|
|
Για όσους πάνε γυρεύοντας στο χώρο της Οικολογίας και του Πολιτισμού. Υπό τη διαχείριση του Γιάννη Σχίζα
|
|
Η απώλεια του Αλέκου Καλύβη και όσα ειπώθηκαν γι αυτήν, ήταν μια ευκαιρία για πολλούς να «θυμηθούν» κάτι από τη μεγάλη πορεία του μεταστάντος, κάτι που τους συνέδεε μαζί του και με το κίνημα. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης έπλεξε το εγκώμιο του φίλου , του ακούραστου αγωνιστή και αφοσιωμένου , του μειλίχιου , ευγενικού ανθρώπου , της ηγετικής φυσιογνωμίας της Αριστεράς και του συνδικαλιστικού κινήματος της χώρας, άλλοι έκαναν διάφορα – κολακευτικά σχόλια . Εγώ θυμάμαι ένα κείμενο που είχα εκπονήσει τότε, το 2015, στη συνδιάσκεψη της Λαϊκής Ενότητας στις 21-22 Νοεμβρίου, το οποίο πέρασε σχετικά απαρατήρητο μέχρι που ο Καλύβης το ανέσυρε και του έδωσε φως σε ένα εφημεριδάκι που εξέδωσε ο ίδιος. Το κείμενο λέγονταν «ΜΕΤΩΠΟ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ», και προσπαθούσε να πείσει για την ανάγκη της δημιουργίας μετώπου.
Τα
μυστήρια της Τεχνητής Νοημοσύνης
https://ppapacon.blogspot.com/2026/09/blog-post.html
Του
ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
Μια
από τις μεγαλύτερες μαθηματικές διάνοιες όλων των εποχών, ο Βρετανός Άλαν
Τιούρινγκ έθεσε τα θεμέλια της θεωρίας των υπολογιστών το 1936, εννέα χρόνια
προτού το πρώτο λειτουργικό μηχάνημα αυτού του είδους, ο ENIAC, κατασκευαστεί
στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Το 1948 υπέβαλε στο Εθνικό Ινστιτούτο
Μετρολογίας του Ηνωμένου Βασιλείου βαρυσήμαντη έκθεση με τίτλο «Σκεπτόμενες
Μηχανές», διατυπώνοντας τις πρώτες, βασικές αρχές της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ).
Κάποιες από τις προβλέψεις του ήταν ανατριχιαστικά δυσοίωνες:
«Από
τη στιγμή που θα αρχίσουν να εμφανίζονται σκεπτόμενες μηχανές, δεν θα τους
πάρει πολύ χρόνο να ξεπεράσουν τις ασθενείς δυνατότητές μας. Δεν θα κινδυνεύουν
να πεθάνουν και θα μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους ώστε να οξύνουν το
πνεύμα τους. Θα πρέπει να περιμένουμε ότι κάποια στιγμή, οι μηχανές θα
αναλάβουν τον έλεγχο», έγραφε ο Τιούρινγκ. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο πρωτοπόρος
της ΑΙ Μάρβιν Μίνσκι εμφανιζόταν βέβαιος, το 1970, ότι τα ρομπότ θα
κυριαρχήσουν πάνω στον άνθρωπο, διατηρώντας μια τελευταία ελπίδα: «Αν είμαστε
τυχεροί, θα μας κρατήσουν σαν ζώα συντροφιάς». Δύο χρόνια νωρίτερα, ο Στάνλεϊ
Κιούμπρικ εμφάνιζε, στην επική ταινία επιστημονικής φαντασίας «2001: Οδύσσεια
του Διαστήματος», το έξυπνο ρομπότ HAL 9000 να εξεγείρεται, από κάποιο λάθος,
και να σκοτώνει τους αστροναύτες χειριστές του.
