Στη Ζάκυνθο είδαμε τα πρώτα χελωνάκια του 2026! Οδηγίες για την περίοδο εκκόλαψης από τον ΑΡΧΕΛΩΝ

 

Με χαρά επιβεβαιώνουμε ότι η φετινή περίοδος εκκόλαψης των νεοσσών Καρέττα άρχισε στην Ελλάδα, τη χώρα που φιλοξενεί τις περισσότερες φωλιές του είδους στη Μεσόγειο. Στα περίπου 100 χιλιόμετρα παραλίας που παρακολουθούν οι εθελοντές του  ΑΡΧΕΛΩΝ, την πρωτιά είχε μια φωλιά που εκκολάφθηκε στην παραλία Δάφνη του Κόλπου του Λαγανά στη Ζάκυνθο. Η ομάδα μας ανακάλυψε τα μικροσκοπικά ίχνη των νεοσσών ξημερώματα της Τρίτης 14 Ιουλίου και ενημέρωσε σχετικά την τοπική Μονάδα Διαχείρισης του ΟΦΥΠΕΚΑ.

 

Σε όλα τα προγράμματα του ΑΡΧΕΛΩΝ πραγματοποιούνται καθημερινές περιπολίες τις  περιοχές ωοτοκίας στον Κόλπο Λαγανά Ζακύνθου, τον Κυπαρισσιακό Κόλπο, την Κορώνη, τον Λακωνικό Κόλπο, το Ρέθυμνο, τα Χανιά και τον Κόλπο της Μεσσαράς, ώστε να καταγραφούν οι φωλιές που εκκολάπτονται. Επιπλέον, στις παραλίες με έντονη φωτορύπανση όπως στο Ρέθυμνο, στα Χανιά και στον Λακωνικό Κόλπο, τοποθετείται προστατευτική σκίαση ώστε να μην αποπροσανατολιστούν οι νεοσσοί.

 

Η παιχνιώδης βιωματική εικαστική τέχνη

 Το επιμορφωτικό πρόγραμμα: 

υλοποιείται από το ΚΕΔΙΒΙΜ του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, σε 420 ώρες και 7 μήνες ασύγχρονης διδασκαλίας. Δίνει 2 μόρια σε υποψήφιους αναπληρωτές προς διορισμό εκπαιδευτικούς και 1 μόριο σε υποψήφιους για στελέχη της εκπαίδευσης.

Το πρόγραμμα στοχεύει στην κριτική και επιστημονική προσέγγιση της παιγνιώδης μάθησης σε σχέση με την ολιστική προσέγγιση των εικαστικών πρακτικών και αναπτύσσεται σε 7

Ανδρομάχη Μπούνα-Βάιλα : Σεξουαλική σωματεμπορία και έμφυλες ταυτότητες Από τη θεωρία στη σύγχρονη κοινωνική έρευνα

 

Πρόλογος: Γιάννης Πανούσης

ISBN: 978-960-02-4615-5, Σελίδες: 172, Τιμή: 11.66

Εκδόσεις Παπαζήση

 

 

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Παπαζήση το νέο επιστημονικό βιβλίο της Ανδρομάχης Μπούνα-ΒάιλαΣεξουαλική σωματεμπορία και έμφυλες ταυτότητες. Από τη θεωρία στη σύγχρονη κοινωνική έρευνα, το οποίο πραγματεύεται το σύνθετο κοινωνικό φαινόμενο της σεξουαλικής σωματεμπορίας μέσα από το πρίσμα της κοινωνιολογίας, των σπουδών φύλου και της σύγχρονης κοινωνικής έρευνας.

Το βιβλίο αποτελεί μια συμβολή στην κατανόηση του σύνθετου κοινωνικού φαινομένου της σεξουαλικής σωματεμπορίας. Μέσω σύγχρονων θεωριών και κοινωνικών ερευνών αναδεικνύεται το φαινόμενο αυτό ως μορφή έμφυλης και δομικής βίας, η οποία είναι εγγεγραμμένη στις κοινωνικές δομές, στις πολιτισμικές αναπαραστάσεις και στις σχέσεις εξουσίας.

