα FLAME της Μονάδας ΜΕΤΕΟ του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και το Παρατηρητήριο για τις Δασικές Πυρκαγιές- Firewatch. Η ανασκόπηση, η οποία εκδίδεται για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, εστιάζει στις σημαντικότερες πυρκαγιές του 2026, παρουσιάζοντας τη γενική εικόνα της αντιπυρικής περιόδου, στις πυρομετεωρολογικές συνθήκες πριν και κατά τη διάρκεια αυτής, καθώς και στο κοινωνικό και περιβαλλοντικό αποτύπωμα των φετινών δασικών πυρκαγιών. Συμπληρωματικά, καταλήγει σε χρήσιμα συμπεράσματα και διατυπώνει συγκεκριμένες προτάσεις για μια πιο αποτελεσματική διαχείριση των δασικών πυρκαγιών από εδώ και πέρα.

Η αντιπυρική περίοδος του 2026 χαρακτηρίστηκε από καμένες εκτάσεις χαμηλότερες του μέσου όρου της τελευταίας εικοσαετίας, αλλά παράλληλα είχε και σημαντικές ανθρώπινες, κοινωνικο-οικονομικές και οικολογικές απώλειες. Σύμφωνα με το European Forest Fire Information System (EFFIS), κάηκαν περίπου 354.000 στρέμματα, ενώ, συνυπολογίζοντας και μικρότερα περιστατικά που δεν καταγράφονται από το σύστημα, η συνολική έκταση εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 400.000 στρέμματα. Σε σύγκριση με την εικοσαετή περίοδο 2006-2025, η φετινή αντιπυρική περίοδος κατατάσσεται ως η όγδοη χειρότερη σε ό,τι αφορά τις καμένες εκτάσεις και τον αριθμό των πυρκαγιών (Εικόνα 2).

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι μόλις 12 μεγάλες πυρκαγιές ευθύνονται για περίπου το 80% των χαρτογραφημένων καμένων εκτάσεων, αναδεικνύοντας για ακόμα μία χρονιά τη διαχρονική δυσκολία αντιμετώπισης των μεγάλων και σύνθετων περιστατικών. Το δεδομένο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι πυρομετεωρολογικές συνθήκες του 2026 κινήθηκαν συνολικά κοντά στα κανονικά επίπεδα στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας, επιβεβαιώνοντας πως η καταστροφικότητα των πυρκαγιών δεν εξαρτάται μόνο από τις καιρικές συνθήκες, αλλά και από την αποτελεσματικότητα της πρόληψης, την ετοιμότητα και την ικανότητα διαχείρισης μεγάλων περιστατικών. Ωστόσο, τονίζεται πως σε κάποιες από τις σημαντικές πυρκαγιές υπήρχαν ακραίες συνθήκες ανέμου που δυσχέραναν το έργο της καταστολής.

Περιβαλλοντικό και κοινωνικό αποτύπωμα

Παρόλη τη μείωση των καμένων εκτάσεων, η φετινή αντιπυρική περίοδος είχε ένα ιδιαίτερα σημαντικό κοινωνικό και περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Ειδικότερα:

