Ζήσης Σαρίκας: Ἑλ­λη­νι­κὴ φι­λο­ξε­νία

 

planodion on 20 Ἀπρίλιος 2026 Mother and daughter are holding hands and walking the streets of Pefkochori, Halkidiki, Greece. Ζήσης Σαρίκας (Ἀφιέρωμα 19/22) Ἑλ­λη­νι­κὴ φι­λο­ξε­νία Ε ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ξε­πά­στρε­ψαν τὶς κό­τες, τὰ γου­ρούνια καὶ τὰ σκυ­λιά. Ξέ­νοι δου­λεύ­ουν τὰ χω­ρά­φια τους καὶ τὰ σπί­τια τους μι­κρο­γρα­φί­ες ἄθλιων πο­λυ­κα­τοι­κιῶν. Λί­γες γλά­στρες ἔχουν μεί­νει ἀνά­με­σα σὲ γε­ωρ­γι­κὰ ἐρ­γα­λεῖα καὶ τρα­κτέρ. Χά­θη­καν οἱ αὐ­λές, γέ­μι­σε παν­τοῦ ἀλου­μί­νια καὶ πλα­στι­κά. Πα­ρά­τη­σαν τὰ ἔθι­μα, πα­νη­γύ­ρια καὶ χο­ρούς, τὰ ξέ­χα­σαν, μό­νον οἱ ξέ­νοι κι οἱ δα­σκά­λοι τὰ θυ­μοῦν­ται πιά. Δὲν ζων­τα­νεύ­ουν οἱ νε­κροί. Ἡ τη­λε­ό­ρα­ση εἶ­ναι ἡ μό­νη τους θεά. Πη­γαί­νουν στὰ σου­περ­μάρ­κετ, τρῶ­νε πί­τσες, πα­ραγ­γέλ­νουν ντε­λί­βε­ρι, νὰ φά­ει καὶ ἡ μπά­μπω, καλ­πά­ζουν μὲ τὰ ἀγρο­τι­κὰ καὶ τὶς κοῦρ­σες πέ­ρα δῶ­θε, πά­χυ­ναν ὅλοι, ἔγι­ναν θε­ριὰ σω­στά. Οἱ πε­ρισ­σό­τε­ροι πα­ρι­στά­νουν τοὺς ξε­νο­δό­χους. Ἀλ­λὰ μι­σοῦν τοὺς ξέ­νους – καὶ ὄχι τὰ λε­φτά τους. Κά­νουν φαρ­μα­κε­ρὰ καὶ ἐνί­ο­τε πε­τυ­χη­μέ­να σχό­λια πί­σω ἀπ' τὶς πλά­τες τους μὲς στὰ κα­φε­νεῖα καὶ στὶς αὐ­λές τους μπρο­στὰ στὰ τσί­που­ρα καὶ τοὺς με­ζέ­δες. Ἐκεῖ ἐπι­ζεῖ ἡ λαϊ­κὴ πα­ρά­δο­ση, στὴ βα­ριὰ προ­φο­ρά, στὰ χον­τρὰ ἀστεῖα, στὰ μαλ­θα­κὰ καὶ νω­θρὰ παι­διά τους ποὺ συ­νε­χί­ζουν τὴν πα­τρο­πα­ρά­δο­τη κλη­ρο­νο­μιὰ νὰ εἶ­ναι σκρά­πες στὰ γράμ­μα­τα. Κα­θὼς σπά­νια πᾶ­νε πιὰ στὰ χω­ρά­φια, περ­νοῦν τὴν ὥρα τους κο­ροϊ­δεύ­ον­τας ὁ ἕνας τὸν ἄλ­λο καὶ ὅλους συλ­λή­βδην τοὺς πά­ροι­κους, ντό­πιους κι ἀλ­λο­δα­πούς. Τοὺς βγά­ζουν πα­ρα­τσού­κλια, κοι­τοῦν ἀπὸ πά­νω ὣς κά­τω τὶς γυ­ναῖ­κες τους κι εἶ­ναι γε­μᾶ­τοι χλεύη γιὰ ὅσες ξέ­νες πη­διοῦν­ταν κά­πο­τε μ' ὅλους κι ἐπι­μέ­νουν νά 'ρ­χον­ται στὰ βρο­με­ρὰ χω­ριά τους. Κι ἐκεῖ­νες, μι­λῶν­τας σπα­σμέ­να ἑλ­λη­νι­κά, ἐξα­κο­λου­θοῦν νὰ ἔχουν στὰ μά­τια τους λί­γη ἀπ' τὴ χα­ρὰ καὶ τὴν ἀφέ­λεια ποὺ εἶ­χαν τό­τε. Πε­ρι­φέ­ρον­ται σὰν χα­ζὲς πά­νω κά­τω, λιά­ζον­ται ἄγαρ­μπα μὲ τὶς ὧρες, μι­λοῦν ἐγ­κάρ­δια μὲ τὰ γκαρ­σό­νια, γε­λοῦν θο­ρυ­βώ­δι­κα καὶ φάλ­τσα.

