100 χρόνια από τη γέννησή του

 Το Δίκτυο Ποιητών Μεσογείου και η Ελληνοαμερικανική Ένωση τιμούν τον Allen Ginsberg, 100 χρόνια από τη γέννησή του

Τη Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου, στις 7 μμ, στην Ελληνοαμερικανική Ένωση (Μασσαλίας 22), το Δίκτυο Ποιητών Μεσογείου και η Ελληνοαμερικανική Ένωση θυμούνται και τιμούν τον Allen Ginsberg, έναν από τους πιο κινηματικούς ποιητές του 20ού αιώνα, με προβολή ταινίας και διαφανειών, απαγγελίες ποιημάτων, ομιλίες, δρώμενο και ζωντανή μουσική. Τον συντονισμό και την παρουσίαση της εκδήλωσης θα έχει η ποιήτρια Έφη Δήμου.

Στην εκδήλωση  θα παρουσιαστεί το αφιερωματικό τεύχος του περιοδικού Poetix  στον Allen Ginsberg, που θα διατίθεται προς πώληση. Ποιήματα του Ginsberg θα απαγγείλει η Αναστασία Σιώτου ενώ ο Χάρης Μαθιόπουλος, με το σαξόφωνό του, θα μας χαρίσει μουσικά ιντερλούδια.

Για τον βίο και την πολιτεία του ποιητή θα ομιλήσουν οι Χρίστος Αγγελακόπουλος, Θανάσης Λάλας και Ντίνος Σιώτης. Χαιρετισμό θα απευθύνει η πρόεδρος του Δικτύου Ποιητών Μεσογείου, ποιήτρια και διευθύντρια του περιοδικού NOMAS, Λίνα Στεφάνου.

Υπό την αιγίδα της Εταιρείας  Συγγραφέων.

Είσοδος ελεύθερη.

Πληροφορίες: 2103680972, 2103680052, www.hau.gr

 

posterGinsberg-2.jpg

Πώς η «Ουδετερότητα του Χρήματος» Καταδικάζει τη Δημοκρατία και τη Λαϊκή Ευημερία

Η Μεγάλη Νομισματική Απάτη της Ευρωζώνης: Πώς η «Ουδετερότητα του Χρήματος» Καταδικάζει τη Δημοκρατία και τη Λαϊκή Ευημερία

Του Σπύρου Στάλια, Οικονομολόγου PhD

Για δεκαετίες, η οικονομική ορθοδοξία της Ευρωπαϊκής Ένωσης μας επιβάλλει την ιδέα ότι το δημόσιο χρέος είναι «αμαρτία» και ότι το κράτος πρέπει να διαχειρίζεται τα οικονομικά του όπως ακριβώς ένα νοικοκυριό.

Όμως, αυτή η παραδοχή δεν είναι ένα αθώο ακαδημαϊκό λάθος. Είναι μια συνειδητή πολιτική και θεωρητική απάτη.

Στο άρθρο αυτόγίνεται μια προσπάθεια αποδόμησης του θεμελιώδους ψεύδους της «ουδετερότητας του χρήματος» και εξηγείται:

1. Γιατί το χρήμα δεν είναι ένα άχρωμο μέσο ανταλλαγής, αλλά ο καταλύτης της παραγωγής και της απασχόλησης.
2. Πώς το δημόσιο έλλειμμα αποτελεί, βάσει τομεακών ισοζυγίων, το καθαρό πλεόνασμα του ιδιωτικού τομέα.
3. Πώς το ευρώ μετατράπηκε σε έναν σύγχρονο «Κανόνα Χρυσού», αφαιρώντας τη νομισματική κυριαρχία από τα κράτη-μέλη και παραδίδοντάς τα στις ορέξεις των αγορών.
4. Πώς η τεχνοκρατική αρχιτεκτονική των Βρυξελλών ακυρώνει τη δημοκρατία, μετατρέποντας τις εκλογές σε κενό γράμμα.

Η ανάκτηση της δημοσιονομικής κυριαρχίας και η αποκατάσταση της αλήθειας για τη φύση του χρήματος είναι η μόνη οδός για την προστασία των δημόσιων αγαθών, της παιδείας, της υγείας και της λαϊκής ευημερίας.

Ένα από τα ισχυρότερα δόγματα της σύγχρονης οικονομικής ορθοδοξίας είναι η πεποίθηση ότι τα δημόσια ελλείμματα και το κρατικό χρέος αποτελούν θανάσιμο κίνδυνο για την οικονομία της αγοράς.

Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης θέσπισε αυθαίρετους κανόνες —όπως το όριο 60% στο δημόσιο χρέος ως προς το ΑΕΠ και το όριο 3% στο έλλειμμα— αντιμετωπίζοντάς τους ως απαράβατους νόμους της φύσης. Στο όνομα αυτής της «δημοσιονομικής υπευθυνότητας», δημόσιες υποδομές καταρρέουν, τα εκπαιδευτικά συστήματα αποδιοργανώνονται και το κράτος πρόνοιας συρρικνώνεται, οι αμοιβέςμειώνονται, ή εθνική ασφάλεια πάσχει και η ενεργειακή εξάρτηση έχει καταστεί κακός δαίμονας της ευρωζωνικής κοινωνίας.

Αυτοί οι κανόνες δεν βασίζονται σε κάποιο αθώο ακαδημαϊκό σφάλμα. Συνιστούν μια συνειδητή πολιτική απάτη, μια στρατηγική εξαπάτηση από την ελίτ με σκοπό την ιδεολογική θωράκιση της λιτότητας. Για να κατανοήσει κανείς γιατί η Ευρωζώνη οδηγείται σε μόνιμη οικονομική στασιμότητα και κοινωνική αποσύνθεση, πρέπει να ανατρέξει στο βαθύτερο αξίωμα πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε το νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα: την υπόθεση της ουδετερότητας του χρήματος.

