|
Για όσους πάνε γυρεύοντας στο χώρο της Οικολογίας και του Πολιτισμού. Υπό τη διαχείριση του Γιάννη Σχίζα
|
|
οι εκδόσεις Εκτός Γραμμής στηρίζουν τον αγώνα της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών
και συμμετέχουν στον κύκλο εκδηλώσεων «Τ(ρ)όποι αντίστασης»
με την παρουσίαση του βιβλίου του
Gavin Mueller
Σπάζοντας πράγματα στη δουλειά
Οι λουδίτες ήξεραν γιατί μισείς τη δουλειά σου
Τρίτη, 23 Ιουνίου 2026, 7:30 μ.μ.
Προσφυγικά Λ. Αλεξάνδρας
Πώς επηρεάζει η τεχνολογία την εργασία και τις εργαζόμενες;
Διάβασα
το άρθρο του συναδέλφου Κώστα Πετρόπουλου με πολύ ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα σ' εκείνο
το σημείο που σχολιάζει τα των παλιών υπαλήλλων, που περιμεναν μια ζωή
(δίνοντας μάλιστα ένα δεκάρικο μηνιαίως...) να λάβουν αυτό το κάτι.
Λέει
ο Πετρόπουλος :
"Διαβάζω
για θετικές εξελίξεις στα εργασιακά και οικονομικά θέματα του κλάδου και
εύχομαι να συνεχιστούν, γιατί το αξίζετε. Δεν βλέπω όμως αντίστοιχη
κινητοποίηση για τα ζητήματα που αφορούν τους συνταξιούχους του Ταμείου. Ούτε
κάποια θετική εξέλιξη. Αντίθετα, όσα ακούγονται δεν αφήνουν πολλά περιθώρια
αισιοδοξίας. Ίσως γιατί λείπει η πίεση από εκείνους που έχουν τη δυνατότητα να
την ασκήσουν".
Το
κείμενό του υπενθυμίζει σε όλους - ή τουλάχιστον τους συνδικαλιστικά
σκεπτόμενους - ότι η παραχώρηση δεν μπορεί να γίνει χωρίς προσπάθεια . Σ' αυτό τον αγώνα έχουν θέση τα επιχειρήματα, που εμείς τουλάχιστον διαθέτουμε ουκ ολίγα. Το παρόν ΔΣ των συνταξιούχων επιφορτίζεται με την οργάνωση , τον συντονισμό και την διεξαγωγή αυτού του αγώνα.
Στο 85ο τεύχος του Περιοδικού Λόγου και Τέχνης ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ Ο
ΘΕΣΣΑΛΟΣ, συνέντευξη του ζωγράφου,
ποιητή, θεωρητικού της τέχχνης Κώστα Ευαγγελάτου στην εκδότρια του Ιστορικού
Περιοδικού ΣΤΑΜΑΤΙΑ ΝΙΚ. ΚΑΠΠΕ.
κ. Κώστα Ευαγγελάτε είστε επτανήσιος! Mιλήστε μας για
τη ζωή σας στο όμορφο νησί της Κεφαλονιάς, για την οικογένειά σας και τι ρόλο
έπαιξε το περιβάλλον σας στην εξέλιξη σας στο δρόμο της τέχνης.
Τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια στο
γραφικό μετασεισμικό Αργοστόλι της Κεφαλονιάς με τους αγαπημένους αλλά
συντηρητικούς γονείς μου και την ευρύτερη παραδοσιακή οικογένεια καθόρισαν
ουσιαστικά την πρώιμη εμφάνιση των έμφυτων καλλιτεχνικών δυνατοτήτων μου. Παρά
τις αντιδράσεις και τις νουθεσίες με επιμονή συνέχισα ακάθεκτος. Το πρώτο
εκθεσιακό μου ξεκίνημα, μαθητής γυμνασίου, το 1973-74, πραγματοποιήθηκε με
επιτυχία στο Δημαρχείο της γενέθλιας πόλης μου και παραμένει στη μνήμη μου πολύ
ζωντανό. Ήμουν 16 χρόνων και ήδη επι τρία χρόνια πριν προετοιμαζόμουν για την
έκθεση που είχε βασικά δύο κεντρικές ενότητες. Ζωγραφικά σχέδια μορφών με
μελάνι, ερειπιογραφίες και τοπία εκ του φυσικού με σινική μελάνη και λάδια
καθώς και φανταστικές συμβολικές, αφαιρετικές συνθέσεις με ποικίλα υλικά,
δείγματα του εφηβικού προβληματισμού μου.
