Η Ύδρα του Πολιτισμού ή της Ανεξέλεγκτης Απόρριψης των Σκουπιδιών της στη Θάλασσα;

 

Εδώ και πενήντα και πλέον χρόνια, η ανεξέλεγκτη και παράνομη υπαίθρια χωματερή που εντοπίζεται μόλις τέσσερα χιλιόμετρα από τη γραφική πρόσοψη της πόλης της Ύδρας, τροφοδοτεί καθημερινά τον παρακείμενο χείμαρρο με τόνους πλαστικών και άλλων απορριμμάτων που καταλήγουν εσκεμμένα στα θαλάσσια οικοσυστήματα του Σαρωνικού Κόλπου. Είναι πραγματικά αδιανόητο πώς - ένα νησί 2.000 κατοίκων που επιθυμεί να προβάλλεται ως λίκνο πολιτισμού και οικολογικής ευαισθησίας, το οποίο δέχεται ετησίως 300.000 επισκέπτες υψηλών εισοδηματικών στρωμάτων, που διοργανώνει θεσμούς για την βιώσιμη ανάπτυξη, όπως το Blue Heritage Round Table Hydra και το Blue Life Hydra κτλ.και διαθέτει πόρους που άλλα νησιά δεν μπορούν καν να ονειρευτούν - αντιλαμβάνεται με αυτό τον τρόπο την ευθύνη του απέναντι στο θαλάσσιο περιβάλλον.

Αυτή η κατάσταση αντικατοπτρίζει με τον πιο γλαφυρό τρόπο πολλά από τα κακώς κείμενα της ελληνικής πραγματικότητας, αποκαλύπτοντας το πραγματικό κόστος της υποτιθέμενης κουλτούρας, του νεοπλουτισμού, της “πασαρέλας” των superyacht και των celebrities, που είτε εν αγνοία τους, είτε εθελοτυφλώντας, συμμετέχουν σε μία ύψιστη ύβρη προς τη θάλασσα, με το κόστος των προστίμων να μετακυλίεται τελικά στους Έλληνες πολίτες.

Η παράνομη υπαίθρια χωματερή τροφοδοτεί καθημερινά τον παρακείμενο χείμαρρο με τόνους πλαστικών και άλλων απορριμμάτων που καταλήγουν εσκεμμένα στα θαλάσσια οικοσυστήματα του Σαρωνικού Κόλπου.

Χ.Α.Δ.Α. της Ύδρας: Χρονικό Εγκληματικής Αναποτελεσματικότητας

ΤΟ ΝΕΡΟ ΝΕΡΑΚΙ

 

 ksipnistere  14/11/2025

Του Γιάννη Σχίζα*

Σε μια από τις πρόσφατες επιστημονικές ανακαλύψεις που καταχωρούνται στο περιοδικό της «Διεθνούς Ένωσης Υδρογεωλόγων» (Hydrogeology Journal) γίνεται αναφορά σε παράκτια νερά χαμηλής αλατότητας που είναι αποθηκευμένα σε ιζήματα κάτω από τον Κορινθιακό Κόλπο..Ως αιτία αναφέρονται οι μεγάλες πτώσεις της στάθμης της θάλασσας κατά τις παγετώδεις περιόδους, που επέτρεψαν στο νερό της βροχής και των ποταμών να διεισδύσει στα παράκτια και υποθαλάσσια ιζήματα και μέρος του να διατηρηθεί μέχρι σήμερα….
Παρά την ύπαρξη αυτών των μεγάλων ποσοτήτων , το πρόβλημα του νερού είναι υπαρκτό στην σημερινή Ελλάδα, όπως και στον κόσμο όλο. Η τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ προειδοποιεί ότι χώρες δίχως κρατικές επεμβάσεις – όπως η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία- θα βρεθούν αντιμέτωπες με σημαντική μείωση των υπόγειων υδάτων. Η ίδια έκθεση αναφέρει ότι με βάση τα τελευταία στοιχεία για τις «Παγκόσμιες Προοπτικές Ξηρασίας» του 2025 στην Ελλάδα , το ποσοστό του νερού που χάνεται στην Ελλάδα από τα συστήματα ύδρευσης πλησιάζει το 30%: Η χώρα μας δηλαδή βρίσκεται στο μέσο της απώλειας υδατικών πόρων, που έχει σαν κορυφαία την Βουλγαρία και σαν τελευταία την Δανία με την Εσθονία.
Ο ΟΟΣΑ δείχνει ότι η παγκόσμια χερσαία έκταση που επηρεάζεται από την ξηρασία διπλασιάστηκε μεταξύ 1900 και 2020,

Μήλος: Δάσος, ρέμα και σκουπιδότοπος ονόματι Φυρλίγκος !

