ΚΏΣΤΑΣ ΚΑΣΣΙΟΣ

 

Γνώρισα κι εγώ τον καθηγητή Κώστα Κασσιό. Και μάλιστα τον γνώρισα μέσα από  την συμβολή του στα «δασικά χρονικά», των οποίων ήμουν φανατικός αναγνώστης.  Ήταν ένας άνθρωπος απλός, πολύ φιλικός με τον περίγυρό του, με ενδιαφέροντα και έργα  στην τέχνη της ζωγραφικής, με δόσεις υψηλού χιούμορ. Δεν πρόκειται να ξεχάσω την κοινή μας άποψη  για τον όρο «νεόγερος» και τη διπλή σημασία του : Τη σημασία «νέος ως γέρος» και «νέος γέρος» - που σήμαινε γέρος με περιθώρια ζωής !  Ήταν ομιλητής σε «εσπερίδα» που οργανώσαμε το 2010 για το τοπίο, όπου και έκανε μια υπέροχη διάλεξη. Ελπίζω ότι σύντομα θα την αναρτήσουμε σ' αυτό το μπλογκ, σε μια κίνηση τιμητική για το μεγάλο έργο του

Για να φέρουμε τα πάνω κάτω…

 

του Παντελή Οικονόμου Η λαϊκή πλειοψηφία υπάρχει  Είναι πια κοινός τόπος ότι υπάρχει πλειοψηφικό ρεύμα για να απομακρυνθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την Πρωθυπουργία και να μην αντικατασταθεί από κλώνο του. Με τις δημοσκοπήσεις από την άλλη, να υπονοούν ότι αυτή η πλειοψηφία δεν μπορεί να επικυρωθεί μέσα από τις κάλπες των εθνικών εκλογών. Αυτή η προπαγάνδα δεν αμφισβητεί την διάθεση της κοινής γνώμης να αποδοκιμάσει τον εξουσιαστικό μηχανισμό των τελευταίων χρόνων. Παραδέχεται σιωπηρά ότι η μεν κοινοβουλευτική αυτοδυναμία είναι ανέφικτη, η δε ακυβερνησία η οποία μας έχει επιβληθεί (γνωστή ως επιτελικό κράτος) δεν είναι πια ανεκτή. Και βομβαρδίζει ανελέητα την κοινή γνώμη όχι για να την μεταστρέψει, αλλά για να την αφοπλίσει. Για να καλλιεργήσει την αίσθηση ότι ο αγώνας για Αλλαγή είναι ματαιοπονία και να οδηγήσει τους εκλογείς στην αποχή.  Η μειοψηφία δεν μπορεί παρά να ηττηθεί  Αλλά τα ίδια τα «ευρήματα» των προπαγανδιστών μας δεν  προσφέρονται για την τεκμηρίωση του ισχυρισμού τους. «Μεγάλη η διαφορά μεταξύ της Ν.Δ. και του δεύτερου κόμματος» προβάλλουν. Αποσιωπώντας ότι η όση τέτοια διαφορά δεν εξασφαλίζει ψήφο εμπιστοσύνης σε κυβέρνηση υπό τον απερχόμενο ή κάποιον «στο πόδι του». Ας υπενθυμίσουμε ότι από τους 80 έως 120 βουλευτές οι οποίοι θα εκλεγούν με την σημαία της Ν.Δ. είναι άγνωστο πόσοι θα στήριζαν την απερχόμενη κατάσταση.

HOMO BARUFIUS

 

Του Γιάννη Σχίζα

 

       Στην ιστορία η μετατροπή του αδύνατου  σε δυνατό δεν σημαίνει πως  ο,τιδήποτε μπορεί  να συμβεί, ούτε σημαίνει πως ο,τιδήποτε μπορεί να εικάζεται    ως μέλλουσα δυνατότητα . Το κινητό τηλέφωνο δεν υπήρχε σαράντα  χρόνια πριν αλλά τώρα υπάρχει, όμως αυτό δεν επιτρέπει να πιθανολογείται  ότι μετά από άλλα σαράντα  χρόνια η κύρια μορφή τηλεπικοινωνίας  θα γίνεται μέ τη μεταβίβαση σκέψης τη βοηθεία   ηλεκτρονικών καταποτίων,  ενώ τα κινητά θα έχουν γίνει μουσειακά είδη....

    Υπό τον σημερινό ορίζοντα δεδομένων, υπάρχουν πυρηνικές  εγκαταστάσεις του  Σερζ της Ελβετίας και στην παρουσία του αρχέγονου «σωματιδίου του θεού» - του μποζόνιου Higgs που τελικά επιβεβαιώθηκε το 2012  -    αλλά   προτάσεις  που δηλώνονται ευθέως ως φουτουριστικές και σαν τέτοιες εκμαιεύουν τη συμπάθεια ή  ανοχή μας. Υπάρχουν όμως και άλλες  που επιμένουν σε ένα γνωσιολογικό κλεφτοπόλεμο με το να μην παρουσιάζονται στα μεγάλα «Fora» των ιδεών ,  και που δεν  αποσύρονται προς επανεξέταση, έστω και αν έχουν υποστεί διαψεύσεις επί διαψεύσεων.

