|
Για όσους πάνε γυρεύοντας στο χώρο της Οικολογίας και του Πολιτισμού. Υπό τη διαχείριση του Γιάννη Σχίζα
|
Η σημασία των δεντροστοιχιών σε αστικά περιβάλλοντα
και η
ανάγκη αποφυγής υπερβολικού κλαδέματος
Μια αστική Ιπποκαστανιά σε άνθιση από τους Rose and Trev Clough
Περίληψη:
Στις αστικές περιοχές, οι δεντροστοιχίες είναι κορυφαίοι παράγοντες στο σχεδιασμό του τοπίου, παρέχοντας μια σειρά από πλεονεκτήματα τόσο από περιβαλλοντική όσο και από αισθητική άποψη. Αυτά τα δέντρα, που συνήθως καλύπτουν δρόμους και λεωφόρους, όχι μόνο ομορφαίνουν και δίνουν ζωή στην πόλη, αλλά έχουν θετικό αντίκτυπο στο περιβάλλον, βελτιώνοντας την ποιότητα του αέρα και μετριάζοντας το φαινόμενο της θερμικής νησίδας, τόσο χαρακτηριστικό των πυκνοκατοικημένων περιοχών.
Παρά την πολύτιμη συμβολή τους στην ποιότητα της αστικής ζωής, αυτά δεν είναι χωρίς προκλήσεις και προβλήματα . Η πραγματικότητα είναι ότι το να μεγαλώνεις σε ένα αστικό περιβάλλον είναι μια πρόκληση. Οι δεντροστοιχίες πρέπει να αντιμετωπίσουν μια σειρά δυσμενών παραγόντων, από συμπαγή εδάφη και μειωμένη διαθεσιμότητα νερού, έως υψηλά επίπεδα ρύπανσης και πιθανές βλάβες στον κορμό και τους κλάδους που προέρχονται από τη συνεχή και έντονη λειτουργία της πόλης.
Μία από τις πιο κρίσιμες πτυχές της φροντίδας των δέντρων αυτών είναι το κλάδεμα. Ενώ το κλάδεμα είναι απαραίτητο για τη διατήρηση της υγείας του δέντρου και τη διασφάλιση της ασφάλειας των πεζών και των οχημάτων, το υπερβολικό ή ακατάλληλο κλάδεμα μπορεί να έχει επιζήμια αποτελέσματα. Το υπερβολικά επιθετικό κλάδεμα μπορεί να αποδυναμώσει τη δομή του δέντρου, να μειώσει την ικανότητά του να φωτοσυνθέτει και τελικά να μειώσει τα περιβαλλοντικά οφέλη που παρέχει. Επιπλέον, μπορεί να κάνει το δέντρο πιο ευαίσθητο σε ασθένειες ή παράσιτα, θέτοντας σε κίνδυνο την επιβίωσή του.
Επομένως, η διαχείριση και η φροντίδα των δεντροστοιχιών πρέπει να γίνεται με γνώση και προσοχή, διασφαλίζοντας ότι θα παραμείνουν ένα πολύτιμο αγαθό για τις πόλεις και όλους όσους ζουν και εργάζονται σε αυτές.
Εισαγωγή:
Ζούμε σε μια εποχή όπου το αστικό τοπίο εξελίσσεται συνεχώς, με ουρανοξύστες να υψώνονται, δρόμους να επεκτείνονται και κτίρια να εκτοπίζουν τη φύση. Αυτή η διαδικασία της επιταχυνόμενης αστικοποίησης, αν και φέρνει μαζί της προόδους και ανέσεις, παρουσιάζει επίσης σημαντικές προκλήσεις όσον αφορά τη βιωσιμότητα και την ποιότητα ζωής στις αστικές περιοχές. Σε αυτό το σενάριο από σκυρόδεμα και χάλυβα, τα δέντρα των δεντροστοιχιών αναδεικνύονται όχι μόνο ως διακοσμητικά στοιχεία, αλλά και ως βασικά συστατικά για την αποκατάσταση και διατήρηση μιας οικολογικής ισορροπίας στις πόλεις.