 

Στις 26 Αυγούστου 2024 ξέσπασε δασική πυρκαγιά στην περιοχή «Φυρλίγκος» της Δημοτικής Κοινότητας Τρυπητής, στη Μήλο, με αποτέλεσμα να καταστραφεί η δημοτική εγκατάσταση δεματοποίησης των αστικών απορριμμάτων αλλά και όλα τα δέματα απορριμμάτων που είχαν αποτεθεί διαχρονικά από τον Δήμο. Η Δημοτική Κοινότητα κηρύχθηκε σε κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης Πολιτικής Προστασίας για την διαχείριση των συνεπειών που είχαν προκύψει από την πυρκαγιά - απόφαση Α3950/28-08-2024 του Γενικού Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας - η οποία αρχικά ορίσθηκε για ένα μήνα, από τις 26 Αυγούστου έως 26 Σεπτεμβρίου 2024 αλλά στη συνέχεια επεκτάθηκε έως τις 28 Ιανουαρίου 2026 μέσω διαδοχικών παρατάσεων.   Ένα χρόνο μετά την κήρυξη της περιοχής σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, στις 12 Αυγούστου 2025, η αστυνομία συνέλαβε το προσωπικό καθαριότητας και τους υπεύθυνους του Δήμου Μήλου και τους προσήγαγε στην Εισαγγελία Σύρου, με την κατηγορία της διάθεσης των σύμμεικτων απορριμμάτων του νησιού στην περιοχή «Φυρλίγκος» - σε παρακείμενο χώρο παλαιού ΧΑΔΑ του νησιού που είχε αποκατασταθεί - δίχως άδεια.   Για περισσότερα από 10 χρόνια, έως την ημέρα της παρέμβασης του Εισαγγελέα και της αστυνομίας, ο Δήμος Μήλου σώρευε ανεξέλεγκτα τα σύμμεικτα απορρίμματα του σε διάφορα σημεία της θέσης «Φυρλίγκος»,

Βρόχινο νερό και πλατείες -Σφουγγάρι

  

Καινοτόμος Διαχείριση Βρόχινων Υδάτων σε Αστικό Πράσινο

    Οι “πλατείες-σφουγγάρι” αποτελούν μια νέα προσέγγιση στο σχεδιασμό του αστικού χώρου που στοχεύει στην αειφόρο διαχείριση των ομβρίων υδάτων, μέσω φυσικών και ημιφυσικών υποδομών. Με τη βοήθεια διαμορφωμένων επιφανειών, φυτεύσεων και υπεδάφιων στρωμάτων, οι πλατείες αυτές μπορούν να συλλέγουν, φιλτράρουν, αποθηκεύουν και επαναχρησιμοποιούν το νερό της βροχής, ενισχύοντας τη βιοποικιλότητα, μειώνοντας τον κίνδυνο πλημμυρών και βελτιώνοντας το μικροκλίμα των πόλεων.

1. Εισαγωγή

    Στο πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής και της αύξησης των ακραίων καιρικών φαινομένων, οι πόλεις καλούνται να διαχειριστούν πιο αποτελεσματικά τα αστικά όμβρια ύδατα. Οι αδιαπέραστες επιφάνειες, όπως το τσιμέντο και η άσφαλτος, εμποδίζουν την απορρόφηση του νερού από το έδαφος, αυξάνοντας την επιφανειακή απορροή και τις πλημμύρες.

    Η έννοια του “σφουγγαριού” στον αστικό σχεδιασμό, προέρχεται από την ιδέα ότι οι αστικοί χώροι μπορούν να απορροφούν, να συγκρατούν και να επαναχρησιμοποιούν το νερό, όπως ένα φυσικό οικοσύστημα. 

Εικονα 1: κάτω  Απεικόνιση επιφανειακής απορροής προς φίλτρα χαλικιού και δεξαμενή

Tο σχέδιο Νετανιάχου για κατοχή της Λωρίδας ενώ ο λιμός κλιμακώνεται καθιστά άμεση την απειλή της εθνοκάθαρσης

 

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

«Οι άνθρωποι θα μαθαίνουν για αυτή τη μέρα στα μαθήματα Ιστορίας, όπως μαθαίνουν άλλες ημερομηνίες όπου σφραγίστηκε η μοίρα ενός λαού. Τα ονόματα εκείνων που θα λάβουν την απόφαση θα γίνουν συνώνυμα της ατίμωσης». Αυτά έγραψε την ο διακεκριμένος Ισραηλινός δημοσιογράφος Γκίντεον Λέβι στη Haaretz την περασμένη Τετάρτη ενόψει της συνεδρίασης του συμβουλίου ασφαλείας του Ισραήλ που αποφάσισε, χαράματα Παρασκευής, την επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων με άμεσο στόχο την κατάληψη της Πόλης της Γάζας, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο κατάληψης ολόκληρης της παλαιστινιακής Λωρίδας.

«Το σχέδιο του πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου... σημαίνει την εξόντωση χιλιάδων ανθρώπων, την καταστροφή των προϋποθέσεων επιβίωσης περισσότερων από δύο εκατομμύρια ζωντανών- νεκρών και την τελική ισοπέδωση μιας πολυπληθούς, ζωηρής λωρίδας γης όπου αυτοί οι άνθρωποι ζούσαν κάποτε, αλλά όχι πια», τόνιζε ο Λέβι, για να προσθέσει: «Το συμβούλιο ασφαλείας που θα αποφασίσει την ανακατάληψη της Γάζας θα αποφασίσει επίσης την εθνοκάθαρση της κατειλημμένης περιοχής... θέτοντας τους κατοίκους της ενώπιον του διλήμματος να πεθάνουν ή να εκτοπιστούν».

