Ημέρες ορειβασίας

Ημέρες ορειβασίας

Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026

Ο Γιάννης Μαρίνος απέρχεται

 

Με ιδιαίτερη συγκίνηση τερματίζω με το σημερινό σημείωμα την τακτική επικοινωνία με τους αναγνώστες μου από το πάντα φιλόξενο «Βήμα» και γενικά την αρθρογραφική μου συνεισφορά στα έντυπα του οργανισμού Alter Ego, αφού προηγήθηκε από το 1965 η τακτική αρθρογραφία μου στο περιοδικό «Οικονομικός Ταχυδρόμος», του οποίου διετέλεσα διευθυντής από το 1965 έως το 1996.

Το βαθύ γήρας (είμαι 96 ετών) και η επίπονη δέσμευση να αρθρογραφώ κάθε Κυριακή με οδήγησαν να την τερματίσω. Η σημερινή μου απόφαση είναι επώδυνη και χρειάστηκε κάποιους μήνες έως ότου οριστικοποιηθεί, καθώς δεν άντεχα πια την κυριακάτικη αρθρογραφική μου δέσμευση. Αυτή σημαίνει τον τερματισμό της τακτικής συνεχούς αρθρογραφίας μου που είχε ως αφετηρία το μακρινό έτος 1965 έως σήμερα, δηλαδή επί 61 χρόνια.

Η περίοδος της αρθρογραφικής μου ακμής ταυτίζεται με την εποχή που υπήρξα διευθυντής του περιοδικού «Οικονομικός Ταχυδρόμος», δηλαδή από το 1965 έως το 1996. Ας σημειωθεί ότι κατά την περίοδο που διετέλεσα διευθυντής του, πέραν του κυρίου άρθρου, που συνήθως ήταν εκτεταμένη μελέτη ενός θέματος της επικαιρότητας, κάλυπτα ακόμη κάθε εβδομάδα δύο σελίδες υπό τον τίτλο «Αντιοικονομικά» και με υπογραφή «Κριτόβουλος». Επί πολλά έτη επίσης αρθρογραφούσα στο «Βήμα» υπό τον τίτλο «Κοινός Νους» και υπογραφή «ένας εργαζόμενος νέος». Προέκταση του Κοινού Νου υπήρξαν τα έως και σήμερα άρθρα μου στο «Βήμα». Επίσης από το 1972 έως το 1975 υπήρξα συντάκτης της στήλης «Το επταήμερο ενός ποπολάρου» στα «Νέα» και επί τρία χρόνια υπεύθυνος της κυριακάτικης εκπομπής στον ραδιοφωνικό σταθμό Top FM μαζί με τον Παντελή Καψή.

Η τέχνη παράγων μετασχηματισμού του αστικού περιβάλλοντος (Τρίτο μέρος)

 

Γιάννης Σχίζας


ΤΟ ΗΧΟΤΟΠΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Υπάρχει ακόμη το ηχοτοπίο της πόλης – ηχοτοπίο που μερικές φορές επιδιώκουμε τη διατήρησή του με τους νόμους περί «κοινής ησυχίας». Υπάρχουν μορφές μετασχηματισμού αυτού του ηχοτοπίου – από τοπίο συγκυριακό, όπου οι θόρυβοι διαδέχονται ο ένας τον άλλο δίχως να μετασχηματίζονται σε ένα σκοπό και  χωρίς να συνθέτουν ένα νόημα, σε ένα ηχοτοπίο με τάξη και νόημα. 

Η αίσθηση αυτής της εμπειρίας είναι καταλυτική για τον πολίτη, από τη στιγμή που συμβάλλει ο ίδιος στο να δημιουργεί μια κοινότητα  ήχων με τις πιο απλές κινήσεις. Ο πεζός που κινείται υπό το κράτος κάποιων ήχων μπορεί να είναι ένας εύχαρις πεζός, ο οποίος δεν χρησιμοποιεί τον αστικό χώρο για μετακίνηση μεταξύ  δύο σημείων αλλά ζει  και βιώνει πολλά μέσα σ΄ αυτόν.

