ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΣΙΦΝΟ

 

Εκδήλωση στη Σίφνο, 3 Μαη, ώρα 11.00: Τοπικοί σπόροι και ξερολιθιές, η σημασία τους για γεωργία, τροφή, πολιτισμό, κλίμα

Εκδήλωση την Κυιρακή 3 Μαϊου, ώρα 11.00 στο Πολιτιστικό Κέντρο “Μαριάνθη Σίμου” στον Αρτεμώνα Σίφνου διοργανώνει ο Άνεμος Ανανέωσης με τη συνεργασία του Δήμου Σίφνου, με θέμα “Τοπικοί σπόροι και...

Διαβάστε το άρθρο

Δράσεις  • 2026-04-28

Πρόγραμμα Ε-LoCUM: Δημοκρατική κι ενεργή συμμετοχή των νέων στα κοινά

Τι είναι το έργο E-LoCUM Το έργο E-Locum – Local Compacts of the United Mates of Europe στοχεύει στην ενίσχυση της δημοκρατικής και ενεργού συμμετοχής στα κοινά των νέων ηλικίας...

Διαβάστε το άρθρο

Τάγ­κε Ντά­νιελ­σον (Tage Danielsson): Τὸ πα­ρα­μύ­θι γιὰ τὴ δί­καιη Γκιούν­τρουν

 

By planodion on 30 Ἀπρίλιος 2026 Τάγ­κε Ντά­νιελ­σον (Tage Danielsson) Τὸ πα­ρα­μύ­θι γιὰ τὴ δί­καιη Γκιούν­τρουν (Sagan om den rättvisa Gudrun) ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ἕνα κο­ρί­τσι ποὺ δὲν γνώ­ρι­σε πο­τὲ τὴν ἀλη­θι­νὴ ἀγά­πη, καὶ γι’ αὐ­τὸ κα­τέ­λη­γε νὰ παίρ­νει δια­ζύ­γιο.      Ἔτσι εἶ­χαν τὰ πράγ­μα­τα μὲ τὴ Γκιούν­τρουν, για­τί Γκιούν­τρουν τὴν ἔλε­γαν, θε­ω­ροῦ­σε πὼς τὰ πάν­τα ἦταν ἄδι­κα. Εἶ­χε παν­τρευ­τεῖ ἕναν ὑπο­μη­χα­νι­κό, ποὺ τὸν γνώ­ρι­σε στὸ πο­λυ­κα­τά­στη­μα Τέμ­πο (Tempo), ὅπου που­λοῦ­σε πλα­στι­κὰ οἰ­κια­κὰ σκεύη. Δὲν εἶ­χαν παι­διὰ καὶ ἐρ­γά­ζο­νταν κι οἱ δυὸ γιὰ νὰ ζή­σουν. Ἡ Γκιούν­τρουν δυ­σα­να­σχε­τοῦ­σε κα­θη­με­ρι­νὰ μὲ ὅλες τὶς ἀδι­κί­ες ποὺ τῆς συ­νέ­βαι­ναν στὸν γά­μο της. Ἔπρε­πε νὰ ἀγο­ρά­ζει τρό­φι­μα καὶ νὰ μα­γει­ρεύει τὸ δεῖ­πνο, νὰ ρά­βει τὰ κουμ­πιὰ στὸ σα­κά­κι τοῦ συ­ζύ­γου της, νὰ κάνει τὸν κα­φὲ ἐνῷ αὐ­τὸς κοί­τα­ζε τη­λε­ό­ρα­ση, ὅλα αὐ­τὰ ὄφει­λε νὰ τὰ κά­νει, πα­ρ' ὅλο ποὺ κι αὐ­τὴ εἶ­χε μιὰ ἐξί­σου κο­πια­στι­κὴ δου­λειὰ μὲ ἐκεῖ­νον. Καὶ βε­βαί­ως θὰ μπο­ροῦ­σε νὰ συμ­φω­νή­σει κα­νεὶς ὅτι φαί­νε­ται ἄδι­κο. Δὲν τῆς περ­νοῦ­σε κα­θό­λου ἀπ’ τὸ νοῦ τὸ γε­γο­νὸς ὅτι ὁ σύ­ζυ­γός της ἀπὸ τὴν πλευ­ρά του, ἔβα­ζε πρί­ζες, ἔπλε­νε τὸ αὐ­το­κί­νη­το καὶ ψώ­νι­ζε ἀπὸ τὸ μο­νο­πώ­λιο οἰ­νο­πνευ­μα­τω­δῶν.      Αὐ­τὸ τὸ δια­ζύ­γιο, λοι­πόν, ἦταν εὔ­κο­λο νὰ διευ­θε­τη­θεῖ, για­τὶ κα­νεὶς ἀπ’ τοὺς δυό τους δὲν περ­νοῦ­σε κα­λὰ στὸ σπί­τι. Ἡ Γκιούν­τρουν ἀπο­φά­σι­σε βα­θιὰ μέ­σα της πὼς ἂν πο­τὲ παν­τρευό­ταν ξα­νά, ὅλα θὰ γί­νον­ταν δί­καια. * * *