     Σήμερα με  τη βοήθεια  του big bang της κυβερνοφαντασίας και με την φαντασμαγορική – αλλά καθόλου νοητική – πρόσληψη  των νέων  φυσικών θεωρημάτων  περί χορδών, αντιύλης κλπ., ο Homo Sapiens  παραχωρεί κάποτε  τη θέση του στον Homo Barufius.

 Όταν οι εφημερίδες   παραχωρούσαν  σελίδες στο θαυματουργό άναμα του αγίου φωτός το βράδυ της ανάστασης, όταν  η ιδέα του ταξιδιού στο χρόνο (και συγκεκριμένα στο παρελθόν) εξακολουθεί να τίθεται από ορισμένους  φυσικούς σε βαθμό ώστε να αξίζει  διάψευσης και πρόγκας  από τον Ευτύχη Μπιτσάκη, όταν η ΟΥΦΟ-λογία  και τα περί συνωμοσιών απoσιώπησης της εξωγήϊνης παρουσίας έρχονται και επανέρχονται,  όταν η άποψη περί «χημικών ιχνών»(Chem trails) που παράγονται από αεροπλάνα με πιθανό σκοπό την ανακοπή της κλιματικής αλλαγής(!)  εξακολουθεί να κινείται ερήμην  σοβαρών επιχειρημάτων,  δεν είναι καθόλου περίεργο το να   δημιουργείται ζωτικός χώρος για  τον μπαρ-ουφο -λογιωτατισμό..

 

    

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΛΟΡΔΟΥ ΒΥΡΩΝΑ

 

του Γιάννη Σχίζα            

 

Άκου , Μπάϋρον, πόσον θρήνον

Κάνει, ενώ σε χαιρετά

η Πατρίδα των Ελλήνων

Κλαίγε, Κλαίγε, Ελευθεριά

Διονύσιος Σολωμός

 

 

 

Ο Τζωρτζ Γκόρντον, Λόρδος Βύρων,  έστω και χωλός έμεινε «ωραίος σαν φιλέλληνας»,  και παραμένει πάντα μέσα στις καρδιές Ελλήνων και Φιλελλήνων, ιδιαίτερα τώρα που ζούμε τη μαύρη επέτειο του θανάτου του, την  19^η Απριλίου του 1824. Μέσα στα 36 χρόνια που έζησε έκανε πολλά και διάφορα, από την κολυμβητική  διάσχιση του Ελλησπόντου μέχρι  την υπεράσπιση οικουμενικών πολιτιστικών αξιών, από την πολεμική του εναντίον του Λόρδου Έλγιν για την αρπαγή των αρχαιοτήτων, από την εναντίωσή του στην επιβολή θανατικής ποινής στους Λουδίτες εργάτες   μέχρι την  γενναία συμβολή του στον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων. Yπήρξαν διάφοροι που τον αμφισβήτησαν, που σκόρπισαν έναν σκεπτικισμό για τους αγώνες του, που ήθελαν τις ερωτικές του φάσεις να είναι δισυπόστατες, αλλά δεν χωράει καμιά αμφιβολία ότι αυτά έλαβαν χώρα  εν όψει της οικουμενικής του φήμης.

Ο Βύρων σε ηλικία 24 ετών θα ξεκινήσει το έργο του υπερασπιζόμενος τους εργαζόμενους της εποχής του:  Που  δεν διαθέτουν ψήφο, δεν έχουν δικαίωμα να συνδικαλίζονται, δεν είναι φιλικοί με τα νέα μηχανικά συστήματα. Γι αυτό και συχνά εκφράζουν την αντίθεσή τους καταστρέφοντας τις μηχανές που τους εκτοπίζουν από τη παραγωγή ή που κάνουν δύσκολη τη διαπραγματευτική τους θέση έναντι της εργοδοσίας. Ο Βύρων θα ξεσπαθώσει από το βήμα της Βουλής των Λόρδων(Φεβρουάριος 1812) εναντίον νομοσχεδίου που πρόβλεπε την ποινή του θανάτου κατά των «Λουδιτών» εργατών :  

ΑΛΕΞΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ

 