Σε μια περίοδο όπου η έμφυλη βία και η εμπορία ανθρώπων βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, η Ανδρομάχη Μπούνα-Βάιλα καταθέτει μια μελέτη που συνδυάζει επιστημονική εγκυρότητα, κοινωνική ευαισθησία και σύγχρονο προβληματισμό. Το βιβλίο Σεξουαλική σωματεμπορία και έμφυλες ταυτότητες. ανοίγει έναν ουσιαστικό διάλογο για τις σχέσεις εξουσίας,

ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ - Η ΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ – Η ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟ ΠΟΥ ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ – ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΕΘΕΙ ΣΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΗΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ

 -του Γρηγόρη Κλαδούχου

«Δεν υπάρχει Κυπριακό πρόβλημα, δεν υπάρχει πρόβλημα Αιγαίου, δεν υπάρχει πρόβλημα Θράκης, υπάρχει ένα πρόβλημα: Το Τουρκικό πρόβλημα. Και αυτό πρέπει να λυθεί με βάση τις αρχές, τις αξίες και τα ιδανικά που αποτέλεσαν τα θεμέλια των ευρωπαϊκών δημοκρατιών». (*)

                                                     ---

Από τον δημόσιο λόγο λείπουν οι λαοί της Ανατολίας και τα δικαιώματά τους. Είναι αποτέλεσμα υπαγόρευσης υπαγωγής στην PAX Tourka, PAX Americana, στα εξωτερικά δόγματα ασφαλείας, στις παγκοσμιοποιημένες μπίζνες. Είναι η υπαγωγή της χώρας, των εθνικών, δημοκρατικών και κυριαρχικών δικαιωμάτων στον παγκόσμιο καταμερισμό ισχύος.

Μετά το ΄74 ούτε αποχουντοποίηση έγινε, αλλά και δόθηκε συνέχεια σε μια εξωτερική πολιτική Πιπινέλεια, Αβερωφική. Ο εθνικοφρονισμός-αμερικανισμός συνέχισε να καθηγεύει το δορυφορικό κράτος. Αντί αποστασιοποίησης λόγω της Κύπρου, η κεμαλοφασιστική ιδεολογία απέκτησε πολλούς φίλους. Προέκτασή του ήταν ο «εκσυγχρονισμός», ο «αντιεθνικιστικός ρεαλισμός». Η ολοκληρωτική δημοκρατία της μεταπολίτευσης ομογενοποιήθηκε, αφομοιώθηκε ως πολιτικό σύστημα στην εθνική δουλικότητα, στον μεταπρατισμό.

Από τα μέσα του ΄90, όταν το ΠΑΣΟΚ έγινε Μητσοτακικό κόμμα, στη χώρα, κυριάρχησαν οι πραιτωριανοί του ενδοτισμού. Η Ελλάδα υπολαμβάνεται πλέον σταθερά ως φτωχό παρακολούθημα ηγεμονικών στρατηγικών και παράρτημα των σχέσεών τους με τους ημιαυτόνομους και υποϋγεμονικούς σταθμούς. Ένα βήμα πιο πέρα: για την σημερινή κυβέρνηση της χώρας επιστρέφει ο από βοράν κίνδυνος και εντάσσεται ως παρακολούθημα των σχέσεων υποϊμπεριαλιστικών περιφερειακών παραγόντων Τουρκίας και Ισραήλ με την «Δύση».

                                                      ---

Γιάννης Καραγιάννης: Θετός γιος

 

Σελίδες: 538, Τιμή: 23.32 ευρώ
ISBN: 978-618-5861-40-7
Εκδόσεις Επίμετρο

 

 

 

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Επίμετρο το νέο νουάρ μυθιστόρημα του Γιάννη ΚαραγιάννηΘετός γιος.