1. Το Θεμελιώδες Ψεύδος: Η Υπόθεση της Ουδετερότητας του

«Η ιδέα του τραγικού στον σύγχρονο κόσμο»

 

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και η Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης «Τεχνών Εκατό» συνδιοργανώνουν την Επιστημονική Ημερίδα με τίτλο «Η ιδέα του τραγικού στον σύγχρονο κόσμο», η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου, από τις 17:00 έως τις 21:30, στον χώρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. Η ημερίδα αφορμάται από το έργο του Βασίλη Λαμπρόπουλου (Ομότιμος Καθηγητής της Νεοελληνικής Έδρας Κ. Π. Καβάφη στα Τμήματα Κλασικής και Συγκριτικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν), με κεντρικό άξονα τον προβληματισμό του γύρω από την τραγική διάσταση της νεωτερικότητας και του σύγχρονου κόσμου. Σκοπός της εκδήλωσης είναι ο δημόσιος διάλογος γύρω από τις κρίσιμες πτυχές του σύγχρονου κοινωνικού φαντασιακού, εξετάζοντας τον τρόπο με τον οποίο ο ορίζοντας των μελλοντικών μας προσδοκιών καθορίζεται από την τραγική διάσταση των τεχνών, της πολιτικής, της κοινωνίας, της αυτονομίας, του δημοκρατικού προτάγματος, των κοινωνικών ταυτοτήτων και των κοινών. Πρόγραμμα Εισηγήσεων Το πρόγραμμα περιλαμβάνει δύο συνεδρίες στρογγυλής τραπέζης με κεντρικές ομιλίες και ανοιχτό διάλογο με το κοινό: 17:00 – 19:00 | Α΄ Συνεδρία

ΘΕΣΣΑΛΟΙ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

 

ΠΑΤΡΑ, ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΠΑΙΔΙΚΟΎ ΒΙΒΛΙΟΥ

 

Δύο σταντ, εργαστήρια, συναντήσεις με συγγραφείς και εικονογράφους, προσφορές και πολλές ακόμα εκπλήξεις... Το Δόντι δεν θα μπορούσε να λείπει από την 1η Διεθνή Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου Πάτρας που θα διοργανωθεί από 11-15 Νοεμβρίου 2026. Στην πρώτη χρονιά της έκθεσης που διοργανώνει το Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού, έχουμε ετοιμάσει ένα πλούσιο πρόγραμμα εκδηλώσεων, με τη συνεργασία 16 ακόμα εκδοτικών οίκων, θέλοντας να υποδεχτούμε στο Σκαγιοπούλειο Ίδρυμα με τον καλύτερο τρόπο παιδιά, γονείς, εκπαιδευτικούς και όλους τους ανθρώπους του παιδικού βιβλίου που θα βρεθούν στην Πάτρα. Στο stand του βιβλιοπωλείου μας που θα λειτουργεί στον εξωτερικό χώρο του Σκαγιοπουλείου (τέντα) θα διαθέτουμε εκτός των δικών μας βιβλίων και επιλεγμένα παιδικά βιβλία από τους εκδοτικούς οίκους: Βήτα, Δωδώνη, Ηράκλειτος, Καπόν, Καφέ Σχολειό, Κύφαντα, Νίκας, Παρατηρητής της Θράκης, Πνοή, Πορφύρα, Ραδάμανθυς, Book Project, PRINTA-Ροές. Ώρες λειτουργίας: Τετάρτη 11/11 -  Παρασκευή 13/11: 09:00-13:00-17:00-21:00 Σάββατο 14/11 - Κυριακή 15/11: 09:00-21:00

Επετειακή εκδήλωση για τα 30 χρόνια λειτουργίας του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου (ΟΣΔΕΛ)

 

 

Ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου (ΟΣΔΕΛ) συμπληρώνει φέτος 30 χρόνια παρουσίας και δράσης δίπλα στους δημιουργούς, τους εκδότες/-τριες και τους ανθρώπους του βιβλίου και του Τύπου.

Με αφορμή αυτή τη σημαντική επέτειο, διοργανώνει μεγάλη εορταστική εκδήλωση, τη Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2026, στις 19:00, στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138, Αθήνα).

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, με κεντρικό μήνυμα «30 Χρόνια δίπλα στη δημιουργία», θα παρουσιαστούν οι σημαντικότεροι σταθμοί της 30χρονης πορείας του Οργανισμού, οι δράσεις του και η διαχρονική προσφορά του στον χώρο της δημιουργίας και της πνευματικής ιδιοκτησίας.

Για δηλώσεις συμμετοχής καιπληροφορίες: 30yearsosdel@osdel.gr.

 

«ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ»

 

Ο Δημήτρης Καρατζιάς και ο Μάνος Αντωνιάδης

ανεβάζουν το έργο

του

Μιχάλη Παπαδόπουλου

 

«ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ»

 

Από21 Νοεμβρίου,

κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 18:00

στο

θέατρο Εν Αθήναις

 

          Η «Μακρόνησος» του Μιχάλη Παπαδόπουλου, βασισμένη σε ιστορικά γεγονότα και πραγματικές μαρτυρίες, μετά από μια εξαιρετική πορεία στην Κύπρο, ανεβαίνει και στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά. Από 21 Νοεμβρίου κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 18:00, στο θέατρο Εν Αθήναις, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

 

           Η παράσταση είναι αφιερωμένη στηνμνήμη της Αλεξίας Παπαλαζάρου, της πρώτης σκηνοθέτιδας της «Μακρονήσου», που έφυγε από τη ζωή πριν ένα χρόνο, έπειτα από πολυετή μάχη με τον καρκίνο.