Toν  Αλέξη Δαμιανό (1921-2006) τον γνώρισα το 1978. Για πρώτη φορά τον είδα στα γραφεία της Σοσιαλιστικής Πορείας, στην οδό Ακαδημίας, σε μια συζήτηση που είχαμε για τις πυρκαγιές : Που είχαν πάρει και τότε τεράστιες διαστάσεις, με αποκορύφωμα αυτήν  που κατέκαψε 100.000 στρέμματα  στη περιοχή των Βασιλικών της Βόρειας Εύβοιας. Ήτανε πολύ προβληματισμένος, πολύ
συνοφρυωμένος, πολύ ερευνητικός για το τι πρέπει να κάνουμε – αυτός  και όλοι γενικά για το πρόβλημα. Θυμάμαι σαν και τώρα που πήγαινα με το αυτοκίνητό μου στην Βόρεια Εύβοια, ο δρόμος ήταν γεμάτος στοίβες από καμένους κορμούς. Εκεί κοντά , στα ορεινά του δρόμου, ήταν και η στροφή προς Αμέλαντες, που είχαμε ακολουθήσει -  μια φορά κι έναν καιρό : Εκεί ο Δαμιανός είχε γυρίσει τον Πατούχα,  ένα σήριαλ που είχε προκαλέσει πολλές αντιρρήσεις για την «αληθινότητά» του.  Είχε επίσης γίνει γνωστός και από το σήριαλ «Παράξενος ταξιδιώτης».

 Μετά πήγαινα στο σπίτι του  που ήταν αρκετά   ταπεινό και διώροφο, παραθαλάσσιο με πέτρες πολλές που έκαναν την προσέγγιση του υγρού στοιχείου αδύνατη - μάλλον αποδιοργανωμένο.  Μου θυμιζε πολύ μια επίσκεψη που του έκανα σε άλλο σπίτι, στο Κολωνάκι, οπότε αυτός πρόσεξε την (σιωπηλή) αντίρρησή μου για την κατάσταση των πραγμάτων, οπότε πρόλαβε να μου πει : Έτσι είμαστε εμείς !

Ήταν πολύ γνωστός με τον Απόστολο Λούλη, τοπικό οδοντίατρο της περιοχής των Βασιλικών, που είχε ξεμείνει στον τόπο – ως γνήσιος αρνητής της αστικοποίησης. Θυμάμαι τα έργα του, που απέπνεαν  μια γνήσια αίσθηση λαϊκότητας, εκτός βέβαια από τον «Ηνίοχο», που ήταν αποτυχία. Παρευρέθηκα σε μια εκδήλωση προς τιμήν του στην Ηλιούπολη, όπου ένας θαμώνας» παρατήρησε : Καλά, κύριε Δαμιανέ, σε τόσο μεγάλο χρόνο – ήτανε 70αρης τότε – κάνατε μόνο 4 φιλμ;

Μετά τον Ηνίοχο η μεταξύ μας σχέση κατέρρευσε. Άκουσα μόνο, ότι πέθανε η κόρη του Χριστίνα -κι αυτό ήταν μεγάλος καϋμός γι αυτόν. Επίσης, στις αρχές του 90, όταν τον Αύγουστο μήνα είχε γίνει μια πλημμύρα, άκουσα ότι ο γιος του ο Μάρκος είχε σωθεί πηδώντας σε ένα πλατάνι.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΧΙΖΑΣ

 

SLAPPs – Η νέα απειλή για την προστασία του Περιβάλλοντος και του Πολιτισμού

  

Τετάρτη 29 Απριλίου 2026, 12:00, στο κτήριο της ΕΛΛΕΤ, Τριπόδων 28, Πλάκα.

 

 

Αγαπητοί φίλοι,

 

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ), πιστή στην αποστολή της για την προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος, σας προσκαλεί σε μια κρίσιμη Συνέντευξη Τύπου και ανοιχτή συζήτηση με θέμα τις Στρατηγικές Αγωγές κατά της Συμμετοχής του Κοινού (SLAPPs).

 

Τα τελευταία χρόνια, γινόμαστε μάρτυρες μιας αυξανόμενης τάσης καταχρηστικών νομικών ενεργειών. Ένδικα μέσα —αγωγές και μηνύσεις— χρησιμοποιούνται όχι για την αναζήτηση της αλήθειας, αλλά ως μέσο πίεσης για την οικονομική εξόντωση και τη φίμωση δημοσιογράφων, ενεργών πολιτών και, πρωτίστως, περιβαλλοντικών οργανώσεων που ασκούν το δικαίωμα της κριτικής.

 

Στην ΕΛΛΕΤ θεωρούμε χρέος μας να αναδείξουμε αυτή την πρακτική, η οποία υπονομεύει τη διαφάνεια και τη συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων που αφορούν το κοινό μας μέλλον.

 