Η ζωή ενός μοναχικού επαρχιώτη φοιτητή στην Αθήνα αλλάζει πορεία, όταν υιοθετείται από έναν άνθρωπο της νύχτας, λίγο πριν σκοτωθεί. Επηρεασμένος από τη αινιγματική προσωπικότητα του θετού του πατέρα, αποφασίζει να ψάξει το σκοτεινό του παρελθόν. Ανακαλύπτει πως ο πατέρας του ήταν ένας διαφορετικός άνθρωπος, ευαίσθητος, καλλιεργημένος, λάτρης της τέχνης, μέλος μιας μυστικής αδελφότητας προστασίας τσιγγάνων, με στοίχημα ζωής να βρει το δολοφόνο του τραπεζίτη φίλου του.

Ντάγκλας Σκέλτον : Η μνήμη των οστών

 

Μετάφραση: Άννα Παπασταύρου
Σελίδες: 434, Τιμή: 16 ευρώ
ISBN: 978-960-6893-69-8
Εκδόσεις Gema

 

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Gema το συναρπαστικό βιβλίο του Ντάγκλας Σκέλτον Η μνήμη των οστών, που είναι το τρίτο της δημοφιλούς σειράς θρίλερ με ηρωίδα τη Ρεμπέκα Κόνολι.

Το 1752 ο Τζέιμς των Γκλεν εκτελέστηκε για τη δολοφονία του κυβερνητικού Κόλιν Κάμπελ. Ήταν αθώος χωρίς σχεδόν καμία αμφιβολία. Σήμερα, στήνονται πανό στο μνημείο του για να διαδηλώσουν ότι ο συνονόματός του Τζέιμς Στιούαρτ είναι αθώος, και η δημοσιογράφος Ρεμπέκα Κόνολι μυρίζεται ένα σπουδαίο ρεπορτάζ. Όσο η Ρεμπέκα σκαλίζει την ιστορία, βρίσκεται αντιμέτωπη με τη Μο Μπερκ, ηγεμονική μορφή του οργανωμένου εγκλήματος στο Ινβερνές, η οποία ζητάει εκδίκηση για το κακό που έγινε παλαιότερα στην οικογένειά της.

12ο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Τήνου – Το Πρόγραμμα

 

Καλοκαίρι στην Τήνο χωρίς το λογοτεχνικό της φεστιβάλ είναι σαν περιστέρι χωρίς περιστερώνα. Φέτος, ένα λογοτεχνικό και καλλιτεχνικό κύμα 15 συγγραφέων και 12 εικαστικών από επτά χώρες θα «πλήξει» το νησί των ανέμων από τις 28 έως τις 31 Ιουλίου. Σε εποχές σκληρές ο πολιτισμός είναι ζωτικός παράγοντας για την κοινωνική συνοχή. H λογοτεχνία φωτίζει τις ζωές μας και μας κάνει να νιώθουμε ότι είμαστε ακόμα εδώ, ζωντανοί. Τα 11 μέχρι σήμερα διεθνή λογοτεχνικά φεστιβάλ έθεσαν τις βάσεις για να καταστεί η Τήνος, εκτός από θρησκευτικός, τόπος και προορισμός λογοτεχνικός. Ο φάρος αυτός της λογοτεχνίας που άναψε στην Τήνο το 2010 δεν σβήνει και με αίσθημα ευθύνης συνεχίζουμε. Χάρη στην υποστήριξή του κοινού, το φεστιβάλ μεγαλώνει και διευρύνεται. Φέτος, εκτός από τις τρεις λογοτεχνικές βραδιές, θα έχομε την προβολή της ταινίας της Βουβούλας Σκούρα Bloomsday 2022 / Athens, Dublin, Trieste, τον Λογοτεχνικό Διαγωνισμό μαθητών του Λυκείου Τήνου, την εικαστική έκθεση «Θάλαττα, Θάλαττα!» με 12 καλλιτέχνες και 12 ποιητές με θέμα το περιβάλλον και τη θάλασσα, μουσική από τον Χάρη Μαθιόπουλο, απρόσμενη συνάντηση ποιητών με το κοινό στα στενά της Χώρας καθώς και ανοιχτή συζήτηση με θέμα «Ο πλανήτης αύριο».

