|
Για όσους πάνε γυρεύοντας στο χώρο της Οικολογίας και του Πολιτισμού. Υπό τη διαχείριση του Γιάννη Σχίζα
|
Ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου (ΟΣΔΕΛ) συμπληρώνει φέτος 30
χρόνια παρουσίας και δράσης δίπλα στους δημιουργούς, τους εκδότες/-τριες και
τους ανθρώπους του βιβλίου και του Τύπου.
Με αφορμή αυτή τη σημαντική επέτειο, διοργανώνει μεγάλη
εορταστική εκδήλωση, τη Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2026, στις 19:00, στο Μουσείο
Μπενάκη (Πειραιώς 138, Αθήνα).
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, με κεντρικό μήνυμα «30
Χρόνια δίπλα στη δημιουργία», θα παρουσιαστούν οι σημαντικότεροι σταθμοί της
30χρονης πορείας του Οργανισμού, οι δράσεις του και η διαχρονική προσφορά του
στον χώρο της δημιουργίας και της πνευματικής ιδιοκτησίας.
Για δηλώσεις συμμετοχής καιπληροφορίες: 30yearsosdel@osdel.gr.
Ο Δημήτρης Καρατζιάς και ο Μάνος Αντωνιάδης
ανεβάζουν το έργο
του
Μιχάλη Παπαδόπουλου
Από21 Νοεμβρίου,
κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 18:00
στο
θέατρο Εν Αθήναις
Η «Μακρόνησος» του Μιχάλη Παπαδόπουλου,
βασισμένη σε ιστορικά γεγονότα και πραγματικές μαρτυρίες, μετά από μια
εξαιρετική πορεία στην Κύπρο, ανεβαίνει και στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Δημήτρη
Καρατζιά. Από 21 Νοεμβρίου κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 18:00, στο θέατρο Εν
Αθήναις, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.
Η παράσταση είναι αφιερωμένη στηνμνήμη της Αλεξίας Παπαλαζάρου, της
πρώτης σκηνοθέτιδας της «Μακρονήσου», που έφυγε από τη ζωή πριν ένα χρόνο, έπειτα
από πολυετή μάχη με τον καρκίνο.
Λίγα λόγια για το Έργο
Βασισμένη
σε αληθινά γεγονότα και μαρτυρίες, η «Μακρόνησος» του Μιχάλη
Παπαδόπουλουπραγματεύεται ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της νεότερης
ελληνικής ιστορίας, φέρνοντας στο προσκήνιο την ιστορία των εξόριστων γυναικών
του Εμφυλίου.
Τότε. Μάιοςτου 1947. Φτάνουν στη
Μακρόνησο οι πρώτοι στρατιώτες. Η κυβέρνηση των Αθηνών θέτει σε εφαρμογή το
σχέδιο της «Εθνικής Αναμορφώσεως». Απέναντι από το Λαύριο, σε μια άγονη και
άνυδρη λωρίδα γης, στη Μακρόνησο, χιλιάδες εξόριστοι πολίτες και στρατιώτες
έρχονται αντιμέτωποι με τη φρίκη του εγκλεισμού, τη βία και τα βασανιστήρια. Τον
Ιανουάριο του 1950, περίπου 1.200 γυναίκες(ανάμεσα τους η Βαλεντίνη, η
Ελένη, η Μαρία και η Σμαρώ), ήδη εξόριστες στο Τρίκερι, μεταφέρονται
στο «κολαστήριο των Κυκλάδων», για να βιώσουν κι εκείνες τη σκληρότητα ενός
μηχανισμού που αποσκοπεί στην υποταγή και την ιδεολογική τους «αναμόρφωση».
Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα και οι τελευταίοι στρατιώτες εγκαταλείπουν τη
Μακρόνησο.
Ένας διεθνής οργανισμός πιστοποίησης ξυλείας αφαίρεσε τους ισχυρισμούς βιωσιμότητας από τον ιστότοπό του, αφότου περιβαλλοντικοί ακτιβιστές υπέβαλαν καταγγελία για «πράσινο ξέπλυμα» στην αρμόδια αρχή διαφήμισης του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η πράσινη ομάδα Φίλοι της Γης εξέφρασε ανησυχίες στην Αρχή Προτύπων Διαφήμισης (ASA) νωρίτερα φέτος, μετά την έρευνά της σχετικά με τους περιβαλλοντικούς κινδύνους και τους κινδύνους για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις αλυσίδες εφοδιασμού πιστοποιημένης μαλαισιανής ξυλείας που πωλείται από Βρετανούς λιανοπωλητές και εμπόρους κατασκευαστικών εταιρειών.
