ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΘΑΣΟΥ

 Mε χαρά σας προσκαλούμε στην τρίτη αρχαιολογική διάλεξη για το έτος 2026 του θεματικού κύκλου: «ΑΙΓΑΙΟ: ΤΡΙΑ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ», που συνδιοργανώνουν το Σωματείο «ΔΙΑΖΩΜΑ» και το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Η εκδήλωση με τίτλο: «Το Αρχαίο Θέατρο της Θάσου. 1923-2023. Από την ανασκαφή στην αποκατάσταση» θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 31 Μαρτίου 2026 και ώρα 19:00 μ.μ. στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη, 11521, Αθήνα).

Ομιλητές της εκδήλωσης θα είναι οι κ.κ.:

• Σταυρούλα Δαδάκη, αρχαιολόγος, προϊσταμένη Εφορείας Αρχαιοτήτων Καβάλας
• Κωνσταντίνα Πανούση, αρχαιολόγος Εφορείας Αρχαιοτήτων Καβάλας, επιβλέπουσα του έργου
• Ιωάννα Ανδροβιτσανέα , αρχαιολόγος πεδίου
• Αγνή Καλούδη & Πηνελόπη Μαρίνου, συντηρήτριες ΤΕ, υπεύθυνες ομάδας συντήρησης
• Ιωάννης Ηλιάδης, ηλεκτρολόγος-μηχανολόγος, με ειδίκευση στον φωτισμό μνημείων

Θα ακολουθήσει θεατρικό αναλόγιο με απόσπασμα από το θεατρικό έργο «Αρχίλοχος ο Πάριος: Η ιστορία της χαμένης ασπίδας σε δύο πράξεις»

Τεχνητή Νοημοσύνη: Ευχή ή κατάρα για τη Μισθωτή Εργασία

 

Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ Οικονομικών-ερευνητής, «Εφημερίδα Συντακτών», 23/3/2026

 

Τελευταία πληθαίνουν δημοσιεύματα για την «Τεχνητή Νοημοσύνη» με κύριο φόντο τα πλεονεκτήματα από τις πολύμορφες εφαρμογές της σε όλους τους τομείς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Θα περιοριστούμε σε σύντομη εξέταση των επιπτώσεων στην απασχόληση, συνθήκες εργασίας και ποιότητα ζωής του κόσμου της μισθωτής εργασίας !

Η «Τεχνητή Νοημοσύνη» (ΤΝ) ή «Artificial Intelligence» (ΑΙ), είναι από τους πιο δυναμικούς κλάδους της επιστήμης των υπολογιστών (Πληροφορικής) και αποτελεί τον πυρήνα της «ψηφιακής επανάστασης» ή της λεγόμενης «τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης».[1] Οι εφαρμογές της καλύπτουν αναγνώριση προσώπων, αυτόνομα ρομπότ, αυτόνομα αυτοκίνητα, βιομηχανικό αυτοματισμό, γεωργία ακρίβειας, κυβερνοασφάλεια, μη επανδρωμένα σκάφη υδάτων-αέρος (drones), «σχεδίαση φαρμάκων», «μ.μ.ε.» (social media), παίξιμο παιγνιδιών (σκάκι, βίντεο-παιγνίδια, κ.ά.). Σε επίπεδο επιχειρήσεων, η ΤΝ εφαρμόζεται στη διοίκηση για μέτρηση αποδόσεων, ανάλυση χρηματοοικονομικών ροών, προώθησης πωλήσεων (marketing), τραπεζικές συναλλαγές, διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας (logistics), εκπαίδευση, ιατρική διάγνωση, επιστημονικές έρευνες, κ.ά. Κατά τις εφαρμογές της ΤΝ προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα, από κοινωνική, πολιτική και ηθική άποψη. Ειδικότερα κατά πόσο ένα σύστημα ΤΝ που ελέγχεται από εκείνους που κατέχουν οικονομική δύναμη ή ασκούν πολιτική εξουσία, μπορεί να συνοδεύεται από «ασφαλιστικές δικλείδες» για αποφυγή καταχρηστικών πρακτικών! Αυτό αφορά ιδιαίτερα το πεδίο της απασχόλησης, των συνθηκών εργασίας, των αμοιβών και εν γένει των εργασιακών δικαιωμάτων.