Ελλάδα 2010-2026: Η Λογιστική της Απάτης και η Στρατηγική της Αποσύνθεσης

 

Σπύρος Στάλιας, ΟικονομολογοςPh.D

Εισαγωγή: Η Χρονιά της Αλήθειας

Φτάνοντας στο 2026, η ελληνική οικονομία δεν βρίσκεται πλέον μπροστά σε ένα δίλημμα, αλλά μπροστά σε μια ακτινογραφία που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Για δεκαέξι χρόνια, η χώρα πορεύτηκε με οδηγό τη λεγόμενη «Σοφία των Μνημονίων» —ένα μείγμα δογματικής λιτότητας και εσωτερικής υποτίμησης που υποσχέθηκε την αναγέννηση μέσα από τις θυσίες.

 

Όμως, η επιστημονική ανάλυση των δεδομένων της AMECO/ΕΛΣΤΑΤ, μακριά από κυβερνητικούς πανηγυρισμούς τα επικοινωνιακά τεχνάσματα και την εκκωφαντική σιωπή της αντιπολίτευσης, αποκαλύπτει μια διαφορετική, ζοφερή εικόνα. Η Ελλάδα δεν πέτυχε την «υγιή ανάπτυξη»· αντίθετα, διολίσθησε σε έναν μηχανισμό αυτοφαγίας, όπου οι υποδομές καταρρέουν, τα νοικοκυριά εξαντλούν τις αποταμιεύσεις τους και η παραγωγική βάση αποσυντίθεται.

Στο άρθρο αυτό, κρινεται η «Συμβατική Σοφία» και αναλύεται γιατί το «Αρχικό Σφάλμα» της εισόδου στο Ευρώ υπονομεύει το εθνικό μας μέλλον.

Ι. Η Θεωρητική «Νεκροτομή» της Ελληνικής Κρίσης

Πριν δούμε τους αριθμούς, πρέπει να καταλάβουμε γιατί τα μοντέλα που εφαρμόστηκαν απέτυχαν παταγωδώς:

1. John Maynard Keynes (Το Παράδοξο της Φειδούς):

Ο Keynes θα εξηγούσε ότι η προσπάθεια για κρατικά πλεονάσματα εν μέσω κρίσης οδήγησε στο «Παράδοξο της Φειδούς». Όταν το κράτος και οι τράπεζες αναγκάζουν τον πολίτη να πληρώσει χρέη αντί να καταναλώσει, η συνολική ζήτηση καταρρέει και η οικονομία βουλιάζει.

2. Richard Kahn (Ο Ανάποδος Πολλαπλασιαστής):

Ο μαθητής του Keynes, ο Kahn, θα μας έλεγε ότι η «Σοφία των Μνημονίων» αγνόησε τη δύναμη του πολλαπλασιαστή. Κάθε ευρώ που αφαιρέθηκε από την κατανάλωση των νοικοκυριών για να "διορθωθούν" τα μεγέθη, προκάλεσε πολλαπλάσια ζημιά στο ΑΕΠ, παγώνοντας κάθε διάθεση για επένδυση, αφού οι επενδύσειςήσαν μικρότερες από τις αποσβέσεις  της ΕθνικήςΟικονομίας.UIGT<UUKT(Όπου UIGT συνολικές επενδύσειςκαι UUKT συνολικές αποσβέσεις. Δίνω τους κωδικούς της  AMECO για την επαλήθευση.)

3. Don Patinkin (Η Ψευδαίσθηση των Τιμών):

Ο Patinkin απέδειξε ότι η μείωση των μισθών δεν φέρνει απαραίτητα ισορροπία. Στην Ελλάδα, η μείωση των ονομαστικών μισθών αύξησε το πραγματικό βάρος του χρέους (RealBalanceEffect). Το αποτέλεσμα; Τα νοικοκυριά το 2025 έχουν αρνητική αποταμίευση γιατί το χρέος και η ακριβή ενέργεια «καταπίνουν» ό,τι απέμεινε από το εισόδημά τους.

4.     Friedrich Hayek: Η Διαστρέβλωση της Αγοράς.

 

Ακόμα και ο Hayek θα ήταν έξαλλος!

ΠΡΑΣΙΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ

 

Διαβιβάζουμε πρόσκληση σχετικά με την εκδήλωση Παρουσίασης και Συνυπογραφής της Διακήρυξης με θέμα «Πράσινα Κατασκευαστικά Υλικά – Νέα Πρότυπα και Κλιματικά Ουδέτερες Πόλεις» από τους συμπράττοντες φορείς: ECOCITY, ΕΛΟΤ, ΤΕΕ, Ένωση Ελληνικών Τσιμεντοβιομηχανιών, Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, Δήμος Θεσσαλονίκης και ΕΕΔΣΑ Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την 28η Απριλίου 2026 και ώρα 11:00, στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ), Νίκης 4, 1ος όροφος, Πλατεία Συντάγματος και αποτελεί το επιστέγασμα πρωτοβουλίας που ανέλαβε και συντόνισε το ECOCITY. Σειρά ημερίδων, εργαστηρίων και διαβουλεύσεων οδήγησαν στην επεξεργασία ενιαίου αποδεκτού κειμένου όπου διατυπώνεται η κοινή εθελοντική δέσμευση των φορέων που συμπράττουν και των ειδικών επιστημόνων που συνέβαλλαν σχετικά με την ενίσχυση της βιώσιμης ανάπτυξης, την προώθηση της πράσινης μετάβασης και την επιτάχυνση της απανθρακοποίησης του δομημένου περιβάλλοντος.

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΟ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

 

Φυγή στο διάστημα

 

 ksipnistere  17/04/2026

 

 

Του Γιάννη Σχίζα – 

 

«Θα πρέπει να εφεύρω νέες λέξεις γι αυτό που βλέπουμε από το παράθυρο», δήλωσε ο κυβερνήτης  του Artemis II   Ριντ Γουάιζμαν , βλέποντας τις μεταβαλλόμενες εικόνες από το παράθυρο του διαστημόπλοιου    : «Πριν την εκτόξευση, νιώθεις ότι είναι το μεγαλύτερο όνειρο στον κόσμο. Και όταν είσαι εκεί έξω, το μόνο που θέλεις είναι να επιστρέψεις στην οικογένεια και τους φίλους σου. Είναι κάτι ξεχωριστό να είσαι άνθρωπος, και είναι κάτι ξεχωριστό να βρίσκεσαι στον πλανήτη Γη».

Το Artemis II   έκανε την απόσταση – ρεκόρ 252.766 μιλίων από τη Γη, και για κάποιο χρόνο  ‘απομακρύνθηκε’ από την προεδρία Τραμπ, που ήταν η μητέρα όλων των σκανδάλων.  Αυτό έλεγαν  σε μεγάλο βαθμό οι ανταποκρίσεις και εκτιμήσεις ,  της κατεστημένης και μη πολιτικής . 

Τα σκάνδαλα επακολουθούσαν το ένα το άλλο, πολλοί μάλιστα ήταν αυτοί που λογάριαζαν το σκάνδαλο Επστάϊν σαν πρακτική αντιπερισπασμού από τις μεγάλες απώλειες της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Τώρα φαίνεται ότι η σκανδαλολογία είχε σχέση με  την εξερεύνηση του διαστήματος. 

Η  αγωνιώδης προσπάθεια  και τελική επιτυχία του Τραμπ να βάλει στην Φυλακή τον Μαδούρο της Βενεζουέλας, να αμφισβητήσει (Παρά το Δόγμα Μονρόε του 1823 !) την κυριαρχία του  Καναδά και του Μεξικού, να θέσει θέμα Γροιλανδίας και Δανίας,  να (μην)προβληματισθεί για τη πολιτική του Ισραήλ στη Γάζα, να ξεκινήσει πόλεμο με το Ιράν, να δολοφονήσει την ηγεσία του και τουλάχιστον 170 παιδόπουλα, να ομολογήσει χρέος της τάξεως τρισεκατομμυρίων (31 προς το παρόν), να υποστεί την αμφισβήτηση της Ευρώπης – και όλα αυτά σε χρόνο πολιτικά dt, μέσα στο ενάμισι έτος   διακυβέρνησης ! –  συνιστούν μια πρωτοφανή αποτυχία της εξουσίας  του ! Που έπρεπε να διασκεδασθεί με μια αντίστοιχη επιτυχία.

ΠΑΡΤΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΞΥΨΩΣΗ ΠΟΡΩΝ

 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΕΠΙ ΧΑΡΤΟΥ

 

Κωνσταντίνου Λίχνου, "Οι αχθοφόροι"

 

ΠΟΛΕΜΙΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, Δευτέρα,20.4 ώρα 7, Ένωση Ανταποκριτών Τύπου

 

 

Αλίκη Τσιφτσοπούλου

 Αλίκη Τσιφτσοπούλου

 

 Δημοσιεύτηκε 11 Απριλίου 2026

Η λίμνη Κάρλα με γοήτευε πάντα. Είναι, άλλωστε, η γενέτειρά μου. Ο γενέθλιος τόπος μου είναι πλούσιος σε ιστορία, μυθολογία και θρύλους, αλλά και ο μεγαλύτερος φυσικός υδροβιότοπος της νότιας Ευρώπης. Είχε ακόμη και δικό της δράκο: τον Ήταυρο. Κι όμως, το 1962 αποξηράνθηκε βίαια από τον άνθρωπο.