Η έκθεση, την οποία συνυπέγραψε το μαλαισιανό think tank RimbaWatch τον Μάρτιο, διαπίστωσε ότι τα ελαττωματικά και αναποτελεσματικά συστήματα πιστοποίησης βιωσιμότητας δεν αποτρέπουν την αποψίλωση των δασών, την καταστροφή των οικοτόπων και τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των ιθαγενών στη χερσόνησο της Μαλαισίας.
Αναθεωρώ
Οι οργανισμοί εξέτασαν προϊόντα που διατίθενται στην αγορά ως βιώσιμα στο πλαίσιο του Μαλαισιανού Συστήματος Πιστοποίησης Ξυλείας (MTCS).
Το πρόγραμμα έχει εγκριθεί από τον μεγαλύτερο οργανισμό πιστοποίησης ξυλείας στον κόσμο, το Πρόγραμμα για την Έγκριση της Πιστοποίησης Δασών (PEFC), το οποίο στοχεύει να δώσει στους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις την εμπιστοσύνη ότι αγοράζουν προϊόντα ξυλείας από υπεύθυνες πηγές.
Ωστόσο, σύμφωνα με τα ευρήματα των οργανισμών Friends of the Earth και RimbaWatch, η ξυλεία που έχει πιστοποιηθεί από το MTCS θα μπορούσε να σχετίζεται με την αποψίλωση των δασών, την καταστροφή των οικοτόπων και τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των αυτόχθονων πληθυσμών.
SigmaLive
Η Κίνα έδωσε στη δημοσιότητα σήμερα νέα δεδομένα όσον αφορά τις
εμπορικές συναλλαγές της, που δείχνουν μεγάλη αύξηση των εξαγωγών, τομέα άκρως
δυναμικού, ως τον Οκτώβριο, με το εμπορικό πλεόνασμά της να ξεπερνά το 1
τρισεκατομμύριο δολάρια μέσα στους πρώτους δέκα μήνες του 2026.
Οι συνολικές εξαγωγές
αυξήθηκαν κατά 35,2%, αυτές στις ΗΠΑ κατά 32,9% κι αυτές προς την Ευρωπαϊκή
Ένωση κατά 24,4%, σύμφωνα με τα δεδομένα που έδωσαν στη δημοσιότητα τα κινεζικά
τελωνεία και μεταφράζονται σε ιδιαίτερα μεγάλο πλεόνασμα στις εμπορικές
συναλλαγές προς αγορές του εξωτερικού, εικόνα σε εντυπωσιακή αντίθεση με τον
μαρασμό της εσωτερικής κατανάλωσης. Την περασμένη χρονιά, το όριο του 1 τρισεκ.
δολαρίων ξεπεράστηκε τον Νοέμβριο. Οι εξαγωγές έφθασαν συνολικά τον Οκτώβριο τα
412,3 δισεκατομμύρια δολάρια, συμπεριλαμβανομένων 46,4 δισεκ. προς τις ΗΠΑ. Τον
Οκτώβριο του 2025, οι εξαγωγές στη χώρα αυτή είχαν αξία 34,9 δισεκ., παρά το
φόντο του εμπορικού πολέμου, των δασμών που επέβαλε ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος
Ντόναλντ Τραμπ.Οι εξαγωγές στην ΕΕ αυξήθηκαν κατά 24,4% στα 54,5 δισεκ. δολάρια
(48,6 δισεκ. ευρώ) και το εμπορικό πλεόνασμα έφθασε τα 310 δισεκ. δολάρια
(276,8 δισεκ. ευρώ) τους πρώτους δέκα μήνες της χρονιάς, πάντα σύμφωνα με τους
αριθμούς της κινεζικής γενικής διεύθυνσης τελωνείων.Σε σύγκριση με τους πρώτους
δέκα μήνες του 2025, το εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας έναντι της ΕΕ αυξήθηκε
κατά 28,6%.Σε εσωτερικό επίπεδο, ο ασιατικός κολοσσός δυσκολεύεται να ανακτήσει
τον δυναμισμό που καταγραφόταν προτού ενσκήψει η πανδημία του νέου κορονοϊού.