Οι αρχαιολογικοί χώροι ως Κιβωτοί βιοποικιλότητας καιη διαχείρισή τους

 

 Γράφει ο Σπύρος Γεραβέλης

Γεωπόνος
Προϊστάμενος Διεύθυνσης Περιβάλλοντος
και Πρασίνου δήμου Ρόδου

Η βιοποικιλότητα - ο πλούτος της ζωής στη Γη - σήμερα δοκιμάζεται όσο ποτέ άλλοτε. Τα οικοσυστήματα, που για χιλιάδες χρόνια στήριζαν την ανθρώπινη ευημερία και την ισορροπία του πλανήτη, βρίσκονται υπό έντονη πίεση. Η απώλεια φυσικών ενδιαιτημάτων, η κλιματική αλλαγή, η ρύπανση και η υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων οδηγούν σε έναν πρωτοφανή ρυθμό εξαφάνισης ειδών, επηρεάζοντας άμεσα την ποιότητα της ζωής μας, την υγεία, την τροφή και την οικονομία.

Η βιοποικιλότητα περιλαμβάνει τη γενετική ποικιλότητα εντός των ειδών, την ποικιλότητα μεταξύ των ειδών και την ποικιλότητα των οικοσυστημάτων. Η διατήρησή της αποτελεί προϋπόθεση για τη λειτουργία των οικοσυστημάτων, που παρέχουν καθαρό αέρα, γόνιμα εδάφη, νερό, τροφή και ρυθμίζουν το κλίμα. Η ανθρώπινη δραστηριότητα έχει αλλοιώσει περίπου το 75% της επιφάνειας της Γης, με μείωση των πληθυσμών σπονδυλωτών κατά 73% από το 1970, ενώ σχεδόν το ένα πέμπτο των ειδών των φυτών απειλούνται με εξαφάνιση. Στην Ελλάδα, το 21% των ειδών κινδυνεύει, κυρίως λόγω αλλαγών στη χρήση γης, πυρκαγιών, πλημμυρών και κατακερματισμού των βιότοπων.

Η «σχεδία» της οικειότητας και των χαρταετών

 

 Εισερχόμαστε στην κοινότητα της οικειότητας, θωρούμε περήφανους χαρταετούς, βρίσκουμε τις νότες της σωτηρίας, φυλλομετρούμε τις σελίδες μιας τελετουργίας, εξασκούμαστε στον τρύγο του σωφρονισμού.


  
Αυτά και άλλα πολλά στη «σχεδία» Μαΐου 2026 (τεύχος #144). Κυκλοφορεί από την Τετάρτη 29 Απριλίου στους δρόμους της πόλης. 


 

«Η κοινότητα της οικειότητας». Μία απλή συνομιλία με έναν άγνωστο γεννά πολύ σημαντικές χαλαρές συνδέσεις, μειώνει τη μοναξιά, το φόβο και το άγχος, ενώ μπορεί να θέσει σε λειτουργία ένα μηχανισμό ουσιαστικών αμοιβαίων εκμυστηρεύσεων. «Το να μιλήσουμε σε κάποιον ξένο στο δρόμο, στο καφέ ή στο σουπερμάρκετ ίσως να είναι μία από τις πιο ευγενικές και ανθρώπινες εμπειρίες που θα μπορούσαμε να προσφέρουμε, αλλά και να βιώσουμε», επισημαίνει ο ψυχολόγος και συγγραφέας Δημήτρης Φλαμούρης.


