Δηλητηριάζοντας την ανοιξη και τους εαυτούς μας: Η αόρατη απειλή των επικίνδυνων φυτοφαρμάκων

 

Η άνοιξη αφήνει για ακόμη μία χρονιά πίσω της μια ιδιαίτερα ανησυχητική εικόνα στην ελληνική ύπαιθρο. Γεωργικές εκτάσεις, αλλά και παρυφές δρόμων μέσα σε οικισμούς, δίπλα σε κατοικίες, βιολογικές καλλιέργειες, σχολεία, στρατόπεδα και άλλους κοινόχρηστους χώρους έχουν ψεκαστεί εκτεταμένα με τοξικά χημικά ζιζανιοκτόνα. Οι τοξικές αυτές ουσίες χρησιμοποιούνται ουσιαστικά για την εξόντωση της φυσικής βλάστησης και των άγριων χόρτων, τα οποία βαφτίστηκαν «ζιζάνια», αντί της χρήσης μηχανικών μέσων διαχείρισης, όπως σκαπτικά ή χορτοκοπτικά εργαλεία. Τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται συνήθως περιέχουν τοξικές χημικές ουσίες οι οποίες έχουν ήδη απαγορευτεί ή περιοριστεί σημαντικά σε άλλες χώρες, λόγω της υψηλής επικινδυνότητάς τους για τη δημόσια υγεία, τη βιοποικιλότητα και το περιβάλλον γενικότερα - με ιδιαίτερα σοβαρές επιπτώσεις στον υδροφόρο ορίζοντα. Τα πιο διαδεδομένα στην Ελλάδα είναι τα επικίνδυνα σκευάσματα που περιέχουν τη δραστική ουσία γλυφοσάτη - με πιο γνωστό το Roundup - τα οποία επαναφέρουν στο προσκήνιο τη συζήτηση γύρω από τους άμεσους αλλά και μακροχρόνιους κινδύνους για τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και τη βιωσιμότητα της γεωργίας. Σύμφωνα, μάλιστα, με πρόσφατη επιστημονική μελέτη του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, διαπιστώθηκε ότι η έκθεση στη γλυφοσάτη συνδέεται με αύξηση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου έως και 41%. Πρόκειται για μία από τις πολλές επιστημονικές μελέτες που εξετάζουν τις επιπτώσεις των επικίνδυνων φυτοφαρμάκων ευρείας χρήσης στην ανθρώπινη υγεία, αναδεικνύοντας μια ιδιαίτερα ανησυχητική πραγματικότητα: ολοένα και περισσότεροι νέοι άνθρωποι, ακόμη και ηλικίας 20, 30 ή 40 ετών, καταφεύγουν σε ογκολογικές και συναφείς κλινικές. Ενδεικτικά, πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου Κρήτης καταγράφει αύξηση κατά 45% των περιστατικών καρκίνου του παχέος εντέρου σε άτομα κάτω των 45 ετών - μορφές καρκίνου που συνδέονται άμεσα με την κατανάλωση επικίνδυνων τροφίμων και τη συνολική επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Η Κρήτη αποτελεί τη μοναδική περιοχή της Ελλάδας όπου πραγματοποιείται συστηματική καταγραφή καρκινικών νοσημάτων, ενώ εκτιμάται ότι τα ποσοστά είναι αντίστοιχα και στην υπόλοιπη χώρα. Αξιοσημείωτο είναι ότι μόνο στις ΗΠΑ έχουν ήδη εκδικαστεί περίπου 100.000 αγωγές, στις οποίες εξετάζεται η σύνδεση της έκθεσης στο Roundup με την εμφάνιση καρκίνου.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδωσε στις αγροτοχημικές πολυεθνικές ελεύθερο πεδίο να πατεντάρουν σπόρους

 

Στις 21 Απριλίου, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μαργαρίτης Σχοινάς ψήφισε ΥΠΕΡ του νέου κανονισμού ΕΕ για τις Νέες Γονιδιωματικές Τεχνικές (NGT). 

Με μια ψήφο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδωσε στις αγροτοχημικές πολυεθνικές ελεύθερο πεδίο να πατεντάρουν σπόρους που για χιλιάδες χρόνια ανήκαν στη φύση και στους αγρότες. 

Ο Έλληνας αγρότης δεν θα μπορεί να κρατά σπόρο από τη σοδειά του. Κάθε χρόνο θα αγοράζει εκ νέου από την ίδια πολυεθνική. Υποχρεωτικά. Χωρίς να έχει εναλλακτική.

