«Το Επισκεπτήριο» στο Μεταξουργείο! Έκθεση με Κούκλες φτιαγμένες από κρατούμενες των Φυλακών Θήβας

 

Για άλλη μια χρονιά έρχονται στο «Εργαστήρι Μαιρηβή», Δεληγιώργη 33, στο Μεταξουργείο, κούκλες φτιαγμένες από τις κρατούμενες των Γυναικείων Φυλακών Θήβας. Η Έκθεση θα πραματοποιηθεί την Παρασκευή 19, το Σάββατο 20  & την Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2025, από τις 11 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ.  Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη

«Το Επισκεπτήριο» διοργανώνουν από κοινού, για περισσότερα από 20 χρόνια, το Εργαστήριο «Λόγος και Ύφασμα» της ΑΡΣΙΣ και το Κουκλοθέατρο «Εργαστήρι Μαιρηβή».

ΜΟΝΟ ΤΟ ΦΙΔΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΔΕΡΜΑ

 

Συρία: Ένα Χρόνο μετά την πτώση του Άσαντ

 

Στη σημερινή Συρία εκατομμύρια άνθρωποι εξακολουθούν να ονειρεύονται μόνο την επιστροφή σε μια φαινομενική κανονικότητα, όπου τα δικαιώματά τους θα προστατεύονται.

• Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ*

Ένα χρόνο μετά, το κρίσιμο ερώτημα είναι: γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους υποστήριξαν και υποστηρίζουν τον Αλ-Τζολάνι; Η απάντηση βρίσκεται στο τι ήταν η Συρία και τι έχει γίνει. Πριν από αυτόν τον πόλεμο, η Συρία, παρά όλους τους περιορισμούς της, ήταν ένα κυρίαρχο κράτος. Οι άνθρωποι αυτοπροσδιορίζονταν πρώτα ως Σύριοι και στη συνέχεια ως Αρμένιοι, Δρούζοι, Χριστιανοί, Αλαουίτες, Σουνίτες, Σιίτες, Κούρδοι, και ούτω καθεξής.

Η εξωτερική του πολιτική ήταν ευθυγραμμισμένη με το Ιράν και τη Χεζμπολάχ, υποστήριζε τους Παλαιστίνιους και διατήρησε μια στάση αποτροπής απέναντι στο Ισραήλ. Για την Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ, όλα αυτά ήταν απαράδεκτα. Εξ ου και η αλλαγή καθεστώτος: «Ο στόχος δεν ήταν η «δημοκρατία». αυτή η λέξη ήταν απλώς το χαρτί περιτυλίγματος.

Ο πραγματικός στόχος ήταν να απομακρυνθεί μια κυβέρνηση συμμαχική με το Ιράν και να αντικατασταθεί από ένα κατακερματισμένο χάος: μια αδύναμη κεντρική εξουσία στη Δαμασκό, περιτριγυρισμένη από “σεκταριστικά” καντόνια και θύλακες που κυριαρχούνται από πολέμαρχους, όλα εξαρτώμενα από ξένους προστάτες. Ο Αλ-Τζολανί είναι ιδανικός για αυτόν τον ρόλο». 

ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΒΟΥΝΩΝ

 

 

 

«ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ»

 

Από το Σάββατο 06 Δεκεμβρίου, 

κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 20:30 στο θέατρο Εν Αθήναις, 

   Ο Δημήτρης Καρατζιάς και ο Μάνος Αντωνιάδης μεταφέρουν στη σκηνή, την βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, συγκλονιστική νουβέλα του Horace McCoy «ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ» (They Shoot Horses, Don't They?). Από 06 Δεκεμβρίου, κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 20:30 στο θέατρο Εν Αθήναις, Ιάκχου 19 Γκάζι. 

Λίγα λόγια για το Έργο: 

   1932, στην «Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης*». Σε μια αποβάθρα αναψυχής, στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, δίπλα στο Χόλιγουντ, ένας ακόμη «μαραθώνιος χορού*» ξεκινάει. Δεκάδες νέοι, φτωχοί, άνεργοι και άστεγοι, θύματα της κρίσης που μαστίζει τη χώρα, διεκδικούν μια θέση. Κίνητρο το μεγάλο έπαθλο αλλά και η δωρεάν διαμονή και διατροφή για όσο κρατήσει ο χορός. Στόχος ένα καλύτερο μέλλον, μια πιο ανθρώπινη ζωή και γιατί όχι, μια καριέρα στον κινηματογράφο. Το Αμερικάνικο όνειρο! 

  Οι κανόνες του μαραθωνίου, σκληροί και αδυσώπητοι. Οι διαγωνιζόμενοι πρέπει με κάθε τρόπο να παραμείνουν όρθιοι, χορεύοντας αδιάκοπα, με ελάχιστα διαλείμματα, για μέρες, εβδομάδες, μήνες, μέχρι τελικής κατάρρευσης. Νικητής, το τελευταίο ζευγάρι που θα κρατηθεί όρθιο. 