|
TOY ΓΙΑΝΝΗ ΣΧΊΖΑ

Ο συμβατικός λόγος περί ποδοσφαίρου και ο σχολιασμός των μεγάλων διοργανώσεων απασχολεί από διανοούμενους μέχρι τη μάζα των πληβείων. Ακόμη υπάρχουν πολιτικοί που ενστερνίζονται τις αξίες του α ή β ποδοσφαιρικού σχήματος, αρκεί βέβαια αυτό το σχήμα να έχει επαρκή οπαδική ανταπόκριση… Κατά πώς δείχνει όμως και το πιο στοιχειώδες ψυχογράφημα, το ποδόσφαιρο εκτρέφει μια βουλιμική επιθυμία για νίκες και επιτυχίες επί παντός αντιπάλου. Η σχέση του ποδοσφαιρόφιλου με την ήττα θυμίζει τη σχέση του κοινού θνητού με τον θάνατο: που γνωρίζει μεν ότι ο θάνατος είναι αναπόφευκτος, όμως τον μεταθέτει στο απώτερο μέλλον…
Οι σκέψεις αυτές επέχουν θέση εμβολιασμού απέναντι στην αναπόφευκτα επερχόμενη ήττα – είτε νικήσουμε τη μεικτή Ευρώπης, είτε το «αντιπροσωπευτικό συγκρότημα» του πλανήτη ολόκληρου! Η ήττα θα είναι παρούσα κάποτε και τότε θα πρέπει να είμαστε σε θέση να αναπτύξουμε ωριμότερες σκέψεις, να δούμε τη διαδοχή της επιτυχίας από την αποτυχία και αντιστρόφως, να αναγνωρίσουμε το δικαίωμα των άλλων στη χαρά και στη νίκη.
Κυρίως όμως και προπάντων, να αναγνωρίσουμε ότι το παιχνίδι δεν είναι η ζωή, ότι οι νίκες στο πλαίσιό του δεν είναι ρωμαϊκοί θρίαμβοι και οι ήττες δεν είναι «εθνικές τραγωδίες». Να αναγνωρίσουμε ότι το παιχνίδι είναι παιχνίδι, τίποτε περισσότερο ή λιγότερο. Κυρίως δε και προπάντων, να αντισταθούμε στη ρητορεία και μεγαλοστομία πάσης φύσεως. Διότι ο ποδοσφαιρικός «πυρετός» συνδυάζεται με απίθανες δόσεις μπουρδολογίας και νοητικών ακροβασιών, με τους σπίκερς να κάνουν ιστορικές αναφορές, από τα Δερβενάκια μέχρι τον Μάη του ’68!
Τα παραληρούντα πλήθη με τις γαλανόλευκες ή τα χρωματικά σύμβολα των διαφόρων ομάδων, τα χοροπηδήματα με την έξαλλη χαρά και τη συναδέλφωση μας παραπέμπουν σε ένα από τα μεγάλα ελλείμματα της κοινωνικής ζωής μέσα σε συνθήκες γενικευμένου ανταγωνισμού και «μοναχικού καταναλωτισμού»: Δηλαδή στις μεγάλες, ανοιχτές, παγκοινωνικές γιορτές, τις γιορτές του καθενός και ολωνών μαζί, που απουσιάζουν γενικώς ή βιώνονται σπάνια.
Διαβάστε επίσης:
Η άμμος και οι κραυγές των φίλα προσκείμενων
19.06.2026 10:45Κύπρος πηγη SIGMALIVE
Γιάννης Γιωργαλλής
Ο λαγοκέφαλος εξακολουθεί να
αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τα θαλάσσια οικοσυστήματα και
την παράκτια αλιεία της Κύπρου, με τις αρμόδιες αρχές να εντείνουν τις
προσπάθειες περιορισμού της εξάπλωσής του μέσω ειδικού σχεδίου χορηγιών που
βρίσκεται ήδη σε εφαρμογή. Η λειτουργός του Τμήματος Αλιείας και Θαλασσίων
Ερευνών, Κατερίνα Γεωργίου, μιλώντας στο SigmaLive, ανέλυσε την εικόνα που
επικρατεί σήμερα στα κυπριακά νερά, τα μέτρα που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση
του είδους, αλλά και τους νέους θαλάσσιους «εισβολείς» που έχουν κάνει την
εμφάνισή τους στην κυπριακή ΑΟΖ.