 

Λίγα λόγια για το Έργο

 

          Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα και μαρτυρίες, η «Μακρόνησος» του Μιχάλη Παπαδόπουλουπραγματεύεται ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της νεότερης ελληνικής ιστορίας, φέρνοντας στο προσκήνιο την ιστορία των εξόριστων γυναικών του Εμφυλίου.

 

            Τότε. Μάιοςτου 1947. Φτάνουν στη Μακρόνησο οι πρώτοι στρατιώτες. Η κυβέρνηση των Αθηνών θέτει σε εφαρμογή το σχέδιο της «Εθνικής Αναμορφώσεως». Απέναντι από το Λαύριο, σε μια άγονη και άνυδρη λωρίδα γης, στη Μακρόνησο, χιλιάδες εξόριστοι πολίτες και στρατιώτες έρχονται αντιμέτωποι με τη φρίκη του εγκλεισμού, τη βία και τα βασανιστήρια. Τον Ιανουάριο του 1950, περίπου 1.200 γυναίκες(ανάμεσα τους η Βαλεντίνη, η Ελένη, η Μαρία και η Σμαρώ), ήδη εξόριστες στο Τρίκερι, μεταφέρονται στο «κολαστήριο των Κυκλάδων», για να βιώσουν κι εκείνες τη σκληρότητα ενός μηχανισμού που αποσκοπεί στην υποταγή και την ιδεολογική τους «αναμόρφωση». Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα και οι τελευταίοι στρατιώτες εγκαταλείπουν τη Μακρόνησο.

 

           

Η ήττα που καταστρέφει τα δέντρα για το greenwashing

 

Ρεμπέκα Σπίαρ-Κόουλ

| 9 Νοεμβρίου 2026 |

Πενσυλβάνια

Μια μαριονέτα Moyang Lanjut, ένα πνεύμα φύλακα στη λαογραφία του Temuan, κατά τη διάρκεια της παρέλασης Awas Mawas στις 25 Ιανουαρίου 2025 στο Banting, Selangor, Μαλαισία. Εικόνα για επεξηγηματικούς σκοπούς. Φωτογραφία από Annice Lyn/Getty Images.

Ο οργανισμός πιστοποίησης ξυλείας επεξεργάζεται τους ισχυρισμούς βιωσιμότητας μετά από καταγγελία για το greenwash.

Ένας διεθνής οργανισμός πιστοποίησης ξυλείας αφαίρεσε τους ισχυρισμούς βιωσιμότητας από τον ιστότοπό του, αφότου περιβαλλοντικοί ακτιβιστές υπέβαλαν καταγγελία για «πράσινο ξέπλυμα» στην αρμόδια αρχή διαφήμισης του Ηνωμένου Βασιλείου.

Η πράσινη ομάδα Φίλοι της Γης εξέφρασε ανησυχίες στην Αρχή Προτύπων Διαφήμισης (ASA) νωρίτερα φέτος, μετά την έρευνά της σχετικά με τους περιβαλλοντικούς κινδύνους και τους κινδύνους για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις αλυσίδες εφοδιασμού πιστοποιημένης μαλαισιανής ξυλείας που πωλείται από Βρετανούς λιανοπωλητές και εμπόρους κατασκευαστικών εταιρειών.

Η έκθεση, την οποία συνυπέγραψε το μαλαισιανό think tank RimbaWatch τον Μάρτιο, διαπίστωσε ότι τα ελαττωματικά και αναποτελεσματικά συστήματα πιστοποίησης βιωσιμότητας δεν αποτρέπουν την αποψίλωση των δασών, την καταστροφή των οικοτόπων και τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των ιθαγενών στη χερσόνησο της Μαλαισίας.

Αναθεωρώ

Οι οργανισμοί εξέτασαν προϊόντα που διατίθενται στην αγορά ως βιώσιμα στο πλαίσιο του Μαλαισιανού Συστήματος Πιστοποίησης Ξυλείας (MTCS).

Το πρόγραμμα έχει εγκριθεί από τον μεγαλύτερο οργανισμό πιστοποίησης ξυλείας στον κόσμο, το Πρόγραμμα για την Έγκριση της Πιστοποίησης Δασών (PEFC), το οποίο στοχεύει να δώσει στους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις την εμπιστοσύνη ότι αγοράζουν προϊόντα ξυλείας από υπεύθυνες πηγές.

Ωστόσο, σύμφωνα με τα ευρήματα των οργανισμών Friends of the Earth και RimbaWatch, η ξυλεία που έχει πιστοποιηθεί από το MTCS θα μπορούσε να σχετίζεται με την αποψίλωση των δασών, την καταστροφή των οικοτόπων και τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των αυτόχθονων πληθυσμών.

Κίνα: Το εμπορικό πλεόνασμα έσπασε το φράγμα του 1 τρισ. τον Οκτώβριο

 

SigmaLive

Η Κίνα έδωσε στη δημοσιότητα σήμερα νέα δεδομένα όσον αφορά τις εμπορικές συναλλαγές της, που δείχνουν μεγάλη αύξηση των εξαγωγών, τομέα άκρως δυναμικού, ως τον Οκτώβριο, με το εμπορικό πλεόνασμά της να ξεπερνά το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια μέσα στους πρώτους δέκα μήνες του 2026.