  Για 52 μέρες, παρακολουθούμε τις ιστορίες δώδεκα συμμετεχόντων και των διοργανωτών του διαγωνισμού. Από την μία, οι ζωές, τα όνειρα, οι ελπίδες, οι προσπάθειες, οι αποτυχίες και από την άλλη η εκμετάλλευση της ανθρώπινης ανάγκης, η εξαθλίωση ως ψυχαγωγία και η απελπισία ως θέαμα. Άνθρωποι που ωθούνται πέρα από τα σωματικά και ψυχικά τους όρια προς τέρψιν του κοινού. 

    Ποιος θα κερδίσει το έπαθλο; Ποιος θα είναι ο μεγάλος νικητής σε αυτόν τον μαραθώνιο, που σταδιακά μετατρέπεται σε σκληρό διαγωνισμό, σε απάνθρωπο αγώνα αντοχής, σε άγριο Freak Show, που δεν χωράει αξιοπρέπεια, συμπόνια, συναισθηματισμός και χλευάζει τον ίδιο τον άνθρωπο. Όλα επιτρέπονται φτάνει να έρθουν κι άλλοι θεατές. Ολοένα και περισσότεροι. Που γίνονται συμμέτοχοι στο θέαμα. Που διψάνε για την πτώση των χορευτών, ανακουφισμένοι που οι ίδιοι παραμένουν θεατές κι όχι διαγωνιζόμενοι σε αυτό το σκληρό παιχνίδι επιβίωσης.   

   Το They Shoot Horses, Don't They? παρουσιάστηκε στον κινηματογράφο σε σκηνοθεσία Sydney Pollack, με τους Jane Fonda, Gin Young, Michael Sarrazin, Susannah York κ.α.  Απολογισμός 25 υποψηφιότητες και 11 βραβεία στα Oscar, Bafta, Golden Globes κ.α

11 Δεκεμβρίου: Πανελλαδικές Συγκεντρώσεις, Εκδηλώσεις, Πορείες και Πεζοπορίες !

 

Στην Ελλάδα, πλέον, μπορούμε να κάνουμε λόγο για μια νομιμοποιημένη, μη αναστρέψιμη οικολογική και κοινωνική καταστροφή. Στο όνομα της «πράσινης» ανάπτυξης, τα κοινά αγαθά μετατρέπονται σε εμπόρευμα και κάθε τόπος γίνεται αντικείμενο κερδοσκοπίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι το σύνολο της ενεργειακής παραγωγής της χώρας διακινείται στο χρηματιστήριο ενέργειας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την τιμή του ρεύματος.

Εγχώριοι και διεθνείς ενεργειακοί όμιλοι, με θεσμική κάλυψη, μετατρέπουν κάθε βουνό, νησί, λίμνη, ποτάμι και κάμπο σε εργοτάξιο, παρά την αντίθετη γνώμη των τοπικών κοινωνιών. Εκτός από τις χιλιάδες βιομηχανικές αιολικές, φωτοβολταϊκές και υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις, τις εξορύξεις υδρογονανθράκων και τα ορυχεία μετάλλων, σχεδιάζονται επίσης καλώδια διασύνδεσης, πυλώνες υψηλής τάσης και έργα αποθήκευσης, όπως δεκάδες αντλησιοταμιεύσεις και μπαταρίες.

Η μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο, απειλεί να καταστρέψει ό,τι έχει απομείνει ανέγγιχτο. Ταυτόχρονα με την καταπάτηση των οικοσυστημάτων, του πολιτισμού, της μνήμης και του τοπίου, έρχονται και η πλήρης διάλυση του πρωτογενούς τομέα και οι βαρύτατες επιπτώσεις του υπερτουρισμού που αλλοιώνουν τόπους και ανθρώπους. Τίθεται, έτσι, σε πλήρη εφαρμογή το σχέδιο αρπαγής της γης και των φυσικών πόρων, καθώς και της διάλυσης των τοπικών κοινωνιών.

Εἰ­ρή­νη Σκού­ρα: Ἀμυγδαλιά

 

