oikologein
Για όσους πάνε γυρεύοντας στο χώρο της Οικολογίας και του Πολιτισμού. Υπό τη διαχείριση του Γιάννη Σχίζα
Ημέρες ορειβασίας
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026
Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026
Μισθολογικές αμοιβές και νέο καθεστώς συλλογικών συμβάσεων*
Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ Οικονομικών-Ερευνητής, https://ytoliosblog.wordpress.com,
Βασική πηγή κερδοφορίας και πλουτισμού της Οικονομικής Ολιγαρχίας και γενικότερα της αστικής τάξης, είναι κυρίως οι κυβερνητικές αποφάσεις Εισοδηματικής Πολιτικής μισθών, συντάξεων και κοινωνικών δαπανών, οι κερδοσκοπικές χρηματιστηριακές και άλλες δραστηριότητες, καθώς και τα συστήματα οργάνωσης της εργασίας και οι αντιστάσεις του συνδικαλιστικού κινήματος. Στην δεκαετία της κρίσης και των Μνημονίων (τα οποία σημειωτέον τα ψήφισε όλα η ΝΔ), έγινε κυριολεκτικά η …«σφαγή των αμνών»! Τα εισοδήματα των μισθωτών, συνταξιούχων και λαϊκών στρωμάτων, υπέστησαν συντριβή. Ωστόσο και μετά την τυπική λήξη του Γ’ Μνημονίου (2018) και την ανάληψη διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ (2019) εφαρμόστηκε ουσιαστικά ίδια σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική. Σύμφωνα με μελέτη του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, ενώ το 2009 ο μέσος ετήσιος μισθός σε όρους αγοραστικής δύναμης (22.107 €) αντιστοιχούσε στο 91,8% του μέσου ευρωπαϊκού (24.087 €), το 2019 η αναλογία αυτή μειώθηκε στο 61,2% (18.204 € στην Ελλάδα έναντι 29.738 € στην ΕΕ) και το 2024 ακόμα χαμηλότερα στο 59,1% (21.486 € στην Ελλάδα έναντι 36.382 στην ΕΕ).[1] Αλλά και το 2025, σύμφωνα με τα στοιχεία της Έκθεσης Εργάνη,[2] η κατάσταση δεν αλλάζει αφού το 28,27 των εργαζόμενων είχε μικτές αποδοχές κάτω και γύρω από τα 880 ευρώ που είναι ο κατώτατος μισθός, ενώ το 8,23% έχουν μεικτό μισθό από 901-1000 € και το 24,29% είχε μεικτό μισθό από 1001-1200 €.
Ο Νίκος Ζήβας και το αλάτι
Του Γιάννη Σχίζα
Ο Νίκος Ζήβας που πρόσφατα χάσαμε, είχε μια καλλιτεχνική ιδιοσυγκρασία που ζυμώθηκε με την πολύχρονη δημιουργική παρουσία του στην Ιταλία και πήρε ιδιαίτερη μορφή με τα εγχώρια έργα
του- ανάμεσα στα οποία είναι διακριτό το έργο που δείχνει το μαρτύριο του
Σίσυφου. Ο πατέρας Ζήβας, συλλέκτης αντικειμένων , πραγματικός επιστήμων-ερασιτέχνης (!), τον είχε προικοδοτήσει με τα κατάλοιπα των
νεοκλασικών της Αθήνας, με ακροκέραμα, γενικώς με πηλοτεχνήματα, με κατασκευές
από μάρμαρο και σίδερο και άλλα σκόρπια αντικείμενα , που προέκυπταν μετά από το κύμα των κατεδαφίσεων της εποχής
της αντιπαροχής. .Η γκαλερί του Νίκου
Ζήβα στο Μαρούσι είχε σαν πρώτη ύλη αυτά
τα αντικείμενα και ήταν ένα σωστό
κόσμημα του χώρου, καθώς διέθετε τα πιο
πρωτότυπα έργα τέχνης, χωρίς να παραβλάπτει την αίσθηση και την έννοια της
λιτότητας. Ο Νίκος Ζήβας συναρμολογούσε μορφές και σώματα, έγραφε πυκνά άρθρα για την εποχή μας – διαβλέποντας
γεωπολιτικά αδιέξοδα και σκιαγραφώντας
διεξόδους. Κι ακόμη, δεν δίσταζε να φιλοξενεί τις πλέον τολμηρές εκδηλώσεις.