Τα φυτά κατηγορίας NGT-1 θα μπαίνουν στο πιάτο μας χωρίς υποχρεωτική αξιολόγηση κινδύνων και χωρίς σήμανση. Ντομάτες, σιτάρι, ελαιόλαδο, ρύζι, όλα θα είναι γενετικά τροποποιημένα, αόρατα και  ανεξέλεγκτα. Δεν θα ξέρουμε τι τρώμε. Κανείς δεν θα μας ρωτήσει.

Και δεν σταματά εκεί. Οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί δεν μένουν στο χωράφι που τους φύτεψαν. Μολύνουν γειτονικές καλλιέργειες, καταστρέφουν βιολογικές παραγωγές, εξαφανίζουν τοπικές ποικιλίες που δεν ξαναφτιάχνονται. Η βιοποικιλότητα που χτίστηκε σε χιλιετίες διαλύεται σε μια γενιά - και ο νόμος δεν προβλέπει ούτε αποζημίωση ούτε ευθύνη.

Χώρες όπως η Αυστρία, η Ουγγαρία, η Κροατία, η Σλοβενία και η Σλοβακία αρνήθηκαν.

Η ΕΥΓΗΡΙΑ ΩΣ ΜΥΘΟΣ

 

του Γιάννη Σχίζα

Στη παρουσίαση του βιβλίου της Γωγώς Ατζολετάκη «Η τρίτη Άνοιξη» (Αθήνα, εκδόσεις Επίμετρο) ήταν κυρίως ασπρομάλληδες και γενικώς άνθρωποι που περίμεναν να ακούσουν τα όσα θλιβερά έχει η τρίτη ηλικία. Μετά την ανάγνωση τμημάτων του βιβλίου μπορώ να υποθέσω  ότι ασπάστηκαν μια νέα εκδοχή. Σ’ αυτό ήταν υπεύθυνη η φιλοσοφική προδιάθεση της συγγραφέως, οι πολλές σκέψεις της από την καθημερινή ζωή : Π.χ. το γεγονός ότι απέκλειε την γεροντική ξεκούραση γιατί αυτή σε μεγάλες δόσεις  κουράζει! Το ότι συσχέτιζε τη ματιά της τηλεόρασης (πάντοτε ευθεία, κατά πρόσωπο !) με τη ματιά των «δικών της», που ήταν λοξή ή στραμμένη στο άπειρο. Tο ότι απέκλειε τη συσχέτιση της αυτονομίας με τη περιθωριακή ζωή, την μεταμοντέρνα εκτίμηση ότι τα χειροποίητα βγάζουν χωριατιά  και όχι αρχοντιά, το ότι είμαστε αυτό που θυμόμαστε. Κι ακόμη την πικρή διαπίστωση ότι οι ηλικίες της τρίτης διάστασης της ζωής έχουν μιαν αστείρευτη πηγή  συζήτησης -  που είναι οι αρρώστιες!

Όμως η Ατζολετάκη δεν είχε ανάγκη μιας περίσσειας τέτοιων σκέψεων-επιχειρημάτων, δεν είχε ανάγκη να θυμίσει το φιλικό με το γέρο-πατέρα παράδειγμα του Αινεία στην αποχώρηση από την Τροία,  γιατί προσέβλεπε σε ένα σενάριο σφικτό, περιγραφικό της οικογενειακής ζωής που εξέπιπτε στο στάτους μιας οικογενειακής δικτατορίας,   για να  ανακάμψει και  πάλι στην κατάσταση της ανεξαρτησίας :

Το θέμα της συγγραφέως περιορίζονταν στα μικροθέματα ενός συμβατικού,  μικρο-μεσαίου κύκλου ανθρώπων. Δεν υπεισέρχονταν   στην μεγάλη κλίμακα, στην υπόθεση των γηροκομείων ή οίκων ευγηρίας.

LANDMARKS RELOADED

 