planodion on 9 Δεκεμβρίου 2025 Εἰ­ρή­νη Σκού­ρα Ἀμυ­γδα­λιά ΤΑΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ, μοῦ ἔδω­σαν τὸ ὄνο­μα τῆς για­γιᾶς μου. Ἀμυ­γδα­λιά. Γιὰ χρό­νια νό­μι­ζα πὼς ἤμουν δέν­τρο. Μι­κρή, μὲ φώ­να­ζαν Ἀμυ­γδα­λί­τσα. Ὅταν ἦρ­θα στὴν Ἀθή­να, ἔχα­σα τὰ κλα­διά μου. Ἀπὸ Ἀμυ­γδα­λί­τσα ἔγι­να Λί­τσα.        Ἔκα­να παι­διὰ κι ἐγ­γό­νια. Με­γά­λω­σαν γρή­γο­ρα. Με­γά­λω­σα κι ἐγώ. Μὲ τὸ πα­ρα­μι­κρὸ μὲ τρέ­χουν στοὺς για­τρούς.        Μὴν στέ­κε­στε ὄρ­θια πολ­λὴ ὥρα, νὰ ξε­κου­ρά­ζε­στε. Μοῦ βρί­σκουν διά­φο­ρα.        Τὰ πό­δια μου εἶ­ναι ρη­μαγ­μέ­να ἀπ’ τοὺς κιρ­σούς. Ἔζη­σα ὄρ­θια τὸν πε­ρισ­σό­τε­ρο και­ρό. Ὄρ­θια πε­ρι­μέ­νον­τας σὲ δη­μό­σιες ὑπη­ρε­σί­ες, σὲ οὐ­ρὲς στὰ Ἐπεί­γον­τα, σὲ γε­μᾶ­τα λε­ω­φο­ρεῖα, ἔξω ἀπὸ σχο­λεῖα, φρον­τι­στή­ρια καὶ σχο­λὲς μπα­λέ­του.        Τὰ χέ­ρια μου πο­νοῦν.

Η «μικρή σχεδία» σε νέα ταξίδια

 Η  «μικρή σχεδία», ένα πολυσέλιδο, πολύχρωμο περιοδικό για παιδιά, από αυτήν την Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου, θα βρίσκεται στους δρόμους της πόλης, αλλά και σε βιβλιοπωλεία σε όλη την Ελλάδα, με το δεύτερο τεύχος της, συνεχίζοντας τα ταξίδια της στις θάλασσες της αλληλεγγύης, της φαντασίας και της φιλαναγνωσίας.

 Είναι μια έκδοση γεμάτη ευφάνταστα παιχνίδια, ενημέρωση, χιούμορ, σπαζοκεφαλιές, γνώση, διαδραστικότητα, αλλά και φρέσκιες, δροσερές ιδέες, εμπνευσμένες (και) από τους ίδιους τους μικρούς μας φίλους, που, όπως και στο πρώτο τεύχος, δεν είναι μονάχα αναγνώστες, αλλά έχουν λάβει ενεργά μέρος στη διαμόρφωση της ύλης και του περιεχομένου της «μικρής σχεδίας».

Συμμετέχουν δεκάδες μαθητές και μαθήτριες από δημοτικά σχολεία της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, ακόμη και του Μεγανησίου.

Χαρακτηριστικά, ο ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ και της Εθνικής Ελλάδας Γιάννης Κωνσταντέλιας δίνει συνέντευξη σε μαθητές και μαθήτριες του 13^ου  Δημοτικού Σχολείου Σταυρούπολης και του 13^ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς.

ΕΦΥΓΕ Ο ΦΡΑΝΚ ΓΚΕΡΙ (FRANK GHERY: 1929 - 2025)

 

 

Φρανκ Γκέρι (1929 - 2025)

 

Δυσάρεστα νέα για την αρχιτεκτονική κοινότητα αλλά και τους θιασώτες του design και του πολιτισμού γενικότερα. Έφυγε πλήρης ημερών ο πρωτοπόρος Αμερικανός-Καναδός αρχιτέκτων Frank Gehry που έχαιρε διεθνούς αναγνώρισης.

Ο Gehry υπήρξε κορυφαίος αρχιτέκτων, σχεδιαστής επίπλου και προϊόντων. Είχε τη δημοφιλία ενός rock star, με ιδιαίτερη απήχηση στο νεανικό κοινό. Για εμάς τους αρχιτέκτονες, από όταν είμασταν φοιτητές μέχρι και σήμερα, υπήρξε πηγή έμπνευσης αλλά και θαυμασμού για το επίπεδο της διανοητικής του οξυδέρκειας αναφορικά με το κτιριακό κέλυφος και τη συνδιαλλαγή του με το χώρο. Οι καμπύλες ως μορφοπλαστικό στοιχείο αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για τον ίδιο, ενώ αρνήθηκε να περιοριστεί στο συμβατικό δομικό "κουτί".

Τα κτίσματα του αποτέλεσαν ορόσημα της περιοχής όπου εντάχθηκαν. Από το εμβληματικό Μουσείο Guggenheim στο Μπιλμπάο της Ισπανίας με επένδυση φύλλων τιτανίου, την υπέροχη Αίθουσα Συναυλιών Walt Disney στο Λος Άντζελες, μέχρι το ιδιοσυγκρασιακό κτίριο στην Πράγα το οποίο φαίνεται να αψηφά τη βαρύτητα. Το τελευταίο, γνωστό ως "το κτίριο που χορεύει", ακροβατούσε σκανδαλωδώς στον παραδοσιακό αστικό ιστό της Πόλης. Τα κτίρια του δεν περνούσαν απαρατήρητα, θα λέγαμε μάλιστα ότι καταγράφονταν στη μνήμη. 