Μεγάλωσα με την απουσία της. Όμως μέσα μου έζησαν οι ιστορίες και οι αναμνήσεις της γιαγιάς μου. Το 2018 αναγεννήθηκε.

ΗΜΕΡΑ ΦΙΛΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

 

ΓΕΩΤΕΕ: Οι τελευταίες εξελίξεις σχετικά με την πικροδάφνη

 

By dasarxeio com on 16/04/2026

Με νεότερη ανακοίνωσή του, ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) επανέρχεται στο θέμα της πικροδάφνης και της φύτευσής της σε «ευαίσθητους» χώρους (σχολεία, παιδικές χαρές κ.λπ.). Στη νέα ανακοίνωσή του, ο ΕΟΔΥ επαναλαμβάνει τις επισημάνεις του για τους κινδύνους που ενέχει η φύτευση της πικροδάφνης στους χώρους αυτούς, φαίνεται εντούτοις να υιοθετεί μια πιο ήπια προσέγγιση για το χειρισμό του όλου θέματος, καθώς δεν επαναλαμβάνει την οδηγία του για πλήρη απομάκρυνση και εκρίζωσή της που είχε ζητήσει στην πρώτη του ανακοίνωση. Μάλιστα, ο ΕΟΔΥ τονίζει αυτή τη φορά ότι:

« …ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΘΕΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΣΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ ΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗΣ, Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΧΕΙ ΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΩΝ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΑ ΚΑΙ ΕΛΑΦΡΑΣ ΜΟΡΦΗΣ.

ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟ 2020 ΚΑΘΕ ΕΤΟΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ 15-20 ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗ ΑΠΟ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗ, ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΚΑΝΕΝΑ ΔΕΝ ΕΜΦΑΝΙΣΕ ΣΟΒΑΡΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΛΑΒΕΙ ΑΝΤΙΔΟΤΟ Ή ΝΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΙ.»

Επισημαίνεται ότι το ΓΕΩΤ.Ε.Ε., με Δελτίο Τύπου 

Μιχαήλ Αγγελάκη, "Εικαστικές διαδρομές"

 

Περιμένοντας τον ποιητή

 

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

 

CITRONNE Gallery

 

­ Finissage Wine & Cheese Σάββατο 18 Απριλίου 2026 12:00-16:00

Η ομαδική έκθεση Αμφίδρομη Μνήμη θα διαρκέσει έως τις 18.04.2026. Σας προσκαλούμε το Σάββατο 18 Απριλίου από τις 12:00 έως τις 16:00 για ένα ποτήρι κρασί στο κλείσιμο της έκθεσης.  Σας περιμένουμε! Φιλικά,  Τατιάνα Σπινάρη

The group exhibition Bidirectional Memory  will be on view until April 18, 2026. We invite you to join us on Saturday, 18 April, from 12:00 to 16:00, for wine & cheese to mark the closing of the exhibition. We look forward to seeing you! Warm regards, Tatiana Spinari

INTERSECTIONS Bidirectional Memory Eugenia Fragkolia Chrysi Papadaki  Aliki Papadimitriou  Natalia Papadopoulou  Nana Sachini  Kostis Velonis Eugenia Vereli

­

CITRONNE Gallery - Αθήνα Πατριάρχου Ιωακείμ 19, 10675, Αθήνα | 4ος όροφος Τηλέφωνο: (+30) 210 7235 226 Ώρες λειτουργίας Τρ, Πεμ, Παρ: 11:00 - 20:00 Τετ, Σαβ: 11:00 - 16:00

­ ­

Σοβαρή ένταση στην Πύλα(ΚΥΠΡΟΣ): Άρματα μάχης από τον κατοχικό στρατό, ενισχυμένη παρουσία Βρετανικών Βάσεων και παρέμβαση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ για αποκλιμάκωση

Το περιστατικό έρχεται ως συνέχεια της έντασης των τελευταίων ημερών, κατά τις οποίες είχε ήδη σημειωθεί αντιπαράθεση ανάμεσα στις κατοχικές δυνάμεις και την ΟΥΝΦΙΚΥΠ.