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛ

Η οικογένεια της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ)
αποχαιρετά με βαθιά οδύνη έναν από τους
πολυτιμότερους στυλοβάτες της, τον
Αρχιτέκτονα-Πολεοδόμο Γιάννη Μιχαήλ. Ο
Γιάννης Μιχαήλ υπήρξε ένας άνθρωπος με
σπάνια πνευματική καλλιέργεια και ακέραιο
ήθος, ο οποίος ταύτισε την προσωπική και
επαγγελματική του διαδρομή με τον αγώνα
για την προστασία του φυσικού και οικιστικού
περιβάλλοντος της χώρας μας.
Η συγκρότησή του υπήρξε το αποτέλεσμα μιας λαμπρής ακαδημαϊκής πορείας. Απόφοιτος
του Κολλεγίου Αθηνών, ολοκλήρωσε τις σπουδές του ως Αρχιτέκτων Μηχανικός στο
Πολυτεχνείο του Μονάχου, ενώ παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα Μουσικολογίας,
Βυζαντινολογίας και Τέχνης στο Πανεπιστήμιο της ίδιας πόλης. Η επιστημονική του διαδρομή
επιστεγάστηκε με τη λήψη διδακτορικού τίτλου στην Πολεοδομία από το Πολυτεχνείο του
Άαχεν, εφόδια που καθόρισαν την πολυσχιδή ματιά του πάνω στον χώρο και τον πολιτισμό.
Από το 2004, η προσφορά του στην ΕΛΛΕΤ υπήρξε αδιάλειπτη και ανιδιοτελής, υπηρετώντας
τον φορέα από από καίριες θέσεις ευθύνης. Διετέλεσε Πρόεδρος της Εταιρείας για δύο
τριετίες, ενώ προσέφερε τις υπηρεσίες του έως σήμερα από τη θέση του Αντιπροέδρου.

Δημήτρης Τζιώτης : ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

 

Σελίδες: 283, ISBN: 978-960-02-4648-3, Τιμή: 16,96
Εκδόσεις Παπαζήση

 

 

 

Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση το νέο βιβλίο του Δημήτρη Τζιώτη «ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ».

 

Από το έτος 2.000 μ.Χ. έχουν γίνει τρεις αναθεωρήσεις του παλιού Συντάγματος. Χωρίς αποτέλεσμα. Οι θεμελιώδεις αρχές του καταστατικού χάρτη της χώρας, που ψηφίστηκε το 1975 μόνο από την κυβερνητική πλειοψηφία - ως αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος με το οποίο καταργήθηκε η Βασιλευομένη Δημοκρατία - εξακολουθούν να ισχύουν έως τις μέρες μας. Παρότι ακόμα και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής προτιμούσε ως πολίτευμα την Προεδρική Δημοκρατία, αντί για την Προεδρευομένη. Οι επιφανειακές τροποποιήσεις που έγιναν το 2001, το 2008 και το 2019 δεν άλλαξαν την πορεία της χώρας.

 

Το 2009 η Μεταπολίτευση χρεοκόπησε. Σήμερα, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι η Ελλάδα βαδίζει σε λάθος κατεύθυνση. Περισσότεροι από οκτώ στους δέκα πολίτες δεν εμπιστεύονται τα παλιά πολιτικά κόμματα. Επτά στους δέκα εκτιμούν ότι οι θεσμοί δεν λειτουργούν, ότι η κατάσταση βρίσκεται εκτός ελέγχου, δεν εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη, θέλουν πολιτική αλλαγή και θεωρούν αναγκαία τη δημιουργία νέων κομμάτων. Μόλις δύο στους δέκα πιστεύουν ότι το σημερινό πολιτικό σύστημα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της κοινωνίας. Και το συντριπτικό ποσοστό του 97% θεωρεί ότι η διαφθορά στη χώρα είναι αρκετά ή πολύ διαδεδομένη.

 

Στη χώρα δεν υπάρχει καν αξιωματική αντιπολίτευση.

INTERΝΑΥΤΕΣ στου κόσμου το νόημα. (1 – 20/4/2026).

 του Γρηγόρη Κλαυδούχου

ΘΕΜΑΤΑ: Ο χρόνος δεν πριμοδοτεί τον ΤΣΙΠΡΑ – Θεσσαλική ΑΓΡΟΔΙΑΤΡΟΦΗ – Δικαίωμα στην ΕΛΠΙΔΑ – Δάκρυα και ξύπνημα στο ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟ - Σοσιαλεπαρχιωτισμός της ΑΝΝΑΣ – Εθνικό Σύστημα ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΥ.

1. Ο ΧΡΟΝΟΣ ΔΕΝ ΠΡΙΜΟΔΟΤΕΙ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ. Έχουμε μήνυμα Τσίπρα μέσω ΕΦΣΥΝ - Εφημερίδα αφίσα εφοπλιστή πετρελαιά. Η πρόσοψη, πρώτη σελίδα, καλύπτεται από την διασημότητα του πρώην πρωθυπουργού. Πίσω, στην αλήθεια, μια ανακατασκευή του ερειπίου του. Δεν μπορεί να πείσει ιδεολογικά. Ο παρελθών χρόνος του είναι εδώ, (το δεν ξεχνώ είναι και εδώ), και δεν ευνοεί την αποκάθαρσή του, δεν μπορεί να καλύψει το συναίσθημα και την λογική της κοινωνίας. Ακόμα και στην φυσική ανακύκλωση δημιουργούνται νέα προϊόντα.

2. ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΤΑΙΡΩΝ ΘΕΣΣΑΛΙΚΗΣ ΑΓΡΟΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Υπό την προεδρία Κουρέτα πραγματοποιήθηκε συνέλευση της ΑΜΚΕ, που συμμετείχαν η Περιφέρεια, Δήμοι, Σύνδεσμος Θεσσαλικών Επιχειρήσεων, Σύνδεσμος Βιομηχάνων Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας, οι Δήμοι και τα Εμπορικά Επιμελητήρια Θεσσαλίας. ΘΕΜΑ: σύνδεση πρωτογενούς τομέα με μεταποίηση, εμπόριο, και υπηρεσίες, δυνατότητες συνεργειών για την προώθηση των Θεσσαλικών προϊόντων. ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ αυτά θεωρούνται περιττά. Εδώ δεν γνωρίζουν την παραγωγική δομή του τόπου τους. Για την Περιφέρεια μια κουκίδα του λογότυπού της σημασιοδοτεί το πορτοκάλι ως κεντρικό παραγωγικό προϊόν της. Είναι άξιοι, λοιπόν, για κάτι παραπάνω; Πολιτικό τουρισμό κάνουν και προσωπική αυτοπαραγωγή. 

 3. ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ Σε πανεπιστημιακούς, επικοινωνιολόγους δεν άρεσε το «δικαίωμα ΣΤΗΝ ελπίδα» σε σποτ της Καρυστιανού. Είπαν ότι αυτό το «ΣΤΗΝ» είναι λάθος. Είναι μια απόδειξη ότι πολλοί μιλούν χωρίς να ξέρουν και πρέπει να μιλούν, αφού αναζητούν. Η έκφραση αυτή συνδέεται με την απελευθέρωση του Οτσαλάν. Ως μια «ρεαλιστική προοπτική απελευθέρωσης». Επίσης η έννοια «δικαίωμα στην ελπίδα» έχει αναδυθεί στην νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. 

 4. ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ ΞΥΠΝΗΜΑ, ΣΤΟ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟ Έρχεται οικονομική καταιγίδα και αντιμετωπίζεται ως κανονική ροή ζωής. Δεν είδαν την μπόρα που ερχόταν. Ήταν ξαφνικό. Το ασθενοφόρο δεν είχε προσωπικό για την κίνησή του. Ίσως μοιραίο για τον συμπολίτη μας. Ξαφνικά, μετά από αυτό, είδαν υπολειτουργία του Κέντρου Υγείας. Πάντα αυτό το κράτος πολλούς τους πιάνει στον ύπνο. Κανένα ενδιαφέρον και συζήτηση για τις υγειονομικές υποδομές. ΑΠΟΥΣΙΑ ΈΝΟΧΗΣ εσωτερικής συνείδησης και προσωπικής ή συλλογικής αίσθησης ευθύνης. 

 5. Ο ΣΟΣΙΑΛΕΠΑΡΧΙΩΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ Η Διαμαντοπούλου της «4ης βιομηχανικής επανάστασης» τα δουλεύει καλά τα βιντεοσπότ. Από την Κοζάνη στην Αθήνα, στις Βρυξέλλες, τώρα στην Καταλονία κάνει αγώνα για την σοσιαλδημοκρατία, αυτή για την οποία ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ έλεγε «καμία σχέση». Θέλει να την προτιμήσουμε, γιατί υπάρχει κίνδυνος του φασισμού. Τα καλά και συμφέροντα της εκφυλισμένης ΠΑΣΟΚικής τερατογονίας, σοσιαλεπαρχιωτισμός.

Φυγή στο διάστημα

 

 ksipnistere  17/04/2026

 

 

Του Γιάννη Σχίζα – 

 

«Θα πρέπει να εφεύρω νέες λέξεις γι αυτό που βλέπουμε από το παράθυρο», δήλωσε ο κυβερνήτης  του Artemis II   Ριντ Γουάιζμαν , βλέποντας τις μεταβαλλόμενες εικόνες από το παράθυρο του διαστημόπλοιου    : «Πριν την εκτόξευση, νιώθεις ότι είναι το μεγαλύτερο όνειρο στον κόσμο. Και όταν είσαι εκεί έξω, το μόνο που θέλεις είναι να επιστρέψεις στην οικογένεια και τους φίλους σου. Είναι κάτι ξεχωριστό να είσαι άνθρωπος, και είναι κάτι ξεχωριστό να βρίσκεσαι στον πλανήτη Γη».

Το Artemis II   έκανε την απόσταση – ρεκόρ 252.766 μιλίων από τη Γη, και για κάποιο χρόνο  ‘απομακρύνθηκε’ από την προεδρία Τραμπ, που ήταν η μητέρα όλων των σκανδάλων.  Αυτό έλεγαν  σε μεγάλο βαθμό οι ανταποκρίσεις και εκτιμήσεις ,  της κατεστημένης και μη πολιτικής . 

Τα σκάνδαλα επακολουθούσαν το ένα το άλλο, πολλοί μάλιστα ήταν αυτοί που λογάριαζαν το σκάνδαλο Επστάϊν σαν πρακτική αντιπερισπασμού από τις μεγάλες απώλειες της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Τώρα φαίνεται ότι η σκανδαλολογία είχε σχέση με  την εξερεύνηση του διαστήματος. 