Μια φορά …της Αγίας Μαρίνας στην Αντιμάχεια!

 

του Νίκου Μυλωνά

Τα περισσότερα πράγματα της ζωής δεν καταγράφονται στα βιβλία ιστορίας.

Είναι οι αφηγήσειςτων συμμετεχόντων στα γεγονότα.

Το κείμενο είναι μια τέτοια μεταφορά. 

---Οφοβερόςσεισμός του 1926 που κτύπησε την Αντιμάχεια κατέστρεψε πολλά σπίτια του χωριού, και ανάμεσα τους την εκκλησία των Αγίων Αποστόλων και τον ΑΙ Γιάννη τον Περιγιαλίτη. Τα ερείπια συνάντησε και ομεγάλος σεισμόςτης πόλης του 1933. Παράλληλα  ηπολιτική της κατοχικής Ιταλικής διοίκησηςμετατοπιζότανε σε σκληροίεθνικιστικήγραμμή. Στα σχολεία επιβλήθηκε η αποκλειστική διδασκαλία της Ιταλικής  γλώσσας και στις ορθόδοξεςκοινότητεςδεν δίνοντανάδεια χειροτονίας ιερέων!Το χωριό μας έμεινεχωρίςΠαπά για 5 χρόνια(1936-1942).Ο μοναδικός Παπάς της Κεφάλου, με τα γαϊδουράκι του έρχεται να καλύψει τις λατρευτικές ανάγκες των μεγάλων εορτών  και τις τελετές του χωριού  Ο πόλεμος φουντώνει.Οστρατόςεπιτάσσει με κατασχέσειςσπίτια, ζώα, σιτηρά, ακόμηκαι λαχανικά, επιβάλλονταςτον έλεγχο τωνδελτίωνκαλλιέργειας.  Στην καταθλιπτική καθημερινότητα πίεσης και φτώχειας προστίθεται και η πείνα σαν αποτέλεσμα της μεγάλης ανομβρίας και των πολεμικών συγκρούσεων του φοβερού 1942.

ΚΑΤΟΠΤΡΑ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ

 

ΑΕΙΦΟΡΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ

 

ΓΙΑΝΝΗ ΣΧΙΖΑ :Ο ΑΛΛΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

 

 Ήταν το βιβλίο μου - έκδοση του 1998, σελίδες 240, στην οποία είχε έλθει και ομιλήσει ο Γλέζος, για την οποία είχε καταναλωθεί χρόνος τουλάχιστον 15 ετών, χρόνος συγγραφής σε έντυπα (Νέα Οικολογία), εφημερίδες (Αυγή, Ελευθεροτυπία ), σε εκδηλώσεις στην Κρήτη, στην Μακεδονία και αλλού - που μου έδωσε την ευκαιρία να συνοψίσω από τις γραμμές του αυτό που στην καθομιλουμένη λέμε "ΑΛΛΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ". 

Τώρα ο ίδιος τίτλος χρησιμοποιείται στην Ικαρία! Οι εμπνευστές αυτής της προσπάθειας δεν είχαν τη διάθεση να προσδώσουν έναν άλλο τίτλο, σε ένα κείμενο που σαφώς ξεχωρίζει από το κείμενο του γράφοντος. 

Από κάτι τέτοιους τροφοδοτείται η κίνηση "για ενότητα των πράσινων δυνάμεων"...