Παρουσίαση βιβλίου : Η πόλις

 

Ο «Πολιτισμός» πηγή δυστυχίας (Μέρος Β)

 

του Γιάννη Σχίζα

Ας ασχοληθούμε όμως με τη συμπαθή τάξη των εγχώριων – επαγγελματιών καλλιτεχνών. Εδώ η Βασιλίκα Σαριλάκη, με αφορμή τον διαγωνισμό για το Ελληνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), μας κοινοποιεί ότι «καμία από τις 16 υποψηφιότητες Ελλήνων δεν θεωρήθηκαν επαρκείς για τη θέση διευθυντή του ΕΜΣΤ με αποτέλεσμα να στρέφεται τώρα το υπουργείο σε διεθνή διαγωνισμό!».

Η ίδια μάς γνωρίζει, σε ανύποπτο χρόνο, ότι είναι εντυπωσιακή η συνολική απαξίωση του ελληνικού δυναμικού κι είναι έκδηλη πλέον η αγωνία του χώρου της τέχνης».¹⁸ «Ζητήσαμε από την τέως διευθύντρια του ΕΜΣΤ κ. Κοσκινά να μας πει τι σκέφτεται. Μας είπε λακωνικά: “Το μόνο που έχω να πω αυτήν την ώρα είναι πως θλίβομαι για αυτήν την απαξίωση του επαγγελματικού μας κλάδου”».

Και συνεχίζει η Σαριλάκη: «Πώς γίνεται να κάνεις διαγωνισμό μόνον για Έλληνες στην αρχή και μετά αλλάζεις γνώμη γιατί δεν σου κάνουν οι Έλληνες και θέλεις ξένους; Δεν είναι αυτό οπορτουνισμός; Και δεν εκθέτεις έτσι τη χώρα στο εξωτερικό απαξιώνοντας την ίδια σου την πατρίδα; Ο ξένος διευθυντής θα ξέρει την ελληνική τέχνη; Θα μπορεί να συνεννοηθεί με τους δικούς μας καλλιτέχνες και προσωπικό του σημαντικότερου μουσείου της χώρας; Θα δεχτεί να πληρώνεται με τη χαμηλή αμοιβή σε σχέση με τα δεδομένα του εξωτερικού;».

Αυτά όλα σημαίνουν ότι το ελληνικό κράτος ανοίγει ένα νέο πεδίο δόξης για τους διεθνείς μεγαλοπαράγοντες του πολιτισμού, μια νέα πηγή διεθνών εσόδων με διαδρομή από την πτωχευμένη Ελλάδα κατευθείαν στις τσέπες τους. Σημαίνει μια άλλη μορφή καταλήστευσης των περιφερειακών χωρών από τις χώρες του «κέντρου», δηλαδή από αυτές που έχουν τη δύναμη και την επιρροή να κατανέμουν τους πολιτιστικούς πόρους.

Αλλά να ήταν μόνο οι «απολαβές» από την υπόθεση του ΕΜΣΤ: Το 2017 είχαμε σε εξέλιξη την υπόθεση της έκθεσης Documenta 14, που είχε πραγματικά μεγάλη επιτυχία και παρουσιάστηκε σε δύο πόλεις ταυτόχρονα – την Αθήνα και το Κάσελ. Σε μήνυμά του ο τότε δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης τόνισε τη σπουδαιότητα της έκθεσης όχι μόνο ως μέσου αλλαγής της συμπεριφοράς του καλλιτεχνικού κόσμου, αλλά και ως μέσου τροποποίησης των τουριστικών ροών.

«Η Documenta

Γιούρι Ολέσα, Ζήλια

 

μετάφραση-επίμετρο: Νιόβη Ζαμπούκα ISBN: 978-618-5926-18-2 Σελ.: 216 Σχήμα: 12x20 εκ. Τιμή: 15,50€ Αγορά Τα πρώτα χρόνια της ρωσικής επανάστασης, στο τέλος ενός κόσμου και στην αρχή ενός νέου, δύο αντίθετες δυνάμεις βρίσκονται σε σύγκρουση: από τη μια η θετικότητα της οικοδόμησης της νέας κοινωνίας, όπου τα πλακάκια του πατώματος θα λούζονται στον ήλιο, τα χάλκινα καζάνια θα ακτινοβολούν, τα πιάτα θ’ αστράφτουν λευκά σαν τα κρίνα, το γάλα θα είναι βαρύ σαν τον υδράργυρο κι η σούπα θα αναδίδει μια τέτοια ευωδιά που θα ζηλεύουν τα λουλούδια στα τραπέζια· κι από την άλλη η νοσταλγία, η συνομωσία των χαμένων συναισθημάτων της εποχής που τελειώνει, η τελευταία παρέλαση των πρώην ανθρώπων, οι αναζητητές της ατομικής ευτυχίας, τα παράσιτα και οι κωμικές φιγούρες. Ο Αντρέι Μπάμπιτσεφ, πρότυπο του νέου σοβιετικού τεχνοκράτη, έχει περιμαζέψει στο σπίτι του τον περιθωριακό, ανασφαλή και ευαίσθητο Καβαλέροφ, ο οποίος τον ζηλεύει βαθιά αλλά παράλληλα τον περιφρονεί γιατί έχει χάσει το πάθος και την ποιητική ευαισθησία του παλιού αιώνα.