Η ερευνητική εργασία εξετάζει τον ρόλο των τοπόσημων (landmarks) στα εικονικά περιβάλλοντα των βιντεοπαιχνιδιών και τον τρόπο με τον οποίο συμβάλλουν στη χωρική εξοικείωση, τη νοητική χαρτογράφηση, την αφήγηση και τη συναισθηματική εμπλοκή του παίκτη. Συνδέοντας θεωρίες αστικής αντίληψης και «απεικονιστικότητας» (Kevin Lynch, 1960, Η Εικόνα της Πόλης), αναδεικνύεται πώς οι εικονικές πόλεις λειτουργούν ως «κατοικήσιμοι» κόσμοι, όπου η αρχιτεκτονική δεν αποτελεί απλό σκηνικό αλλά ενεργό μηχανισμό προσανατολισμού και νοηματοδότησης. Για την ανάλυση των εικονικών πόλεων υιοθετείται τριμερές πλαίσιο, βασισμένο στην τυπολογία του Κωνσταντίνου Δημόπουλου στο Virtual Cities (2020): φανταστικές πόλεις, οικείες πόλεις και μελλοντικές πόλεις. Το πλαίσιο αυτό επιτρέπει τη συγκριτική μελέτη τριών χαρακτηριστικών παραδειγμάτων: The Witcher 3: Wild Hunt (Novigrad), Grand Theft Auto V (Los Santos) και The Last of Us: Part II (Seattle). Μέσα από τη σύγκριση των παραπάνω κόσμων, η εργασία δείχνει ότι τα τοπόσημα λειτουργούν ως «αστικές άγκυρες» που οργανώνουν τη μνήμη, τον ρυθμό της εξερεύνησης, τις διαδρομές και τις αφηγηματικές κορυφώσεις, μεταφράζοντας έννοιες του πραγματικού αστικού χώρου σε διαδραστικές εμπειρίες. Συνολικά, προτείνεται ότι η αρχιτεκτονική των video games αποτελεί πεδίο πολιτισμικής παραγωγής και θεωρητικού αναστοχασμού, μέσα από το οποίο επαναδιατυπώνεται τι σημαίνει πόλη, τόπος και «ανήκειν» στον ψηφιακό χώρο. Περισσότερα εδώ. Για την άμεση ενημέρωσή σας ακολουθήστε μας σε facebook και instagram!

ΔΕΝΤΡΑ στην ΠΟΛΗ

Γηγενή ή Εξωτικά   και άλλες ιστορίες Πράσινης Τρέλας 

Σε μία από συνήθεις  και πρόσφατες κουβέντες για  το αστικό πράσινο έχει προκύψει μια αντίθεση που κατά την γνώμη  δεν έχει πολύ μεγάλη βάση. 

Οι υποστηρικτές των γηγενών η ενδημικών ειδών από την μία,  και από την άλλη αυτοί που υπερασπίζονται φανατικά  τη χρήση τροπικών εξωτικών ειδών. Η αλήθεια είναι ότι παρά πολλοί Δήμοι έχουν γεμίσει με εξωτικά δέντρα την πόλη ....και είναι σαφές ότι αυτό μελλοντικά θα φέρει προβλήματα. 

Στο αστικό πράσινο, η προτίμηση των γηγενών ειδών έχει γερές βάσεις (τοπική βιοποικιλότητα, συνεξέλιξη, χαμηλότεροι κίνδυνοι από τα επεμβατικά). 

    Ομοίως, η χρήση εξωτικών ειδών μπορεί να δικαιολογηθεί από τη μεγαλύτερη ανθεκτικότητά τους σε ακραίες αστικές συνθήκες, διασφαλίζοντας υπηρεσίες οικοσυστήματος που ορισμένα τα ιθαγενή είδη  και αγωνίζονται να τις παρέχουν. 

Οι δύο, είναι επομένως λογικές θέσεις,  και λειτουργούν σε συγκεκριμένα πλαίσια ή μπορεί και να συνδυαστούν. 

Συντονιστική σύσκεψη για την εφαρμογή του Τοπικού Σχεδίου Δράσης κατά της παράνομης χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων στη Φλώρινα

 

By dasarxeio com on 24/04/2026

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 22 Απριλίου 2026, στη Φλώρινα, η συντονιστική σύσκεψη για την εφαρμογή του Τοπικού Σχεδίου Δράσης της Διεύθυνσης Δασών Φλώρινας για την καταπολέμηση της παράνομης χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων.

Στη σύσκεψη συμμετείχαν εκπρόσωποι συναρμόδιων υπηρεσιών και φορέων, καθώς και στελέχη της Διεύθυνσης Δασών Φλώρινας, με στόχο την ενίσχυση της συνεργασίας, την επιχειρησιακή ετοιμότητα και την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση περιστατικών που απειλούν σε περιοχές εκτός οικισμών την άγρια πανίδα, τα ζώα εργασίας και συντροφιάς, αλλά και τη δημόσια ασφάλεια στην ύπαιθρο.

Κατά τον χαιρετισμό του, ο Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Φλώρινας κ. Τάσκας Αθανάσιος αναγνώρισε τη σοβαρότητα του προβλήματος και την κρισιμότητα της έγκαιρης και συντονισμένης αντιμετώπισής του.