Καθώς οι πόλεις επεκτείνονται και καταλαμβάνουν περισσότερη γη, η παρουσία χώρων πρασίνου μειώνεται, οδηγώντας σε μείωση της ποιότητας του αέρα, αύξηση της θερμοκρασίας και μείωση της τοπικής βιοποικιλότητας. Αυτά τα δέντρα, που στέκονται μεγαλοπρεπώς κατά μήκος των δρόμων και των πλατειών, γίνονται αληθινοί αστικοί πνεύμονες. Απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα, απελευθερώνουν οξυγόνο και λειτουργούν ως φίλτρα, καθαρίζοντας τον αέρα από επιβλαβείς ρύπους και σωματίδια.
Πέρα από τα περιβαλλοντικά τους οφέλη, τα δέντρα των δεντροστοιχιών διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην ψυχολογική και κοινωνική πτυχή των πόλεων. Προσφέρουν μια οπτική και συναισθηματική ανάπαυλα από τη φασαρία της πόλης. Η απλή παρουσία του μπορεί να βελτιώσει την ψυχική ευεξία, μειώνοντας το στρες και παρέχοντας χώρους για χαλάρωση και διαλογισμό. Επιπλέον, δημιουργούν σημεία συνάντησης και προωθούν την κοινωνική αλληλεπίδραση, ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους να περπατούν, να κοινωνικοποιούνται και να απολαμβάνουν το περιβάλλον τους.
Από την άλλη πλευρά, η στρατηγική ενσωμάτωση αυτών των δέντρων στον αστικό σχεδιασμό συμβάλλει στην αισθητική και την αξία των ακινήτων. Ένας δεντρόφυτος δρόμος συχνά τον αντιαμβανόμαστε ως πιο ελκυστικό, πιο ασφαλή και επιθυμητό από έναν χωρίς βλάστηση.
Ωστόσο, δεν πρόκειται μόνο για φύτευση δέντρων αδιάκριτα. Η κατάλληλη επιλογή ειδών, η σωστή τοποθέτηση και η σωστή συντήρηση είναι ζωτικής σημασίας για να διασφαλιστεί ότι αυτά τα δέντρα μπορούν να επιτελούν αποτελεσματικά τη λειτουργία τους, χωρίς να προκαλούν προβλήματα στις αστικές υποδομές ή να αποτελούν κίνδυνο για τους κατοίκους.
|
Κυριακή, 17 Μαΐου 2026
Την Κυριακή 17 Μαΐου, στις 11:00 π.μ., η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ), μαζί με φορείς και συλλογικότητες, διοργανώνει γιορτή για την ακύρωση του σχεδιαζόμενου αντιπλημμυρικού έργου στον ποταμό Ερασίνο, στη Βραυρώνα. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί μια σημαντική νίκη για την προστασία ενός πολύτιμου φυσικού και πολιτιστικού τοπίου της Αττικής.
Η Βραυρώνα, με τον σημαντικό αρχαιολογικό χώρο της και το φυσικό περιβάλλον γύρω από τον Ερασίνο, είναι ένας τόπος όπου το τοπίο συνδέεται άμεσα με την αρχαία ιστορία της περιοχής και τη λατρευτική ζωή της. Το ποτάμι και ο υγρότοπος γύρω του, φιλοξενούν πλούσια ορνιθοπανίδα και δίνουν στον χώρο μια ιδιαίτερη φυσική και πολιτιστική αξία.
|
|
|
Τετάρτη 13 Μαΐου ώρα 09.30 πμ – Για την προστασία της Οίτης
Την Τετάρτη 13 Μαΐου πρόκειται να συζητηθούν στο Συμβούλιο της Επικρατείας οι δυο Αιτήσεις Ακύρωσης της Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ), που εξέδωσε το ΥΠΕΝ για τον Αιολικό Σταθμό Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας της εταιρείας «ΑΙΟΛΙΚΗ ΟΙΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ Ε.Π.Ε.» στη θέση ΤΟΥΡΛΑ – ΒΛΙΤΟΤΣΟΥΜΑΡΟ της Οίτης. Τις Αιτήσεις έχουν υποβάλει ο Δήμος Λαμίας και πενήντα κάτοικοι και φορείς της περιοχής.