Η  αγωνιώδης προσπάθεια  και τελική επιτυχία του Τραμπ να βάλει στην Φυλακή τον Μαδούρο της Βενεζουέλας, να αμφισβητήσει (Παρά το Δόγμα Μονρόε του 1823 !) την κυριαρχία του  Καναδά και του Μεξικού, να θέσει θέμα Γροιλανδίας και Δανίας,  να (μην)προβληματισθεί για τη πολιτική του Ισραήλ στη Γάζα, να ξεκινήσει πόλεμο με το Ιράν, να δολοφονήσει την ηγεσία του και τουλάχιστον 170 παιδόπουλα, να ομολογήσει χρέος της τάξεως τρισεκατομμυρίων (31 προς το παρόν), να υποστεί την αμφισβήτηση της Ευρώπης – και όλα αυτά σε χρόνο πολιτικά dt, μέσα στο ενάμισι έτος   διακυβέρνησης ! –  συνιστούν μια πρωτοφανή αποτυχία της εξουσίας  του ! Που έπρεπε να διασκεδασθεί με μια αντίστοιχη επιτυχία.

Ἡ ἀνθρωπολογία καὶ ἡ κοσμολογία τῆς Ἀναστάσεως

 

                                                         Ἀδὰμ γὰρ τῷ προτέρῳ δεύτερος

                                                         ὁ ἐν ὑψίστοις οἰκῶν

                                                         κατῆλθε μέχρις Ἅιδου ταμείων.

 

                                                                                Τοῦ κ. Κων. Ἰ. Δάλκου, Φιλολόγου,

                                                                            ἐπιτ. Δ/ντοῦ τοῦ 3^ου Λυκ. Αἰγάλεω

 

 Φίλε ἀναγνώστη, συχνὰ ὑποστηρίζεται, κατὰ τὸ σχῆμα βέβαια τῆς ὑπερβολῆς, ὅτι μία εἰκόνα μπορεῖ νὰ εἶναι ἰσοδύναμη μὲ χίλιες λέξεις. Νομίζω λοιπὸν ὅτι, ἂν κάποιος ἤθελε νὰ ἐπιχειρηματολογήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ, θὰ μποροῦσε νὰ προτείνῃ ὡς πρόχειρο καὶ πειστικὸ παράδειγμα τὴν ὀρθόδοξη εἰκόνα τῆς Ἀναστάσεως, ἡ ὁποία φέρει κάποτε καὶ τὸν ὑπέρτιτλο  «Εἰς Ἅιδου κάθοδος». Στὸ κέντρο λοιπὸν τῆς εἰκόνας αὐτῆς, νικητὴς τοῦ θανάτου ὁ Χριστός, πατῶντας θριαμβικὰ πάνω στὴν διαλυμένη βίαια καστρόπορτα τοῦ Ἃιδη, εἰκονίζεται νὰ ἀνασύρῃ ἀπὸ τοὺς τάφους των δύο γεροντικὲς ἀδύναμες μορφές, τὸν Ἀδὰμ δηλαδὴ καὶ τὴν Εὔα, τῶν ὁποίων ἡ παρακοὴ προκάλεσε τὴν εἰσβολὴ τοῦ θανάτου στὸ ἀνθρώπινο φύραμα.

   Κατ’ ἀρχὰς ἡ συγκεκριμένη εἰκόνα τῆς Ἀναστάσεως, εἰκονίζοντας τὴν ἔγερση τῶν πρωτοπλάστων καὶ τῶν ἄλλων βιβλικῶν προσώπων, ποὺ ἐκεῖ τοὺς περιστοιχίζουν, διδάσκει προφανῶς ὅτι ἡ ἀνάσταση εἶναι συγχρόνως ἀναβίωση ψυχῶν καὶ σωμάτων καὶ ὄχι μόνον ψυχῶν. Αὐτὸ ἐξ ἄλλου δηλώνει καὶ ὁ Εὐαγγελιστὴς ἀφηγούμενος ὅτι «μετὰ τὴν ἔγερσιν» τοῦ Χριστοῦ «πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων ἠγέρθησαν καὶ ἐξελθόντες ἐκ τῶν μνημείων μετὰ τὴν ἔγερσιν αὐτοῦ εἰσῆλθον εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς».

ΜΝΗΜΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΑΡΔΙΚΟΥ

 