Δημήτρης Οικονόμου : Διεθνείς συνεργασίες για εθνικές λύσεις

 

Η Βαρκελώνη φιλοξένησε τις προηγούμενες ημέρες μια από τις πιο ενδιαφέρουσες πολιτικές συναντήσεις της περιόδου. Το Global Progressive Mobilisation δεν ήταν απλώς ένα ακόμη διεθνές φόρουμ αποτέλεσε μια συντονισμένη προσπάθεια διαμόρφωσης λύσεων σε προβλήματα που πιέζουν ολοένα και περισσότερο τις κοινωνίες, τις δημοκρατίες και τις σχέσεις μεταξύ κρατών. Η συγκυρία δεν είναι τυχαία. Ο κόσμος βρίσκεται σε μια περίοδο βαθιάς αστάθειας: οικονομικές ανισότητες που διευρύνονται, κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς και γεωπολιτικές εντάσεις που επανακαθορίζουν τις διεθνείς ισορροπίες. Πρόκειται για εξελίξεις που δεν προέκυψαν αυτόματα. Είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που, τα τελευταία χρόνια, ευνόησαν τη συγκέντρωση ισχύος, αποδυνάμωσαν τη συνοχή και περιόρισαν τον ρόλο των δημοκρατικών θεσμών. Σε αυτό το πλαίσιο, η συνάντηση στη Βαρκελώνη δεν είχε χαρακτήρα αντίδρασης, αλλά πρωτοβουλίας. Η παρουσία ηγετών από διαφορετικές ηπείρους —από την Ευρώπη έως τη Λατινική Αμερική— ανέδειξε την ανάγκη για έναν νέο τρόπο πολιτικής σκέψης: λιγότερο εσωστρεφή και περισσότερο συνεργατικό, με στόχο την παραγωγή συγκεκριμένων απαντήσεων.

Από τα ελληνικά βουνά στα αντικαρκινικά φάρμακα – Μελέτη του ΑΠΘ για τον ίταμο

 

By dasarxeio com on 01/04/2026

Μια νέα επιστημονική έρευνα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου αποκαλύπτει τη γενετική ποικιλότητα και τη φαρμακευτική αξία του ίταμου στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα σπάνιο δέντρο των ελληνικών βουνών που μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη αντικαρκινικών φαρμάκων.

Η επιστημονική ομάδα, υπό τον συντονισμό του Καθηγητή του Εργαστηρίου Δασικής Γενετικής του Τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Φίλιππου Α. Αραβανόπουλου, εντόπισε σημαντικούς πληθυσμούς του ευρωπαϊκού ίταμου (Taxus baccata) στην Ελλάδα, ως πολύτιμες φυσικές πηγές ουσιών που χρησιμοποιούνται σε ευρέως διαδεδομένα αντικαρκινικά φάρμακα.

Έρευνα σε τρία ορεινά οικοσυστήματα της Βόρειας Ελλάδας

Η επιστημονική ομάδα του Αριστοτελείου εξέτασε τρεις περιφερειακούς (ως προς την εξάπλωση του είδους στην Ευρώπη) πληθυσμούς ίταμου στη βόρεια Ελλάδα, στα όρη Χολομώντας, Όλυμπος και Βούρινος, προκειμένου να αξιολογήσει τη γενετική ποικιλότητα, τη χημιοποικιλότητα και τα επιγενετικά χαρακτηριστικά τους. Οι ταξάνες -φυσικές χημικές ενώσεις που παράγονται από τα δέντρα του ίταμου – αποτελούν βασικά συστατικά φαρμάκων όπως η πακλιταξέλη (Taxol), η οποία χρησιμοποιείται για τη θεραπεία διαφόρων μορφών καρκίνου.

Πρώτη ολοκληρωμένη αξιολόγηση ελληνικών πληθυσμών Ίταμου

Πόλεμος στη Μ. Ανατολή: Πρώτες αλλά τρομακτικές παγκόσμιες συνέπειες για το περιβάλλον

 

April 2, 2026

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου*

Οι οικονομικές, κοινωνικές συνέπειες του πολέμου κατά του Ιράν είναι ήδη πάρα πολύ μεγάλες και αφορούν όλο τον πλανήτη. Εξίσου σημαντικές είναι και οι ζημιές στο φυσικό περιβάλλον και της Δυτικής Ασίας και του Περσικού Κόλπου, αλλά και όλου του πλανήτη. Αυτές, δε, σχεδόν δεν αναφέρονται. Το ενδιαφέρον άλλωστε για το κλίμα και το φυσικό περιβάλλον είναι τώρα σε κατακόρυφη πτώση, αντιστρόφως ανάλογη προς την επιδείνωσή τους. Σοβαρή κι αυτή ένδειξη της βαθιάς, δυνάμει καταστροφικής κρίσης του πολιτισμού μας (όσου διαθέτουμε τέλος πάντων).