"Πασχαλινά διηγήματα" Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

 

“The Mediterranean's Hidden Coral” – Το κρυμμένο κοράλλι της Μεσογείου

 

Ντοκυμαντέρ Παραγωγής του παγκόσμιου ειδησεογραφικού δικτύου της Κίνας China Global Television Network (CGTN)

Δείτε ολόκληρο το ντοκιμαντέρ (διάρκεια 28 λεπτά)

Σε αυτή την πρώτη συνεργασία του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος με το τηλεοπτικό δίκτυο CGTN, το ντοκιμαντέρ - που έχει ήδη ξεκινήσει να προβάλλεται διεθνώς - αναδεικνύει μια λιγότερο γνωστή αλλά εξαιρετικά σημαντική πτυχή της Ελλάδας: τη σπάνια βιοποικιλότητα των θαλασσών

Η ήττα και η απογοήτευση διατρέχουν τις οικολογικές μου απόψεις

του Στέφανου Σταμέλου

Νιώθω να κρέμομαι αιωρούμενος στο χώρο της «μεταπολιτικής», με την ήττα και την απογοήτευση να διατρέχουν τις οικολογικές μου απόψεις. Οι ιδέες για μια οικολογική μετάβαση -για την κλιματική αλλαγή και δικαιοσύνη, την προστασία του περιβάλλοντος και την κρίση της βιοποικιλότητας, την διαχείριση της κρίσης σε μια πιο δίκαιη κοινωνία, την μετανάστευση, την ενεργειακή μετάβαση, την μη βία- δεν κατάφεραν ούτε στο ελάχιστο να εκφραστούν, είτε λόγω της οικονομικής κρίσης, είτε γιατί επικράτησαν τα οικονομικά συμφέροντα και οι οικονομίστικες αντιλήψεις. Και βρισκόμαστε σε μια χώρα τελευταία στην Ευρώπη σε όλους τους δείκτες…

 

Η Μεγαλύτερη Υποθήκη του Καποδίστρια Προς το Έθνος: Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να «δανειστεί» το δικαίωμα να υπάρχει!

 

Του Σπύρου Στάλια, Οικονομολόγου Ph.D

Η 25η Μαρτίου είναι η ημέρα που η Ιστορία ξεσκεπάζει τους «Επιστάτες» της Αποικίας Χρέους. Σαν σήμερα το 1821, ο λαός αποφάσισε να γίνει αφέντης στον τόπο του. Αλλά η Επανάσταση βρήκε τον μεγαλύτερο εχθρό της μέσα στα τείχη: τους κοτζαμπάσηδες και τους πολιτικάντηδες της εποχής. Αυτούς που μόλις μύρισαν το "ζεστό" χρήμα των δανείων του Λονδίνου, έσυραν τη χώρα σε δύο αιματηρούς εμφυλίους (1824-1825), μόνο και μόνο για να ελέγξουν το ταμείο της υποτέλειαςκαι να συνεχίσουν να ζουν ως τοπικοί ηγεμόνες-τοποτηρητές των ξένων συμφερόντων.Από τα 2,8 εκατομμύρια λίρες, στην Ελλάδα έφτασε λιγότερο από το 20% σε μετρητά. Τα υπόλοιπα «φαγώθηκαν» σε προμήθειες τραπεζιτών και σε αγορές άχρηστου ή πανάκριβου εξοπλισμού που δεν έφτασε ποτέ έγκαιρα (π.χ. τα ατμόπλοια).

Όταν ο Ιωάννης Καποδίστριας πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα, βρήκε μια χώρα ερείπιο και μια ελίτ που ζούσε από τις ξένες λίρες. Το δημόσιο ταμείο είχε κυριολεκτικά μηδέν αποθέματα. Οι Άγγλοι και οι Γάλλοι δεν έδιναν τις δόσεις των δανείων και οι κοτζαμπάσηδες παρακρατούσαν τους φόρους.Πριν όμως προχωρήσει στην ανασυγκρότηση, έπρεπε να δώσει μια πνευματική μάχη που μετά έγινε πολιτική και εθνική ταυτόχρονα.