• Δυστυχώς, έντεκα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ενώ καταγράφηκαν τραυματισμοί και σημαντικές ζημιές σε κατοικίες, υποδομές και παραγωγικές δραστηριότητες.
• Έξι (6) προστατευόμενες περιοχές, συνολικής μικτής έκτασης 37.390 στρεμμάτων (3 περιοχές δικτύου Natura 2000, 1 Εθνικός Δρυμός και 2 Καταφύγια Άγριας Ζωής), επηρεάστηκαν συνολικά από τις φετινές πυρκαγιές.
• Περίπου 59.443 στρέμματα κάηκαν εκ νέου μέσα σε διάστημα μικρότερο των 20 ετών, γεγονός που μειώνει τη δυνατότητα της φυσικής αναγέννησης και αυξάνει τον κίνδυνο της μακροχρόνιας υποβάθμισης των δασικών οικοσυστημάτων. Η πλειονότητα των εκτάσεων αυτών εντοπίζεται στις πυρκαγιές της Κρήτης (Ρέθυμνο), της Καρύστου, της Αττικοβοιωτίας (Πόρτο Γερμενό – Κιθαιρώνας), της Σκύρου και της Πάρου.
• Ιδιαίτερα σοβαρές εκτιμάται ότι είναι οι οικολογικές επιπτώσεις στην περιοχή της Αττικοβοιωτίας, που δοκιμάστηκε και φέτος από τις πυρκαγιές. Τουλάχιστον 1,1 εκατ. στρέμματα έχουν καεί στην Αττική τα τελευταία 20 χρόνια, με το 1/5 αυτών να έχουν καεί δύο ή παραπάνω φορές, περιορίζοντας έτσι τη δυνατότητα φυσικής αναγέννησης και αυξάνοντας την ανάγκη περαιτέρω προστασίας αυτών των περιοχών.
• Για μια ακόμη χρονιά, καταγράφονται σημαντικές απώλειες σε δασικά οικοσυστήματα που δεν διαθέτουν αποτελεσματικούς μηχανισμούς μεταπυρικής αναγέννησης και, ως εκ τούτου, παρουσιάζουν αυξημένη ευπάθεια στις δασικές πυρκαγιές (π.χ. δάση μαύρης πεύκης και ελάτης).
• Οι φετινές πυρκαγιές επηρέασαν σημαντικές εκτάσεις λευκόδερμης πεύκης στην περιοχή της Τραπεζίτσας Κόνιτσας, ενός σπάνιου και υψηλής οικολογικής αξίας δασικού είδους, με περιορισμένη εξάπλωση στην Ελλάδα και αβέβαιη φυσική αποκατάσταση.

Οι σημαντικότερες πυρκαγιές του 2026

Τέσσερις (4) είναι οι πυρκαγιές που είτε λόγω έκτασης, είτε λόγω των περιβαλλοντικών επιπτώσεών τους ή των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους, εγείρουν μεγαλύτερη ανησυχία για φέτος. Ειδικότερα:

• Η πυρκαγιά στην περιοχή Δυτική Αττική- Πόρτο Γερμενό αποτελεί τη μεγαλύτερη σε έκταση πυρκαγιά της αντιπυρικής περιόδου (113.386 στρ.), το 27% της οποίας έχει ξανακαεί τουλάχιστον μια φορά μέσα στα τελευταία 20 έτη.
• Στην περιοχή του Ρεθύμνου καταγράφηκαν δύο σημαντικές πυρκαγιές (Κρύα Βρύση και Πρέβελη) που επηρέασαν συνολικά  50.120 στρέμματα. Η έκταση περιλαμβάνει δύο περιοχές Natura 2000, ενώ ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι πάνω από το μισό της συνολικά καμένης έκτασης (περίπου 28.940 στρέμματα) έχει καεί τουλάχιστον μία ακόμη φορά κατά την τελευταία εικοσαετία.
• Η πυρκαγιά της Τραπεζίτσας στην Κόνιτσα εκδηλώθηκε από κεραυνική δραστηριότητα και τέθηκε υπό έλεγχο περίπου έναν μήνα μετά την εμφάνισή της.  Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η κατάσταση στην κορυφογραμμή της Τραπεζίτσας, όπου η πυρκαγιά έπληξε με υψηλή δριμύτητα τμήματα του ώριμου δάσους ρόμπουλου (Pinus heldreichii), ενός εμβληματικού ορεινού κωνοφόρου μεγάλης οικολογικής αξίας και μακροβιότητας, τη στιγμή που δεν φαίνεται να έχουν παραμείνει αρκετά άκαυτα ώριμα δέντρα που θα συμβάλλουν στην αποκατάσταση του δάσους.
• Τέλος, η πυρκαγιά στον Βόρειο Έβρο (Ρούσσα) εισήλθε στη χώρα μας από την Βουλγαρία στις αρχές Οκτωβρίου. Η συγκεκριμένη πυρκαγιά έρχεται να υπενθυμίσει το ζήτημα κοινής διαχείρισης και συνεργασίας σε διασυνοριακές πυρκαγιές, ειδικά μεταξύ χωρών που είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θετικά σημεία, αδυναμίες και προτεραιότητες για το μέλλον

Η φετινή περίοδος ανέδειξε αρκετές θετικές εξελίξεις, όπως η αποτελεσματική αρχική αντιμετώπιση της πλειονότητας των πυρκαγιών, η ενισχυμένη αξιοποίηση επίγειων δυνάμεων και η περαιτέρω βελτίωση της διερεύνησης των αιτιών από τη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού του Πυροσβεστικού Σώματος.

