ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

 

ΖΩΗ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΛΥΣΕΙΣ ΣΤΑΛΙΝΟΓΟΤΘΙΚΕΣ

 

του Γιάννη Σχίζα 

      To 1983  οι  Sunday Times του Λονδίνου παρουσίαζαν ένα ιστιοφόρο «νέου τύπου», μήκους 32 μέτρων και πλάτους 8,5, με πανιά από νήματα πολυεστέρα  και σκαρί με επένδυση χάλυβα, που  μπορούσε να αξιοποιεί  την αιολική ενέργεια για υπερπόντιες μεταφορές . Τότε  η υπόθεση μιας  ιστιοπλοϊας για παραγωγικούς σκοπούς  φαινόταν   ρετρό, δεδομένου ότι  και τα πλέον εξελιγμένα ιστιοφόρα Clipper είχαν ηττηθεί  από τα ατμόπλοια του τέλους του 19^ου αιώνα. Όμως  σε μετέπειτα εποχές  η υπόθεση επανέκαμψε  επηυξημένη και βελτιωμένη :  Χαρακτηριστικά ήταν τα δημοσιεύματα  της   «Καθημερινής»

 (  Κ.Δεληγιάννη, «Το πανί σέρνει καράβι», 27.7.2008 και Μ.Τσιμιτάκη  13.7.2008)

- που αναφερόνταν στην αξιοποίηση  ειδικών ιστίων  από μεγάλα ποντοπόρα σκάφη,  παράλληλα με τις ντηζελομηχανές. Η υπόθεση  όμως δεν είχε τέλος και η τάση  προς ακόμη μεγαλύτερες αιολικές μηχανές  ήταν υπαρκτή : Σε άρθρο της Ντιάνας Καρτσαγκύλη  στο Βήμα της 28.6.26 αναγγέλλονταν  θριαμβευτικά το νέο επίτευγμα της «αιολικής ναυπηγικής» : «Το πλωτό Grand Hotel μήκους 220 μέτρων έπεσε στο νερό πριν από ενάμιση μήνα ..: Τα πανιά του περιστρέφονται κατά 360 μοίρες, ώστε να αξιοποιούν τον άνεμο με τη μέγιστη δυνατή απόδοση, ενώ τα ιστία μπορούν να πάρουν κλίση έως και 70 μοιρών για να περνά το πλοίο κάτω από γέφυρες». Το πλοίο θα αποβάλλει περίπου  9000 τόνους διοξειδίου του άνθρακα λιγότερους σε σχέση με ένα συμβατικό κρουαζιερόπλοιο αντίστοιχου μεγέθους.

           

Παράνομες υλοτομήσεις στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα

 

Οκτώ χρόνια εγκλωβισμού. Οκτώ χρόνια κακοποίησης. Πόσο ακόμη θα το ανεχόμαστε;

 

Από το κρύο του χειμώνα στην αφόρητη ζέστη του καλοκαιριού και ξανά από την αφόρητη ζέστη στο κρύο. Εδώ και οκτώ ολόκληρα χρόνια, δύο θαλάσσιοι λέοντες παραμένουν εγκλωβισμένοι σε μία μικρή τσιμεντένια δεξαμενή στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, καταδικασμένοι να κολυμπούν μονότονα κάνοντας περίπου 240 κύκλους την ώρα, κοιτάζοντας εναγωνίως προς το σημείο που τους δίνεται η τροφή, χωρίς καμία δυνατότητα να εκδηλώσουν τις φυσικές τους συμπεριφορές.

Αν αυτό δεν αποτελεί κακοποίηση ζώων, τότε τι ακριβώς θεωρούμε σήμερα κακοποίηση;

Όλες οι συζητήσεις περί ευζωίας των ζώων, οι νομοθεσίες, οι εξαγγελίες και οι δημόσιες τοποθετήσεις χάνουν κάθε αξιοπιστία όταν επιτρέπεται να συνεχίζεται μία τόσο προφανής μορφή βασανισμού, μπροστά στα μάτια χιλιάδων επισκεπτών, μαθητών και παιδιών.

Η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο την Πολιτεία και τις αρμόδιες αρχές, που εδώ και χρόνια ανέχονται και ουσιαστικά νομιμοποιούν αυτή την κατάσταση. Βαραίνει και όλους εμάς. Ένας ζωολογικός κήπος δεν μπορεί να λειτουργεί και να ευημερεί χωρίς την οικονομική στήριξη των επισκεπτών του. Κάθε εισιτήριο που κόβεται αποτελεί μία ακόμη επιβράβευση αυτής της πρακτικής.

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τους θαλάσσιους λέοντες ή τα δελφίνια. Αφορά τα μεταναστευτικά πουλιά, τα τροπικά θηλαστικά, τους πιγκουίνους και κάθε άλλο ζώο που παραμένει εγκλωβισμένο σε έναν χώρο αποκλεισμού και εμπορικής εκμετάλλευσης, με μοναδικό σκοπό το οικονομικό κέρδος.

Ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε σοβαρά: θέλουμε πραγματικά να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε αυτή την κατάσταση; Ή θα απαιτήσουμε, επιτέλους, η προστασία και η ευζωία των ζώων να πάψουν να αποτελούν ένα επικοινωνιακό προσωπείο και να γίνουν πράξη;

Η ανοχή μας δεν είναι ουδέτερη. Είναι αυτή που επιτρέπει αυτή την πραγματικότητα να συνεχίζεται εδώ και οκτώ χρόνια. Και κάθε μέρα που περνά είναι άλλη μία ημέρα εγκλωβισμού, εκμετάλλευσης και κακοποίησης ζώων, στον βωμό του κέρδους.

Από τον Όλυμπο με αγάπη…

 

Γιάννης Σχίζας

Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ

τεύχος 2450

06/08/2026

07.08.202606:20

• #NATURA
• #ΟΛΥΜΠΟΣ
• #ΟΡΕΙΒΑΤΕΣ

• 
• 
• 
• 
• 
• 0

Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google

Add topontiki.gr on Google

Η ένταξη του Ολύμπου από την UNESCO στον κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς αποτελεί επιβεβαίωση του κύρους ενός βουνού που με σύγχρονους όρους βρίσκεται κοντά στα ορειβατικά πρότυπα. Από την κυβέρνηση έχουμε θριαμβολογίες, όμως από την άλλη πλευρά περισσεύουν οι αναφορές σε μέτρα που μέχρι στιγμής δεν πάρθηκαν και που στοιχειοθετούν ανεπαρκή προστασία.

Ο Όλυμπος έχει κηρυχθεί εθνικός δρυμός από το 1938, έχει προταθεί για τη δημιουργία μιας αρχαίας πόλης από τον επιχειρηματία Πισάνο, έχει υποστεί τον κατατρεγμό ιδιωτών από διάφορες επεμβάσεις στην περίμετρό του. Μάλιστα, την τελευταία περίοδο (2010-2012) προκάλεσε την παρέμβαση της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Νομού Πιερίας, που κατήγγειλε τη διείσδυση τζιπ όχι απλώς μέσα στα όρια του Εθνικού Δρυμού Ολύμπου, αλλά και σε αρχαιολογική περιοχή, που επιπλέον είναι και περιοχή Natura!

Παρ’ όλα αυτά, ο Όλυμπος αποτελεί μέσο για την προώθηση μιας ολοκληρωμένης ή πολυδιάστατης φυσιογνωμίας του τουρισμού, που επιτρέπει τον τουρισμό των τεσσάρων εποχών και ταυτόχρονα δημιουργεί κύρος από τα αρχαιολογικά ευρήματα και τους σχολιασμούς πάνω σε αυτά.

Ευρωπαϊκή ορειβασία

Στην Ευρώπη η ορειβασία, ως δραστηριότητα αναστοχασμού των εγκοσμίων, είχε διαφημιστεί από την ιστορική ανάβαση του Ιταλού ποιητή Πετράρχη στο όρος Βεντού των Άλπεων το σωτήριον έτος 1336.

Στη συνέχεια, επί ελλαδικού χώρου, έρχεται μια σημαντική προσπάθεια με την ανάβαση του Γάλλου περιηγητή Σονινί, το 1780, στον Όλυμπο. Ο Σονινί προσφεύγει σε αρκετά τεχνάσματα για να παρακάμψει μια συμμορία ληστών, που λυμαινόταν τις υπώρειες του βουνού, και να ξεκινήσει με κατεύθυνση τις κορυφές του στα μέσα Ιουλίου. Εκεί, στο κατακαλόκαιρο, θα αντιμετωπίσει την κυριαρχία του χιονιού και του πάγου και θα «υποχωρήσει» κάνοντας μια παρατήρηση στο βιβλίο του «Ταξίδι στην Ελλάδα και στην Τουρκία»: «Δεν είναι απορίας άξιο το ότι οι Έλληνες έβαλαν την κατοικία των θεών σε ένα περίοπτο μέρος, όπου οι θνητοί δεν μπορούν να φθάσουν»…

Από το βιβλίο «Όλυμπος» του Νίκου Νέζη απογράφουμε μια μεγάλη συνέχεια εξερευνητών που επιχείρησαν ανάβαση στο «Βουνό των θεών»: Είναι ο Άγγλος αξιωματικός William Leake (1806), o Γάλλος περιηγητής Francois Pouqueville (1810), είναι ο Άγγλος διπλωμάτης David Urquhart (1830), ο Γερμανός βοτανολόγος Theodor Heldreich (1851) και πολλοί άλλοι, που δεν επιτυγχάνουν τον σκοπό τους έως το 1913.

Όμως τότε τα πράγματα θα έλθουν αλλιώτικα. Τότε, μαζί με τον Μπουασονά, είναι οι Daniel Baud-Bovy και Χρήστος Κάκαλος, που πραγματοποιούν την πρώτη ανάβαση στον Όλυμπο. Στιγμές από την τελική φάση αφηγείται ο ίδιος ο Μπουασονά στο περιοδικό «Βουνό», τεύχος 27 του 1936.

Ο Αύγουστος του 1913 απείχε ελάχιστο χρόνο από τη συμπερίληψη όλου του Ολύμπου στο ελληνικό κράτος μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους… Όμως ως κανονικό σπορ οι επιχειρήσεις ανάβασης σε όλα εν γένει τα βουνά είχαν ξεκινήσει πριν κάτι δεκαετίες, με πρωτοπόρο το εγγλέζικο Αλπικό Κλαμπ, που άρχισε να συσπειρώνει τζέντλεμεν ορεο-λατρικών διαθέσεων το 1858…

Παράλληλα, στη Γερμανία ιδρύεται λίγα χρόνια αργότερα (1869) η Γερμανική Ορειβατική Ομοσπονδία.

Στην Ελλάδα οι πρώτοι ορειβατικοί – περιηγητικοί σύνδεσμοι ξεκινούν από τα τέλη του 19ου αιώνα, ενώ το 1928 μια διάσημη παρέα ορειβατών, οι επονομαζόμενοι «κούκοι», θα αποτελέσουν τον πυρήνα του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου. Αντίθετα, η ευρύτερη ελληνική κοινωνία, με τη σχετική ανυπαρξία συστηματικών αθλητικών δραστηριοτήτων και την πλειοψηφικά υπερέχουσα χειρωνακτική εργασία, ήταν μάλλον άσχετη με την ορειβασία.

Για την αμέσως μεταπολεμική περίοδο έγραφαν δύο φτασμένοι ορειβάτες, οι Πολυκράτης και Βασιλόπουλος: «Ήταν σχεδόν αδύνατο να πείσεις και τον πιο καλόπιστο νοικοκύρη ότι νέοι άνθρωποι σαν κι εμάς ήταν δυνατόν να ανεβοκατεβαίνουμε τα βουνά, να σκαρφαλώνουμε σε κάθετα βράχια, να περπατάμε σε χιονοθύελλες, σε βαθιές χαράδρες… χωρίς να μας το επιβάλλουν πατριωτικοί ή επαγγελματικοί λόγοι ή χωρίς να μας κυνηγάνε…».

Τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα η εξερεύνηση της χερσαίας επιφάνειας του πλανήτη «σε πλάτος» ήταν σχεδόν ολοκληρωμένη, καθώς η Ανταρκτική και η Αρκτική είχαν μόλις υποκύψει στην «κατακτητική» επίθεση των Αντμούνσεν και Πήρυ.

Εκπαιδευτικά Σωματεία Κυκλάδων

 

6.8.26

🔵Εκπαιδευτικά Σωματεία Κυκλάδων: Να σταματήσει κάθε προσπάθεια ποινικοποίησης της κοινωνικής και αντιπολεμικής δράσης στη Σύρο. Το «Crown Iris» δεν είναι τουρισμός

Εκφράζουμε την έντονη ανησυχία μας και καταδικάζουμε την κλήση πολιτών της Σύρου να καταθέσουν στο πλαίσιο προκαταρκτικής εξέτασης για τη συμμετοχή τους στην ειρηνική αντιπολεμική κινητοποίηση της 22ας Ιουλίου 2025, με αφορμή την άφιξη του κρουαζιερόπλοιου Crown Iris.

Δώδεκα συμπολίτες μας έχουν κληθεί να δώσουν ανωμοτί εξηγήσεις, χωρίς να τους αποδίδεται οποιοσδήποτε οργανωτικός ή καθοδηγητικός ρόλος και χωρίς να προκύπτει, όπως αναφέρεται, οποιοδήποτε συγκεκριμένο στοιχείο που να τους συνδέει με τις υπό διερεύνηση πράξεις, πέρα από την παρουσία τους στη συγκεκριμένη κινητοποίηση. Είναι προφανές ότι δημιουργείται εύλογος προβληματισμός για τον κίνδυνο να μετατραπεί η συμμετοχή σε μια δημόσια ειρηνική διαμαρτυρία σε λόγο ποινικής διερεύνησης.

Γιάννη Σχίζα : ΟΙ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΕΛΟΣ

 

Ο Μεσούτ Γκιλμάζ, που διετέλεσε πρωθυπουργός της Τουρκίας, από αμέλεια( ή ιδιοτέλεια…) αναφέρθηκε κάποτε στους «εμπρησμούς κατά διαταγήν» των ελληνικών νησιών – εκπορευομένη από τις μυστικές υπηρεσίες της γείτονος. ΄Ηταν το 2011 και οι δηλώσεις του αφορούσαν το ότι πολλές από τις πυρκαγιές στα ελληνικά δάση την περίοδο 1995-1997 ήταν αποτέλεσμα εμπρησμών πρακτόρων της ΜΙΤ...

Σήμερα δεν υπάρχουν τέτοια στοιχεία και η επιθετική πολιτική της Τουρκίας εξελίσσεται σε άλλα πεδία, όμως απομένει να ψάξουμε τους όρους με τους οποίους έχουμε αναφλέξεις ή και εμπρησμούς. Σε πανελλήνια κλίμακα είχαμε 33 συλλήψεις υπόπτων για εμπρησμό , ενώ το Σάββατο συνελήφθησαν δύο στελέχη εταιρίας ανεμογεννητριών -και αναζητείται ο ιδιοκτήτης-, καθότι το Δίκτυο Διασύνδεσης της εταιρίας προκάλεσε την πυρκαγιά που ξεκίνησε από τον Άγιο Βασίλειο και κατέκαψε τουλάχιστον 100 χιλιάδες στρέμματα δάσους στη Βοιωτία και τη Δυτική Αττική.

