Η ΕΥΓΗΡΙΑ ΩΣ ΜΥΘΟΣ

 

του Γιάννη Σχίζα

Στη παρουσίαση του βιβλίου της Γωγώς Ατζολετάκη «Η τρίτη Άνοιξη» (Αθήνα, εκδόσεις Επίμετρο) ήταν κυρίως ασπρομάλληδες και γενικώς άνθρωποι που περίμεναν να ακούσουν τα όσα θλιβερά έχει η τρίτη ηλικία. Μετά την ανάγνωση τμημάτων του βιβλίου μπορώ να υποθέσω  ότι ασπάστηκαν μια νέα εκδοχή. Σ’ αυτό ήταν υπεύθυνη η φιλοσοφική προδιάθεση της συγγραφέως, οι πολλές σκέψεις της από την καθημερινή ζωή : Π.χ. το γεγονός ότι απέκλειε την γεροντική ξεκούραση γιατί αυτή σε μεγάλες δόσεις  κουράζει! Το ότι συσχέτιζε τη ματιά της τηλεόρασης (πάντοτε ευθεία, κατά πρόσωπο !) με τη ματιά των «δικών της», που ήταν λοξή ή στραμμένη στο άπειρο. Tο ότι απέκλειε τη συσχέτιση της αυτονομίας με τη περιθωριακή ζωή, την μεταμοντέρνα εκτίμηση ότι τα χειροποίητα βγάζουν χωριατιά  και όχι αρχοντιά, το ότι είμαστε αυτό που θυμόμαστε. Κι ακόμη την πικρή διαπίστωση ότι οι ηλικίες της τρίτης διάστασης της ζωής έχουν μιαν αστείρευτη πηγή  συζήτησης -  που είναι οι αρρώστιες!

Όμως η Ατζολετάκη δεν είχε ανάγκη μιας περίσσειας τέτοιων σκέψεων-επιχειρημάτων, δεν είχε ανάγκη να θυμίσει το φιλικό με το γέρο-πατέρα παράδειγμα του Αινεία στην αποχώρηση από την Τροία,  γιατί προσέβλεπε σε ένα σενάριο σφικτό, περιγραφικό της οικογενειακής ζωής που εξέπιπτε στο στάτους μιας οικογενειακής δικτατορίας,   για να  ανακάμψει και  πάλι στην κατάσταση της ανεξαρτησίας :

Το θέμα της συγγραφέως περιορίζονταν στα μικροθέματα ενός συμβατικού,  μικρο-μεσαίου κύκλου ανθρώπων. Δεν υπεισέρχονταν   στην μεγάλη κλίμακα, στην υπόθεση των γηροκομείων ή οίκων ευγηρίας.

ΤΙ ΛΕΝΕ ΤΑ ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Από τα ρεπορτάζ των εφημερίδων διαβάζουμε:

«Αφηγήσεις φρίκης» ακούγονται για το γηροκομείο- κολαστήριο του Κορυδαλλού , από τροφίμους που ζούσαν σε άθλιες συνθήκες ή υφίσταντο ανεξέλεγκτη βία… Στο κτίριο παροχής γηριατρικών και άλλων υπηρεσιών υποτίθεται ότι ζούσαν 70 άνθρωποι, αλλά πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι παρέμεναν μόλις 41 – και αυτοί μάλιστα αφυδατωμένοι, πάσχοντας από ψώρα, βρώμικοι και γενικά άρρωστοι.

Η Περιφέρεια Αττικής είχε ζητήσει να κλείσει το ίδρυμα ήδη το 2020, αλλά ο διαχειριστής του με ασφαλιστικά μέτρα (ή κόλπα…)απέφυγε το λουκέτο, ενώ με την πανδημία βρήκε την ευκαιρία να αποκλείσει κάθε πρόσβαση στο εσωτερικό του κτιρίου. Οι επισκέπτες που αρχικά έβλεπαν και συνομιλούσαν με τους τροφίμους, λόγω του κορωνοϊού αποκλείσθηκαν από την είσοδο και η live επικοινωνία με τους ανθρώπους του γηροκομείου απαγορεύθηκε : Αυτούς τους τελευταίους τους κατέβαζαν στην είσοδο, με κλειστή την πόρτα , για να μιλήσουν πίσω από το τζάμι – σαν κρατούμενοι σε φυλακές !

