Πιο εντυπωσιακός ουρανοξύστης στο Παρίσι

 

Ο Tour Triangle είναι ένας από τους πιο εντυπωσιακούς και αμφιλεγόμενους ουρανοξύστες στην Ευρώπη. Με ύψος 180 μέτρων επαναπροσδιορίζει τον ορίζοντα του Παρισιού. Σχεδιασμένος από το αρχιτεκτονικό γραφείο Herzog & de Meuron, ο ουρανοξύστης έχει το μοναδικό σχήμα μιας γυάλινης, τραπεζοειδούς πυραμίδας που αλλάζει όψη ανάλογα με τη γωνία θέασης, περιορίζοντας τις σκιές στα γύρω κτίρια. Παρά τις έντονες πολιτικές και περιβαλλοντικές διαμαρτυρίες που καθυστέρησαν το έργο για σχεδόν δύο δεκαετίες, η κατασκευή του ολοκληρώνεται, καθιστώντας τον ουσιαστικά τον τελευταίο μεγάλο ουρανοξύστη που θα χτιστεί στο κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας λόγω των νέων αυστηρών περιορισμών ύψους. Με τη παράδοσή του, το κτίριο θα λειτουργεί ως ένας υπερσύγχρονος πολυχώρος που θα στεγάζει γραφεία, ένα πολυτελές ξενοδοχείο, καταστήματα και ένα δημόσια προσβάσιμο παρατηρητήριο στην κορυφή του με πανοραμική θέα σε όλη την πόλη.

Περισσότερα εδώ:

Το αίνιγμα του Παραδείσου

 

Διαχειρίζεστε τα δέντρα χωρίς Χαρτογράφηση ... τότε δουλεύετε στα τυφλά

 

 

Μ. Καπάνταης Δασολόγος- Περιβαλλοντολόγος

τ. Δ/ντης Πρασίνου

Διαχειρίζεστε τα δέντρα χωρίς χαρτογράφηση...

τότε δουλεύετε στα τυφλά

Κλάδεμα Αστικών Δέντρων

        Στις μέρες υπάρχει μια έντονη αντιπαράθεση μεταξύ πολιτών και Δήμων για την κακομεταχείριση των δέντρων με το κλάδεμα. Οι πολίτες μέσα από ιστοσελίδες με ανάρτηση φωτογραφιών, επισημαίνουν την κακοδιαχείριση των αστικών δέντρων με άστοχο κλάδεμα.

    

Εικόνα. Από Καλλιρρόη Δέλλα ιστοσελίδα Cut it Right

Οι λόγοι για το κλάδεμα των Αστικών Δέντρων

    Το κλάδεμα των αστικών δέντρων είναι ένα πολύ συζητημένο θέμα μεταξύ των φορέων του κλάδου και μεταξύ των απλών χρηστών του αστικού  πρασίνου.

    Δύο αντιθετικές προσεγγίσεις είναι πολύ διαδεδομένες: από τη μια πλευρά, οι υποστηρικτές του δραστικού κλαδέματος (το λεγόμενο topping), στο οποίο αποδίδουν θαυματουργικές δυνατότητες ενίσχυσης του δέντρου, από την  άλλη, οι, ένθερμοι υποστηρικτές της «μη της κλάδευσης», της αυτορρύθμισης των δέντρων ακόμη και σε ανθρωπογενή περιβάλλοντα όπως πάρκα και  κήποι.

    Ο πρώτος ισχυρισμός, που δυστυχώς επικρατεί, μπορεί να έχει έναν κόκκο αλήθειας μόνο στην περίπτωση εκείνων των δέντρων που μπορούν να  καθορίσουν έναν πιθανό κίνδυνο για τους χρήστες της περιοχής ανάπτυξης του δέντρου, δηλαδή την επιφάνεια που καταλαμβάνει η προβολή σε ένα οριζόντιο επίπεδο. (και επομένως πρακτικά στο έδαφος, αν είναι επίπεδο) της κόμης ενός δέντρου.