Η επιστημονική φαντασία συναντήθηκε με την πραγματικότητα αυτό το καλοκαίρι. Ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης της εταιρείας OpenAI ξέφυγε από τους περιορισμούς που του είχαν επιβληθεί και πραγματοποίησε κυβερνοεπίθεση στην πλατφόρμα της γαλλοαμερικανικής εταιρείας Hugging Face. Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι ο ψηφιακός «αντάρτης» συντονίστηκε με γύρω στα 1.200 παρόμοια συστήματα που επίσης επιτέθηκαν στη Hugging Face και επιδόθηκαν σε περίτεχνες προσπάθειες να καλύψουν τα ίχνη τους. Το ερώτημα αναδύθηκε αβίαστα: Τι θα είχε συμβεί αν αυτός ο ανεξέλεγκτος στρατός ρομπότ είχε στοχοποιήσει όχι μια περιορισμένης εμβέλειας εταιρεία, αλλά ένα εθνικό δίκτυο ύδρευσης, ενέργειας, σιδηροδρόμων ή αεροπορικών πτήσεων;
Ποντίκι , 17.9.26 , Γιάννης Σχίζας
Στη
παρουσίαση του βιβλίου της Γωγώς Ατζολετάκη «Η τρίτη Άνοιξη» ήταν κυρίως
ασπρομάλληδες και γενικώς άνθρωποι που περίμεναν να ακούσουν τα όσα θλιβερά
έχει η τρίτη ηλικία. Μετά την ανάγνωση τμημάτων του βιβλίου υποθέτω ότι
ασπάστηκαν μια νέα εκδοχή.
Η
συγγραφέας δεν είχε ανάγκη μιας περίσσειας σκέψεων, δεν είχε ανάγκη να θυμίσει
το φιλικό με τον πατέρα παράδειγμα του Αινεία στην αποχώρηση από την Τροία,
γιατί προσέβλεπε σε ένα σενάριο σφικτό, περιγραφικό μιας οικογενειακής ζωής που
εξέπιπτε στο στάτους της οικογενειακής δικτατορίας.
Αυτά
για την «μικρή εικόνα». Όμως αν ασχοληθούμε με την «μεγάλη εικόνα» ,στα
ρεπορτάζ των εφημερίδων διαβάζουμε μια άλλη ιστορία : «Αφηγήσεις φρίκης»
ακούγονται για το γηροκομείο- κολαστήριο του Κορυδαλλού , από τροφίμους που
ζούσαν σε άθλιες συνθήκες ή υφίσταντο ανεξέλεγκτη βία…» Τον Φεβρουάριο του 2022
έπαιρναν το δρόμο για τις φυλακές τέσσερις από τους επτά κατηγορούμενους, που
χορηγούσαν στην πλειονότητα των ηλικιωμένων ισχυρά ηρεμιστικά «χωρίς
δικαιολογημένη διάγνωση, προκειμένου να αδρανοποιηθούν οι πνευματικές τους
λειτουργίες και να καμφθεί η κινητικότητά τους». H τροφή τους ήταν ιδιαίτερα
υποβαθμισμένη, περιείχε αποφάγια και αποτελείτο από ακατάλληλα υλικά – όπως τα
εντόσθια ζώων – ενώ για το ντύσιμο και τα υλικά καθαριότητας μπορεί να
χρησιμοποιηθεί μόνο μια λέξη- η λέξη φρίκη !
Στη
διακοπή παροχής κοινωνικών υπηρεσιών σε Μονάδας Φροντίδας Ηλικιωμένων που
λειτουργούσε στη Λυκόβρυση, καθώς και στην επιβολή χρηματικού προστίμου ύψους
61.440 ευρώ στην ιδιοκτήτρια της επιχείρησης προχώρησε η Διεύθυνση Δημόσιας
Υγείας της Περιφέρειας Αττικής.(19.2.25)
Στο
«Χωρίς οικογένεια» του Έκτορα Μαλό, στον Όλιβερ Τουϊστ και στις άλλες ιστορίες
του Ντίκενς, στον φημισμένο Γιάννη Αγιάννη του Βίκτωρα Ουγκώ, αναδύεται η
μιζέρια των γηροκομείων μιας παλιάς εποχής, οι περιγραφές προσεγγίζουν σκηνές
ακραίας εξαθλίωσης, με την πείνα , τα ρούχα χιλιομπαλωμένα , τη καθαριότητα
ανύπαρκτη..
(Kείμεο προς υπογραφή)
Η συνταγματική κατοχύρωση αυτών των ελευθεριών σημαίνει ότι η έκφραση γνώμης ή η πολιτική δράση δεν πρέπει να εξαρτώνται από τον προληπτικό ή κατασταλτικό έλεγχο των εκάστοτε κρατούντων. Όμως η τρέχουσα πρακτική των κρατικών και ευρωπαϊκών αρχών βρίσκεται πλέον στην αντίθετη κατεύθυνση.
Με ανησυχία διαπιστώνουμε πρωτοφανείς διώξεις ή απειλές διώξεων ή κυρώσεων ή διαπομπεύσεων ή άλλων απειλών αποκλειστικά για έκφραση πολιτικών απόψεων ή για πολιτικές δράσεις που απλά δεν είναι σύμφωνες με αυτές που προωθούνται από την κυβέρνηση , τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ ή την Ευρωπαϊκή Ενωση.