              Η κοινή γνώμη «ότι θυμάται χαίρεται», που λέει το γνωμικό ! Τα τελευταία χρόνια είχαν κάνει θραύση οι αφηγήσεις για γηροκομεία – κρατητήρια όπου στεγάζονται άνθρωποι , πολλοί από τους οποίους δεν έχουν καμιά φροντίδα από συγγενείς. Οι θάνατοι ανάμεσα σ’ αυτούς τους ανθρώπους  ήταν κάθε άλλο παρά ασυνήθιστοι. Πριν να ξεσπάσει το σκάνδαλο του Κορυδαλλού είχαμε το απείρως σημαντικότερο σκάνδαλο του γηροκομείου στα Χανιά. Το σχετικό ρεπορτάζ αναφέρει : Τον Φεβρουάριο του 2022 έπαιρναν το δρόμο για τις φυλακές τέσσερις από τους επτά κατηγορούμενους, για μια υπόθεση που είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο. Οι κατηγορίες που αντιμετώπιζαν οι δυο ιδιοκτήτριες του γηροκομείου ήταν συγκρότηση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, ανθρωποκτονία, απάτη Νόμου «περί προϋποθέσεων ίδρυσης και λειτουργίας Μονάδων Φροντίδας Ηλικιωμένων», πλαστογραφία και περιπτώσεις χορηγήσεων και χρήσεων ψευδών ιατρικών πιστοποιητικών, έκθεση από την οποία προήλθε θάνατος , παράβαση καθήκοντος. Τα αδικήματα αφορούσαν τους θανάτους συνολικά 30 ηλικιωμένων και την απόπειρα ανθρωποκτονίας άλλων 8, ενώ οι συνολικοί θάνατοι που καταγράφηκαν μετά την έρευνα των Αρχών στο ίδρυμα ανέρχονται στον απίθανο αριθμό των 293 μέσα σε διάστημα μόλις έξι ετών (από το 2015 ώς το 2021). Ως αιτία των θανάτων αναφέρονταν – αδιακρίτως σε κάθε περίπτωση- η ανακοπή…

       Οι κατηγορούμενοι χορηγούσαν στην πλειονότητα των ηλικιωμένων ισχυρά ηρεμιστικά «χωρίς δικαιολογημένη διάγνωση, προκειμένου να αδρανοποιηθούν οι πνευματικές τους λειτουργίες και να καμφθεί η κινητικότητά τους». H τροφή τους ήταν ιδιαίτερα υποβαθμισμένη, περιείχε  αποφάγια και αποτελείτο  από ακατάλληλα υλικά – όπως τα εντόσθια ζώων – ενώ για το ντύσιμο και τα υλικά καθαριότητας μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο μια λέξη- η λέξη φρίκη !

Στη δικογραφία περιλαμβάνονται τα ονόματα ακόμα 29 ανθρώπων, μεταξύ των οποίων συμβολαιογράφοι αλλά και υπάλληλοι , υπό τον έλεγχο της οποίας υποτίθεται πως λειτουργεί μέχρι και σήμερα η Μονάδα. Η μαρτυρία τους αναμένεται να είναι πολύτιμη, εάν φυσικά υπάρξει…

Ρεπορταζ της Γιάννας Σουλάκη

Συνθήκες που δεν αρμόζουν σε ανθρώπινη διαβίωση αποκάλυψε στις 13.02.2025 ο Συνήγορος του Πολίτη σε Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων σε Δήμο του Νομού Αττικής : Έλλειψη φροντίδας, αποκλεισμό από τον έξω κόσμο, υποσιτισμό, πλημμελή υγιεινή .

Τα ευρήματα περιλαμβάνονται στην Ειδική Έκθεση 2022-2023 του Συνηγόρου του Πολίτη, στο πλαίσιο του ρόλου του ως Εθνικού Μηχανισμού Πρόληψης των Βασανιστηρίων και της Κακομεταχείρισης. Οι αυτοψίες που πραγματοποιήθηκαν σε διάφορες κλειστές προνοιακές δομές, μεταξύ αυτών και γηροκομεία, αποκάλυψαν σοκαριστικές εικόνες εγκατάλειψης και αδιαφορίας.

