Του Γιάννη Σχίζα
Στην
ιστορία η μετατροπή του αδύνατου σε
δυνατό δεν σημαίνει πως ο,τιδήποτε μπορεί
να συμβεί, ούτε σημαίνει πως ο,τιδήποτε
μπορεί να εικάζεται ως
μέλλουσα δυνατότητα . Το κινητό τηλέφωνο δεν υπήρχε σαράντα χρόνια πριν αλλά τώρα υπάρχει, όμως αυτό δεν επιτρέπει
να πιθανολογείται ότι μετά από άλλα σαράντα
χρόνια η κύρια μορφή
τηλεπικοινωνίας θα γίνεται μέ τη μεταβίβαση
σκέψης τη βοηθεία ηλεκτρονικών
καταποτίων, ενώ τα κινητά θα έχουν γίνει
μουσειακά είδη....
Υπό τον σημερινό ορίζοντα δεδομένων,
υπάρχουν πυρηνικές εγκαταστάσεις του Σερζ της Ελβετίας και στην παρουσία του αρχέγονου
«σωματιδίου του θεού» - του μποζόνιου Higgs που τελικά επιβεβαιώθηκε το
2012 -
αλλά προτάσεις που δηλώνονται ευθέως ως φουτουριστικές και σαν
τέτοιες εκμαιεύουν τη συμπάθεια ή ανοχή
μας. Υπάρχουν όμως και άλλες που
επιμένουν σε ένα γνωσιολογικό κλεφτοπόλεμο με το να μην παρουσιάζονται στα
μεγάλα «Fora» των ιδεών , και που δεν αποσύρονται προς επανεξέταση, έστω και αν
έχουν υποστεί διαψεύσεις επί διαψεύσεων.
Σήμερα με τη βοήθεια του big bang της κυβερνοφαντασίας και με την
φαντασμαγορική – αλλά καθόλου νοητική – πρόσληψη των νέων
φυσικών θεωρημάτων περί χορδών,
αντιύλης κλπ., ο Homo Sapiens παραχωρεί κάποτε τη θέση του στον Homo Barufius.
Όταν οι εφημερίδες αναφέρονται στις υπόγειες μέχρι πριν λίγο καιρό παραχωρούσαν σελίδες στο θαυματουργό άναμα του αγίου φωτός
το βράδυ της ανάστασης, όταν η ιδέα του
ταξιδιού στο χρόνο (και συγκεκριμένα στο παρελθόν) εξακολουθεί να τίθεται από
ορισμένους φυσικούς σε βαθμό ώστε να αξίζει
διάψευσης και πρόγκας από τον Ευτύχη Μπιτσάκη, όταν η ΟΥΦΟ-λογία και τα περί συνωμοσιών απoσιώπησης της εξωγήϊνης παρουσίας έρχονται και
επανέρχονται, όταν η άποψη περί «χημικών
ιχνών»(Chem trails) που
παράγονται από αεροπλάνα με πιθανό σκοπό την ανακοπή της κλιματικής αλλαγής(!) εξακολουθεί να κινείται ερήμην σοβαρών επιχειρημάτων, δεν είναι καθόλου περίεργο το να δημιουργείται ζωτικός χώρος για τον μπαρ-ουφο -λογιωτατισμό..
Γενικώς υπάρχει σε εξέλιξη μια ηλεκτρονική δεισιδαιμονία που ξεπερνά τις παραδοσιακές μεθόδους «ανάγνωσης του μέλλοντος» με χαρτορίχτες, ταρώ, ωροσκόπια κλπ., και η οποία επίσης επιδίδεται στην ανάγνωση του παρελθόντος. Παλιά είχα υπόψη μου έναν περίεργο Αμερικανό κύριο που έβγαινε στις νυχτερινές ώρες σε κάτι κανάλια για να συνθέσει ιδέες περί αρχαίων Αιγυπτίων, πυραμίδων, περίεργων συμβόλων και εξωγήϊνων παρεμβάσεων : Το ύφος του είχε τόση ηρεμία και βεβαιότητα, ώστε με άφηνε πραγματικά σύξυλο ! Παρ’ όλα αυτά και χωρίς τη παραμικρή δόση πατριωτισμού, νομίζω ότι «δεν φτούραγε» μπροστά στο ύφος του κ.Λιακόπουλου. Αυτός ο τελευταίος , συνθέτης ενός λαοπλάνου καφενοκρατικού στυλ με ένα τεχνομυστικισμό sui generis, μίλαγε τόσο σπαρταριστά ώστε να νομίζεις ότι θα βγει από το γιαλί και θα σε αρπάξει από το γιακά για να προλάβεις «τις τελευταίες ευκαιρίες» που λανσάρει στην αγορά των βιβλίων. Ομολογώ ότι αυτά τα βιβλία, τα διαφημιζόμενα για κάτι 700αριές σελίδες που έτσι και σου πέσουν στο κεφάλι το λιγότερο που θα πάθεις είναι διάσειση, δεν μπήκα στην περιέργεια να διαβάσω. Όμως ως τηλεκαταναλωτής του Λιακοπούλειου ύφους έπιασα κατά καιρούς διάφορα από τα λεγόμενά του : Για τις προφητείες του μοναχού Παϊσιου (αν δεν κάνω λάθος) περί παγκόσμιας επικράτησης του ελληνισμού το 2023, για αόρατους παράγοντες που συγκατοικούν στον γήινο χώρο χωρίς να παίρνουμε εμείς χαμπάρι, για τα μυστικά όπλα του Πούτιν - που κατά την Λιακοπούλειον ρήσιν, «δεν μασάει πουτινιές»..
Κατά τα άλλα μαθαίνω από διάφορες πηγές
ότι ορισμένοι ασχολούνται με την παρουσία του αρχαιοελληνικού στοιχείου στην
Χιλή ή στην Κίνα, άλλοι εικάζουν από
σπηλαιογραφίες ότι η βία ήταν ανύπαρκτη στις κοινωνίες των πρωτογόνων, άλλοι
αναγγέλουν την έλευση της εποχής των παγετώνων παρά τη “διεθνή συνωμοσία περί
επερχόμενης εποχής του θερμοκηπίου”(!) -
αυτό το τελευταίο το άκουσα με τα ίδια μου τα αυτιά .Ούτως εχόντων των πραγμάτων, άντε να πεις
στον Θεόδωρο Καρζή, συγγραφέα του πονήματος «Η βλακεία ως παράγων του
ανθρώπινου βίου», ότι γράφει βλακείες....

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου