Η σημασία των δεντροστοιχιών σε αστικά περιβάλλοντα και η ανάγκη αποφυγής υπερβολικού κλαδέματος

 

 Η σημασία   των δεντροστοιχιών σε αστικά περιβάλλοντα 

και η 

ανάγκη αποφυγής υπερβολικού κλαδέματος

Μια αστική Ιπποκαστανιά σε άνθιση από τους Rose and Trev Clough 

Περίληψη:

        Στις αστικές περιοχές, οι δεντροστοιχίες είναι κορυφαίοι παράγοντες στο σχεδιασμό του τοπίου, παρέχοντας μια σειρά από πλεονεκτήματα τόσο από περιβαλλοντική όσο και από αισθητική άποψη. Αυτά τα δέντρα, που συνήθως καλύπτουν δρόμους και λεωφόρους, όχι μόνο ομορφαίνουν και δίνουν ζωή στην πόλη, αλλά έχουν θετικό αντίκτυπο στο περιβάλλον, βελτιώνοντας την ποιότητα του αέρα και μετριάζοντας το φαινόμενο της θερμικής νησίδας, τόσο χαρακτηριστικό των πυκνοκατοικημένων περιοχών.

    Παρά την πολύτιμη συμβολή τους στην ποιότητα της αστικής ζωής, αυτά δεν είναι χωρίς προκλήσεις και προβλήματα . Η πραγματικότητα είναι ότι το να μεγαλώνεις σε ένα αστικό περιβάλλον είναι μια πρόκληση. Οι δεντροστοιχίες πρέπει να αντιμετωπίσουν μια σειρά δυσμενών παραγόντων, από συμπαγή εδάφη και μειωμένη διαθεσιμότητα νερού, έως υψηλά επίπεδα ρύπανσης και πιθανές  βλάβες στον κορμό και τους κλάδους που προέρχονται από τη συνεχή και έντονη λειτουργία της πόλης.

    Μία από τις πιο κρίσιμες πτυχές της φροντίδας των δέντρων αυτών είναι το κλάδεμα. Ενώ το κλάδεμα είναι απαραίτητο για τη διατήρηση της υγείας του δέντρου και τη διασφάλιση της ασφάλειας των πεζών και των οχημάτων, το υπερβολικό ή ακατάλληλο κλάδεμα μπορεί να έχει επιζήμια αποτελέσματα. Το υπερβολικά επιθετικό κλάδεμα μπορεί να αποδυναμώσει τη δομή του δέντρου, να μειώσει την ικανότητά του να φωτοσυνθέτει και τελικά να μειώσει τα περιβαλλοντικά οφέλη που παρέχει. Επιπλέον, μπορεί να κάνει το δέντρο πιο ευαίσθητο σε ασθένειες ή παράσιτα, θέτοντας σε κίνδυνο την επιβίωσή του.  

    Επομένως, η διαχείριση και η φροντίδα των δεντροστοιχιών  πρέπει να γίνεται με γνώση και προσοχή, διασφαλίζοντας ότι θα παραμείνουν ένα πολύτιμο αγαθό για τις πόλεις και όλους όσους ζουν και εργάζονται σε αυτές.

Εισαγωγή:

     Ζούμε σε μια εποχή όπου το αστικό τοπίο εξελίσσεται συνεχώς, με ουρανοξύστες να υψώνονται, δρόμους να επεκτείνονται και κτίρια να εκτοπίζουν τη φύση. Αυτή η διαδικασία της επιταχυνόμενης αστικοποίησης, αν και φέρνει μαζί της προόδους και ανέσεις, παρουσιάζει επίσης σημαντικές προκλήσεις όσον αφορά τη βιωσιμότητα και την ποιότητα ζωής στις αστικές περιοχές. Σε αυτό το σενάριο από σκυρόδεμα και χάλυβα, τα δέντρα των δεντροστοιχιών αναδεικνύονται όχι μόνο ως διακοσμητικά στοιχεία, αλλά και ως βασικά συστατικά για την αποκατάσταση και διατήρηση μιας οικολογικής ισορροπίας στις πόλεις.  

        Καθώς οι πόλεις επεκτείνονται και καταλαμβάνουν περισσότερη γη, η παρουσία χώρων πρασίνου μειώνεται, οδηγώντας σε μείωση της ποιότητας του αέρα, αύξηση της θερμοκρασίας και μείωση της τοπικής βιοποικιλότητας. Αυτά τα δέντρα, που στέκονται μεγαλοπρεπώς κατά μήκος των δρόμων και των πλατειών, γίνονται αληθινοί αστικοί πνεύμονες. Απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα, απελευθερώνουν οξυγόνο και λειτουργούν ως φίλτρα, καθαρίζοντας τον αέρα από επιβλαβείς ρύπους και σωματίδια.