Δημοσιεύτηκε στις

 15 Απριλίου 2026 στις 14:54

Πηγή: Φιλελεύθερος

Σοβαρό επεισόδιο καταγράφηκε στην περιοχή της Πύλας, μέσα στη νεκρή ζώνη, έπειτα από νέες κινήσεις της τουρκικής πλευράς, που προκαλούν έντονη ανησυχία και αναζωπυρώνουν τους φόβους για προσπάθεια επιβολής νέων τετελεσμένων στην ευαίσθητη περιοχή.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, στην περιοχή μεταφέρθηκαν 15 άρματα μάχης του κατοχικού στρατού, ενώ ταυτόχρονα αναπτύχθηκαν και ισχυρές δυνάμεις των Βρετανικών Βάσεων σε γειτονικά εδάφη που βρίσκονται υπό τον δικό τους έλεγχο. Παράλληλα, στο σημείο εμφανίστηκαν δεκάδες «αστυνομικοί» με πολιτική περιβολή, ενώ σε συγκεκριμένο σημείο της νεκρής ζώνης τοποθετήθηκε και τουρκική σημαία, σε μια κίνηση με σαφές πολιτικό και επιχειρησιακό μήνυμα.

Το περιστατικό έρχεται ως συνέχεια της έντασης των τελευταίων ημερών, κατά τις οποίες είχε ήδη σημειωθεί αντιπαράθεση ανάμεσα στις κατοχικές δυνάμεις και την ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Η τουρκική πλευρά είχε προηγουμένως επιχειρήσει να εισβάλει στη νεκρή ζώνη, αρχικά με παρουσία λεγόμενης «αστυνομίας», με στόχο –όπως αναφέρθηκε– να παρεμποδιστούν οι Κτηνιατρικές Υπηρεσίες από το να προσεγγίσουν μονάδες της περιοχής.

ΦΥΣΙΝ ΕΠΟΙΗΣΕΝ

 

AUTISM

 

Γιώργου Φουρτούνη : Απορίες του (μετα)δομισμού

 

 

 

Β Ι Β Λ Ι Ο Π Α Ρ Ο Υ Σ Ι Α Σ Η  

 

 

οι εκδόσεις Εκτός Γραμμής σας προσκαλούν

 

στην παρουσίαση του βιβλίου 

 

Απορίες του (μετα)δομισμού

Εμμένεια, αστάθμητο, υποκείμενο

 

 

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2026, 7:30 μ.μ.

 

MatchPoint

Αινιάνος 1, Πεδίον Άρεως

 

Στο βιβλίο αυτό συγκεντρώνονται ορισμένα από τα σημαντικότερα κείμενα του ερευνητικού έργου του Γιώργου Φουρτούνη, που εκτείνεται σε διάστημα σχεδόν τριών δεκαετιών.

Ο συγγραφέας, μελετώντας κριτικά μείζονες συνεισφορές στοχαστών όπως ο Λουί Αλτουσέρ, ο Ζακ Ντερριντά, ο Ζιλ Ντελέζ, ο Ζακ Λακάν, ο Μισέλ Φουκώ, το Τζούντιθ Μπάτλερ, ο Ετιέν Μπαλιμπάρ, εντοπίζει κρίσιμες θεωρητικές απορίες στην πραγμάτευση των εννοιών που αποτέλεσαν το κοινό θεωρητικό τους διακύβευμα: των εννοιών της δομής και του υποκειμένου, και συνακόλουθα της εμμένειας, της δομικής αιτιότητας, του αστάθμητου, του όλου, της ιδεολογίας, όπως επίσης της τομής και της επιστήμης.

Τολμά έτσι να αναμετρηθεί με ερωτήματα που μοιάζει να μένουν αναπάντητα από τη δεκαετία του 1960, στήνοντας με κάθε του κείμενο ένα ερευνητικό εργαστήρι παραγωγής νέων προσεγγίσεων, συλλογισμών και προτάσεων, και επικαιροποιώντας εκ νέου μια από τις πιο κρίσιμες αναζητήσεις της ριζοσπαστικής θεωρίας.

 

θα μιλήσουν:

 

Μάκης Κακολύρης

καθηγητής σύγχρονης φιλοσοφίας, ΕΚΠΑ

 

Άννα Μαρία Παπαγιαννάκου

υδ φιλοσοφίας

 

Χάρης Ράπτης

επίκουρος καθηγητής φιλοσοφίας των μέσων, Πάντειο Πανεπιστήμιο

 

Έλενα Τζελέπη

αναπληρώτρια καθηγήτρια φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

 

 

fb event

Βιβλιοπαρουσίαση: Απορίες του (μετα)δομισμού - Γιώργος Φουρτούνης

 

 

❦

 

Πρόσκληση, με την Ecomobility

 

Πρόταση του ΥΠΕΝ απλώς προβληματική

 

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ANIMA, ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, ΑΡΧΕΛΩΝ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία, Εταιρία Προστασίας Πρεσπών, Καλλιστώ, iSea, MEDASSET, MedINA και WWF Ελλάς υπέβαλαν στη διαβούλευση του ν/σ ΥΠΕΝ το ακόλουθο κοινό σχόλιο σχετικά με την προτεινόμενη πολεοδόμηση εντός προστατευόμενων περιοχών και την οριζόντια ρύθμιση ορισμένων δραστηριοτήτων.

