Όσοι κοιτάζουν το μαγικό θέαμα της Σελήνης να καταυγάζει το σκοτάδι και να ξεγεννάει χίλιες δυο ακαθόριστες σκέψεις, θα έπρεπε να λάβουν υπόψη ότι εκτός από αυτήν υπάρχει και μια άλλη, μια υπερπανσέληνος, που ζήσαμε την 14η Νοεμβρίου του 2016: Ήταν η μεγαλύτερη των τελευταίων επτά δεκαετιών, που προσέφερε τη μαγεία της σε υπερθετικό βαθμό. Στις 14 Νοεμβρίου του 2016 η Σελήνη, της οποίας η απόσταση από τη Γη είναι μεταβλητή, ήταν 14% μεγαλύτερη και 30% φωτεινότερη από ό,τι συνήθως! Η τελευταία φορά που η ανθρωπότητα είδε αυτό το φαινόμενο ήταν το 1948, ενώ το φεγγάρι θα είναι και πάλι τόσο κοντά στη Γη και θα αποδίδει τέτοιες όψεις τον Νοέμβριο του 2034!
Όσον αφορά όμως τα περασμένα: Την 28η Αυγούστου έκανε την εμφάνισή του το «φεγγάρι του Οξύρρυγχου», προσφέροντας ένα εντυπωσιακό θέαμα στους λάτρεις των ουράνιων φαινομένων… Η Αυγουστιάτικη Πανσέληνος έλαβε την ονομασία «Φεγγάρι του Οξύρρυγχου», επειδή οι ιθαγενείς της Αμερικής ψάρευαν το ομώνυμο ψάρι, γνωστό και ως μουρούνα. Η πρώτη καταγραφή της ονομασίας έγινε από το «Old Farmer’s Almanac» τη δεκαετία του 1930. Κατά την περίοδο αυτή του καλοκαιριού, η αλιεία του οξύρρυγχου στις Μεγάλες Λίμνες και στη λίμνη Champlain ήταν στο αποκορύφωμά της.
Όμως τώρα, για πρώτη φορά στην Ιστορία, το διακύβευμα δεν αναφέρεται στην αισθητική πλευρά του φεγγαριού, αλλά στην απόδειξη της οικονομικής πρωτοκαθεδρίας από τους γνωστούς παίχτες. Οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Κίνα και η Ινδία, μαζί με την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και ιδιωτικές εταιρείες, ενδιαφέρονται για μεταλλεύματα που υπάρχουν στη Σελήνη, πρόσφατα δε είχαμε μια επιτυχία και μια αποτυχία: την επιτυχία των Ινδών, που πέτυχαν να προσσεληνωθούν στον νότιο πόλο του φεγγαριού, και την αποτυχία των Ρώσων για εξερεύνηση του κρατήρα «Μπογκουσλάβσκι» στον ίδιο χώρο.
Υποτίθεται ότι στον νότιο πόλο υπάρχουν αποθέματα παγωμένου νερού, που μια αποστολή της ΝΑSΑ εκτιμά ότι ανέρχονται σε 600 δισεκατομμύρια κιλά, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο ως πόσιμο νερό όσο και ως πηγή υδρογόνου.
Με τη διαστημική συνθήκη του 1967, απαγορεύονται τα πυρηνικά όπλα και περιορίζεται η χρήση της Σελήνης και των άλλων ουρανίων σωμάτων σε ειρηνικούς σκοπούς. Παρά το γεγονός ότι οι διατάξεις της συνθήκης για εξόρυξη πόρων είναι διφορούμενες ή απλώς απουσιάζουν, η συνθήκη αυτή αποτελεί το πρώτο και θεμελιώδες νομικό μέσο του δικαίου του Διαστήματος. Έτσι δεν είναι περίεργο ότι μέχρι το 2021 είχε υπογραφεί από 111 χώρες, ενώ έχει επικυρωθεί από άλλες 23.
Διαβάστε επίσης:
ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ – Η τέχνη παράγων μετασχηματισμού του αστικού περιβάλλοντος
Ο οικοτουρισμός δεν είναι ουτοπία
ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ – Η τέχνη παράγων μετασχηματισμού του αστικού περιβάλλοντος