     Πέρα από τα περιβαλλοντικά τους οφέλη, τα δέντρα των δεντροστοιχιών  διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην ψυχολογική και κοινωνική πτυχή των πόλεων. Προσφέρουν μια οπτική και συναισθηματική ανάπαυλα από τη φασαρία της πόλης. Η απλή παρουσία του μπορεί να βελτιώσει την ψυχική ευεξία, μειώνοντας το στρες και παρέχοντας χώρους για χαλάρωση και διαλογισμό. Επιπλέον, δημιουργούν σημεία συνάντησης και προωθούν την κοινωνική αλληλεπίδραση, ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους να περπατούν, να κοινωνικοποιούνται και να απολαμβάνουν το περιβάλλον τους.

     Από την άλλη πλευρά, η στρατηγική ενσωμάτωση αυτών των δέντρων στον αστικό σχεδιασμό συμβάλλει στην αισθητική και την αξία των ακινήτων. Ένας δεντρόφυτος δρόμος συχνά τον αντιαμβανόμαστε  ως πιο ελκυστικό, πιο ασφαλή και επιθυμητό από έναν χωρίς βλάστηση.

     Ωστόσο, δεν πρόκειται μόνο για φύτευση δέντρων αδιάκριτα. Η κατάλληλη επιλογή ειδών, η σωστή τοποθέτηση και η σωστή συντήρηση είναι ζωτικής σημασίας για να διασφαλιστεί ότι αυτά τα δέντρα μπορούν να επιτελούν αποτελεσματικά τη λειτουργία τους, χωρίς να προκαλούν προβλήματα στις αστικές υποδομές ή να αποτελούν κίνδυνο για τους κατοίκους.

     

Γιορτάζουμε τη διάσωση του ποταμού Ερασίνου στη Βραυρώνα!

 

Κυριακή, 17 Μαΐου 2026

 

Την Κυριακή 17 Μαΐου, στις 11:00 π.μ., η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ), μαζί με φορείς και συλλογικότητες, διοργανώνει γιορτή για την ακύρωση του σχεδιαζόμενου αντιπλημμυρικού έργου στον ποταμό Ερασίνο, στη Βραυρώνα. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί μια σημαντική νίκη για την προστασία ενός πολύτιμου φυσικού και πολιτιστικού τοπίου της Αττικής.

 

Η Βραυρώνα, με τον σημαντικό αρχαιολογικό χώρο της και το φυσικό περιβάλλον γύρω από τον Ερασίνο, είναι ένας τόπος όπου το τοπίο συνδέεται άμεσα με την αρχαία ιστορία της περιοχής και τη λατρευτική ζωή της. Το ποτάμι και ο υγρότοπος γύρω του, φιλοξενούν πλούσια ορνιθοπανίδα και δίνουν στον χώρο μια ιδιαίτερη φυσική και πολιτιστική αξία.

 

Πρόταση του ΥΠΕΝ απλώς προβληματική

 

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ANIMA, ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, ΑΡΧΕΛΩΝ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία, Εταιρία Προστασίας Πρεσπών, Καλλιστώ, iSea, MEDASSET, MedINA και WWF Ελλάς υπέβαλαν στη διαβούλευση του ν/σ ΥΠΕΝ το ακόλουθο κοινό σχόλιο σχετικά με την προτεινόμενη πολεοδόμηση εντός προστατευόμενων περιοχών και την οριζόντια ρύθμιση ορισμένων δραστηριοτήτων.

Η πρόταση του ΥΠΕΝ για επεκτάσεις οικισμών & σχεδίων πόλεων μέσα σε ζώνες βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων σε περιοχές Natura είναι πολλαπλώς προβληματική και ανοίγει τον ασκό του αιόλου για την υποβάθμιση προστατευόμενων περιοχών υπό τον μανδύα του πολεοδομικού σχεδιασμού.

Η προϋπόθεση που θέτει το νομοσχέδιο για συμβατότητα ανάμεσα στις πολεοδομούμενες επεκτάσεις και τις ειδικές μελέτες καθορισμού μέτρων και ζωνών προστασίας (ΕΠΜ) είναι προσχηματική: οι ΕΠΜ δεν έχουν εξετάσει πολεοδομικά ζητήματα, ούτε έχουν προβεί σε εκτίμηση και αντιμετώπιση των επιπτώσεών τους. Μάλιστα οι ΕΠΜ και τα πολεοδομικά σχέδια ολοκληρώνονται χωρίς έως τώρα να έχει επιδιωχθεί ουσιαστική εναρμόνιση, επομένως αν επικαιροποιηθούν τώρα οι ήδη καθυστερημένες ΕΠΜ, το αποτέλεσμα θα είναι πρόσθετες καθυστερήσεις και σίγουρα πρόχειρες και αντιφατικές λύσεις.

Επιπρόσθετα, το ανώτερο όριο που προτείνεται για πολεοδόμηση του 20% στις ζώνες βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων δεν τεκμηριώνεται, δυνητικά αφορά μεγάλες εκτάσεις, δεν συνδέεται με βασικά πολεοδομικά μεγέθη και δεν μπορεί να προσδιοριστεί από τις ΕΠΜ.