Η πρόταση του ΥΠΕΝ για επεκτάσεις οικισμών & σχεδίων πόλεων μέσα σε ζώνες βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων σε περιοχές Natura είναι πολλαπλώς προβληματική και ανοίγει τον ασκό του αιόλου για την υποβάθμιση προστατευόμενων περιοχών υπό τον μανδύα του πολεοδομικού σχεδιασμού.

Η προϋπόθεση που θέτει το νομοσχέδιο για συμβατότητα ανάμεσα στις πολεοδομούμενες επεκτάσεις και τις ειδικές μελέτες καθορισμού μέτρων και ζωνών προστασίας (ΕΠΜ) είναι προσχηματική: οι ΕΠΜ δεν έχουν εξετάσει πολεοδομικά ζητήματα, ούτε έχουν προβεί σε εκτίμηση και αντιμετώπιση των επιπτώσεών τους. Μάλιστα οι ΕΠΜ και τα πολεοδομικά σχέδια ολοκληρώνονται χωρίς έως τώρα να έχει επιδιωχθεί ουσιαστική εναρμόνιση, επομένως αν επικαιροποιηθούν τώρα οι ήδη καθυστερημένες ΕΠΜ, το αποτέλεσμα θα είναι πρόσθετες καθυστερήσεις και σίγουρα πρόχειρες και αντιφατικές λύσεις.

Επιπρόσθετα, το ανώτερο όριο που προτείνεται για πολεοδόμηση του 20% στις ζώνες βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων δεν τεκμηριώνεται, δυνητικά αφορά μεγάλες εκτάσεις, δεν συνδέεται με βασικά πολεοδομικά μεγέθη και δεν μπορεί να προσδιοριστεί από τις ΕΠΜ.

'Ονομα μητρός Λίλιθ

 

από 21 Απριλίου 2026
κάθε Τρίτη στις 21:00

Μικρός Κεραμεικός

Σύντομη περιγραφή παράστασης:
Μια παράσταση-ταξίδι στη φύση της γυναίκας και τα πάθη της. Οι τέσσερις παντοδύναμες Μοίρες - Κλωθώ, Άτροπος, Λάχεσις και Τύχη - δουλεύουν αδιάκοπα. Γίνονται ένα με τις γυναίκες τις ζωές των οποίων καθορίζουν. Γυναίκες που υπέφεραν, έζησαν και πέθαναν καταπιεσμένες. Γίνονται η Πανδώρα, η Ευρυδίκη, η Κασσάνδρα, η Μέδουσα. Μιλούν, φωνάζουν, σωπαίνουν και θρηνούν για εκείνες. Μα το νήμα δε σταματά ποτέ να κάνει τη δουλειά του.
 

---

Σκηνοθετικό σημείωμα:
Η παράσταση: «Όνομα μητρός Λίλιθ» σε πρωτότυπο κείμενο της Μαριάντζελας Κατσιαβριά βασίζεται στον αρχαίο μύθο των μοιρών. Συγκεκριμένα σε μια παραλλαγή του Πίνδαρου σύμφωνα με την οποία υπάρχει και μια τέταρτη αδερφή-μοίρα, η Τύχη. Οι τέσσερις μοίρες δουλεύουν ασταμάτητα καθορίζοντας τις ζωές και τους θανάτους. Αγέρωχες και κυνικές συνεχίζουν να κινούν και να κόβουν το νήμα τους ό,τι κι αν συμβεί. Η Πανδώρα, η Ευρυδίκη, η Κασσάνδρα και η Μέδουσα παρουσιάζονται ως τραγικές φιγούρες που δε μπόρεσαν να ξεφύγουν από τη μοίρα τους. Το νήμα δε σταματά να κόβει ζωές γυναικών. Όσο όμως οι γυναικοκτονίες πληθαίνουν οι μοίρες καταλαβαίνουν πως κάτι πρέπει να αλλάξει.

Το έργο ακροβατεί ανάμεσα στον ποιητικό ρεαλισμό, τον νατουραλισμό και τον φορμαλισμό του σωματικού θέατρου. Είναι ένα σκοτεινό παραμύθι που έχει τελειώσει πριν ήδη καν αρχίσει. Μια κραυγή για τη βία που κυριαρχεί στη δική μας πραγματικότητα.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ

 

ΤΟ ΚΙΤΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΞΟΧΙΚΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ

 

Του Γιάννη Σχίζα

 