Ο ΟΗΕ προειδοποίησε ότι δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι περισσότεροι θα κινδυνεύσουν με άμεση πείνα αν συνεχιστεί η σύγκρουση, ενώ τα προβλήματα με τα λιπάσματα θα πλήξουν πολύ σοβαρά την αφρικανική γεωργία (εν συνεχεία και τις υπόλοιπες). Ο Ισραηλινός πρέσβης στο Νέο Δελχί υποστήριξε ότι θα κινδυνεύσει η ζωή δέκα εκατομμυρίων Ινδών. Δεν επέκρινε βέβαια για αυτό τον πόλεμο του Ισραήλ και των ΗΠΑ, αλλά τα μέτρα με τα οποία απαντά η Τεχεράνη.

Ολόκληρη η Νοτιοανατολική Ασία πλήττεται ήδη πολύ σοβαρά από τις συνέπειες του πολέμου. Η Σρι Λάνκα εισήγαγε εβδομάδα τεσσάρων ημερών για να εξοικονομήσει ενέργεια.

ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗ, ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΤΟΞΙΚΌ ΑΛΛΑ ΚΑΛΑΙΣΘΗΤΟ ΦΥΤΟ !

 

Η Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης εκφράζει τον σοβαρό προβληματισμό της για τη σύγχυση που έχει δημιουργηθεί γύρω από την τοξικότητα της πικροδάφνης, με αφορμή την πρόσφατη εγκύκλιο του ΕΟΔΥ και τη δημόσια συζήτηση που ακολούθησε.

Η πικροδάφνη (Nerium oleander) είναι πράγματι ένα τοξικό φυτό — κάτι που είναι γνωστό ήδη από την αρχαιότητα και πλήρως τεκμηριωμένο από τη σύγχρονη επιστήμη. Ωστόσο, είναι κρίσιμο να γίνεται σαφής διάκριση ανάμεσα στην ύπαρξη κινδύνου και στην πιθανότητα έκθεσης σε αυτόν. Παρά την ευρεία παρουσία της στη Μεσόγειο και τη συστηματική χρήση της ως καλλωπιστικό φυτό, τα περιστατικά δηλητηρίασης είναι εξαιρετικά σπάνια.

Θεωρούμε αυτονόητο ότι η σχολική κοινότητα και η κοινωνία πρέπει να είναι ενημερωμένες. Παράλληλα, όμως, πιστεύουμε ότι η προσέγγιση δεν μπορεί να βασίζεται στον φόβο ή σε οριζόντια μέτρα, όπως η μαζική απομάκρυνση φυτών από δημόσιους χώρους, τα οποία θα είχαν σημαντικό περιβαλλοντικό, αισθητικό και οικονομικό κόστος.

Αντίθετα, προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στην εκπαίδευση, την εξοικείωση με τη φύση και την καλλιέργεια υπευθυνότητας. Η αναγνώριση των δυνητικά επικίνδυνων ειδών και η βασική αρχή ότι δεν δοκιμάζουμε άγνωστα φυτά είναι πιο ουσιαστικά εργαλεία από την καλλιέργεια ενός γενικευμένου φόβου.

Η φύση δεν είναι εχθρός. Η συνύπαρξη με αυτήν απαιτεί γνώση, σεβασμό και ισορροπημένη κρίση.

Διαβάστε περισσότερα: https://eepf.gr/pikrodafni/

 

ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ…

 