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΧΙΖΑΣ

ΑΝΑΔΥΣΗ

 

Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου : Θα με βρεις στις ανηφόρες

 

Σελίδες: 500, Τιμή: 22.26 ευρώ
ISBN: 978-618-5861-38-4
Εκδόσεις Επίμετρο

 

 

 

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Επίμετρο το μυθιστόρημα του Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου Θα με βρεις στις ανηφόρες.

Το ταξίδι της ζωής μας, με τα ανεκπλήρωτα όνειρα, τα μισοτελειωμένα σχέδια, φορτωμένα σε ένα βαρκάκι αμολημένο σε άγνωστες θάλασσες. Με μοναδικό κουπί το κουράγιο, αρμενίζουμε όπου μας πάει η ζωή…

Ο Αυγερινός γεννήθηκε μέσα στη φτώχια και την απαξίωση. Κανένας δε χαιρόταν, ούτε περίμενε τον ερχομό του. Θα έπαιρνε τον κατήφορο ή θα κατάφερνε ν’ ανεβεί τις ανηφόρες που θα συναντούσε στον δρόμο του; Ο δρόμος του στενός, γεμάτος περιπέτεια. Κάθε βήμα γίνεται με επιμονή, δοκιμάζοντας τη θέληση και τη δύναμη της ψυχής. Οι ανηφόρες που ανέβηκε αποτελούν, πέρα για πέρα, αληθινές ιστορίες. Κάθε ανηφόρα και μια εμπειρία, ένα μάθημα ζωής. Κάθε γνωριμία, κάθε πόνος, κάθε δάκρυ γίνονται πολύτιμα εφόδια στη φαρέτρα των αγώνων του. Έζησε το θαύμα την ώρα που έφτασε στο χείλος του θανάτου. Η ζωή δεν ξεχωρίζει κανέναν. Ούτε έχει υποχρέωση να δώσει στον άνθρωπο πράγματα που προσδοκά...

Η στεγαστική κρίση είναι επίσης κρίση σχεδιασμού

 

Ας φανταστούμε ένα σακάκι έξυπνα σχεδιασμένο ώστε να προσαρμόζεται σε διαφορετικές περιστάσεις: να μας ταιριάζει είτε πάρουμε είτε χάσουμε βάρος, να φοριέται τόσο σε μια καθημερινή όσο και σε μια πιο επίσημη περίσταση, τον χειμώνα αλλά και την άνοιξη. Αντί για πολλά διαφορετικά σακάκια, θα αρκούσε ένα και μόνο, ικανό να προσαρμόζεται σε όλες αυτές τις περιστάσεις. Με την ίδια λογική θα μπορούσε —και θα έπρεπε— να σχεδιάζεται και η κατοικία. Ωστόσο, η συντριπτική πλειοψηφία των κατοικιών εξακολουθεί να σχεδιάζεται για ένα μόνο, σταθερό τύπο νοικοκυριού, αγνοώντας ότι τα νοικοκυριά μεταβάλλονται στον χρόνο.   Η δημόσια συζήτηση για το στεγαστικό περιστρέφεται σχεδόν αποκλειστικά γύρω από αριθμούς: 250.000 νέες κατοικίες τον χρόνο, ένα εκατομμύριο μέχρι το 2030... Η συλλογιστική μοιάζει απλή: το πρόβλημα της έλλειψης κατοικιών οφείλεται στην ανεπαρκή προσφορά· άρα η λύση είναι να χτίσουμε περισσότερα και ταχύτερα. Κι αν το πρόβλημα βρίσκεται αλλού, και η στεγαστική κρίση δεν είναι μόνο ζήτημα ποσότητας, αλλά και ζήτημα σχεδιασμού;

Η ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗ ΠΑΤΡΙΔΑ: Η ΓΝΗΣΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΗ «ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ» ΤΩΝ ΓΕΙΤΟΝΩΝ ΜΑΣ

 