     Σήμερα ο πόλεμος μεταξύ Ιράν και Εβραίων- Αμερικανών δεν αφήνει περιθώριο για  πιο εκλεπτυσμένες σκέψεις. Η απειλή κατά του ενεργειακού πλούτου είναι προφανής, ο πόλεμος προβλέπει μια κρίση του δυτικού κόσμου αρκετά σοβαρή.  Μεγάλο μέρος των πόρων που κατευθύνονται στην εξοχική κατοικία, φαίνονται να διάγουν μια εποχή επανεξέτασης. Αυτό διαδραματίζεται, παρά το γεγονός ότι παρουσιάζεται σε ορισμένες χώρες ένα φαινόμενο «υπερτουρισμού», που τροφοδοτεί ιδιαίτερα τη ζήτηση  δομημένου χώρου : Ακυρώνοντας διάφορες τάσεις στο παρελθόν, που ήθελαν την ελληνική πραγματικότητα να έρχεται δεύτερη στην κατοχή κατοικιών, αμέσως μετά την περίπτωση της Ταϊβάν  ! (1)

 

Κατά τα άλλα , ισχύουν οι προτάσεις που γίνονταν δεκτές, ρητά ή σιωπηρά,  από τη πλειοψηφία των μορφωμένων ανθρώπων :  Ότι ο πολιτισμός δεν είναι απλά και μόνο πολιτιστικός πρωταθλητισμός, δεν είναι  μόνο οι  εκφράσεις των κορυφαίων παραγόντων της τέχνης και του λόγου, αλλά είναι επίσης και δραστηριότητες μαζικής κλίμακας. Είναι  οι εξωτερικεύσεις  των μεγάλων ομάδων του πληθυσμού ,  που εκπέμπουν  υπαρξιακά νοήματα και αισθητικές αντιλήψεις, που θωπεύουν ή αντίθετα  τραυματίζουν τον  συλλογικό ψυχισμό. Είναι εκφράσεις  σε διάφορους τομείς , που τελούν σε κατάσταση συγκοινωνούντων δοχείων, που καθορίζουν τη δημόσια αισθητική και τους «μέσους όρους» του κοινωνικού πολιτισμού.

Μια τέτοια δραστηριότητα με πολιτιστική σημασία είναι η   διαχείριση των κτιριακών μορφών και των κτιριακών όγκων  στον ευρύτερο χώρο της υπαίθρου. Διαχείριση  στην οποία  περιλαμβάνεται και η συσχέτιση  αυτών των μορφών και όγκων  με το περιβάλλον,  ανθρωπογενές ή   φυσικό.          Εάν ισχύει αυτό που εισήγαγαν διάφοροι   οικολογίζοντες  ψυχαναλυτές ή οικολόγοι επιδιδόμενοι  στην ψυχανάλυση ,  δηλαδή ότι η  πόλη  εκτός από όλα τα άλλα  είναι   και ψυχότοπος , τότε η  ίδια ιδιότητα  ανήκει και στο ευρύτερο  τοπίο.

Ἡ ἀνθρωπολογία καὶ ἡ κοσμολογία τῆς Ἀναστάσεως

 

                                                         Ἀδὰμ γὰρ τῷ προτέρῳ δεύτερος

                                                         ὁ ἐν ὑψίστοις οἰκῶν

                                                         κατῆλθε μέχρις Ἅιδου ταμείων.

 

                                                                                Τοῦ κ. Κων. Ἰ. Δάλκου, Φιλολόγου,

                                                                            ἐπιτ. Δ/ντοῦ τοῦ 3^ου Λυκ. Αἰγάλεω

 

 Φίλε ἀναγνώστη, συχνὰ ὑποστηρίζεται, κατὰ τὸ σχῆμα βέβαια τῆς ὑπερβολῆς, ὅτι μία εἰκόνα μπορεῖ νὰ εἶναι ἰσοδύναμη μὲ χίλιες λέξεις. Νομίζω λοιπὸν ὅτι, ἂν κάποιος ἤθελε νὰ ἐπιχειρηματολογήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ, θὰ μποροῦσε νὰ προτείνῃ ὡς πρόχειρο καὶ πειστικὸ παράδειγμα τὴν ὀρθόδοξη εἰκόνα τῆς Ἀναστάσεως, ἡ ὁποία φέρει κάποτε καὶ τὸν ὑπέρτιτλο  «Εἰς Ἅιδου κάθοδος». Στὸ κέντρο λοιπὸν τῆς εἰκόνας αὐτῆς, νικητὴς τοῦ θανάτου ὁ Χριστός, πατῶντας θριαμβικὰ πάνω στὴν διαλυμένη βίαια καστρόπορτα τοῦ Ἃιδη, εἰκονίζεται νὰ ἀνασύρῃ ἀπὸ τοὺς τάφους των δύο γεροντικὲς ἀδύναμες μορφές, τὸν Ἀδὰμ δηλαδὴ καὶ τὴν Εὔα, τῶν ὁποίων ἡ παρακοὴ προκάλεσε τὴν εἰσβολὴ τοῦ θανάτου στὸ ἀνθρώπινο φύραμα.