 «Περήφανοι χαρταετοί». Ο γιατρός Χρίστος Γεωργάλας εξιστορεί την άσκηση ιατρικής εν μέσω γενοκτονίας, αφηγείται πως οι ισραηλινές αρχές είχαν στοχεύσει τόσο τα παιδιά όσο και τους υγειονομικούς με τα καλύτερα βιογραφικά, εξηγεί την έλλειψη μίσους και τη χαρά της ζωής που διακατέχει τους Παλαιστίνιους, ενώ δηλώνει έκπληκτος και από την αλληλεγγύη στις μεταξύ τους σχέσεις. «Μέσα σε όλες τις συζητήσεις, όλες τις αφηγήσεις κάτι έλειπε: ο θυμός, οι κατάρες για τους Εβραίους, τους Ισραηλινούς», τονίζει ο κ. Γεωργάλας.

 «Οι νότες της σωτηρίας». Η δημοφιλής τραγουδίστρια Μαρίνα Σπανού εξηγεί πώς μέσα από τη μουσική βρήκε το κλειδί της βαθύτερης σύνδεσης με τους ανθρώπους, για ποιο λόγο θεωρεί το δρόμο ένα μεγάλο σχολείο, ονειρεύται μια ελεύθερη πρόσβαση όλων στον πολιτισμό, τάσσεται υπέρ της αποδαιμονοποίησης της κουβέντας για την ψυχική ευαλωτότητα, ενώ αναζητεί τη σωτηρία στις κοινωνικές σχέσεις.

14 νέες κυκλοφορίες των εκδόσεων Βακχικόν

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Η Μελωδία των Αγαλμάτων, νέο μυθιστόρημα από τον Παναγιώτη Γούτα. Δελτίο τύπου

Τα γράμματα του Αριστοφάνη, πρώτη εμφάνιση (νουβέλα) της Ελισάβετ Τζιάτα. Δελτίο τύπου

Ελευθερία, νέα νουβέλα για τον εκπαιδευτικό Μιχάλη Σκολιανό. Δελτίο τύπου

Αίθουσα φαντασίας, συλλογή διηγημάτων του συγγραφέα Γιάννη Μπούζα. Δελτίο τύπου

ΞΕΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Λευκές νύχτες, συλλογή διηγημάτων της Πολωνής συγγραφέως Ουρσούλα Χόνεκ, η οποία συγκαταλέχθηκε στη μακρά λίστα του Booker το 2024. Δελτίο τύπου

Σχήματα λόγου, η βραβευμένη νουβέλα της Σαράι Σαβίτ κυκλοφορεί στα ελληνικά. Δελτίο τύπου

Νήσος Κραχ, βραβευμένο με το EUPL 2017 μυθιστόρημα της Βουλγάρας συγγραφέως Ίνα Βαλτσάνοβα. Δελτίο τύπου

Έρωτας στη Συρία, το μυθιστόρημα της Αρμένισσας συγγραφέως Λουσινέ Χαρατιάν βρέθηκε στη βραχεία λίστα του EUPL του 2023. Δελτίο τύπου

Πρωτομαγιά: 140 Χρόνια από το Σικάγο

 

Το επίκαιρο μήνυμα των εργαζομένων για Κοινωνική Δικαιοσύνη και Ειρήνη

Η αξιοπρέπεια στην εργασία, τα Κοινωνικά Δικαιώματα, το Εργατικό Δίκαιο είναι κατακτήσεις των ανθρώπων του μόχθου μέσα από αγώνες και είναι γραμμένες με αίμα.

Στα 140 χρόνια από την εξέγερση των εργατών του Σικάγου, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι νέοι άνθρωποι βλέπουν πολλές από τις αδιαπραγμάτευτες κατακτήσεις του πρόσφατου παρελθόντος, τώρα να αμφισβητούνται. Νέοι νόμοι και «μοντέρνες» τεχνικές επιχειρούν να επαναφέρουν τη ζούγκλα του 19ου ή των αρχών του 20ού αιώνα.

Το 8ωρο υπονομεύεται, οι επιχειρήσεις δεν επαναπροσλαμβάνουν όσους παράνομα απολύουν, επανέρχεται το 6ήμερο, οι υπερωρίες δεν αμείβονται σωστά. Ταυτόχρονα το Εργατικό Δίκαιο υποχωρεί, ο Κοινωνικός μισθός φαλκιδεύεται, η αναπλήρωση του εισοδήματος μετά την συνταξιοδότηση έχει μετατραπεί σε φιλοδώρημα, η ακρίβεια κατατρώει το διαθέσιμο εισόδημα.