Η απόφαση της Παρασκευής προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις από τη συντριπτική πλειονότητα της διεθνούς κοινότητας,

ΤΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙΕΙ (2ο μέρος)

 

Του Γιάννη Σχίζα

 

ΤΟ ΣτΕ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ

Οι  αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκριναν ως αντισυνταγματική τη μεταβίβαση με το νόμο 4389/2016 της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ (Εταιρεία Ύδρευσης Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης) στο ΤΑΙΠΕΔ, συνιστούν μια  νίκη του κινήματος  για τα κοινά αγαθά στην Ελλάδα. Η νεοφιλελεύθερη αντίληψη ηττήθηκε καίρια, σε μια στιγμή που συνεχίζονταν η πρόοδός της σε πολλά πεδία. Τώρα πλέον η «Πρωτοβουλία για τη Διασφάλιση της  Δημόσιας Διαχείρισης του Νερού» καθώς και το ΣΕΚΕΣ (Συμμετοχικό Ενωτικό Κίνημα Εργαζομένων και Συνταξιούχων) ζητάνε την επιστροφή των μετοχών της ΕΥΔΑΠ από το υπερταμείο στο κράτος, καθώς  και την ανακοπή της διαδικασίας εκποίησης του  Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος (ΕΥΣ) σε ιδιωτικά συμφέροντα.

Το ζήτημα του νερού επανήλθε  στην επιφάνεια, όχι τόσο από την άποψη της άμεσης στενότητας, της εποχής 1989-1991, όταν η λειψυδρία είχε πλήξει τη χώρα, όσο από την άποψη της πιθανής ιδιωτικοποίησής του. Σχετικά με το ζήτημα αυτό, ορισμένα επιχειρήματα κατά της ιδιωτικοποίησης  εκπέμπουν ένα είδος «Λεγκαλισμού», θεωρώντας δηλαδή ότι το ζήτημα θα λύνεται επ’ άπειρον  με δικαστικές αποφάσεις  και άλλοτε  με την επίκληση γενικών αρχών Δικαίου και ανθρωπισμού. Το γνωμικό «Το νερό δεν είναι εμπόρευμα» προβιβάζεται σε αξίωμα, όταν είναι  απολύτως κατανοητό ότι το νερό όπως το ηλεκτρικό ή η συγκοινωνία ή  το ο,τιδήποτε μπορούν να είναι κοινόχρηστα ή εμπορεύσιμα αγαθά, μπορούν να υπηρετούν τον άνθρωπο ή το κέρδος, αναλόγως των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών δύναμης…

Εργοστάσια Καύσης και η ανάστροφη πυραμίδα της Διαχείρισης Αποβλήτων

 του Στέφανου Σταμέλλου

 

Διαβάζαμε στο ρεπορτάζ πριν λίγες ημέρες, ότι το Υπουργείο Περιβάλλοντος εξετάζει τη δημιουργία έξι μονάδων καύσης απορριμματογενών καυσίμων και σύμμεικτων απορριμμάτων [https://www.kathimerini.gr/society/563587357/exi-monades-kaysis-aporrimmaton-poy-tha-chorothetithoyn/]. Μελέτη που παρουσιάστηκε στο ΥΠΕΝ «ονοματίζει» τις περιφερειακές ενότητες στις οποίες αυτές πρόκειται να δημιουργηθούν.

 

Ακούγαμε επίσης σε τοπικό ραδιόφωνο τον πρόεδρο του ΦΟΔΣΑ Στερεάς και δήμαρχο Λαμίας να ψελλίζει κυριολεκτικά κάτι μεταξύ ΜΕΑ, ΜΑΑ και εργοστασίων καύσης, χωρίς και ο ίδιος να ξέρει τι, πώς, πότε και με ποια ακριβώς χρηματοδότηση θα γίνουν όλα αυτά, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα και λέγοντας ότι «…η Χαλκίδα αυτή τη στιγμή έχει σοβαρότατο πρόβλημα, δεν έχει πού να τα πάει. Σε λίγο αυτό θα’ ρθει και σε μας», εννοώντας τον ΧΑΔΑ/ΧΥΤΑ της Λαμίας «…και αν φέτος καταφέρουμε τη χρονιά, θα’ ναι θαύμα». Τόσο απλά!

 

Το νερό καίει…( Οι πλημμύρες έρχονται και παρέρχονται, η ξηρασία μένει)

 

Του Γιάννη Σχίζα

 

«Νερό που καίει» έλεγαν  οι Ινδιάνοι το ουϊσκυ, πριν να  μάθουν  το κανονικό του όνομα. Τώρα το νερό  μετατρέπεται σε ένα καυτό θέμα, που απειλεί να τορπιλίσει την κυρίαρχη πολιτική …. Ο ποιητής Μιχάλης Κατσαρός (1919-1998) έγραφε σε στίχο του ότι «Το μέλλον  θα έχει πολύ ξηρασία», καταστροφολογώντας πιο πολύ για το μέλλον  του νερού παρά για  την στέρηση του στο παρόν.