   Κατ’ ἀρχὰς ἡ συγκεκριμένη εἰκόνα τῆς Ἀναστάσεως, εἰκονίζοντας τὴν ἔγερση τῶν πρωτοπλάστων καὶ τῶν ἄλλων βιβλικῶν προσώπων, ποὺ ἐκεῖ τοὺς περιστοιχίζουν, διδάσκει προφανῶς ὅτι ἡ ἀνάσταση εἶναι συγχρόνως ἀναβίωση ψυχῶν καὶ σωμάτων καὶ ὄχι μόνον ψυχῶν. Αὐτὸ ἐξ ἄλλου δηλώνει καὶ ὁ Εὐαγγελιστὴς ἀφηγούμενος ὅτι «μετὰ τὴν ἔγερσιν» τοῦ Χριστοῦ «πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων ἠγέρθησαν καὶ ἐξελθόντες ἐκ τῶν μνημείων μετὰ τὴν ἔγερσιν αὐτοῦ εἰσῆλθον εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς».

ΜΙΛΗΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ!

 

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ !

 

Το Ιράν «διάβασε» επί χρόνια ΗΠΑ και Ισραήλ και οδηγεί Τραμπ-Νετανιάχου σε μακρόχρονο πόλεμο φθοράς

 

April 4, 2026

Συνέντευξη της ανθρωπολόγου Leila Ghanem, αρχισυντάκτριας της επιθεώρησης Bada’el του Λιβάνου, εμβληματικής προσωπικότητας της λιβανέζικης και μεσανατολικής Αριστεράς και βαθιάς γνώστριας των προβλημάτων της Δυτικής Ασίας στον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο.

Eρ. Η στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών είναι η ίδια: πρώτα κυρώσεις για να αποδυναμωθεί η κυβέρνηση της χώρας που θέλουν να επιτεθούν, έπειτα μια στρατιωτική επίθεση. Το Ιράν έχει υποστεί 47 χρόνια κυρώσεων και όχι μόνο δεν υπέκυψε, αλλά προετοιμάστηκε για έναν πόλεμο μακράς διάρκειας εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Πώς μπόρεσε να κάνει κάτι τέτοιο;

Απ. Υπάρχει ένα περσικό ρητό με μορφή ερώτησης και απάντησης, ο ένας ρωτά: «πώς ορίζεις έναν αυθεντικό Πέρση;»· έρχεται η απάντηση: «είναι αυτός που μιλά για ένα πράγμα ενώ έχει στο μυαλό του κάτι άλλο, και στην καρδιά του ακόμη κάτι άλλο, και που κρατά στην τσάντα του ένα εφεδρικό σχέδιο σε περίπτωση που όλες οι άλλες δυνατότητες δεν λειτούργησαν». Δεν είναι η υπομονή η καλύτερη από τις αρετές στο Ιράν;

«Η ιρανική προσωπικότητα που απεχθάνεται το κενό [1], που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, που εξερευνά με σοφία όλες τις προσφερόμενες δυνατότητες» [2].

Διαπιστώνεται λοιπόν ότι η τέχνη, η αρχιτεκτονική, η λογοτεχνία, η ποίηση, αντανακλούν καλά αυτό το πνεύμα. Δεν λέγεται στο Ιράν: «σιγά σιγά το μαλλί γίνεται χαλί»; Η τέχνη των μινιατούρων, των μωσαϊκών, τα πιο θαυμαστά χαλιά δεν είναι περσικά;

Ο βάρβαρος ιμπεριαλισμός επιτίθεται σήμερα σε μια χώρα χιλιετούς πολιτισμού, στη χώρα των επτά θαυμάτων του κόσμου. Η Ινδή συγγραφέας Arundati Roy (βραβείο Booker λογοτεχνίας), αγανακτεί μπροστά στη φρίκη και διερωτάται: «Πώς μπορούμε να επιτρέψουμε στους βαρβάρους να βομβαρδίζουν αυτές τις υπέροχες πόλεις, κληρονομιά της ανθρωπότητας, που είναι η Τεχεράνη, το Ισφαχάν, η Σιράζ, μετά τη Βαγδάτη και τη Βηρυτό;»

Η προσωπικότητα του Ιράν, βασισμένη στην αντοχή, του επέτρεψε επιπλέον να διαχειριστεί το πολύ διαφορετικό εθνοτικό του μωσαϊκό. Ο πληθυσμός του, που ξεπερνά τα 90 εκατομμύρια, αποτελείται από 9 εθνότητες, οι Πέρσες όντας η μεγαλύτερη μειονότητα δεν αντιπροσωπεύουν παρά τη μισή (51% Πέρσες, 24% Αζέροι, 17% Κούρδοι, 3% Μπαλούχοι, και τόσοι Τουρκμένοι, 2% Άραβες, και τόσοι Λόρι …)