Την εποχή εκείνη, η οικονομική σκέψη ήταν αιχμάλωτη των δογμάτων του Άνταμ Σμιθ και του Ντέιβιντ Ρικάρντο.

Άρτεμις Ματαφιά, «Μεγάλης Άνοιξης Αγάπη» Τραγούδια και ποιήματα για την Άνοιξη και την Πασχαλιά

 

στο Μουσικό Βαγόνι Orient Express

 

Πιστή στο ραντεβού της με την Άνοιξη, η Άρτεμις Ματαφιά καλωσορίζει και φέτος τη νέα εποχή με την παράσταση «Μεγάλης Άνοιξης Αγάπη», ένα μουσικοποιητικό ταξίδι ξεχωριστής ευαισθησίας και αισιοδοξίας.

Μετά τις sold out «Μεγάλες κυρίες τραγουδούν…», η χαρισματική τραγουδίστρια και ηθοποιός επιστρέφει στο Μουσικό Βαγόνι Orient Express και, μόνο για τη Μεγάλη Τετάρτη 8 Απριλίου, ανθολογεί ποιήματα και τραγούδια με ανοιξιάτικη διάθεση.

Σπουδαίοι συνθέτες και αγαπημένοι Έλληνες και ξένοι λογοτέχνες συνθέτουν ένα τρυφερό οδοιπορικό για την Άνοιξη, την Ελπίδα και την Αγάπη που ζωντανεύει μέσα από την ερμηνεία της Άρτεμης Ματαφιά.

Μαζί της στο πιάνο, ο Μένιος Γούναρης.

Ένα καλλιτεχνικό καλωσόρισμα της Άνοιξης και της Πασχαλιάς στο πιο μαγικό βαγόνι της Αμαξοστοιχίας-Θεάτρου το Τρένο στο Ρουφ.

«Ολοένα οι κάκτοι μεγαλώνουν
 κι ολοένα οι άνθρωποι ονειρεύονται
 σα να ’ταν αιώνιοι...»
 Οδυσσέας Ελύτης

ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ BAZAAR

 

ΑΙΓΑΙΟ : ΤΡΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΣΤΟ ΦΩς ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

 Με χαρά σας προσκαλούμε στην τρίτη αρχαιολογική διάλεξη για το έτος 2026 του θεματικού κύκλου: «ΑΙΓΑΙΟ: ΤΡΙΑ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ», που συνδιοργανώνουν το Σωματείο «ΔΙΑΖΩΜΑ» και το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Η εκδήλωση με τίτλο: «Το Αρχαίο Θέατρο της Θάσου. 1923-2023. Από την ανασκαφή στην αποκατάσταση» θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 31 Μαρτίου 2026 και ώρα 19:00 μ.μ. στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη, 11521, Αθήνα).

Ομιλητές της εκδήλωσης θα είναι οι κ.κ.:

• Σταυρούλα Δαδάκη, αρχαιολόγος, προϊσταμένη Εφορείας Αρχαιοτήτων Καβάλας
• Κωνσταντίνα Πανούση, αρχαιολόγος Εφορείας Αρχαιοτήτων Καβάλας, επιβλέπουσα του έργου
• Ιωάννα Ανδροβιτσανέα , αρχαιολόγος πεδίου
• Αγνή Καλούδη & Πηνελόπη Μαρίνου, συντηρήτριες ΤΕ, υπεύθυνες ομάδας συντήρησης
• Ιωάννης Ηλιάδης, ηλεκτρολόγος-μηχανολόγος, με ειδίκευση στον φωτισμό μνημείων

Θα ακολουθήσει θεατρικό αναλόγιο με απόσπασμα από το θεατρικό έργο «Αρχίλοχος ο Πάριος: Η ιστορία της χαμένης ασπίδας σε δύο πράξεις» του Κώστα Χατζηεμμανουήλ, συγγραφέα- ιστορικού

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑ

 

 Μια συναυλία και πολλές ακόμη δε φτάνουν, αλλά το κάτι είναι εχθρός του τίποτα. Γι αυτό το «κάτι» βρεθήκαμε εχτές, σε μια εκδήλωση «πανηγυρική», με τραγούδια, με Θεοδωράκη άφθονο, με ραπ μουσική από ελληνοκουβανικά στόματα, με εκπρόσωπο του Ρουβίκωνα, με παρόντα τον πρεσβευτή της Κούβας.