Στη διάρκεια του τυφώνα Μίλτον στη Φλώριδα είχαμε   ημερήσιες  βροχές 300 και βάλε  χιλιοστών, κάτι δηλαδή αντίστοιχο με τις ετήσιες βροχοπτώσεις στην Αττική(!). Παρά τα διαδραματιζόμενα εκεί,   υπάρχει η γενική τάση αύξησης της ξηρασίας, υπάρχει η γενική τάση ανισοκατανομής των βροχοπτώσεων,  υπάρχει η τάση αύξησης των γεωτρήσεων πέρα από ένα ανεκτό υπέδαφος. Υπάρχει ένας πόλεμος κατά της ερημοποίησης, που για την ώρα χάνεται, όπως ανέλυε η Ελένη  Μπριασούλη. Δικαίως το ΣτΕ με την απόφαση  2519/2022  αναφέρεται στη διακήρυξη της ίδιας της Ευρωπαϊκής Οδηγίας  2000/60 ότι «το ύδωρ δεν είναι εμπορικό προϊόν» και σημειώνει ότι : «από τις διατάξεις της Οδηγίας και το σκοπό της, συνιστάμενο στη διασφάλιση της ποιότητας του ύδατος και στη διαχείριση αυτού όχι ως εμπορικού προϊόντος, αλλά ως κοινωφελούς αγαθού, προκύπτει ότι η εθνική πολιτική παροχής υπηρεσιών ύδρευσης, συμπεριλαμβανομένης και της τιμολόγησης αυτών, σχεδιάζεται από τα κράτη μέλη ως πολιτική παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, με βασικό κριτήριο την επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων της εν λόγω Οδηγίας για την προστασία των εσωτερικών, επιφανειακών και υπόγειων υδάτων».

 

Λύσεις βασισμένες στην Φύση για ανθεκτικές πόλεις

 

του Κωνσταντίνου Τάτση

        

        Καθώς οι πόλεις και οι πόλεις μας συνεχίζουν να επεκτείνονται και να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής, η ενσωμάτωση των τεσσάρων αρχών της βιώσιμης αστικής αποστράγγισης καθίσταται επιτακτική για την αποτελεσματική και υπεύθυνη διαχείριση του νερού. Καθώς η νομοθεσία της EE αλλάζει τον τρόπο για ένα πιο πράσινο, πιο ανθεκτικό αστικό περιβάλλον, είναι ολοένα και πιο επιτακτική ανάγκη να έχουμε πλήρη κατανόηση της βιώσιμης αστικής αποχέτευσης ομβρίων υδάτων ως μετατόπιση από την παραδοσιακή προσέγγιση στις μεθόδους γκρι αποχέτευσης, δημιουργώντας έτσι αρμονία σε αυτό που διαφορετικά θα ήταν ενα τσιμεντένιο αβίωτο τέρας .

        Το Φυσικές λύσεις διαχείρισης νερού Sustainable Urban Drainage System (SuDS), που περιστασιακά αναπαρίσταται καθώς η λογική επεξεργασίας αντιγράφει την φυσική ακολουθία μεθοδολογιών  απορροής. Η ιδέα της Φυσικής λύσεις διαχείρισης προωθεί τη διαίρεση της περιοχής που πρόκειται να αποστραγγιστεί σε υπολεκάνες απορροής με διαφορετικά χαρακτηριστικά αποστράγγισης και χρήσεις γης, καθεμία με τη στρατηγική της αποστράγγισης-διήθησης

    Κατά τον διαχωρισμό των λεκανών απορροής σε τμήματα, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτό επηρεάζει ολόκληρη τη διαχείριση της λεκάνης απορροής και τον υδρολογικό κύκλο.

Ανακύκλωση: Αντί για ένα βιώσιμο μοντέλο διαχείρισης, τα προβλήματα συσσωρεύονται (ή… καίγονται)

TOY ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΣΤΑΜΕΛΛΟΥ

Η απόφαση της Κίνας το 2017 να σταματήσει την εισαγωγή ανακυκλώσιμων αποβλήτων έχει φέρει στην επιφάνεια τις αδυναμίες του παγκόσμιου συστήματος διαχείρισης απορριμμάτων. Οι χώρες, ιδιαίτερα εκείνες που βασίζονταν στην εξαγωγή των αποβλήτων τους, αναζητούν εναλλακτικές λύσεις. Χωρίς όμως σαφή στρατηγική και επαρκείς υποδομές, η βιώσιμη διαχείριση παραμένει ζητούμενο. Αυτό επιβάλλει την ανάγκη για επενδύσεις στην κυκλική οικονομία και την ανάπτυξη τοπικών μονάδων ανάκτησης, ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από τρίτες χώρες.