Ἔρ­νεστ Χέ­μιν­γουεϊ (Ernest Hemingway): Ὁ Ἐπα­να­στά­της

 

planodion on 7 Δεκεμβρίου 2025 Ἔρ­νεστ Χέ­μιν­γουεϊ (Ernest Hemingway) Ὁ Ἐπα­να­στά­της (The Revolusionist) Ο 1919 (1) τα­ξί­δευε μέ τό τραῖ­νο στήν Ἰτα­λία, κου­βα­λών­τας ἕνα τε­τρά­γω­νο κομ­μά­τι ἐλαιό­πα­νο ἀπό τά κεν­τρι­κά τοῦ κόμ­μα­τος γραμ­μέ­νο μέ ἀνε­ξί­τη­λο μο­λύ­βι ποὺ ἔ­λε­γε πώς ἐδῶ ἦταν ἕνας σύν­τρο­φος, ὁ ὁποῖ­ος εἶ­χε ὑπο­φέ­ρει πο­λύ ἀπό τούς Λευ­κούς στή Βου­δα­πέ­στη καί ζη­τοῦ­σε ἀπό τούς συν­τρό­φους νά τόν βο­η­θή­σουν μέ κά­θε τρό­πο. Αὐ­τό τό χρη­σι­μο­ποιοῦ­σε ἀν­τί γιά εἰ­σι­τή­ριο. Ἦταν πο­λύ ντρο­πα­λός κι ἀρ­κε­τά νέ­ος καί τά πλη­ρώ­μα­τα τῶν σι­δη­ρο­δρο­μι­κῶν τόν βο­η­θοῦ­σαν. Δέν εἶ­χε κα­θό­λου χρή­μα­τα, καί τόν τάϊ­ζαν πί­σω ἀπό τόν πάγ­κο στά ἑστια­τό­ρια τῶν σταθ­μῶν.        Ἦταν κα­τεν­θου­σια­σμέ­νος μέ τήν Ἰτα­λία. Ἦταν, ὅπως ἔλε­γε, μιά ὄμορ­φη χώ­ρα. Οἱ ἄν­θρω­ποι ἦσαν ὅλοι κα­λοί. Εἶ­χε πά­ει σέ πολ­λές πό­λεις, εἶ­χε περ­πα­τή­σει πο­λύ, κι εἶ­χε δεῖ πολ­λούς πί­να­κες. Εἶ­χε ἀγο­ρά­σει ἀν­τί­γρα­φα ἔρ­γων τοῦ Τζιότ­το, τοῦ Μα­ζά­τσο, καί τοῦ Πιέ­ρο ντέλ­λα Φραν­τσέ­σκα, τά ὁποῖα καί με­τέ­φε­ρε τυ­λιγ­μέ­να σ’ ἕνα φύλ­λο τῆς Ἀβάν­τι. Δέν συμ­πα­θοῦ­σε τόν Μαν­τέ­νια.

-1 TRANSITION

 

Ασπασία Σιγάλα : Ο κήπος της Μάγιας

 

Εικονογράφηση: Μαιρηλία Φωτιάδου
Σελίδες: 40, Τιμή: 11.12 ευρώ
ISBN: 978-618-5607-50-0
Εκδόσεις Θερμαϊκός

 

 

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Θερμαϊκός το εικονογραφημένο βιβλίο για παιδιά της Ασπασίας Σιγάλα «Ο κήπος της Μάγιας», σε εικονογράφηση της Μαιρηλίας Φωτιάδου.

Η Μάγια ζει σε μια μεγάλη, πολύβουη πόλη και κάθε μέρα βρίσκει χαρά και γαλήνη σ’ έναν όμορφο κήπο που θεωρεί δικό της. Όμως μια μέρα, η πόρτα του κήπου κλείνει οριστικά και τότε η μικρή ηρωίδα έρχεται αντιμέτωπη με δύσκολα συναισθήματα: απογοήτευση, απελπισία, θυμό, θλίψη. Μέσα από αυτό το ταξίδι ανακαλύπτει πως η απώλεια μπορεί να μετατραπεί σε δημιουργία, πως η ελπίδα ανθίζει ξανά και πως η χαρά πολλές φορές κρύβεται στο να ξεκινάς από την αρχή. Έτσι η Μάγια φυτεύει σπόρους για έναν νέο, δικό της κήπο, όπου γεννιούνται καινούργιες, αναπάντεχες φιλίες.

Το Αρχείο Ιστορίας & Τέχνης -Αρχείο Πολέμου

 

 

Σας προσκαλούν

Κυριακή 14 Δεκεμβρίου
και ώρα 19.30

 

Στην παρουσίαση του έργου

των Γιώργου Πετρόπουλου-Γιώργου Σιούλα-Νίκου Χατζηδημητράκου

Άρης Βελουχιώτης

Η διαμόρφωση της προσωπικότητας του Θανάση Κλάρα,

Τα γεγονότα που σημάδεψαν την ιστορική διαδρομή του

Και τον ανέδειξαν σε ανυποχώρητο επαναστάτη

 

Ομιλητής
Γιώργος Σιούλας

 

Η παρουσίαση θα είναι ζωντανή και θα πραγματοποιηθεί  και μέσω Zoom.