 Έπαιζε η ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης», οι φωνές των καλλιτεχνών συναγωνίζονταν η μια την άλλη , ο κόσμος εκστατικός ακροώνταν   και σιγοτραγουδούσε.Έπαιζε  στα αυτιά των Αμερικανων, λίγο πιο πάνω από το άγαλμα του Ελευθέριου Βενιζέλου, στο ΕΑΤ/ΕΣΑ.


Φύγαμε ενθουσιασμένοι έως καταχαρούμενοι, το πλήθος ήταν διατεθειμένο να κάτσει κι άλλο, αλλά οι περιστάσεις και μια πιθανή βροχή δεν το επέτρεπαν

ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ

 

του Γιάννη  Σχίζα

Πολλές παρελάσεις παρακολούθησα ή ήμουν συμμέτοχος , στον γενέθλιο τόπο μου, στην Ηλιούπολη. Πολλές απ’ αυτές γίνονταν από τα σχολεία της περιοχής, άλλες γίνονταν «στην τύχη», από περιστάσεις που δεν προσδιορίζονταν. Ήταν δεκαετία του 50 ή αρχές της δεκαετίας του 60, μερικές από τις πρώτες τις έβλεπα με συμπάθεια γιατί «εξοικονομούσαν χρόνο» σχολικό σε διάφορες προπαρασκευαστικές ενέργειες, αλλά ήμουν εχθρός των πανηγυρικών λόγων με τους οποίους ξεκίναγαν ή κατέληγαν.

Πάντως υπήρχαν τρεις παρελάσεις που δεν ετύγχαναν της επιδοκιμασίας ή αποδοκιμασίας μου: Η μια ήταν η παρέλαση της βασιλικής ύλης, απρόσμενη πραγματικά, χωρίς προετοιμασία, με τα καμαρωτά της άλογα, η άλλη η παρέλαση των ΕΣΑτζήδων , που χρησιμοποιούσαν ένα ιδιαίτερο τρόπο να πιάνονται ενώ οι μοτοσυκλέτες τους βρίσκονταν σε κίνηση.

ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ

 

Γιάννης Πατίλης: Τὰ Μικρὰ τοῦ Μεγάλου Ἀγώνα

 

Πλανόδιον - Ιστορίες Μπονζάι  planodion on 25 Μάρτιος 2026 Μιὰ ἐπίκαιρη καὶ ἄκρως ἐπείγουσα ἀνάμνηση Ἀπὸ τὴν 1η Ἰανουαρίου 2021 ἕως τὴν 8η Μαΐου 2022 τὸ ἱστολόγιον Πλανόδιον Ἱστορίες Μπονζάι δημοσίευε κάθε Κυριακὴ μιὰ μικροϊστορία ἀπὸ τὸν Μεγάλο Ἀγώνα τῆς Παλιγγενεσίας τῶν Ἑλλήνων μὲ κύρια πηγὴ τὴν Ἱστορικὴ Ἀνθολογία τοῦ Μεγάλου ἱστορικοῦ της Γιάννη Βλαχογιάννη γιὰ νὰ θυμίζει στοὺς Συνέλληνες ἀλλὰ καὶ σὲ κάθε Ἐλεύθερο Ἀγωνιζόμενο Ἄνθρωπο διδακτικὲς ἱστορίες αὐτογνωστικὲς στιγμὲς μεγαλείου ἀλλὰ καὶ ἠθικῆς πτώσης ἑνὸς ἱστορικοῦ ἔθνους. Ὁ σημερινὸς ἀναγνώστης μπορεῖ κατὰ τὴν ἐπιθυμία του νὰ ἀνατρέχει στὸ ὑλικὸ αὐτό ἀπὸ τὸν παρακάτω σύνδεσμο: 1821-Τα Μικρά του Μεγάλου Αγώνα

Κώστας Πετρουλάς: Η φυλακή των αθώων

 

Σελίδες: 784, Τιμή: 22 ευρώ
ISBN: 978-618-211-132-1
Εκδόσεις Σμίλη

 

 