Η συγκεκριμένη υπόθεση δεν αφορά μόνο μία ακόμη εγκατάσταση ανεμογεννητριών. Αφορά το μέλλον του ίδιου του ορεινού όγκου της Οίτης, ενός μοναδικού οικοσυστήματος, ενός Εθνικού Δρυμού, με ανεκτίμητη οικολογική, υδρολογική και πολιτιστική αξία. Η σχεδιαζόμενη βιομηχανική επέμβαση σε μεγάλα υψόμετρα συνεπάγεται εκτεταμένα συνοδά έργα: δρόμους βαρέως τύπου, εκσκαφές, θεμελιώσεις, δίκτυα μεταφοράς και μόνιμη αλλοίωση του φυσικού τοπίου.
Τα ελληνικά κόμματα, εν όψει εκλογών,
φτύνουν αίμα (που λέει ο λόγος…) για να προσελκύσουν οικολογίζοντες ή εν γένει
ενδιαφερόμενους για την ευταξία των συγκοινωνιών , που είναι δυνάμει ψηφοφόροι. Όμως στη Σουηδία, οι μελλοντικοί
ψηφοφόροι ….δεν παίζονται ! Στο σταθμό Οντενπλαν της Στοκχόλμης , σε μια σκάλα
για πεζούς, κάποιοι είχαν τη φαεινή ιδέα
να τοποθετήσουν πάνω στα
σκαλοπάτια τα πλήκτρα ενός μουσικού
οργάνου. Στη συνέχεια προσέδωσαν στη συνολική σκάλα την μορφή ενός
μεγάλου κεκλιμένου πιάνου,
και αφού προνόησαν για τη τοποθέτηση ενός ελαστικού υποστρώματος κάτω από τα πόδια των ανθρώπων που βάδιζαν ,
παρακολούθησαν τις αντιδράσεις αυτών των
τελευταίων με ένα βίντεο. Κάθε βήμα των
πεζών , παρήγαγε και μια νότα ! Το
αποτέλεσμα έδειξε ευχάριστη έκπληξη , χαρά, παιχνίδισμα μικρών και μεγάλων .
Στην επιστημονική οικολογία των
φυσικών οικοσυστημάτων υπάρχουν οργανισμοί – δείκτες, που επιτρέπουν την εύκολη αναγνωση των συνθηκών
ενός συστήματος. Το 95-96, λίγο μετά το
ξεκίνημα του βιολογικού καθαρισμού της Ψυττάλειας, η επιστροφή των αχινών στον Σαρωνικό λίγοι και μεταξύ αυτών ο
υποφαινόμενος, είχαν χαιρετήσει τη νέα κατάσταση ως δείκτη ανάκαμψης του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Οι πιο πολλοί δεν το πίστεψαν, αλλά όταν
άρχισαν τα θαλασσινά μπάνια και είδαν τους κολυμβητές στο Σαρωνικό να
αυξάνονται, τότε άλλαξαν γνώμη.
Οι πεζοί είναι επίσης δείκτες, του βαθμού υγείας ή ασθένειας ενός αστικού
οικοσυστήματος. Η παρουσία ή απουσία τους μιλάει για την κατάσταση στην πόλη..
«Η πόλη είναι ψυχότοπος» - έγραψε ο ψυχαναλυτής Αλεξάντερ Μίτσιρλιχ στη πολεοδομική (!) ανάλυσή του, που στα ελληνικά εκδόθηκε από τον «Ηριδανό» και «άκουγε» στον υπέροχο τίτλο: «Το άξενο των πόλεων πρωτουργό στην ψυχική αποργάνωση του πολίτη»..
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Η μεταπολιτευτική Δημοκρατία στη Πατρίδα μας στηρίχθηκε σε μια διπλή υπόσχεση/ υποχρέωση:
Αφενός στην κοινωνική συμμετοχή στη διαμόρφωση της πορείας της χώρας με την γνώμη όλων,ή έστω, της μεγάλης πλειοψηφίας, με διάφορους τρόπους, να μετράει.
Αφετέρου, για ένα βιοτικό επίπεδο που να επιτρέπει μια αξιοπρεπή διαβίωση, με όλους τους πολίτες να απολαμβάνουν τα στοιχειώδη δικαιώματα στη μόρφωση, στην υγεία, στην ασφάλεια.
Καμία από τις δύο υποσχέσεις/ υποχρεώσεις δεν ισχύει σήμερα.
Ευρισκόμενοι μπροστά σε νέες κοινωνικο-πολιτικές συνθήκες, τόσο εδώ όσο και στην ευρύτερη περιοχή, εν πολλοίς αδιαμόρφωτες, οφείλουμε να απαντήσουμε στις σύγχρονες προκλήσεις.
