oikologein
Για όσους πάνε γυρεύοντας στο χώρο της Οικολογίας και του Πολιτισμού. Υπό τη διαχείριση του Γιάννη Σχίζα
Ημέρες ορειβασίας
Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2026
Η κατάργηση του λιγνίτη
του Γιάννη Σχίζα
Μια φορά και έναν καιρό, σε μια κυριακάτικη επίσκεψη στα λιγνιτωρυχεία της Πτολεμαίδας, με τους Πανεπιστημιακούς Ευθύμη Παπαδημητρίου και Άννα Βλάχου, και χάρη σε μια φιλική επαφή παρακολουθήσαμε «σε περίληψη» το θέμα της εξόρυξης και επεξεργασίας λιγνίτη: Ένα πηγάδι βάθους 150 μέτρων και πλάτους 300, ένα φορτηγό γιγαντιαίου μεγέθους – οι ρόδες του είχαν περίπου το διπλάσιο ύψος ενός ανθρώπου, ένα κινητό εργοστάσιο, ένας μηχανικός που οργάνωνε την διαδικασία των εκρήξεων για την απόληψη λιγνίτη. Μείναμε εκστατικοί μπροστά στο γεγονός, εγώ προσωπικά αναλογίστηκα κάτι που είχε συμβει πριν από χρόνια και ήταν πραγματικά εκπληκτικό : Ήταν η αποκατάσταση μιας εξαντλημένης περιοχής λιγνίτη από τη ΔΕΗ, που τότε – 20 χρόνια πριν – πάνω στο φυλαγμένο χώμα και στην καλλιέργεια σιταριού βάσιζε την εγκατάσταση δένδρων και άλλων φυτών. Το θέαμα το οφείλω στον αείμνηστο φίλο μου Νίκο Στεφανή, που ήταν τότε μηχανικός στα ορυχεία.Μαθαίνω τώρα
ότι ολες οι χώρες της ΕΕ έχουν πάρει
προθεσμία για το λιγνίτη που φτάνει τα 10 χρόνια τουλάχιστον. Πάντως μια φορά κι έναν καιρό οι πολίτες της Πτολεμαϊδας άπλωναν τα ασπρόρουχά τους και τα έβγαζαν
τρύπια – όμως χαρη στην αντιρυπαντική
τεχνολογία τα σώβρακα και τα άλλα παραμένουν ακέραια….
Η επιτροπή
που ζητάει να μην ανατιναχθούν οι υπόλοιπες υποδομές - και συγκεκριμένα οι 5 πύργοι ψύξης του ΑΗΣ Aγίου Δημητρίου, πράγμα που σημαίνει για λίγα χρόνια τη
διαφύλαξη κάποιων εφεδρειών για την ελληνική κοινωνία - επικαλείται την πραξικοπηματική απόφαση του
κυρίου Μητσοτάκη : Ο οποίος δεν έλαβε
υπόψη του το προϊόν καμιάς επιτροπής ή ερευνητικού σώματος. Η επιτροπή
υπογραμμίζει : Όλες οι αλλαγές είναι μη αντιστρεπτές !
Η ίδια επιτροπή αναφέρεται στα φωτοβολταίκα
που έχουν πλημμυρίσει την ελληνική ύπαιθρο, παρά την απόφαση περί μη
χρήσης υψηλής γονιμότητας εδάφους για
τέτοιες εγκαταστάσεις. Η υπόθεση θυμίζει την μνημονιακή περίοδο, όταν τα φωτοβολταϊκά που ξεκίνησαν από τις κυβερνήσεις με πολλά ταρατατζουμ υπέστησαν τρεις διαδοχικές μειώσεις της τιμής του προσφερόμενου ρεύματος, αποφέροντας
μηδενικό κέρδος στους ιδιοκτήτες που
είχαν παραδώσει τις στέγες τους. Τώρα πλέον τα φωτοβολταϊκά έχουν κατακλύσει τα
πάντα, προσφέροντας ένα άθλιο θέαμα της ελληνικής περιφέρειας…
Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026
THE WINE &ART FESTIVAL
Το ραντεβού που εγκαινιάζει κάθε χρόνο την οινική σεζόν επιστρέφει! Το Athens Wine & Art Festival, η πιο εμπνευσμένη συνάντηση κρασιού και τέχνης, ανοίγει για 6η χρονιά τις πύλες του το Σάββατο 17 και την Κυριακή 18 Οκτωβρίου, στον εμβληματικό χώρο του παλαιού ξενοδοχείου ΟΛΥΜΠΙΑΣ, Αθηνάς 57 και Σοφοκλέους, στο ιστορικό κέντρο της πόλης.