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Σμίλη το νέο βιβλίο του Κώστα Πετρουλά Η φυλακή των αθώων.
Πρόκειται για ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που περιστρέφεται γύρω από έναν πολιτικό κορμό και εξελίσσεται σε δέκα κεφάλαια. Τα μέλη μιας αριστερής παράνομης Οργάνωσης λαϊκής βίας, που έχουν ήδη αποφασίσει τη διάλυσή της, κάνουν την τελευταία τους συνεδρίαση. Ο κύριος λόγος είναι να σβήσουν τα ίχνη της δράσης τους και να ιδιωτεύσουν με ασφάλεια. Υπάρχει όμως κι ένα πολύ σημαντικό θέμα που πρέπει να λύσουν. Η απόφαση να σταματήσουν τη δράση τους ήρθε μετά από κάποιο γεγονός που συνέβη μεταξύ τους. Έχουν όλοι την αίσθηση του βάρους που επωμίστηκαν αλλά και του κινδύνου που ίσως τους περιμένει στο μέλλον. Κρίνουν πως όρος απαραίτητος για να προφυλαχτούν από τις συνέπειες των πράξεών τους, είναι να μείνουν ενωμένοι. Αμφιβάλλουν όμως για ένα από τα μέλη της ομάδας, τον Διονύση. Η νύχτα κυλάει με την αγωνία να του αποσπάσουν όρκο πως δε θα τους εγκαταλείψει.

Χωρίς να αποκαλύπτεται το γεγονός που έχει φέρει τη θέση τους σε τόσο δύσκολο σημείο, αλλά και χωρίς να γίνεται φανερός ο λόγος για τον οποίο ένας σύντροφος είναι τόσο πολύτιμος ώστε να επιζητούν τη συστράτευσή του, η συζήτηση εξελίσσεται σε ένα παιχνίδι, στόχος του οποίου είναι να τον κερδίσουν με το μέρος τους.Η συνάντηση τελειώνει με τον Διονύση να δίνει τον λόγο του, πως θα είναι πιστός φίλος τους.

ΤΟ ΠΡΟΑΣΤΕΙΟ ΤΗΣ ΚΗΦΙΣΙΑΣ

 

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

 του Δημήτρη Κ. Μπάκα

 

              «Κι αν πέσαμε σε πέσιμο πρωτάκουστο  και σε γκρεμό κατρακυλήσαμε

              που καμιά φυλή δεν είδε ως τώρα   είναι γιατί με των καιρών το πλήρωμα

              όμοια βαθύ εν’ ανέβασμα μας έμελλε προς ύψη ουρανοφόρα».  Παλαμάς

Τα καριοφίλια του 21 κελαηδούν και σήμερα στην Εθνική μας μνήμη. Οι λαμπρές ώρες του γένους σέρνουν ξανά, στα έκθαμβα μάτια μας, έναν απ’ τους χορούς των θριάμβων τους. Διακόσια τέσσερα χρόνια από τότε. Σήμερα που προβάλλουν ωμές τόσες αντιθέσεις ανάμεσα στο τότε και στο τώρα. Τώρα που, κάτοχοι απείρως περισσοτέρων αγαθών, περιφρονώντας στυγνά ηθικές αξίες, ανθεί ο ανεύθυνος  και ρυπαρής λόγος, διαδίδονται εκφυλιστικά φαινόμενα και τραυματίζονται θεσμοί. Τώρα η επέτειος της εθνεγερσίας λαμβάνει ξεχωριστό νόημα. Πρέπει ν’ αποτελέσει ερέθισμα για να συγκρίνουμε καταστάσεις και ήθη. Να αναμετρήσουμε τις δυνάμεις μας. Να διασώσουμε και διευρύνουμε ό,τι είναι υγιές, αποβάλλοντας τα νοσηρά συμπτώματα, αλλά και προσπαθώντας να ξεριζώσουμε τις αιτίες τους.

Η ευθύνη μας είναι μεγάλη και η ανάδρασή  μας  υψηλό χρέος μας.

Ο εορτασμός αυτός πρέπει να είναι ύμνος, και θρήνος και λογισμός.

• Ύμνος για το θεσπέσιο εθνικό τόλμημα, που συγκλόνισε τον Ελλαδικό Χώρο συγκίνησε αισθαντικούς ανθρώπους της Ευρώπης και είχε απόληξη την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Ελλάδας.
• Θρήνος ή μάλλον μνημόσυνο, θρηνητικό, αλλά και δοξαστικό, για τις ανθρώπινες υπάρξεις, που η θυσία τους υπήρξε το βαρύ τίμημα της Εθνικής Ελευθερίας.
• Λογισμός για τις κινητήριες δυνάμεις του υπόδουλου Γένους. Την ελληνική ψυχή.