Όπως εξήγησε, ο λαγοκέφαλος (Lagocephalus sceleratus)
συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα χωροκατακτητικά ξενικά είδη που έχουν
εγκατασταθεί στην Ανατολική Μεσόγειο. Η παρουσία του συνδέεται με τη λεγόμενη
λεσσεψιανή μετανάστευση, δηλαδή τη μετακίνηση οργανισμών από την Ερυθρά Θάλασσα
προς τη Μεσόγειο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Πρόκειται για ένα είδος με υψηλή
προσαρμοστικότητα, το οποίο μπορεί να εγκαθίσταται σε διαφορετικά θαλάσσια
περιβάλλοντα και να εξαπλώνεται με ταχύ ρυθμό.
Παρά τη μακροχρόνια παρουσία του στα κυπριακά νερά, δεν υπάρχει σήμερα επιστημονική απογραφή ή επίσημη εκτίμηση για το συνολικό μέγεθος του πληθυσμού του στην Κυπριακή ΑΟΖ.
Με αφορμή
την πρόσφατη Παγκόσμια Ημέρα Θαλάσσιας Χελώνας, που τιμήθηκε στις 16 Ιουνίου,
αναδεικνύεται για ακόμη μία χρονιά η ανάγκη προστασίας των θαλάσσιων χελωνών
και των πολύτιμων οικοσυστημάτων τους. Στη Μεσόγειο, το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη
σημασία, καθώς η κλιματική κρίση μεταβάλλει ολοένα και περισσότερο τις
παράκτιες περιοχές και τους βιότοπους ωοτοκίας.
Το
συγχρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση έργο LIFE Adapts συντονίζει επείγουσες δράσεις
διατήρησης σε Ελλάδα, Κύπρο και Ιταλία, παρακολουθώντας τις νέες τάσεις
ωοτοκίας και μελετώντας την ανθεκτικότητα των παράκτιων οικοσυστημάτων απέναντι
στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Παράλληλα, οι εταίροι του έργου
εντείνουν τις δράσεις πεδίου και υλοποιούν πρωτοβουλίες ενημέρωσης και
ευαισθητοποίησης του κοινού στις τρεις χώρες, ενισχύοντας την κοινή προσπάθεια
για την προστασία των θαλάσσιων χελωνών και των παράκτιων οικοσυστημάτων της
Μεσογείου.
Ελλάδα:
Ενίσχυση της παρακολούθησης σε νέες περιοχές
Στην Ελλάδα, ο ΑΡΧΕΛΩΝ συνεχίζει τη μακρόχρονη δράση του για την παρακολούθηση και προστασία σημαντικών περιοχών ωοτοκίας της θαλάσσιας χελώνας Καρέττα (Caretta caretta) στην Κρήτη, την Πελοπόννησο και τη Ζάκυνθο. Στο πλαίσιο του συγχρηματοδοτούμενου από την Ευρωπαϊκή Ένωση έργου LIFE Adapts,
Κυκλοφόρησε από
τις Εκδόσεις Gema το νέο συναρπαστικό
βιβλίο της Βερονίκ Οβαλντέ «Θυμωμένο
κοριτσάκι σε πέτρινο παγκάκι».
Θα μπορούσε
να είχε παραιτηθεί. Έπρεπε να είχε παραιτηθεί. Θα το επαναλάμβανε ένα
εκατομμύριο φορές, όλα τα επόμενα χρόνια. Είχε, εξάλλου, έναν δισταγμό, ίσως
είχε περισσότερο νόημα να μείνει, να ξαναξαπλώσει, να ακούσει τις άλλες δυο
αδερφές της που χειρονομούσαν στον ύπνο τους, έκλαναν και νιαούριζαν κάτω από
τα σεντόνια τους, βλέποντας φιλήδονα –ακριβώς, εφηβικά– όνειρα. Ίσως είχε
περισσότερο νόημα να παραιτηθεί, να εξοργιστεί και να ηδονιστεί με την οργή
της, καθώς υπάρχει μια ηδονή στην παραίτηση, αυτό είναι αυτονόητο, η τραγική
ηδονή της παθητικότητας και της ενόχλησης, η ηδονή του κουκουλώματος κάτω από
την αξιοπρέπεια, δεν μας αφήνουν ποτέ να κάνουμε τίποτα, έχουμε δικαίωμα μόνο
να μη μιλάμε, μας κλείνουν μέσα, ενώ οι άλλες πέρα, μακριά, διασκεδάζουν και
μπουκώνονται, τι έχω κάνει στις προηγούμενες ζωές μου για να το αξίζω αυτό, αχ,
πόσο δυστυχισμένη είμαι. Ίσως επίσης το παιχνίδι να μην άξιζε τον κόπο. Το
παιχνίδι όμως, έτσι δεν είναι, σπανίως αξίζει τον κόπο. Το παιχνίδι το
λαχταράμε μόνο και μόνο επειδή είναι το παιχνίδι.
