Κέϊτ Σο­πέν (Kate Chopin): Ἀρ­γὰ ἔπε­σε ἡ νύ­χτα

 

planodion on 28 Δεκεμβρίου 2025 Κέϊτ Σο­πέν (Kate Chopin) Ἀρ­γὰ ἔπε­σε ἡ νύ­χτα (The night came slowly) ΑΝΩ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΜΟΥ γιά τούς ἀν­θρώ­πους· γιά τή ση­μα­σία πού ἔχουν οἱ ζω­ές καί τά ἔρ­γα τους. Κά­ποιος εἶ­πε ὅτι εἶ­ναι καλ­λί­τε­ρο νά με­λε­τᾶς ἕναν ἄν­θρω­πο πα­ρά δέ­κα βι­βλία. Προ­σω­πι­κά, οὔ­τε βι­βλία θέ­λω οὔ­τε ἀν­θρώ­πους· μέ κά­νουν νά ὑπο­φέ­ρω. Μπο­ρεῖ κά­ποιος ἀπ’ αὐ­τούς νά μοῦ μι­λή­σει ὅπως ἡ νύ­χτα – ἡ κα­λο­και­ρι­νή νύ­χτα; Ὅπως τ’ ἀστέ­ρια ἤ ὁ ἄνε­μος ὁ θω­πευ­τι­κός;        Ἡ νύ­χτα ἔπε­σε ἀρ­γά, μα­λα­κά, κα­θώς ἤμουν ξα­πλω­μέ­νη ἐκεῖ, κά­τω ἀπ’ τό σφεν­δά­μι. Ἔφτα­σε ἕρ­πον­τας, ἕρ­πον­τας ἐνῶ ἄφη­νε τήν κοι­λά­δα μυ­στι­κά, νο­μί­ζον­τας πώς εἴ­δη­ση δέν πῆ­ρα. Tά πε­ρι­γράμ­μα­τα κι οἱ φυλ­λω­σιές τῶν δέν­τρων ἐκεῖ κον­τά ἀνα­μεί­χθη­καν σέ μιά μαύ­ρη μά­ζα κι ἡ νύ­χτα πού τούς ξέ­φυ­γε στά κλε­φτά ἦρ­θε, κι ἀπό τή δύ­ση κι ἀπ’ τήν ἀνα­το­λή, ὥσπου τό μο­να­δι­κό φῶς, φιλ­τρα­ρι­σμέ­νο μές ἀπό τοῦ σφέν­δα­μου τά φύλ­λα, ἦταν στόν οὐ­ρα­νό, κι ἕνα ἀστέ­ρι πού κοί­τα­ζε κά­τω στή γῆ μές ἀπό κά­θε χα­ρα­μά­δα.        Ἡ νύ­χτα εἶ­ναι ἱε­ρή καί νόη­μά της τό μυ­στή­ριο.        Ἀν­θρώ­πι­νες μορ­φές σάν ἄϋ­λες πέ­ρα­σαν φευ­γα­λέα. Κά­ποιες γλί­στρη­σαν ὅπως τά μι­κρά πον­τί­κια νά μοῦ ρί­ξουν μιά μα­τιά. Δέν μέ πεί­ρα­ξε. Ὅλη μου ἡ ὕπαρ­ξη ἦταν πα­ρα­δο­μέ­νη στῆς νύ­χτας τήν κα­θη­συ­χα­στι­κή καί δια­πε­ρα­στι­κή μα­γεία.        Οἱ γρύλ­λοι ἄρ­χι­σαν τά νυ­στα­λέα τους τρα­γού­δια· επι­μέ­νουν. Πό­σο σο­φοί εἶ­ναι! Δέν φλυα­ροῦν ὅπως οἱ ἄν­θρω­ποι. Μοῦ λέν μο­νά­χα: «κοι­μή­σου, κοι­μή­σου, κοι­μή­σου». Ὁ ἄνε­μος ἔκα­νε τοῦ σφεν­δα­μιοῦ τά φύλ­λα νά ρι­γοῦν ἔτσι ὅπως κι οἱ μι­κρές θερ­μές ἐξά­ψεις τῆς ἀγά­πης.        