Εύλογο το ερώτημα: Πώς κατορθώθηκε η Επανάσταση; Η Επανάσταση δεν υπήρξε  ένα απλά ιστορικό γεγονός, δεκτικό ερμηνείας με κοινωνιολογικές εξηγήσεις, αλλά ήταν μια υπεύθυνη πολιτική πράξη τής ηθικής πρωτοπορίας του Έθνους.

Έχει γίνει λόγος συχνά για παλιγγενεσία του Έθνους. Η έκφραση, όμως αυτή δεν είναι ακριβής. Το Έθνος δεν είχε παύσει ποτέ να υπάρχει.

TO ΡΕΠΟΡΤΑΖ

 

Κυκλοφορεί από σήμερα το βιβλίο της Ελίζας Τριανταφύλλου, Το ρεπορτάζ (εισαγωγή Χρήστος Κρυστάλλης). Την επόμενη Παρασκευή 3 Απριλίου στις 19:00 στην ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20) η συγγραφέας θα συνομιλήσει για το βιβλίο της με τον επιμελητή του βιβλίου Χρήστο Κρυστάλλη, τη διευθύντρια σύνταξης του inside story Κατερίνα Λομβαρδέα και τον δημοσιογράφο Τάσο Τέλλογλου. ISBN: 978-618-5926-19-9  Σελ.: 160 Σχήμα: 12x16.8 εκ. Τιμή: 11,00€ Αγορά Η Ελίζα Τριανταφύλλου συμμετείχε στη δημοσιογραφική ομάδα που αποκάλυψε το σκάνδαλο των υποκλοπών και αυτό είναι και το βασικό θέμα του βιβλίου που κυκλοφορεί σήμερα. Ένας κρεοπώλης σε σουπερμάρκετ και ένας εργαζόμενος σε κατάστημα κινητής τηλεφωνίας με χαρτζιλίκι από την ΕΥΠ, επιχειρηματίες από την Ελλάδα, το Ισραήλ και τη Βόρεια Μακεδονία, υψηλόβαθμα στελέχη μυστικών υπηρεσιών, παραστρατιωτικές οργανώσεις από το Σουδάν, στελέχη της ΕΥΠ που εκπαιδεύονται στις νέες τεχνολογίες, έμποροι όπλων που λειτουργούν ως μεσάζοντες για την πώληση κακόβουλων λογισμικών και μικροβιολόγοι που κάνουν ελέγχους για την covid-19. Όλοι αυτοί δεν πρωταγωνιστούν στο αστυνομικό μυθιστόρημα που όλοι θα θέλαμε να διαβάσουμε.

Η «σχεδία» των χαρτών και της αθανασίας

 Κυνηγούμε μια άπιαστη αφθαρσία, χαρτογραφούμε με μια πυξίδα του ονείρου, καταπιανόμαστε με την τέχνη του νοήματος, γινόμαστε δάσκαλοι του δρόμου, εναντιωνόμαστε σε κερδοφόρες απελάσεις.


 Αυτά και άλλα πολλά στη «σχεδία» Απριλίου 2026 (τεύχος #143). Κυκλοφορεί από την Τετάρτη 25  Μαρτίου στους δρόμους της πόλης. 


 

«Άπιαστη αφθαρσία». Το κυνήγι της αθανασίας μέσω της επιστήμης και της τεχνολογίας αποτελεί ουτοπία, καθώς η θνητότητα είναι εγγενής στην ανθρώπινη φύση, ενώ είναι αυτή που νοηματοδοτεί και το βίο μας. «Η νέα ελπίδα προς κατανάλωση είναι ότι ο άνθρωπος θα ξεπεράσει το “αμιγώς τεχνικό” πρόβλημα της φθοράς και του θανάτου», εξηγεί, εκτός των άλλων, η συγγραφέας Σωτηρία Ορφανίδου.

 «Η πυξίδα του ονείρου». Η χαρτογραφία, αν και της έχουν χρεωθεί αρκετές διαστρεβλώσεις, ακόμα και η κακοδαιμονία του παγκόσμιου Νότου, είναι ένα απαραίτητο εργαλείο αυτογνωσίας, εκπαίδευσης, αλλά και προώθησης του βιώσιμου τουρισμού.

«Φτιάχνω την Κούκλα μου!»

 

Τελευταία Κυριακή, 29 Μαρτίου 2026, στις 12 το μεσημέρι, «Φτιάχνω την Κούκλα μου!» στο Μουσείο Κουκλοθεάτρου «Το θέατρο στ’ ακροδάχτυλα»!