Τραγική ειρωνεία που μια μέρα νωρίτερα, ο αρμόδιος αντιπεριφερειάρχης περιβάλλοντος της περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, Ε. Κούκουζας, είχε άγνοια για το γεγονός πως η εταιρία ΤΕΡΝΑ έχει υλοποιήσει παράνομα και χωρίς καμία από τις απαιτούμενες άδειες αντίστοιχα έργα Διασύνδεσης Δικτύου εντός του αρχαιολογικού χώρου και της περιβαλλοντικής ζώνης απολύτου προστασίας της Λίμνης Δύστου – που βρίσκεται στην κεντρική Εύβοια. Επίσης, ένα «σεσημασμένο» λάθος διακατείχε τις κυβερνητικές ανακοινώσεις, που σε μια φάση μιλούσαν για πυρκαγιές στη Βοιωτία – ενώ το Πόρτο Γερμενό και ο Κιθαιρώνας βρίσκονται στην Αττική. Το «λάθος» προφανώς αθώωνε την Περιφέρεια Αττικής και τον επικεφαλής Νίκο Χαρδαλιά.

ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ….

ΟΙ «ΜΟΡΦΟΠΛΑΣΤΙΚΕΣ ΑΝΑΠΛΑΣΕΙΣ» ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ

 

Στην παρούσα έκθεση «Μορφοπλαστικές Αναπλάσεις» ο  εικαστικός δημιουργός  Κώστας Ευαγγελάτος ενώνει ορίζοντες σε ένα εκλεκτικό σκηνικό διάβασης. Η περιπλάνηση του ως απόρροια του συνειδητού τονίζει τις προθέσεις του που αποτελούν μια εμπεριστατωμένη αναφορά στην υφή της εικαστικής πράξης. Οι ευρηματικές διευθετήσεις της φυσιοκρατικής οντότητας στην εργασία του προκαλούν το ενδιαφέρον.  Κινείται σε ποικίλα και ευθυτενή πλαίσια απεικόνισης των μορφών. Με βηματισμούς υπόστασης οι εκφάνσεις του στέκονται με προσήλωση στις διαδρομές ανάμεσα στην ατμοσφαιρική χροιά της ψυχοστασίας και στην ευρηματική στράτευση . Στηρίζουν με διεισδυτικότητα τα δεδομένα της 
εμβληματικής εικονικής λήψης και της αδρής ευκρίνειας. Με αυτάρκεια και δραστική αγωγή παρέκκλισης των δυνάμεων ο καλλιτέχνης καλύπτει τους συλλογισμούς της συνείδησης των αναδρομών. Στις εξάρσεις των συλλήψεων του τονίζεται η παντοδυναμία της μορφικής ανάπλασης. Η εξέλιξη της προοπτικής του παρεπιδημεί συγκροτώντας επιλεγμένα παιχνίδια και ταξίδια νομοτελειακά . Στις συμβατότητες του ανατρέπονται τα συνήθη και τα στατικά.  Αποκρυπτογραφούνται με συνέσεις αναλύσεων οι κορυφώσεις. Περιγράφονται σκιαγραφήσεις από περιπέτειες . Με χρηστικό συγχρονισμό στοιχειοθετούνται ρεαλιστικές εκφάνσεις που ανατέμνουν περίτεχνες εξερευνήσεις. Κανοναρχεί τις νύξεις της μελέτης, της εντρύφησης, της κάθαρσης και της λύτρωσης. Προτείνει στο κοινό την μύηση σε έναν δρόμο διαπραγμάτευσης που τείνει προς τις ελεύθερες διακυμάνσεις. Επιτρέπει τις ευθύβολες προσεγγίσεις  στις κλίμακες της παραλλαγής των μοτίβων. Με καθαρότητα ζωτικών θέσεων και ζωογόνων αναγωγών καταλήγει σε αναγνώσεις που προβάλλουν την επιστροφή απέναντι στην αχλή της ιδιομορφίας και στην ιδιάζουσα εναλλαγή των χαράξεων και των μαγευτικών παραθέσεων . Η περιδιάβαση του ενδυναμώνει τα διαμετρήματα και ακολουθεί τις προϋποθέσεις της ανασυγκρότησης . Η ύφανση της συγκυριακής αναγωγής του τονίζει τους πολυκύμαντους και πολυσήμαντους κύκλους του ανοδικού μοτίβου της συναισθηματικής ονειροπόλησης . Με καίρια φαντασίωση προτείνει την ουρανογραφία της θεματογραφίας καθώς εκτείνεται ζωγραφικά από την χρωματική πυκνότητα των αισθαντικών συνιστωσών που τον άγγιξαν, τον προβλημάτισαν, τον επηρέασαν και τονίζουν το αισθητικό μεγαλείο μιας αντιμετώπισης που ενσαρκώνεται διακριτικά, σταδιακά και βαθμιαία.

ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΠΕΤΜΕΖΑΣ, Ιστορικός της τέχνης, Λογοτέχνης

 

 

Ανδρομάχη Μπούνα-Βάιλα : Σεξουαλική σωματεμπορία και έμφυλες ταυτότητες Από τη θεωρία στη σύγχρονη κοινωνική έρευνα

 

Πρόλογος: Γιάννης Πανούσης

ISBN: 978-960-02-4615-5, Σελίδες: 172, Τιμή: 11.66

Εκδόσεις Παπαζήση

 

 

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Παπαζήση το νέο επιστημονικό βιβλίο της Ανδρομάχης Μπούνα-ΒάιλαΣεξουαλική σωματεμπορία και έμφυλες ταυτότητες. Από τη θεωρία στη σύγχρονη κοινωνική έρευνα, το οποίο πραγματεύεται το σύνθετο κοινωνικό φαινόμενο της σεξουαλικής σωματεμπορίας μέσα από το πρίσμα της κοινωνιολογίας, των σπουδών φύλου και της σύγχρονης κοινωνικής έρευνας.

Το βιβλίο αποτελεί μια συμβολή στην κατανόηση του σύνθετου κοινωνικού φαινομένου της σεξουαλικής σωματεμπορίας. Μέσω σύγχρονων θεωριών και κοινωνικών ερευνών αναδεικνύεται το φαινόμενο αυτό ως μορφή έμφυλης και δομικής βίας, η οποία είναι εγγεγραμμένη στις κοινωνικές δομές, στις πολιτισμικές αναπαραστάσεις και στις σχέσεις εξουσίας.

Σε μια περίοδο όπου η έμφυλη βία και η εμπορία ανθρώπων βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, η Ανδρομάχη Μπούνα-Βάιλα καταθέτει μια μελέτη που συνδυάζει επιστημονική εγκυρότητα, κοινωνική ευαισθησία και σύγχρονο προβληματισμό. Το βιβλίο Σεξουαλική σωματεμπορία και έμφυλες ταυτότητες. ανοίγει έναν ουσιαστικό διάλογο για τις σχέσεις εξουσίας, τις έμφυλες ανισότητες και τις αόρατες μορφές εκμετάλλευσης, αναδεικνύοντας γιατί η κατανόηση του φαινομένου αποτελεί προϋπόθεση για την αντιμετώπισή του. Μια έκδοση που φιλοδοξεί να ξεπεράσει τα όρια της ακαδημαϊκής κοινότητας και να συμβάλει ενεργά στον δημόσιο διάλογο.

Πράσινες πόλεις: ας περάσουμε από τη ρητορική στις λύσεις.

 

Αντιμέτωποι με ολοένα και συχνότερα κύματα καύσωνα, η φύτευση μεγάλων δέντρων στις πόλεις αποτελεί προτεραιότητα. Αλλά πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε μια πραγματικότητα: σε πολλούς δρόμους, τα υπόγεια δίκτυα (ύδρευση, φυσικό αέριο, ηλεκτρικό ρεύμα, αποχέτευση, τηλεπικοινωνίες, μετρό κ.λπ.) καθιστούν τη φύτευση πολύπλοκη, αν όχι αδύνατη.

Η πρώτη προτεραιότητα θα πρέπει να είναι η ακριβής χαρτογράφηση όλων των αστικών χώρων όπου αυτοί οι περιορισμοί δεν υπάρχουν ή είναι συμβατοί με τη φύτευση μεγάλων δέντρων. Μια τέτοια προσέγγιση θα επέτρεπε την ταχεία εφαρμογή προγραμμάτων φύτευσης όπου είναι άμεσα εφικτά. Όπου το υπέδαφος είναι κορεσμένο, υπάρχουν ήδη άλλες λύσεις.

Σε πολλές πόλεις σε όλο τον κόσμο, τα δέντρα και τα αναρριχώμενα φυτά δημιουργούν πραγματικούς διαδρόμους δροσιάς. Παρέχουν σκιά, μειώνουν σημαντικά τις θερμοκρασίες στους δρόμους και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής.

Η κλιματική έκτακτη ανάγκη απαιτεί μια ρεαλιστική προσέγγιση. Ο στόχος δεν είναι να αντιπαρατεθούν τα δέντρα με άλλες μορφές πρασίνου, αλλά να κινητοποιηθούν όλες οι λύσεις που βασίζονται στη διαβίωση όπου είναι πιο αποτελεσματικές.

Δέντρα όπου είναι δυνατόν. Αναρριχώμενα φυτά όπου ταιριάζουν καλύτερα. Ο στόχος είναι ο ίδιος: να γίνουν οι πόλεις πιο δροσερές, πιο ανθεκτικές και πιο ευχάριστες στη ζωή.

 

Ο συγγραφέας Μάκης Τσίτας στο βιβλιοπωλείο Αναγέννηση της Πάρου

 

 

Το βιβλιοπωλείο Αναγέννηση (Πλατεία Εκατονταπυλιανής, Παροικιά) και οι εκδόσεις Μεταίχμιο προσκαλούν τους μικρούς και μεγάλους φίλους του βιβλίου να συναντήσουν τον συγγραφέα Μάκη Τσίτα, τηνΚυριακή 9 Αυγούστου 2026, στις 20:00.

Ο συγγραφέας θα βρίσκεται στον χώρο του βιβλιοπωλείου για να συνομιλήσει με τουςαναγνώστες, να μοιραστεί τις ιστορίες του και να υπογράψει τα βιβλία του, παιδικά και ενηλίκων.

