Η σημασία των δεντροστοιχιών σε αστικά περιβάλλοντα και η ανάγκη αποφυγής υπερβολικού κλαδέματος

 

 Η σημασία   των δεντροστοιχιών σε αστικά περιβάλλοντα 

και η 

ανάγκη αποφυγής υπερβολικού κλαδέματος

Μια αστική Ιπποκαστανιά σε άνθιση από τους Rose and Trev Clough 

Περίληψη:

        Στις αστικές περιοχές, οι δεντροστοιχίες είναι κορυφαίοι παράγοντες στο σχεδιασμό του τοπίου, παρέχοντας μια σειρά από πλεονεκτήματα τόσο από περιβαλλοντική όσο και από αισθητική άποψη. Αυτά τα δέντρα, που συνήθως καλύπτουν δρόμους και λεωφόρους, όχι μόνο ομορφαίνουν και δίνουν ζωή στην πόλη, αλλά έχουν θετικό αντίκτυπο στο περιβάλλον, βελτιώνοντας την ποιότητα του αέρα και μετριάζοντας το φαινόμενο της θερμικής νησίδας, τόσο χαρακτηριστικό των πυκνοκατοικημένων περιοχών.

    Παρά την πολύτιμη συμβολή τους στην ποιότητα της αστικής ζωής, αυτά δεν είναι χωρίς προκλήσεις και προβλήματα . Η πραγματικότητα είναι ότι το να μεγαλώνεις σε ένα αστικό περιβάλλον είναι μια πρόκληση. Οι δεντροστοιχίες πρέπει να αντιμετωπίσουν μια σειρά δυσμενών παραγόντων, από συμπαγή εδάφη και μειωμένη διαθεσιμότητα νερού, έως υψηλά επίπεδα ρύπανσης και πιθανές  βλάβες στον κορμό και τους κλάδους που προέρχονται από τη συνεχή και έντονη λειτουργία της πόλης.

    Μία από τις πιο κρίσιμες πτυχές της φροντίδας των δέντρων αυτών είναι το κλάδεμα. Ενώ το κλάδεμα είναι απαραίτητο για τη διατήρηση της υγείας του δέντρου και τη διασφάλιση της ασφάλειας των πεζών και των οχημάτων, το υπερβολικό ή ακατάλληλο κλάδεμα μπορεί να έχει επιζήμια αποτελέσματα. Το υπερβολικά επιθετικό κλάδεμα μπορεί να αποδυναμώσει τη δομή του δέντρου, να μειώσει την ικανότητά του να φωτοσυνθέτει και τελικά να μειώσει τα περιβαλλοντικά οφέλη που παρέχει. Επιπλέον, μπορεί να κάνει το δέντρο πιο ευαίσθητο σε ασθένειες ή παράσιτα, θέτοντας σε κίνδυνο την επιβίωσή του.  

    Επομένως, η διαχείριση και η φροντίδα των δεντροστοιχιών  πρέπει να γίνεται με γνώση και προσοχή, διασφαλίζοντας ότι θα παραμείνουν ένα πολύτιμο αγαθό για τις πόλεις και όλους όσους ζουν και εργάζονται σε αυτές.

Εισαγωγή:

     Ζούμε σε μια εποχή όπου το αστικό τοπίο εξελίσσεται συνεχώς, με ουρανοξύστες να υψώνονται, δρόμους να επεκτείνονται και κτίρια να εκτοπίζουν τη φύση. Αυτή η διαδικασία της επιταχυνόμενης αστικοποίησης, αν και φέρνει μαζί της προόδους και ανέσεις, παρουσιάζει επίσης σημαντικές προκλήσεις όσον αφορά τη βιωσιμότητα και την ποιότητα ζωής στις αστικές περιοχές. Σε αυτό το σενάριο από σκυρόδεμα και χάλυβα, τα δέντρα των δεντροστοιχιών αναδεικνύονται όχι μόνο ως διακοσμητικά στοιχεία, αλλά και ως βασικά συστατικά για την αποκατάσταση και διατήρηση μιας οικολογικής ισορροπίας στις πόλεις.  

        Καθώς οι πόλεις επεκτείνονται και καταλαμβάνουν περισσότερη γη, η παρουσία χώρων πρασίνου μειώνεται, οδηγώντας σε μείωση της ποιότητας του αέρα, αύξηση της θερμοκρασίας και μείωση της τοπικής βιοποικιλότητας. Αυτά τα δέντρα, που στέκονται μεγαλοπρεπώς κατά μήκος των δρόμων και των πλατειών, γίνονται αληθινοί αστικοί πνεύμονες. Απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα, απελευθερώνουν οξυγόνο και λειτουργούν ως φίλτρα, καθαρίζοντας τον αέρα από επιβλαβείς ρύπους και σωματίδια.