του Παντελή Οικονόμου Η Δυτική Ελλάδα και η Ήπειρος πνίγονται για μια ακόμα φορά από νεροποντές. Εδώ και χρόνια βέβαια, ερημώνουν από ανθρώπους και δουλειές οι οποίοι, κυνηγημένοι από την εγκατάλειψη, καταφεύγουν στην «Περιφέρεια Πρωτευούσης» και λένε το νερό νεράκι. Οι συμπατριώτες αυτοί, πέρα από την αδυναμία τους να στεγαστούν, την δυσκολία τους να κυκλοφορήσουν, κινδυνεύουν πια και από λειψυδρία. Με αλλεπάλληλα μέτρα και δαπάνες για την ύδρευση, την στέγαση και το κυκλοφοριακό. Όλα αυτά έκτακτα επειδή δεν προβλέφθηκαν στην ώρα τους και με την βεβαιότητα ότι, μέχρι να υλοποιηθούν, η κατάσταση θα έχει χειροτερέψει!   Να διώξουμε τους υπεύθυνους με την ψήφο μας   Με τις εκλογές βέβαια δεν αντιμετωπίζονται ούτε η προχειρότητα, ούτε η απροθυμία κατάλληλων προσώπων να μας εκπροσωπήσουν. Αντιμετωπίζονται όμως προβλήματα ακυβερνησίας, ανομίας, παρανομίας και δημοκρατικής έκπτωσης. Αντιμετωπίζεται ο δήθεν ρεαλισμός της «αναπόφευκτης αθλιότητας» και μπορεί να επιβληθεί κάτι διαφορετικό, κάτι καλύτερο. Αφού φυσικά το ψάξουμε και το βρούμε εκεί όπου μπορεί να υπάρχει. Και έτσι να μαυρίσουμε αποδεδειγμένες κυβερνητικές βαρβαρότητες: τηλεφωνικές παρακολουθήσεις, «μπάζωμα» του χώρου όπου εκτυλίχθηκε η τραγωδία Τεμπών, καταλήστευση των αγροτικών επιδοτήσεων μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ και οικειοποίηση τους από «δικά τους παιδιά» και τις παραγγελίες της ευρωπαϊκής εισαγγελικής αρχής να αγνοούνται προκλητικά.   Όσο διστάζουμε, μας βρίσκουν και άλλα δεινά. 5 εργάτριες έχασαν την ζωή τους σε εργοστάσιο το οποίο δεν παρείχε την ασφάλεια που όφειλε. 15 συνάνθρωποι μας σκοτώθηκαν στα παράλια της Χίου αφού υπέστησαν βαριές σωματικές κακώσεις. Χωρίς οι ανακριτικές αρχές να έχουν βρει τους διακινητές (όχι τους υπαλλήλους τους, κουμανταδόρους φουσκωτών), όσο ψηλά και αν βρίσκονται, ώστε να κάτσουν, επί τέλους, στο σκαμνί. Και η διασπάθιση δημοσίου χρήματος στο όνομα της επαγγελματικής κατάρτισης για να αποδείξει ότι όσο ανεχόμαστε κυβέρνηση της «αναπόφευκτης αθλιότητας», πέρα από θανάτους, θα υφιστάμεθα την καταλήστευση μας για να πλουτίζουν «δικοί τους»!

Το ελληνικό σύστημα φροντίδας ηλικιωμένων αντιμέτωπο με τη δημογραφική γήρανση

 Το Εργαστήριο Σπουδών Φύλου του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου και οι εκδόσεις «Τόπος» σας προσκαλούν στην παρουσίαση του συλλογικού τόμου που επιμελήθηκε η διευθύντρια του Εργαστηρίου, Καθηγήτρια Μαρία Καραμεσίνη με τίτλο:

«Το ελληνικό σύστημα φροντίδας ηλικιωμένων αντιμέτωπο με τη δημογραφική γήρανση. Οι προκλήσεις της συμπεριληπτικότητας και της ισότητας των φύλων»

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων -Ακαδημίας 50, αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης», την Τρίτη 3 Μαρτίου 2026, στις 18.00.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν (αλφαβητικά):

Χρήστος Μπάγκαβος, Καθηγητής Δημογραφίας, Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής Παντείου Πανεπιστημίου

Κωστής Προύσκας, Ψυχολόγος-Δρ. Γεροντολογίας, Διευθύνων Σύμβουλος Άκτιος Α.Ε., Υπεύθυνος Ανθρώπινου Δυναμικού της Εταιρείας Alzheimer Αθηνών

Μαρία Στρατηγάκη, Αντιδήμαρχος Ισότητας, Δημοτικών Ιατρείων και Παιδικής Προστασίας Δήμου Αθηναίων, Ομότιμη Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου

Περικλής Τζιάρας, Κοινωνικός Λειτουργός, MSc Διοίκησης Υπηρεσιών Υγείας και Κοινωνικής Προστασίας, μέλος του ΔΣ και πρόεδρος της Επιτροπής Υγείας του Συνδέσμου Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος

Ιωάννα Τσίγκανου, Διευθύντρια Ερευνών, ΕΚΚΕ-Μέλος ΔΣ Ελληνικής Κοινωνιολογικής Εταιρείας

Συντονίζει η δημοσιογράφος Ντίνα Δασκαλοπούλου

--    

Ρώτα τα ψάρια να σου πουν ποιοι είναι !

 