«Ακολουθώ τα βήματα του Κουκλοπαίκτη, ακούω την Ιστορία του και φτιάχνω τη δική μου Κούκλα!»  Την Κυριακή 29 Μαρτίου 2026, στις 12 το μεσημέρι, «Ακολουθώ τα βήματα του Κουκλοπαίκτη, ακούω την Ιστορία του και φτιάχνω τη δική μου Κούκλα!» στο Μουσείο «Το θέατρο στ’ ακροδάχτυλα». Μικροί και μεγάλοι φίλοι του Κουκλοθεάτρου κατά την περιήγησή τους στο Μουσείο θα ακούσουν ιστορίες, θα δουν κούκλες να "ζωντανεύουν" και θα φτιάξουν τη δική τους κούκλα. *Απαραίτητη η κράτηση θέσης (τηλ.: 210 5222181, 6942420062) Τις Καθημερινές, οι δράσεις συνεχίζονται για Σχολεία μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς.

Το δίωρο Πρόγραμμα περιλαμβάνει: - Περιήγηση στους χώρους του Μουσείου, με Κούκλες που ο Κουκλοπαίκτης έφερε από χώρες μακρινές. - Αφηγήσεις για την πορεία και τη διαδρομή του

Ζήσης Σαρίκας: Τὸ χόμπι

 

planodion on 24 Μάρτιος 2026 Ζήσης Σαρίκας (Ἀφιέρωμα 18/22) Τὸ χό­μπι ΜΠΑΜΠΑΣ ἦταν μη­χα­νι­κὸς καί, ἀπὸ πί­σω, το­κο­γλύ­φος. Που­λοῦ­σε τὰ σπί­τια τῶν ἄλ­λων καὶ πλή­θαι­νε τὰ δι­κά του. Ὁ γιὸς του βγῆ­κε ἀν­τιρ­ρη­σί­ας καὶ ἀδρα­νής. Ἔχα­νε κρι­τι­κὴ τῶν πάν­των ἀφ' ὑφη­λοῦ (ὅσο τοῦ ἐπέ­τρε­παν οἱ γνώ­σεις καὶ ἡ εὐ­φυΐα του), συλ­λάμ­βα­νε μὲ κά­τι ἄλ­λους καλ­λι­τε­χνι­κὰ σχέ­δια ποὺ θὰ ἀνα­στά­τω­ναν μὲ τὴν πρω­το­τυ­πία τους τὸν κοι­μι­σμέ­νο κό­σμο, ζή­λευε τὰ ἐπα­να­στα­τι­κὰ κι­νή­μα­τα ποὺ ξε­σποῦ­σαν ἀπὸ ἀπό­κλη­ρους ἀγρό­τες σὲ μα­κρι­νὰ μέ­ρη τῆς γῆς – ἔλε­γε πὼς θὰ πή­γαι­νε νὰ ἐγ­κα­τα­στα­θεῖ ἐκεῖ (μὰ ἡ κα­λο­γε­ρι­κὴ ἦταν βα­ριά). Πάν­τα μὲ ἄπλυ­τα καὶ πρό­χει­ρα ροῦ­χα, καὶ μὲ οἰ­κο­λο­γι­κὴ συ­νεί­δη­ση· δὲν ἔχα­νε ὅμως εὐ­και­ρία γιὰ ἀε­ρο­πο­ρι­κὰ τα­ξί­δια, σὲ ἐξω­τι­κὲς χῶ­ρες καὶ ἀπά­τη­τα μέ­ρη. Καὶ βέ­βαια, ἀπαγ­κι­στρω­νό­ταν σὲ κά­θε πε­ρί­στα­ση ποὺ ἔνιω­θε νὰ μυ­ρί­ζει μπα­ρού­τι. Ὁ πα­τέ­ρας του ἔβλε­πε μὲ σι­χα­μά­ρα αὐ­τὴ τὴν πα­ρα­τε­τα­μέ­νη ἐφη­βεία. Κα­θὼς ὅμως ἦταν ἄν­θρω­πος τῆς πιά­τσας, ἦταν σί­γου­ρος πὼς σύν­το­μα ὁ ἄχρη­στος θὰ γι­νό­ταν ἄξιος διά­δο­χός του στὴ δου­λειά.        Δὲν δια­ψεύ­στη­κε. Ἤξε­ρε πὼς τὸ χό­μπι δὲν ἐμ­πο­δί­ζει τὴ δου­λειά.