Μία από αυτές αφορούσε το αλάτι, που έγινε στις αρχές του Σεπτεμβρίου του 2020.
ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Καλλιτεχνική και ιστορική αδεία, το αλάτι είναι επιθυμητό και ιδιαίτερα ελκυστικό , αν ξεχάσουμε το γεγονός ότι στη σύγχρονη εποχή συμβαίνει να υπερκαταναλώνεται και να συμβάλλει στην υπέρταση... Αυτό θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν το γενικό συμπέρασμα μιας εκδήλωσης που έγινε από την γκαλερί Νίκου Ζήβα, με τη συμμετοχή της Αννίτας Πατσουράκη, του Ηλία Μαμαλάκη και του Νίκου Κορδόση, με την υποστήριξη του Δήμου Χαλανδρίου, σε κοντινό χώρο του Ιδρύματος Χατζηκώστα.
Η εξόντωση ενός ήρωα της Πολεμικής Αεροπορίας από τον ΙΔΕΑ
Το Αρχείο Ιστορίας και Τέχνης - Το Αρχείο Πολέμου
σας προσκαλεί
Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026 στις 19:30 ώρα Ελλάδος
Στην ομιλίατου Γιάγκου Βουτσινάμε τίτλο «Δημήτρης Βουτσινάς: Η εξόντωση ενός ήρωα
της Πολεμικής Αεροπορίας
από τον ΙΔΕΑ»
Ζωντανή παρουσίαση
Μυθυμνής 36, Πλατεία Αμερικής, Αθήνα 112-52
Τηλ. 2108676390 Κινητό 306998088220 (Maka Dokhnadze)
και παρουσίαση μέσω Zoom
Time: Feb 15, 2026 07:30 PM Athens
Join Zoom Meeting
https://us02web.zoom.us/j/84472111694?pwd=lkZbEgBX7NXdjQSTsAdgxQcu6A2Zx1.1
Meeting ID: 844 7211 1694
Passcode: 837572
Περίληψη
Τον Δεκέμβριο του 1965 αυτοκτόνησε ο Υποπτέραρχος Δημήτριος Βουτσινάς. Στην παρουσίαση αυτή θα παρουσιάσουμε τον ανώτατο αυτό αξιωματικό της Πολεμικής Αεροπορίας και την ηρωική του δράση στη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, 1940-41 και εν συνεχεία στη Μέση Ανατολή. Θα μιλήσουμε επίσης για τη συμβολή του στον εκσυγχρονισμό και την εξυγίανση του Σώματος από τους συνωμότες της πλεκτάνης της Δίκης των Αεροπόρων και την προσφορά του στην προστασία της Κύπρου από την Τουρκική απόβαση το καλοκαίρι του 1964,
Βάλτερ Μπένγιαμιν (Walter Benjamin): Πολυκλινική
|
ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΜΕ ΤΙΤΛΟ « ΕΦΗΒΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ»
ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΜΕ ΤΙΤΛΟ « ΕΦΗΒΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ»
Στις 11 Φεβρουαρίου 2026 συμπληρώνονται πενήντα χρόνια πό την πρώτη ατομική έκθεση ζωγραφικής του Κώστα Ευαγγελάτου στην Αθήνα, με τίτλο «Εφηβική Δημιουργία». Η έκθεση είχε διοργανωθεί στο ν εκθεσιακό χώρο του Κέντρου Επιστημονικών Ομιλιών, Μορφωτικό Κέντρο Κ.Ε.Ο., στο αρχοντικό κτίριο του Μιχαήλ Βόδα. Παράλληλα είχε παρουσιαστεί και η δεύτερη ποιητική του συλλογή «Στα ίχνη της Αυγής, Ποιήματα 1973-75», με προλογικό σημείωμα του Κώστα Κριτσίνη, Εκ. Αθήνα 1976. Η ευρεία παρουσίαση των έργων του είχε καθοριστική σημασία για την μετέπειτα διαχρονική και διεθνή πορεία του.