Ενδεικτικά και μόνο
του Γιάννη Σχίζα
Ο Παζολίνι έλεγε ότι στην Ιταλία χωρίς ΙΧ και γυναίκα, δεν είσαι τίποτε….Στην Ελλάδα ακόμη και χωρίς γυναίκα μπορούσε κάποιος να είναι κάτι, αρκεί να είχε ΙΧ…
Τις δεκαετίες 50 και 60 είχαμε ένα γηραλέο στόλο αυτοκινήτων , δια μέσου του οποίου γίνονταν πολλά, συμπεριλαμβανομένης της ερωτικής προσέγγισης υπό το ιχθυολογικό σημαίνον «καμάκι». Στη συνέχεια ήλθε το μεγάλο μπουμ , ήλθε η ανανέωση του στόλου στα 1990. Ας μην ξεχνάμε ότι είχαμε φτάσει να βιώνουμε τις συνθήκες ενός καταναλωτισμού μετακινήσεων, όπου κάποιοι Αθηναίοι μπορούσαν να πηγαίνουν ως το περίπτερο για τσιγάρα με το Ι.Χ. ή να προτείνουν (πάλι με ΙΧ) «καφέ στη Λαμία»! Όμως ο κύκλος επρόκειτο να κλείσει στα μνημόνια με τις καταθέσεις πινακίδων κυκλοφορίας και αρκετούς παλιούς «Τζιπάνθρωπους» να καταντούν από άνθρωποι του Κάμελ άνθρωποι του φίατ . Η παρακμή του ΙΧδισμού υπό συνθήκες κρίσης ήταν αναπόφευκτη, παρά το γεγονός ότι το 1987 είχε αναδυθεί μια κινηματική προβληματική - Car Free Day (Ημέρα χωρίς αυτοκίνητα) - την οποία διαδέχθηκε το μετριοπαθέστερο Car free cities,(πόλεις χωρίς αυτοκίνητα), που κρίθηκε επίσης ενοχλητικό από τους ευρωπαράγοντες ώστε να δώσει θέση στην συνετή «Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κινητικότητας»….
By dasarxeio com on 03/09/2026

Ανοικτό ξύλινο παρατηρητήριο στη λιμνοθάλασσα του Μουστού (Θέση 1), Φωτογραφία: Μονάδα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Νότιας Πελοποννήσου
Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες συντήρησης και αναβάθμισης των υποδομών ήπιας αναψυχής στην Ειδική Ζώνη Διατήρησης (ΕΖΔ) Λιμνοθάλασσα Μουστού, μια περιοχή του Δικτύου Natura 2000 με σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της βιοποικιλότητας της Ανατολικής Πελοποννήσου. Η λιμνοθάλασσα Μουστού και οι παρακείμενοι υγρότοποι αποτελούν τις κυριότερες περιοχές διαχείμασης υδρόβιων πουλιών στην Ανατολική Πελοπόννησο.
Η παρέμβαση υλοποιήθηκε από τον ΟΦΥΠΕΚΑ, μέσω της Μονάδας Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Νότιας Πελοποννήσου, με στόχο την προστασία της βιοποικιλότητας, τη βελτίωση της εμπειρίας των επισκεπτών, αλλά και την ενίσχυση της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης.
Θέλει ενισχυμένη παρουσία της Ευρώπης στο Διάστημα
Επιμέλεια Γιάννης Σχίζας, Δρόμος της Αριστεράς
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ
Μακρόν, κατά τη διάρκεια της παρέμβασής του σε διεθνή διάσκεψη για το Διάστημα, τάχθηκε υπέρ της
από κοινού διακυβέρνησης του σε παγκόσμια κλίμακα, καλώντας ταυτόχρονα την
Ευρώπη να γίνει ένας από τους «κορυφαίους παγκόσμιους παράγοντες» στο Διάστημα,
με επανδρωμένες πτήσεις εντός «δέκα ετών» και αναπτύσσοντας τις δικές της
δυνατότητες δορυφορικής επικοινωνίας.
«Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι το Διάστημα
δεν είναι πλέον καταφύγιο», επισήμανε ο Εμανουέλ Μακρόν, σημειώνοντας πως, παρά
τη διεθνή συνθήκη του 1967, το Διάστημα παραμένει το μόνο σημαντικό παγκόσμιο
κοινό αγαθό που δεν υπόκειται σε κανένα ρυθμιστικό πλαίσιο. Ο Γάλλος πρόεδρος
τάχθηκε υπέρ μίας διεθνούς διάσκεψης «για τη θέσπιση ενός σαφούς οδικού χάρτη
και για τον συντονισμό της διαστημικής κυκλοφορίας».
Ο Μακρόν τάχθηκε επίσης υπέρ της ενισχυμένης ευρωπαϊκής συνεργασίας στο Διάστημα.

Η κυβέρνηση του Ρεπουμπλικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ πρότεινε νομοθετική τροποποίηση, η οποία θα μπορούσε να καταστήσει διαθέσιμα για εκμετάλλευση σχεδόν 180 εκατομμύρια στρέμματα παρθένων δασικών εκτάσεων, επιτρέποντας παράλληλα τη διάνοιξη και κατασκευή δρόμων στις συγκεκριμένες περιοχές.
Η πρόταση αυτή σκοπό έχει να καταργηθούν διατάξεις για τη λεγόμενη «προστασία των ζωνών χωρίς δρόμους», που είχε υιοθετηθεί το 2001 από την κυβέρνηση του τότε προέδρου Μπιλ Κλίντον και απαγόρευσε οποιαδήποτε κατασκευή σε δημόσια δάση ή λιβάδια που είναι αναξιοποίητα.
Σύμφωνα με την υπουργό Γεωργίας Μπρουκ Ρόλινς, η ρύθμιση αυτή εμποδίζει υπηρεσία αρμόδια για τη διαχείριση δασών να εκτελεί εργασίες για τον περιορισμό των πυρκαγιών.
«Σε όλη τη χώρα, έχουμε δει καταστάσεις που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί –πολύ πυκνά δάση, εισβολές εντόμων και ασθένειες– να μεταμορφώνουν υγιή τοπία σε αληθινές πυριτιδαποθήκες», ανέφερε η υπουργός Μπρουκς στην ανακοίνωση που δημοσιοποιήθηκε από τις υπηρεσίες της. «Εδώ και πολύ καιρό, απαρχαιωμένοι περιορισμοί εμποδίζουν να εφαρμόζονται, σε εκατομμύρια στρέμματα δασών μέθοδοι οι οποίες βελτιώνουν την υγεία των δασών και μειώνουν τον κίνδυνο πυρκαγιών», πρόσθεσε.
Πάνω από το 95% των «ζωνών χωρίς δρόμους» εκτείνεται σε δέκα πολιτείες, όπως η Αλάσκα, η Αριζόνα, η Γιούτα και η Γουαϊόμιγκ. Μόνο τα παρθένα δάση στις πολιτείες Κολοράντο και Άινταχο δεν υπόκεινται στην κατάργηση των περιορισμών, λόγω συγκεκριμένων νομοθετικών ρυθμίσεων σε πολιτειακό επίπεδο.
Η ανακοίνωση επικρίθηκε έντονα από οικολογικές οργανώσεις και μπορεί να θεωρείται βέβαιο ότι το ζήτημα θα οδηγηθεί στις αίθουσες δικαστηρίων.
Για τη Ράντι Σπίβακ του Center for Biological Diversity, η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ «πιέζει για να εφαρμοστεί η μεγαλύτερη εξολόθρευση μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος σε δημόσιες εκτάσεις στην ιστορία των ΗΠΑ».
του Γιάννη Σχίζα
Η τέχνη είναι η κατεξοχήν δύναμη
που μπορεί να εγγυηθεί την ποιότητα και να προστατέψει το μέλλον του αστικού
περιβάλλοντος. Eίναι η πλέον κατάλληλη για να υπογραμμίσει τη προσοχή μας σε σημεία του αστικού χώρου, να αναδείξει όσα είναι ενδιαφέροντα και να αποκρύψει άλλα, να τραβήξει το βλέμμα γενικά και να μας εμβάλλει σε σκέψεις. Με
αφετηρία την προεκλογική περίοδο , η τέχνη καλείται «ανεπαισθήτως» να
διαμορφώσει το χώρο, να τον κάνει πιο ευπρόσδεκτο για τους πολίτες.