- Εμφανίζεται κατά τις βραδινές ώρες, ανεξάρτητα καιρικών συνθηκών και διαρκεί κάποιες ημέρες. - Παρουσιάζεται με απότομη αύξηση της παροχής του νερού, με βαθυμέλανο χρώμα, διαφορετικό από το φυσιολογικό, με παχύρευστη υφή και έντονη δυσοσμία. - Συνοδεύεται ως επί το πλείστο από την αφύσικη μωρία εκατοντάδων μικρών και μεγάλων ψαριών τα οποία σωρεύονται, νεκρά ή ημιθανή, στο κατώφλι των κατοίκων της παρόχθιας περιοχής.   Η ανεξέλεγκτη ρύπανση του Κηφισού παρουσιάζεται τουλάχιστον για μια 10ετία, με 3 διαπιστωμένες κορυφώσεις στο ελάχιστο φυσικό τμήμα που απομένει μετά την πολυετή λεηλασία του φυσικού του κεφαλαίου από τις «διευθετήσεις» της Πολιτείας: Μία τον Νοέμβριο 2015, μία δεύτερη τον Φεβρουάριο 2023 και μία τελευταία στα πρόθυρα του 2026. Σε όλες τις περιπτώσεις, κάτοικοι και συλλογικότητες της περιοχής, ο Σύλλογος Πολιτών υπέρ των Ρεμάτων - Ροή και η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ, πότε ο ένας, πότε ο άλλος, πότε όλοι μαζί, προχώρησαν σε καταγγελίες στην Περιφέρεια - αρμόδια για τα ρέματα του χώρου της - και, μέσω αυτής, στην Ειδική Γραμματεία Υδάτων του ΥΠΕΝ, στην ΕΥΔΑΠ, στο ΕΛΚΕΘΕ, στην τοπική αστυνομία και στη Δημοτική Αρχή, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Και στις 3 περιπτώσεις η Περιφέρεια πραγματοποίησε μεν τις αναγκαίες αυτοψίες και τη λήψη δειγμάτων στη περιοχή της ρύπανσης, διαπίστωσε τα αίτια, αλλά το όλο ζήτημα τερμάτισε κάπου εκεί, σε ευλαβική αναμονή του επόμενου κύκλου ρύπανσης και της επόμενης καταστροφής του λιγοστού πια φυσικού κεφαλαίου του ρέματος.   «Σοβαρή απειλή η ανεξέλεγκτη ρύπανση στα ρέματα», καταγγέλλει εδώ και καιρό ο εγχώριος έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος. Και όσο αφορά την Αττική, η ανεξέλεγκτη ρύπανση δεν αποτελεί περιστασιακό προνόμιο του μόνου Κηφισού: Από τον Κηφισό στην Πικροδάφνη και από τον Ιλισό, στον Ποδονίφτη και στις λίγες δεκάδες εναπομείναντα ρέματα του Λεκανοπεδίου, αποτελεί κάτι περισσότερο από καθημερινότητα.

ΤΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΣ

 

 Του Γιάννη Σχίζα

 

     Μερικοί  επιλέγουν το vivere  pericolosamente(ζην επικινδύνως...) για δικούς τους,  προσωπικούς λόγους, συνήθως για το «θεαθήναι» από τα  ΜΜΕ. Παραδείγματος χάρη  εκείνος ο Αυστριακός   αλεξιπτωτιστής , που έγινε γνωστός γιατί φιλοδόξησε να πηδήσει –και πήδησε τελικά--  από το ύψος των 40.000 μέτρων με αλεξίπτωτο  !  Όμως ο  μέσος καταναλωτής  στα  99 % των περιπτώσεων είναι καθε άλλο παρά «υψιπετής» και  διαθέσιμος για περιπέτειες . Το  «καταναλώνειν  επικινδύνως»  του δημιουργεί μια αφόρητη αίσθηση  απειλής, μια  επιφύλαξη ακόμη και έναντι προϊόντων υπεράνω υποψίας, μια ισοπεδωτική αντιμετώπιση δικαίων και αδίκων της διατροφικής αλυσίδας.

 

      Η σημερινή κρίση των εντόμων που λανσάρονται ως κανονική τροφή ή το συνθετικό κρέας που βάζει κι αυτό υποψηφιότητα και μάλιστα με την επιδοκιμασία κάποιων κύκλων της ΕΕ, συνιστούν ένα μεγάλο κίνδυνο για τον μέσο καταναλωτή. Ακόμη είναι  τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, παλιά απειλή, που ξεσηκώνουν τη κοινωνία  σε όλο το μήκος και το πλάτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης :  «Στείλτε  email  στους Ευρωβουλευτές της χώρας μας,  απαιτώντας να φέρουν σήμανση οι νέες γενετικά τεχνικές», είναι το μότο μιας  καμπάνιας που εξελίσσεται. Και που καταλήγει : «Πρέπει  να γνωρίζουμε τι τρώμε!»