 

Στη χώρα μας στον τομέα αυτό, της ανάκτησης/αξιοποίησης των ανακυκλώσιμων στερεών αποβλήτων, φαίνεται ότι δεν έχει παρθεί κανένα μέτρο. Έχω την εντύπωση ότι όλοι οι αρμόδιοι με έναν τρόπο προσπαθούν να κρύψουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί. Το ζήτημα γίνεται ιδιαίτερα σοβαρό, με τις πυρκαγιές σε αποθήκες ανακυκλώσιμων υλικών να έχουν γίνει σχεδόν… "κανονικότητα". Κάνοντας μια αναζήτηση στο διαδίκτυο, τον τελευταίο χρόνο καταγράφονται επτά (7) τέτοιες φωτιές: Στις 7.5.2024 στο ΚΑΛΟΧΩΡΙ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ, στις 14.8.2024 στη ΛΑΡΙΣΑ, στις 6.9.2024 στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, στις 2.10.2024 ξανά στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, στις 6.11.2024 στη ΒΙΠΕ ΒΟΛΟΥ, στις 25.11.2024 στο ΚΟΡΩΠΙ και στις 16.1.2025 στον ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟ. Στις 3.10.2020 δημοσίευμα της εφημερίδας ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ αναφέρεται σε «13 ακόμα πυρκαγιές που έχουν σημειωθεί  τους τελευταίους  20 μήνες σε Αττική, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις» https://www.rizospastis.gr/story.do?id=10954163

Αλλαλούμ η κυβερνητική πολιτική για την ανακύκλωση

 

Πάλι οι πολίτες θα πληρώσουν τα σπασμένα!   Παρά τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από την ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία για τα απορρίμματα η Ελληνική κυβέρνηση και οι περισσότερες περιφέρειες και Δήμοι έχουν αποτύχει από κοινού να προωθήσουν μια ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων με στόχο τη βελτίωση της περιβαλλοντικής επίδοσης, τη μείωση της σπατάλης πόρων και υλικών και τον εξορθολογισμό των χρημάτων που διατίθενται για τη συλλογή, μεταφορά και διάθεση των απορριμμάτων. Σε αυτό το πλαίσιο υπάρχουν και αναπτύσσονται ιδιοτελή συμφέροντα που βγάζουν πολλά από τα απορρίμματα και θέλουν να βγάλουν ακόμα περισσότερα με την προώθηση μονάδων καύσης που θα μας δεσμεύσουν μακροχρόνια.  Τη στιγμή που ολοκληρώνεται η θητεία προηγούμενων δημάρχων και περιφερειαρχών και αναλαμβάνουν οι νέοι από 1/1/2024, ορισμένοι δήμαρχοι που έκαναν ελάχιστα για να βελτιωθεί η καθαριότητα και να αυξηθεί η ανακύκλωση και κομποστοποίηση των απορριμμάτων ανακοίνωσαν μειώσεις των τελών καθαριότητας - όπως ο απερχόμενος δήμαρχος Αθηναίων Κ. Μπακογιάννης - αλλά στην πραγματικότητα αφήνουν - με ευθύνη και της κυβέρνησης - ένα τεράστιο χρέος που θα κληθούν οι πολίτες να πληρώσουν σύντομα. Στην πραγματικότητα οδηγούμαστε σε μεγάλη αύξηση των δημοτικών τελών καθαριότητας και πριμοδοτείται η καύση απορριμμάτων: οι Δήμοι - και οι δημότες - θα κληθούν να καταβάλουν επιπλέον 230.000.000 ευρώ μέχρι το Μάρτιο 2024 λόγω του "τέλους ταφής" επειδή έχουμε ως χώρα αποτύχει να μειώσουμε τα απορρίμματα που οδηγούνται για ταφή κατά 50% όπως προέβλεπε η νομοθεσία, ήδη από το 1991!

Διαχείριση απορριμμάτων: Σκόπιμη καθυστέρηση με τεράστιες ευθύνες της αυτοδιοίκησης

 

του Στέφανου Σταμέλλου 

Όψιμες και ανειλικρινείς χαρακτηρίσαμε στις αρχές του χρόνου τις αντιδράσεις του ΦΟΔΣΑ Στερεάς για τις «αλλαγές» στο σχεδιασμό της κυβέρνησης αναφορικά με την ιδιωτικοποίηση μέσω ΣΔΙΤ στην κατασκευή των Μονάδων Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΜΕΑ) και γενικότερα στην υλοποίηση του Περιφερειακού Σχεδίου (ΠΕΣΔΑ). Λέγαμε μάλιστα ότι δεν χρειάζονται πολλά σχόλια, γιατί δυστυχώς επιβεβαιωνόμαστε, όταν λέγαμε ότι οι όποιες καθυστερήσεις στη διαχείριση των απορριμμάτων οφείλονται στα σχέδια για την ιδιωτικοποίηση και το μοίρασμα της πίτας ανάμεσα στις εταιρείες του κλάδου. Πάντα οι αδικαιολόγητες καθυστερήσεις έχουν ως σκοπό την υπονόμευση και την αδυναμία επίτευξης των στόχων για να φανεί η αναγκαιότητα της ιδιωτικοποίησης. Τα ίδια μπορεί να πει κανείς και τώρα, με αφορμή την πρόσφατη ανακοίνωση του ΦοΔΣΑ Στερεάς / απάντηση στο γιατί δεν εντάχθηκαν οι Μ.Ε.Α. Άμφισσας, Λαμίας και Χαλκίδας στο ΕΣΠΑ.