Το κλάδεμα μπορεί να είναι μια από τις καλύτερες επεμβάσεις που μπορεί να κάνει ένας δενδροκόμος σε ένα δέντρο αλλά, ταυτόχρονα, μπορεί να είναι και μια από τις χειρότερες, αν δεν γίνει σωστά.

Τα θεμελιώδη αξιώματα που πρέπει να αποτελούν τη βάση του

σχεδιασμού των εργασιών κλαδέματος είναι ουσιαστικά πέντε:

1. Το κλάδεμα, όπως και να γίνει, προκαλεί στρες στο φυτό

2. Το καλύτερο κλάδεμα είναι αυτό που δεν διακρίνεται 

3. Τα πιο όμορφα φυτά είναι αυτά που δεν κλαδεύονται

4. Η εξάλειψη της κόμης κοστίζει περισσότερο από το σωστό κλάδεμα

5. Η αδιάκριτη αφαίρεση σχεδόν ολόκληρου του φυλλώματος μειώνει τα

οφέλη των δέντρων και ως εκ τούτου αποτελεί καταστροφή τόσο από

περιβαλλοντική όσο και από οικονομική άποψη.

    

Ερ­νεστ Χέ­μιν­γουεϊ (Ernest Hemingway): Τό Τέ­λος Κά­ποιου Πράγ­μα­τος

 

By planodion on 24 Μάϊος 2026 Ἔρ­νεστ Χέ­μιν­γουεϊ (Ernest Hemingway) Τό Τέ­λος Κά­ποιου Πράγ­μα­τος (The End of Something) ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ τό Χόρ­τονς Μπέϊ ἦταν μιά πό­λη ξυ­λεί­ας. Κα­νέ­νας ἀπ’ ὅσους ζοῦ­σαν ἐκεῖ δέν μπο­ροῦ­σε νά μήν ἀκού­ει τόν ἦχο ἀπό τά με­γά­λα πριό­νια στό ἐρ­γο­στά­σιο δί­πλα στή λί­μνη. Ὅμως κά­ποια χρο­νιά ἔπα­ψαν πλέ­ον νά ὑπάρ­χουν κορ­μοί γιά ὑλο­τό­μη­ση. Τά ἱστιο­φό­ρα πού με­τέ­φε­ραν τήν ξυ­λεία ἦρ­θαν στόν κόλ­πο καί φορ­τώ­θη­καν μέ τά προ­ϊ­όν­τα τοῦ πριο­νι­στη­ρί­ου, τά ὁποῖα ἦσαν στοι­βαγ­μέ­να στήν αὐ­λή. Ὅλοι οἱ σω­ροί τῆς ξυ­λεί­ας ἀπο­μα­κρύ­θη­καν. Τό με­γά­λο ἐρ­γο­στά­σιο ἀπο­γυ­μνώ­θη­κε ἀπ’ ὅλα ἐκεῖ­να τά ἐξαρ­τή­μα­τα πού μπο­ροῦ­σαν ν’ ἀφαι­ρε­θοῦν, κι οἱ ἐρ­γά­τες τά φόρ­τω­σαν σ’ ἕνα ἀπό τά ἱστιο­φό­ρα. Ἡ σκού­να ἀπο­μα­κρύν­θη­κε ἀπό τόν κόλ­πο πρός τήν ἀνοι­χτή λί­μνη, με­τα­φέ­ρον­τας τά δυό με­γά­λα πριό­νια, τό βα­γο­νέ­το πού ἔρι­χνε τούς κορ­μούς πά­νω στά πε­ρι­στρε­φό­με­να, κυ­κλι­κά πριό­νια καί ὅλους τούς κυ­λίν­δρους, τούς τρο­χούς, τούς ἱμάν­τες καί τά σι­δε­ρέ­νια ἐξαρ­τή­μα­τα, τά πάν­τα φορ­τώ­θη­καν πά­νω σ’ ἕνα κύ­τος γε­μά­το ξυ­λεία. Τό ἀνοι­χτό του ἀμ­πά­ρι κα­λύ­φθη­κε μέ κα­ρα­βό­πα­νο πού τὄ­δε­σαν σφι­χτά, οἱ ναύ­τες ἄνοι­ξαν τά πα­νιά πού φού­σκω­σαν κι ἡ σκού­να βγῆ­κε στήν ἀνοι­χτή λί­μνη, με­τα­φέ­ρον­τας μα­ζί της ὅ,τι εἶ­χε κά­νει τό ἐρ­γο­στά­σιο ἐρ­γο­στά­σιο καί τό Χόρ­τονς Μπέϊ πό­λη.        Οἱ μο­νώ­ρο­φοι κοι­τῶ­νες, τά μα­γει­ρεῖα, τό κα­τά­στη­μα τῆς ἑται­ρεί­ας, τά γρα­φεῖα τοῦ ἐρ­γο­στα­σί­ου καί τό ἴδιο τό ἐρ­γο­στά­σιο ἔστε­καν ἔρη­μα πά­νω σέ στρέμ­μα­τα πριο­νι­διοῦ πού κά­λυ­πταν τό ἑλῶ­δες λι­βά­δι δί­πλα στήν ἀκτή τοῦ κόλ­που.