Βλ: Φωτογραφίες από τα εγκαίνια της έκθεσης και Βιογραφικό
Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026
Η Μαρία Οικονομοπούλου συζητά με την Αγγελική Δουβέρη
|
|
|
|
|
|
|
«Νησιωτικότητα και Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική» Ανθρώπινη ανάπτυξη, κοινωνική ευημερία και διακυβέρνηση στη νησιωτική Ελλάδα
Μυτιλήνη, 14 Φεβρουαρίου 2026 Αίθουσα Επιμελητηρίου Λέσβου
Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση μιας βιώσιμης και ανθρωποκεντρικής αναπτυξιακής στρατηγικής που θα λαμβάνει υπόψη της το νησιωτικό χαρακτήρα της χώρας και τη μοναδικότητα κάθε νησιού αποτελεί προτεραιότητα για την προστασία και την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και ευημερίας όλων των κατοίκων και των τοπικών κοινωνιών.
Αυτός είναι ο λόγος που εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, των περιφερειακών αρχών, των πολιτικών κομμάτων, των επιχειρήσεων, της ακαδημαϊκής και ερευνητικής κοινότητας αλλά και των κινημάτων πολιτών, στο πλαίσιο μίας νέας διαμορφούμενης σύμπραξης, συναντιούνται στη Μυτιλήνη, το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026, για να συζητήσουν τα προβλήματα που έχουν ανακύψει αλλά κυρίως τις παρεμβάσεις που πρέπει να δρομολογηθούν για την αντιμετώπισή τους στο πλαίσιο μιας Εθνικής Στρατηγικής για τη Νησιωτικότητα.
|
Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, ΕΓΓΟΝΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ
Το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος»
ανακοινώνει την απώλεια του Ελευθέριου Βενιζέλου, εγγονού του μεγάλου
πολιτικού, πρ. Βουλευτή Χανίων, επίτιμου Προέδρου, Μεγάλου Ευεργέτη και Εταίρουτου
Ιδρύματος.Ο εκλιπώνήταν το τελευταίοεν ζωή από τα τέσσερα εγγόνια του
Βενιζέλου.
Από τη σύσταση του Εθνικού Ιδρύματος «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος», το2000, υπήρξεπολύτιμος
συμπαραστάτης του με συγκινητική αφοσίωση. Η συμβολή του ίδιου και της συζύγου
του, Λίλης,είναι ανεκτίμητη.Το ζεύγος Βενιζέλου έχει δωρίσει σπάνιο μουσειακό,
αρχειακό και φωτογραφικό υλικό, καθώς καιοικογενειακά αντικείμενα και τεκμήρια,
που εμπλούτισαν το αρχείο του Ιδρύματος και τις συλλογές της Οικίας–Μουσείου
Βενιζέλου στη Χαλέπα.Έχει, επίσης, υποστηρίξεισειρά εκθέσεων, εκπαιδευτικών δράσεων
και εκδόσεων, όπως ηβιογραφία«Ελευθέριος Βενιζέλος, ο άνθρωπος, ο ηγέτης» του
Νικόλαου Παπαδάκη (Παπαδή) κ.ά.
Με την ευγένεια και τη δοτικότητα που τον διέκρινε,ο αείμνηστος
Ελευθέριος Βενιζέλοςήτανπάντοτε πρόθυμος να μοιραστεί τις αναμνήσεις του και να
συνεισφέρει με τις προσωπικές του μαρτυρίες στη διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης
και την ανάδειξη της πολιτικής κληρονομιάς του παππού του. Συνδεότανμε στενή
φιλία και αμοιβαία εκτίμηση με τοναείμνηστοΝικόλαο Παπαδάκη (Παπαδή),
πρωτεργάτη και επί 25 χρόνια Γενικό Διευθυντή του Ιδρύματος.
Η διοίκηση και το προσωπικό του Εθνικού Ιδρύματος «Ελευθέριος Κ.
Βενιζέλος» τον αποχαιρετούν με βαθύτατη συγκίνηση και εκφράζουν τα θερμά τους
συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.