70 boutique οινοποιεία
Ζητάμε την άμεση κήρυξη του Μηλιώνα ως παραδοσιακού οικισμού
16 Οκτωβρίου 2026
Ο Μηλιώνας χάνεται.
Ζητούμε την άμεση κήρυξή του ως παραδοσιακού οικισμού και τη θεσμική προστασία του ιστορικού του συνόλου και όλων των κτισμάτων του,
πριν οι κατεδαφίσεις αλλοιώσουν οριστικά τον ιστορικό του χαρακτήρα.
Ο μικρός οικισμός του Μηλιώνα, στις παρυφές του όρους Βαρνούντα και εντός του Εθνικού Πάρκου Πρεσπών, αποτελεί ένα από τα τελευταία σωζόμενα παραδείγματα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και της ιστορικής φυσιογνωμίας της περιοχής. Πρόκειται για έναν οικισμό προ του 1923, που διατηρεί μέχρι σήμερα αναλλοίωτο σε μεγάλο βαθμό τον μορφολογικό του χαρακτήρα και συγκροτεί ένα σπάνιο και συνεκτικό οικιστικό σύνολο, αντιπροσωπευτικό της τοπικής Πρεσπιώτικης δόμησης των αρχών του 20ού αιώνα.
Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026
Παρουσίαση βιβλίου Χριστίνας Φίλιππα
|
CITRONNE Gallery Athens ANTONAKOS REVISITED
|
|
|
|
Φεγγαράκι μου λαμπρό
Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google
Add topontiki.gr on GoogleΌσοι κοιτάζουν το μαγικό θέαμα της Σελήνης να καταυγάζει το σκοτάδι και να ξεγεννάει χίλιες δυο ακαθόριστες σκέψεις, θα έπρεπε να λάβουν υπόψη ότι εκτός από αυτήν υπάρχει και μια άλλη, μια υπερπανσέληνος, που ζήσαμε την 14η Νοεμβρίου του 2016: Ήταν η μεγαλύτερη των τελευταίων επτά δεκαετιών, που προσέφερε τη μαγεία της σε υπερθετικό βαθμό. Στις 14 Νοεμβρίου του 2016 η Σελήνη, της οποίας η απόσταση από τη Γη είναι μεταβλητή, ήταν 14% μεγαλύτερη και 30% φωτεινότερη από ό,τι συνήθως! Η τελευταία φορά που η ανθρωπότητα είδε αυτό το φαινόμενο ήταν το 1948, ενώ το φεγγάρι θα είναι και πάλι τόσο κοντά στη Γη και θα αποδίδει τέτοιες όψεις τον Νοέμβριο του 2034!
Όσον αφορά όμως τα περασμένα: Την 28η Αυγούστου έκανε την εμφάνισή του το «φεγγάρι του Οξύρρυγχου», προσφέροντας ένα εντυπωσιακό θέαμα στους λάτρεις των ουράνιων φαινομένων… Η Αυγουστιάτικη Πανσέληνος έλαβε την ονομασία «Φεγγάρι του Οξύρρυγχου», επειδή οι ιθαγενείς της Αμερικής ψάρευαν το ομώνυμο ψάρι, γνωστό και ως μουρούνα. Η πρώτη καταγραφή της ονομασίας έγινε από το «Old Farmer’s Almanac» τη δεκαετία του 1930. Κατά την περίοδο αυτή του καλοκαιριού, η αλιεία του οξύρρυγχου στις Μεγάλες Λίμνες και στη λίμνη Champlain ήταν στο αποκορύφωμά της.
Όμως τώρα, για πρώτη φορά στην Ιστορία, το διακύβευμα δεν αναφέρεται στην αισθητική πλευρά του φεγγαριού, αλλά στην απόδειξη της οικονομικής πρωτοκαθεδρίας από τους γνωστούς παίχτες. Οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Κίνα και η Ινδία, μαζί με την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και ιδιωτικές εταιρείες, ενδιαφέρονται για μεταλλεύματα που υπάρχουν στη Σελήνη, πρόσφατα δε είχαμε μια επιτυχία και μια αποτυχία: την επιτυχία των Ινδών, που πέτυχαν να προσσεληνωθούν στον νότιο πόλο του φεγγαριού, και την αποτυχία των Ρώσων για εξερεύνηση του κρατήρα «Μπογκουσλάβσκι» στον ίδιο χώρο.