Μουσική εκδήλωση

 

Ρούντι Ριναλντι

 

Περί Δημοκρατίας, Δημοκρατικών διαδικασιών, ανάγκης για αλλαγή πλεύσης

 

• Γράφει ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος*

Με αφορμή τις εξαγγελίες νέων κομμάτων από την κ.α Καρυστιανού και από τον κ.ο Τσίπρα, ας μας επιτραπεί μια παρέμβαση σχετικά με το τι έχει ΑΝΑΓΚΗ η Χώρα:
-η κατάσταση έχει επιδεινωθεί για τα λαϊκά στρώματα και τους “μικρομεσαίους” σε όλα τα επίπεδα, η χώρα χρειάζεται ριζική αλλαγή του μεταπολιτευτικού συγκροτήματος εξουσίας, που έχει εδώ και καιρό μπει σε τροχιά γενικευμένης κρίσης. Χρειάζεται ένα δημιουργικό ρεύμα μέσα στην κοινωνία, που θα εκφράζει ενωτικά τις λαϊκές ανάγκες και τα εθνικά δίκαια, το Εθνικό με το Κοινωνικό. Ενός ρεύματος που θα συγκλίνει στην δημιουργία ενός Σχεδίου Επιβίωσης, Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, ενός Σχεδίου διεύρυνσης της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Οι Έλληνες, εργαζόμενοι, παραγωγοί, καταναλωτές, στελέχη της παραγωγής και ελεύθεροι επαγγελματίες, διανοούμενοι και νέα γενιά, έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να συγκρουστούν με την ολιγαρχία που αποπροσανατολίζει και υπονομεύει την δημο­κρατική λειτουργία των θεσμών.
“Στις πλάτες μας” πέφτει η ευθύνη για την οργάνωση του “λαϊκού κινή­ματος” σε νέες βάσεις, εναλλακτικών δράσεων, αυτοοργάνωσης, ενότητας και άλλη­λεγγύης απέναντι σε ένα κράτος αντιλαϊκό, που υπηρετεί, χάριν του ταξικού συμφέροντος των προνομιούχων, τα μονοπώλια σε βάρος της εγχώριας ανάπτυξης και της εθνικής ανεξαρτησίας.

ΤΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΘΕΛΟΥΜΕ

 

ΔΟΝΤΙ : Στις ράγες του τραύματος

 

Στις ράγες του τραύματος Ένα ξεχωριστό βιβλίο για το εγκληματικό δυστύχημα των Τεμπών παρουσιάζουν τη Δευτέρα, 25 Μαΐου 2026, 7:30 μ.μ. στην Πάτρα (Αγορά Αργύρη, Αγίου Ανδρέου 12) το Eteron – Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή, οι εκδόσεις Τόπος και το βιβλιοπωλείο Το Δόντι. Πρόκειται για το συλλογικό έργο «Στις ράγες του τραύματος: Αγώνας, Μνήμη, Δικαιοσύνη» το οποίο συμβάλλει σε μια νηφάλια, αλλά γεμάτη πολιτικό περιεχόμενο, ανατομία της υπόθεσης μ’ έναν πλουραλισμό αναλύσεων, απόψεων και ερευνητικών δεδομένων. Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι: Αντώνης Γαλανόπουλος & Μαρία Λούκα: Project coordinators στο Eteron και συνεπιμελητές του βιβλίου, Θοδωρής Ελευθεριάδης: ηθοποιός, γιος της Μαρίας Εγούτ, θύματος του δυστυχήματος, και Δημήτρης Γκιούλος: συγγραφέας – μεταφραστής. Την εκδήλωση θα συντονίσει η δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιώτα Κοντογεωργοπούλου. Απλα μαθήματα