Πρέπει όμως να προσέξουμε τον όρο τέχνη : Θα πρέπει έτσι να ορίζουμε όλα τα έργα της “καλλιτεχνίας” μέσα στη πόλη .N
α αναγνωρίσουμε την ολότητα της πόλης, να στοχεύσουμε την επιδερμίδα της πόλης όπως αυτή δίνεται με επιφάνειες κάθετες, με επιφάνειες επίπεδες, με επιφάνειες «υποπόδειες». Να αναγνωρίζουμε έτσι τις κτιριολογικές δομές, τις διακοσμήσεις με αγάλματα και εικόνες παντός είδους, τις διακοσμήσεις καθέτων επιφανειών με γκράφιτι , τις διακοσμήσεις επιφανειών που πατάμε με τα πόδια μας(επιδάφεια τέχνη), τις εγκαταστάσεις(installations), ακόμη και τη μουσική που μπορεί να έρχεται στα αυτιά μας στον αστικό ιστό. Nα αναγνωρίσουμε ταυτόχρονα και εκείνες τις δομές της διαχείρισης του νυκτερινού φωτός – που πρέπει να κινούνται μεταξύ του θάμβους και του αδύναμου ή παραπαίοντος φωτισμού - έτσι ώστε να μην τραυματίζουν την όραση με τις ορδές φωτονίων ούτε να δημιουργούν ένα απειλητικό μισοσκόταδο.
|
Σελίδες: 232,ISBN 978-960-616-558-0, Τιμή: 15 ευρώ
Εκδόσεις Αγγελάκη
Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αγγελάκη το νέο βιβλίο της
Μαρίλλης ΔιαμαντήΑργοναύτης στα έγκατα της γης.
Μια δισέγγονη ακολουθεί τα ίχνη του προπάππου της, του
Παναγή.Ανάμεσα σε λίγες φωτογραφίες, σκόρπιες λέξεις και ένα βλέμμα παγωμένο
στον χρόνο κρύβεται μια ολόκληρη ζωή.Από τη Στρώμη της Φωκίδας και τα μεταλλεία
του Λαυρίου, ως το νησί Έλλις και τα ορυχεία της Γιούτα, ο Παναγής ακολούθησε
τη διαδρομή χιλιάδων Ελλήνων που εγκατέλειψαν την πατρίδα αναζητώντας μια
καλύτερη μοίρα, στην ξενιτιά των υποσχέσεων. Έναν αιώνα αργότερα, η
απόγονός του ξεκινά μια προσωπική αναζήτηση. Μέσα από αρχεία, καταλόγους
μεταναστών, ξεχασμένα έγγραφα και τις μνήμες που διασώθηκαν από στόμα σε στόμα,
ανασυνθέτει τη διαδρομή του. Και καθώς πλησιάζει τον άνθρωπο πίσω από τα
ντοκουμέντα, ανακαλύπτει πως δεν αφηγείται μόνο τη ζωή του Παναγή, αλλά και την
ιστορία μιας ολόκληρης γενιάς.
Σελίδες:
344, ISBN:
978-618-588-618-9, Τιμή: 19,80
Εκδόσεις
Όγδοο
Υπάρχουν λέξεις που δεν γράφονται απλώς για να
διαβαστούν. Γράφονται για να θυμίσουν… Οι Ψίθυροι από Μελάνι- Η επόμενη
σελίδα γεννήθηκαν κάπως έτσι, σαν μικρές φωνές που επιμένουν να ακούγονται
ακόμα και όταν όλα γύρω αλλάζουν.˙ Στο δεύτερο αυτό μέρος, οι Ψίθυροι
δυναμώνουν, φέρνουν μαζί τους εικόνες, πρόσωπα και εποχές, και τα μετατρέπουν
σε διαδρομές. Κουβαλούν μνήμες από την παλιά γειτονιά, το παλιό μισογκρεμισμένο
σπίτι, την ταβέρνα, από θεατρικά προγράμματα που πέρασαν από χέρι σε χέρι, από
γελοιογραφίες που είπαν αλήθειες εκεί που τα λόγια δεν επιτρέπονταν. Μαζί με
αυτά συνυπάρχουν και οι μεγάλες φωνές της λογοτεχνίας. Ο Δον Κιχώτης, ο Μόμπι
Ντικ, ο Νίκος Καββαδίας, ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ, ο Αλμπέρ Καμί, και δημιουργοί και
φωνές όπως ο Σαββόπουλος και ο Πασχαλίδης˙ όχι σαν μακρινά σύμβολα αλλά σαν
σκιές που περπατούν δίπλα μας.
Η απόφαση να μη βιαστεί η επανεκκίνηση του μετροπόντικα στην Κυψέλη ήταν η μόνη που μπορούσε να παρθεί για λόγους ασφαλείας σε κατοικημένο τετράγωνο.
