Ἀλέ­ξαν­δρος Ρα­σκόλ­νικ: Ὑπέ­ρο­χη Ἀλ­λο­κο­τιά

 

By planodion on 14 Μάϊος 2026 Ἀλέ­ξαν­δρος Ρα­σκόλ­νικ Ὑπέ­ρο­χη Ἀλ­λο­κο­τιά ΑΘΙΣΜΕΝΟΣ μπρο­στὰ στὴν τη­λε­ό­ρα­ση, ἄλ­λα­ζα ἀφη­ρη­μέ­νος τὰ κα­νά­λια. Τὰ χρέη μου, ποὺ αἰ­ω­ροῦν­ταν σὰν δα­μό­κλειος σπά­θη πά­νω ἀπ’ τὸ κε­φά­λι μου, ἦταν τὸ μό­νο ποὺ μ’ ἀπα­σχο­λοῦ­σε. Ξαφ­νι­κά, τὸ σῆ­μα χά­θη­κε κι ἀπό­μει­να μπρο­στὰ σὲ μιὰ μαύ­ρη, βου­βὴ ὀθό­νη.        Προ­τοῦ κα­τα­λά­βω τί συ­νέ­βαι­νε, μιὰ ἀό­ρα­τη δύ­να­μη μὲ τρά­βη­ξε μέ­σα στὴ συ­σκευή. Ἀκού­γε­ται ἀπί­στευ­το, ὅμως βρέ­θη­κα νὰ αἰ­ω­ροῦ­μαι μέ­σα σὲ μιὰ πα­ρά­ξε­νη, φαιο­κόκ­κι­νη οὐ­σία, ποὺ οὔ­τε ὑγρὴ εἶ­ναι οὔ­τε ἀέ­ρια. Μιὰ ἀπε­ρί­γρα­πτη, ἄο­σμη ὕλη, εὐ­χά­ρι­στα χλια­ρή, ποὺ δὲν ἄρ­γη­σα νὰ δια­πι­στώ­σω ὅτι εἶ­ναι καὶ μυο­χα­λα­ρω­τι­κή. Ξε­πέ­ρα­σα γρή­γο­ρα τὸν ἀρ­χι­κό μου τρό­μο κι ἄρ­χι­σα νὰ δια­σκε­δά­ζω μὲ τὴν ἀλ­λό­κο­τη ἐμ­πει­ρία. Ὅσο περ­νά­ει ἡ ὥρα τό­σο κα­λύ­τε­ρα περ­νάω ἐδῶ μέ­σα! Ἐλ­πί­ζω, μό­νο, νὰ μὴν μ’ ἔχει πά­ρει ὁ ὕπνος μπρο­στὰ στὸ χα­ζο­κού­τι, κι ὀνει­ρεύ­ο­μαι... Πηγή: Ἀπὸ τὴν συλ­λο­γὴ δι­η­γη­μά­των 121 λέ­ξεις ἀκρι­βῶς (ἐκδ. Φε­ρε­νί­κη, 2022). Ἀ­λέ­ξαν­δρος Ρα­σκόλ­νικ: Εἰκόνα: Στάθης. Ση­μαν­τι­κὴ ἐ­νη­με­ρω­ση γιὰ τὴν πο­ρεί­α τοῦ ἱ­στο­λο­γί­ου: Δεῖ­τε ἐ­δῶ: Γιάν­νης Πα­τί­λης: Πλα­νό­δι­ον – Ἱ­στο­ρί­ες Μπον­ζάι. Στρο­φή .