                                                                 

                                                                                                                                                             

Η Α.Γ.Σ.Σ.Ε. ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ & ΤΩΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΩΝ

 

  

-      Από τους αγρότες κρίνεται το πιάτο μας.

-      Η ερήμωση των Περιφερειών και των ακριτικών περιοχών επηρεάζει την εθνική μας  ακεραιότητα.

-      Από όλους τους συντελεστές που δρουν και παράγουν στον πρωτογενήτομέα εξαρτάται η βιοποικιλότητα και οικολογική ισορροπία.

-      Το δικαίωμα να ζεις και να δημιουργείς στον τόπο σου αναγνωρίζεται πλέον σαν ένα από τα βασικά δικαιώματα στην Ευρώπη (έκθεση Λέτα).

 

Η Ανωτάτη Γενική Συνομοσπονδία Συνταξιούχων Ελλάδος (ΑΓΣΣΕ) συμπαρίσταται στα δίκαια αιτήματα των αγροτών μας για καλύτερες τιμές των προϊόντων τους ως παραγωγοί, μείωση της απόστασης στις τιμές από το «χωράφι στο ράφι» και για κίνητρα παραμονής των νέων στον τόπο τους.

Οι κοινοτικές ενισχύσεις δεν είναι «μεταβιβάσεις» για… άνετο εισόδημα δίχως κόπο. Είναι στοχευμένες πολιτικές για προσιτά και ποιοτικά προϊόντα. Είναι μια δράση που επιπλέον αφορά τους καταναλωτές, τους κάτοικους των πόλεων και τους νέους μας.

Οι περισσότεροι από εμάς έχουν καταγωγή από αγροτικές οικογένειες, έχουν συγγενείς αγρότες και πολλοί από τους συνταξιούχους της γενιάς μας εξακολουθούν να λειτουργούν και ως μικροί καλλιεργητές και αγρότες στην περιφέρεια.

Γνωρίζουμε τις δυσκολίες του αγροτικού επαγγέλματος και αναγνωρίζουμε το δίκαιο των αγώνων τους.

Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις των Αγροτών οι οποίοι μαζικά διεκδικούν ένα καλύτερο μέλλον, με δικαιοσύνη και διαφάνεια στην κατανομή των κοινοτικών πόρων.

Όλοι μαζί διεκδικούμε μια ισορροπία μεταξύ «κέντρου» και περιφέρειας, καλύτερη αναδιανομή μεταξύ  εργασίας και κεφαλαίου, δίκαιη κατανομή μεταξύ του πλουσιότερου 1% του πληθυσμού σε σχέση με την κοινωνία, που ζει καθημερινά με τεράστιες δυσκολίες.

 

Το Γραφείο Τύπου της ΑΓΣΣΕ

Χαρούμενη Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντισμού!

 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντισμού, γιορτάζουμε όλους όσους ήρθαν από κοντά και μακριά, φόρεσαν το μπλε μπλουζάκι και αγκάλιασαν αυτή τη σημαντική ευθύνη. Ο καθένας και η καθεμία τους έβαλε το δικό του λιθαράκι στο θεμέλιο της προστασίας των θαλάσσιων χελωνών. Είτε στις παραλίες ωοτοκίας, στην περιοχή τροφοληψίας του Αμβρακικού Κόλπου, είτε στο Κέντρο Διάσωσης στη Γλυφάδα, όλοι εργάστηκαν προς τον ίδιο στόχο: να σώσουμε μαζί τις θαλάσσιες χελώνες. Εμπνευσμένοι από την αφοσίωση και το πάθος τους, οι εθελοντές μας αποφάσισαν να δείξουν πώς είναι να είσαι μέλος της οικογένειας του ΑΡΧΕΛΩΝ. Δες το σύντομο βίντεο και ζήσε μια μέρα στο Κέντρο Διάσωσης Θαλάσσιων Χελωνών του ΑΡΧΕΛΩΝ.

Μέσα από τα μάτια τους! Το βίντεο που μόλις παρακολούθησες δημιουργήθηκε από τους Elouan Pinchon και Romaric Saint Paul, δύο αφοσιωμένους εθελοντές από τη Γαλλία. Ο Elouan, 22 ετών, φοιτητής στο UniLaSalle Rennes, και ο Romaric, 24 ετών, προγραμματιστής ιστοσελίδων, ήθελαν να μοιραστούν πώς είναι o εθελοντισμός στον  ΑΡΧΕΛΩΝ.