- με υπεράσπιση της ίδιας της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (και την διεύρυνση της), με υιοθέτηση ενός άλλου- εναλλακτικού Παραγωγικού μοντέλου για την χώρα,
-με την προάσπιση της εδαφικής κυριαρχίας και ακεραιότητας της χώρας, με την εκ νέου ανάδειξη της ΛΑΪΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ, της συμμετοχής των πολιτών, σε κυρίαρχο παράγοντα Δημοκρατικής λειτουργίας και Ευθύνης, με στήριξη του φρονήματος και της κοινωνικής συνοχής.
Μάϊος 2026
“Π.Π.”
Δύο περιπατητικές διαδρομές
εις μνήμην της Αθηνάς Μαρτίνου
εγκαινίασαν στις Σπέτσες
η ΕΛΛHNIKH ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού
και το Μαζί για το Παιδί
Με μια συγκινητική τελετή που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 17 Απριλίου 2026 στην Παναγία Έλωνα στις Σπέτσες, εγκαινιάστηκαν δύο νέες περιπατητικές διαδρομές αφιερωμένες στη μνήμη της Αθηνάς Ι. Μαρτίνου. Το έργο υλοποιήθηκε από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ), με τη στήριξη του Μαζί για το Παιδί, στο πλαίσιο του προγράμματος «Μονοπάτια Πολιτισμού» της ΕΛΛΕΤ, που υλοποιείται στο νησί σε συνεργασία με τον Δήμο Σπετσών και την Αναργύρειο και Κοργιαλένειο Σχολή Σπετσών.
Η τελετή ξεκίνησε με τη Θεία Λειτουργία στην Παναγία Έλωνα ενώ παράλληλα προσφέρθηκε η δυνατότητα περιπάτου από την Ντάπια προς την Παναγία Έλωνα με ξεναγό. Ακολούθησε αγιασμός και σύντομοι χαιρετισμοί.
Συγκεκριμένα, απηύθυναν χαιρετισμό η Δήμαρχος Σπετσών κα Ευγενία Φραγγιά, ο Πρόεδρος της Αναργυρείου και Κοργιαλενείου Σχολής Σπετσών κ. Ιωάννης Αίσωπος, ο κ. Θανάσης Μαρτίνος από το Ίδρυμα Αθανασίου και Μαρίνας Μαρτίνου, η κα Λυδία Καρρά, Ιδρύτρια και Πρόεδρος της ΕΛΛΕΤ, καθώς και η κα Αλεξάνδρα Μαρτίνου, Πρόεδρος του Μαζί για το Παιδί. Την εκδήλωση πλαισίωσε και μια σύντομη αναφορά στην ιστορία του νησιού από τον ιστορικό κ. Άδωνι Κύρου.
Η κυρία Αλεξάνδρα Μαρτίνου, Πρόεδρος του Μαζί για το Παιδί, στη δήλωσή της ανέφερε:
«Την γνώρισα το 1976 και μαζί βιώσαμε πολλές χαρές αλλά και πολλές δυσκολίες. Αρχηγός η Αθηνά Μαρτίνου, έφτιαξε μια μεγάλη εταιρεία, αλλά πιο σημαντικό έφτιαξε μια μεγάλη οικογένεια. Είχε το σπουδαίο χάρισμα να καθοδηγεί χωρίς να επεμβαίνει. Μας έδειξε τι σημαίνει δουλειά, προκοπή, απλότητα, αλλά και αγάπη και βοήθεια. Για αυτή τη θαυμαστή μητέρα, γιαγιά, γυναίκα, προσωπικότητα, είμαστε σήμερα εδώ για να εγκαινιάσουμε τα μονοπάτια στον τόπο που αγάπησε και μας έμαθε και εμάς να αγαπάμε. Στο Μαζί για το Παιδί, είμαστε υπερήφανοι που υλοποιήσαμε αυτό το έργο προς τιμήν της Αθηνάς Μαρτίνου. »
Η κυρία Λυδία Καρρά, Ιδρύτρια και Πρόεδρος της ΕΛΛΕΤ, δήλωσε: «Το πρόγραμμα Μονοπάτια Πολιτισμού ξεκίνησε πριν 14 χρόνια, την εποχή της μεγάλης οικονομικής κρίσης. Μέχρι σήμερα έχουμε υλοποιήσει το πρόγραμμα σε 14 περιοχές της χώρας μας και συνδεόμαστε με πολλούς διεθνείς οργανισμούς, που όχι μόνο προωθούν το πρόγραμμα στα εκατομμύρια μέλη τους, αλλά, συχνά το έχουν βραβεύσει.