Υπάρχουν ζημιές σε κτίρια. Το ΤΒΜ κάθεται κάτω από άλλες τέσσερις πολυκατοικίες.
Σε τέτοιο σημείο το χρονοδιάγραμμα δεν ζυγίζει με την ασφάλεια.
Ο υφυπουργός Υποδομών Νίκος Ταχιάος είπε ότι εντολή δεν θα δοθεί χωρίς απόλυτη βεβαιότητα πως δεν θα υπάρξουν νέες επιπτώσεις.
Πολιτικά και τεχνικά, αυτό είναι το σωστό. Από τις 8 Μαΐου ο μετροπόντικας είναι ακίνητος.
Ο επιμελητής τέχνης Πάρης Καπράλος σε συνεργασία με 25 εικαστικούς καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, σας προσκαλούν να επισκεφθείτε την έκθεση "Υβριδικές Ταυτότητες" και να τιμήσετε με την παρουσία σας τα εγκαίνια της τη Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου ώρες 19:00 - 22:00.
Η
έκθεση λαμβάνει χώρα σε φυσική μορφή στην Αθήνα στο χώρο τέχνης Chili Art
Gallery (Δημοφώντος 13-15, Θησείο, Αθήνα) και παράλληλα διαδικτυακά, σε
συνεργασία με την ARTgrID (https://artgrid.gr).
Η 5η
ετήσια έκθεση της πρωτοβουλίας ΑΠΕΙΡΕΣ ΜΟΡΦΕΣ του Επιμελητή Τέχνης Πάρη
Καπράλου, με φετινό θέμα «Υβριδικές Ταυτότητες» διερευνά την υβριδικότητα ως
θεμελιώδη διαδικασία πολιτισμικής εξέλιξης, όπου η δημιουργική επανάχρηση
συνδυάζει ετερόκλητα στοιχεία σε νέες ενότητες χωρίς να εξαλείφει την καταγωγή
τους.
Ο
επισκέπτης θα δει έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, φωτογραφίας, ψηφιακής τέχνης,
κολλάζ, videoart, με ιδιαίτερα μικτές τεχνικές, ready-made, objet trouvé
επηρεασμένα από κινήματα όπως η arte povera που καθιστούν την επίσκεψη στην
έκθεση μία ξεχωριστή εμπειρία.
Σημειώνεται
μεταξύ άλλων στο επιμελητικό κείμενο: "Η έκθεση «Υβριδικές Ταυτότητες»
Του Γιάννη Σχίζα
ΔΡΟΜΟΣ
ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Ήταν
η φωνή της Κύπρου, ήταν αγωνιστής εφ’ όλης της ύλης , απενοχοποίησε την έννοια
της Ένωσης – σύμφωνα με τη γνώμη της ευρωβουλευτίνας Ελένης Θεοχάρους – έγινε θεατρικός
συγγραφέας με την υπεράσπιση της ντοπιολαλιάς ως πρώτης προτεραιότητας. Χωρίς
να είναι ποιητής, έστεκε σαν φυσικός διάδοχος του αγώνα για την απειλούμενη
ελληνικότητα – θεωρητικά και πρακτικά - του κυπριακού λόγου . Ήταν ο συνεχιστής
του έργου του μεγάλου ποιητάρη του νησιού , που τον κατσάδιαζε σε μια περίπτωση
αλλά τελικά τον παραδεχόταν - του Κώστα Μόντη :
«Ελάχιστοι
μας διαβάζουν – ελάχιστοι ξέρουν τη γλώσσα μας- μένουμε αδικαίωτοι κι
αχειροκρότητοι – όμως αντισταθμίζει που γράφουμε ελληνικά».
Και
συμπλήρωνε ο Μόντης : «Είναι δύσκολο να πιστέψω- πως μας τους έφερε η θάλασσα
της Κερύνειας- είναι δύσκολο να πιστέψω- πως μας τους έφερε η αγαπημένη θάλασσα
της Κερύνειας – Πικρή θάλασσα της Κερύνειας- που πρέπει να αποσύρουμε πια –
τους στίχους που σου γράψαμε!».
Στα θεατρικά του έργα συνήθιζε να «κοροϊδεύει όλους, να μην αφήνει κανένα να ξεφεύγει από τη γραφίδα και τις εικόνες του». Έζησε μια μεγάλη ζωή, ένα μεγάλο γινόμενο όγκου γεγονότων επί τον χρόνο.