Μια άλλη πρόταση για τα σκουπίδια της Αττικής

 

     

Για μια εναλλακτική διακυβέρνηση στη σημερινή Ελλάδα

του Στέφανου Σταμέλλου

 

Όσο θα πλησιάζουμε στις εκλογές, τόσο θα πυκνώνουν -είναι απολύτως λογικό- οι συζητήσεις για την εναλλακτική διακυβέρνηση και το ποια μπορεί να είναι η διάδοχη κατάσταση μετά την ΝΔ. Αναφέρομαι στην σημερινή Ελλάδα και στην υπάρχουσα πολιτική και οικονομική κατάσταση∙ και όπως μου έλεγε ένας φίλος προχθές, «εδώ που φθάσαμε…» 

 

Με κοινωνικοοικονομικούς και πολιτικούς όρους λοιπόν, τέσσερις είναι οι πολιτικές δυνάμεις -το λέω ξανά και ξανά- που μπορούν να σηκώσουν το βάρος διακυβέρνησης:

1. Η Δεξιά (ΝΔ) - παρούσα, συνεκτική, με βαθύ μηχανισμό,

2. Η Σοσιαλδημοκρατία - χιλιοδιασπασμένη, δεν χρειάζονται πολλά λόγια,

3. Η Αριστερά - το ΚΚΕ κατά την άποψή μου, ως μια σταθερή δύναμη, αλλά μη διαθέσιμη για κυβερνητικές συνεργασίες, και

4. Η Πολιτική Οικολογία - ο ευρωπαϊκός πυλώνας του μέλλοντος, όμως στην Ελλάδα προβληματικά περιθωριοποιημένος.

 

Όλα τα υπόλοιπα κόμματα είναι είτε προσωποπαγείς προβληματικοί σχηματισμοί, είτε δορυφορικές δυνάμεις/παραφυάδες, που διεκδικούν το «και». Δεν παράγουν κυβερνησιμότητα· παράγουν όμως πολιτική και, κυρίως, κοινωνική αντιπολίτευση.

 

Η Αγία Σοφία και ο Ερντογκάν

 

Του Γιάννη Σχίζα

Η Αγία Σοφία, τμήμα της Παγκόσμιας αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, έργο που επέζησε σε πολλές και αντίξοες περιόδους, ανήκει στις κορυφαίες δημιουργίες της Βυζαντινής Ναοδομίας. Έχει  πρωτοποριακό σχεδιασμό  και υπήρξε σύμβολο της πόλης, τόσο κατά τη βυζαντινή όσο και κατά την οθωμανική περίοδο . Στο προαύλιο του ναού λέγεται πως υπήρχε κρήνη, στην οποία αναγράφονταν  η φράση «ΝΙΨΟΝΑΝΟΜΗΜΑΤΑΜΗΜΟΝΑΝΟΨΙΝ» (νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν, δηλ. ξέπλυνε τις αμαρτίες σου -  όχι μόνο το πρόσωπό σου). Η φράση αυτή διαβάζεται με δυο τρόπους – από μπροστά και από ανάποδα – αποδίδοντας το ίδιο νόημα.

 

Η Αγία Σοφία  έχει απειληθεί ως τώρα με υποβάθμιση, λόγω της ιστορίας της : Από την ανέγερσή της το 537 επί βασιλείας του Ιουστινιανού – με αρχιτέκτονες τους Ανθέμιο και Ισίδωρο –μέχρι  το 1204, την κατοχή από τους «Σταυροφόρους»,  έως την αλλαγή της χρήσης  επί Κεμάλ Ατατούρκ το 1935,  που γίνεται Μουσείο, και την περίοδο που «ολοκληρώνεται» με τον Ερντογκάν, καταργούμενης της  Μουσειακής χρήσης,  το 2020. Αποτέλεσε  ένα αξιοζήλευτο μνημείο ιστορίας ,  κάτι  περισσότερο από  σύμβολο των απανταχού Χριστιανών, και  ταυτόχρονα είναι ένα θαυμαστό αρχιτεκτόνημα εξαιρετικών διαστάσεων , για την εποχή του και κάθε εποχή. Είναι  δεύτερο σε μέγεθος μετά το Ναό του Αγίου Πέτρου, έχει  διαστάσεις  78,16 Χ 71,82 μέτρα και ύψος 54 μέτρων, αποτελεί  δε κατασκευαστικό επίτευγμα  για την εποχή της δημιουργίας του. Το καθεστώς Ερντογκάν  προτίμησε την «ήπια» λύση της αλλαγής της χρήσης του αντί της ανατίναξης που  έκαναν οι Ταλιμπάν  για τα αγάλματα  του Βούδα-  αλλά οπωσδήποτε έχει μπροστά του χρόνο για πιο ριζοσπαστικές λύσεις…

Κατά της μετατροπής  της Αγίας Σοφίας είχαν ταχθεί πολιτικές αρχές στις ΗΠΑ , την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Ρωσία, καθώς και οι θρησκευτικές αρχές σε πλήθος χριστιανικών χωρών σε Κεντρική Αμερική, Υποσαχάρια Αφρική , Καραϊβική και Νότια Αμερική, και, φυσικά  και η ΟΥΝΕΣΚΟ. Εξ άλλου την έντονη αντίθεση και ανησυχία τους για τη μετατροπή  εξέφρασαν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Πατριάρχης της Μόσχας Κύριλλος.