Οι συνολικές εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 35,2%, αυτές στις ΗΠΑ κατά 32,9% κι αυτές προς την Ευρωπαϊκή Ένωση κατά 24,4%, σύμφωνα με τα δεδομένα που έδωσαν στη δημοσιότητα τα κινεζικά τελωνεία και μεταφράζονται σε ιδιαίτερα μεγάλο πλεόνασμα στις εμπορικές συναλλαγές προς αγορές του εξωτερικού, εικόνα σε εντυπωσιακή αντίθεση με τον μαρασμό της εσωτερικής κατανάλωσης. Την περασμένη χρονιά, το όριο του 1 τρισεκ. δολαρίων ξεπεράστηκε τον Νοέμβριο. Οι εξαγωγές έφθασαν συνολικά τον Οκτώβριο τα 412,3 δισεκατομμύρια δολάρια, συμπεριλαμβανομένων 46,4 δισεκ. προς τις ΗΠΑ. Τον Οκτώβριο του 2025, οι εξαγωγές στη χώρα αυτή είχαν αξία 34,9 δισεκ., παρά το φόντο του εμπορικού πολέμου, των δασμών που επέβαλε ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ.Οι εξαγωγές στην ΕΕ αυξήθηκαν κατά 24,4% στα 54,5 δισεκ. δολάρια (48,6 δισεκ. ευρώ) και το εμπορικό πλεόνασμα έφθασε τα 310 δισεκ. δολάρια (276,8 δισεκ. ευρώ) τους πρώτους δέκα μήνες της χρονιάς, πάντα σύμφωνα με τους αριθμούς της κινεζικής γενικής διεύθυνσης τελωνείων.Σε σύγκριση με τους πρώτους δέκα μήνες του 2025, το εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας έναντι της ΕΕ αυξήθηκε κατά 28,6%.Σε εσωτερικό επίπεδο, ο ασιατικός κολοσσός δυσκολεύεται να ανακτήσει τον δυναμισμό που καταγραφόταν προτού ενσκήψει η πανδημία του νέου κορονοϊού.

Η οικονομία είναι αντιμέτωπη με αποπληθωριστικές πιέσεις, χαμηλές δαπάνες των νοικοκυριών και πλεονάζουσα παραγωγή, ενώ συνεχίζεται η σοβαρή κρίση στον τομέα των ακινήτων. Αντίθετα, οι εξαγωγές επιβάλλονται ως κινητήρας της κινεζικής οικονομίας τα τελευταία χρόνια, ιδίως εξαιτίας της έκρηξης της ζήτησης για προϊόντα που σχετίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη και για τα ηλεκτροκίνητα οχήματα.

Πηγή: ΑΠΕ 

 

«Καμπανάκι» για χιλιάδες επιχειρήσεις αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής

 

του Περικλή Δανόπουλου

από ISKRA

Facebook

Twitter

Εκτύπωση

Σε ολοένα δυσκολότερη θέση βρίσκονται οι επιχειρήσεις αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής στην Ελλάδα, καθώς οι αυξημένες λειτουργικές δαπάνες και οι συνεχείς επιβαρύνσεις περιορίζουν τις αντοχές τους. Το υψηλό ενεργειακό κόστος, οι ανατιμήσεις στις πρώτες ύλες, η γραφειοκρατία και οι πρακτικές αθέμιτου ανταγωνισμού συνθέτουν ένα ιδιαίτερα πιεστικό σκηνικό, θέτοντας σε δοκιμασία τη βιωσιμότητα χιλιάδων επαγγελματιών.

Την ανησυχία της για την κατάσταση που διαμορφώνεται εκφράζει η Ελληνική Ένωση Επιχειρήσεων Αρτοποιίας – Ζαχαροπλαστικής (Ε.ΕΠ.Α.Ζ.), η οποία παρεμβαίνει με αφορμή πρόσφατες υποθέσεις που έχουν απασχολήσει τη δημοσιότητα και, όπως υποστηρίζει, έχουν επιβαρύνει την εικόνα ολόκληρου του κλάδου.

  

Η Ένωση θέτει στο επίκεντρο το ζήτημα της επιβίωσης των συνεπών επιχειρήσεων, επισημαίνοντας ότι χιλιάδες επαγγελματίες και εργαζόμενοι που δραστηριοποιούνται νόμιμα καλούνται να διαχειριστούν δύο διαφορετικές αλλά εξίσου σοβαρές πιέσεις: από τη μία το αυξημένο οικονομικό και διοικητικό βάρος και από την άλλη τις συνέπειες του αθέμιτου ανταγωνισμού.

Η ενεργειακή επιβάρυνση και τα πρόστιμα που πιέζουν τις επιχειρήσεις

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα για τις επιχειρήσεις του κλάδου παραμένει το ενεργειακό κόστος.

Ανασκόπηση αντιπυρικής περιόδου 2026

 Στη δημοσιότητα δίνεται σήμερα η ολοκληρωμένη ανασκόπηση της αντιπυρικής περιόδου του 2026, την οποία επιμελήθηκε από κοινού το WWF Ελλάς, η Πυρομετεωρολογική ομάδα FLAME της Μονάδας ΜΕΤΕΟ του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και το Παρατηρητήριο για τις Δασικές Πυρκαγιές- Firewatch. Η ανασκόπηση, η οποία εκδίδεται για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, εστιάζει στις σημαντικότερες πυρκαγιές του 2026, παρουσιάζοντας τη γενική εικόνα της αντιπυρικής περιόδου, στις πυρομετεωρολογικές συνθήκες πριν και κατά τη διάρκεια αυτής, καθώς και στο κοινωνικό και περιβαλλοντικό αποτύπωμα των φετινών δασικών πυρκαγιών. Συμπληρωματικά, καταλήγει σε χρήσιμα συμπεράσματα και διατυπώνει συγκεκριμένες προτάσεις για μια πιο αποτελεσματική διαχείριση των δασικών πυρκαγιών από εδώ και πέρα.

Η αντιπυρική περίοδος του 2026 χαρακτηρίστηκε από καμένες εκτάσεις χαμηλότερες του μέσου όρου της τελευταίας εικοσαετίας, αλλά παράλληλα είχε και σημαντικές ανθρώπινες, κοινωνικο-οικονομικές και οικολογικές απώλειες. Σύμφωνα με το European Forest Fire Information System (EFFIS), κάηκαν περίπου 354.000 στρέμματα, ενώ, συνυπολογίζοντας και μικρότερα περιστατικά που δεν καταγράφονται από το σύστημα, η συνολική έκταση εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 400.000 στρέμματα. Σε σύγκριση με την εικοσαετή περίοδο 2006-2025, η φετινή αντιπυρική περίοδος κατατάσσεται ως η όγδοη χειρότερη σε ό,τι αφορά τις καμένες εκτάσεις και τον αριθμό των πυρκαγιών (Εικόνα 2).

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι μόλις 12 μεγάλες πυρκαγιές ευθύνονται για περίπου το 80% των χαρτογραφημένων καμένων εκτάσεων, αναδεικνύοντας για ακόμα μία χρονιά τη διαχρονική δυσκολία αντιμετώπισης των μεγάλων και σύνθετων περιστατικών. Το δεδομένο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι πυρομετεωρολογικές συνθήκες του 2026 κινήθηκαν συνολικά κοντά στα κανονικά επίπεδα στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας, επιβεβαιώνοντας πως η καταστροφικότητα των πυρκαγιών δεν εξαρτάται μόνο από τις καιρικές συνθήκες, αλλά και από την αποτελεσματικότητα της πρόληψης, την ετοιμότητα και την ικανότητα διαχείρισης μεγάλων περιστατικών. Ωστόσο, τονίζεται πως σε κάποιες από τις σημαντικές πυρκαγιές υπήρχαν ακραίες συνθήκες ανέμου που δυσχέραναν το έργο της καταστολής.

Περιβαλλοντικό και κοινωνικό αποτύπωμα

Παρόλη τη μείωση των καμένων εκτάσεων, η φετινή αντιπυρική περίοδος είχε ένα ιδιαίτερα σημαντικό κοινωνικό και περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Ειδικότερα:

• Δυστυχώς, έντεκα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ενώ καταγράφηκαν τραυματισμοί και σημαντικές ζημιές σε κατοικίες, υποδομές και παραγωγικές δραστηριότητες.
• Έξι (6) προστατευόμενες περιοχές, συνολικής μικτής έκτασης 37.390 στρεμμάτων (3 περιοχές δικτύου Natura 2000, 1 Εθνικός Δρυμός και 2 Καταφύγια Άγριας Ζωής), επηρεάστηκαν συνολικά από τις φετινές πυρκαγιές.
• Περίπου 59.443 στρέμματα κάηκαν εκ νέου μέσα σε διάστημα μικρότερο των 20 ετών, γεγονός που μειώνει τη δυνατότητα της φυσικής αναγέννησης και αυξάνει τον κίνδυνο της μακροχρόνιας υποβάθμισης των δασικών οικοσυστημάτων. Η πλειονότητα των εκτάσεων αυτών εντοπίζεται στις πυρκαγιές της Κρήτης (Ρέθυμνο), της Καρύστου, της Αττικοβοιωτίας (Πόρτο Γερμενό – Κιθαιρώνας), της Σκύρου και της Πάρου.
• Ιδιαίτερα σοβαρές εκτιμάται ότι είναι οι οικολογικές επιπτώσεις στην περιοχή της Αττικοβοιωτίας, που δοκιμάστηκε και φέτος από τις πυρκαγιές. Τουλάχιστον 1,1 εκατ. στρέμματα έχουν καεί στην Αττική τα τελευταία 20 χρόνια, με το 1/5 αυτών να έχουν καεί δύο ή παραπάνω φορές, περιορίζοντας έτσι τη δυνατότητα φυσικής αναγέννησης και αυξάνοντας την ανάγκη περαιτέρω προστασίας αυτών των περιοχών.
• Για μια ακόμη χρονιά, καταγράφονται σημαντικές απώλειες σε δασικά οικοσυστήματα που δεν διαθέτουν αποτελεσματικούς μηχανισμούς μεταπυρικής αναγέννησης και, ως εκ τούτου, παρουσιάζουν αυξημένη ευπάθεια στις δασικές πυρκαγιές (π.χ. δάση μαύρης πεύκης και ελάτης).
• Οι φετινές πυρκαγιές επηρέασαν σημαντικές εκτάσεις λευκόδερμης πεύκης στην περιοχή της Τραπεζίτσας Κόνιτσας, ενός σπάνιου και υψηλής οικολογικής αξίας δασικού είδους, με περιορισμένη εξάπλωση στην Ελλάδα και αβέβαιη φυσική αποκατάσταση.

Οι σημαντικότερες πυρκαγιές του 2026

Τέσσερις (4) είναι οι πυρκαγιές που είτε λόγω έκτασης, είτε λόγω των περιβαλλοντικών επιπτώσεών τους ή των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους, εγείρουν μεγαλύτερη ανησυχία για φέτος. Ειδικότερα:

• Η πυρκαγιά στην περιοχή Δυτική Αττική- Πόρτο Γερμενό αποτελεί τη μεγαλύτερη σε έκταση πυρκαγιά της αντιπυρικής περιόδου (113.386 στρ.), το 27% της οποίας έχει ξανακαεί τουλάχιστον μια φορά μέσα στα τελευταία 20 έτη.
• Στην περιοχή του Ρεθύμνου καταγράφηκαν δύο σημαντικές πυρκαγιές (Κρύα Βρύση και Πρέβελη) που επηρέασαν συνολικά  50.120 στρέμματα. Η έκταση περιλαμβάνει δύο περιοχές Natura 2000, ενώ ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι πάνω από το μισό της συνολικά καμένης έκτασης (περίπου 28.940 στρέμματα) έχει καεί τουλάχιστον μία ακόμη φορά κατά την τελευταία εικοσαετία.
• Η πυρκαγιά της Τραπεζίτσας στην Κόνιτσα εκδηλώθηκε από κεραυνική δραστηριότητα και τέθηκε υπό έλεγχο περίπου έναν μήνα μετά την εμφάνισή της.  Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η κατάσταση στην κορυφογραμμή της Τραπεζίτσας, όπου η πυρκαγιά έπληξε με υψηλή δριμύτητα τμήματα του ώριμου δάσους ρόμπουλου (Pinus heldreichii), ενός εμβληματικού ορεινού κωνοφόρου μεγάλης οικολογικής αξίας και μακροβιότητας, τη στιγμή που δεν φαίνεται να έχουν παραμείνει αρκετά άκαυτα ώριμα δέντρα που θα συμβάλλουν στην αποκατάσταση του δάσους.
• Τέλος, η πυρκαγιά στον Βόρειο Έβρο (Ρούσσα) εισήλθε στη χώρα μας από την Βουλγαρία στις αρχές Οκτωβρίου. Η συγκεκριμένη πυρκαγιά έρχεται να υπενθυμίσει το ζήτημα κοινής διαχείρισης και συνεργασίας σε διασυνοριακές πυρκαγιές, ειδικά μεταξύ χωρών που είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θετικά σημεία, αδυναμίες και προτεραιότητες για το μέλλον

Η φετινή περίοδος ανέδειξε αρκετές θετικές εξελίξεις, όπως η αποτελεσματική αρχική αντιμετώπιση της πλειονότητας των πυρκαγιών, η ενισχυμένη αξιοποίηση επίγειων δυνάμεων και η περαιτέρω βελτίωση της διερεύνησης των αιτιών από τη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού του Πυροσβεστικού Σώματος.

Ωστόσο, διαπιστώνονται ακόμα σημαντικές αδυναμίες στην πρόληψη, τον επιχειρησιακό συντονισμό και στην αντιμετώπιση μεγάλων πυρκαγιών. Ανησυχία προκαλεί η συμβολή του δικτύου μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην εκδήλωση ιδιαίτερα καταστροφικών περιστατικών, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη στοχευμένων μέτρων πρόληψης και ενίσχυσης της ευθύνης των αρμόδιων διαχειριστών. Παράλληλα, εξακολουθεί να απουσιάζει ένα ολοκληρωμένο και διαφανές σύστημα καταγραφής του πραγματικού κόστους των πυρκαγιών και των δαπανών σε πρόληψη, καταστολή και αποκατάσταση.

Ο νέος νόμος 5281/2026 («Ενεργή Μάχη») αποτελεί μια σημαντική θεσμική εξέλιξη, ενσωματώνοντας αρκετές από τις προτάσεις που  έχουν διατυπωθεί διαχρονικά από το WWF Ελλάς για τη συνολική διαχείριση των δασικών πυρκαγιών. Η ουσιαστική εφαρμογή του, ωστόσο, αποτελεί πλέον το βασικό ζητούμενο. Στην κατεύθυνση αυτή, η φετινή ανασκόπηση αναδεικνύει ως βασικές προτεραιότητες τις ακόλουθες δράσεις, μέρος των οποίων προβλέπονται και στον νέο νόμο:

Γιατί η πολιτική οικολογία δεν βρίσκει τον δρόμο της στην Ελλάδα;

 του Στέφανου Σταμέλλου

Ένα ερώτημα που με απασχολεί εδώ και χρόνια -το έχω ξαναγράψει- είναι γιατί η πολιτική οικολογία δεν καταφέρνει να αποκτήσει στην Ελλάδα τη θέση που της αναλογεί. Γιατί, ενώ η οικολογική κρίση γίνεται ολοένα και πιο απειλητική για την κοινωνία, η πολιτική οικολογία παραμένει στο περιθώριο της πολιτικής σκηνής, χωρίς ουσιαστική κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

 

Μια πρώτη εξήγηση βρίσκεται στην πολυδιάσπαση της λεγόμενης Αριστεράς και Κεντροαριστεράς – σοσιαλδημοκρατίας, για μένα. Πολλοί πολίτες που ανησυχούν για το περιβάλλον, την κοινωνική δικαιοσύνη και την ποιότητα ζωής αναζητούν πολιτική έκφραση μέσα σ’ αυτούς τους χώρους. Εκεί εναποθέτουν τις προσδοκίες τους, θεωρώντας ότι η οικολογία αποτελεί ήδη μέρος της πολιτικής τους πρότασης.

 

Όμως πιστεύω ότι υπάρχει ένα βαθύτερο πρόβλημα. Η πολιτική οικολογία δεν κατάφερε να διαμορφώσει, με επάρκεια και συνέπεια, τη δική της διακριτή ιδεολογική ταυτότητα. Και εδώ βρίσκεται μια ουσιαστική σύγχυση: η οικολογία στην Ελλάδα ταυτίζεται περισσότερο με τον περιβαλλοντισμό.

ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ

 

του Γιάννη Σχίζα,  Ποντίκι, 5.11.2026

Ήταν προχωρημένος  Νοέμβρης  του 1991, κι είχε πέσει πολύ χιόνι στην Αττική – κάτι που ήταν πραγματικά  ασυνήθιστο. Ο Υμηττός αλλά και οι υπώρειες εκτάσεις   είχαν ασπρίσει, κι αυτό έδινε μια μοναδική και πρόσχαρη  αίσθηση στους ανθρώπους.  Ο πατέρας μου, ηλικίας 94 χρονών τότε, θυμήθηκε αυτά που είχαν συμβεί , εδώ και πολλά  χρόνια . «Ανοίξαμε δρόμο με τα φτιάρια», μου έλεγε. «Ήταν 50  χρόνια πριν και  ο  χειμώνας του 41-42 ήταν βαρύτατος, ο λιμός  αφάνισε τους πολύ νέους και τους  πολύ γέρους. Οι άνθρωποι υπέφεραν στις μεγάλες πόλεις ,   καθώς οι Γερμανοί είχαν σηκώσει όλη την παραγωγή σχεδόν από την επαρχία, αποβλέποντας να την χρησιμοποιήσουν για  το στρατό τους, που μετά την εισβολή στη Σοβιετική Ένωση τον Ιούνιο του 1941  πέρναγε δύσκολες μέρες». Συνολικά  εκείνο το χειμώνα, στην Αθήνα και στον Πειραιά, πέθαναν  περίπου 50.000 μικρά παιδιά – άμεσα, είτε από έλλειψη τροφής, είτε έμμεσα, από ασθένειες.

Από την άλλη πλευρά ο Αδόλφος Χίτλερ επιδαψίλευε επαίνους για τον ελληνικό στρατό : “Χάριν της ιστορικής αληθείας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι Έλληνες, εξ’ όλων των αντιπάλων οι οποίοι με αντιμετώπισαν, πολέμησαν με παράτολμο θάρρος και ύψιστη περιφρόνηση προς τον θάνατον”, έλεγε στις  4 Μαΐου  του 1941 στο Ράιχσταγκ :  Αλήθειες άσφαιρες, περιττές, χωρίς ουσιαστικό νόημα.

Οι Γερμανοί είχαν εκδώσει πλαστά χαρτονομίσματα, που σταδιακά έχαναν μέρος της αξίας τους – μέχρι που αυτή σχεδόν εκμηδενίστηκε. Ύστερα ήλθε ο αντιπραγματισμός,

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΪΔΗΣ

 

Ευρωπαϊκό μέτωπο κατά των data centers

 

Περισσότερες από 100 οργανώσεις για την προάσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών, σε 15 ευρωπαϊκές χώρες, θα διαδηλώσουν κατά της ταχείας ανάπτυξης ενεργοβόρων κέντρων δεδομένων (data centres), ζητώντας την άμεση επιβολή μορατόριουμ στην κατασκευή νέων μεγάλων εγκαταστάσεων, έως ότου θεσπιστεί ένα σαφέστερο ρυθμιστικό πλαίσιο για τη λειτουργία τους.

Όπως ανέφεραν οι διοργανωτές, οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται «εν μέσω αυξανόμενων ανησυχιών για τις επιπτώσεις της επέκτασης των κέντρων δεδομένων στις τοπικές κοινότητες, τις δημόσιες υποδομές, τη γη, τους υδάτινους πόρους και την ενεργειακή κατανάλωση, καθώς και στη στέγαση, την απασχόληση και το κόστος διαβίωσης».

Οι Δημοκρατικοί εξασφάλισαν τον έλεγχο του αμερικανικού Κογκρέσου με σαρωτική εκλογική νίκη, υποσχόμενοι να αναστείλουν την περαιτέρω ανάπτυξη κέντρων δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης . Αντίθετα, οι Ρεπουμπλικάνοι θεωρήθηκε ότι ενθάρρυναν τις αμερικανικές επιχειρήσεις να κατασκευάζουν κέντρα δεδομένων χωρίς ουσιαστικούς περιορισμούς.

Οι ψηφοφόροι στις ΗΠΑ, αλλά και πολλοί Ευρωπαίοι, εκφράζουν

Γνωρίζω, χτίζω, ζω με την ξερολιθιά

Ένα βιβλίο για παιδιά, δασκάλους, γονείς, όλους εμάς που θέλουμε να μάθουμε πόσο πολύτιμες είναι οι πέτρες που βλέπουμε στοιβαγμένες ολόγυρά μας

Κείμενα: Ροδούλα Παππά
Εικονογράφηση: Κώστας Μαρκόπουλος

Το βιβλίο αυτό αποτελεί μέρος μιας προσπάθειας να διαφυλαχθεί η τέχνη της ξερολιθιάς· να προστατευθούν οι ξερολιθικές κατασκευές από την καταστροφή και τη μη αναστρέψιμη αλλοίωση· να ενημερωθούν μικροί και μεγάλοι για την αξία της ξερολιθιάς στη σύγχρονη εποχή. Απευθύνεται κυρίως στους κατοίκους και στους επισκέπτες των τόπων εκείνων όπου επί αιώνες οι άνθρωποι βάσισαν την επιβίωσή τους στην πέτρα. 
Η πέτρα συγκρατούσε τη γη από την οποία τρέφονταν, η πέτρα προστάτευε από ξηρασία και πλημμύρες, με πέτρα στεγάζονταν οι ίδιοι οι άνθρωποι και τα ζωντανά τους, με πέτρα ήταν στρωμένοι οι δρόμοι τους.

Στόχος όλων όσων συμβάλαμε στη δημιουργία του βιβλίου αυτού ήταν να μοιραστούμε με τα παιδιά τον θαυμασμό και την αγάπη μας για τον «χειροποίητο» τόπο μας. Επίσης, να τα παροτρύνουμε να αποκτήσουν, καθώς μεγαλώνουν, απλές τεχνικές γνώσεις. Αν ανακτήσουμε το ένστικτο του να βάζουμε κάθε πεσμένη πέτρα στη θέση της, θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε όσα είχαμε την τύχη να μας κληροδοτηθούν και να τα αξιοποιήσουμε με τρόπο που αρμόζει στις σημερινές και στις μελλοντικές ανάγκες.
Θα θεωρήσουμε ότι η προσπάθειά μας έχει πετύχει, όταν τα ίδια τα παιδιά αισθανθούν την ανάγκη να τη συνεχίσουν, να την εντάξουν στη ζωή τους.