Υποτίθεται ότι στον νότιο πόλο υπάρχουν αποθέματα παγωμένου νερού, που μια αποστολή της ΝΑSΑ εκτιμά ότι ανέρχονται σε 600 δισεκατομμύρια κιλά, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο ως πόσιμο νερό όσο και ως πηγή υδρογόνου.
Με τη διαστημική συνθήκη του 1967, απαγορεύονται τα πυρηνικά όπλα και περιορίζεται η χρήση της Σελήνης και των άλλων ουρανίων σωμάτων σε ειρηνικούς σκοπούς. Παρά το γεγονός ότι οι διατάξεις της συνθήκης για εξόρυξη πόρων είναι διφορούμενες ή απλώς απουσιάζουν, η συνθήκη αυτή αποτελεί το πρώτο και θεμελιώδες νομικό μέσο του δικαίου του Διαστήματος. Έτσι δεν είναι περίεργο ότι μέχρι το 2021 είχε υπογραφεί από 111 χώρες, ενώ έχει επικυρωθεί από άλλες 23.
Διαβάστε επίσης:
ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ – Η τέχνη παράγων μετασχηματισμού του αστικού περιβάλλοντος
Ο οικοτουρισμός δεν είναι ουτοπία
ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ – Η τέχνη παράγων μετασχηματισμού του αστικού περιβάλλοντος
Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026
ΔΥΟ ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΟΗΕ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Το Παρατηρητήριο Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης-ΠΑΔΟΠ
υπενθυμίζει ότι η 16η Οκτωβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Τροφίμων,
καθιερωμένη από τον ΟΗΕ, η δε 17η Οκτωβρίου η Παγκόσμια Ημέρα για
την Εξάλειψη της Φτώχειας στον κόσμο, επίσης καθιερωμένη από την ΓΣ του ΟΗΕ.
Αν και δεν είμαστε τριτοκοσμική χώρα, η
Ελλάδα έχει πολλούς λόγους να τιμήσει και τις δύο Ημέρες. Αν δεν το κάνει η
κυβέρνηση, να το κάνει η αντιπολίτευση, με τρόπους και μέσα που κάθε κόμμα θα
επιλέξει.
Όχι άλλες θυσίες στο βωμό των ορυκτών καυσίμων και της κερδοσκοπίας
|
|
Νόμος για το lobbying - πιο απαραίτητος από ποτέ
του Παντελή Οικονόμου
|
||||||
|
ΔΕΝ ΠΡΟΚΆΝΑΜΕ’’ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΥΜΜΑΤΩΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΚΡΙΒΑ!
του Νίκου Μυλωνά
‘ ευθύνες Δημοτικής και Περιφερειακής αρχής
ΙΣΤΟΡΙΚΟ:H διαχείριση των σκουπιδιών ήτανβασικήυποχρέωση
και αρμοδιότητα της τοπικήςαυτοδιοίκησης. ΗΕυρωπαϊκήΈνωσηεπέβαλε το πέρασμα από
τις χωματερές στην υγειονομικήταφή-τεχνολογία ΧΥΤΑ(Οδηγία-Πλαίσιο για τα Απόβλητα
2008/98/ΕΚ).. Ηυπευθυνότητα της κατασκευήςκαιδιαχειρισηςΧΥΤΑ Κω δόθηκε στους 3 τότεΔήμουςκαι
3,5 ρκ.Μπήκε στην παραγωγή το 2009 και η
σύμβασηπροέβλεπεανακοστολόγηση των υπηρεσιών καθαριότητας ώστε να αυτοχρηματοδοτηθούν
η επεκταση του και η τεχνολογική αναβάθμιση του!Γι αυτόέπρεπε να δουλέψει με επιχειρηματικήλογική.