 

Ενας Σύλλογος, μια εποχή

 

ΕΚΤΑΚΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΕΙΔΩΝ ΠΡΩΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΕΣ

 

ΛΑΚΗΣ ΧΑΛΚΙΑΣ – ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΔΙΑ ΒΙΟΥ

 

 

Στην περίπτωση του Λάκη Χαλκιά, που έφυγε από τη ζωή στις 2 Αυγούστου 2026, στα 82 χρόνια του, η έκφραση «αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό» αποδίδει απόλυτα την πραγματικότητα.

 

Από τα φοιτητικά μας χρόνια, τραγουδούσαμε τα τραγούδια του, με θαυμασμό για το ξεχωριστό ύφος και ήθος.

 

«Η φάμπρικα δεν σταματά»,   ήταν η αρχή ενός από τα πολλά τραγούδια του, σε σύνθεση Γιάννη Μαρκόπουλου και στίχους Γιώργου Σκούρτη, που ήταν αφιερωμένο στον μετανάστη εργάτη στη Γερμανία.

 

Με ένα δίσκο του με τίτλο «Αφρική τώρα», αφιερωμένο στον αγώνα κατά του απαρτχάιντ στην Νότια Αφρική, με συνθέτη τον Γιώργο Κατσαρό και στίχους κορυφαίων αφρικανών ποιητών μεταφρασμένους από τον Δημήτρη Ιατρόπουλο, ο Λάκης Χαλκιάς έφτασε μέχρι την έδρα του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη.

 

Είμαστε βέβαιοι ότι η δική του καλλιτεχνική  και ηθική φάμπρικα δεν πρόκειται να σταματήσει, προς όφελος του ελληνικού δημοτικού και λαϊκού τραγουδιού.

 

Το Παρατηρητήριο Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης-ΠΑΔΟΠ αποχαιρετά με βαθειά θλίψη τον αγωνιστή της ειρήνης Λάκη Χαλκιά και νιώθει  απόλυτα αλληλέγγυο προς  την σύντροφο και διαρκή συμπαραστάτη  του,  Αλέκα.

 

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΠΑΔΟΠ  

 

3 Αυγούστου 2026

 

 

 

 

 

Καραμπελιάς και Λυγερός

 

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ

Όσο κι αν φαίνεται εξωφρενικό, τον τελευταίο καιρό υπάρχουν Έλληνες δημοσιογράφοι, ανάμεσά τους και κάποιοι με προϋπηρεσία σε συστημικά έντυπα, οι οποίοι καλούν λιγότερο ή περισσότερο ανοιχτά τον Πούτιν να εγκαταλείψει την «μεσοβέζικη» και συμβιβαστική πολιτική του και να προχωρήσει σε πλέον αποφασιστικά μέτρα για να κερδίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία, τόσο εναντίον της Ουκρανίας όσο και εναντίον ευρωπαϊκών χωρών, κραδαίνοντας και την απειλή των πυρηνικών.

Διαβάζουμε σε άρθρο του Σταύρου Λυγερού στην ιστοσελίδα slpress με τον τίτλο: «Παίζει με τη φωτιά η Δύση πληγώνοντας την “Αρκούδα”…» , την Κυριακή 26 Ιουλίου, το οποίο αποτελεί το τελευταίο από μια σειρά ανάλογων άρθρων, πως η Ρωσία είναι… θύμα(!) ενός ασύμμετρου πολέμου. Σύμφωνα με τον αρθρογράφο στη διάρκεια του πολέμου, «η Ρωσία υφίσταται συνεχή πλήγματα στην επικράτειά της, ενώ οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ παραμένουν στο απυρόβλητο». Και συνεχίζει: «είναι προφανές πως η σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να συνεχισθεί». «Είναι μη βιώσιμο για τη Ρωσία να υφίσταται αυτά τα πλήγματα, περιοριζόμενη στο να τα ανταποδίδει στην Ουκρανία».

https://www.liberal.gr/diethni-themata/ellines-dimosiografoi-kaloyn-ton-poytin-na-epembei-enantia-stin-eyropaiki-enosi

ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΑΎΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ

Δεν περιμένω από τον Γιώργο Καραμπελιά να αντιληφθεί τη διάκριση ανάμεσα στη «γραμμή» και στην «ανάλυση-πολιτική εκτίμηση». Μια ζωή είναι «γραμμιτζής». Για χρόνια προσπαθούσε να καθοδηγήσει την Άκρα Αριστερά προς την προλεταριακή επανάσταση (Προλεταριακή Αριστερά ονόμαζε τη μικρή ομάδα του)! Στη συνέχεια προσπάθησε να καθοδηγήσει το οικολογικό κίνημα, αργότερα ανακάλυψε και προσπάθησε να καθοδηγήσει το κίνημα της Νεοορθοδοξίας και την τελευταία δεκαετία προσπαθεί να καθοδηγήσει την οικογένεια Μητσοτάκη!

