|
By planodion on 10 Μάϊος 2026
|

Ζήσης Σαρίκας
(Ἀφιέρωμα 22/22)
| |
|
|
Ἡ τράνς
ΧΕΙ
σοβαρότερα προβλήματα ἀπ' τοὺς ἄλλους νέους. Πρῶτα-πρῶτα,
ἴσως ἀποφασίσει νὰ κάνει τὴ φοβερὴ ἐγχείρηση, νὰ γυρίσει τα
μέσα ἔξω. Ἂν πάλι ἀπορρίψει τὸ νυστέρι, πρέπει νὰ ἀφήνει νύχια
καὶ μακριὰ μαλλιά, νὰ κουβαλάει ἕνα ψεύτικο βαρὺ στῆθος, νὰ
κάνει ἀποτρίχωση, μανικιοὺρ καὶ πεντικιούρ, νὰ βάφεται, νὰ
φοράει τακούνια καὶ ὅλη τὴν περίπλοκη ἁρματωσιὰ μιᾶς
γυναίκας. Κι ἀπὸ πάνω, πρέπει νὰ εἶναι θωρακισμένος μὲ
αὐθάδεια καὶ θάρρος, νὰ μὴν χαμπαρίζει ἀπὸ φοβέρες καὶ ἀπειλές,
νὰ μπορεῖ νὰ τρώει καὶ νὰ δίνει ξύλο, νὰ γαμάει καὶ νὰ
γαμιέται, νὰ τὰ βγάζει πέρα μὲ τὰ τσογλάνια, τοὺς προαγωγούς,
τοὺς διεστραμμένους καὶ τοὺς μπάτσους. Σὲ ἕνα μόνο πρᾶγμα δὲν ἔχει
πρόβλημα: στὸ ἐπάγγελμα ποὺ θὰ διαλέξει.

|
|
|
|
Πηγή: Ζήσης Σαρίκας, Μακριὰ ἀπ’ τὸν κόσμο, καὶ ἄλλα κείμενα, Πανοπτικόν, 2008.Ζήσης Σαρίκας
(Θεσσαλονίκη, 1953). Σπούδασε Nεοελληνικὴ Φιλολογία καὶ
Φιλοσοφία στὴ Φιλοσοφικὴ Σχολὴ τοῦ Ἀριστοτελείου
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εἶναι συγγραφέας,
μεταφραστὴς καὶ ἐπιμελητὴς ἐκδόσεων. Ἔγραψε τὰ βιβλία: Μῦθοι τῆς τεχνολογίας (Ἐκδοτικὴ Θεσσαλονίκης, 1987), Ψίχουλα: μικρὰ πεζά (Νησῖδες, 1998· Πανοπτικόν, 2008), Τὸ ὅραμα τοῦ ὑπεράνθρωπου: μιὰ ἑρμηνεία τοῦ ἔργου τοῦ Φρίντριχ Νίτσε «Ἔτσι μίλησε ὁ Ζαρατούστρα» (Νησῖδες, 2003· Βάνιας, 2008· Πανοπτικόν, 2014), Μακριὰ ἀπ' τὸν κόσμο (Πανοπτικόν, 2008), Ἀνθρώπινες σκιές (Πανοπτικόν, 2012), Κυριακὴ ρεπό
(Ἑστία, 2014). Ἔχει μεταφράσει στὰ ἑλληνικὰ τὸ σύνολο τοῦ
φιλοσοφικοῦ ἔργου τοῦ Φρίντριχ Νίτσε, ἔργο ποὺ διήρκεσε
εἴκοσι χρόνια, καθὼς καὶ ἔργα τῶν Ντιντερό, Μπακούνιν,
Στίρνερ, Φρόϊντ, Φουκό, Μποντριγιάρ, Καστοριάδη, Κοϊρὲ καὶ τῶν
στοχαστῶν τῆς Σχολῆς της Φρανκφούρτης. Ὑπῆρξε διευθυντὴς τῆς
σειρᾶς ἀρχαίων Ἑλλήνων συγγραφέων στὶς ἐκδόσεις Ἐξάντας,
καθὼς καὶ τοῦ βραχύβιου ἐκδοτικοῦ οἴκου τοῦ Ἀριστοτελείου
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Τὸν Νοέμβριο τοῦ 2016 τιμήθηκε
ἀπὸ τὴν Ἑταιρεία Συγγραφέων μὲ τὸ βραβεῖο "Διδῶ Σωτηρίου" γιὰ
τὸ σύνολο τοῦ ἔργου του.
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου