ΤΟΥ ΓΙΆΝΝΗ ΣΧΙΖΑ
Mέτωπο
κάνεις με τους άλλους : Δηλαδή δεν κάνεις με τον εαυτό σου, ούτε καν φροντίζεις
να έχεις μια υψηλή θέση σε ένα πολιτικό σχηματισμό….
Τότε , στα τέλη του 2015, όταν η «στροφή» Τσίπρα
είχε επισημοποιηθεί και εγκριθεί από το εκλογικό σώμα, ήταν η μεγάλη ευκαιρία για το σχηματισμό ενός
μετώπου : Μετώπου που δεν σήμαινε
«ζύγιση» των συνιστωσών και αναγνώριση των επί μέρους δικαιωμάτων με βάση αυτό το ζύγι, αλλά (πριν
απ’ όλα) κατοχύρωση κάποιων αρχών από όλους. Τώρα, σε αυτή τη δυσχερή
κατάσταση, όπου 6-7 συνιστώσες αναμένουν την έκπτωση της Νέας Δημοκρατίας, το
μέτωπο είναι πάλι επίκαιρο, αν και φαινομενικά ανέφικτο . Επανερχόμαστε λοιπόν,
μετά 11 χρόνια. .
ΜΕΤΩΠΟ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ
Λέγαμε λοιπόν τότε :
Μέτωπο κάνεις με τους άλλους, που δεν είναι
αναγκαστικά αριστεροί, κομμουνιστές,
σοσιαλιστές, αλλά ενδεχομένως είναι
δημοκράτες, πράσινοι, πατριώτες,
αντικομφορμιστές, αντιεξουσιαστές,
υποστηρικτές πολιτικών και
ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μέτωπο κάνεις
όταν επιδιώκεις την ανάδειξη της πολιτικής σου άποψης μέσα
από δημοκρατικές διαδικασίες, χωρίς
ηγεμονισμούς, σε μια ευρύτερη συλλογικότητα που υπηρετείς σαν πολιτική
οικογένεια. Με άλλα λόγια : Μέτωπο κάνεις με τους άλλους, που ΔΕΝ είναι αυτό που είσαι…..
Και
προχωράγαμε : Η ανατροπή ξεκινάει εδώ
και τώρα. Δηλαδή από τον σεβασμό στο δικαίωμα των άλλων στην επικοινωνία και
στο λόγο : Δηλαδή από την οικονομία του λόγου όλων . Η τέτοια
προσέγγιση οφείλει καταστατική αντίρρηση
στη φλυαρία ορισμένων, που κατάστρωναν
και εκφωνούσαν (άσφαιρα, κατά πως αποδείχθηκαν) προγράμματα χιλιάδων
λέξεων. Μέτωπο σημαίνει να αποφεύγεις τον στείρο ακαδημαϊσμό, εκφωνώντας θέσεις εφαρμόσιμες - και
όχι πολιτικά δοκίμια. Να αντιτάσσεσαι σθεναρά στο
σοφολογιοτατισμό και στις
αυθεντίες, παγιώνοντας την αρχή της ισηγορίας.
ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ, ΘΕΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΘΕΑΤΩΝ
Και πριν απ’όλα :Δεν είμαστε “ναι και όχι” στα
μνημόνια : Είμαστε μετωπικά και αμετακίνητα αντίθετοι .Παραδείγματος
χάρη : Αποκρούομε την παραχώρηση των
αεροδρομίων μας για 40 χρόνια ! Αντιπαλεύουμε την επιβολή καθεστώτος
αποικίας χρέους, εις βάρος της
δικής μας χώρας και άλλων. Καταγγέλλουμε το καθεστώς επιτροπείας ως επαναφορά
στο στάτους της Κοινωνίας των Εθνών, που προηγήθηκε του ΟΗΕ και αποδεχόταν ανοιχτά την ύπαρξη μη
αυτοκυβερνωμένων περιοχών.
Ο
Αντιμνημονιακός αγώνας είναι αγώνας για
έναν κριτικό ευρωπαϊσμό, για μια Ευρώπη
που δεν θα είναι «κάστρο» ή ορμητήριο εναντίον των λαών της «περιφέρειας». Είναι
συναφής με την
αποδοχή της Ρωσίας στη θέση που γεωγραφικά και ιστορικά δικαιούται, ως
τμήμα της Ευρώπης.
Σήμερα η
αναφορά στην Εθνική Ανεξαρτησία συκοφαντείται
ως συνώνυμη ή γειτονική
με τον εθνικισμό. Γι αυτό ξεχωρίζουμε τα λεγόμενα εθνικά συμφέροντα –
που υπηρετούν τον κάθε μεγαλοϊδεατισμό -
από τα Εθνικά δίκαια, που είναι
συμβατά με τον ανθρωπισμό και τον νομικό πολιτισμό. Στις διακρατικές σχέσεις,
δεν υποστηρίζουμε τακτικισμούς και
παραχωρήσεις στους εκάστοτε
συσχετισμούς δυνάμεων.
Αποφεύγουμε
τον εθνοκεντρικό αυτισμό βλέποντας
την ολότητα του ιμπεριαλιστικού
φαινομένου : Τη νέα αποικιοκρατία επί
αφρικανικού εδάφους, τις διαλύσεις κρατών μέσω της χρήσης πολιτικών
προσχημάτων, όπως στη περίπτωση της Λιβύης, του Ιράκ, της Ουκρανίας, της Συρίας,
της Γάζας. Αντιστεκόμαστε στην ύφανση της μεγαλύτερης ιμπεριαλιστικής πλεκτάνης
όλων των εποχών, που αποτελούν οι
διατλαντικές συμφωνίες ( ΤΤΙΡ κλπ): Στην αρπαγή των σπόρων, τη
διάδοση των μεταλλαγμένων , τη
λεηλασία των αλλότριων ενεργειακών πόρων. Στη δημιουργία καθεστώτος
αποπνικτικού ηλεκτρονικού ελέγχου της δημόσιας ζωής. Στον μικρομέγαλο
επεκτατισμό- της Τουρκίας