Ο Συνήγορος του Πολίτη έλαβε αναφορά για κακές συνθήκες διαβίωσης ηλικιωμένου συγγενούς  της μητέρας της σε Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων σε δήμο της Αττικής. Κατόπιν συνεννόησης με την αρμόδια περιφερειακή Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας, κλιμάκιο της Αρχής παρέστη σε αιφνίδια αυτοψία που διενήργησαν στελέχη της Διεύθυνσης αυτής στην εν λόγω Μονάδα.

Κατά την επίσκεψη διαπιστώθηκαν ιδιαιτέρως σοβαρά ζητήματα σχετικά με τη διαβίωση και την υγεία των ηλικιωμένων.

Οι τρόφιμοι ήταν ατημέλητοι και απεριποίητοι, με φτωχή ατομική υγιεινή, με ρούχα παλιά και βρώμικα,  καθιστοί και ακίνητοι, σε καταθλιπτική εικόνα και χωρίς να επικοινωνούν μεταξύ τους. Ιδιαιτέρως κακή εντύπωση προξένησε η πολιτική της Μονάδας, να κρατά τα ρούχα και τα πράγματα των τροφίμων μόλις εισαχθούν, να τα τοποθετεί σε ντουλάπια, να τα ομαδοποιεί και μετά να τους δίνει να φορούν τυχαίο ιματισμό, ο ένας του άλλου. Ο χώρος ήταν αποπνικτικός, χωρίς φρέσκο αέρα , με μυρωδιά κλεισούρας και βρωμιάς, με κρεβάτια με πολύ λεπτά στρώματα και  βρώμικα  κλινοσκεπάσματα.

 Οι τρόφιμοι της μονάδας είχαν εξαιρετικά περιορισμένη δυνατότητα κίνησης και προαυλισμού, δεν επιτρέπονταν οι έξοδοι τους  προς το οικογενειακό ή άλλο περιβάλλον τα Σαββατοκύριακα, ούτε να κάνουν βόλτα έξω στον ήλιο. Αιτία για την απαγόρευση εξόδων σύμφωνα με τον υπεύθυνο, ήταν η πρόσφατη πανδημία, και αυτό ισχύει στην Μονάδα τα τρία τελευταία χρόνια.

 Δεν υπήρχε ειδικό διατροφολόγιο και η ποσότητα τροφής ήταν ανεπαρκής (35 μερίδες για 56 άτομα), με σοβαρές ενδείξεις υποσιτισμού.

 Οι τρόφιμοι ήταν προφανώς καταβεβλημένοι, αδύναμοι, με πολύ χαμηλό δείκτη μάζας σώματος. Ακίνητοι, με μικρή επαφή με το περιβάλλον, οι περισσότεροι έχοντας εικόνα ανθρώπων υπό αγωγή με ψυχοτρόπα φάρμακα, και χωρίς καθόλου οδοντιατρική φροντίδα. Επίσης, χωρίς να λαμβάνουν υπηρεσίες φυσιοθεραπείας.

Δεν υπήρχε ζυγαριά στη Μονάδα, και δεν τηρούντο στοιχεία του βάρους των τροφίμων κατά την είσοδό τους, ώστε να παρακολουθείται το βάρος τους και να εντοπισθεί πιθανή σοβαρή και επικίνδυνη για την ζωή τους απότομη απώλεια. Δεν υπήρχαν ιατρικοί φάκελοι, ούτε αρχείο ιατρικών εξετάσεων. Υπήρχαν  άτομα που χρειάζονταν εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα -    που δεν την ελάμβαναν.

 

Ως προς την τήρηση νόμιμων διαδικασιών εισαγωγής και εξόδου των τροφίμων από τη Μονάδα, τα στοιχεία και τα βιβλία της Μονάδας που υπεδείχθησαν δεν ήταν ενημερωμένα, είχαν ελλιπή στοιχεία με σοβαρότατες παραλείψεις, ενώ διαπιστώθηκαν και αναντιστοιχίες.