Η οικονομία είναι
αντιμέτωπη με αποπληθωριστικές πιέσεις, χαμηλές δαπάνες των νοικοκυριών και
πλεονάζουσα παραγωγή, ενώ συνεχίζεται η σοβαρή κρίση στον τομέα των ακινήτων. Αντίθετα,
οι εξαγωγές επιβάλλονται ως κινητήρας της κινεζικής οικονομίας τα τελευταία
χρόνια, ιδίως εξαιτίας της έκρηξης της ζήτησης για προϊόντα που σχετίζονται με
την τεχνητή νοημοσύνη και για τα ηλεκτροκίνητα οχήματα.
Πηγή: ΑΠΕ
Σε ολοένα δυσκολότερη θέση βρίσκονται οι επιχειρήσεις αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής στην Ελλάδα, καθώς οι αυξημένες λειτουργικές δαπάνες και οι συνεχείς επιβαρύνσεις περιορίζουν τις αντοχές τους. Το υψηλό ενεργειακό κόστος, οι ανατιμήσεις στις πρώτες ύλες, η γραφειοκρατία και οι πρακτικές αθέμιτου ανταγωνισμού συνθέτουν ένα ιδιαίτερα πιεστικό σκηνικό, θέτοντας σε δοκιμασία τη βιωσιμότητα χιλιάδων επαγγελματιών.
Την ανησυχία της για την κατάσταση που διαμορφώνεται εκφράζει η Ελληνική Ένωση Επιχειρήσεων Αρτοποιίας – Ζαχαροπλαστικής (Ε.ΕΠ.Α.Ζ.), η οποία παρεμβαίνει με αφορμή πρόσφατες υποθέσεις που έχουν απασχολήσει τη δημοσιότητα και, όπως υποστηρίζει, έχουν επιβαρύνει την εικόνα ολόκληρου του κλάδου.
Η Ένωση θέτει στο επίκεντρο το ζήτημα της επιβίωσης των συνεπών επιχειρήσεων, επισημαίνοντας ότι χιλιάδες επαγγελματίες και εργαζόμενοι που δραστηριοποιούνται νόμιμα καλούνται να διαχειριστούν δύο διαφορετικές αλλά εξίσου σοβαρές πιέσεις: από τη μία το αυξημένο οικονομικό και διοικητικό βάρος και από την άλλη τις συνέπειες του αθέμιτου ανταγωνισμού.
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα για τις επιχειρήσεις του κλάδου παραμένει το ενεργειακό κόστος.
Στη δημοσιότητα δίνεται σήμερα η ολοκληρωμένη ανασκόπηση της αντιπυρικής περιόδου του 2026, την οποία επιμελήθηκε από κοινού το WWF Ελλάς, η Πυρομετεωρολογική ομάδα FLAME της Μονάδας ΜΕΤΕΟ του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και το Παρατηρητήριο για τις Δασικές Πυρκαγιές- Firewatch. Η ανασκόπηση, η οποία εκδίδεται για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, εστιάζει στις σημαντικότερες πυρκαγιές του 2026, παρουσιάζοντας τη γενική εικόνα της αντιπυρικής περιόδου, στις πυρομετεωρολογικές συνθήκες πριν και κατά τη διάρκεια αυτής, καθώς και στο κοινωνικό και περιβαλλοντικό αποτύπωμα των φετινών δασικών πυρκαγιών. Συμπληρωματικά, καταλήγει σε χρήσιμα συμπεράσματα και διατυπώνει συγκεκριμένες προτάσεις για μια πιο αποτελεσματική διαχείριση των δασικών πυρκαγιών από εδώ και πέρα.
Η αντιπυρική περίοδος του 2026 χαρακτηρίστηκε από καμένες εκτάσεις χαμηλότερες του μέσου όρου της τελευταίας εικοσαετίας, αλλά παράλληλα είχε και σημαντικές ανθρώπινες, κοινωνικο-οικονομικές και οικολογικές απώλειες. Σύμφωνα με το European Forest Fire Information System (EFFIS), κάηκαν περίπου 354.000 στρέμματα, ενώ, συνυπολογίζοντας και μικρότερα περιστατικά που δεν καταγράφονται από το σύστημα, η συνολική έκταση εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 400.000 στρέμματα. Σε σύγκριση με την εικοσαετή περίοδο 2006-2025, η φετινή αντιπυρική περίοδος κατατάσσεται ως η όγδοη χειρότερη σε ό,τι αφορά τις καμένες εκτάσεις και τον αριθμό των πυρκαγιών (Εικόνα 2).