Γράφει ο Δημήτρης Τσιγκάρης
Όλοι όσοι έχουν ασχοληθεί με τη Ναυτιλία αλλά και τους κλάδους ασφάλισης, ασφάλειας των πλοίων, διεθνών μεταφορών, εμπορίου κ.α., έχουν μετά βεβαιότητας συναντήσει συχνά και σε διάφορες συγκυρίες τη λέξη Lloyd’s. Είτε μεμονωμένα, είτε σαν συνθετικό απόδοσης τίτλου, ή ειδικότητας και αρμοδιοτήτων. Π.χ. Lloyd’s Insurance, Lloyd’s Underwriters, Lloyd’s List, Lloyds Register, Lloyd’s Maritime Atlas κλπ
Η ιστορία με την ονομασία ” Lloyd’s ” λοιπόν, αρχίζει σε μία περίοδο μεγαλύτερη των 300 χρόνων πριν. Συγκεκριμένα στις περιόδους του τέλους του 17ου αιώνα και σχεδόν όλης της διάρκειας του 18ου όταν το Λονδίνο ήταν ένα από τα σπουδαιότερα εμπορικά και ναυτιλιακά κέντρα και το κυρίως λιμάνι διακίνησης προϊόντων και δραστηριότητας των μεγάλων εμπορικών πλοίων της εποχής τα οποία δραστηριοποιούντο στους διεθνείς πλόες. Είχε αναπτυχθεί γεωγραφικά στον ποταμό Τάμεση μερικά σημεία του οποίου έμοιαζαν με “πλωτό δάσος” όπου στις αποβάθρες του, όπως μπορεί εύκολα να σχηματίσουμε στη σκέψη μας τη σχετική εικόνα, η ανθρώπινη δραστηριότητα ήταν ιδιαίτερα αυξημένη.
Ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων διαφόρων ειδικοτήτων και από όλα τα κοινωνικά στρώματα της εποχής, ήταν σε διαρκή κίνηση προσφέροντας τις απαιτούμενες “ναυτιλιακές” αλλά και εμπορικές ή ακόμα και κοινωνικές υπηρεσίες. Ναυτικοί, ομάδες εργατών φορτοεκφόρτωσης των πλοίων και μεταφορέων, πολυπληθή συνεργεία επισκευαστών και συντηρητών, ιστιοράπτες και σχοινοποιοί, τροφοδότες, νερουλάδες και τοοόσοι άλλοι, συνέθεταν ένα ανομοιογενές πλήθος ανθρώπων οι οποίοι βέβαια εργαζόντουσαν για τον ίδιο σκοπό και είχαν τους ίδιους στόχους που δεν ήταν άλλοι από την επιτυχή έκβαση του επικείμενου ταξιδιού ενός πλοίου ή και την ασφαλή παραλαβή ή παράδοση των φορτίων σε μακρινούς προορισμούς.

Σελίδες: 83, ISBN: 978-960-477-765-5, Τιμή: 10 ευρώ
Εκδόσεις Οδός Πανός
Κυκλοφορεί από
τις ιστορικές εκδόσεις «Οδός Πανός»
η πρώτη ποιητική συλλογή της Ελένης
Παυλίδου με τίτλο «Εγχειρίδιο
Ταξινόμησης Ρωγμών».
Πρόκειται για μια ανατρεπτική λογοτεχνική πρόταση που γεφυρώνει με τόλμη τα δύο πεδία δράσης της συγγραφέως, την κλινική ψυχολογία και την ποιητική τέχνη. Το βιβλίο είναι δομημένο με τη μορφή ενός ιδιότυπου διαγνωστικού εγχειριδίου, χωρισμένο σε τέσσερα διακριτά μέρη: «Μηχανισμοί Άμυνας», «Οξέα Περιστατικά», «Μη Προσδιοριζόμενα Αλλιώς» και «Τελική Αξιολόγηση».