Βιώσιμη αγροτική πολιτική, που σέβεται τους αγρότες, την κοινωνία και το περιβάλλον

 

Κριτική και προτάσεις των ΠΡΑΣΙΝΩΝ -Οικολογία

Οι αγρότες είναι τα θύματα των αλόγιστων πολιτικών που οδηγούν σε ερήμωση της υπαίθρου και καταστροφή της παραγωγικής βάσης της χώρας. Χρειάζεται αλλαγή πολιτικών, όχι προσωρινές λύσεις, τονίζουν οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία, δηλώνουν πως κατανοούν την έκρηξη οργής των αγροτών, απορρίπτουν την καταστολή, θεωρούν τη συμφωνία Ε.Ε.-Mercosur αταστροφική για το περιβάλλον και τον αγροτικό κόσμο και καταθέτουν συγκεκριμένες προτάσεις για ένα βιώσιμο και δίκαιο μέλλον. Στόχος τους είναι ένα παραγωγικό -καταναλωτικό μοντέλο, ανθεκτικό απέναντι στην κλιματική κρίση, που θα εξασφαλίζει αξιοπρεπές εισόδημα στους παραγωγούς και διατροφική αυτάρκεια στη χώρα, με προστασία του εδάφους και των φυσικών πόρων. Η δικαιολογημένη απόγνωση του αγροτικού κόσμου οφείλεται στις συνεχώς επιδεινούμενες συνθήκες, οικονομικά και περιβαλλοντικά, εξαιτίας των πολιτικών που προωθούνται τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η εκτόξευση στα ύψη του κόστους παραγωγής (με κεντρικό ζήτημα τις τιμές ενέργειας αλλά και λόγω της εξάντλησης των εδαφών και των φυσικών πόρων – πρωτίστως του νερού), η έλλειψη στήριξης για τους μικρούς και μεσαίους παραγωγούς, οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και οι αθέμιτες εμπορικές συμφωνίες, παράλληλα με την, χωρίς σχεδιασμό, επιδίωξη ενός βιομηχανικού μοντέλου γεωργίας που καταστρέφει τη φύση, οδηγούν σε αδιέξοδο τον πρωτογενή τομέα. Οι αγρότες οφείλουν, από τη μεριά τους, να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να στηρίζονται σε κυβερνητικές πολιτικές, οι οποίες εδώ και δεκαετίες αρνούνται να δουν τα προβλήματα της υπαίθρου και τους αντιμετωπίζουν ως μια οποιαδήποτε επαγγελματική ομάδα. Η εμπορική συμφωνία Ε.Ε.-Mercosur, που έγινε πριν μερικούς μήνες και, εκτός των άλλων καταστροφικών για το περιβάλλον επιπτώσεων, εκθέτει τον αγροτικό κόσμο στον αθέμιτο ανταγωνισμό και την πτώση των τιμών, αποτελεί ένα πρόσφατο παράδειγμα αυτών των πολιτικών.

Βάλτερ Μπένγιαμιν (Walter Benjamin): Ὑπερ­πο­λυ­τε­λὲς ἐπι­πλω­μέ­νο δια­μέ­ρι­σμα τῶν δέ­κα δω­μα­τί­ων

 