Μυτιλήνη - Συνοικισμός

 

Η ΑΜΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΡΑΥΓΕΣ ΤΩΝ ΦΙΛΑ ΠΡΟΣΚΕΊΜΕΝΩΝ

 

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΧΙΖΑ

Σε ένα άρθρο υπό τον τίτλο «Οι αμμώδεις θύελλες και η ανθρωπότητα που χτενίζεται…» επιχείρησα να συνοψίσω τα λεγόμενα για την άμμο, τις αμμοθύελλες, την ευθύνη των ΤΟΓΙΟΤΑ στην πρόκληση του φαινομένου.  Αναφέρω εν συντομία τις απόψεις που επικρατούσαν μέχρι στιγμής για το θέμα: Την άποψη της   Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών (UNGA) που  «γιόρτασε» την Παγκόσμια Ημέρα Καταπολέμησης των Καταιγίδων Άμμου και Σκόνης και όρισε την περίοδο 2025-2034 ως Δεκαετία των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση του φαινομένου.. Την άποψη που διατυπωσε  από το Al Jazeera η γενική γραμματέας του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού (WMO) Celeste Saulo,  σύμφωνα με την οποία οι αμμοθύελλες και οι θύελλες σκόνης δεν σημαίνουν απλώς «βρώμικα παράθυρα και θολό ουρανό : (Επί πλέον)Βλάπτουν την υγεία και την ποιότητα ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων και κοστίζουν πολλά εκατομμύρια δολάρια λόγω της διαταραχής των αεροπορικών και χερσαίων μεταφορών, της γεωργίας και της παραγωγής ηλιακής ενέργειας». Την άποψη του   Παγκόσμιου Μετεωρολογικού  Οργανισμού   και του Παγκόσμιου  Οργανισμού ς Υγείας (ΠΟΥ), που  προειδοποίησαν  ότι το βάρος για την υγεία αυξάνεται ραγδαία, με 3,8 δισεκατομμύρια ανθρώπους – σχεδόν το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού – να εκτίθενται σε επίπεδα σκόνης που υπερβαίνουν τα όρια ασφαλείας του ΠΟΥ μεταξύ 2018 και 2022,  συγκρινόμενα με τα  2,9 δισεκατομμύρια ανθρώπων που επηρεάστηκαν μεταξύ 2003 και 2007.

Άλλοι διατείνονται  πως η σκόνη , που έχει ενταθεί τις τελευταίες δεκαετίες, προέρχεται από την επεκτεινόμενη έρημο και  από τη βλάστηση που υποχωρεί.

Οι αμμώδεις θύελλες και η ανθρωπότητα που χτενίζεται…

 

 ksipnistere  10/05/2026

 

Του Γιάννη Σχίζα

 