     Πέρα από τα περιβαλλοντικά τους οφέλη, τα δέντρα των δεντροστοιχιών  διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην ψυχολογική και κοινωνική πτυχή των πόλεων. Προσφέρουν μια οπτική και συναισθηματική ανάπαυλα από τη φασαρία της πόλης. Η απλή παρουσία του μπορεί να βελτιώσει την ψυχική ευεξία, μειώνοντας το στρες και παρέχοντας χώρους για χαλάρωση και διαλογισμό. Επιπλέον, δημιουργούν σημεία συνάντησης και προωθούν την κοινωνική αλληλεπίδραση, ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους να περπατούν, να κοινωνικοποιούνται και να απολαμβάνουν το περιβάλλον τους.

     Από την άλλη πλευρά, η στρατηγική ενσωμάτωση αυτών των δέντρων στον αστικό σχεδιασμό συμβάλλει στην αισθητική και την αξία των ακινήτων. Ένας δεντρόφυτος δρόμος συχνά τον αντιαμβανόμαστε  ως πιο ελκυστικό, πιο ασφαλή και επιθυμητό από έναν χωρίς βλάστηση.

     Ωστόσο, δεν πρόκειται μόνο για φύτευση δέντρων αδιάκριτα. Η κατάλληλη επιλογή ειδών, η σωστή τοποθέτηση και η σωστή συντήρηση είναι ζωτικής σημασίας για να διασφαλιστεί ότι αυτά τα δέντρα μπορούν να επιτελούν αποτελεσματικά τη λειτουργία τους, χωρίς να προκαλούν προβλήματα στις αστικές υποδομές ή να αποτελούν κίνδυνο για τους κατοίκους.

     

Οι αρχαιολογικοί χώροι ως Κιβωτοί βιοποικιλότητας καιη διαχείρισή τους

 

 Γράφει ο Σπύρος Γεραβέλης

Γεωπόνος
Προϊστάμενος Διεύθυνσης Περιβάλλοντος
και Πρασίνου δήμου Ρόδου

Η βιοποικιλότητα - ο πλούτος της ζωής στη Γη - σήμερα δοκιμάζεται όσο ποτέ άλλοτε. Τα οικοσυστήματα, που για χιλιάδες χρόνια στήριζαν την ανθρώπινη ευημερία και την ισορροπία του πλανήτη, βρίσκονται υπό έντονη πίεση. Η απώλεια φυσικών ενδιαιτημάτων, η κλιματική αλλαγή, η ρύπανση και η υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων οδηγούν σε έναν πρωτοφανή ρυθμό εξαφάνισης ειδών, επηρεάζοντας άμεσα την ποιότητα της ζωής μας, την υγεία, την τροφή και την οικονομία.

Η βιοποικιλότητα περιλαμβάνει τη γενετική ποικιλότητα εντός των ειδών, την ποικιλότητα μεταξύ των ειδών και την ποικιλότητα των οικοσυστημάτων. Η διατήρησή της αποτελεί προϋπόθεση για τη λειτουργία των οικοσυστημάτων, που παρέχουν καθαρό αέρα, γόνιμα εδάφη, νερό, τροφή και ρυθμίζουν το κλίμα. Η ανθρώπινη δραστηριότητα έχει αλλοιώσει περίπου το 75% της επιφάνειας της Γης, με μείωση των πληθυσμών σπονδυλωτών κατά 73% από το 1970, ενώ σχεδόν το ένα πέμπτο των ειδών των φυτών απειλούνται με εξαφάνιση. Στην Ελλάδα, το 21% των ειδών κινδυνεύει, κυρίως λόγω αλλαγών στη χρήση γης, πυρκαγιών, πλημμυρών και κατακερματισμού των βιότοπων.

LANDMARKS RELOADED

 

Η ερευνητική εργασία εξετάζει τον ρόλο των τοπόσημων (landmarks) στα εικονικά περιβάλλοντα των βιντεοπαιχνιδιών και τον τρόπο με τον οποίο συμβάλλουν στη χωρική εξοικείωση, τη νοητική χαρτογράφηση, την αφήγηση και τη συναισθηματική εμπλοκή του παίκτη. Συνδέοντας θεωρίες αστικής αντίληψης και «απεικονιστικότητας» (Kevin Lynch, 1960, Η Εικόνα της Πόλης), αναδεικνύεται πώς οι εικονικές πόλεις λειτουργούν ως «κατοικήσιμοι» κόσμοι, όπου η αρχιτεκτονική δεν αποτελεί απλό σκηνικό αλλά ενεργό μηχανισμό προσανατολισμού και νοηματοδότησης. Για την ανάλυση των εικονικών πόλεων υιοθετείται τριμερές πλαίσιο, βασισμένο στην τυπολογία του Κωνσταντίνου Δημόπουλου στο Virtual Cities (2020): φανταστικές πόλεις, οικείες πόλεις και μελλοντικές πόλεις. Το πλαίσιο αυτό επιτρέπει τη συγκριτική μελέτη τριών χαρακτηριστικών παραδειγμάτων: The Witcher 3: Wild Hunt (Novigrad), Grand Theft Auto V (Los Santos) και The Last of Us: Part II (Seattle). Μέσα από τη σύγκριση των παραπάνω κόσμων, η εργασία δείχνει ότι τα τοπόσημα λειτουργούν ως «αστικές άγκυρες» που οργανώνουν τη μνήμη, τον ρυθμό της εξερεύνησης, τις διαδρομές και τις αφηγηματικές κορυφώσεις, μεταφράζοντας έννοιες του πραγματικού αστικού χώρου σε διαδραστικές εμπειρίες. Συνολικά, προτείνεται ότι η αρχιτεκτονική των video games αποτελεί πεδίο πολιτισμικής παραγωγής και θεωρητικού αναστοχασμού, μέσα από το οποίο επαναδιατυπώνεται τι σημαίνει πόλη, τόπος και «ανήκειν» στον ψηφιακό χώρο. Περισσότερα εδώ. Για την άμεση ενημέρωσή σας ακολουθήστε μας σε facebook και instagram!

ΔΕΝΤΡΑ στην ΠΟΛΗ

Γηγενή ή Εξωτικά   και άλλες ιστορίες Πράσινης Τρέλας 

Σε μία από συνήθεις  και πρόσφατες κουβέντες για  το αστικό πράσινο έχει προκύψει μια αντίθεση που κατά την γνώμη  δεν έχει πολύ μεγάλη βάση. 

Οι υποστηρικτές των γηγενών η ενδημικών ειδών από την μία,  και από την άλλη αυτοί που υπερασπίζονται φανατικά  τη χρήση τροπικών εξωτικών ειδών. Η αλήθεια είναι ότι παρά πολλοί Δήμοι έχουν γεμίσει με εξωτικά δέντρα την πόλη ....και είναι σαφές ότι αυτό μελλοντικά θα φέρει προβλήματα. 

Στο αστικό πράσινο, η προτίμηση των γηγενών ειδών έχει γερές βάσεις (τοπική βιοποικιλότητα, συνεξέλιξη, χαμηλότεροι κίνδυνοι από τα επεμβατικά). 

    Ομοίως, η χρήση εξωτικών ειδών μπορεί να δικαιολογηθεί από τη μεγαλύτερη ανθεκτικότητά τους σε ακραίες αστικές συνθήκες, διασφαλίζοντας υπηρεσίες οικοσυστήματος που ορισμένα τα ιθαγενή είδη  και αγωνίζονται να τις παρέχουν. 

Οι δύο, είναι επομένως λογικές θέσεις,  και λειτουργούν σε συγκεκριμένα πλαίσια ή μπορεί και να συνδυαστούν. 

Πρόταση του ΥΠΕΝ απλώς προβληματική

 

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ANIMA, ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, ΑΡΧΕΛΩΝ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία, Εταιρία Προστασίας Πρεσπών, Καλλιστώ, iSea, MEDASSET, MedINA και WWF Ελλάς υπέβαλαν στη διαβούλευση του ν/σ ΥΠΕΝ το ακόλουθο κοινό σχόλιο σχετικά με την προτεινόμενη πολεοδόμηση εντός προστατευόμενων περιοχών και την οριζόντια ρύθμιση ορισμένων δραστηριοτήτων.

Η πρόταση του ΥΠΕΝ για επεκτάσεις οικισμών & σχεδίων πόλεων μέσα σε ζώνες βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων σε περιοχές Natura είναι πολλαπλώς προβληματική και ανοίγει τον ασκό του αιόλου για την υποβάθμιση προστατευόμενων περιοχών υπό τον μανδύα του πολεοδομικού σχεδιασμού.