Θα μου πείτε χούι είναι να το παίζει καθοδηγητής και τα χούγια μάς συνοδεύουν μέχρι το τέλος. Χούι που πηγάζει από το νοσηρό ναρκισσισμό, ο οποίος χαρακτηρίζει τον Γιώργο Καραμπελιά από την αρχή της… εντυπωσιακής διαδρομής του μέχρι τώρα. Οφείλω να ομολογήσω ότι όποιες απόψεις κι αν υποστήριζε σε κάθε περίοδο της διαδρομής του (συχνά αντιδιαμετρικές), τις υποστήριζε με τον ίδιο φανατισμό του «αλάθητου», θεωρώντας τον φορέα της όποιας διαφορετικής άποψης «εχθρό»!

https://www.liberal.gr/politiki/st-lygeros-apantisi-sto-libelo-toy-giorgoy-karampelia

ΘΕΜΑ ΠΑΛΙ Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ - Η ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ - ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ ΛΟΓΟ ΣΤΗΝ ΔΟΜΗΣΗ ΕΝΟΣ ΣΧΕΔΙΟΥ.

                                                                                          

του Γρηγόρη Κλαδούχου

Για το θέμα ανάπλασης της πλατείας μέλη της παράταξης «Ορίζοντες Δημιουργίας» μας καθησυχάζουν ότι διαβούλευση και σχέδια θα έρθουν. Όπως διαβεβαιώνει εγγράφως και ο Δήμαρχος.

1.     Η Παράταξη αυτή να αναλάβει την ευθύνη να μας πει, γιατί δεν τους ικανοποιεί αυτή η πλατεία, όπως είναι. ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: ΠΩΣ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝΕΤΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΑΝΑΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ; Στο Δημοτικό Συμβούλιο προγραμμάτισαν αναδιαμόρφωση της πλατείας, χωρίς ούτε μια λέξη αιτιολόγησης. Και συμφώνησαν όλες οι παρατάξεις. Όταν είναι να αλλάξουν κάτι, που είναι δικό τους προσωπικό, οικογενειακό, έχουν σκεφθεί, δικαιολογήσει την αλλαγή, κάτι πάλιωσε, κάτι σκέφτηκαν καλύτερο. Εφόσον δεν τεκμηριώθηκε η ανάγκη ανακατασκευής της πλατείας, απομένουν δύο εκδοχές συμφωνημένης πρότασης: Α. να δείξουμε ότι κάνουμε κάτι, ότι γινόμαστε μοντέρνοι, ή Β. για την ροή του χρήματος. Τα έργα στην Ελλάδα πραγματοποιούνται για πολλούς λόγους, όχι πάντα για ανάγκες τοπικές, κοινωνικές, αισθητικές. Να καταλαβαινόμαστε. Αφορά πολλούς και όλο το Δημοτικό προσωπικό αντιπροσώπευσης.

 

2.     Οι συμπολίτες είχαν στο facebook προτάσεις και για τα δένδρα και για επί μέρους στοιχεία διαμορφωτικά της πλατείας. Ένας από την παράταξη Ορ. Δ. ασκεί κριτική σε όσους  βιάζονται αφού ο Δήμαρχος δεν έχει σφυρίξει την έναρξη της διαβούλευσης. Η γνώμη της παράταξης είναι αυτό το χαζοχαρούμενο βιντεάκι;

Ντίνος Σπυρόπουλος : Χιόνισε στο Λιανοκλάδι

 Ο Ντίνος Σπυρόπουλος γεννήθηκε στο Καγκάδι Αχαΐας. Τελείωσε τη δραματική σχολή Βασίλη Ρίτσου. Είναι ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης. Έχει γράψει τα θεατρικά έργα: Γκόλφω forever, Αμοίρου Οδύσσεια, Είμαι χάλια, Κυρία Μπέμπα, H γιαγιά, Λύκοι, Ταλέντα για σκότωμα, Η κυρία με τας σαρδελίας, Για φίλου Πήδημα. Τη χειμερινή θεατρική περίοδο 2026-27 το θεατρικό του Λύκοι θα ανέβει στο θέατρο Μικρό Παλλάς στην Αθήνα. Συνεργάστηκε με όλους τους μεγάλους κωμικούς της χώρας στις σαράντα επιθεωρήσεις που έγραψε και ήταν θεατρικό συγγραφικό ντουέτο με τον Χάρρυ Κλυνν από το 1998 μέχρι το 2008. Συνεργάζεται ως σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας με το θέατρο Εξ Αρχής για τριάντα χρόνια, ανεβάζοντας δικά του αλλά και έργα από το παγκόσμιο ρεπερτόριο. Το μυθιστόρημα Χιόνισε στο Λιανοκλάδι (εκδ. Πρώτη ύλη, 2026) είναι το δεύτερο, μετά τη Φαρμακωμένη (εκδ. Πρώτη ύλη, 2025), που έχει για ήρωα τον χωροφύλακα Θανάση Δαγρέ. Θα ακολουθήσει το Σήμερα στην πόλη σας.

Τόσο στη Φαρμακωμένη, όσο και στο Χιόνισε στο Λιανοκλάδι, έχουμε ως φόντο την επαρχία. Για ποιο λόγο οι υποθέσεις διαδραματίζονται στην περιφέρεια;

Η επαρχία ως ανάμνηση είναι τα παιδικά μου χρόνια. Και σαν σκηνικό με εμπνέει περισσότερο. Το ξέφωτο της υπαίθρου κρύβει πολλές φορές μυστικά και ψέματα. Και όπως λέει η Σταυρούλα στο βιβλίο: «Το πολύ φως μπορεί να μη μας επιτρέπει να δούμε την αλήθεια που λάμπει. Γιατί ο δυνατός ήλιος μάς τυφλώνει». Και, φυσικά, γράφω τις περισσότερες φορές εκτός Αθηνών. Το τοπίο και η ησυχία της όμορφης Νεράιδας στη Φθιώτιδα μού δίνει απλόχερα την ηρεμία και τη συγκέντρωση που χρειάζομαι για να γράψω.