Στέλιος Καραγιαννόπουλος Επιβίωση: Πρόσφυγες κι εργάτες στον 20ό αιώνα


 

Σελίδες: 202, ISBN: 978-618-5466-60-2, Τιμή: 14 ευρώ

Εκδόσεις Τσουκάτου

 

 

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Τσουκάτου το νέο βιβλίο του Στέλιου Καραγιαννόπουλου Επιβίωση: Πρόσφυγες κι εργάτες στον 20ό αιώνα.

Αυτή είναι η ιστορία του Παναγιώτη. Πρόσφυγας από την Κωνσταντινούπολη, καπνεργάτης στην Καβάλα, όμηρος στη Βουλγαρία, εργάτης στη ναζιστική Γερμανία. Μια ζωή σαν όλες τις άλλες. Σαν αυτές τις ζωές για τις οποίες η επίσημη ιστορία δεν έχει χώρο. Ζωές οι οποίες συνήθως καταλήγουν μια στατιστική, ένα νούμερο. Ή τίποτα. Τις ζωές αυτές για να τις αφουγκραστείς πρέπει να διαβάσεις ανάμεσα από τις γραμμές των αρχείων και να προλάβεις τους γέροντες προτού ξεκινήσουν για το δικό τους ταξίδι. Είναι και η ιστορία καταγραφής του απόηχου που άφησε πίσω της η ζωή του Παναγιώτη. Μια αναζήτηση σε αρχεία, σε μνήμες, σε τόπους. Και μια προσπάθεια αυτά τα θραύσματα να αποκτήσουν νόημα. Να απαντήσουν ερωτήματα. Να εξηγήσουν επιλογές. Όταν η λάθος απόφαση σήμαινε πείνα, κακουχία, θάνατο. Είναι και η ιστορία της οικογένειας του Παναγιώτη. Των ανθρώπων που ήρθαν πριν και μετά απ’ αυτόν. Των ανθρώπων που άγγιξε, που κοίταξε, που έφαγε μαζί τους στο ίδιο τραπέζι. Aπό το ίδιο πιάτο. Που τους απογοήτευσε και τον πίκραναν. Που τους μάλωσε και του γύρισαν την πλάτη. Που στάθηκαν δίπλα του όταν η γη έτρεμε. Είναι η ιστορία των ανθρώπων που έζησαν ακόμα μία μέρα, όταν η επιβίωση δεν ήταν αυτονόητη.

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026

 

Οι «Αλφαβητικές πολιτείες» της Π. Λαμπούση

 Παρουσίαση του βιβλίου της Πηνελόπης Λαμπούση «Αλφαβητικές πολιτείες – 24 διαδρομές λόγου και τέχνης» διοργανώνουν οι εκδόσεις Το Δόντι. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2026, στις 7:30 μ.μ., στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δικηγορικού Συλλόγου Πατρών (Φιλοποίμενος 24, Πάτρα, Γ΄ όροφος).

Ένα γράμμα αρκεί για να ανοίξει νέους ορίζοντες. Και μια λέξη, επιλεγμένη ανάμεσα σε αμέτρητες άλλες, μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για έναν κόσμο σκέψεων, συναισθημάτων και αναζητήσεων.
Το πρώτo βιβλίο της Πηνελόπης Λαμπούση αποτελείται από 24 δοκίμια, κάθε ένα από τα οποία συμπορεύεται με ένα κείμενο της αρχαιοελληνικής, ελληνιστικής ή νεοελληνικής γραμματείας και ένα εικαστικό έργο.
Στην εκδήλωση θα μιλήσουν:
- Χρήστος Ι. Μπούρας, Πρύτανης Πανεπιστημίου Πατρών
- Μαρία Πετροπούλου, φιλόλογος - συγγραφέας
- Έφη Σταυροπούλου, ψυχολόγος - συστημική ψυχοθεραπεύτρια
Συντονίζει ο Αλέξανδρος Χάιδας, φιλόλογος, PhD.
Η παρουσίαση θα πλαισιωθεί από ζωντανή μουσική με σαξόφωνο από τον Σταύρο Ξιούρα, καθηγητή πνευστών οργάνων.

