Γιάννης Σχίζας
Τα ελληνικά κόμματα, εν όψει εκλογών,
φτύνουν αίμα (που λέει ο λόγος…) για να προσελκύσουν οικολογίζοντες ή εν γένει
ενδιαφερόμενους για την ευταξία των συγκοινωνιών , που είναι δυνάμει ψηφοφόροι. Όμως στη Σουηδία, οι μελλοντικοί
ψηφοφόροι ….δεν παίζονται ! Στο σταθμό Οντενπλαν της Στοκχόλμης , σε μια σκάλα
για πεζούς, κάποιοι είχαν τη φαεινή ιδέα
να τοποθετήσουν πάνω στα
σκαλοπάτια τα πλήκτρα ενός μουσικού
οργάνου. Στη συνέχεια προσέδωσαν στη συνολική σκάλα την μορφή ενός
μεγάλου κεκλιμένου πιάνου,
και αφού προνόησαν για τη τοποθέτηση ενός ελαστικού υποστρώματος κάτω από τα πόδια των ανθρώπων που βάδιζαν ,
παρακολούθησαν τις αντιδράσεις αυτών των
τελευταίων με ένα βίντεο. Κάθε βήμα των
πεζών , παρήγαγε και μια νότα ! Το
αποτέλεσμα έδειξε ευχάριστη έκπληξη , χαρά, παιχνίδισμα μικρών και μεγάλων .
Στην επιστημονική οικολογία των
φυσικών οικοσυστημάτων υπάρχουν οργανισμοί – δείκτες, που επιτρέπουν την εύκολη αναγνωση των συνθηκών
ενός συστήματος. Το 95-96, λίγο μετά το
ξεκίνημα του βιολογικού καθαρισμού της Ψυττάλειας, η επιστροφή των αχινών στον Σαρωνικό λίγοι και μεταξύ αυτών ο
υποφαινόμενος, είχαν χαιρετήσει τη νέα κατάσταση ως δείκτη ανάκαμψης του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Οι πιο πολλοί δεν το πίστεψαν, αλλά όταν
άρχισαν τα θαλασσινά μπάνια και είδαν τους κολυμβητές στο Σαρωνικό να
αυξάνονται, τότε άλλαξαν γνώμη.
Οι πεζοί είναι επίσης δείκτες, του βαθμού υγείας ή ασθένειας ενός αστικού
οικοσυστήματος. Η παρουσία ή απουσία τους μιλάει για την κατάσταση στην πόλη..
«Η πόλη είναι ψυχότοπος» -
έγραψε ο ψυχαναλυτής Αλεξάντερ
Μίτσιρλιχ στη πολεοδομική (!) ανάλυσή
του, που στα ελληνικά εκδόθηκε από τον
«Ηριδανό» και «άκουγε» στον υπέροχο
τίτλο: «Το άξενο των πόλεων πρωτουργό
στην ψυχική αποργάνωση του πολίτη»..
.jpg)