Σεισμοί, λιμοί, καταποντισμοί, πλημμύρες, ξηρασίες, είναι τα συνηθισμένα δεινά της ανθρωπότητας. Τώρα  όμως έρχονται και οι αμμώδεις θύελλες , που  είναι πηγή πολλών προβλημάτων –  μόνο που αυτά δεν είναι πάντοτε  αναγνωρίσιμα. Ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών μιλάει για πρόωρους θανάτους που «συνδράμουν» τις άλλες αιτίες της κλιματικής αλλαγής  και ευθύνονται για προβλήματα υγείας   330 εκατομμυρίων   ανθρώπων. Ο Ρενέ Ντυμόν, υποψήφιος των Οικολόγων για την Γαλλική Προεδρία το 1972, μίλαγε για την διάβρωση του εδάφους και για τα σύννεφα σκόνης που εκπέμπονταν  στη διάρκεια του ράλυ Παρίσι-Ντακάρ, αλλά τότε ουδείς οικολόγος μπορούσε να προβλέψει μια καταστροφή μεγάλου μεγέθους. Αργότερα υπήρξε  ένας, αγνώστων οικολογικών φρονημάτων, ο μετεωρολόγος-φυσικός Θεμιστοκλής Ιωάννου, που  υποστήριξε ότι «η θόλωση της ατμόσφαιρας λόγω σκόνης δεν είναι  γενικά από τα πιο σπάνια φαινόμενα και παρατηρείται από την αρχαιότητα». 

 

Η  Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών (UNGA) «γιόρτασε» την Παγκόσμια Ημέρα Καταπολέμησης των Καταιγίδων Άμμου και Σκόνης και όρισε την περίοδο 2025-2034 ως Δεκαετία των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση του φαινομένου..

Οι καταιγίδες άμμου «γίνονται γρήγορα μία από τις πιο παραγνωρισμένες αλλά και μακροπρόθεσμες παγκόσμιες προκλήσεις της εποχής μας», δήλωσε ο Πρόεδρος της Συνέλευσης, Philemon Yang :  Οι οποίες κατά την άποψή του,  «προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή, την υποβάθμιση του εδάφους και τις μη βιώσιμες πρακτικές».

 

Σύμφωνα με το Al Jazeera, η γενική γραμματέας του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού (WMO) Celeste Saulo δήλωσε  ότι οι αμμοθύελλες και οι θύελλες σκόνης δεν σημαίνουν απλώς «βρώμικα παράθυρα και θολό ουρανό. (Επί πλέον)Βλάπτουν την υγεία και την ποιότητα ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων και κοστίζουν πολλά εκατομμύρια δολάρια λόγω της διαταραχής των αεροπορικών και χερσαίων μεταφορών, της γεωργίας και της παραγωγής ηλιακής ενέργειας».

Τα αιωρούμενα σωματίδια από αυτές τις καταιγίδες συμβάλλουν σε 7 εκατομμύρια πρόωρους θανάτους ετησίως, δήλωσε ο Πρόεδρος της Συνέλευσης Γιανγκ, προσθέτοντας ότι προκαλούν αναπνευστικές και καρδιαγγειακές παθήσεις και μειώνουν την απόδοση των καλλιεργειών έως και 25%, επιφέροντας πείνα και μετανάστευση.

Άρωμα Χίου

Εκλογές 2027: Ναι σε όλους Αν.....

 

Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος Ph.D

Η προεκλογική τροχιά για τον Μάιο του 2027 έχει ήδη ανάψει για τα καλά. Παρά την ίδρυση νέων σχηματισμών και τις ανακατατάξεις προσώπων, παρατηρείται ένα οξύμωρο φαινόμενο: όλα τα κόμματα αποφεύγουν τη βαθιά συζήτηση για την οικονομία όπως «ο διάβολος το λιβάνι», μεριμνώντας και τυρβάζοντας περί άλλων.

Το πολιτικό σύστημα βολεύεται να μιλά αποκλειστικά με τους όρους των αγορών. Εκεί, η επίσημη μακροοικονομική βιτρίνα δείχνει επιφανειακά θετική: πρόωρες αποπληρωμές δανείων, πτώση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ και ρυθμοί ανάπτυξης γύρω στο 2%. Αυτή η συνεχής πολιτική των μνημονίων βαφτίζεται «άνοιξη».

Πρόκειται όμως για μια διπλή πραγματικότητα. Αυτή η συνταγή εξυπηρετεί τη βιωσιμότητα του χρέους προς τα έξω, αλλά αφαιρεί ζωτικό χώρο από την εσωτερική οικονομία, αφήνοντας τα νοικοκυριά εκτεθειμένα στην ακρίβεια και την αποαποταμίευση.