Ο Συνήγορος του πολίτη ζητά:

. άμεση απομάκρυνση των τροφίμων από τη συγκεκριμένη Μονάδα, υπό το συντονισμό των κεντρικών υπηρεσιών του Υπουργείου Εργασίας, με τη συνεργασία της Περιφέρειας και τη συνδρομή των αστυνομικών και δικαστικών αρχών,

·        έλεγχος της κατάστασης της υγείας των διαβιούντων στον ξενώνα από ιατρούς κατάλληλων ειδικοτήτων, προκειμένου να διαπιστωθεί η ανάγκη ειδικότερης και επείγουσας νοσηλείας και να διερευνηθεί η ύπαρξη επικίνδυνου υποσιτισμού, με σωματομετρικές και εργαστηριακές αιματολογικές εξετάσεις, από κλιμάκιο ειδικών γιατρών και διατροφολόγων,

·        εκτέλεση των διοικητικών αποφάσεων διακοπής λειτουργίας και σφράγισης που έχουν ήδη εκδοθεί και μέχρι την εκτέλεση αυτών να διασφαλιστεί η περιφρούρηση της απαγόρευσης εισαγωγής νέων ηλικιωμένων στην μονάδα,

·        έλεγχος της εταιρίας από τις αρμόδιες αρχές για τις σοβαρές ελλείψεις στις διαδικασίες που φαίνεται ότι δεν ακολουθούνται καν ή ακολουθούνται πλημμελώς καθώς και στα έγγραφα και στα βιβλία που τηρούνται στη Μονάδα.

Πηγή: Iatropedia.gr

Λουκέτο από την Περιφέρεια Αττικής

Στη διακοπή παροχής κοινωνικών υπηρεσιών σε Μονάδας Φροντίδας Ηλικιωμένων (ΜΦΗ) που λειτουργούσε στη Λυκόβρυση, καθώς και στην επιβολή χρηματικού προστίμου ύψους 61.440 ευρώ στην ιδιοκτήτρια της επιχείρησης προχώρησε η Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας Π.Ε. Βορείου Τομέα Αθηνών της Περιφέρειας Αττικής.(19.2.25)

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, η δομή είχε κριθεί ακατάλληλη από το 2021, καθώς από τους σχετικούς ελέγχους προέκυπτε ότι λειτουργούσε χωρίς άδεια ίδρυσης και λειτουργίας. Ωστόσο με διάφορους νομικούς τακτικισμούς άνοιγε ξανά, παρά τις συνεχείς αποφάσεις διακοπής της, κατά παράβαση της κείμενης νομοθεσίας.

Όπως διαπιστώθηκε από τους σχετικούς ελέγχους, οι 25 ηλικιωμένοι που φιλοξενούνταν στη δομή διαβιούσαν υπό άθλιες συνθήκες, ενώ οι υπεύθυνοι της δομής είχαν κληθεί επανειλημμένως σε ακρόαση από τις αρχές.

Ο κ. Χαρδαλιάς έδωσε εντολή στις αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας να προβούν σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, προκειμένου να μπει οριστικό τέλος στις απαράδεκτες αυτές πρακτικές, στέλνοντας παράλληλα μήνυμα μηδενικής ανοχής σε φαινόμενα που εκμεταλλεύονται ευάλωτους συνανθρώπους μας.

Στις 13 Φεβρουαρίου 2025, σε αιφνίδιο έλεγχο που πραγματοποίησε κοινωνική σύμβουλος της Περιφέρειας Αττικής διαπιστώθηκε εκ νέου η παράνομη λειτουργία της μονάδας και η φιλοξενία 25 ηλικιωμένων υπό άθλιες συνθήκες, παρά το γεγονός ότι η ιδιοκτήτρια που είχε κληθεί εν νέου σε ακρόαση, είχε καταθέσει την προηγούμενη ημέρα υπεύθυνη δήλωση ότι η δομή δεν λειτουργεί ! Η παράνομη λειτουργία της μονάδας επιβεβαιώθηκε και από τις αστυνομικές αρχές, στις 14 Φεβρουαρίου. Άμεσα εκδόθηκε απόφαση διακοπής λειτουργίας και επιβολής προστίμου.

Όπως τόνισε ο περιφερειάρχης αττικής, «Η προστασία των πιο ευάλωτων συμπολιτών μας αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα για την Περιφέρεια Αττικής. Η λειτουργία μονάδων φροντίδας ηλικιωμένων χωρίς τις απαραίτητες άδειες και υπό συνθήκες που δεν διασφαλίζουν την αξιοπρεπή διαβίωσή τους, είναι απαράδεκτη και δεν θα μπορούσε να γίνει ανεκτή».