Ο τίτλος Χιόνισε στο Λιανοκλάδι  είναι συμβολικός ή δηλώνει κάτι κυριολεκτικά;

ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΙΤΗΣ

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟ! ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΥΔΡΟΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ!

Ο Γοργοπόταμος είναι ένα μοναδικό φυσικό οικοσύστημα, πηγή ζωής για τη Λαμία και ένα από τα σημαντικότερα σύμβολα της Εθνικής Αντίστασης.

Χθες, το Δημοτικό Συμβούλιο Λαμιέων είπε ΟΜΟΦΩΝΑ ΟΧΙ στο σχεδιαζόμενο Μικρό Υδροηλεκτρικό Έργο (ΜΥΗΕ) ισχύος 0,775 MW στον Γοργοπόταμο. Το θέμα εισήχθη εκτάκτως μετά από αίτημα της Κίνησης Πολιτών για την Προστασία της Οίτης. Και όχι άδικα.

Το έργο χωροθετείται μέσα στην προστατευόμενη περιοχή Natura 2000 "Εθνικός Δρυμός Οίτης – Κοιλάδα Ασωπού" (GR2440007), δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους ποτάμιους οικοτόπους της χώρας. Προβλέπει κατασκευή υδροληψίας, αναβαθμού, αγωγού εκτροπής και σταθμού παραγωγής, παρεμβαίνοντας άμεσα στη φυσική ροή του ποταμού.

Ο Γοργοπόταμος φιλοξενεί σπάνια και ενδημικά είδη ψαριών, όπως ο Ελληνοπυγόστεος, η Μπριάνα του Σπερχειού, το Τσιρονάκι του Σπερχειού και η Άγρια Πέστροφα. Η ίδια η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) αναγνωρίζει ότι ορισμένα από αυτά αντιμετωπίζουν υψηλό έως πολύ υψηλό κίνδυνο από την κατασκευή του έργου.

Εξαιρετικά ανησυχητικό είναι ότι το έργο σχεδιάζεται σε περιοχή που συνδέεται άμεσα με την υδροδότηση της Λαμίας.

Καύσωνας και πυρκαγιές

 

Γιάννης Σχίζας

Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ

τεύχος 2449

30/07/2026

31.07.202606:20

• #ΚΑΥΣΩΝΑΣ
• #ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ
• #ΠΥΡΚΑΓΙΑ

• 
• 
• 
• 
• 
• 0

Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google

Add topontiki.gr on Google

Βαδίζουμε ολοταχώς προς καύσωνα διαρκείας, τα μετεωρολογικά φαινόμενα χτυπούν παντοιοτρόπως και περιλαμβάνουν άφθονες πυρκαγιές. Η προετοιμασία για τα καιρικά επεισόδια είναι απολύτως αναγκαία, επειδή οι νεκροί πέφτουν βροχηδόν!

Από πίνακα που δημοσιεύθηκε στο meteo αντλούμε πληροφορίες για τη διάρκεια του καύσωνα, που έφτασε τις 14 ημέρες το 1998, πλην όμως κορυφώθηκε στις 12 ημέρες του 1987, όταν στην ελληνική κοινωνία δεν υπήρχαν κλιματιστικά. Οι πυρκαγιές που πιθανόν να ξεσπάσουν αναμένεται να είναι έντονες, λαμβανομένου υπόψη ότι οι βροχές της άνοιξης έχουν αναπτύξει ιδιαίτερα την ποώδη βλάστηση.

Το έγκυρο ιατρικό περιοδικό «The Lancet» απέδωσε μια αύξηση των «απευθείας θανάτων» (!) από ζέστη κατά 9% στην Ευρώπη και κατά 11% στη νότια Ευρώπη σε διάστημα 30 ετών (1999 – 2022).

Ο Στερν, σύμβουλος της βρετανικής κυβέρνησης, έλεγε ότι ένα επεισόδιο παρατεταμένου καύσωνα ισοδυναμεί με τις υλικές απώλειες ενός πολέμου. Η σταθεροποίηση του κλίματος και η επαναφορά του στην κατάσταση του «εύκρατου» απαιτεί την αναδάσωση 250 έως 400 εκατομμυρίων εκταρίων, περίπου όσο το μισό της Ευρώπης! Αυτό διατείνεται ο Robert Sokolow, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Princeton.

Στην πορεία των σημερινών πυρκαγιών ξεχάσθηκε η απόσπαση αρμοδιοτήτων από τη Δασική Υπηρεσία και η μεταφορά τους στην Πυροσβεστική. Η «βεντέτα» μεταξύ δασικών και πυροσβεστών, όπου οι πρώτοι υποστήριζαν (δικαίως) ότι είναι γνώστες της καύσιμης ύλης, υπέκρυπτε βέβαια πολιτικούς λόγους, δεδομένου ότι πολλοί δασικοί είχαν αντισταθεί στον εποικισμό δασικών εκτάσεων…