Ἀλέξανδρος Βαναργιώτης: Μάξι
|
Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2026
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026
Ζήσης Σαρίκας: Οἱ τρελοὶ τῆς γειτονιᾶς
Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2026
Η επαναστατική αντι-βία στην ανατομία τού δικαίου: Ε.Λ.Α.-17Ν, η ταξική ανάλυση μιας προέκτασης
Οι Εκδόσεις Υψικάμινος διοργανώνουν την παρουσίαση της κοινωνικοοικονομικής και πολιτικής μελέτης του Αντώνη Χαριστού
«Η επαναστατική αντι-βία στην ανατομία τού δικαίου: Ε.Λ.Α.-17Ν, η ταξική ανάλυση μιας προέκτασης», την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026 και ώρα 18:00 στο παλαιοβιβλιοπωλείο Ίστωρ (Ακαδημίας 63 & Χαριλάου Τρικούπη, Αθήνα).
Για το βιβλίο θα
μιλήσουν οι:
Φάνης Παπαγεωργίου, ποιητής
Ν.Γ. Λυκομήτρος, ποιητής
Τη συζήτηση θα
συντονίσει ο οικονομολόγος Λουκάς Αναγνωστόπουλος.
Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026
Δημήτρης Τζιώτης, Ολυμπιακοί αγώνες: Η αληθινή ιστορία
ebook,
σελίδες: 541, ISBN:
978-618-5999-00-1
Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου - Ίδρυμα Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν η μεγαλύτερη εορτή της θρησκείας των αρχαίων Ελλήνων. Διεξάγονταν κάθε τέσσερα χρόνια, για περισσότερους από έντεκα αιώνες, στην ιερή πόλη της Ολυμπίας. Στα χίλια σκοτεινά χρόνια του Μεσαίωνα κάθε διάσταση της κοσμοθεωρίας του Ελληνισμού απαγορεύτηκε. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν αναβίωσαν στη σύγχρονη εποχή το 1896. Οι Αγώνες δεν αναγεννήθηκαν από τον βαρόνο Πιερ ντε Κουμπερτέν.
Πότε
πραγματικά αναβίωσαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες; Ποιος αληθινά τους αναβίωσε; Ποιος
διοργάνωσε τους τρεις πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες της νεότερης ιστορίας και πόσοι
έχουν διοργανωθεί στη χώρα μας; Γιατί δεν τιμώνται οι Ολυμπιονίκες των πρώτων
και των τρίτων Αγώνων της σύγχρονης εποχής;
Γιατί δεν
διεξάγονται μόνιμα οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα; Πού χάθηκε η αμύθητη
περιουσία που διατέθηκε για αυτόν τον σκοπό; Γιατί δεν είναι η Αθήνα η έδρα του
παγκόσμιου Ολυμπιακού Κινήματος; Γιατί χρειάζεται να μπαίνει η χώρα που γέννησε
και αναγέννησε τον θεσμό στην υποτιμητική διαδικασία της διεκδίκησης των Αγώνων
μία φορά κάθε 100 χρόνια; Γιατί δεν υπάρχει στην Ελλάδα ένα μεγάλο Ολυμπιακό
Μουσείο αντάξιο της παγκόσμιας εμβέλειας του Ολυμπισμού; Γιατί δεν μπορεί
πουθενά κανείς να περιηγηθεί στην αληθινή Ιστορία αυτού του παγκόσμιου
Κινήματος; Τις πταίει;
Σε αυτά τα
ερωτήματα δίνει απαντήσεις το νέο βιβλίο του Δημήτρη Τζιώτη «Ολυμπιακοί αγώνες:
Η αληθινή ιστορία», που δημοσιεύεται με ελεύθερη πρόσβαση σε κάθε ενδιαφερόμενο
από την ιστοσελίδα epoliteia.gr
του Ιδρύματος Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου - Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού
Δικαίου.
Ηλιουπολίτης ομογενής, ΠΟΝΤΙΚΙ,05/02/2026
του Γιάννη Σχίζα
«Ομογενής»
είναι κάποιος που ζει σε έναν άλλον χώρο από εκεί όπου γεννήθηκε ή μεγάλωσε,
αλλά διατηρεί κάποια σχέση με την τοποθεσία γέννησης – με την ιδιαίτερη πατρίδα
του, ούτως ειπείν… Εγώ περιόρισα αυτή τη γεωγραφική απόσταση και τη
χρησιμοποίησα για την περίπτωση της Ηλιούπολης και της Κυψέλης, όπου ζω σήμερα.