Η Τιμώμενη Χώρα στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης για φέτος είναι η Βουλγαρία και σας προσκαλούμε να γνωρίσετε τη βουλγαρική λογοτεχνία μέσα από το έργω δύο καταξιωμένων Βουλγάρων συγγραφέων μας, της Ελένα Αλέξιεβα και της Ίνα Βαλτσάνοβα.
Η Ελένα Αλέξιεβα παρουσιάζει στο ελληνικό κοινό τη συλλογή διηγημάτων της Η διακοπή της σαμσάρας (μτφρ. Μπλαγκορόντνα (Ρόνυ) Φίλεβσκα – Πανάγου). Σαμσάρα είναι ο κύκλος της γέννησης, της ζωής, του θανάτου και της αναγέννησης – η αόρατη ρουτίνα που κρατά τους ανθρώπους δεμένους στις επαναλήψεις τους, στα λάθη, στις ενοχές και στις μικρές ελπίδες τους. Σύμφωνα με τον βουδισμό, η επίτευξη της νιρβάνα απαιτεί το σπάσιμό της και την απελευθέρωση από αυτήν.
Δεν
ξέρω πόσοι συμμετέχετε αυτή την περίοδο σε συζητήσεις για το τι μέλει
γενέσθαι στην πολιτική σκηνή. Όλοι πιστεύω. Η επικρατούσα άποψη νομίζω
είναι: σειρά τώρα έχει η Σοσιαλδημοκρατία. Η ΝΔ, και το στυλ διακυβέρνησής της, έφτασε στα όρια της κατάρρευσης. Για τα δεδομένα του συστήματος χρειάζεται ριζική ανασυγκρότηση.
Άρα μένουμε στο σύστημα με τη Σοσιαλδημοκρατία και -ελπίζουμε- με την
Πολιτική Οικολογία στη Βουλή ξεπερνώντας το 3%. [Αυτό είναι προσωπική
προσδοκία και επιθυμία…]
Αυτή η εκτίμηση λέει -και μην το πάρετε ως προσωπική επιθυμία και αυτό, είπαμε, η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ σταμάτησε στο Έμπολι-
υπάρχει ένας κύκλος που κλείνει, και ένας νέος που πασχίζει να ανοίξει,
με άξονα τη μετατόπιση από το μοντέλο της ΝΔ προς μια εναλλακτική
διακυβέρνηση. Τα δεδομένα και η λογική τι λένε: Μετά από εφτά χρόνια
διακυβέρνησης, το μοντέλο της ΝΔ αντιμετωπίζει τη φυσική φθορά. Η
αισθητή δυσαρέσκεια, που καταγράφεται στις μετρήσεις, κυρίως για την
οικονομία και τη λειτουργία των θεσμών, δείχνει ότι το αφήγημα της «σταθερότητας» της ΝΔ αρχίζει να εξαντλείται. Όταν ένα σύστημα φτάνει στα όριά του, η ανάγκη για ανασυγκρότηση είναι επιτακτική για να αποφευχθεί η πλήρης αποσταθεροποίηση.
του Γιάννη Σχίζα
Στη παρουσίαση του βιβλίου της Γωγώς Ατζολετάκη «Η τρίτη
Άνοιξη» (Αθήνα, εκδόσεις Επίμετρο) ήταν κυρίως ασπρομάλληδες και γενικώς
άνθρωποι που περίμεναν να ακούσουν τα όσα θλιβερά έχει η τρίτη ηλικία. Μετά την
ανάγνωση τμημάτων του βιβλίου μπορώ να υποθέσω ότι ασπάστηκαν μια νέα εκδοχή. Σ’ αυτό ήταν
υπεύθυνη η φιλοσοφική προδιάθεση της συγγραφέως, οι πολλές σκέψεις της από την
καθημερινή ζωή : Π.χ. το γεγονός ότι απέκλειε την γεροντική ξεκούραση γιατί
αυτή σε μεγάλες δόσεις κουράζει! Το ότι
συσχέτιζε τη ματιά της τηλεόρασης (πάντοτε ευθεία, κατά πρόσωπο !) με τη ματιά
των «δικών της», που ήταν λοξή ή στραμμένη στο άπειρο. Tο ότι απέκλειε τη συσχέτιση της
αυτονομίας με τη περιθωριακή ζωή, την μεταμοντέρνα εκτίμηση ότι τα χειροποίητα
βγάζουν χωριατιά και όχι αρχοντιά, το
ότι είμαστε αυτό που θυμόμαστε. Κι ακόμη την πικρή διαπίστωση ότι οι ηλικίες
της τρίτης διάστασης της ζωής έχουν μιαν αστείρευτη πηγή συζήτησης -
που είναι οι αρρώστιες!