ΜΙΑ, ΔΥΟ, ΤΡΕΙΣ....ΠΟΛΛΕΣ ΝΑΥΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

 

ksipnistere 02/03/2026

Του Γιάννη Σχίζα*

Ο Νίκος Καββαδίας προκάλεσε ή κατέστρωσε πολλές ιστορίες, οι περισσότερες από τις οποίες αναφέρονται σε ένα βιβλίο που συνιστά απογραφή των δρώμενών του. Το βιβλίο το κατασκεύασε ο λογοτέχνης Μήτσος Κασόλας , έχει τίτλο «Ο διάβολος χόρευε μέσα του» και είναι μια συρραφή αφηγήσεων από τη ζωή του Νίκου Καββαδία : «Του ανθρώπου που σκορπούσε το γέλιο γύρω του από διάφορες ιστορίες που διηγιότανε. Αληθινές, φανταστικές; Τρέχα-γύρευε», θα πει ο Χριστόφορος Παπανικολάτος. Από αυτές τις αφηγήσεις διαλέγω μια, γραμμένη από τον Παναγιώτη Κόκκολη :

«Τον βλέπω μια φορά που πηγαίναμε για τη Βενετία ν’ ακουμπάει στην κουπαστή και να κοιτάει με τις ώρες τα βουνά της Αλβανίας. «Τι κοιτάτε κύριε Νίκο, τόσο απορροφημένος;» « Σ’ αυτά τα βουνά το 1940 υπηρέτησα μουλαράς». «Από ναυτικό σε κάναν μουλαρά; Γιατί;» «Όταν πήγα κάποτε να δώσω εξετάσεις στη σχολή για πλοίαρχος, ένας αξιωματούχος εκεί με ρώτησε ‘τον Ναύαρχο του Βασιλικού Ναυτικού τον κύριο Καββαδία , τι τον έχεις‘ , χεσμένο, του απάντησα, και το πλήρωσα»…

Αυτός ήταν μέσες-άκρες ο Νίκος Καββαδίας. Ένας τολμηρός νέος που έβαζε την αλήθεια στο στόμα του – χωρίς να μετανιώνει γι αυτό. Οπωσδήποτε όμως δεν έμοιαζε με κάποιους που κυκλοφορούν «ναυτικές ιστορίες» , σάμπως αυτές που διηγιέται ένας τυχαίος ναυτικός, ένας κυνηγός, ένας ψαράς ή ένας καρδιοκατακτητής γυναικών.

Στο πόνημα του Κωνσταντίνου Μοσχόπουλου ο «Έρωτας και θάνατος στο κρουαζιερόπλοιο Oceanic», οι ιστορίες ξετυλίγονται η μια μετά την άλλη, παρουσιάζοντας στοιχεία υπερβολής, που όμως είναι σε μεγάλο βαθμό αληθινές…

ΤΟ ΝΗΣΊ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΚΑΙ Η ΕΡΕΤΡΙΑ

 

Του Γιάννη Σχίζα

Ποντίκι 19.2.2026

 

 Αυτή η μικρή πόλη που είναι φορτωμένη  με ιστορικές εμπειρίες, που τα οράματά της είναι εγκατεστημένα παντού, που είναι γεμάτη από γιγαντιαίους ευκαλύπτους και  τα πλοία της πηγαινοέρχονται στην απέναντι στεριά της Αττικής , είναι  μια πόλη ενδιαφέρουσα.  Ο Σκαρίμπας, ευβοέας λογοτέχνης που υπηρέτησε στην Ερέτρια γύρω στο 1920 επί μια τριετία και όπου έγραψε τα πρώτα 9 διηγήματά του, θα είχε να πει  πολλά για την κατάσταση της πόλης που ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της με το όνομα «Νέα Ψαρά» : Που είναι ίσως η καλύτερη της Εύβοιας, απ’ όπου αρχίζουν  οι δρόμοι προς το εσωτερικό του νησιού, προς τις ορεινές και απόμακρες περιοχές της Καρυστίας, προς τις κορυφές του Όλυμπου – έτσι λεγόταν το βουνό της – προς τον Θεολόγο και τη Στενή, προς τη Δίρφυ, προς βορρά με το βουνό Πηξαριά και το χωριό που το είπανε  Βλαχιά.

 

Αυτή η πόλη είχε σαν απόφυση  το Νησί των Ονείρων, ένα πεζονήσι που απείχε ελάχιστα από τη στεριά -  και που έσπευσε να  ενώσει   η Δημοτική Αρχή με μια γέφυρα. Το νησί μεγάλωσε  , πήρε έκταση  66 στρεμμάτων περίπου, με έργα κατά μήκος των ακτών του, εις βάρος της ρηχής θάλασσας.