Ένα ολοκληρωμένο σχέδιο χωρικής οικιστικής ανάπτυξης στη Δυτική Μάνη

 

που ουδέποτε θεσμοθετήθηκε και οι σημερινές επιπτώσεις

 

1 Οκτωβρίου 2026

 

 

Ένα σημαντικό Σχέδιο Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης (ΣΧΟΑΠ) του 2005 που εκπονήθηκε από τη ν ομάδα του αρχιτέκτονα-πολεοδόμου Δημήτρη Ντοκόπουλου και της PLAS ΕΠΕ, δεν κατέληξε σε θεσμοθέτηση, γιατι προκάλεσε τοπικές διαφωνίες και αντιδράσεις σχετικές με τα όρια επέκτασης των οικισμών και τις ζώνες προστασίας.

 

Η ευθύνη της πολιτείας είναι μεγάλη, γιατί στη Δυτική Μάνη ισχύει ακόμη ένα Προεδρικό Διάταγμα 06.12.1982 (ΦΕΚ 588/Δ1982), που επιτρέπει την εκτός του συνεκτικού πυρήνα των οικισμών δόμηση εντός μιας ζώνης ακτίνας 800 μέτρων από το κέντρο τους. Το συγκεκριμένο ΠΔ αφορά οικισμούς με πληθυσμό κάτω των 500 κατοίκων (απογραφής 1981). Με Υπουργική απόφαση, (ΦΕΚ 292/Δ΄/1983) καθορίστηκαν ως στάσιμοι πολλοί εκ των οικισμών της Μεσσηνιακής Μάνης, για τους οποίους ξεκίνησε η εφαρμογή της ανωτέρω διάταξης.

 

1η Οκτωβρίου – Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων – Συνταξιούχων

 

Η ΑΓΣΣΕ, σύμφωνα με το καταστατικό της, γιορτάζει σήμερα, 1η Οκτωβρίου, την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων – Συνταξιούχων. Απευθύνουμε θερμούς χαιρετισμούς σε όλους τους συνταξιούχους της χώρας, που με τον μόχθο και τις θυσίες μιας ζωής στήριξαν την οικογένεια, την οικονομία και την κοινωνία. Οι συνταξιούχοι δεν είναι βάρος, είναι θεμέλιο της κοινωνίας.

Η ημέρα αυτή δεν είναι μόνο γιορτή και τιμή, είναι και ημέρα διεκδίκησης. Η πολιτεία οφείλει να εγγυάται σε κάθε συνταξιούχο ζωή με αξιοπρέπεια. Γι' αυτό η ΑΓΣΣΕ επαναλαμβάνει το διεκδικητικό της πλαίσιο:

 

1.           Αποκατάσταση των απωλειών της μνημονιακής περιόδου. Οι συνταξιούχοι έχουν υποστεί τεράστιες απώλειες που σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν το 50%. Απαιτούμε σταδιακή και ουσιαστική επαναφορά του εισοδήματός τους.

2.           Πραγματικές αυξήσεις σε κύριες και επικουρικές με τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας.

3.           Κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης συνταξιούχων (ΕΑΣ). Η εισφορά αποτελεί διπλή φορολόγηση των συνταξιούχων και πρέπει να καταργηθεί πλήρως.

4.           Χορήγηση του επιδόματος των 400€ σε όλους τους συνταξιούχους, χωρίς ηλικιακούς  περιορισμούς, με την προοπτική της επαναφοράς των Δώρων.

5.           Αποκατάσταση των αδικιών στις συντάξεις χηρείαςκαι για τις πριν το νόμο Κατρούγκαλου συντάξεις.Διασφάλιση ότι η σύνταξη των επιζώντων συζύγων δεν θα περικόπτεται, δεν θα κρατούνται εισφορές ασθένειας για τον θανόντα και θα καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες τους.

6.           Αποτελεσματικά μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεξέλεγκτης ακρίβειας στην ενέργεια, τα καύσιμα, τα τρόφιμακ.α

7.           Δημόσια, ποιοτική και έγκαιρη υγειονομική περίθαλψη. Πρόσβαση στα φάρμακα και στις εξετάσεις χωρίς οικονομικό εμπόδιο και χωρίς μακριές αναμονές.