Όμως η Ατζολετάκη δεν είχε ανάγκη μιας περίσσειας τέτοιων
σκέψεων-επιχειρημάτων, δεν είχε ανάγκη να θυμίσει το φιλικό με το γέρο-πατέρα παράδειγμα
του Αινεία στην αποχώρηση από την Τροία, γιατί προσέβλεπε σε ένα σενάριο σφικτό,
περιγραφικό της οικογενειακής ζωής που εξέπιπτε στο στάτους μιας οικογενειακής
δικτατορίας, για να ανακάμψει και πάλι στην κατάσταση της ανεξαρτησίας :
Το θέμα της συγγραφέως περιορίζονταν στα μικροθέματα ενός
συμβατικού, μικρο-μεσαίου κύκλου
ανθρώπων. Δεν υπεισέρχονταν στην μεγάλη κλίμακα, στην υπόθεση των
γηροκομείων ή οίκων ευγηρίας.
Του Σπύρου Στάλια,
Οικονομολόγου Ph.D
Στην ιστορία των εθνών, η
παρακμή σπάνια είναι αποτέλεσμα μιας μοιραίας σύμπτωσης. Συνήθως, είναι το
προϊόν μιας συλλογικής παραίτησης της ηγεσίας της. Στην περίπτωση της Ελλάδας,
η δεκαπενταετής κρίση αποκάλυψε μια τρομακτική αλήθεια: την πλήρη διολίσθηση
του πολιτικού και επιστημονικού κόσμου στην υπηρεσία ενός ύπουλου, υπερεθνικού
συμφέροντος.
1. Η Προδοσία των
«Ειδικών»
Το ερώτημα που πλανάται είναι αμείλικτο: Δεν γνώριζαν; Η απάντηση είναι ότι πολλοί οικονομολόγοι κατέστησαν εθελόδουλοι μιας θεωρητικής θρησκείας. Εκπαιδευμένοι στην ψευδαίσθηση της νεοφιλελεύθερηςάποψης της «ουδετερότητας του χρήματος» που μας έρχεται από τον αναχρονιστικό Νόμο του Σαί (δεν το λένε), αντιμετώπισαν το Ευρώ ως έναν σύγχρονο Κανόνα του Χρυσού που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Μετέτρεψαν την επιστήμη τους σε ιερατείο που επιβάλλει τη λιτότητα ως «κάθαρση», αγνοώντας ότι η μείωση των μισθών και των κρατικών δαπανών σε περιβάλλον χρέους είναι η συνταγή της βέβαιης κατάρρευσης.
2. Η Αριστερά της
Ντροπής
Η μεγαλύτερη απογοήτευση
ήρθε από την Αριστερά. Παγιδευμένη στον «Ευρωλιγουρισμό», πίστεψε ότι μπορεί να
υπηρετεί ταυτόχρονα τον Λαό και τους Θεσμούς. Η διολίσθησή της στην ντροπή
ολοκληρώθηκε όταν, φοβούμενη το κόστος της ρήξης με τη «νομισματική φυλακή»,
δέχθηκε να γίνει ο «έντιμος διαχειριστής» των μνημονίων. Επέβαλε μέτρα που
καμία δεξιά κυβέρνηση δεν θα τολμούσε, προσφέροντας στους δανειστές την
κοινωνική ειρήνη που χρειαζόντουσαν για να ολοκληρώσουν την αποκεφαλαιοποίηση
της χώρας.