Από την άλλη πλευρά η συμφωνία Mercosur δεν είναι ουδέτερη εμπορική ρύθμιση, αλλά είναι μια πολιτική επιλογή  εις βάρος των αγροτών της  Ευρώπης  και υπέρ των συμφερόντων  των βιομηχανικών οικονομιών . Είναι μια αντιγραφή της συμφωνίας που έκανε παλιά η Αγγλία ανταλλάσσοντας την εξαγωγή  βιομηχανικών  με την εισαγωγή αγροτικών προϊόντων, με την εξής ουσιαστική διαφορά: Τότε η ποιότητα των αγροτικών προϊόντων ήταν σταθερή και αδιαμφισβήτητη, υπεράνω νοθείας,  τώρα αυτή η ποιότητα διαμεσολαβείται με ρυθμίσεις υγιεινής που απουσιάζουν, με ρυθμίσεις που αφορούν τη χρήση φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων, Η αγγλική συνθήκη του 1846 που κατάργησε τους Corn Laws (νόμους περιορισμού της εισαγωγής σιτηρών) δεν έχει σχέση με τη σημερινή κατάσταση.

Κυψέλη και ξηρός άρτος

 

Του Γιάννη Σχίζα

Λέγαμε  ότι πολλά συμβαίνουν στην Πλατεία Εξαρχείων, που είναι διασημότερη  της Πλατείας Κυψέλης. Τι να κάνουμε, παρά τις αντιρρήσεις ενός μεγάλου τμήματος της κοινής γνώμης, παρά το γεγονός ότι το  Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο υπέδειξε ως καταλληλότερο χώρο αυτόν που είναι δίπλα στο Αρχαιολογικό Μουσείο, τελικά έγινε το πλήρες μάντρωμα και  η επιλογή του σημερινού χώρου για τη συγκεκριμένη λειτουργία : Μια επιλογή που ανεξάρτητα από τις αστυνομικές οπτασίες και τις ιδέες ξεκαθαρίσματος του χώρου, θα δημιουργήσει  στενότητα  και θα κάνει προβληματικά πολλά από τα μικρομάγαζα της περιοχής. Το μόνο πλεονέκτημα που έχει η περιοχή των Εξαρχείων σε σχέση με  του Αρχαιολογικού Μουσείου, είναι ότι η επιλογή αυτή δεν θα πλήξει  την ιδέα του παρκαρίσματος κάποιων  μελών του  προσωπικού του ΕΜΠ..

Αυτά  συμβαίνουν  στα Εξάρχεια , όμως συμβαίνουν και στην πλατεία Κυψέλης - μόνο που δεν έχουν την ίδια «ακροαματικότητα» και δεν προκαλούν τις ίδιες αντιρρήσεις. Το σχέδιο της ολοκλήρωσης των εργασιών το έτος 2027 προχωράει, υπό τις επιφυλάξεις μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης. Εδώ υπήρχε σε εξέλιξη – επί δυο περίπου χρόνια και επί δυο Δημάρχους ! – το σχέδιο κατασκευής ενός πολυσυντριβανιού  στη καρδιά του Πεδίου του Άρεως, για την ψυχαγωγία των Αθηναίων που προσέφευγαν εκεί (όταν οι δημοτικές αρχές το επέτρεπαν !). Το σχέδιο λειτούργησε τον Ιούνιο,  επί της περιόδου της παροχής θεαμάτων από το ίδρυμα Ωνάση, και μολ’ αυτά πήγε περίπατο και αναμένει την επιδιόρθωσή του….

 Επί κυρίου Μπακογιάννη αποκαλέσαμε τον Δήμο   δ ή μ ι ο της πόλης, για τις πολλές και διάφορες αστοχίες του .

Η πρόσβαση στο νερό είναι δικαίωμα και όχι ευκαιρία κερδοσκοπίας

 

ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία: Ανοίγει ο δρόμος για την ιδιωτικοποίηση/ εμπορευματοποίησή του

Οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού για το νερό και τις υδάτινες υποδομές επιβεβαιώνουν για ακόμη μία φορά την επικίνδυνη κατεύθυνση της κυβέρνησης, που μετατρέπει το νερό, από ένα θεμελιώδες κοινό αγαθό, σε πεδίο κερδών και εμπορευματοποίησης, εκτιμούν οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία. Και ζητούν πολιτικές πρόληψης και βιώσιμης αντιμετώπισης των αιτίων της λειψυδρίας. Η συγχώνευση εκατοντάδων Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης σε τρεις μεγάλους φορείς και η ενίσχυση των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ προς αυτή την κατεύθυνση, όπως κυοφορείται, δεν συνιστούν αποκέντρωση και εκσυγχρονισμό, αλλά συγκέντρωση της διαχείρισης και άνοιγμα του δρόμου για ιδιωτικοποίηση και πλήρη εμπορική εκμετάλλευση ενός δημόσιου αγαθού. Εφαρμόζοντας ένα «μοντέλο ΔΕΗ» και των σιδηροδρόμων, σύντομα το κόστος της ύδρευσης των πολιτών θα ακολουθήσει την πορεία του ηλεκτρισμού.