8.           Θεσμικό πλαίσιο για την αναγνώριση του συνταξιουχικού κινήματος ως ισότιμου κοινωνικού εταίρου. Οι συνταξιούχοι δεν μπορούν να παραμένουν απλοί αποδέκτες αποφάσεων που τους αφορούν άμεσα. Απαιτούμε τη θεσμοθέτηση της συμμετοχής των εκπροσώπων τους, και πρωτίστως της ΑΓΣΣΕ, στον κοινωνικό διάλογο και στη διαμόρφωση της ασφαλιστικής, φορολογικής και κοινωνικής πολιτικής, με τον ίδιο θεσμικό ρόλο που έχουν οι υπόλοιποι κοινωνικοί εταίροι.

9.           Κοινωνική ένταξη και συμμετοχή. Υπηρεσίες φροντίδας και δράσεις από την Πολιτεία, ώστε κανένας ηλικιωμένος να μην μένει μόνος, αβοήθητος και αόρατος.


Η ΑΓΣΣΕ θα συνεχίσει να αγωνίζεται με ενότητα, υπευθυνότητα και συνέπεια για τα δίκαια αιτήματα των συνταξιούχων. Η εργασία μιας ολόκληρης ζωής δεν είναι παρελθόν, είναι δικαίωμα που ισχύει και σήμερα.

Χρόνια πολλά σε όλους τους συνταξιούχους. Η αξία μας δεν μετριέται με την ηλικία, αλλά με όσα προσφέραμε και όσα συνεχίζουμε να προσφέρουμε.

Το Γραφείο Τύπου της Α.Γ.Σ.Σ.Ε.

 

 

Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026

Φεστιβάλ ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ!


 

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΝΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗΣ

 


 



ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΝΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗΣ


 Όλοι γνωρίζουν την πικροδάφνη ως καλλωπιστικό φυτό. Λίγοι όμως συνειδητοποιούν ότι αποτελεί ένα ολόκληρο οικοσύστημα. 


Εικόνα από την τοποθεσία Suggerimenti e Segreti di Nonna



Μανώλης Καπάνταης 

Δασολόγος- Περιβαλλοντολόγος                                                     

 τ. Δ/ντης Πρασίνου


Αν παρατηρήσεις προσεκτικά ένα κλαδί πικροδάφνης το καλοκαίρι, θα ανακαλύψεις μια ολόκληρη κοινότητα, όπου κάθε μέλος επιτελεί διαφορετικό ρόλο. 

        Οι Κίτρινες αφίδες (*Aphis nerii*) — το χρώμα τους δεν είναι τυχαίο. Αποθηκεύουν στο σώμα τους τις καρδιοτοξικές γλυκοσίδες του φυτού.  Αυτό το έντονο κίτρινο στέλνει το μήνυμα: «Μη με φας, είμαι δηλητηριώδης». Οι πασχαλίτσες που τις κυνηγούν καλούνται να αντιμετωπίσουν αυτή την άμυνα. 

        Η Νυχτοπεταλούδα η η Σφίγγα της πικροδάφνης (*Daphnis nerii*) — η κάμπια της είναι από τις μεγαλύτερες της Μεσογείου, με έντονο πράσινο χρώμα και ψευδο-οφθαλμούς. Κι αυτή τρέφεται με τα φύλλα της πικροδάφνης και εξουδετερώνει τις τοξίνες. Το ενήλικο έντομο συγκαταλέγεται στα ομορφότερα της Ευρώπης. 

        Μέλισσες και Βομβίνοι αναζητούν νέκταρ στα άνθη καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας· η πικροδάφνη ανθίζει για μεγάλο χρονικό διάστημα, αποτελώντας πολύτιμη πηγή τροφής για τους επικονιαστές του καλοκαιριού. 

        Σχεδόν όλα αυτά τα είδη χρησιμοποιούν το ίδιο κόλπο: καταναλώνουν το τοξικό χυμό από το φυτό και το μετατρέπουν σε πανοπλία.

Γι' αυτό και πολλά από αυτά τα έντομα εμφανίζουν τα ίδια χρώματα — έντονο κίτρινο, μαύρο και πορτοκαλί.