 

Το νησί είχε πάρει την ονομασία του από τουριστικό εγχείρημα του ΕΟΤ, που  εγκαταλείφθηκε το 2008, αφήνοντας στη θέση του  έναν ερειπιώνα, από τους πολλούς που διατρέχουν  τη χώρα. Στην είσοδο σαν ομάδα υποδοχής εμφανίζονται καμιά 15αριά γάτες,  φουντωτές και ευτραφείς, πολύ φιλικές, που είχαν στρωθεί στο φαγητό – τοις ζωοφίλων ρήμασι αφημένο!

 

Στο  νησί βλέπουμε τα αλλεπάλληλα μπανγκαλόους, όλα στολισμένα με ευτράπελα γκράφιτι, που αποσβένουν ως ένα βαθμό την ασχήμια της εγκατάλειψης. Βλέπουμε έργα φανταστικά, με θέματα ονειρικά, που σκαρφαλώνουν σε όλους τους τοίχους – ενώ κάποια ξεστρατισμένη γάτα μας ακολουθεί πιστά…

ΤΑ «ΠΑΡΚΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ» ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

 

 ΤΑ «ΠΑΡΚΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ» ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

Κείμενο: © Αντώνιος Β. Καπετάνιος, 2 Γενάρη 2026.

Δασολόγος-Περιβαλλοντολόγος

Φωτογραφίες: © Αντώνιος Β. Καπετάνιος

            

        Τα «πάρκα γειτονιάς» ή «πάρκα τσέπης» (Pocket Parks) είναι μικρής. κλίμακας. πράσινοι χώροι, θύλακες πρασίνου εντός του αστικού ιστού που δημιουργούνται με την κατάλληλη αξιοποίηση πάσης φύσεως υφιστάμενων αστικών κενών. Βελτιώνουν με τη λειτουργία τους την ποιότητα ζωής στις πόλεις, ιδιαίτερα στις περιοχές αυτής που είναι πυκνοδομήμενες και ελλείπει το κυρίως πράσινο. Συνήθως δεν ξεπερνούν σε εμβαδό τα 500 με 600 τ.μ. Ο ρόλος τους εστιάζεται στην παροχή του απαραίτητου πράσινου σε περιοχές της πόλης, επί τη βάσει της προσφοράς τους για ξεκούραση και κοινωνικοποίηση, αποτελώντας τους βιοκλιματικούς θύλακες στο άστυ, συνεισφέροντας. έτσι στην πολεοδομική, περιβαλλοντική, εικαστική, οικονομική και κοινωνική αναβάθμιση των αστικών περιοχών.

Το αστικό πράσινο εν συνόλω

        Το πράσινο. των «πάρκων γειτονιάς» (πρέπει να) συνδυάζεται με το λοιπό δημόσιο αστικό πράσινο, ήτοι. με. τα πάρκα, τα άλση και. τις δενδροστοιχίες, καθώς και με τους κοινόχρηστους δημόσιους αστικούς χώρους (τις πλατείες και τους ανοικτούς χώρους συνάθροισης κοινού), όπως και με το ιδιωτικό πράσινο των κήπων, των αυλών και του περιβάλλοντος πρασίνου των λοιπών κτηρίων της πόλης. Επίσης (πρέπει να) διασυνδέεται. μ’ ένα ευρύτερο λειτουργικό δίκτυο των χώρων αστικού πρασίνου μέσω πεζοδρόμων, «πράσινων» διαδρομών και ποδηλατοδρόμων, παρέχοντας εύκολη πρόσβαση και χρήση σε όλους τους ενδεχόμενους χρήστες. Υπό την εν λόγω συγκρότησή τους τα «πάρκα γειτονιάς» συμμετέχουν στο εν συνόλω λειτουργικό αστικό πράσινο, που παρέχει τις περιβαλλοντικές και κοινωνικο-πολιτισμικές του προσφορές στην πόλη.

            Σε αυτό το πλαίσιο θεώρησης των «πάρκων γειτονιάς», η αντιμετώπισή τους στο επίπεδο της κανονιστικής-διοικητικής τους προσέγγισης και της αντίστοιχης διαχείρισής τους προέκυψε σύμφωνα με την αριθμ. 133384/6587/10-12-2015 (ΦΕΚ 2828/Β’/23-12-2015) υπουργική απόφαση με θέμα «Προδιαγραφές Σύνταξης των Μελετών Διαχείρισης Πάρκων και Αλσών» (της οποίας ήμουν ο εισηγητής). Σε αυτήν ξεχωρίζονται στο άρθρο 3 ως ιδιαίτερη κατηγορία, ως προς την προστασία και τη διαχείρισή τους, τα πάρκα με εμβαδό έως 0,1 Ha (βλπ τα «πάρκα γειτονιάς»), με συγκεκριμένους κανόνες που αφορούν στη διαχείριση αυτών, ενώ στο άρθρο 4 της εν λόγω κανονιστικής πράξης αναφέρεται ως αναγκαιούσα ενέργεια διαχείρισης, προκειμένου να υπάρχει η εν συνόλω αντιμετώπιση του αστικού πρασίνου στην πόλη, «η διασύνδεση του εκάστοτε χώρου πρασίνου με τους λοιπούς συγκροτημένους κοινόχρηστους χώρους της πόλης, και ιδιαίτερα με τους πλησιέστερους σε αυτόν. Επίσης, εξετάζεται η διασύνδεσή του με το περιαστικό πράσινο, με τις δενδροστοιχίες και το ιδιωτικό πράσινο».