Η προϋπόθεση που θέτει το νομοσχέδιο για συμβατότητα ανάμεσα στις πολεοδομούμενες επεκτάσεις και τις ειδικές μελέτες καθορισμού μέτρων και ζωνών προστασίας (ΕΠΜ) είναι προσχηματική: οι ΕΠΜ δεν έχουν εξετάσει πολεοδομικά ζητήματα, ούτε έχουν προβεί σε εκτίμηση και αντιμετώπιση των επιπτώσεών τους. Μάλιστα οι ΕΠΜ και τα πολεοδομικά σχέδια ολοκληρώνονται χωρίς έως τώρα να έχει επιδιωχθεί ουσιαστική εναρμόνιση, επομένως αν επικαιροποιηθούν τώρα οι ήδη καθυστερημένες ΕΠΜ, το αποτέλεσμα θα είναι πρόσθετες καθυστερήσεις και σίγουρα πρόχειρες και αντιφατικές λύσεις.

Επιπρόσθετα, το ανώτερο όριο που προτείνεται για πολεοδόμηση του 20% στις ζώνες βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων δεν τεκμηριώνεται, δυνητικά αφορά μεγάλες εκτάσεις, δεν συνδέεται με βασικά πολεοδομικά μεγέθη και δεν μπορεί να προσδιοριστεί από τις ΕΠΜ.

Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΠΕΡΙ ΨΕΥΔΟΑΝΑΠΛΑΣΕΩΝ

 Την εποχή της Κλιματικής Κρίσης και της αναγκαστικής υιοθέτησης των πολιτικών της Ανθεκτικότητας,

- της μείωσης της αυτοκίνησης και της βιώσιμης κινητικότητας,
- της εξοικονόμησης,
- της κυκλικής οικονομίας,
- της επανάχρησης - ακόμη και του δημόσιου χώρου,
- της αναζήτησης της μέγιστης δυνατής αύξησης του αστικού πράσινου,
- της απόλυτης προστασίας του φυσικού κεφαλαίου – πανίδα, χλωρίδα, νερό, έδαφος, αέρας, υγρότοποι, βιοποικιλότητα - και, εν κατακλείδι,
- της επιβεβλημένης Αστικής Αναγέννησης,
Δήμοι, όπως εκείνος των Αχαρνών, επιδίδονται σε παρωχημένες ψευδο-αναπλάσεις δρόμων πέρα από κάθε σύγχρονη προσέγγιση, που εκκινούν με την αλόγιστη κοπή 139 αιωνόβιων πεύκων, σε συνέργεια με την Περιφέρεια Αττικής (sic!!!)
 
Το αδιανόητο παρωχημένο αυτής της περίπτωσης ψευδο-ανάπλασης σε αστικό ιστό

ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΒΕΛΒΕΝΔΟΥ

 

ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΒΕΛΒΕΝΔΟΥ, ΣΤΗΝ ΚΥΨΈΛΗ, σε ένα μπαλκόνι , είναι κρεμασμένη η σημαία του Ιράν…Ο κόσμος περνάει κι έρχεται κάτω από το δεύτερο όροφο, όπου υπάρχει αυτή η μικρή δήλωση αντίστασης στη συγχορδία Ισραήλ και ΗΠΑ, καθώς και στην Ελληνική κυβέρνηση που «πατάει σε δύο βάρκες» - δίνοντας δανεικά κι αγύριστα τους Patriot…

Μπράβο στην οδό Βελβενδού, που καταθέτει τον οβολό της σ’ αυτή τη μάχη - αδιαφορώντας προς το παρόν για το ότι η παρόδια βλάστηση έχει πετσοκοπεί ανέκκλητα, ας είναι καλά ο Δήμαρχος κύριος Δούκας.

Μπράβο στους πολίτες που γι αυτούς μετράει η διπροσωπία του Τραμπ, που ξεκίνησε σαν οπαδός του Δόγματος Μονρόε για να εξελιχθεί σε διεκδικητή της Γροιλανδίας από τη Δανία , να ζητήσει αλλαγή των σχέσεων με το Μεξικό και τον Καναδά, να απαγάγει τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας,να απειλεί διαρκώς την Κούβα, να οραματίζεται έξωση των Παλαιστινίων και μετατροπή της Παλαιστίνης σε χρυσή ακτή, να απειλεί τους πάντες με την ύψωση των δασμών, να συγκρούεται με την ΕΕ,και τελικά να συνεργάζεται με το Ισραήλ με τα γνωστά δολοφονικά αποτελέσματα.

Μακάρι όλοι να βγουν στο κλαρί, να δώσουν ότι μπορούν ή στην ανάγκη τον οβολό τους. Μακάρι