Αντί αυτού οι εκάστοτεδημοτικέςαρχές στην λογική να μην επιβαρύνουμεδήθεν τους
πολίτες (σημειωστε την ισοπέδωση μεγάλο-παραγωγώνσκουπιδιών-ξενοδοχειακές
επιχειρήσεις- με τουςπολίτες) έκαναντην ποιοπρόχειρηκαι καταστροφική διαχείριση
με τραγικάαποτελέσματα:πυρκαγιών, κατολισθήσεων,απουσία περιβαλλοντικών ελέγχων
κλπ μετατρέπονταςάμεσα τον ΧΥΤΑ σε Χωματερή. Ηκακή τοπική πολιτική δημιούργησε
την βάσηπαράκαμψης του Δήμου με τοπέρασμα της διαχείρισης σε μεγάλαεταιρικά
σχήματα ανωνύμωνεταιρειών - ΦΟΣΔΑ Ν. Αιγαίου.
ΜΑΡΤΙΟΣ 2021 ΊδρυσηΕιδικούΠεριφερειακού
Διαβαθμιδικου ΦορέαΔιαχείρισης Στέρεων Αποβλήτων Νοτίου Αιγαίου (πρόεδρο ο κ. Χατζημάρκος):”προχωράμε
σε μία νέα φάση υπεύθυνης διαχείρισης των αποβλήτων, που βάζει τέλος στην
απραξία του χθες!’’
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
2021 Η
ΕΕ υποβαλλει έγγραφοενημέρωσης της Κυβέρνησης για ‘’ΚΑΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ’’ 87 ΧΥΤΑ της Χώρας!Αναμεσά τους και η Κως!
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2022απόφαση ΦΟΔΣΑ Ν. Αιγαίου Α.Ε.για ‘’Δύο νέες μονάδες επεξεργασίας
απορριμμάτων ΜΕΑ σε Κω και Κάλυμνο’’ώστε να μειωθεί η ποσότητα των σκουπιδιών
που θάβονται με την εφαρμογήδιαδικασιώνανακύκλωσης-κομποστοποίησης.Μετα το θεμα
χάνεται για 2 χρόνια.
Τη Νύχτα Που Έφυγε ο Μπούκοβι’ ένα Αντίο στο Διονύση Χαριτόπουλο.
του Σπύρου Στάλια
Το «Τη νύχτα που έφυγε
ο Μπούκοβι» είναι ένα από τα πιο εμβληματικά και συγκινητικά αφηγήματα του Διονύση
Χαριτόπουλου.
Είναι ένα μικρό
αριστούργημα της νεοελληνικής πεζογραφίας. Καταφέρνει να μετατρέψει μια
ποδοσφαιρική ιστορία σε σύμβολο λαϊκής αντίστασης, αξιοπρέπειας και
συλλογικής μνήμης, αποδεικνύοντας ότι το ποδόσφαιρο —στην αγνή του μορφή—
είναι η ίδια η ζωή των ανθρώπων της βιοπάλης.
Το βιβλίο εξιστορεί τα
γεγονότα γύρω από την αποχώρηση του Ούγγρου προπονητή ΜάρτονΜπούκοβι (MártonBukovi) από τον Ολυμπιακό και την Ελλάδα τον Δεκέμβριο
του 1967.Ο Μπούκοβι ανέλαβε τον Ολυμπιακό το 1965 και δημιούργησε μια θρυλική
ομάδα που έπαιξε εκπληκτικό ποδόσφαιρο, κατακτώντας συνεχόμενα πρωταθλήματα και
λατρεύτηκε σαν θεός από τους φιλάθλους του Πειραιά.
Μετά την επιβολή της
Χούντας των Συνταγματαρχών τον Απρίλιο του 1967, το δικτατορικό καθεστώς (και
ιδιαίτερα ο Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού Κωνσταντίνος Ασλανίδης) στοχοποίησε
τον Μπούκοβι λόγω της ουγγρικής (κομμουνιστικής) καταγωγής του. Εξαναγκασμένος
σε παραίτηση και διωγμένος, ο Μπούκοβι φεύγει κρυφά νύχτα από το ξενοδοχείο
«Καστρί» που διέμενε προς το Ελληνικό (αεροδρόμιο),
και εκει πλήθος κόσμου και αγανακτισμένοι Πειραιώτες μαζεύονται για να τον
αποχαιρετήσουν μέσα σε βαρύ κλίμα συγκίνησης, λύπης και οργής.
Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2026
Η Οίτη σε διαρκή ετοιμότητα
Τα «νέα δεδομένα» του Χωροταξικού των ΑΠΕ δεν σταματούν τα καταστροφικά σχέδια
Οι
εξελίξεις των τελευταίων ημερών και μηνών μάς κρατούν σε διαρκή
ετοιμότητα για όσα εξακολουθούν να σχεδιάζονται και να προωθούνται στις
κορυφές της Οίτης. Παρά τα νέα δεδομένα, που υποτίθεται ότι εισάγει το
αναθεωρημένο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας,
αποδεικνύεται στην πράξη ότι οι διακηρύξεις για την προστασία των
βουνών και των προστατευόμενων περιοχών κινδυνεύουν να μείνουν «έπεα πτερόεντα», όταν απέναντί τους βρίσκονται συγκεκριμένα επενδυτικά σχέδια και εταιρικά συμφέροντα.
1.
Η εταιρεία ΑΙΟΛΙΚΗ ΟΙΤΗΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Α.Ε., παρά το γεγονός ότι εκκρεμεί
η έκδοση της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας για την Ακύρωση
της Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ), που εκδικάστηκε στις
13 Μαίου, προχώρησε στην έκδοση Άδειας Εγκατάστασης για το έργο στη θέση «ΤΟΥΡΛΑ - ΒΛΙΤΟΤΣΟΥΜΑΡΟ».
Η εξέλιξη αυτή δεν μας αφήνει περιθώρια εφησυχασμού.
Το έδαφος κάτω από τα πόδια μας: Για το χώμα, τη ζωή και μια διαφορετική κουλτούρα ανάπτυξης
του Andreas Kipper
Συνιδρυτή και Διευθύνων Σύμβουλος της LAND | Μέλος της Ομάδας Εργασίας του WEF για τις Πόλεις με Θετικό Αποτύπωμα για τη Φύση (Nature-Positive Cities)
8 Οκτωβρίου 2026
Την περασμένη εβδομάδα, είχα τη χαρά και την τιμή να συμμετάσχω στη Σύνοδο Κορυφής για το Έδαφος (Soil Summit) 2026 στο Nantesbuch (Stiftung Kunst und Natur gGmbH), συμμετέχοντας στον διάλογο για το μέλλον του εδάφους μαζί με τον γεωπόνο Joachim von Braun και τον κοινωνιολόγο Hartmut Rosa, μεταξύ άλλων.
Και το σκέφτομαι ακόμα.
Οι συζητήσεις, τα ερωτήματα, οι διαφορετικές οπτικές και πάνω απ' όλα, η αίσθηση του κατεπείγοντος γύρω από κάτι τόσο θεμελιώδες, και όμως τόσο εύκολο να παραβλεφθεί: το έδαφος κάτω από τα πόδια μας.
Soil Summit 2026. © graphicrecording.cool από την Johanna Benz
Ως αρχιτέκτονας τοπίου, το έδαφος βρίσκεται στο επίκεντρο της καθημερινής μου πρακτικής και της επαγγελματικής μου σκέψης.
Μπορεί να φαντάζει ως το πιο απτό και χειροπιαστό πράγμα που μπορεί να φανταστεί κανείς. Άλλωστε, τόσο η πόλη όσο και η ύπαιθρος πατούν γερά στο έδαφος.
Αλλά τι ακριβώς είναι αυτό το έδαφος κάτω από τα πόδια μας;
Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026
EΞΟΡΜΗΣΕΙΣ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
Χρίστος Δάλκος: Τὸ φλησκούνι καὶ τὸ πλεμόνι: Τὸ πανόραμα μιᾶς πρωτοελληνικῆς καὶ πρωτοϊνδοευρωπαϊκῆς (ἢ μᾶλλον πρωτοευρωινδικῆς) πολυδιάσπασης
· Post author:Χρίστος Δάλκος
·
Post
published:10 Οκτωβρίου 2026
·
Post
category:Ολίγα τινά / ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ
Στὸ ἄρθρο μας «Ἡ
ἐτυμολόγηση τοῦ ἀ.ἑ. βλήχων, γλήχων (= φλησκούνι) βάσει τῆς “νέας” ἑλληνικῆς» (περιοδικὸ νέα εὐθύνη,τ. 36-37, Ἰανουάριος – Ἰούνιος 2017, σ.