1η: «Πάρκο γειτονιάς» στο Περιστέρι, επί της οδού Λασσάνη, εμβαδού 500 τ.μ., τον Γενάρη 2020, εγκαταλελειμμένο και υποβαθμισμένο!

ΕΦΥΓΕ Ο ΦΡΑΝΚ ΓΚΕΡΙ (FRANK GHERY: 1929 - 2025)

 

 

Φρανκ Γκέρι (1929 - 2025)

 

Δυσάρεστα νέα για την αρχιτεκτονική κοινότητα αλλά και τους θιασώτες του design και του πολιτισμού γενικότερα. Έφυγε πλήρης ημερών ο πρωτοπόρος Αμερικανός-Καναδός αρχιτέκτων Frank Gehry που έχαιρε διεθνούς αναγνώρισης.

Ο Gehry υπήρξε κορυφαίος αρχιτέκτων, σχεδιαστής επίπλου και προϊόντων. Είχε τη δημοφιλία ενός rock star, με ιδιαίτερη απήχηση στο νεανικό κοινό. Για εμάς τους αρχιτέκτονες, από όταν είμασταν φοιτητές μέχρι και σήμερα, υπήρξε πηγή έμπνευσης αλλά και θαυμασμού για το επίπεδο της διανοητικής του οξυδέρκειας αναφορικά με το κτιριακό κέλυφος και τη συνδιαλλαγή του με το χώρο. Οι καμπύλες ως μορφοπλαστικό στοιχείο αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για τον ίδιο, ενώ αρνήθηκε να περιοριστεί στο συμβατικό δομικό "κουτί".

Τα κτίσματα του αποτέλεσαν ορόσημα της περιοχής όπου εντάχθηκαν. Από το εμβληματικό Μουσείο Guggenheim στο Μπιλμπάο της Ισπανίας με επένδυση φύλλων τιτανίου, την υπέροχη Αίθουσα Συναυλιών Walt Disney στο Λος Άντζελες, μέχρι το ιδιοσυγκρασιακό κτίριο στην Πράγα το οποίο φαίνεται να αψηφά τη βαρύτητα. Το τελευταίο, γνωστό ως "το κτίριο που χορεύει", ακροβατούσε σκανδαλωδώς στον παραδοσιακό αστικό ιστό της Πόλης. Τα κτίρια του δεν περνούσαν απαρατήρητα, θα λέγαμε μάλιστα ότι καταγράφονταν στη μνήμη. 

Άλλο ένα Περιβαλλοντικό Έγκλημα σε Εξέλιξη με Αποδέκτη το Θαλάσσιο Περιβάλλον

 

Το περιβαλλοντικό έγκλημα με αποδέκτη τη θάλασσα, το οποίο δημοσιοποίησε το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος με πρόσφατο δελτίο τύπου, συνεχίζει να εξελίσσεται στην κοίτη και τις όχθες του Ποταμού Τάνου, στο Παράλιο Άστρος Κυνουρίας της ανατολικής Πελοποννήσου, όπου χιλιάδες τόνοι απορριμμάτων έχουν εναποτεθεί σε απόσταση μόλις 1,5 χιλιομέτρου από τις εκβολές στη θάλασσα. Το μόνο που έχει αλλάξει είναι η απόπειρα επικάλυψης από τις αρμόδιες αρχές μέρους των απορριμμάτων, μέσω επιφανειακών επιχωματώσεων που με ιδιαίτερο ζήλο ολοκληρώθηκαν σε διάστημα λίγων ημερών.

Αντί να ξεκινήσει μια προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος με την απομάκρυνση του τεράστιου όγκου απορριμμάτων, η μόνη αντίδραση των αρχών ήταν να καλύψουν μέρος αυτών με χώμα, ώστε να μην είναι εύκολα ορατά.

Οι βιαστικές επιχωματώσεις ήταν επακόλουθες της διάστασης που δόθηκε στο θέμα από τα ΜΜΕ και τα κοινωνικά δίκτυα. Με τη γνωστή τακτική του να κρύβεται το πρόβλημα κάτω από το χαλί (ή στην προκειμένη περίπτωση κάτω από το χώμα), τώρα είναι λιγότερο ορατό, όμως ο αρχικός σχεδιασμός παραμένει ο ίδιος. Αυτοί που στοιβάζουν χιλιάδες τόνους απορριμμάτων στην κοίτη και τις όχθες ενός ποταμού, ο οποίος έχει ιστορικό πλημμυρικών φαινομένων, δεν μπορεί να έχουν άλλο στόχο από το να ξεφορτωθούν αυτούς τους όγκους σκουπιδιών στη θάλασσα.