3. Η Λαϊκή Δεξιά και η
Παράδοση των Κλειδιών
Από την άλλη πλευρά, η
Λαϊκή Δεξιά απεμπόλησε κάθε έννοια εθνικής στρατηγικής. Αντάλλαξε την εθνική
κυριαρχία και τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών με τη χίμαιρα της
«σταθερότητας». Κατέληξε να υπηρετεί τους τραπεζίτες, πείθοντας τη βάση της ότι
ο πατριωτισμός εξαντλείται στην τυπική πληρωμή των τόκων προς τους δανειστές,
ενώ η χώρα δημογραφικά και οικονομικά σβήνει.
Η Δικαιοσύνη ως
«Ηρακλειδεύς» των Δανειστών
Το πιο τραγικό φαινόμενο
αυτής της διολίσθησης είναι η μετάλλαξη της δικαστικής εξουσίας. Η Δικαιοσύνη,
που θα έπρεπε να είναι το τελευταίο οχυρό προστασίας του Συντάγματος και της
αξιοπρέπειας του πολίτη, μετετράπη σε έναν ιδιότυπο «Ηρακλειδέα» της ΕΚΤ,
του ΔΝΤ και του Ευρώ.
Με μια σειρά αποφάσεων
που επικαλούνται το «δημόσιο συμφέρον» —το οποίο ταυτίστηκε πλήρως με την
εξυπηρέτηση του χρέους— οι ανώτατοι δικαστές νομιμοποίησαν τη βίαιη λεηλασία
των εισοδημάτων και τη διάλυση του κοινωνικού ιστού. Αντί να ελέγξουν τη
συνταγματικότητα της εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας, έγιναν οι θεματοφύλακες της Στρατηγικής
Της Υποτέλειας. Η «Αιδώς» του
Πλάτωνα χάθηκε και από τις δικαστικές αίθουσες, εκεί όπου η ανάγκη των
δανειστών βαφτίστηκε «υπέρτατος νόμος», αφήνοντας τον Λαό ανυπεράσπιστο μπροστά
στον παραλογισμό.
Του Γιάννη Σχίζα
Στην
ιστορία η μετατροπή του αδύνατου σε
δυνατό δεν σημαίνει πως ο,τιδήποτε μπορεί
να συμβεί, ούτε σημαίνει πως ο,τιδήποτε
μπορεί να εικάζεται ως
μέλλουσα δυνατότητα . Το κινητό τηλέφωνο δεν υπήρχε σαράντα χρόνια πριν αλλά τώρα υπάρχει, όμως αυτό δεν επιτρέπει
να πιθανολογείται ότι μετά από άλλα σαράντα
χρόνια η κύρια μορφή
τηλεπικοινωνίας θα γίνεται μέ τη μεταβίβαση
σκέψης τη βοηθεία ηλεκτρονικών
καταποτίων, ενώ τα κινητά θα έχουν γίνει
μουσειακά είδη....
Υπό τον σημερινό ορίζοντα δεδομένων,
υπάρχουν πυρηνικές εγκαταστάσεις του Σερζ της Ελβετίας και στην παρουσία του αρχέγονου
«σωματιδίου του θεού» - του μποζόνιου Higgs που τελικά επιβεβαιώθηκε το
2012 -
αλλά προτάσεις που δηλώνονται ευθέως ως φουτουριστικές και σαν
τέτοιες εκμαιεύουν τη συμπάθεια ή ανοχή
μας. Υπάρχουν όμως και άλλες που
επιμένουν σε ένα γνωσιολογικό κλεφτοπόλεμο με το να μην παρουσιάζονται στα
μεγάλα «Fora» των ιδεών , και που δεν αποσύρονται προς επανεξέταση, έστω και αν
έχουν υποστεί διαψεύσεις επί διαψεύσεων.
Σήμερα με τη βοήθεια του big bang της κυβερνοφαντασίας και με την
φαντασμαγορική – αλλά καθόλου νοητική – πρόσληψη των νέων
φυσικών θεωρημάτων περί χορδών,
αντιύλης κλπ., ο Homo Sapiens παραχωρεί κάποτε τη θέση του στον Homo Barufius.