Ωστόσο, διαπιστώνονται ακόμα σημαντικές αδυναμίες στην πρόληψη, τον επιχειρησιακό συντονισμό και στην αντιμετώπιση μεγάλων πυρκαγιών. Ανησυχία προκαλεί η συμβολή του δικτύου μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην εκδήλωση ιδιαίτερα καταστροφικών περιστατικών, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη στοχευμένων μέτρων πρόληψης και ενίσχυσης της ευθύνης των αρμόδιων διαχειριστών. Παράλληλα, εξακολουθεί να απουσιάζει ένα ολοκληρωμένο και διαφανές σύστημα καταγραφής του πραγματικού κόστους των πυρκαγιών και των δαπανών σε πρόληψη, καταστολή και αποκατάσταση.

Ο νέος νόμος 5281/2026 («Ενεργή Μάχη») αποτελεί μια σημαντική θεσμική εξέλιξη, ενσωματώνοντας αρκετές από τις προτάσεις που  έχουν διατυπωθεί διαχρονικά από το WWF Ελλάς για τη συνολική διαχείριση των δασικών πυρκαγιών. Η ουσιαστική εφαρμογή του, ωστόσο, αποτελεί πλέον το βασικό ζητούμενο. Στην κατεύθυνση αυτή, η φετινή ανασκόπηση αναδεικνύει ως βασικές προτεραιότητες τις ακόλουθες δράσεις, μέρος των οποίων προβλέπονται και στον νέο νόμο:

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΝΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗΣ

 

 

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΝΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗΣ

 Όλοι γνωρίζουν την πικροδάφνη ως καλλωπιστικό φυτό. Λίγοι όμως συνειδητοποιούν ότι αποτελεί ένα ολόκληρο οικοσύστημα. 

Εικόνα από την τοποθεσία Suggerimenti e Segreti di Nonna

Μανώλης Καπάνταης 

Δασολόγος- Περιβαλλοντολόγος                                                     

 τ. Δ/ντης Πρασίνου

Αν παρατηρήσεις προσεκτικά ένα κλαδί πικροδάφνης το καλοκαίρι, θα ανακαλύψεις μια ολόκληρη κοινότητα, όπου κάθε μέλος επιτελεί διαφορετικό ρόλο. 

        Οι Κίτρινες αφίδες (*Aphis nerii*) — το χρώμα τους δεν είναι τυχαίο. Αποθηκεύουν στο σώμα τους τις καρδιοτοξικές γλυκοσίδες του φυτού.  Αυτό το έντονο κίτρινο στέλνει το μήνυμα: «Μη με φας, είμαι δηλητηριώδης». Οι πασχαλίτσες που τις κυνηγούν καλούνται να αντιμετωπίσουν αυτή την άμυνα. 

        Η Νυχτοπεταλούδα η η Σφίγγα της πικροδάφνης (*Daphnis nerii*) — η κάμπια της είναι από τις μεγαλύτερες της Μεσογείου, με έντονο πράσινο χρώμα και ψευδο-οφθαλμούς. Κι αυτή τρέφεται με τα φύλλα της πικροδάφνης και εξουδετερώνει τις τοξίνες. Το ενήλικο έντομο συγκαταλέγεται στα ομορφότερα της Ευρώπης. 

        Μέλισσες και Βομβίνοι αναζητούν νέκταρ στα άνθη καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας· η πικροδάφνη ανθίζει για μεγάλο χρονικό διάστημα, αποτελώντας πολύτιμη πηγή τροφής για τους επικονιαστές του καλοκαιριού. 

        Σχεδόν όλα αυτά τα είδη χρησιμοποιούν το ίδιο κόλπο: καταναλώνουν το τοξικό χυμό από το φυτό και το μετατρέπουν σε πανοπλία.

Γι' αυτό και πολλά από αυτά τα έντομα εμφανίζουν τα ίδια χρώματα — έντονο κίτρινο, μαύρο και πορτοκαλί.