 

Πριν ακριβώς εφτά χρόνια, τον Νοέμβριο του 2016, γράφαμε για το προτεινόμενο «Αναθεωρημένο Περιφερειακό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ) της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας» στις παρατηρήσεις για διαβούλευση:

«Συμπερασματικά, τα νούμερα δείχνουν ότι πρόκειται για έναν ΠΕΣΔΑ που προσπαθεί, υπό το βάρος του ΕΣΔΑ, να νομιμοποιήσει προειλημμένες αποφάσεις για σχεδιασμούς προσανατολισμένους στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των εταιριών και του λόμπι των σκουπιδιών και εις βάρος των πολιτών. Αποδείξαμε ότι κινείται αντίθετα από τις επιταγές του ΕΣΔΑ, γιατί δεν προωθεί την τοπική διαχείριση και θέτει σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων του ΕΣΔΑ για χωριστή συλλογή μέσω της σκόπιμης υποεκτίμησης των απαραίτητων οικονομικών πόρων. Ακολουθεί την παρωχημένη λογική της χρηματοδότησης του ΕΣΠΑ, που αφήνει σχεδόν εκτός τη Διαλογή στην Πηγή - των ανακυκλώσιμων την παραπέμπει στα ΣΣΕΔ - και είναι ελάχιστη για τις άλλες δράσεις, δίνοντας τη μερίδα του λέοντος σε έργα ΜΕΑ/ΧΥΤΥ, και δε βλέπουμε πώς θα εκπληρωθούν οι προϋποθέσεις και οι στόχοι, που θέτει η ΕΕ και ο ΕΣΔΑ, για έργα και δράσεις στην κορυφή της ιεράρχησης των αποβλήτων.

 

Τι δεν λέει ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ για την ανακύκλωση και την Διαλογή στην Πηγή

 

Του  Στέφανου Σταμέλλου

Τουλάχιστον έλλειψη ειλικρίνειας και αυτοκριτικής μπορεί να αποδώσει κανείς σε όσα λέει ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ Δ. Παπαστεργίου στο άρθρο του στην εφημερίδα «Απογευματινή». Επαναλαμβάνει τα αυτονόητα και χιλιοειπωμένα ευχολόγια, προσπαθώντας να αποφύγει ή να αποκρύψει τις ευθύνες της αυτοδιοίκησης για τις καθυστερήσεις στην Ανακύκλωση και την Διαλογή στην Πηγή.

 

Δεν φταίνε λέει οι Δήμοι… Οι Δήμοι φταίνε! και βασικά η ΚΕΔΕ ως το συλλογικό όργανο εκπροσώπησης -και ο ίδιος ως πρόεδρος και πρόεδρος του ΦΟΔΣΑ Τρικάλων – Καρδίτσας- διότι δεν έθεσαν την ανακύκλωση ως πρώτη προτεραιότητα. Αν πράγματι οι δήμοι ήθελαν να προχωρήσουν τα Σχέδια και οι δεσμεύσεις, έπρεπε να πιέσουν την κυβέρνηση για χρηματοδότηση διεκδικώντας την υλοποίηση των στόχων και των έργων. Σ’ αυτό μπορεί φυσικά να αντιπαραθέσει κανείς, πως η αυτοδιοίκηση εδώ και χρόνια σταμάτησε να είναι διεκδικητική και δεν είναι παρά το «μακρύ χέρι» της κυβέρνησης και φέουδο του κόμματος…

 

Αποτέφρωση ή «ανακύκλωση» νεκρών;

 

Του Γιάννη Σχίζα

Aυγή 
14.4.23

 

Όταν περνάω κοντά στα νεκροταφεία Παπάγου, Χολαργού, Βούλας και Γλυκών Νερών, που έχουν χτιστεί σε  υπέροχες δασικές εκτάσεις του Υμηττού, σκέπτομαι ότι η αποτέφρωση νεκρών είναι μια διαδικασία που εξοικονομεί χώρο.  Σκέπτομαι τον περιορισμό των «εξόδων διαχείρισης» των νεκρών σωμάτων, τον περιορισμό της ζήτησης τάφων και άλλων διευκολύνσεων , που επέρχεται με την  αποδοχή της  αποτέφρωσης στη χώρα μας.

 

Σίγουρα, ο θάνατος έχει παιδαγωγική  αξία για τους ζωντανούς. Η   σημασία της νεκρής ζωής και των μηνυμάτων που εκπέμπει το θέαμα του θανάτου  υπό τη μορφή τάφων -   μηνυμάτων για την αυθεντική βίωση του παρόντος, για την υπεροχή της αγάπης, για την προσαρμογή μας στη  φιλοσοφία του «μέτρου» -    είναι μεγάλη. Δεν χρειάζεται να προσφεύγουμε στην προσδοκία κάποιας  Αναστάσεως για να ανακαλύπτουμε αυτή την παιδαγωγική αξία.

 

Όμως υπάρχει το καλυτερότερο στη θέση του καλού  : Ο θάνατος είναι μια απώλεια, που  μπορεί να  προσκομίζει και οφέλη. 