Όταν οι εφημερίδες παραχωρούσαν σελίδες στο θαυματουργό άναμα του αγίου φωτός
το βράδυ της ανάστασης, όταν η ιδέα του
ταξιδιού στο χρόνο (και συγκεκριμένα στο παρελθόν) εξακολουθεί να τίθεται από
ορισμένους φυσικούς σε βαθμό ώστε να αξίζει
διάψευσης και πρόγκας από τον Ευτύχη Μπιτσάκη, όταν η ΟΥΦΟ-λογία και τα περί συνωμοσιών απoσιώπησης της εξωγήϊνης παρουσίας έρχονται και
επανέρχονται, όταν η άποψη περί «χημικών
ιχνών»(Chem trails) που
παράγονται από αεροπλάνα με πιθανό σκοπό την ανακοπή της κλιματικής αλλαγής(!) εξακολουθεί να κινείται ερήμην σοβαρών επιχειρημάτων, δεν είναι καθόλου περίεργο το να δημιουργείται ζωτικός χώρος για τον μπαρ-ουφο -λογιωτατισμό..
|
2, 3 & 4
Μαΐου, Αθήνα
«Με 657 δείγματα από 24 χώρες έκλεισαν οι εγγραφές
στον ATHENA
2026»
Ιδιαίτερα αυξημένο ήταν και φέτος το ενδιαφέρον από την Ελλάδα και το εξωτερικό για συμμετοχή στον διεθνή διαγωνισμό ελαιολάδου «Athena International Olive Oil Competition» (ATHENA IOOC). Οι εγγραφές για τη διοργάνωση του 2026, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 2, 3 και 4 Μαΐου στο ξενοδοχείο StratosVassilikos στην Αθήνα, έχουν πλέον ολοκληρωθεί.
Η φετινή, 11ηδιοργάνωση σηματοδοτεί την επιστροφή του
διαγωνισμού εκεί όπου όλα ξεκίνησαν, στην Αθήνα, εγκαινιάζοντας τη δεύτερη
δεκαετία της πορείας του. Με 657 δείγματα από 24 χώρες, ο ATHENAIOOC επιβεβαιώνει τον
διεθνή χαρακτήρα του και τη διαρκώς αυξανόμενη απήχησή του.
Φέτος, από τα συμμετέχοντα δείγματα, το 42% προέρχεται από την Ελλάδα και
το 58% από το εξωτερικό, από τις εξής χώρες: Αζερμπαϊτζάν, Αλγερία, Αργεντινή,
Βραζιλία, Γαλλία, ΗΠΑ, Ιορδανία, Ισπανία, Ιταλία, Κίνα, Κροατία,
Κύπρος, Λιβύη, Μαρόκο, Μαυροβούνιο, Νότια Αφρική, Πακιστάν, Πορτογαλία,
Σαουδική Αραβία, Σλοβενία, Τυνησία, Τουρκία. Αξιοσημείωτη είναι η πρώτη
συμμετοχή χωρών όπως το Πακιστάν και το Αζερμπαϊτζάν, γεγονός που υπογραμμίζει
την παγκόσμια εξάπλωση της ελαιοκομικής παραγωγής, αλλά και το ενδιαφέρον για
τον διαγωνισμό.
Τετάρτη 29 Απριλίου 2026, 12:00, στο κτήριο της ΕΛΛΕΤ, Τριπόδων 28, Πλάκα.
Αγαπητοί φίλοι,
Η
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ), πιστή στην
αποστολή της για την προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος, σας προσκαλεί
σε μια κρίσιμη Συνέντευξη Τύπου και ανοιχτή συζήτηση με θέμα τις
Στρατηγικές Αγωγές κατά της Συμμετοχής του Κοινού (SLAPPs).
Τα
τελευταία χρόνια, γινόμαστε μάρτυρες μιας αυξανόμενης τάσης
καταχρηστικών νομικών ενεργειών. Ένδικα μέσα —αγωγές και μηνύσεις—
χρησιμοποιούνται όχι για την αναζήτηση της αλήθειας, αλλά ως μέσο
πίεσης για την οικονομική εξόντωση και τη φίμωση δημοσιογράφων, ενεργών
πολιτών και, πρωτίστως, περιβαλλοντικών οργανώσεων που ασκούν το
δικαίωμα της κριτικής.
Στην
ΕΛΛΕΤ θεωρούμε χρέος μας να αναδείξουμε αυτή την πρακτική, η οποία
υπονομεύει τη διαφάνεια και τη συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων
που αφορούν το κοινό μας μέλλον.
του Γρηγόρη Κλαυδούχου