 

Έπαιζαν μποξ χτυπώντας ηλικιωμένους   12.5.25

 

Σοκάρουν τα νέα στοιχεία και οι καταγγελίες για το γηροκομείο του «τρόμου» στον Κορυδαλλό, το οποίο είχε μετατραπεί σε «κολαστήριο» για τους τρόφιμους. Πρώην εργαζόμενοί στο γηροκομείο ανοίγουν το στόμα τους με τις εικόνες και τις μαρτυρίες να προκαλούν σοκ και αποτροπιασμό.

Φωτογραφίες που εξασφάλισε η εκπομπή T-Live του Alpha, δείχνουν τους ηλικιωμένους σε άθλια κατάσταση με τραύματα στο κεφάλι, στο πρόσωπο, ακόμα και στα μάτια. Μάλιστα τα πιο πολλά από αυτά συνέβησαν την περίοδο της καραντίνας που δεν υπήρχε επισκεπτήριο από συγγενείς.

Όπως κατήγγειλε  πρώην εργαζόμενη στο γηροκομείο που μίλησε στο T-Live,  το πιο σοκαριστικό ήταν όταν ο ιδιοκτήτης και ο γιος του φορούσαν γάντια μποξ και έπαιζαν κάποιου είδους παιχνίδι χτυπώντας τους ηλικιωμένους και φώναζαν «νίκησα» και «κέρδισα».

«Αυτά έγιναν από τον ιδιοκτήτη, φορούσε γάντια του μποξ και παίζανε. Το είχε σαν παιχνίδι να φοράει γάντια του μποξ και να χτυπάει τους ηλικιωμένους. Άκουγα φωνές από τον όροφο που δούλευα και κατέβηκα και το είδα με τα μάτια μου. Ήταν ο ιδιοκτήτης με τον γιο του και έπαιζαν βαρώντας τους ηλικιωμένους»,  είπε αρχικά πρώην εργαζόμενη στο γηροκομείο.

 «Τους χτυπούσαν γιατί δεν τρώγανε, ή γιατί δεν πίνανε νερό ή είχε νεύρα ο ίδιος ο ιδιοκτήτης», είπε ακόμα.

Όσον αφορά γιατί δεν μίλησε κάποιος εργαζόμενος στη δομή, η νοσηλεύτρια ανέφερε πως ήταν η ίδια και μία ακόμα κοπέλα ενώ  οι άλλες ήταν αλλοδαπές χωρίς χαρτιά,  και όπως κατήγγειλε μία με δύο εξ αυτών συμμετείχαν στην κακοποίηση και φορούσαν κι αυτές γάντια του μποξ.

 

Στο T-Live μίλησε και άλλη πρώην εργαζόμενη στο γηροκομείο στον Κορυδαλλό και επιβεβαίωσε τις καταγγελίες της πρώτης πρώην συναδέλφου της για ξυλοδαρμό ηλικιωμένων με χτυπήματα από γάντια του μποξ.

Μάλιστα όπως ανέφερε,  οι ηλικιωμένοι όταν ήταν να τους ταΐσει ο ιδιοκτήτης, «παρακαλούσαν να μην τους κατεβάσουμε, έκλαιγαν. Έλεγαν «σε παρακαλώ μην με κατεβάσεις κάτω, θα με δείρει πάλι. Το πώς τους ανέβαζε αφήστε το», είπε χαρακτηριστικά.

 

Το T-live επικοινώνησε με τον πρώην ιδιοκτήτη του γηροκομείου, ο οποίος έκανε λόγο για συκοφαντίες που προέρχονται από κακόβουλους ανταγωνιστές.

Σοκαρισμένοι συγγενείς ηλικιωμένων που φιλοξενούνταν στο γηροκομείο μίλησαν στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα» και την Κατερίνα Σουλιώτη.

«Είχα εδώ τη μητέρα μου δύο χρόνια. Όταν μπήκε στο γηροκομείο περπατούσε και αυτοεξυπηρετείτο. Έμαθα ότι έγινε ένας καυγάς με τις κοπέλες και τότε την έσπρωξαν, την έριξαν κάτω, και έσπασε το χέρι και ο γοφός της. Το έκρυβαν χωρίς να μου λένε τίποτα» είπε η κόρη τροφίμου.