 Ἔφυγε ἀπὸ τὴν ζωὴ στὶς 8-4-2026, ὁ Δημήτρης Λαρδίκος, δάσκαλος μὲ τὴν οὐσιαστικὴ σημασία τῆς λέξης. Γεννημένος τὸ 1937 στὴν Καντήλα Μαντινείας, σπούδασε στὴν Παιδαγωγικὴ Ἀκαδημία Τριπόλεως, Πολιτικὲς Ἐπιστῆμες στὸ Πάντειο Πανεπιστήμιο καὶ μετεκπαιδεύθηκε στὴν Μαράσλειο Παιδαγωγικὴ Ἀκαδημία. Διετέλεσε διοικητικὸς ὑπάλληλος σὲ Γραφεῖα Ἐκπαίδευσης τῆς Πελοποννήσου καὶ ὑπηρέτησε τὴν δημόσια ἐκπαίδευση ὡς δάσκαλος καὶ διευθυντὴς σὲ σχολεῖα τῆς Ἀττικῆς. Ἡ τρίτη μεγάλη του ἀγάπη, μετὰ τὴν οἰκογένεια καὶ τὸ σχολεῖο, στάθηκε ἡ γενέτειρά του Καντήλα, στὴν καταγραφὴ τοῦ πολιτισμικοῦ πλούτου τῆς ὁποίας (ἰδίωμα, ἔθιμα, παραμύθια, μοιρολόγια, τοπωνύμια, παρωνύμια κ.λπ.) ἀφιέρωσε ἕνα σημαντικὸ τμῆμα τῆς ζωῆς του. Ὑπῆρξε ἱδρυτικὸ μέλος τοῦ Συλλόγου τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ ἁπανταχοῦ Κανδυλιωτῶν «H Πρόοδος» καὶ ἐπιμελήθηκε γιὰ 22 χρόνια τῆς τριμηνιαίας ἐκδόσεως τῆς τοπικῆς ἐφημερίδας Tα Κανδυλιώτικα. Σὲ συνεργασία μὲ τὸν Χρίστο Δάλκο, συνέγραψε τὸ Λεξικό τοῦ γλωσσικοῦ ἰδιώματος τῆς Καντήλας (Κανδύλας) Μαντινείας, τὴν ἔκδοση τοῦ ὁποίου δυστυχῶς δὲν πρόλαβε νὰ δῇ, εὐτύχησε ὡστόσο νὰ λάβῃ τὴν ἱκανοποίηση τῆς βράβευσής του τὸ 2023, ἀπὸ τὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν.

 

ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΆ ΜΕ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

 

Του Γιάννη Σχίζα

Τα σοφιστικέ ψέματα βραδείας  απόδοσης, που  αποδομούνται με μεγάλη επίσης καθυστέρηση, είναι ο κανόνας της πολιτικής – σε αντίθεση με τα ελαφρολαϊκά  πρωταπριλιάτικα ψέματα  24ωρης διάρκειας… Του λόγου το αληθές αποδεικνύει  σειρά  περιστατικών…

     Το 1996 ο Άλλαν Σόκαλ, διαπρεπής πανεπιστημιακός και καθηγητής Μαθηματικών και Φυσικής, δημοσίευσε στην επιστημονική επιθεώρηση Social Text  δοκίμιο υπό τον τίτλο : «Υπερβαίνοντας τα όρια: για μια μετασχηματιστική ερμηνευτική της κβαντικής βαρύτητας». Το κείμενο διανθιζόταν από σωρεία αναφορών σε μετα-μοντέρνους στοχαστές και εμφανώς στόχευε στο να αντικρούσει τον αυταρχισμό και  ελιτισμό της παραδοσιακής επιστήμης, όπως επίσης να καταγγείλει τα παραδοσιακά μαθηματικά για τον καπιταλιστικό, πατριαρχικό και στρατοκρατικό(!) τους χαρακτήρα….Στη πραγματικότητα όμως στόχος του ήταν να δείξει πως ακόμη και οι μεγαλύτερες αρλούμπες  μπορούσαν να δημοσιευθούν σε ένα «σκληρό επιστημονικό έντυπο» , εάν ακολουθούσαν τα στερεότυπα του πανεπιστημιακού λόγου…

      

Ζήσης Σαρίκας: Ἐπι­τά­φιος

 

planodion on 3 Ἀπρίλιος 2026 Ζήσης Σαρίκας (Ἀφιέρωμα 16/22) Ἐπι­τά­φιος ΡΕΙΣ ΜΠΑΝΤΕΣ ΓΥΦΤΩΝ μὲ χάλ­κι­να, ἐπί κε­φα­λῆς ἰσά­ριθ­μων ἐπι­τα­φί­ων τοῦ χω­ριοῦ τὸ βρά­δυ τῆς Με­γά­λης Πα­ρα­σκευ­ῆς. Ἦταν γύ­φτοι ἀπὸ κεῖ, ἐγ­κα­τε­στη­μέ­νοι μό­νι­μα, σὲ δι­κές τους συ­νοι­κί­ες, μὲ τὰ μαῦ­ρα τους κο­στού­μια, τὰ λι­γδε­ρὰ μαλ­λιά, τ' ἄσπρα που­κά­μι­σα, τὶς ἀγ­κρά­φες, τὰ δα­χτυ­λί­δια καὶ τὰ σκαρ­πί­νια στὴν πέ­να. Τώ­ρα ἦταν ἡ δι­κή τους ὥρα – ὄχι τοῦ θε­αν­θρώ­που, τῶν ἱδρω­μέ­νων φαν­τά­ρων ποὺ κου­βα­λοῦ­σαν τὸ νε­κρο­κρέ­βα­τό του, τῶν θρη­σκό­λη­πτων γραϊ­δί­ων καὶ τῶν φολ­κλὸρ ἐπι­σκε­πτῶν. Κά­ναν τὴ φι­γού­ρα τους παί­ζον­τας τέ­λεια, ὅπως μό­νον αὐ­τοὶ ξέ­ρουν νὰ παί­ζουν, περ­πα­τῶν­τας μὲ βῆ­μα ἐπί­ση­μο, ἀλ­λὰ ὄχι στοι­χι­σμέ­νοι... Μιὰ πα­ρά­στα­ση ἀπ' αὐ­τούς, γι' αὐ­τούς. Διο­νυ­σια­κοὶ καὶ πα­νη­γυ­ριώ­τι­κοι οἱ ἦχοι τους ἀκού­γον­ταν σὰν ξορ­κι­σμὸς τῶν δαι­μο­νί­ων καὶ κύ­κνειο ἆσμα μα­ζί.