Αν θέλαμε να σπάσουμε αυτή τη συνωμοσία της σιωπής και να αξιολογήσουμε την πραγματική αξιοπιστία των κομμάτων που ζητούν την ψήφο του Λαού, θα έπρεπε να τους θέσουμε τέσσερις συγκεκριμένες, ερωτήσεις, βασισμένες στη σκληρή αριθμητική των τομεακών ισοζυγίων:

1. Η Μαθηματική Παγίδα των Ισοζυγίων

«Εφόσον το ευρωπαϊκό πλαίσιο επιβάλλει στο Δημόσιο μόνιμα πρωτογενή πλεονάσματα, και το Εξωτερικό Ισοζύγιο της χώρας είναι σταθερά ελλειμματικό, πώς ακριβώς θα καταφέρει ο εγχώριος Ιδιωτικός Τομέας (νοικοκυριά και επιχειρήσεις) να αποταμιεύσει και να μην χρεώνεται;»

Το κριτήριο: Από τη βασική μακροοικονομική λογική, αν το κράτος αφαιρεί χρήμα και το εξωτερικό εμπόριο στέλνει χρήμα εκτός χώρας, ο ιδιωτικός τομέας είναι μαθηματικά αδύνατον να πλεονάσει.

Μην αφήσετε την Κούβα να πεθάνει!

 

May 20, 2026

Έκκληση προς τους ηγέτες της Κίνας, της Ρωσίας, των BRICS και την παγκόσμια κοινή γνώμη

Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών συνεχίζει την απάνθρωπη, εγκληματική και γκανγκστερική πολιτική του αποκλεισμού της Κούβας εμποδίζοντας τη χώρα αυτή να εισάγει το πετρέλαιο που της είναι απελπιστικά αναγκαίο. Το αποτέλεσμα είναι ελλείψεις στα πιο βασικά είδη και τις υποδομές, άνθρωποι που πεθαίνουν εξαιτίας της διακοπής ηλεκτρικού στα νοσοκομεία, τεράστιες δυσκολίες στους τομείς της περίθαλψης και της εκπαίδευσης, ακόμα και της αποκομιδής των σκουπιδιών και η σταδιακή αποσύνθεση της κουβανέζικης οικονομίας.

Ταυτόχρονα, η αμερικανική κυβέρνηση απειλεί με στρατιωτική επέμβαση στο νησί και κατασκευάζει παράλογα και γελοία «προσχήματα» για μια εισβολή, υποστηρίζοντας ότι η Κούβα εξοπλίζεται για να επιτεθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες!

Ο οικονομικός πόλεμος αποσκοπεί στο να συντρίψει την Κούβα και να προκαλέσει αλλαγή καθεστώτος, επαναφέροντάς την στην εποχή που χρησίμευε ως το πορνείο και το καζίνο της Αμερικής.

Μια κατάρρευση της Κούβας θα αποτελούσε μια τρομερή ήττα όλης της δημοκρατικής ανθρωπότητας. Θα ήταν μια «ανταμοιβή» για την καταστροφή του διεθνούς δικαίου από τις Ηνωμένες Πολιτείες και θα τρόμαζε κάθε κυβέρνηση στον κόσμο που θέλει το κράτος της να ασκεί κρατική κυριαρχία  – ακόμα και κυβερνήσεις υποτιθέμενων συμμάχων των ΗΠΑ, όπως ο Καναδάς και η Δανία.

Από τον πρωτογενή τομέα στην κατανάλωση

 

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες του Τμήματος Γεωπονίας του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος διοργανώνουν το 1ο Φοιτητικό Συνέδριο με τίτλο: «Από τον Πρωτογενή Τομέα στην Κατανάλωση» το οποίο θα πραγματοποιηθεί δια ζώσης στις 27 Μαΐου 2026 στις εγκαταστάσεις του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος.

Με ιδιαίτερη χαρά και τιμή, θα θέλαμε να σας προσκαλέσουμε να παρευρεθείτε στο συνέδριο.