Μια εμφάνιση , «στολή», που δηλώνει: «Μην αγγίζεις». 

Ένα φυτό. Μια πληθώρα ζωών.

Η αποτρεπτική μιμητική δεν είναι ατομική τακτική.  

Είναι μια γλώσσα που μιλάει όλη η κοινότητα.

        Το κείμενο αυτό είναι ένας οδηγός που μας δείχνει ότι για κάθε πρόβλημα πρέπει να γίνονται διεπιστημονικές συνεργασίες για όφελος των πολιτών.                                 

Η περίπτωση αποφάσεων επικηρύξεων της πικροδάφνης από ένα επιστημονικό κλάδο είναι τρανό παράδειγμα. Αποτέλεσμα χαμένος ο πολίτης…

Περισσότερα για την πικροδάφνη στην ιστοσελίδα biokipos

 

ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΑΝ το ZIRIA FESTIVAL – Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και ΤΑ ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ ΝΑΥΑΓΙΑ.

  TOY ΓΡΗΓΟΡΗ ΚΛΑΔΟΥΧΟΥ 

Το  Ziria Festval, στο βουνό του μύθου, την Ζήρεια Κορινθίας, φέτος δεν θα πραγματοποιηθεί. Απαγορεύθηκε, όπως μας ενημέρωσε η δημιουργική κοινότητα, φορέας της οργάνωσής του. Το Περιφερειακό μικροπαράρτημα της Κροκιδά πρέπει να επανεξετάσει την απόφασή του. Έχουν πιστοποιήσει ότι ΜΕ ΦΟΒΗΤΡΟ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΑΝΑΣΤΕΛΛΟΥΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ.

*

Στο παρελθόν, (25/8/2013), έχω εκφράσει τις επιφυλάξεις μου για το περιεχόμενο και τον μουσικό χαρακτήρα του φεστιβάλ. Θεωρώ ότι, όταν από την πόλη φεύγεις και ανηφορίζεις προς το βουνό ενσωματώνεσαι σε ένα συνλειτουργικό παραγόντων που διαμορφώνουν την λέξη βουνό. Είναι τόπος γης και ελευθερίας, μια νέα γεωσυμβολική εικόνα. «Το Ελληνικό βουνό είναι κοινωνικό προϊόν». Έτσι το προσδιόριζε ο Στάθης Δαμιανάκος, σημαντική μορφή της αγροτικής κοινωνιολογίας. Σήμερα είναι υποδομή ανεμογεννητριών, αλλά και απόδραση, καταφύγιο εφήμερης διασκέδασης. Και τα δύο για την «ευζωία» της αβίωτης ζωής, στην Αθήνα και στις οικιστικά κορεσμένες παραλίες.

Η ανθρώπινη παρέμβαση στο οροπέδιο πρέπει να αντιμετωπίζεται μέσα στην ολότητα ενός γεωφιλοσοφικού σύμπαντος, με αισθητικές και λειτουργικές συνάφειες.

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΜΗΣ

 

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΜΗ

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΣΑΝ ΠΛΑΚΕΣ, ΟΧΙ ΩΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ

του F.Ferrini ,καθηγητή Δεντροκομίας του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας

Μύθος και πραγματικότητα

    Βλέπω συνεχώς να κυκλοφορούν στα social media (και όχι μόνο) εικόνες που απεικονίζουν δέντρα με ρίζες σε αρκετά μέτρα βάθος. Για να δείξω πόσο παραπλανητική είναι αυτή η απεικόνιση, πρόσθεσα μια κόκκινη γραμμή που δείχνει το βάθος που το μεγαλύτερο μέρος της ριζας είναι πραγματικά εγκαταστημένο. Ακόμα και σε βέλτιστες συνθήκες, περίπου το 90% των αναπτύσσεται στην πραγματικότητα στα πρώτα 70-90 εκατοστά εδάφους.

