του Γρηγόρη Κλαδούχου.
1. ΚΙΝΗΜΑ: Η συμφωνία στην εννοιολογική υπόσταση των λέξεων είναι η πιο παραγωγική στιγμή της σκέψης. Αν και δεν έχει οριστικοποιηθεί ο όρος κίνημα, ακόμα και πνευματικό ή καλλιτεχνικό θεωρείται αυτό που αφετηριακά αμφισβητεί και που αυτοσυγκροτείται, αυτοεκπαιδεύεται κατά την δράση του, μπορεί να είναι μια ροή ταυτότητας με απαίτηση επίτευξης ενός στόχου που αναστοχοποιεί.
2. ΣΕΡΒΙΑ – «ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΛΙΣΤΑ»: Το κίνημα “φοιτητική λίστα” στην Σερβία στην πορεία του διαμόρφωσε μορφή κυβερνητικής διεκδίκησης. Χωρίς να ανατρέχουμε σε φωτογράφηση των εξελίξεων, ξεκίνησε με περιορισμένους στόχους ένα ελάχιστο πρόγραμμα. Στην Σερβία τώρα αναζητούν το ποιος και το τι της επόμενης ημέρας. Εκεί παρήχθησαν μεθοδολογικές επινοήσεις συγκρότησης με ισχυρή θεματικοποίηση του εμπειρισμού. Απέδειξε την παθολογία των κινημάτων: το έλλειμμα προγραμματικής πολιτικής παιδείας. Αυτό που είναι γενικό υστέρημα όχι μόνο κινημάτων αλλά και της πολιτικής. Δεν γνωρίζουν ότι ο προγραμματισμός διακρίνεται σε κοινωνικής αμεσότητας, κυβερνητικό και στρατηγικό. Η ιστορία έχει δείξει ότι πολλές πρωτοβουλιακές τομές εκφυλίζονται, υποκαθιστώντας τις δομές και τον λόγο που ήθελαν να αντικαταστήσουν. Στην περίπτωση της Σερβίας, προαπαιτούμενο από την ιστορία είναι οι διανοούμενοι, οι φοιτητές, οι τεχνοκράτες να μορφωθούν, ώστε να γίνουν διανοούμενοι της αλλαγής: Α. Να απελευθερωθούν από περιοριστική πολιτική του “all inclusive”. Περιόρισαν την κοινωνική σφαίρα άντλησης και παραγωγής αντιπροσώπων. Αυτή η καινοτομική διαιρετική διαδικασία ανάθεσης είναι μια στρατηγική ακαθόριστης ολότητας. Β.