– ΣΟΜΑΛΙΛΑΝΤ (πρώην Βρετανική αποικία στη Σομαλία).
-Η ιστορία της «νέας» χώρας του Κέρατος της Αφρικής: Πρώην βρετανικό προτεκτοράτο, μετά από σχεδόν οκτώ δεκαετίες αποικιακής κυριαρχίας (1884-1960), απέκτησε την ανεξαρτησία της στις 26 Ιουνίου 1960, ενώθηκε με την υπόλοιπη «ιταλική Σομαλιλάνδη» λίγες μέρες αργότερα.
Η ρήξη μεταξύ των δύο πρώην αποικιών συνέπεσε με την πτώση του
καθεστώτος του τότε προέδρου Σιάντ Μπαρέ και το ξέσπασμα εμφυλίου
πολέμου, προκαλώντας την απόσχιση της Σομαλιλάνδης από το κεντρικό
Σομαλικό κράτος.
Στη διεθνή σκηνή, γίνεται λόγος για ένα κράτος του οποίου η κυριαρχία
και η νομιμότητα παρέμειναν πάντα ουσιαστικά de facto, καθώς δεν
αναγνωρίστηκαν διεθνώς.
Η διφορούμενη θέση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων για τη Σομαλιλάνδη δημιουργεί σημαντική απόκλιση εντός του Αραβικού Συνδέσμου, καθώς ήταν το μόνο μέλος της Συμμαχίας που ποτέ δεν επέκρινε την απόσχιση του πρώην βρετανικού προτεκτοράτου.
Επιπλέον, τα ΗΑΕ έχουν φιλοξενήσει και προεδρεύσει σε συζητήσεις για
τη Σομαλιλάνδη, χωρίς ποτέ να λάβουν σαφή θέση, αλλά πάνω απ’ όλα, χωρίς
ποτέ να ευθυγραμμιστούν με τα άλλα κράτη μέλη.
Οι διμερείς σχέσεις από το 2016 έως σήμερα ήταν σταθερά αρμονικές: ένα
αξιοσημείωτο γεγονός ήταν η υπογραφή ενός οικονομικού σχεδίου που
αποσκοπούσε στην αποκατάσταση του στρατηγικού λιμανιού της Μπερμπέρα.
TOY ΔΗΜΗΤΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
|
Το Βραβείο
Ποίησης των Λογοτεχνικών Βραβείων του Αναγνώστη 2026 απονεμήθηκε στη Μαρία
Κούρση για την ποιητική της συλλογή «Ο χρόνος σε τίτλους», που κυκλοφορεί από
τις Εκδόσεις Ηριδανός.
Η νέα αυτή
διάκριση έρχεται να προστεθεί στις προηγούμενες σημαντικές βραβεύσεις της
(Βραβείο του περιοδικού Χάρτης 2022 για το βιβλίο για παιδιά « Ο Μύθος του
βασιλιά Ερυσίχθονα» και Βραβείο Λάμπρου Πορφύρα της Ακαδημίας Αθηνών 2023 για την
ποιητική συλλογή «Εξόδιος Αέρας»), επιβεβαιώνοντας τη διαρκή και ουσιαστική παρουσία
της στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία.
Λίγα
λόγια για το βιβλίο
Πρόκειται
για ένα ενιαίο αφηγηματικό ποίημα μέσα σε ένα αποκαλυπτικό σκηνικό μιας δίκης. Αποτελείται
από 59 αυτόνομα ποιήματα, που είναι μοιρασμένα σε τέσσερις ενότητες («Οκτώ
τίτλοι κατηγορούνται», «Τίτλοι υπεράσπισης», «Τίτλοι κατηγορίας» και «Τίτλοι
Αιθουσών»).
Σημαντικό
ρόλο έχουν τα σχέδια του ζωγράφου Δημήτρη Σεβαστάκη στο εξώφυλλο και στο
εσωτερικό του βιβλίου.
Μέσα στα ποιήματα
περνούν μορφές ανθρώπων που έχουν φύγει από τη ζωή. Τις περισσότερες φορές
αναφέρεται το όνομά τους, άλλες φορές το έργο τους, κάποιες φορές μένουν μόνο
οι σκιές τους.