Την ίδια στιγμή πόλεμοι μεγάλης κλίμακας βρίσκονται σε εξέλιξη, παράνομες επιθέσεις εξαπολύονται κατά παράβαση κάθε έννοιας Διεθνούς Δικαίου, παιδιά και άμαχοι γίνονται βορρά στους πυραύλους και τα μη επανδρωμένα drones στον Περσικό, τη Γάζα, την Ουκρανία, την Αφρική, τη Λατινική Αμερική.

Σε αυτό το περιβάλλον οι Έλληνες συνταξιούχοι βιώνουμε μια συνεχόμενη, εδώ και 16 χρόνια, μείωση των εισοδημάτων μας:

• Στην αρχή, με ονομαστική περικοπή των συντάξεων,
• ακολούθως, με την απώλεια αγοραστικής δύναμης μέσω των, κατωτέρων του πληθωρισμού, αναπροσαρμογών ή «παγώματος» των συντάξεων (επικουρικές, «προσωπική διαφορά»),
• συνεχώς, με την διπλή φορολογία (μη τιμαριθμοποίηση φορολογικής κλίμακας, επιβολή της Εισφοράς «Κοινωνικής» Αλληλεγγύης-ΕΑΣ),
• πάντα με την ακρίβεια, ειδικά στα είδη πρώτης ανάγκης και τον «φόρο ακρίβειας» (έμμεσοι φόροι πάνω σε υψηλότερες τιμές).

30 ΧΡΟΝΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΌΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ

 

LANDMARKS RELOADED

 

Η ερευνητική εργασία εξετάζει τον ρόλο των τοπόσημων (landmarks) στα εικονικά περιβάλλοντα των βιντεοπαιχνιδιών και τον τρόπο με τον οποίο συμβάλλουν στη χωρική εξοικείωση, τη νοητική χαρτογράφηση, την αφήγηση και τη συναισθηματική εμπλοκή του παίκτη. Συνδέοντας θεωρίες αστικής αντίληψης και «απεικονιστικότητας» (Kevin Lynch, 1960, Η Εικόνα της Πόλης), αναδεικνύεται πώς οι εικονικές πόλεις λειτουργούν ως «κατοικήσιμοι» κόσμοι, όπου η αρχιτεκτονική δεν αποτελεί απλό σκηνικό αλλά ενεργό μηχανισμό προσανατολισμού και νοηματοδότησης. Για την ανάλυση των εικονικών πόλεων υιοθετείται τριμερές πλαίσιο, βασισμένο στην τυπολογία του Κωνσταντίνου Δημόπουλου στο Virtual Cities (2020): φανταστικές πόλεις, οικείες πόλεις και μελλοντικές πόλεις. Το πλαίσιο αυτό επιτρέπει τη συγκριτική μελέτη τριών χαρακτηριστικών παραδειγμάτων: The Witcher 3: Wild Hunt (Novigrad), Grand Theft Auto V (Los Santos) και The Last of Us: Part II (Seattle). Μέσα από τη σύγκριση των παραπάνω κόσμων, η εργασία δείχνει ότι τα τοπόσημα λειτουργούν ως «αστικές άγκυρες» που οργανώνουν τη μνήμη, τον ρυθμό της εξερεύνησης, τις διαδρομές και τις αφηγηματικές κορυφώσεις, μεταφράζοντας έννοιες του πραγματικού αστικού χώρου σε διαδραστικές εμπειρίες. Συνολικά, προτείνεται ότι η αρχιτεκτονική των video games αποτελεί πεδίο πολιτισμικής παραγωγής και θεωρητικού αναστοχασμού, μέσα από το οποίο επαναδιατυπώνεται τι σημαίνει πόλη, τόπος και «ανήκειν» στον ψηφιακό χώρο. Περισσότερα εδώ. Για την άμεση ενημέρωσή σας ακολουθήστε μας σε facebook και instagram!

22η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 

ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΧΡΩΜΑΤΑ

 

ΔΕΝΤΡΑ στην ΠΟΛΗ

Γηγενή ή Εξωτικά   και άλλες ιστορίες Πράσινης Τρέλας 

Σε μία από συνήθεις  και πρόσφατες κουβέντες για  το αστικό πράσινο έχει προκύψει μια αντίθεση που κατά την γνώμη  δεν έχει πολύ μεγάλη βάση. 

Οι υποστηρικτές των γηγενών η ενδημικών ειδών από την μία,  και από την άλλη αυτοί που υπερασπίζονται φανατικά  τη χρήση τροπικών εξωτικών ειδών. Η αλήθεια είναι ότι παρά πολλοί Δήμοι έχουν γεμίσει με εξωτικά δέντρα την πόλη ....και είναι σαφές ότι αυτό μελλοντικά θα φέρει προβλήματα. 

Στο αστικό πράσινο, η προτίμηση των γηγενών ειδών έχει γερές βάσεις (τοπική βιοποικιλότητα, συνεξέλιξη, χαμηλότεροι κίνδυνοι από τα επεμβατικά). 

    Ομοίως, η χρήση εξωτικών ειδών μπορεί να δικαιολογηθεί από τη μεγαλύτερη ανθεκτικότητά τους σε ακραίες αστικές συνθήκες, διασφαλίζοντας υπηρεσίες οικοσυστήματος που ορισμένα τα ιθαγενή είδη  και αγωνίζονται να τις παρέχουν. 

Οι δύο, είναι επομένως λογικές θέσεις,  και λειτουργούν σε συγκεκριμένα πλαίσια ή μπορεί και να συνδυαστούν. 

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ

 

ΩΣ ΚΑΛΕΝΤΆΡΙ ΓΚΑΛΕΡΊ

 

Νί­κος Νι­κο­λά­ου-Χα­τζη­μι­χα­ήλ: Τὸ Αει­κί­νη­τον

 

By planodion on 28 Ἀπρίλιος 2026 Νί­κος Νι­κο­λά­ου-Χα­τζη­μι­χα­ήλ Τὸ Αει­κί­νη­τον ΟΝΟΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ, ἦρ­θε στὶς ἀρ­χὲς τοῦ πε­ρα­σμέ­νου αἰ­ῶ­να στὸ Λε­ον­τά­ρι, εἴ­κο­σι τριῶν χρό­νων τό­τε, γιὰ νὰ στή­σει ἕναν νε­ρό­μυ­λο. Τὰ προ­η­γού­με­να πέν­τε χρό­νια, ἐρ­γα­ζό­ταν μὲ τὸν με­γα­λύ­τε­ρο ἀδελ­φό του καὶ τὸν πα­τέ­ρα του σὲ πα­ρό­μοιες ἐρ­γα­σί­ες, στή­νον­τας νε­ρό­μυ­λους καὶ ἀνε­μό­μυ­λους. Ἀφοῦ πέ­τυ­χε ἡ πρώ­τη ἐγ­κα­τά­στα­ση κι ἑτοι­μα­ζό­ταν ν’ ἀνα­χω­ρή­σει, δη­μιουρ­γή­θη­κε ἡ ἀνάγ­κη μιᾶς δεύ­τε­ρης στὰ Βα­σι­λι­κά, ἕνα μι­κρὸ χω­ριὸ δί­πλα. Δέ­χτη­κε τὴ δε­λε­α­στι­κὴ πρό­τα­ση καὶ ξε­κί­νη­σε τὴ δου­λειὰ μὲ κέ­φι. Οἱ φτε­ρω­τὲς ποὺ κα­τα­σκεύ­α­ζε ἦταν πραγ­μα­τι­κὰ ἔρ­γα τέ­χνης. Καὶ τὸ ἀλεύ­ρι, ἦταν πιὰ πρώ­της ποιό­τη­τας. Τὴ χά­ρη­κε πο­λὺ αὐ­τὴ τὴν ἐγ­κα­τά­στα­ση, για­τί ἐκεῖ, τὸ νε­ρὸ ποὺ ἐρ­χό­ταν ἀπὸ μιὰ με­γά­λη πη­γὴ τοῦ χω­ριοῦ, ἔτρε­χε ἀδιά­κο­πα σὲ με­γά­λες πο­σό­τη­τες. Ἔχον­τας τὴν πεῖ­ρα τῆς προ­η­γού­με­νης δου­λειᾶς, δὲν συ­νάν­τη­σε ἰδιαί­τε­ρες δυ­σκο­λί­ες καὶ σύν­το­μα ἡ δεύ­τε­ρή του ἐπι­τυ­χία ἦταν γε­γο­νὸς καὶ πο­λὺ σύν­το­μα ἀκο­λού­θη­σαν κι ἄλ­λες. Γιὰ πολ­λοὺς λό­γους, ἡ πε­ριο­χὴ ἄρ­χι­σε νὰ ἀπο­κτᾶ οἰ­κο­νο­μι­κὴ ἄν­θι­ση καὶ τὸν ἐκτι­μοῦ­σαν πο­λὺ για­τί ὅλοι κα­τα­λά­βαι­ναν ὅτι καὶ ἡ δι­κή του συμ­βο­λὴ ἦταν οὐ­σια­στι­κή.        Ἦταν τό­τε ποὺ γνω­ρί­στη­κε μὲ τὸν παπ­ποῦ καὶ ἔγι­ναν ἀχώ­ρι­στοι φί­λοι.