Για την καταβολή του Τέλους Ταφής των Απορριμμάτων από τους δήμουs

 

του Στέφανου Σταμέλλου

 

Σύμφωνα με τον νόμο 4819/23.7.2021, από την 1η Ιανουαρίου 2022 επιβάλλεται τέλος ταφής για τις ποσότητες αστικών αποβλήτων που πηγαίνουν σε Χώρους Υγειονομικής Ταφής (ΧΥΤΑ). Υπόχρεοι καταβολής είναι οι ΦοΔΣΑ και οι δήμοι. Το τέλος ταφής είναι είκοσι (20) ευρώ ανά τόνο σκουπιδιών και αυξάνεται ετησίως κατά πέντε (5) ευρώ ανά τόνο. Αποδίδεται από τους υπόχρεους σε ειδικό λογαριασμό του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) και υπολογίζεται ανά εξάμηνο με βάση τις ποσότητες αποβλήτων που διατέθηκαν στους ΧΥΤΑ.

 

Με βάση τα παραπάνω, το 2022 ο Δήμος Λαμίας θα κληθεί να πληρώσει περίπου 600.000 ευρώ, με βάση τον παραγόμενο ετήσιο όγκο απορριμμάτων, ο οποίος είναι περίπου 30.000 τόνοι. Το ποσό αυτό δε φαίνεται να εμφανίζεται στον προϋπολογισμό του 2022, αν και ο Νόμος έχει ψηφιστεί από τον Ιούλιο του 2021.

 

Η αλήθεια είναι ότι το τέλος ταφής ήταν μια υποχρέωση που σέρνονταν από χρόνια, και έπαιρνε αναβολές με αποφάσεις των κυβερνήσεων.

Επιστολή της ΕΛΛΕΤ για το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου «Ολοκληρωμένο πλαίσιο για τη διαχείριση των αποβλήτων…».

 

 

H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) έστειλε χθες την επισυναπτόμενη επιστολή στον Πρωθυπουργό, τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, τους Αρχηγούς των Κοινοβουλευτικών Ομάδων και τους Βουλευτές αναφορικά με τις τροπολογίες που αφορούν θέματα πολεοδομικού και χωροταξικού σχεδιασμού στο υπό ψήφιση σχέδιο νόμου «Ολοκληρωμένο πλαίσιο για τη διαχείριση των αποβλήτων…», εκφράζοντας την ανησυχία της για το πρότυπο ανάπτυξης και δόμησης που αυτές συνεπάγονται.

 

Η ΕΛΛΕΤ επισημαίνει το απαράδεκτο της διαδικασίας που συνεχίζεται να εφαρμόζεται αναφορικά με την προσθήκη τροπολογιών σε απολύτως διαφορετικού αντικειμένου νομοσχέδια και μάλιστα χωρίς να έχει προηγηθεί η παραμικρή διαβούλευση. Ιδιαίτερα τονίζει ότι το περιβάλλον κακοποιείται ανεπανόρθωτα από την εκτός σχεδίου δόμηση και διαδικασίες που την ισχυροποιούν.

 

 

Για περισσότερες πληροφορίες, επικοινωνήστε με τα γραφεία της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ  Περιβάλλοντος & Πολιτισμού: κα Κ. Στεμπίλη - Τηλ: 210 - 32 25 245 & 210 - 32 26 693 / E-mail: sepi@ellinikietairia.gr  / www.ellet.gr

 

Η ανεξέλεγκτη εναπόθεση αποβλήτων οργιάζει∙ και η αυτοδιοίκηση κοιμάται!

 

 

Επανειλημμένα έχουν έρθει στην επικαιρότητα περιστατικά απόρριψης σκουπιδιών και Αποβλήτων Εκσκαφών, Κατασκευών και Κατεδαφίσεων (ΑΕΚΚ) σε διάφορους χώρους, ιδίως κοινόχρηστους, αλλά και ιδιωτικούς. Πέρα από την ακύρωση της ανακύκλωσης και της εναλλακτικής διαχείρισης των αποβλήτων σύμφωνα με τον Εθνικό Σχεδιασμό Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ), το αποτέλεσμα αυτών των περιστατικών αναμφισβήτητα είναι η ρύπανση και η υποβάθμιση του περιβάλλοντος, αλλά και ο κίνδυνος πυρκαγιάς.

 

Σύμφωνα με τη νομοθεσία*, η αρμοδιότητα για την προστασία και τον καθαρισμό αυτών των χώρων ανήκει στους Δήμους. Ειδικότερα για τα απόβλητα εκσκαφών, κατασκευών και κατεδαφίσεων (ΑΕΚΚ), οι Δήμοι υποχρεούνται να τα συγκεντρώσουν και να τα πάνε σε νόμιμο αδειοδοτημένο χώρο επεξεργασίας - ανακύκλωσης σύμφωνα με το Νόμο 3463/2006 «περί Αρμοδιοτήτων Δήμων και Κοινοτήτων».