    Μια από τις πιο ριζωμένες πεποιθήσεις είναι ότι οι ρίζες είναι ο καθρέφτης της κόμης. Στην πραγματικότητα, για πάνω από σαράντα χρόνια μελέτες έχουν αποδείξει ότι στα περισσότερα είδη δέντρων σε εύκρατα κλίματα, η αρχιτεκτονική στην ρίζα είναι εντελώς διαφορετική. Οι δομικές ρίζες αναπτύσσονται κυρίως οριζόντιες, ενώ οι απορροφητικές ρίζες εκτείνονται πολύ πέρα από την προβολή της κόμης, παραμένοντας στα επιφανειακά στρώματα του εδάφους, όπου υπάρχουν διαθέσιμα οξυγόνο, νερό και θρεπτικά συστατικά. Με άλλα λόγια, οι ρίζες μοιάζουν πολύ περισσότερο με πιάτο παρά με καθρέφτη σε χαίτη.

        Υπάρχουν φυσικά εξαιρέσεις. Κάποια είδη προσαρμοσμένα σε περιβάλλοντα της ερήμου μπορούν να αναπτύξουν πολύ βαθιές ρίζες

ΥΠΑΙΘΡΟΣ : ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΉ ΣΤΗΝ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΗ ΦΑΣΗ (Α μέρος)

 

Του Γιάννη Σχίζα

 

       

             Η «άλλη» ύπαιθρος είναι «εδώ». Η παλιά, ύπαιθρος του 20ου αιώνα, ύστερα από αλλεπάλληλα κύματα «εκσυγχρονισμών» ή αυθόρμητων αλλαγών, διάγει πλέον μια  περιθωριακή   ζωή  και παρέχει  τα  ξεθωριασμένα υλικά της  για νοσταλγίες κάθε είδους.

 Ανατρέχω στα παλιά «αναγνωστικά» του δημοτικού σχολείου  αναδεύοντας  τις στάχτες του χρόνου σε αναζήτηση ξεχασμένων εικόνων  : Είναι ο γεωργός που σκορπίζει σπόρους  στο φρεσκοοργωμένο  χωράφι κάτω από τους  φθινοπωρινούς ουρανούς, είναι τα λιόδεντρα  που λικνίζονται από τους χειμωνιάτικους βοριάδες, είναι τα ασβεστωμένα  τζάκια  με κάποια παιδόπουλα «κουρνιασμένα» δίπλα  στην παραμυθού γιαγιά  . Και  μετά  έρχονται τα  ανοιξιάτικα λιβάδια με τα ιμπρεσιονιστικά χρώματα  και   ο χαρούμενος  τρύγος του ύστερου καλοκαιριού με την εργασιακή   «πανστρατιά» όλων των ηλικιών  -  με  μεταφορείς γαϊδουράκια  απαράμιλλης γλυκύτητας, αλλά  και  υποπολλαπλάσιας ισχύος  έναντι των δεκάδων «ίππων» των σύγχρονων τρακτέρ....

 

        Τότε, η πρωτοβάθμια εκπαίδευση «κοινωνούσε» μια ορισμένη μορφή ελληνικής υπαίθρου .  Σήμερα, στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα,  αυτή η μορφή  αλλοιώνεται   και ο πειθαναγκασμός  της νέας εποχής γίνεται έκδηλος.

         Η  φυγή των κατοίκων  στα μεγάλα αστικά κέντρα  και ιδιαίτερα η αστικοποίηση στον  ευρωπαϊκό χώρο,(1)σε συνδυασμό με την απομάκρυνση  του ενεργού πληθυσμού  από την αγροτική παραγωγή , δρα παράλληλα ή «συνεργιστικά» με εξελίξεις όπως η εκμηχάνιση της αγροτικής παραγωγής, ο   σχηματισμός μεγάλων αγροβιομηχανικών μονάδων, η έμφαση σε κλάδους με  συγκριτικά πλεονεκτήματα  στη διεθνή αγορά, η εγκατάλειψη παραδοσιακών τομέων και δραστηριοτήτων. Η αγροτική οικονομία   εξαρτάται περισσότερο από την«ένταση» κεφαλαίου και πληροφορίας, ενώ παράλληλα το ποσοστό της  αγροτικής παραγωγής στο ΑΕΠ  μειώνεται(2).

Γιώργου Καρέτσου : Η ρεβάνς της πικροδάφνης

 

Για όσους αδίκως με καταδίκασαν πριν λίγο καιρό, τους δίνω μια ευκαιρία εξιλέωσης. Δεν χρειάζεται να περιδιαβείτε στα ρέματα της χώρας, που είναι ο φυσικός μου χώρος. Μια ματιά στα πεζοδρόμια και στα πάρκα αρκεί να ταπεινωθούν όσοι δεν γνώρισαν την αφειδώλευτη ανθοφορία μου. Δεν με πικράνατε με την έντρομη καταδίκη σας! Η πίκρα μου είναι σύμφυτη με την ψυχή μου. Όταν όμως απωλέσεις τον μίτο της παράδοσης και τη μνήμη της προσφοράς μου, δεν φταίω εγώ η έρμη λουλουδιασμένη να τρελαίνω τους εραστές του ωραίου που με φέραν στις πόλεις τους. Τώρα είναι η εποχή να σας χαρίσω εκ νέου την ομορφιά μου, αν φυσικά μπορείτε να τη δείτε, στρέφοντας για λίγο το βλέμμα στα πεζοδρόμια και τις νησίδες των δρόμων μέσα από τα αποστειρωμένα σας διαμερίσματα και τις κίβδηλες οθόνες των κινητών σας. Ξέρω το ανέφικτο του αιτήματος, γιατί μάλλον δεν γνωρίζετε ούτε ποια είμαι. Αλλά λέω, αν παρ’ ελπίδα κάποια από τα χρώματά μου σας συγκινήσουν γιατί εμφανίζομαι με πολλά, από το λευκό της αγνότητας, το ρόδινο της Ηούς έως το εωθινό χρώμα «της αλουγρίδος», ίσως σας θυμίσω κάτι από την ξεχασμένη μου αίγλη και να αρχίσετε να ψιθυρίζετε το όνομά μου. Και δεν περηφανεύομαι γι’ αυτή, ούτε για τον δραματικό ενύπνιο του νέου για την απώλεια της αγαπημένης του που τόλμησε να κοιμηθεί στον ανθό μου. Μείνετε σε απόσταση. Η απόλυτη ομορφιά δεν αγγίζεται. Φρόνιμο να τιμωρείται ο απερίσκεπτος εφαψίας. Είμαι εδώ να στολίζω τους δρόμους σας και να γαληνεύω το βλέμμα σας, αρωγός στην επίκληση της καταγωγής σας και θείο δώρο των φευγαλέων εκπλήξεων.

Ακόμα μία εξοργιστική και αυθαίρετη αδειοδότηση αιολικού

 

Ακόμα μία εξοργιστική και αυθαίρετη αδειοδότηση αιολικού σε περιοχή #NATURA για τα πουλιά στην Ήπειρο!

Μέσα στον Απρίλιο αδειοδοτήθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ο Αιολικός Σταθμός (ΑΣΠΗΕ) "ΠΟΥΛΙΑ-ΚΟΤΣΙΟΝ-ΦΑΡΜΑΚΟΒΟΥΝΙ" στην περιοχή NATURA – ΖΕΠ "Όρη Τσαμαντά" στη Θεσπρωτία. Ο ΑΣΠΗΕ της εταιρείας IBERDROLA ΡΟΚΑΣ αποτελείται από 10 ανεμογεννήτριες με ισχύ 6 MW η καθεμία (συνολικό ύψος ανεμογεννήτριας 230 μ., διάμετρος φτερωτής 150 μ.).

Τα Όρη Τσαμαντά (ή Μουργκάνα) αποτελούν μία περιοχή εξαιρετικού φυσικού κάλλους στα σύνορα με την Αλβανία και έχουν ιδιαίτερη σημασία για τα αρπακτικά πουλιά, όπως ο κρισίμως απειλούμενος #Ασπροπάρης, ο #Χρυσαετός και ο Φιδαετός, είδη ιδιαίτερα ευάλωτα σε επιπτώσεις από την εγκατάσταση ανεμογεννητριών.

Η αδειοδότηση αυτή είναι σαφέστατα αυθαίρετη καθώς:

Για το συγκεκριμένο έργο έχει γνωμοδοτήσει αρνητικά ο ΟΦΥΠΕΚΑ. Το ΥΠΕΝ παρέκαμψε τη γνωμοδότηση αυτή, χωρίς ουσιαστική αντίκρουση!