ΕΚΤΟΣ ΣΧΕΔΙΟΥ

 

ΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ

 

ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ

 

Ζήσης Σαρίκας: Ἀν­θελ­λη­νι­σμός

 

By planodion on 26 Ἀπρίλιος 2026 Ζήσης Σαρίκας (Ἀφιέρωμα 20/22) Ἀν­θελ­λη­νι­σμός   ΤΣΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ἀπὸ τὴ λαί­λα­πα τῆς ἐθνο­κα­πη­λί­ας καὶ τῆς πα­τρι­δο­λα­τρί­ας, ἀπὸ τὰ πα­χιὰ λό­για γιὰ τὸ πε­ρα­σμέ­νο με­γα­λεῖο τῆς Ἑλ­λά­δας, ἄρ­χι­σε νὰ φυλ­λο­με­τρᾶ τὴν ἱστο­ρία ψά­χνον­τας νὰ ἀνα­κα­λύ­ψει τε­ρα­τω­δί­ες καὶ ἀνο­σιουρ­γή­μα­τα κα­μω­μέ­να ἀπὸ Ἕλ­λη­νες. Βρῆ­κε ἕνα σω­ρὸ βέ­βαια, ὁ μπα­ξὲς εἶ­χε ὅ,τι τρα­βοῦ­σε ἡ ψυ­χή του. Τί σφα­γὲς ἀλ­λό­φυ­λων, τί ἐξαν­δρα­πο­δι­σμοὺς ντό­πιων μειο­νο­τή­των σὰν τοὺς Πο­μά­κους καὶ τοὺς Σλα­βο­μα­κε­δό­νες, τί ἐμ­φύ­λιους πο­λέ­μους καὶ ἀδελ­φο­κτο­νί­ες, τί ἐγ­κα­τά­λει­ψη τῶν προ­σφύ­γων στὰ ἕλη νὰ τοὺς φᾶν τὰ κου­νού­πια καὶ νὰ τοὺς λιώ­σει ἡ μα­λά­ρια, τί προ­δο­σί­ες καὶ μπα­μπε­σιές. Ἄρ­χι­σε νὰ τὰ κα­τα­γρά­φει ὅλα αὐ­τὰ θέ­λον­τας νὰ δεί­ξει τὴν ἀπύθ­με­νη κα­τα­φρό­νια του γι' αὐ­τὸ τὸ ἄθλιο σι­νά­φι ποὺ λέ­γε­ται Ἕλ­λη­νες. Γιὰ ὅλα αὐ­τοὶ ἔφται­γαν, οἱ συμ­πα­τριῶ­τες του, οἱ συγ­κά­τοι­κοί του. Ἔγι­νε ἀν­θέλ­λη­νας βαρ­βᾶ­τος, δη­λα­δὴ ἐθνι­κι­στὴς ἀπ' τὴν ἀνά­πο­δη.

ΓΙΑΤΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΥΠΕΚΥΨΕ ΣΤΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ;

 

Του Σπύρου Στάλια, Οικονομολόγου Ph.D

Στην ιστορία των εθνών, η παρακμή σπάνια είναι αποτέλεσμα μιας μοιραίας σύμπτωσης. Συνήθως, είναι το προϊόν μιας συλλογικής παραίτησης της ηγεσίας της. Στην περίπτωση της Ελλάδας, η δεκαπενταετής κρίση αποκάλυψε μια τρομακτική αλήθεια: την πλήρη διολίσθηση του πολιτικού και επιστημονικού κόσμου στην υπηρεσία ενός ύπουλου, υπερεθνικού συμφέροντος.