Έκανα λάθος;
Η
ιστορία είναι αναμνήσεις, οι αναμνήσεις μπαίνουν σε ένα μίξερ, το μίξερ
καταλήγει σε χρώματα – που κάνουν τα μεγάλα γράμματα της ιστορίας. Διάλεξα
αυτήν την ανάμνηση για να τιμήσω τη μνήμη του αδελφού μου Μιχάλη και ταυτόχρονα
να υπογραμμίσω την έκλειψη κάθε ζωντανού από την οικογένειά μου. Είμαι ο
τελευταίος των Μοϊκανών, να πάρει η ευχή!
Στην
παιδική ηλικία ο χρόνος είναι πολύ πυκνός, οι αναμνήσεις πιο περιεκτικές, οι
αναφορές στο παρελθόν πιο δυνατές. Στη συνέχεια έρχεται η μέση ηλικία, με τις
αναμνήσεις που «ξαλαφρώνουν», που πνίγονται μέσα σε πολλά και διάφορα συμβάντα,
και τέλος η μεγάλη ηλικία, όπου η μνήμη φωτίζεται επιλεκτικά και κάποια
γεγονότα ξαναγίνονται έντονα. Αυτό πιθανόν να οδηγεί στην υπερμνησία – στην
αύξηση ή επέκταση της μνημονικής ικανότητας, σε ορισμένες περιστάσεις…
Βάλτερ
Βελτρόνι
Ξεκινάω
από μια ευφυή κουβέντα που εκστόμισε ο Βάλτερ Βελτρόνι, παλιός δήμαρχος της
Ρώμης. Είπε ότι «πρέπει να ξανασκεφτούμε την πόλη όπως φαίνεται μέσα από τα
μάτια των παιδιών, από το ύψος του ενός μέτρου»… Εγώ θα διαλέξω μια εποχή στην
οποία είχα περίπου το ύψος του ενός μέτρου – λίγο πιο κάτω, λίγο παραπάνω.
Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026
«Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν»
Μετά τη θερμή αποδοχή από κοινό και κριτικούς, η παράσταση των Δημήτρη Καρατζιά - Μάνου Αντωνιάδη «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» (They Shoot Horses, Don't They?), βασισμένη στην συγκλονιστική νουβέλα του Horace McCoy, συνεχίζεται μέχρι την Κυριακή των Βαΐων (5/04) κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 20:30 στο θέατρο Εν Αθήναις.
Με εκτίμηση
Δημήτρης Καρατζιάς (6945993870)
Νταίζη Λεμπέση (επικοινωνία παράστασης)
Κ. 690 8502631,
e-mail: daisylempesi@hotmail.gr
Υ.Γ: Για να παρακολουθήσετε την παράσταση, συνεντεύξεις από τους συντελεστές ή οτιδήποτε χρειαστείτε μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας
Μετά τη θερμή αποδοχή από κοινό και κριτικούς,
η παράσταση
των
Δημήτρη Καρατζιά - Μάνου Αντωνιάδη
«Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν»
βασισμένη στην νουβέλα του Horace McCoy,
συνεχίζεται
μέχρι
την Κυριακή των Βαΐων
κάθε
Σάββατο και Κυριακή στις 20:30 στο θέατρο Εν Αθήναις,
Μετά τη θερμή αποδοχή από κοινό και κριτικούς, η παράσταση των Δημήτρη Καρατζιά - Μάνου Αντωνιάδη «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» (They Shoot Horses, Don't They?), βασισμένη στην συγκλονιστική νουβέλα του Horace McCoy, συνεχίζεται μέχρι την Κυριακή των Βαΐων (5/04) κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 20:30 στο θέατρο Εν Αθήναις.
Λίγα λόγια για το Έργο:
1932, στην «Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης*». Σε μια αποβάθρα αναψυχής, στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, δίπλα στο Χόλιγουντ, ένας ακόμη «μαραθώνιος χορού*» ξεκινάει. Δεκάδες νέοι, φτωχοί, άνεργοι και άστεγοι, θύματα της κρίσης που μαστίζει τη χώρα, διεκδικούν μια θέση. Κίνητρο το μεγάλο έπαθλο αλλά και η δωρεάν διαμονή και διατροφή για όσο κρατήσει ο χορός. Στόχος ένα καλύτερο μέλλον, μια πιο ανθρώπινη ζωή και γιατί όχι, μια καριέρα στον κινηματογράφο. Το Αμερικάνικο όνειρο!