planodion on 4 Δεκεμβρίου 2025 Βάλτερ Μπένγιαμιν (Walter Benjamin) Ὑπερ­πο­λυ­τε­λὲς ἐπι­πλω­μέ­νο δια­μέ­ρι­σμα τῶν δέ­κα δω­μα­τί­ων (Hochherrschaftlich möblierte Zehnzimmerwohnung) Ο ΣΤΥΛ ΕΠΙΠΛΩΣΗΣ στὸ δεύ­τε­ρο μι­σὸ τοῦ δέ­κα­του ἔνα­του αἰ­ῶ­να βρί­σκει τὴ μο­να­δι­κὴ ἐπαρ­κῆ πε­ρι­γρα­φὴ καὶ ἀνά­λυ­ση τοῦ σ' ἕνα ὁρι­σμέ­νο εἶ­δος ἀστυ­νο­μι­κού μυ­θι­στο­ρή­μα­τος, ποῦ στὸ δυ­να­μι­κό του ἐπί­κεν­τρο βρί­σκε­ται ὃ τρό­μος τοῦ δια­με­ρί­σμα­τος. Ἡ διά­τα­ξη τῶν ἐπί­πλων εἶ­ναι συ­νά­μα τὸ σχε­διά­γραμ­μα τῶν ση­μεί­ων ὅπου βρί­σκον­ται οἱ φο­νι­κὲς πα­γί­δες, καὶ ἡ δια­δο­χὴ τῶν δω­μα­τί­ων προ­δια­γρά­φει στὸ θῦ­μα τὴ δια­δρο­μὴ τῆς φυ­γῆς του. Τὸ γε­γο­νὸς ὅτι αὐ­τὸ ἀκρι­βῶς τὸ εἶ­δος μυ­θι­στο­ρή­μα­τος ἀρ­χί­να μὲ τὸν Πό­ου —τὸν και­ρὸ δη­λα­δὴ ποὺ κα­τοι­κί­ες αὐ­τού τοῦ εἴ­δους ἀκό­μα σχε­δὸν δὲν ὑπῆρ­χαν— δὲν ἀπο­τε­λεί ἀν­τίρ­ρη­ση. Για­τί ὅλοι ἄνε­ξαί­ρε­τά οἱ λο­γο­τέ-χνὲς συν­θέ­τουν σ' ἕναν κό­σμο με­τα­γε­νέ­στε­ρο, ὅπως οἱ πα­ρι­σι­νοὶ δρό­μοι τῶν ποι­η­μά­των τοῦ Μπων­τλαὶρ δὲν ὑπάρ­χουν πα­ρὰ μό­νο με­τὰ τὸ χί­λια ἐν­νια­κό­σια, ὅπως δὲν ὑπῆρ­χαν νω­ρί­τε­ρα καὶ οἵ ἄν­θρω­ποι τοῦ Ντο­στο­γέφ­σκι. Τὸ ἀστι­κὸ ἐσω­τε­ρι­κό των δε­κα­ε­τιών ἀπὸ τὸ ἑξῆν­τα μέ­χρι τὸ ἐνε­νῆν­τα μὲ τοὺς τε­ρά­στιους, πα­ρα­φορ­τω­μέ­νους γλυ­πτι­κὸ διά­κο­σμο μπου­φέ­δες, τὶς ἀνή­λια­γες γω­νιὲς ποῦ στέ­κει τὸ φοι­νι­κό­δεν­τρο, τ' ὀχυ­ρω­μέ­νο πί­σω ἀπὸ κιγ­κλί­δω­μα σα­χνι­σὶ καὶ τοὺς μα­κρεὶς δια­δρό­μους ὅπου συ­ρί­ζει ἡ φλό­γα τοῦ γκα­ζιοῦ, εἶ­ναι κα­τοι­κία κα­τάλ­λη­λη μο­νά­χα γιὰ τὸ πτῶ­μα. «Στὸ ντι­βά­νι αὐ­τὸ ἡ θεία δὲν μπο­ρεῖ πα­ρὰ νὰ δο­λο­φο­νη­θεῖ.» Ἡ ἄψυ­χη πλη­θω­ρι­κό­τη­τα τῆς ἐπί­πλω­σης γί­νε­ται πραγ­μα­τι­κὴ ἄνε­ση μό­νο μπρο­στὰ στὸ πτῶ­μα.

ΜΑΤΟΥΛΑ

 

ΜΑΣΚΕΣ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΑΣ, συλλογή Φώτη Καγκελάρη

 

ΟΙ ΚΟΡΕΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

 

Ένα χρονικό για "τα παιδιά του Φλεβάρη" μισόν αιώνα αργότερα

 

ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΘΕΜΑΤΑ

 Τεύχος 164-165, Οκτώβριος 2025

 

Το νέο διπλό τεύχος #164-165 των Σύγχρονων Θεμάτων με εξώφυλλο που επιμελήθηκε η Βουβούλα Σκούρα, συστήνεται με τα παλαιστινιακά ποιήματα των Χίμπα Αμπού Νάδα, Ιμπραήμ Νασράλα και Μάριαμ Μοχάμεντ αλ Κατέμπ σε μετάφραση από τα αγγλικά της Αντιγόνης Σαμέλα. Στη στήλη «Έπεα Πτερόεντα» ο Θωμάς Ψήμμας εξετάζει την απαξίωση των θεσμών στην υπόθεση της τραγωδίας των Τεμπών. Η Αν Στόλερ γράφει για τη φασιστική πολιτική ευγονική του Τραμπ και ο Γιάννης Χαμηλάκης για την εργαλειοποίηση του αντισημιτισμού και τη γενικότερη κρίση στα αμερικανικά πανεπιστήμια. Η Γεωργία Σπυροπούλου ανατέμνει την ατελέσφορη και νομικά έωλη πρακτική αναστολής του ασύλου. Ο Αντώνης Χατζηκυριάκου θίγει το θέμα της λογοκρισίας και της εθνικά ορθής τέχνης στην Κύπρο, ενώ ο Θωμάς Λαζαρίδης εξετάζει την αναβίωση της πολιτισμικής λογοκρισίας από τα κόμματα της ακροδεξιάς στην Ελλάδα. 

Στη στήλη «Παρουσίες-Απουσίες» ο Κώστας Γούσης επισημαίνει τη συμβολή του Ευτύχη Μπιτσάκη στην κριτική μαρξιστική και επιστημονική σκέψη, ο Θάνος Χατζόπουλος εξαίρει το ήθος και το πνεύμα της ψυχαναλύτριας Μαρίλιας Αϊζενστάιν, η Έλλη Δρούλια ανατρέχει στην πολυσχιδή πνευματική παρακαταθήκη του νεοελληνιστή Αλέξη Πολίτη,