1. Η Προδοσία των «Ειδικών»

Το ερώτημα που πλανάται είναι αμείλικτο: Δεν γνώριζαν; Η απάντηση είναι ότι πολλοί οικονομολόγοι κατέστησαν εθελόδουλοι μιας θεωρητικής θρησκείας. Εκπαιδευμένοι στην ψευδαίσθηση της νεοφιλελεύθερηςάποψης της «ουδετερότητας του χρήματος» που μας έρχεται από τον  αναχρονιστικό Νόμο του Σαί (δεν το λένε), αντιμετώπισαν το Ευρώ ως έναν σύγχρονο Κανόνα του Χρυσού που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Μετέτρεψαν την επιστήμη τους σε ιερατείο που επιβάλλει τη λιτότητα ως «κάθαρση», αγνοώντας ότι η μείωση των μισθών και των κρατικών δαπανών σε περιβάλλον χρέους είναι η συνταγή της βέβαιης κατάρρευσης.

 

2. Η Αριστερά της Ντροπής

Η μεγαλύτερη απογοήτευση ήρθε από την Αριστερά. Παγιδευμένη στον «Ευρωλιγουρισμό», πίστεψε ότι μπορεί να υπηρετεί ταυτόχρονα τον Λαό και τους Θεσμούς. Η διολίσθησή της στην ντροπή ολοκληρώθηκε όταν, φοβούμενη το κόστος της ρήξης με τη «νομισματική φυλακή», δέχθηκε να γίνει ο «έντιμος διαχειριστής» των μνημονίων. Επέβαλε μέτρα που καμία δεξιά κυβέρνηση δεν θα τολμούσε, προσφέροντας στους δανειστές την κοινωνική ειρήνη που χρειαζόντουσαν για να ολοκληρώσουν την αποκεφαλαιοποίηση της χώρας.

3. Η Λαϊκή Δεξιά και η Παράδοση των Κλειδιών

Από την άλλη πλευρά, η Λαϊκή Δεξιά απεμπόλησε κάθε έννοια εθνικής στρατηγικής. Αντάλλαξε την εθνική κυριαρχία και τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών με τη χίμαιρα της «σταθερότητας». Κατέληξε να υπηρετεί τους τραπεζίτες, πείθοντας τη βάση της ότι ο πατριωτισμός εξαντλείται στην τυπική πληρωμή των τόκων προς τους δανειστές, ενώ η χώρα δημογραφικά και οικονομικά σβήνει.

Η Δικαιοσύνη ως «Ηρακλειδεύς» των Δανειστών

Το πιο τραγικό φαινόμενο αυτής της διολίσθησης είναι η μετάλλαξη της δικαστικής εξουσίας. Η Δικαιοσύνη, που θα έπρεπε να είναι το τελευταίο οχυρό προστασίας του Συντάγματος και της αξιοπρέπειας του πολίτη, μετετράπη σε έναν ιδιότυπο «Ηρακλειδέα» της ΕΚΤ, του ΔΝΤ και του Ευρώ.

Με μια σειρά αποφάσεων που επικαλούνται το «δημόσιο συμφέρον» —το οποίο ταυτίστηκε πλήρως με την εξυπηρέτηση του χρέους— οι ανώτατοι δικαστές νομιμοποίησαν τη βίαιη λεηλασία των εισοδημάτων και τη διάλυση του κοινωνικού ιστού. Αντί να ελέγξουν τη συνταγματικότητα της εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας, έγιναν οι θεματοφύλακες της Στρατηγικής  Της Υποτέλειας. Η «Αιδώς» του Πλάτωνα χάθηκε και από τις δικαστικές αίθουσες, εκεί όπου η ανάγκη των δανειστών βαφτίστηκε «υπέρτατος νόμος», αφήνοντας τον Λαό ανυπεράσπιστο μπροστά στον παραλογισμό.