«Όταν την επισκέφθηκα ήταν καθιστή και είδα ότι την είχαν δεμένη με σχοινιά. Όταν διαμαρτυρήθηκα μου είπαν ότι το κάνουν για να μην πέσουν κάτω οι τρόφιμοι και χτυπήσουν» συμπλήρωσε η ίδια. «Οι γιαγιάδες κραύγαζαν από τον πόνο, δεν ξέρω πόσες ώρες ήταν δεμένες».

          Έρευνα για 40 θανάτους από κορονοϊό σε νοσοκομείο την περίοδο της πανδημίας, ζήτησε ο εισαγγελέας στο Αγρίνιο, ενώ ασκήθηκε ποινική δίωξη για έκθεση σε κίνδυνο σε βαθμό κακουργήματος.

Η κατηγορία στρέφεται κατά μελών της τότε διοίκησης του νοσοκομείου, όπως επίσης και κατά ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, που υπηρετούσε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας COVID του νοσοκομείου, όπως μετέδωσε η ΕΡΤ.

Στη συγκεκριμένη μονάδα, υπήρξε κατά τη διάρκεια της πανδημίας 100% θνησιμότητα, καθώς οι 40 ασθενείς που νοσηλεύονταν εκεί πέθαναν ..

Συγγενείς τους, προχώρησαν σε νομικές ενέργειες προκειμένου να αποκαλυφθεί το τι είχε συμβεί και αν υπήρχαν ποινικές ευθύνες.

Ο Εισαγγελέας Αγρινίου αποφάσισε να ασκήσει ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος και να αναθέσει την υπόθεση σε ανακριτή, προκειμένου να ξεκινήσει τακτική ανάκριση. Μετά την ανάκριση θα αποφασισθεί αν υπάρχουν ενδείξεις ώστε η υπόθεση να οδηγηθεί στα δικαστήρια.

ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΕΚΤΟΠΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΓΕΡΟΥΣ !

Στο «Χωρίς οικογένεια» του Έκτορα Μαλό, στον Όλιβερ Τουϊστ και στις άλλες ιστορίες του Ντίκενς, στον φημισμένο Γιάννη Αγιάννη του Βίκτωρα Ουγκώ,  αναδύεται η μιζέρια των γηροκομείων μιας παλιάς εποχής, οι περιγραφές προσεγγίζουν σκηνές ακραίας εξαθλίωσης, με την πείνα να υπάρχει παντού, τα ρούχα να είναι χιλιομπαλωμένα , η καθαριότητα ανύπαρκτη, ο πρόχειρος ύπνος υπαρκτός στο οπουδήποτε. Όμως «εκείνη η εποχή» δεν είναι τελείως ξεπερασμένη. Ακόμη και σήμερα, οι συνθήκες για τους ανθρώπους που ζουν σε γηροκομεία της σειράς έχουν κάτι το δραματικό.

Στην «Μπαλάντα του Ναραγιάμα» ο Ιάπωνας Σοχέϊ Ιμαμούρα σκηνοθετεί έναν τρόπο αποχώρησης από τη ζωή των 70αρηδων μιας μεσαιωνικής εποχής, με την μετάβαση και παραμονή τους σε κάποιο βουνό, τρόπος που είναι βέβαια οικειοθελής, συμβατός με τις παραδόσεις της Ιαπωνικής οικογένειας : Όμως ο τρόπος αυτός είναι απαράδεκτος στην εποχή μας, παρ’ όλες τις εμφανίσεις οπαδών της μείωσης του πληθυσμού με την μέθοδο της γεροντοκτονίας. Παραδείγματος χάρη ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Yale, ονόματι Yosuke Narita : Ο οποίος προτείνει από τις στήλες ενός πολύ σοβαρού εντύπου, του New York Times , ότι οι ηλικιωμένοι πρέπει μαζικά να εξωθηθούν σε αυτοκτονία, προκειμένου να βελτιωθεί η δημογραφική κατάσταση και τα οικονομικά της Ιαπωνίας, σε περίπτωση δε αντίδρασης θα πρέπει να εφαρμοστεί η «αναγκαστική ευθανασία» !