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι μόλις 12 μεγάλες πυρκαγιές ευθύνονται για περίπου το 80% των χαρτογραφημένων καμένων εκτάσεων, αναδεικνύοντας για ακόμα μία χρονιά τη διαχρονική δυσκολία αντιμετώπισης των μεγάλων και σύνθετων περιστατικών. Το δεδομένο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι πυρομετεωρολογικές συνθήκες του 2026 κινήθηκαν συνολικά κοντά στα κανονικά επίπεδα στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας, επιβεβαιώνοντας πως η καταστροφικότητα των πυρκαγιών δεν εξαρτάται μόνο από τις καιρικές συνθήκες, αλλά και από την αποτελεσματικότητα της πρόληψης, την ετοιμότητα και την ικανότητα διαχείρισης μεγάλων περιστατικών. Ωστόσο, τονίζεται πως σε κάποιες από τις σημαντικές πυρκαγιές υπήρχαν ακραίες συνθήκες ανέμου που δυσχέραναν το έργο της καταστολής.
Περιβαλλοντικό και κοινωνικό αποτύπωμα
Παρόλη τη μείωση των καμένων εκτάσεων, η φετινή αντιπυρική περίοδος είχε ένα ιδιαίτερα σημαντικό κοινωνικό και περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Ειδικότερα:
Οι σημαντικότερες πυρκαγιές του 2026
Τέσσερις (4) είναι οι πυρκαγιές που είτε λόγω έκτασης, είτε λόγω των περιβαλλοντικών επιπτώσεών τους ή των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους, εγείρουν μεγαλύτερη ανησυχία για φέτος. Ειδικότερα:
Θετικά σημεία, αδυναμίες και προτεραιότητες για το μέλλον
Η φετινή περίοδος ανέδειξε αρκετές θετικές εξελίξεις, όπως η αποτελεσματική αρχική αντιμετώπιση της πλειονότητας των πυρκαγιών, η ενισχυμένη αξιοποίηση επίγειων δυνάμεων και η περαιτέρω βελτίωση της διερεύνησης των αιτιών από τη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού του Πυροσβεστικού Σώματος.
Ωστόσο, διαπιστώνονται ακόμα σημαντικές αδυναμίες στην πρόληψη, τον επιχειρησιακό συντονισμό και στην αντιμετώπιση μεγάλων πυρκαγιών. Ανησυχία προκαλεί η συμβολή του δικτύου μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην εκδήλωση ιδιαίτερα καταστροφικών περιστατικών, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη στοχευμένων μέτρων πρόληψης και ενίσχυσης της ευθύνης των αρμόδιων διαχειριστών. Παράλληλα, εξακολουθεί να απουσιάζει ένα ολοκληρωμένο και διαφανές σύστημα καταγραφής του πραγματικού κόστους των πυρκαγιών και των δαπανών σε πρόληψη, καταστολή και αποκατάσταση.
Ο νέος νόμος 5281/2026 («Ενεργή Μάχη») αποτελεί μια σημαντική θεσμική εξέλιξη, ενσωματώνοντας αρκετές από τις προτάσεις που έχουν διατυπωθεί διαχρονικά από το WWF Ελλάς για τη συνολική διαχείριση των δασικών πυρκαγιών. Η ουσιαστική εφαρμογή του, ωστόσο, αποτελεί πλέον το βασικό ζητούμενο. Στην κατεύθυνση αυτή, η φετινή ανασκόπηση αναδεικνύει ως βασικές προτεραιότητες τις ακόλουθες δράσεις, μέρος των οποίων προβλέπονται και στον νέο νόμο:
του Στέφανου Σταμέλλου
Ένα
ερώτημα που με απασχολεί εδώ και χρόνια -το έχω ξαναγράψει- είναι γιατί
η πολιτική οικολογία δεν καταφέρνει να αποκτήσει στην Ελλάδα τη θέση
που της αναλογεί. Γιατί, ενώ η οικολογική κρίση γίνεται ολοένα και πιο
απειλητική για την κοινωνία, η πολιτική οικολογία παραμένει στο
περιθώριο της πολιτικής σκηνής, χωρίς ουσιαστική κοινοβουλευτική
εκπροσώπηση.