του Παντελή Οικονόμου
|
Τα στοιχεία του ΟΣΔΕΛ αποτυπώνουν τη δυναμική του δημόσιου δανεισμού και τις αναγνωστικές προτιμήσεις του κοινού
Ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Έργων
του Λόγου (ΟΣΔΕΛ) παρουσιάζει τα
συγκεντρωτικά στοιχεία του δημόσιου δανεισμού βιβλίων για το 2025, τα οποία
προέκυψαν από την επεξεργασία των δεδομένων που απέστειλαν οι δημόσιες και
δημοτικές βιβλιοθήκες της χώρας.
Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι ο
δημόσιος δανεισμός εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους
θεσμούς πρόσβασης των πολιτών στο βιβλίο, καταγράφοντας νέα αύξηση και
αναδεικνύοντας τις αναγνωστικές προτιμήσεις των αναγνωστών και των αναγνωστριών.
Συμμετοχή
βιβλιοθηκών και συγκέντρωση στοιχείων
Για τη συλλογή των δεδομένων, ο
ΟΣΔΕΛ απέστειλε επιστολή σε 247 βιβλιοθήκες (δημόσιες, δημοτικές,
παιδικές και κοινοτικές) σε όλη τη χώρα.
Από αυτές:
Η ανταπόκριση των βιβλιοθηκών
παρουσιάζει σημαντικές διαφοροποιήσεις ανά περιφέρεια, με υψηλά ποσοστά
συμμετοχής σε ορισμένες περιοχές (όπως η Δυτική καιη Κεντρική Μακεδονία) και
χαμηλότερα σε άλλες, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης της
συστηματικής καταγραφής των δεδομένων δημόσιου δανεισμού σε εθνικό επίπεδο.
| Το
«11ο Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου και Αφήγησης», ένας θεσμός με
σταθερή παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα της χώρας, που διοργανώνει το «Εργαστήρι Μαιρηβή», θα πραγματοποιηθεί και αυτή τη χρονιά, από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο 2026. |
ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΗΣ VILLA ΡΟΔΟΠΗ ART ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ.
Εγκαινιάστηκε με προσέλευση φιλότεχνων και ξενάγηση από τον ζωγράφο, λογοτέχνη, θεωρητικό της τέχνης Κώστα Ευαγγελάτο, η παρουσίαση εικαστικών αποκτημάτων της μόνιμης συλλογής έργων τέχνης στη Σύγχρονη Πινακοθήκη Villa Ροδόπη στο Αργοστόλι.
Πρόκειται για ομαδική έκθεση με εικαστικά αποκτήματα της συλλογής του Κώστα Ευαγγελάτου, ευγενικές προσφορές γνωστών δημιουργών, οικείων τους και συλλεκτών, οι οποίες όπως τόνισε με συγκίνηση αποδεικνύουν έμπρακτα την εκτίμηση, την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό που του αποδίδουν διαχρονικά οι διαπρεπείς δωρητές. Εκτίθενται φέτος ενδεικτικά έργα ζωγραφικής, γλυπτικής και χαρακτικής από εικαστικούς δημιουργούς όπως: ο Κώστας Αγγελάκης, ο Μιχαήλ Αγγελάκης, η Ντίνα Αναστασιάδου, ο Γιώργος Αναστασιάδης, ο Θέμος Αυγερινός, ο Γ. Γκύζης, η Βούλα Δασκαλοπούλου, η Ρένα Ανούση-Ηλία, ο Πέτρος Ζουμπουλάκης, η Άρια Κομιανού, ο Κυριάκος Καμπαδάκης, η Ρούλα Καραπάνου, η Δέσποινα Κουβάτσου, ο Απόστολος Κυρίτσης, ο Απόστολος Λάβδας, ο Τάκης Λουκάτος, ο Στέλιος Μαρούλης, η Μαρία Ματάλα, ο Δημήτρης Μηλιώνης, η Ζαχαρούλα Μπόγκαρντ, η Κλειώ Νάτση, η Σοφία Αράβου-Παπαδάτου, η Ρούλα Πάππας-Τσιώτα, ο Λεόντιος Πετμεζάς, η Λία Σβώκου, η Γεωργία Σεφερλή, ο Γιώργος Σταθόπουλος, ο Δημήτρης Τηνιακός, ο Λεωνίδας Τσιριγκούλης, η Νόρα (Σταματιάδου), η Ελένη Χατζηπουλίδου, η Ελένη Σέρρα-Χέρμαν, ο Δημήτρης Ψωμοδότης κ.α.