του Χρίστου Δάλκου

Εἶναι γνωστὸ τὸ ἰδεολόγημα τῆς «γαλάζιας πατρίδας» ποὺ προωθεῖ ὁ τουρκικὸς ἐθνικισμός, ὄχι μόνο πρὸς ψήφιση, ἀλλὰ τὸ κυριώτερο καὶ τὸ χειρότερο, πρὸς διδασκαλία στὰ σχολεῖα τῆς Τουρκίας. Κι ἐνῷ αὐτοὶ ποτίζουν τὴν νεολαία τους μὲ τὸ δηλητήριο τοῦ μίσους καὶ τῆς ἁρπαγῆς, ἐμεῖς ποὺ ἔχουμε ἀπαράγραπτα δικαιώματα στὴν θάλασσα καὶ τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου παραμένουμε ἀπαθεῖς καὶ ἀδρανεῖς ἀπέναντι σ’ αὐτὴν τὴν ἐξόφθαλμη παραχάραξη τῆς ἱστορίας καὶ τῆς γεωγραφίας, ἐπαφιέμενοι στὴν ἀνύπαρκτη καλὴ πίστη τῶν γειτόνων μας.

Εἶναι καιρὸς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ν’ ἀλλάξῃ. Κι εἶναι καιρὸς νὰ ἀναληφθῇ μιὰ πολιτισμικὴ πρωτοβουλία, ποὺ θὰ ξεκινήσῃ πρῶτα καὶ κύρια ἀπὸ τὴν παιδεία, καὶ δὴ τὰ δημοτικὰ σχολεῖα. Διότι εἶναι ἀπαράδεκτο τὰ Ἑλληνόπουλα, κορίτσια καὶ ἀγόρια, νὰ μὴν διαθέτουν μιὰ στοιχειώδη πατριδογνωσία, ποὺ θὰ τοὺς ἐπιτρέπῃ νὰ διαπιστώνουν ὅτι ὅλα σχεδὸν τὰ ὀνόματα τῶν ψαριῶν, τῶν φυτῶν, τῶν δένδρων καὶ τῶν νησιῶν ὑπάρχουν σ’ αὐτὸν τὸν τόπο ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα, τὴν στιγμὴ ποὺ οἱ γείτονές μας, εἰδικὰ στὴν περίπτωση πολλῶν ὀνομάτων ψαριῶν, τὰ ἔχουν πάρει ἀπὸ μᾶς, μιᾶς καὶ ἄργησαν πολὺ νὰ ἔρθουν σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴν ὑποτιθέμενη «γαλάζια τους πατρίδα».

Αὐτὸ τὸ ξέρουν πολὺ καλὰ οἱ ἴδιοι, γι’ αὐτό, σὲ μιὰ ἀποθέωση διατεταγμένης ἐπιστημοσύνης, ἐκδίδουν λεξικὰ τῆς τουρκικῆς χωρὶς ἀναφορὲς στὶς ἐτυμολογικὲς ὀφειλές, ὄχι μόνο πρὸς τὴν ἑλληνικὴ ἀλλὰ καὶ τὴν ἀραβική, τὴν ἰρανικὴ ἢ τὶς εὐρωπαϊκὲς γλῶσσες (τρανταχτὸ παράδειγμα τὸ Τουρκικό - Ἀγγλικὸ Λεξικὸ τοῦ Redhouse: Ἐνῷ ἡ ἔκδοση τοῦ 1968 διατηρεῖ τὶς ἀναφορὲς στὶς ἐτυμολογικὲς ὀφειλὲς τῆς τουρκικῆς στὶς ξένες γλῶσσες, ἡ ἔκδοση π.χ. τοῦ 2013 τὶς ἔχει ἀπαλείψει ὅλες).