Το βιβλίο απευθύνεται σε ηλικίες 4 έως 11 ετών και φιλοξενεί δύο παράλληλα κείμενα: το ένα, πολύ σύντομο και απλό, απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας και πρώτης σχολικής ηλικίας· το μεγαλύτερο σε έκταση κείμενο απευθύνεται σε μεγαλύτερα παιδιά του Δημοτικού, σε γονείς και δασκάλους, καθώς και σε μέλη περιβαλλοντικών φορέων που κάνουν δράσεις σχετικές με την ξερολιθιά.

ΝΕΡΟ, ΕΝΕΡΓΕΙΑ,ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ,ΑΝΘΡΩΠΟΣ

 

Αντώνης E. Χαριστός: Γιατί οι εργάτες δεν είναι το επαναστατικό υποκείμενο

 

H γραφειοκρατία των παραγωγικών δυνάμεων - Δομές, εξουσία και εξάρτηση στο «Κεφάλαιο» του Καρλ Μαρξ
Εισαγωγή: Ευστράτιος Τζαμπαλάτης
Σελίδες: 1374, Τιμή: 21.20 ευρώ
ISBN: 978-618-5934-19-4

Εκδόσεις Υψικάμινος

 

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Υψικάμινος η οικονομική, πολιτική και φιλοσοφική μελέτη του Αντώνη Χαριστού Γιατί οι εργάτες δεν είναι το επαναστατικό υποκείμενο: H γραφειοκρατία των παραγωγικών δυνάμεων - Δομές, εξουσία και εξάρτηση στο «Κεφάλαιο» του Καρλ Μαρξ.

Οι κλασικοί του μαρξισμού υπέδειξαν την εργατική τάξη ως το εν δυνάμει επαναστατικό υποκείμενο της ιστορίας, στην προοπτική της κοινωνικής απελευθέρωσης. Αυτή η θέση δεν τεκμαίρεται στον ιστορικό χρόνο, ούτε και επιβεβαιώνεται στον καταμερισμό εργασίας, σε ένα ορισμένο επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών σχέσεων. Κι όμως, επί δεκαετίες «χτίστηκαν» κομματικές και συνδικαλιστικές καριέρες, και συντηρούνται μέχρι σήμερα, στο όνομα αυτής ακριβώς της προοπτικής, σε πλήρη αντίθεση με τα συμφέροντα των εργατών. Πρόκειται για ψευδαίσθηση, η οποία ακυρώνεται στον τρόπο με τον οποίον κατασκευάζεται ο δημόσιος λόγος και ο ιδιωτικός χώρος στα αφηγήματα των αστικών σχέσεων εξουσίας.

Ο ΤΙΒΕΡΗΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΟΛΥΜΒΗΣΙΜΟΣ !

 

Του Γιάννη Σχίζα

Ποντίκι, 5.10.26

Ο ιστορικός Τίβερης  είναι ένα από τα ενδιαφέροντα  ποτάμια της Ευρώπης, όπως είναι για τη Γαλλία ο Σηκουάνας ή ο Τάμεσης  για την Αγγλία. Ο Τίβερης  πρόκειται  εντός της 6ετίας 2027-2032 να αποκτήσει τις ποιότητες εκείνες που θα τον κάνουν κολυμβήσιμο: Αυτή είναι μια νέα είδηση που  εν μέσω της κατήφειας των καιρών  αντλούμε από τον ιστότοπο των Πρασίνων.  

Τα  ποτάμια είναι από τα μεγάλα θέματα της εποχής μας, που μάλιστα απειλούν με πολέμους. . Δεν εννοούμε φυσικά τα ‘ποτάμια’  που σχηματίζονται «αυθορμήτως» , συνοδεύοντας  μετεωρολογικά φαινόμενα και καταλήγοντας σε ευκαιριακούς χειμάρους   στην Μάνδρα,  στο Πήλιο, στη Θεσσαλία, στη Σύμη και αλλαχού : Εννοούμε  τα τακτικά ποτάμια,  που ακολουθούν τις καιρικές διακυμάνσεις, που  είναι χρήσιμα για την υδροηλεκτρική ενέργεια ή τη συμβολή τους στην άρδευση ή ύδρευση , που ενδεχομένως συνδέονται με το rafting (κατάβαση ποταμού),  παρά τις απόψεις περί θερμοκηπίου. Από την ανάλυσή μας εξαιρούμε ποτάμια όπως ο Καλαμάς, που στάθηκε εμπόδιο στην κάθοδο του Ιταλικού Στρατού στις πρώτες ημέρες του πολέμου του 1940, ο οποίος Καλαμάς  δεν μπορούσε να βρεθεί  από τους Ευρωπαίους σε χάρτες της εποχής λόγω του μικρού μεγέθους του – και της ανυπαρξίας Google την εποχή εκείνη….

Ποταμώ ουκ έστιν εμβήναι δις τω αυτώ 

Ο Ηράκλειτος, ο επονομαζόμενος «Σκοτεινός», έλεγε ότι «δεν μπορείς να μπεις στο ίδιο ποτάμι για δεύτερη φορά», στη δε καθομιλουμένη λέμε τη φράση «άνω ποταμών» για να δηλώσουμε κάτι παράλογο ή αφύσικο.

ΣΤΡΟΦΑΔΕΣ : ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