Τα νερά της Ευρυτανίας είναι ταυτότητα, είναι ζωή και κοινωνικό αγαθό

του Στέφανου Σταμέλλου 

Όσα κι αν πει ή γράψει κανείς για τα νερά της Ευρυτανίας, πάντα θα είναι λίγα. Το σχέδιο «Εύρυτος», δηλαδή η μεταφορά των υδάτων του Καρπενησιώτη και του Κρικελλοπόταμου προς την Αθήνα, δεν είναι μια πρόταση και μια τεχνική λεπτομέρεια. Είναι το ξεχείλισμα του ποτηριού.

 

Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κάθε ποτάμι και κάθε ρέμα της Ευρυτανίας έχει ήδη δεχθεί, για χρόνια, τη σφοδρή επίθεση μικρών και μεγάλων συμφερόντων και «εκτροπών». Δεκάδες έργα και αιτήσεις για ΜΥΗΕ σε κάθε ρέμα και για αντλησιοταμιεύσεις στη Λίμνη Κρεμαστών, έργα που ξεφυτρώνουν χωρίς κανένα σχεδιασμό, χωρίς οικολογική φέρουσα ικανότητα, χωρίς σεβασμό στη φύση και στο τοπίο.

 

Ο χάρτης της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ) [https://geo.rae.gr/?lon=21.89547340231526&lat=38.98185186521439&zoom=11] δείχνει ξεκάθαρα τι συμβαίνει. Η Ευρυτανία υφίσταται, στα χαρτιά και σταδιακά στην πράξη, μια άγρια και άδικη διαχείριση.  Η Ευρυτανία που, σύμφωνα με το Περιφερειακό Χωροταξικό Σχέδιο της Στερεάς Ελλάδας, έχει χαρακτηριστεί ως Περιφερειακό Πάρκο Αμιγούς Ορεινής Φύσης και ως τόπος Ορεινής Μεσογειακής Παραδοσιακής Κληρονομιάς.

 

Διαχείριση Υδατικών Πόρων: Ξανά «εκτροπή της λογικής»!

 

Εναλλακτικές προτάσεις των ΠΡΑΣΙΝΩΝ -Οικολογία

Το σχέδιο εκτροπής των ποταμών Καρπενησιώτη και Κρικελιώτη για να τροφοδοτήσει το τρύπιο βαρέλι της Αττικής είναι παράλογο, χωρίς επιστημονικό και οικονομικό έρεισμα και αφαιρεί κάθε εγκυρότητα από το συνολικό Σχέδιο για την Λειψυδρία, που παρουσίασε η κυβέρνηση. Αυτό εκτιμούν οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία και ζητούν να ανακληθεί άμεσα το σχέδιο. Σε μια κρίσιμη στιγμή για το υδατικό μέλλον της Αττικής, η κυβέρνηση αρνείται να δει την πραγματικότητα, αποφεύγει τον διάλογο και τη συνδρομή των επιστημόνων και επιλέγει την πεπατημένη, με εύκολο θύμα δύο ποτάμια της Στερεάς Ελλάδας. Ο υπουργός Περιβάλλοντος κ. Σταύρος Παπασταύρου, αγνοώντας τι προβάλει το ίδιο το Υπουργείο στην ιστοσελίδα του για «κυκλική οικονομία, επαναχρησιμοποίηση και εξοικονόμηση του νερού» ανήγγειλε ένα σχέδιο επτά σημείων, από το οποίο το μόνο συγκεκριμένο μέτρο είναι, όπως είπε, «το μεγάλο έργο της γενιάς μας, ο ‘Εύρυτος’», δηλαδή η “μερική” εκτροπή Κρικελιώτη και Καρπενησιώτη προς τον Εύηνο, το οποίο «θα θωρακίσει την Αττική για τα επόμενα 30 χρόνια». «Το δήθεν Σχέδιο Αντιμετώπισης της Λειψυδρίας που ανακοίνωσε η κυβέρνηση αποτελεί μνημείο υποκρισίας και προχειρότητας», δηλώνει ο συμπρόεδρος των ΠΡΑΣΙΝΩΝ -Οικολογία, Κώστας Παπακωνσταντίνου.

Πυρηνική έκρηξη και πύρινη καταστροφή…

 

Γιάννης Σχίζας

Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ

τεύχος 2395

17/07/2025

18.07.202506:30

• #ΠΥΡΗΝΙΚΑ
 
• #ΦΩΤΙΑ
 
• #ΧΙΡΟΣΙΜΑ

• 
• 
• 
• 
  
• 
  
• 
• 
  
• 
  

Τώρα που οι πυρηνικές απειλές μεταξύ Ισραήλ και Ιράν έχουν κατασιγάσει, καιρός να θυμηθούμε τις απαρχές της πυρηνικής τρομοκρατίας και να τις συγκρίνουμε με τις απλές πύρινες καταστροφές.