ΜΠΡΙΖΟΛΕΣ ΚΑΙ ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ
ksipnistere 05/02/2026
Του
Γιάννη Σχίζα *
H
Τσικνοπέμπτη είναι μια θέσμιση που καλά κρατεί, που δεν χάνει την αίγλη της με
τίποτε, που με την επιτόπια παρουσία της θυμίζει την παλιά ελληνική γειτονιά.
Για τους πιο παλαιούς πάντως θυμίζει το σενάριο ενός ελληνικού έργου που
διαδραματίζεται επί γερμανικής κατοχής , και έχει σαν πρωταγωνιστή – ποιόν άλλο
– τον Θανάση Βέγγο: Ο οποίος, πεινάλας ων, παρακαλεί κάποιον ταβερνιάρη να του
επιτρέψει να πλευρίσει μια κατσαρόλα που εκπέμπει τις ηδονικές οσμές βραζόμενου
κουνελίου και εκεί, «εν φαντασία και άρτω» -καταπώς θα έλεγε ο Καβάφης- να
ζήσει την ψευδαίσθηση της κρεοφαγίας μασουλώντας ψωμί….
Έχω υπόψη μου την μπλούζα κάποιου ελληναρά που διακήρυσσε σε απλά ελληνικά «When you were discovering the meat we already had cholesterol” –
ΣΑΛΟΝΙΚΗ
|
ΚΟΙΝΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΠΑΪΡΟΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΥ ΒΥΡΩΝΑ
Με έμφαση στην συνέχιση της ήδη
αγαστής συνεργασίας, ο Σύνδεσμος Μπάϊρον για τον Φιλελληνισμό και τον Πολιτισμό
συναντήθηκε την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2026 και ώρα 11.00 το πρωί, με τον
δήμαρχο Βύρωνα Αλέξη Σωτηρόπουλο, με την ευκαιρία της επικείμενης αδελφοποίησης
με το Μεσολόγγι, στο πλαίσιο του εορτασμού των 200 χρόνων της Εξόδου.
Συμφωνήθηκε σειρά κοινών
δράσεων με τα ακόλουθα θέματα:
-Εκδήλωση αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης 22 Μαρτίου
2026, η οποία θα πραγματοποιηθεί στον
Καρέα.
-Οργάνωση ημερίδας τον Απρίλιο,
με θέμα Ο Λόρδος Βύρων στην Ινδία.
-Η προώθηση εντός του 2026, Ευρωπαϊκού Δικτύου Βυρωνικών Πόλεων, σύμφωνα


.jpg)

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
ἀποθέτει τὴν ἰδέα ἐπάνω στὸ μαρμάρινο τραπέζι τοῦ καφενείου.
Ὥρα πολλὴ παρατηρεί: ἀξιοποιεῖ τὸ χρόνο ποὺ τὸ ποτήρι —ὁ
φακός, μὲ τὸν ὅποιο θὰ ἐξετάσει τὸν ἀσθενῆ— δὲν βρίσκεται ἀκόμα
μπροστά του. Βγάζει μετὰ διαδοχικὰ τὰ ἰατρικά του ἐργαλεῖα:
στυλό, μολύβι καὶ πίπα! Τὸ πλῆθος τῶν θαμώνων συνθέτει,
ἀμφιθεατρικὰ παρατεταγμένο, τὴν ὁμάδα τῶν εἰδικευόμενων
γιατρῶν. Ὁ καφές, ποὺ τὸν ἔχει σερβίρει καὶ ἀπολαύσει
προνοητικά, χώνει τὴ σκέψη κάτω ἀπ' τὸ χλωροφόρμιο. Τὸ τί ἔχει
αὐτὴ στὸ νοῦ της δὲν ἔχει παραπάνω σχέση μὲ τὴν ἴδια τὴν ὑπόθεση
ἀπ' ὅσην ἔχει τὸ ὄνειρο τοῦ ναρκωμένου μὲ τὴ χειρουργικὴ
ἐπέμβαση. Οἱ προσεχτικὲς χαράξεις τῆς γραφῆς κάνουν τομές, στὸ
ἐσωτερικὸ ὁ χειρουργὸς μετακινεῖ κάποιους τόνους, ἀφαιρεῖ
καυτηριάζοντας τὰ σαρκώματα τῶν λέξεων καὶ παρεμβάλλει μιὰ
ξένη λέξη ὡς ἀσημένιο πλευρό. Τελικὰ τοῦ τὰ συρράπτει ὅλα μὲ
λεπτὲς βελονιὲς σὲ ἀντίστιξη, καὶ πληρώνει τὸν βοηθό του, τὸ
γκαρσόνι, σὲ μετρητά.