ΤΑΣΗΣ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ : ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΉ

 

Τα σκίτσα

Τάσης Παπαϊωάννου

Στο λεύκωμα αυτό παρουσιάζονται μια σειρά από σκίτσα μου που έγιναν από το 1979 μέχρι και το 2022. Αφορούν μελέτες κτιρίων και συμμετοχές σε πανελλήνιους και διεθνείς διαγωνισμούς που πραγματοποιήθηκαν το διάστημα των 43 αυτών χρόνων, κυρίως στο γραφείο μας από κοινού με τον Δ. Ησαΐα, αλλά και σε συνεργασία με άλλους αρχιτέκτονες. Πολλά από τα έργα αυτά είχαν την τύχη να κατασκευαστούν κι άλλα έμειναν απραγματοποίητα. 
…τα πρόχειρα σκίτσα του κτιρίου είναι κάτι άλλο από το ίδιο το κτίριο, που εκφράζει –στον χώρο πια– την κρυσταλλοποίηση της ιδέας. Εκείνα εκφράζουν την αβεβαιότητα πο…

ISBN: 978-618-87197-7-4Σχήμα: 24,5x24,5 εκ.Τύπος βιβλίου: Μαλακό εξώφυλλοΣελίδες: 544

Τιμή εκδότη: €58,00

Τιμή e-shop: €52,20

Συγγραφέας

Τάσης Παπαϊωάννου

Ο Τάσης Παπαϊωάννου είναι αρχιτέκτων, ομότιμος καθηγητής της Σχολής Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Έχει συμμετάσχει με έργα του σε εκθέσεις αρχιτεκτονικής και ζωγραφικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ έχει συμμετάσχει σε σημαντικούς πανελλήνιους αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς με προτάσεις που έχουν αποδώσει μεγάλο αριθμό βραβεύσεων.  Παράλληλα συμμετέχει στον δημόσιο διάλογο που αφορά την αρχιτεκτονική κ…

Περισσότερα

Το καλάθι σας

×

Σύνολο:€0,00

Άλλα βιβλία

• Το συνέδριο των πουλιών€37,00
• Διονυσίου Λογγίνου Περί ύψους€35,00
• Οικονομική ιστορία της ανθρωπότητας€29,00

Ίσως σας ενδιαφέρουν επίσης

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΙΑΤΡΟ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΎ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΝΙΚΑΙΑΣ

 

"Εκφράζουμε τη δημόσια και ανεπιφύλακτη συμπαράστασή μας προς τον ιατρό του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας, Δημήτρη Ζιαζιά, για τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Υπουργού Υγείας στο νοσοκομείο.

Το ζήτημα δεν είναι προσωπικό. Δεν αφορά μία διαφωνία ή μία ένταση της στιγμής. Αφορά τον ίδιο τον πυρήνα των θεσμικών εγγυήσεων που συγκροτούν ένα δημοκρατικό πολίτευμα. Το δικαίωμα της ειρηνικής διαμαρτυρίας και της ελεύθερης έκφρασης κατοχυρώνεται ρητά από το Σύνταγμα και αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της πολιτικής ελευθερίας. Η άσκησή του δεν μπορεί να μετατρέπεται, χωρίς σαφή και αποδεδειγμένη παραβατική συμπεριφορά, σε λόγο σύλληψης, δημόσιας διαπόμπευσης και ποινικοποίησης.

Η σύλληψη με χειροπέδες εντός δημόσιου νοσοκομείου, παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, συνιστά εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις άμεσης και σοβαρής διατάραξης της έννομης τάξης. Εάν τέτοιες προϋποθέσεις δεν υφίστανται, τότε η πράξη αυτή υπερβαίνει τα όρια της νόμιμης κρατικής παρέμβασης και αγγίζει την αυθαιρεσία. Το κράτος δικαίου δεν λειτουργεί με εντυπώσεις ούτε με επικοινωνιακές διατυπώσεις· λειτουργεί με αποδείξεις, διαδικασίες και αναλογικότητα.