Ἡ λέξη βουνός (= βουνό, ὕψωμα), μαρτυρούμενη ἤδη ἀπὸ τὸν 5ο αἰ. π.Χ. στὸν Ἡρόδοτο (4, 199: «… τούτων τε δὴ συγκεκομισμένων τὰ ὑπὲρ τῶν θαλασσιδίων χώρων [τὰ μέσα] ὀργᾷ συγκομίζεσθαι, τὰ βουνοὺς καλέουσι …»), πρβλ. καὶ βοῦνις (= βουνώδης) στὸν Αἰσχύλο (Ἱκέτιδες,117: «Ἀπίαν βοῦνιν» | 776: «ἰὼ γᾶ βοῦνι, πάνδικον σέβας…»),θεωρεῖται «προελληνικὴ» ἀπὸ τὸν Edzard Furnée, ὁ ὁποῖος ἐντοπίζει μιὰ ἐναλλαγὴ β/μ στὰ βουνιάς / μουνιάς, μουνιαδικόν, καὶ προσκομίζει περαιτέρω τὸ βασκικὸ muno,muño(= λόφος), τὰ ἱσπανικά (: «βασκικά – προρρωμανικά») τοπωνύμια Muñero,Buñero(= ὄνομα τοῦ, 6 χιλιόμετρα ἀπέχοντος ἀπὸ τὸ πρῶτο, βουνοῦ)κ.ἄ.[βλ. Die wichtigsten konsonantischen Erscheinungen des Vorgriechischen (Τὰ κυριώτερα συμφωνικὰ φαινόμενα τῆς προελληνικῆς), σ. 208, 213].
Προτοῦ περάσουμε στὴν ἐτυμολογικὴ διερεύνηση τῆς λέξης βουνός, γιὰ τὴν πάγκοινη χρήση τῆς ὁποίας στὴν σημερινὴ «νεο»ελληνικὴ οἱ ξένοι μελετητὲς δείχνουν μιὰ χαρακτηριστική -καὶ ἀπαράδεκτη ἀπὸ ἐπιστημονικὴ ἄποψη- ἀδιαφορία, καλὸ εἶναι νὰ ἐξετάσουμε τί νοεῖται μὲ τὸν ὅρο «προελληνικὴ» γλῶσσα.

Ἡ λεγόμενη «προελληνική»
Στὶς μέρες μας εἶναι κοινῶς ἀποδεκτὴ ἡ ἄποψη ὅτι πολλὲς ἀρχαιοελληνικὲς λέξεις ἀνήκουν σὲ ἕνα πρὸ τοῦ 2000 π.Χ. διαδεδομένο στὸν ἑλλαδικὸ καὶ μικρασιατικὸ χῶρο «προελληνικὸ» γλωσσικὸ ὑπόστρωμα, θεωρούμενο μὴ ἑλληνικὸ καὶ μὴ ἰνδοευρωπαϊκό.
Τὰ κριτήρια βάσει τῶν ὁποίων οἱ λέξεις αὐτὲς χαρακτηρίζονται «προελληνικὲς» εἶναι ἐν συντομίᾳ τὰ ἑξῆς: α) Ἡ ἀνυπαρξία, κατὰ τὴν γνώμη τῶν μελετητῶν, ἰνδοευρωπαϊκῆς ἐτυμολογίας β) Ἡ εὐρεῖα «φωνητικὴ ποικιλία» τὴν ὁποία παρουσιάζουν οἱ λέξεις αὐτές, ἡ ὁποία δὲν ἑρμηνεύεται μὲ βάση «ἰνδοευρωπαϊκοὺς» ὅρους γ) Ἡ παρουσία «μὴ ἰνδοευρωπαϊκῶν» ἐπιθημάτων.
Κοντὰ σ’ αὐτά, ἐπὶ πλέον ἐπιχειρήματα ἀντλοῦνται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ λέξεις αὐτὲς εἶναι ἀντιπροσωπευτικὲς τοῦ ἰδιάζοντος φυσικοῦ καὶ πολιτισμικοῦ περιβάλλοντος τοῦ μεσογειακοῦ γηγενοῦς πληθυσμοῦ, δηλ. ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ὀνόματα φυτῶν, δένδρων, καρπῶν, ζώων, πτηνῶν, ἐντόμων, ψαριῶν, ἐργαλείων, σκευῶν, ὅροι τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας, τῆς μεταλλουργίας, τῆς ὑφαντουργίας, τῆς ἀμπελοκομίας, τῆς ἁλιείας κ.λπ.