155-158), σημειώναμε τὰ ἑξῆς:
«Στὴν περίπτωση τοῦ φυτοῦ βληχώνι τό, (= ἡδύοσμος ὁ γλήχων, menthapulegium, συνών. βρωμοδυόσμος) τὸ Ἱστορικὸν
Λεξικὸν τῆς Νέας Ἑλληνικῆς (ΙΛΝΕ)
περιορίζεται στὴν παράθεση τῶν τύπων βληχούνι, βληχούν΄᾿, βλεχούνι, βλοχών᾿, βλουχούν΄᾿, γληφώνιν, γληφώνι, γληχούν΄᾿, γλεχούνι, καὶ
στὴν παρατήρηση ὅτι αὐτὸ προέρχεται «Ἐκ τοῦ μεταγν. οὐσ. βλήχων, παρ᾿ ὃ καὶ γλήχων.»
Τὸ ἐρώτημα εἶναι γιατί τὸ ΙΛΝΕ ὄχι μόνο ἀποφεύγει νὰ παραθέσῃ στὸ λῆμμα βληχώνι τοὺς ποικίλους τύπους τοῦ πάγκοινου φλησκούνι, ἀλλὰ δὲν τολμᾷ οὔτε κἂν νὰ ἀναφέρῃ τὴν λέξη φλησκούνι, εἴτε στὸ ἑρμήνευμα [ὅπως τὸ κάνει π.χ. τὸ Λεξικὸ Liddell – Scott
– Κωνσταντινίδου, πρβλ. «βλήχων [..] βληχώ [..] γλήχων, -ώ [..] γλάχων, -ώ: εἶδος φυτοῦ (“φλησκοῦνι”)»], εἴτε -ἔστω- στὰ συνώνυμα.
Καὶ τὰ ἐρωτήματα πληθαίνουν
ὅταν διαπιστώνῃ κανεὶς ὅτι στοὺς τύπους ποὺ καταχωρίζονται στὸ λῆμμα φλησκούνι τοῦ ἀρχείου τοῦ Ἱστορικοῦ Λεξικοῦ περιλαμβάνονται καὶ τὰ βλησκούνι, βελησκούνι,βλουσκούνι,
βηλσκούν΄᾿, βλητσούνι, γλησκούνι,
κουλουσκούν΄᾿, λησκούν΄᾿, λουσκούνι, λιουσκούνι, λιουσκούν΄᾿,ποὺ παρουσιάζουν, μεταξὺ ἄλλων, καὶ τὴν ἐναλλαγὴ β ~ γ (πρβλ. ἀ.ἑ. βλήχων ~ γλήχων), ὁπότε θὰ εἶχαν λόγο νὰ καταχωρισθοῦν στὸ λῆμμα βληχώνι τό. Φαίνεται ὅτι ἡ ἐναλλαγὴ β~φ,κι ἀκόμα
περισσότερο ἡ «ἀδικαιολόγητη», ἐπίμονη παρουσία τοῦ -σ- στὰ βλησκούνι, φλησκούνι κ.λπ. ὡδήγησε τοὺς νεογραμματικοὺς συντάκτες τοῦ
ΙΛΝΕ σὲ πλήρη καὶ συνειδητὴ
ἀποσύνδεση τῶν βληχώνι, γληφώνι, γληχούν΄᾿ ἀπὸ τὸ φλησκούνι. Στὸ ἴδιο συμπέρασμα καταλήγει κανεὶς ὅταν διαπιστώνῃ ὅτι τὰ*βληχωνόλαδο τό, γληφωνόλαδο, γληφωνόλαο (= ἔλαιον ἀπεσταγμένον ἀπὸ τὸ φυτὸν βληχώνι) | *βληχωνόρρακο τό, βληχουνόρρακο (= ρακὶ ἀπεσταγμένον ἀπὸ τὸ βληχώνι) ἔχουν διαχωρισθῆ ἀπὸ τὰ ἀπολύτως ἀντιστοιχοῦντα φλασκόλαδο(= λάδι ἀπὸ φλησκούνι), φλουσκουνόλαδου,
φλεσκουνόλαδο (= λάδι μὲ ζουμὶ ἀπὸ βρασμένο φλησκούνι) | φλησκουνόρρακη (= ἡ μέντα).