 

MEPHISTO

 

HOMO BARUFIUS

 

Του Γιάννη Σχίζα

 

       Στην ιστορία η μετατροπή του αδύνατου  σε δυνατό δεν σημαίνει πως  ο,τιδήποτε μπορεί  να συμβεί, ούτε σημαίνει πως ο,τιδήποτε μπορεί να εικάζεται    ως μέλλουσα δυνατότητα . Το κινητό τηλέφωνο δεν υπήρχε σαράντα  χρόνια πριν αλλά τώρα υπάρχει, όμως αυτό δεν επιτρέπει να πιθανολογείται  ότι μετά από άλλα σαράντα  χρόνια η κύρια μορφή τηλεπικοινωνίας  θα γίνεται μέ τη μεταβίβαση σκέψης τη βοηθεία   ηλεκτρονικών καταποτίων,  ενώ τα κινητά θα έχουν γίνει μουσειακά είδη....

    Υπό τον σημερινό ορίζοντα δεδομένων, υπάρχουν πυρηνικές  εγκαταστάσεις του  Σερζ της Ελβετίας και στην παρουσία του αρχέγονου «σωματιδίου του θεού» - του μποζόνιου Higgs που τελικά επιβεβαιώθηκε το 2012  -    αλλά   προτάσεις  που δηλώνονται ευθέως ως φουτουριστικές και σαν τέτοιες εκμαιεύουν τη συμπάθεια ή  ανοχή μας. Υπάρχουν όμως και άλλες  που επιμένουν σε ένα γνωσιολογικό κλεφτοπόλεμο με το να μην παρουσιάζονται στα μεγάλα «Fora» των ιδεών ,  και που δεν  αποσύρονται προς επανεξέταση, έστω και αν έχουν υποστεί διαψεύσεις επί διαψεύσεων.

     Σήμερα με  τη βοήθεια  του big bang της κυβερνοφαντασίας και με την φαντασμαγορική – αλλά καθόλου νοητική – πρόσληψη  των νέων  φυσικών θεωρημάτων  περί χορδών, αντιύλης κλπ., ο Homo Sapiens  παραχωρεί κάποτε  τη θέση του στον Homo Barufius.

 Όταν οι εφημερίδες   παραχωρούσαν  σελίδες στο θαυματουργό άναμα του αγίου φωτός το βράδυ της ανάστασης, όταν  η ιδέα του ταξιδιού στο χρόνο (και συγκεκριμένα στο παρελθόν) εξακολουθεί να τίθεται από ορισμένους  φυσικούς σε βαθμό ώστε να αξίζει  διάψευσης και πρόγκας  από τον Ευτύχη Μπιτσάκη, όταν η ΟΥΦΟ-λογία  και τα περί συνωμοσιών απoσιώπησης της εξωγήϊνης παρουσίας έρχονται και επανέρχονται,  όταν η άποψη περί «χημικών ιχνών»(Chem trails) που παράγονται από αεροπλάνα με πιθανό σκοπό την ανακοπή της κλιματικής αλλαγής(!)  εξακολουθεί να κινείται ερήμην  σοβαρών επιχειρημάτων,  δεν είναι καθόλου περίεργο το να   δημιουργείται ζωτικός χώρος για  τον μπαρ-ουφο -λογιωτατισμό..

 

    

ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΊΑ

 

Συντονιστική σύσκεψη για την εφαρμογή του Τοπικού Σχεδίου Δράσης κατά της παράνομης χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων στη Φλώρινα

 

By dasarxeio com on 24/04/2026

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 22 Απριλίου 2026, στη Φλώρινα, η συντονιστική σύσκεψη για την εφαρμογή του Τοπικού Σχεδίου Δράσης της Διεύθυνσης Δασών Φλώρινας για την καταπολέμηση της παράνομης χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων.

Στη σύσκεψη συμμετείχαν εκπρόσωποι συναρμόδιων υπηρεσιών και φορέων, καθώς και στελέχη της Διεύθυνσης Δασών Φλώρινας, με στόχο την ενίσχυση της συνεργασίας, την επιχειρησιακή ετοιμότητα και την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση περιστατικών που απειλούν σε περιοχές εκτός οικισμών την άγρια πανίδα, τα ζώα εργασίας και συντροφιάς, αλλά και τη δημόσια ασφάλεια στην ύπαιθρο.

Κατά τον χαιρετισμό του, ο Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Φλώρινας κ. Τάσκας Αθανάσιος αναγνώρισε τη σοβαρότητα του προβλήματος και την κρισιμότητα της έγκαιρης και συντονισμένης αντιμετώπισής του.