Μια
πρώτη εξήγηση βρίσκεται στην πολυδιάσπαση της λεγόμενης Αριστεράς και
Κεντροαριστεράς – σοσιαλδημοκρατίας, για μένα. Πολλοί πολίτες που
ανησυχούν για το περιβάλλον, την κοινωνική δικαιοσύνη και την ποιότητα
ζωής αναζητούν πολιτική έκφραση μέσα σ’ αυτούς τους χώρους. Εκεί
εναποθέτουν τις προσδοκίες τους, θεωρώντας ότι η οικολογία αποτελεί ήδη
μέρος της πολιτικής τους πρότασης.
Όμως πιστεύω ότι υπάρχει ένα βαθύτερο πρόβλημα. Η πολιτική οικολογία δεν κατάφερε να διαμορφώσει, με επάρκεια και συνέπεια, τη δική της διακριτή ιδεολογική ταυτότητα. Και εδώ βρίσκεται μια ουσιαστική σύγχυση: η οικολογία στην Ελλάδα ταυτίζεται περισσότερο με τον περιβαλλοντισμό.
του Γιάννη Σχίζα, Ποντίκι, 5.11.2026
Ήταν προχωρημένος Νοέμβρης του 1991, κι είχε πέσει πολύ χιόνι στην Αττική – κάτι που ήταν πραγματικά ασυνήθιστο. Ο Υμηττός αλλά και οι υπώρειες εκτάσεις είχαν ασπρίσει, κι αυτό έδινε μια μοναδική και πρόσχαρη αίσθηση στους ανθρώπους. Ο πατέρας μου, ηλικίας 94 χρονών τότε, θυμήθηκε αυτά που είχαν συμβεί , εδώ και πολλά χρόνια . «Ανοίξαμε δρόμο με τα φτιάρια», μου έλεγε. «Ήταν 50 χρόνια πριν και ο χειμώνας του 41-42 ήταν βαρύτατος, ο λιμός αφάνισε τους πολύ νέους και τους πολύ γέρους. Οι άνθρωποι υπέφεραν στις μεγάλες πόλεις , καθώς οι Γερμανοί είχαν σηκώσει όλη την παραγωγή σχεδόν από την επαρχία, αποβλέποντας να την χρησιμοποιήσουν για το στρατό τους, που μετά την εισβολή στη Σοβιετική Ένωση τον Ιούνιο του 1941 πέρναγε δύσκολες μέρες». Συνολικά εκείνο το χειμώνα, στην Αθήνα και στον Πειραιά, πέθαναν περίπου 50.000 μικρά παιδιά – άμεσα, είτε από έλλειψη τροφής, είτε έμμεσα, από ασθένειες.
Από την άλλη πλευρά ο Αδόλφος Χίτλερ επιδαψίλευε επαίνους
για τον ελληνικό στρατό : “Χάριν της ιστορικής αληθείας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι
Έλληνες, εξ’ όλων των αντιπάλων οι οποίοι με αντιμετώπισαν, πολέμησαν με
παράτολμο θάρρος και ύψιστη περιφρόνηση προς τον θάνατον”, έλεγε στις 4 Μαΐου του 1941 στο Ράιχσταγκ : Αλήθειες άσφαιρες, περιττές, χωρίς ουσιαστικό
νόημα.
Οι Γερμανοί είχαν εκδώσει πλαστά χαρτονομίσματα, που σταδιακά έχαναν μέρος της αξίας τους – μέχρι που αυτή σχεδόν εκμηδενίστηκε. Ύστερα ήλθε ο αντιπραγματισμός,
Όπως ανέφεραν οι διοργανωτές, οι
κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται «εν μέσω αυξανόμενων ανησυχιών για τις
επιπτώσεις της επέκτασης των κέντρων δεδομένων στις τοπικές κοινότητες, τις
δημόσιες υποδομές, τη γη, τους υδάτινους πόρους και την ενεργειακή κατανάλωση,
καθώς και στη στέγαση, την απασχόληση και το κόστος διαβίωσης».