ΓΑΛΕ
ΜΕ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ» μοῦ εἶπε, «γιὰ νὰ θυμᾶσαι». Ὁ Μάξι —ἀπὸ τὸ
Μαξιμίλιαν— καθηγητὴς φυσικῆς ἀγωγῆς στὸ σχολεῖο, κάλυπτε
προσωρινὰ ἕνα κενὸ μερικῶν ὡρῶν ποὺ προέκυψε, λόγῳ ἀσθένειας
μιᾶς συναδέλφου. Εἶχε βγεῖ στὴ σύνταξη πρὶν μερικὰ χρόνια, τὰ
παιδιά του ἦταν μεγάλα καὶ ἐργάζονταν στὸ ἐξωτερικό. Πολὺ
ζεστὸς ἄνθρωπος. Ἤξερε σπαστὰ τὰ Ἑλληνικὰ καὶ ἤπιαμε καφὲ μιὰ
δυὸ φορὲς στὸ καφενεῖο κοντὰ στὸ σχολεῖο, λέγοντας ὁ καθένας τὰ
δικά του. Κάπνιζε πάρα πολύ, γιαυτό στὸ καφενεῖο καὶ τὸν
χειμῶνα καθόταν ἔξω. Πόζαρε χαμογελῶντας καὶ κρατῶντας μὲ τὸ
δεξί του χέρι τὸ πακέτο τῶν τσιγάρων, ἔτσι ὥστε νὰ φαίνεται
καθαρὰ τὸ χρῶμα. «Δύο κουτιά, σὲ παρακαλῶ» πρόσθεσε.

ΤΑΝ
ὁ Γαλανάκης ὁ φτωχὸς μὲ τὰ σκυλίσια μάτια καὶ τὸ στενὸ
κούτελο, ποὺ κοίταζε γύρω τριγύρω πιστεύοντας πὼς ὅλοι θέλαν
τὸ κακό του καὶ τοῦ 'στηναν παγίδες. Ἦταν ὁ θεόρατος Εὐτύχης,
μὲ κάτι φαβορίτες σὰν ἥρωας τοῦ Ντίκενς, ποὺ ἐρχόταν τὰ
μεσημέρια τῶν γιορτῶν κάτω ἀπ' τὰ μπαλκόνια μας καὶ οὔρλιαζε
«πούστηδες, ἐσεῖς τρῶτε, πίνετε καὶ γαμάτε, καὶ τὸν φουκαρᾶ τὸν
Εὐτύχη κανένας δὲν τὸν σκέφτεται». Ἦταν ὁ Παναγιώτης, ποὺ μᾶς
ἔδειχνε τὸ πουλί του μὲ μάτια ποὺ λαμπύριζαν κι ὕστερα ἄρχιζε
νὰ τὸ παίζει, ὥσπου νὰ ὁρμήσουμε πάνω του φωνάζοντας «μπούγιο».
Ἦταν ἡ ρέγκα ὁ Ἀλέκος, ποὺ νόμιζε πὼς ἦταν ὁ ναύαρχος τοῦ NΑΤΟ
Ὁράτιος Ριβέρο, κι ὅλο μᾶς ἀνακοίνωνε τὴν ἔκβαση τῶν ραντεβοῦ
ποὺ εἶχε κλείσει μὲ νεκροὺς καὶ ζωντανοὺς ἡγέτες.