Στις συνθήκες που ζούμε σήμερα, με το σύστημα αξιών που υπάρχει, κατά την πλειοψηφική άποψη , οι γέροι πρέπει να ζουν όσο οι συνθήκες τους το επιτρέπουν. Όμως η τρίτη ηλικία προσθέτει βάρος στους προϋπολογισμούς, τόσο για την πληρωμή των συντάξεων όσο και για τα έξοδα υγείας, το δε «αντίβαρο» γίνεται όλο και πιο αμελητέο : οι γέροι δεν προσφέρουν ιδιαίτερα πράγματα στην κρατούσα, εμπειρική και χρησιμοθηρική γνώση, στην εμπειρία ζωής, από τη στιγμή μάλιστα που υπάρχει το διαδίκτυο με τις μηχανές αναζήτησης !

Ποια είναι η λύση ; Μήπως πρέπει να μεταβούμε  στην δομή μιας παραγωγικής τρίτης ηλικίας , με παράλληλη τη διατήρηση των συνταξιοδοτικών παροχών; Ή   να θεμελιώσουμε την ελαφρά απασχόληση της τρίτης ηλικίας, σε έργα που είναι συμβατά με την κατάσταση και τις επιθυμίες της;

Μια άλλη καριέρα εργασίας μπορεί να είναι εφικτή για ηλικιωμένους ανθρώπους που πλήττουν αφόρητα, που προσπαθούν να βρουν μια ευχάριστη απασχόληση και περιφέρονται από ιατρού εις ιατρόν.

Η λύση στο αδιέξοδο του υπο-πληθυσμού που ενδημεί πλέον σε χώρες όπως η Κίνα και Ιαπωνία, αναφέρεται συχνά στην αύξηση του αριθμού των νέων ατόμων με τη βελτίωση της γεννητικότητας, αλλά κι εκεί καραδοκεί ένα εμπόδιο : Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε τη κακομεταχείριση και τις θανατώσεις νέων, την τριμελή παρ’ ημίν δολοφονία, τα μωρά που πετιώνται στα νερά για να πνιγούν; Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε το ρήγμα ανάμεσα σε γενιές, που επιφέρει ο καταναλωτικός τρόπος ζωής; Και τελικά μήπως πρέπει να εξηγήσουμε τους απίστευτα χαμηλούς ρυθμούς γεννητικότητας των Ελλήνων και των άλλων λαών, ως οφειλόμενες στην διάθεση προσωπικής ανεξαρτησίας, στην αδυναμία σταθερής συσχέτισης με ένα ή περισσότερα νεαρά άτομα;

Το βέβαιο είναι ότι χρειαζόμαστε μια σταθερή φροντίδα όλων των ηλικιών – και ιδιαίτερα αυτών που είναι κοντά στην έξοδο ή στην είσοδο ση ζωή. Αλλά αυτή την φροντίδα δεν μπορεί να εγγυηθεί κανείς άλλος από μια ισχυρή και αδιαμφισβήτητη εξουσία, που είναι το Κράτος!

Η ΣΕΜΙΝΑ ΔΙΓΕΝΗ ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ

 

«Παρότι γνώριζα πως η Ιαπωνία είναι η πιο γηρασμένη χώρα στον κόσμο, αυτό που μου έκανε εντύπωση από την πρώτη μέρα εκεί, ήταν οι πολλοί ηλικιωμένοι που συναντούσα παντού, να δουλεύουν σε εργοτάξια, ταμεία, εστιατόρια, σούπερ μάρκετ, ακόμη και στα ταξί. Υπάρχουν πάνω από 9 εκατομμύρια εργαζόμενοι με ηλικία άνω των 65.

Παρατηρώντας στους δρόμους, αεικίνητους ογδοντάρηδες παππούδες με φωσφοριζέ γιλέκα να κατευθύνουν την κίνηση, γιαγιάδες να τακτοποιούν ράφια σε σούπερ μάρκετ, σχεδόν αιωνόβιους να οδηγούν ταξί και να φυλάνε σχολεία, σκεφτόμουν πως σίγουρα δεν έχω ξανασυναντήσει χώρα που να στηρίζεται τόσο πολύ στους γέροντές της. Γιατί συμβαίνει αυτό;»

 Από το Ριζοσπάστη

https://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=30/8/2025&id=20170&pageNo=37