Για­τί οἱ ἀνόη­τοι βά­ζουν ἐμ­πό­δια στή Γῆ! Ἡ φω­νή κά­ποιου διέ­κο­ψε τό ξόρ­κι τοῦ ἱε­ρο­μάν­τη. Ἕνας ἄν­τρας ἦρ­θε σή­με­ρα νά μᾶς κα­τη­χή­σει μέ τή Βί­βλο. Ἀπε­χθής μέ τά κόκ­κι­να μά­γου­λα, τήν ἀναι­δή μα­τιά, τόν χον­τρο­ει­δή τρό­πο καί τό λό­γο του. Τί γνω­ρί­ζει ἄρα­γε αὐ­τός γιά τόν Χρι­στό; Χρειά­ζε­ται νά ρω­τή­σω κά­ποιον ἀνόη­το νε­α­ρό, πού γεν­νή­θη­κε χτές καί θά πε­θά­νει αὔ­ριο, νά μοῦ πεῖ γιά τόν Χρι­στό; Καλ­λί­τε­ρα νά ρω­τή­σω τ’ ἄστρα· τόν ἔχουν δεῖ. Πη­γή: American Literature / Short Stories: https://​ame​rica​nlit​erat​ure.​com/​author/​kate-​chopin/​short-​story/​the-​night-​came-​slowly/ Τό δι­ή­γη­μα «The night came slowly» γρά­φη­κε τήν 24η Ἰου­λί­ου 1894 καί δη­μο­σιεύ­θη­κε στό πε­ριο­δι­κό Moods τῆς Φι­λα­δέλ­φεια τόν Ἰού­λιο τοῦ 1895. Κέιτ Σο­πέν (Kate Chopin) (1850-1904). Τό πραγ­μα­τι­κό της ὄνο­μα ἦταν Katherine O’ Flaherty. Ἀμε­ρι­κα­νί­δα συγ­γρα­φέ­ας γαλ­λο­κα­να­δι­κῆς καί ἰρ­λαν­δι­κῆς κα­τα­γω­γῆς. Ἔγρα­ψε δι­η­γή­μα­τα γιά παι­διά καί ἐνη­λί­κους. Ση­μαν­τι­κό­τε­ρα ἔρ­γα της θε­ω­ροῦν­ται οἱ συλ­λο­γὲς δι­η­γη­μά­των της Bayou Folk (1894) καί A night in Acadie (1897) κα­θώς καί τό μυ­θι­στό­ρη­μα The Awakening (1899) – με­τα­φρα­σμέ­νο καί στά ἑλ­λη­νι­κά. Θε­ω­ρεῖ­ται ἀπό κά­ποιους πρό­δρο­μος τῶν φε­μι­νι­στριῶν συγ­γρα­φέ­ων τοῦ 20οῦ αἰ­ώ­να. Γε­νι­κό­τε­ρα στό ἔρ­γο της δί­νει ἔμ­φα­ση στή ζωή τῶν γυ­ναι­κῶν καί στόν διαρ­κῆ ἀγώ­να τους νά δη­μιουρ­γή­σουν τή δι­κή τους ταυ­τό­τη­τα στήν κοι­νω­νία τοῦ Νό­του τῶν ΗΠΑ στά τέ­λη τοῦ 19ου αἰ­ώ­να. Με­τά­φρα­ση ἀπό τά ἀγ­γλι­κά: Να­τά­σα Ζα­χα­ρο­πού­λου (1961): Σπού­δα­σε Δη­μο­σιο­γρα­φία. Πρω­το­εμ­φα­νί­στη­κε μέ τή συλ­λο­γή ποι­η­μά­των Νά σ’ ἔχω (1995) καί τή συλ­λο­γή δι­η­γη­μά­των Κι ἄς μέ τα­ξι­δεύ­εις ὅπου (1995). Τε­λευ­ταῖα της βι­βλία: Πρό­σω­πα στό Νε­ρό (Μυ­θι­στό­ρη­μα, 2013) & Πε­τών­τας μ’ ἕνα drone (Δι­η­γή­μα­τα, 2019). Ποι­ή­μα­τα, δι­η­γή­μα­τα καί με­τα­φρά­σεις της δη­μο­σιεύ­ον­ται σέ ἔν­τυ­πα καί ἠλε­κτρο­νι­κά πε­ριο­δι­κά. Ση­μαν­τι­κὴ ἐ­νη­με­ρω­ση γιὰ τὴν πο­ρεί­α τοῦ ἱ­στο­λο­γί­ου: Δεῖ­τε ἐ­δῶ: Γιάν­νης Πα­τί­λης: Πλα­νό­δι­ον – Ἱ­στο­ρί­ες Μπον­ζάι. Στρο­φή .