«Ο χρόνος σε
τίτλους» έλαβε εξαιρετικές κριτικές και αποτελεί κορυφαία στιγμή του έργου της Μαρίας
Κούρση.
Ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου (ΟΣΔΕΛ), στο πλαίσιο των συνεχών εξελίξεων στον τομέα των Πνευματικών Δικαιωμάτων και της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ), διοργανώνει τη Δευτέρα 29 Ιουνίου 2026 ημερίδα με θέμα «Τα Πνευματικά Δικαιώματα και η διαχείρισή τους στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης στον χώρο του Βιβλίου και του Τύπου», με τη συμμετοχή συγγραφέων, μεταφραστών/στριών, δημοσιογράφων, εκδοτών/τριών βιβλίου και εκδοτών/τριών Τύπου, καθώς και εκπροσώπων από τον χώρο της Τεχνητής Νοημοσύνης και της Πνευματικής Ιδιοκτησίας.
Μια
συνάντηση που φιλοδοξεί να αποτελέσει εφαλτήριο για ανταλλαγή απόψεων, γνώσεων
αλλά και ανησυχιών με παρουσίαση ζητημάτων που αφορούν την Πνευματική
Ιδιοκτησία στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, δίνοντας παράλληλα έμφαση στις
νέες τάσεις και στους τρόπους αντιμετώπισης των συνεχώς αναδυόμενων προκλήσεων.
Η ημερίδα θα
ξεκινήσει με συζήτηση μεταξύ των Θεοφάνη Τάση, Επίκουρου Καθηγητή Φιλοσοφίας
της Πληροφορίας και Ψηφιακού Ανθρωπισμού στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και του Κώστα
Κατσουλάρη, Προέδρου της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων και μέλος Δ.Σ. του ΟΣΔΕΛ.
Μια ακόμη περιβαλλοντική
καταστροφή σε βάρος του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας, του τελευταίου ελεύθερου μεγάλου
ποταμού της Αττικής (μαζί με τον Ερασίνο) εξελίσσεται στο φυσικό πλημμυρικό
πεδίο στην Πετρέζα(πεδιάδα Σπάτων) από τη Δευτέρα 8.6.2026. Με γραπτή
εντολή του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (Ε.Υ.Δ.Ε. Κ.Υ.Λ.Υ. – Τ.Κ.Ε.
Αθήνας), φορέα υλοποίησης του έργου, διατάχθηκε ο «καθαρισμός» του ποταμούκαι
η εκβάθυνση της υφιστάμενης κοίτης κατά 1-1,5 μέτρο σε συνολικό μήκος άνω του 1
χλμ. (από τη Χ.Θ. 8+500 (Βάκχου) έως τη Χ.Θ. 9+650 (γέφυρα Πετρέζας). Ερπυστριοφόρο
όχημα βαρέος τύπου (μπουλντόζα) της αναδόχου εταιρείας μπήκε στην κοίτη και,σε
πρώτη φάση, έκανε πλήρη αποψίλωση της κοίτης, των πρανών και της παραποτάμιας
ζώνης σε μήκος 320 μ. από τη Χ.Θ. 9+650 (γέφυρα Πετρέζας) προς τα κατάντη.Κατ’αποτέλεσμα, σε περίοδο
αναπαραγωγής των ειδών, καταστρέφονταιενδιαιτήματατηςάγριαςζωής (πουλιών, ψαριών, αμφιβίωνκαιλοιπώνυδρόβιωνοργανισμών), ενώπροκαλείταισοβαρήόχλησησταείδηκαιαυξάνεταιοκίνδυνοςθνησιμότηταςνεοσσών,
μεταξύ
των οποίων κινδυνεύοντα και μεταναστευτικά είδη, με συνέπειες πέρα από τα εθνικά σύνορα.
Η τμηματική διευθέτησηστα ανάντη παραβιάζει τους όρους της ΑΕΠΟ και τις καθιερωμένες τεχνικές και επιστημονικές πρακτικές, που επιτάσσουν την εκτέλεση της διευθέτησης σταδιακά από τα κατάντη στα ανάντη. Στην προκειμένη περίπτωση στα κατάντη το έργο διευθέτησης έχει εξελιχθεί αποσπασματικά μόνον στα πρώτα 5 χλμ. περίπου από την εκβολή, ενώ κανένα τμήμα δεν έχει ολοκληρωθεί.