Χίμαιρες ανθρώπου-μαϊμούς

 

Οι χίμαιρες ανθρώπου-μαϊμούς όχι μόνο έζησαν έως τρεις εβδομάδες, αλλά περιείχαν πολύ μεγάλη ποσότητα ανθρωπίνων κυττάρων.

Μία αμερικανο-κινεζική ομάδα επιστημόνων, για πρώτη φορά, αφού εισήγαγε ανθρώπινα βλαστικά κύτταρα σε έμβρυα μαϊμούδων, ανέπτυξε αυτά τα χιμαιρικά έμβρυα και τα διατήρησε για μεγάλο χρονικό διάστημα έως 20 ημερών.

Οι ίδιοι ερευνητές, το 2017, είχαν δημιουργήσει τα πρώτα υβρίδια ανθρώπων-χοίρων, με σύντομη διάρκεια ζωής και με πολύ μικρή παρουσία ανθρωπίνων κυττάρων, καθώς τότε μόνο το ένα στα 100.000 κύτταρα του χιμαιρικού εμβρύου ήταν ανθρώπινο. Τώρα δημιουργήθηκαν χίμαιρες ανθρώπου-μαϊμούς, που όχι μόνο έζησαν έως τρεις εβδομάδες, αλλά περιείχαν πολύ μεγάλη ποσότητα ανθρωπίνων κυττάρων. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι τέτοιες εμβρυϊκές χίμαιρες ανθρώπων-μαϊμούδων θα βοηθήσουν στη μελέτη των ασθενειών, στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων, καθώς και στην παραγωγή ιστών και οργάνων προς μεταμόσχευση.

ΜΕΑ Λαμίας: Για μια φορά ακόμα εκφράζουμε την έντονη αντίθεσή μας

 

Η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Περιφέρειας γνωμοδότησε θετικά - με ομόφωνη μάλιστα απόφαση! - στην ΜΠΕ της Μονάδας Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΜΕΑ) και του ΧΥΤΥ Λαμίας∙ μια ΜΕΑ δυναμικότητας 76.750 σύμμεικτων + 10.250 προδιαλεγμένων οργανικών = 87.000 tn/έτος Αστικών Στερεών Αποβλήτων (ΑΣΑ), όταν οι δέκα δήμοι, που προβλέπεται να εξυπηρετεί, παράγουν περίπου 70.000 tn/έτος ΑΣΑ! Για μια φορά ακόμα εκφράζουμε την έντονη αντίθεσή μας, σε μια αναιτιολόγητη υπερδιαστασιολόγηση, που δε λαμβάνει καθόλου υπόψη πολιτικές πρόληψης, επανάχρησης και ανακύκλωσης με Διαλογή στην Πηγή, σύμφωνα με τον ΕΣΔΑ, τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες και την Κυκλική Οικονομία.

 

Προχωρούν στη Λαμία στην κατασκευή της πανάκριβης υπερδιαστασιολογημένης ΜΕΑ

 

TOY ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΣΤΑΜΕΛΛΟΥ

 

Ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κωστής Χατζηδάκης, εισηγήθηκε χθες στο Υπουργικό Συμβούλιο την έγκριση, μεταξύ των άλλων, της εφαρμογής της διαδικασίας αναγκαστικής απαλλοτρίωσης του άρθρου 7 του Ν. 2881 για τη Μονάδα Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΜΕΑ) και Χώρο Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ)στη θέση «Νευρόπολη» του Δήμου Λαμιέων και τη ΜονάδαΕπεξεργασίας Προδιαλεγμένων Οργανικών (ΜΕΠΟ) στη Λιβαδειά.

[πηγή:https://www.euro2day.gr/news/economy/article/2054098/anagkastikes-apallotrioseis-gia-thn-kataskeyh-trio.html]

 

Η Μονάδα Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΜΕΑ) του Δήμου Λαμιέων προβλέπεται να γίνει στη θέση Νευρόπολη, δίπλα στον υπάρχοντα ΧΥΤΑ. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, θα είναι η μεγαλύτερη ΜΕΑ στην Κεντρική Ελλάδα. Πρόκειται να έχει 25ετή διάρκεια λειτουργίας και δυναμικότητα 76.750tn/έτος σύμμεικτωνΑστικών Στερεών Αποβλήτων (ΑΣΑ),10.250n/έτοςΠροδιαλεγμένωνΟργανικών και 7.000tn/έτος ιλύος.Θα εξυπηρετεί δε τους έξι από τους επτά Δήμους της Π.Ε. Φθιώτιδας (όλους εκτός από τον Δήμο Λοκρών, που θα τα πηγαίνει στη ΜΕΑ Θήβας), τους δύο Δήμους της Π.Ε. Ευρυτανίας και τους δύο βόρειους Δήμους της Π.Ε. Ευβοίας (Ιστιαίας-Αιδηψού και Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας). Ο ΧΥΤΥ προβλέπεται επίσης να έχει διάρκεια ζωής 17, 5 έτη. Φαίνεται ξεκάθαρα η υπερδιαστασιολόγηση της Μονάδας, τη στιγμή που η δυναμικότητά της υπερβαίνει κατά πολύ και το σύνολο των παραγόμενων ΑΣΑ στους δέκα Δήμους!!