Τώρα που οι πυρηνικές απειλές μεταξύ Ισραήλ και Ιράν έχουν κατασιγάσει, καιρός να θυμηθούμε τις απαρχές της πυρηνικής τρομοκρατίας και να τις συγκρίνουμε με τις απλές πύρινες καταστροφές.Πάμε λοιπόν στον Ιούλιο του 1945: Ημέρες πριν από τη ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα, ένας από τους παρατηρητές της πρώτης πυρηνικής δοκιμής σε κάποια έρημο του αμερικανικού Νότου θα μιλήσει με δέος για την αλλοίωση του τοπίου μετά την έκρηξη. Το μανιτάρι της βόμβας υψώνεται ώς την οροφή του ουράνιου θόλου, κάνοντας τα μεγέθη των βουνών που περιστοιχίζουν την έρημο να φαίνονται ασήμαντα. Οι αναλογίες του χώρου ανατρέπονται βάναυσα, η «διαπασών» της καταστροφής παράγει ένα μεγαλειώδες υπερθέαμα. Η γη ολόκληρη τρέμει, ο θόρυβος είναι εκκωφαντικός.

Οι «πρωτοπόροι» πυρηνικοί τεχνοκράτες που παρατηρούν τις συνέπειες της νέας τεχνολογίας μένουν στη θέση τους βουβοί και εκστατικοί: Εκστατικοί όχι λιγότερο από τους πρωτόγονους της Άπω Ανατολής, που έβλεπαν τις διαδοχικές αυτοαναφλέξεις των πετρελαιοπηγών του Μπακού στα βάθη του ορίζοντα, υπολογίζοντας πως κάπου εκεί, μέσα στο χάος της φωτιάς και του καπνού, βρίσκονταν τα πέρατα του κόσμου…

Τοπικές επιτροπές ΕΛΛΕΤ: Ποια περιβαλλοντικά και πολιτιστικά ζητήματα απασχολούν τις τοπικές κοινωνίες της χώρας;

9 Ιουλίου 2025

 

Σημαντικά περιβαλλοντικά και πολιτιστικά ζητήματα ανησυχούν και κινητοποιούν τις τοπικές κοινωνίες της χώρας μας: Διατήρηση πολιτιστικής κληρονομιάς, διαχείριση φυσικών πόρων και υποδομών, προστασία υδάτινων πόρων.

 

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ), που εδώ και 53 χρόνια αγωνίζεται για την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού τοπίου, συνεργάζεται στενά με την κοινωνία των πολιτών. Εκπροσωπείται από Τοπικές Επιτροπές σε όλη σχεδόν την Ελλάδα αναδεικνύοντας κρίσιμα ζητήματα και προωθώντας λύσεις που εξασφαλίζουν τη βιώσιμη ανάπτυξη, την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και τη διαχείριση των φυσικών πόρων με υπευθυνότητα.

H επιθυμία συμμετοχής στη λύση των προβλημάτων, είναι ο λόγος, που τους τελευταίους μήνες πληθύνονται οι Τοπικές Επιτροπές της ΕΛΛΕΤ, οι οποίες συστήνονται σε διάφορες περιοχές της Χώρας, όπως οι πρόσφατες στη Λευκάδα, στη Νάξο, στη Μήλο.

Φέτος, τα μέλη των Τοπικών Επιτροπών Αίγινας, Αμοργού, Δράμας, Μήλου, Νάξου, Σκύρου, και Χίου συνέταξαν μια αναφορά που εστιάζει στα σημαντικότερα περιβαλλοντικά και πολιτιστικά ζητήματα που αντιμετωπίζει η χώρα.

 

Αγορά Μεζονέτας; Να το Ξανασκεφτείτε!

 

Δρ. Μιχαήλ  Α.  Βιδάλης   *

 

Μια Σύγχρονη Ελληνική Οικιστική Πλάνη

Στη σημερινή αγορά ακινήτων, ένα είδος κατοικίας έχει κυριαρχήσει, ιδιαίτερα στις αστικές και ημιαστικές περιοχές: η μεζονέτα. Μας παρουσιάζεται ως η ιδανική λύση για σύγχρονη διαβίωση, συνδυάζοντας την άνεση ενός σπιτιού με την πρακτικότητα ενός διαμερίσματος. Όμως, ως αρχιτέκτων μηχανικός, οφείλω να σας επισημάνω: Αγορά Μεζονέτας; Να το Ξανασκεφτείτε!

Ο τίτλος φαντάζει προκλητικός,αλλά ας δούμε την πραγματικότητα πίσω από τη λάμψη των πολυτελών φωτογραφιών και των εντυπωσιακών περιγραφών. Η λέξη «μεζονέτα» προέρχεται από τη γαλλική «maisonnette», η οποία κυριολεκτικά μεταφράζεται «μικρό σπίτι». Ένα μικρό σπίτι, δηλαδή, το οποίο όμως, στην ελληνική αγορά, έχει μετατραπεί σε ένα ακριβό και συχνά δυσλειτουργικό προϊόν, που πωλείται σε τιμές που αγγίζουν τα όρια του παραλόγου.

ΗΜΕΡΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΟΝΤΟΣ : ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΡΕΡΧΟΝΤΑΙ

 

 ksipnistere  03/06/2025

Του Γιάννη Σχίζα*

Όταν έρχονται στο  μυαλό μου οι «Ημέρες Περιβάλλοντος» δεν μπορώ να μην σκεφτώ τις «Ημέρες Ραδιοφώνου» (Radio days), δηλαδή το φιλμ που γύρισε το 1987  ο  Woody Allen για τις ημέρες εκείνες, του μεσοπολέμου : Όπου το ραδιόφωνο κυριαρχούσε σαν μέσο  επικοινωνίας, μαζί βέβαια με τον γραπτό τύπο, δίνοντας  το στίγμα του σε όλες σχεδόν τις επαφές. Τώρα θα πείτε γιατί : Γιατί όπως το φιλμ ασχολείται σποραδικά με διάφορες , αστείες συνήθως αλλά  κάποτε νοσταλγικές περιπτώσεις  που συνδέονται με την διαδρομή  του ραδιοφώνου, έτσι και οι «Ημέρες περιβάλλοντος» σποραδικά  φέρνουν στη μνήμη διάφορα θέματα. Όμως τα θέματα αυτά προορίζονται σύντομα να  εκτοπισθούν από άλλα   και η επιστροφή στην ρουτίνα  είναι αναπόφευκτη.….

Μέσα στο χάος που ζούμε, με τον Τραμπ να επισείει δασμούς πάνω από 200%, με τον ατέλειωτο πόλεμο στην Ουκρανία , με τις δολοφονικές επιθέσεις   των Ισραηλιτών στη Γάζα, με τις εντάσεις στα Ελληνοτουρκικά, με την εγκληματική πρόσκρουση των τραίνων στα Τέμπη,  είναι επόμενο θέματα όπως το Θερμοκήπιο, η ατμόσφαιρα, η βιοποικιλότητα, η κατάσταση των ωκεανών και θαλασσών, η συνολική κατάσταση των αποθεμάτων νερού, να πέφτουν σε δεύτερη μοίρα.  Κι όμως, το κάθε ένα από αυτά απαιτεί  την προσοχή μας :

H Ίος στην κορυφή των 10 κορυφαίων προορισμών της Ευρώπης για το καλοκαίρι

 

---

20.05.2025 10:26Ελλάδα

SigmaLive

«Οι δέκα κορυφαίοι προορισμοί για το καλοκαίρι του 2025: Εκεί που η θάλασσα διατηρεί ακόμη τη μαγεία της» είναι ο τίτλος του νέο​υ ετήσιου καταλόγου με πρωταγωνίστρια την Ίο, που δημοσίευσε πρόσφατα το εξειδικευμένο γερμανικό blog Zauberhaft Reisen με τις δέκα ιδιαίτερες περιοχές της Ευρώπης που διαθέτουν τις ομορφότερες παραλίες https://www.zauberhaft-reisen.com/top-ten-ziele-2025-wo-das-meer-noch-magie-hat/.

Σύμφωνα με ένα από τα δημοφιλέστερα γερμανικά blog που εστιάζουν στις θεματικές δραστηριότητες και τον τουρισμό περιπέτειας, «η Ίος συνδέει διαφορετικούς τύπους ταξιδιωτών και γενεών χάρη στα δύο διαφορετικά "πρόσωπά" της. Συναρπαστικά πάρτι τη νύχτα και χαλαρωτικοί ρυθμοί γαλήνης και απόλυτης ευτυχίας με εξωτικές παραλίες, αθλητικές δραστηριότητες, ιστορικά μνημεία όπως τον τάφο του Ομήρου, τέχνες και εξαιρετική γαστρονομία μέσα στην ημέρα. Το νέο Μουσείο Γαΐτη- Σίμωση πάνω από τη Χώρα είναι κάτι που δεν πρέπει να παραλείψετε αν λατρεύετε τις Κυκλάδες και την Ελλάδα. Χωρίς αμφιβολία, η Ίος απευθύνεται σε νέους όλων των ηλικιών».

Ο κατάλογος του Zauberhaft Reisen​συμπληρώνεται στις επόμενες θέσεις με την Ιταλική χερσόνησο του Σαλέντο, το Αλεντέζου της Πορτογαλίας, το Αρμπάταξ και τους λευκούς αμμόλοφους στη Σαρδηνία, την πόλη Μπιάριτς στη Γαλλία, την Κύπρο, την Ιταλική ριβιέρα κοντά στην Ανκόνα, την Υψηλή Ακτή της Σουηδίας και τη Βόρεια Θάλασσα της Δανίας.