Οι Δημοκρατικοί εξασφάλισαν τον
έλεγχο του αμερικανικού Κογκρέσου με σαρωτική εκλογική νίκη, υποσχόμενοι να
αναστείλουν την περαιτέρω ανάπτυξη κέντρων δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης .
Αντίθετα, οι Ρεπουμπλικάνοι θεωρήθηκε ότι ενθάρρυναν τις αμερικανικές
επιχειρήσεις να κατασκευάζουν κέντρα δεδομένων χωρίς ουσιαστικούς περιορισμούς.
Οι ψηφοφόροι στις ΗΠΑ, αλλά και πολλοί Ευρωπαίοι, εκφράζουν
Ένα βιβλίο για παιδιά, δασκάλους, γονείς, όλους εμάς που θέλουμε να μάθουμε πόσο πολύτιμες είναι οι πέτρες που βλέπουμε στοιβαγμένες ολόγυρά μας
Κείμενα: Ροδούλα Παππά
Εικονογράφηση: Κώστας Μαρκόπουλος
Το βιβλίο αυτό αποτελεί μέρος μιας προσπάθειας να διαφυλαχθεί η τέχνη της ξερολιθιάς· να προστατευθούν οι ξερολιθικές κατασκευές από την καταστροφή και τη μη αναστρέψιμη αλλοίωση· να ενημερωθούν μικροί και μεγάλοι για την αξία της ξερολιθιάς στη σύγχρονη εποχή. Απευθύνεται κυρίως στους κατοίκους και στους επισκέπτες των τόπων εκείνων όπου επί αιώνες οι άνθρωποι βάσισαν την επιβίωσή τους στην πέτρα.
Η πέτρα συγκρατούσε τη γη από την οποία τρέφονταν, η πέτρα προστάτευε από ξηρασία και πλημμύρες, με πέτρα στεγάζονταν οι ίδιοι οι άνθρωποι και τα ζωντανά τους, με πέτρα ήταν στρωμένοι οι δρόμοι τους.
Στόχος όλων όσων συμβάλαμε στη δημιουργία του βιβλίου αυτού ήταν να μοιραστούμε με τα παιδιά τον θαυμασμό και την αγάπη μας για τον «χειροποίητο» τόπο μας. Επίσης, να τα παροτρύνουμε να αποκτήσουν, καθώς μεγαλώνουν, απλές τεχνικές γνώσεις. Αν ανακτήσουμε το ένστικτο του να βάζουμε κάθε πεσμένη πέτρα στη θέση της, θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε όσα είχαμε την τύχη να μας κληροδοτηθούν και να τα αξιοποιήσουμε με τρόπο που αρμόζει στις σημερινές και στις μελλοντικές ανάγκες.
Θα θεωρήσουμε ότι η προσπάθειά μας έχει πετύχει, όταν τα ίδια τα παιδιά αισθανθούν την ανάγκη να τη συνεχίσουν, να την εντάξουν στη ζωή τους.
Το βιβλίο απευθύνεται σε ηλικίες 4 έως 11 ετών και φιλοξενεί δύο παράλληλα κείμενα: το ένα, πολύ σύντομο και απλό, απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας και πρώτης σχολικής ηλικίας· το μεγαλύτερο σε έκταση κείμενο απευθύνεται σε μεγαλύτερα παιδιά του Δημοτικού, σε γονείς και δασκάλους, καθώς και σε μέλη περιβαλλοντικών φορέων που κάνουν δράσεις σχετικές με την ξερολιθιά.
H
γραφειοκρατία των παραγωγικών δυνάμεων - Δομές, εξουσία και εξάρτηση στο
«Κεφάλαιο» του Καρλ Μαρξ
Εισαγωγή:
Ευστράτιος Τζαμπαλάτης
Σελίδες: 1374, Τιμή: 21.20 ευρώ
ISBN: 978-618-5934-19-4
Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Υψικάμινος η οικονομική,
πολιτική και φιλοσοφική μελέτη του Αντώνη Χαριστού Γιατί οι εργάτες δεν
είναι το επαναστατικό υποκείμενο: H γραφειοκρατία των παραγωγικών δυνάμεων - Δομές,
εξουσία και εξάρτηση στο «Κεφάλαιο» του Καρλ Μαρξ.