Μια εμφάνιση , «στολή», που δηλώνει: «Μην αγγίζεις». 

Ένα φυτό. Μια πληθώρα ζωών.

Η αποτρεπτική μιμητική δεν είναι ατομική τακτική.  

Είναι μια γλώσσα που μιλάει όλη η κοινότητα.

        Το κείμενο αυτό είναι ένας οδηγός που μας δείχνει ότι για κάθε πρόβλημα πρέπει να γίνονται διεπιστημονικές συνεργασίες για όφελος των πολιτών.                                 

Η περίπτωση αποφάσεων επικηρύξεων της πικροδάφνης από ένα επιστημονικό κλάδο είναι τρανό παράδειγμα. Αποτέλεσμα χαμένος ο πολίτης…

Περισσότερα για την πικροδάφνη στην ιστοσελίδα biokipos


 

ΟΤΑΝ ΤΟ ΟΜΟΡΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΣΥΝΑΝΤΆ ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΠΑΡΟΝ




 

Επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη στον Σκοπιανό τενόρο Μπλαγκόζα Νακόσκι

 

"Κύριε Νακόσκι,

Υποθέτω ότι είσθε πολύ νέος και επομένως δε γνωρίζετε ορισμένα γεγονότα που συνέβησαν πριν από πάρα πολλά χρόνια, και που εξηγούν τη σημερινή στάση μου στο θέμα των σχέσεων ανάμεσα στους δύο λαούς μας

Πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν το νεαρό και αδύνατο τότε ΚΚΕ θέλησε να γίνει μέλος της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Μόσχα), το Βουλγαρικό και το Γιουγκοσλαβικό Κομμουνιστικό Κόμμα έθεσαν ως προϋπόθεση για την ένταξή του να δηλώσει ότι συμφωνεί να σχηματισθεί ανεξάρτητο κομμουνιστικό κράτος με το όνομα «Μακεδονία» που να συμπεριλαμβάνει όλη τη Βόρειο Ελλάδα

Οπως ήταν φυσικό, ξεσηκώθηκε θύελλα στην Ελλάδα, που ανάγκασε το ΚΚΕ να αναθεωρήσει αυτή τη θέση

Του έμεινε όμως ένα μεγάλο στίγμα, που νομίζω ότι έσβησε όταν το ΚΚΕ μπήκε το 1941 επικεφαλής της Αντίστασης κατά των Γερμανών

Στο τέλος του πολέμου, δημιουργήθηκε η Κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία και τότε ο Τίτο έδωσε στο νότιο τμήμα της χώρας, στην περιοχή του Βαρδάρη, το όνομα «Μακεδονία», με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να βρεθεί στο μέλλον η ευκαιρία να φτάσουν τα σύνορα της χώρας του στο Αιγαίο

Το δυστύχημα για τη χώρα μας ήταν ότι μετά την απελευθέρωσή της από τους Γερμανούς οδηγηθήκαμε στον Εμφύλιο πόλεμο, κατά τον οποίο η Κυβέρνηση των Αθηνών εξαρτούσε την επιβίωσή της από τη βοήθεια των Δυτικών Δυνάμεων

Ήταν εντελώς εξαρτημένη και, όπως φάνηκε, ειδικά οι Άγγλοι δεν ήθελαν να ενοχληθεί ο Τίτο, με την ελπίδα ότι θα έκανε αυτό που τελικά έκανε

Δηλαδή να διακόψει τις σχέσεις του με τη Μόσχα

Γι’ αυτόν τον λόγο οι ελληνικές κυβερνήσεις δε διαμαρτυρήθηκαν τότε, ενώ όλος ο κόσμος γνώριζε ότι με το όνομα αυτό ο Γιουγκοσλάβος ηγέτης δημιουργούσε τον Δούρειο Ίππο, για να επαναλάβει αυτό που έκανε ως άνθρωπος της Κομμουνιστικής Διεθνούς

Δηλαδή την προσπάθεια δημιουργίας μιας "Μακεδονίας του Αιγαίου"

Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2026

Μεγάλη Εθνική Διαβούλευση Νέων στη Ρόδο: «Τεχνητή Νοημοσύνη, Παραπληροφόρηση και Δημοκρατία»