Η εκδήλωση θα τεθεί σε επίσημη έναρξη με τον χαιρετισμό του Πρύτανη του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος, κου. Αγγελόπουλου, ενώ θα συμμετέχουν φοιτητές, μέλη ΔΕΠ και εκπρόσωποι της ακαδημαϊκής και επαγγελματικής κοινότητας.

Η παρουσία σας θα αποτελέσει ιδιαίτερη τιμή για τη φοιτητική κοινότητα και θα συμβάλει ουσιαστικά στην ανάδειξη της σημασίας του πρωτογενούς τομέα και της αγροτικής ανάπτυξης, ζητήματα που βρίσκονται στον πυρήνα της θεματολογίας του συνεδρίου.

Επισυνάπτονται η πρόσκληση, το πρόγραμμα του συνεδρίου και η αφίσα ενώ η εγγραφή στο συνέδριο μπορεί να γίνει εδώ: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSf8Br6Mc8T7rH6N-cWcuWdU8183x38V_pwa7zSitnkyB3jb3g/viewform?usp=header

Θα χαρούμε ιδιαίτερα να σας υποδεχθούμε στο συνέδριό μας και παραμένουμε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε επιπλέον πληροφορία ή διευκρίνιση.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΡΙΑΡΙΔΗΣ

 

Ο Δημήτρης Καρατζιάς και ο Μάνος Αντωνιάδης 

κλείνουν 

τη φετινή σεζόν στο θέατρο Εν Αθήναις, 

με ένα Φεστιβάλ 

αφιερωμένο στο Πολιτικό Θέατρο 

και 

τον σημαντικότερο Έλληνα θεατρικό συγγραφέα του είδους, 

τον 

Θανάση Τριαρίδη

Ο Δημήτρης Καρατζιάς και ο Μάνος Αντωνιάδης μετά το Αντιπολεμικό Φεστιβάλ το 2023 στον Πολυχώρο Vault, βασισμένο σε έργα του σημαντικού Κύπριου συγγραφέα Μιχάλη Παπαδόπουλου, κλείνουν τη φετινή σεζόν στο θέατρο Εν Αθήναις, με ένα Φεστιβάλ αφιερωμένο στο Πολιτικό Θέατρο και τον σημαντικότερο Έλληνα θεατρικό συγγραφέα του είδους, τον Θανάση Τριαρίδη.

 Επτά νέοι σκηνοθέτες (Χάρης Αυγουστίνος, Γιώργος Ευστρατίου, Ελένη Μαζνώκη, Μαρία Οικονομίδη, Όλγα Σούρσου, Δημήτρης Τζούκας, Λάμπρος Τζώρας), με την καθοδήγηση του Δημήτρη Καρατζιά, ανεβάζουν έντεκα έργα σε ένα φεστιβάλ αφιερωμένο στον σπουδαίο θεατρικό συγγραφέα Θανάση Τριαρίδη. 

Ο Θανάσης Τριαρίδης θα είναι παρών στην συντριπτική πλειοψηφία των παραστάσεων και μετά το τέλος τους θα γίνονται ανοιχτές συζητήσεις με το κοινό. Στις συζητήσεις αυτές θα συμμετέχουν οι συντελεστές των παραστάσεων, άνθρωποι του θεάτρου αλλά και ακτιβιστές και μέλη συλλογικοτήτων που δραστηριοποιούνται για τα δικαιώματα των μεταναστών, των προσφύγων και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.

Γενική είσοδο: 10 ευρώ (με καφέ, χυμό, αναψυκτικό, κρασί ή μπύρα)

Λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων του θεάτρου παρακαλούμε κάντε έγκαιρα την κράτηση σας στο 2130356472 & 6949534889

... «Με μεγάλη συγκίνηση (και μεγάλη έκπληξη) δέχτηκα την πρωτοβουλία των θεατρικών εργαστηρίων υποκριτικής και σκηνοθεσίας του Δημήτρη Καρατζιά, να ασχοληθεί με τα έργα μου για μια ολόκληρη χρονιά και εν τέλει να ανεβάσει 11 από αυτά, σε ένα ενιαίο Φεστιβάλ στο θέατρο Εν Αθήναις.