Οι κλασικοί του μαρξισμού υπέδειξαν την εργατική τάξη ως το εν δυνάμει επαναστατικό υποκείμενο της ιστορίας, στην προοπτική της κοινωνικής απελευθέρωσης. Αυτή η θέση δεν τεκμαίρεται στον ιστορικό χρόνο, ούτε και επιβεβαιώνεται στον καταμερισμό εργασίας, σε ένα ορισμένο επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών σχέσεων. Κι όμως, επί δεκαετίες «χτίστηκαν» κομματικές και συνδικαλιστικές καριέρες, και συντηρούνται μέχρι σήμερα, στο όνομα αυτής ακριβώς της προοπτικής, σε πλήρη αντίθεση με τα συμφέροντα των εργατών. Πρόκειται για ψευδαίσθηση, η οποία ακυρώνεται στον τρόπο με τον οποίον κατασκευάζεται ο δημόσιος λόγος και ο ιδιωτικός χώρος στα αφηγήματα των αστικών σχέσεων εξουσίας.
Ποντίκι, 5.10.26
Ο ιστορικός Τίβερης είναι ένα από τα ενδιαφέροντα ποτάμια της Ευρώπης, όπως είναι για τη Γαλλία
ο Σηκουάνας ή ο Τάμεσης για την Αγγλία.
Ο Τίβερης πρόκειται εντός της 6ετίας 2027-2032 να αποκτήσει τις
ποιότητες εκείνες που θα τον κάνουν κολυμβήσιμο: Αυτή είναι μια νέα είδηση
που εν μέσω της κατήφειας των καιρών αντλούμε από τον ιστότοπο των Πρασίνων.
Τα
ποτάμια είναι από τα μεγάλα θέματα της εποχής μας, που μάλιστα απειλούν
με πολέμους. . Δεν εννοούμε φυσικά τα ‘ποτάμια’ που σχηματίζονται «αυθορμήτως» ,
συνοδεύοντας μετεωρολογικά φαινόμενα και
καταλήγοντας σε ευκαιριακούς χειμάρους
στην Μάνδρα, στο Πήλιο, στη
Θεσσαλία, στη Σύμη και αλλαχού : Εννοούμε τα τακτικά ποτάμια, που ακολουθούν τις καιρικές διακυμάνσεις,
που είναι χρήσιμα για την υδροηλεκτρική
ενέργεια ή τη συμβολή τους στην άρδευση ή ύδρευση , που ενδεχομένως συνδέονται
με το rafting (κατάβαση ποταμού), παρά τις απόψεις περί θερμοκηπίου. Από την
ανάλυσή μας εξαιρούμε ποτάμια όπως ο Καλαμάς, που στάθηκε εμπόδιο στην κάθοδο
του Ιταλικού Στρατού στις πρώτες ημέρες του πολέμου του 1940, ο οποίος Καλαμάς δεν μπορούσε να βρεθεί από τους Ευρωπαίους σε χάρτες της εποχής λόγω
του μικρού μεγέθους του – και της ανυπαρξίας Google την εποχή εκείνη….
Ποταμώ
ουκ έστιν εμβήναι δις τω αυτώ
Ο Ηράκλειτος, ο επονομαζόμενος «Σκοτεινός», έλεγε ότι «δεν μπορείς να μπεις στο ίδιο ποτάμι για δεύτερη φορά», στη δε καθομιλουμένη λέμε τη φράση «άνω ποταμών» για να δηλώσουμε κάτι παράλογο ή αφύσικο.
Κυβερνοεπιθέσεις σε 11 χώρες απασχολούν τις αρχές, αλλά πολύ περισσότερο το καταναλωτικό κοινό....Οι επιθέσεις αυτές υψώνουν την θερμοκρασία του κρέατος και των υπολοίπων τροφίμων στους 50 βαθμούς, οπότε μερικά λεπτά αρκούν για την θέση των τροφίμων σε κατάσταση αχρηστίας...
Και ενώ όλα αυτά γίνονται, ενώ η εικόνα των υπαλλήλων να επιλέγουν και να πετάνε τα άχρηστα τρόφιμα έκανε την εμφάνισή της, τελικά ΚΑΜΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ δεν πραγματοποιείται μέσω του χάρτινου ή ηλεκτρονικού τύπου !
Το μυστήριο πυκνώνει - εκτός αν η σιγή προκρίνεται από τις αρχές σαν μέσο αντμετώπισης της άθλιας αυτής πρακτικής....