 

Γλώσσα και (Επιστημονική) Φαντασία: Οι τεχνητές γλώσσες

 


Συγγραφέας: Μαριάννα Κατσογιάννου
ISBN: 978-618-5346-91-1
Έκδοση: Αθήνα 2026
Διαστάσεις: 14x21
Σελίδες: 346
Τιμή: 18€

 

Αγορά

Τι  κοινό έχει η εσπεράντο με τις γλώσσες του Game of Thrones; Τα ερπετικά του Harry Potter με τις γλώσσες του Tolkien; Και τι συνδέει όλους αυτούς τους φανταστικούς κόσμους με την πανάρχαια αναζήτηση μιας τέλειας, παγκόσμιας γλώσσας; Εδώ και αιώνες, μαθηματικοί και φιλόσοφοι, συγγραφείς και καλλιτέχνες επιχειρούν να δημιουργήσουν γλώσσες που δεν υπήρξαν ποτέ πριν.  Άλλοτε αναζητούν τη γλώσσα που θα οδηγήσει στην αρχέγονη αλήθεια και την απόλυτη γνώση, άλλοτε ένα κοινό μέσο επικοινωνίας για ολόκληρη την ανθρωπότητα και άλλοτε τις λέξεις, τους ήχους και τους γραμματικούς κανόνες που θα κάνουν ένα φανταστικό κόσμο να μοιάζει αληθινός. Από τις φιλοσοφικές γλώσσες του 17ου αιώνα ως την εξωγήινη κλίνγκον, από την επικοινωνία με εικονίδια ως ως την επινόηση μιας νέας γλώσσας από ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης, η Μαριάννα Κατσογιάννου

Γερμανία-Ρωσία: Συνάντηση υψηλού επιπέδου μετά από χρόνια

 


Γενς Τούραου
19 ώρες πριν

Πρόοδος δεν σημειώθηκε στην απρόσμενη συνάντηση του Γερμανού ΥΠΕΞ με τον Ρώσο ομόλογό του στη Νέα Υόρκη. Για το Βερολίνο πάντως, ο απολογισμός είναι θετικός.

https://p.dw.com/p/5NQF8
Σεργκέι Λαβρόφ και Γιόχαν Βάντεφουλ στη Νέα Υόρκη
Τουλάχιστον έκαναν χειραψία: Λαβρόφ και Βάντεφουλ στη Νέα ΥόρκηΕικόνα: Michael Kappeler/dpa/picture alliance

Σε αυτό όλοι συμφωνούν: Ήταν έκπληξη η συνάντηση του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών, Γιόχαν Βάντεφουλ, με τον Ρώσο ομόλογό του, Σεργκέι Λαβρόφ, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, που διήρκεσε περίπου 20 λεπτά. 

Προφανώς δεν γεφυρώθηκαν οι σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο χώρες. Απαντώντας σε σχετικό ερώτημα τη Δευτέρα, στη διάρκεια του κυβερνητικού μπρίφινγκ στο Βερολίνο, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Γιόζεφ Χίντερζεερ, δήλωσε ότι το αποτέλεσμα της συνάντησης έχει «προσγειώσει» τη γερμανική πλευρά στην πραγματικότητα, από τη στιγμή μάλιστα που, μετά τη συνάντηση, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών προχώρησε σε απαξιωτικές δηλώσεις για τον Γερμανό ομόλογό του.

«Γνωρίζουμε ασφαλώς την προπαγανδιστική σημασία που μπορεί να έχει μία τέτοια διά ζώσης συνάντηση, την οποία και αξιοποιεί η ρωσική πλευρά» ανέφερε ο Χίντερζεερ, για να προσθέσει ωστόσο ότι «στην παρούσα φάση ήταν θεμιτό να πραγματοποιηθεί η συνάντηση».

Σκυθρωποί Λαβρόφ και Βάντεφουλ στη διάρκεια της συνάντησης
Μάλλον δεν γεφυρώθηκαν οι διαφορές των δύο χωρώνΕικόνα: Michael Kappeler/dpa/picture alliance