Μάκης Μαλαφέκας, Δε λες κουβέντα

 

Αγορά ISBN: 978-618-5926-27-4  Σελ.: 224 Σχήμα: 12x20 εκ. Τιμή: 14,40€ Στο πρώτο βιβλίο της τριλογίας του Μάκη Μαλαφέκα, ο Μιχάλης Κρόκος έρχεται στην Αθήνα του 2017 εν μέσω καύσωνα, στην πόλη της Documenta, του κόσμου της τέχνης, των ταξιτζήδων, των συνωμοσιολόγων και των χάκερ, για την παρουσίαση του νέου του βιβλίου για τον Τζον Κολτρέιν. Ο Κρόκος μπλέκεται σε μια περίεργη ιστορία με έναν πίνακα που εξαφανίζεται από ένα σπίτι στην Ύδρα, και ανακαλύπτει το τρομερό παρασκήνιο μιας έκθεσης που αλλάζει μια και καλή το τοπίο του αθηναϊκού κέντρου. Οικονόμου. Μεθώνης. Πεζόδρομος. Πικροδάφνες. Χθεσινό δακρυγόνο. Περσινό. Στο

Αντώνης Τουμανίδης : Άντερσεν

 

Σελίδες: 368, Τιμή: 15,90 ευρώ, ISBN: 978-960-19-1142-7
Ελληνικά Γράμματα

 

 

 

 

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα τονέο μυθιστόρημα του Αντώνη Τουμανίδη Άντερσεν, που αποτελεί το πρώτο μέρος της «Τριλογίας των Δολοφόνων».Πρόκειται για ένα σκοτεινό, ατμοσφαιρικό θρίλερπου καθηλώνει από την πρώτη σελίδα.

 

Τελετουργικές δολοφονίες με αναφορές στα παραμύθια του Άντερσεν συγκλονίζουν την Ευρώπη. Όταν η αλυσίδα του τρόμου φτάνει και στην Αθήνα, η έρευνα βυθίζεται σε έναν εφιάλτη όπου ο θρύλος, η φρίκη και η πραγματικότητα μπλέκονται επικίνδυνα. Το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο; Ο βασικός ύποπτος είναι νεκρός εδώ και 150 χρόνια.

Από το οπισθόφυλλο:

Σήμερα τα ξημερώματα, σε εγκαταλελειμμένο νεοκλασικό στην Πλάκα, η αστυνομία και το Τμήμα Ανθρωποκτονιών έγιναν μάρτυρες σε ένα πρωτοφανές για τα δεδομένα της Ελλάδος έγκλημα. Στο κέντρο ενός δωματίου, καθισμένο σε μια ξύλινη κουνιστή καρέκλα, βρέθηκε ανδρικό σώμα αγνώστων στοιχείων, περίπου 35 ετών. Η δεξιά πλευρά του θύματος έφερε βαθιά θερμικά εγκαύματα, ενδεικτικά της έκθεσης σε υψηλή θερμοκρασία. Η αριστερή πλευρά είχε μετατραπεί πλήρως σε κέρινο ομοίωμα.

Απέναντι από το θύμα ήταν τοποθετημένος ένας παλαιού τύπου καθρέφτης, το ραγισμένο γυαλί του οποίου θύμιζε περίτεχνο ιστό αράχνης.

 

Το έγκλημα θεωρείται τελετουργικού χαρακτήρα και παραπέμπει στα εγκλήματα που έλαβαν χώρα πρόσφατα σε Δανία, Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία – όλα με αναφορές σε παραμύθια του Άντερσεν.

 

Η ποιότητα του αέρα είναι θέμα υγείας και καθημερινής κουλτούρας όλων μας

του Στέφανου Σταμέλλου

 

Πολλές φορές έχουμε μιλήσει στο παρελθόν για την ηχορύπανση στη Λαμία. Ένα σημαντικό ζήτημα που σχετίζεται άμεσα με την υγεία των κατοίκων. Τώρα διαβάζουμε [https://www.newsauto.gr/electric/i-polis-tis-elladas-me-ton-pio-molismeno-aera/] ότι έχουμε και σοβαρό ζήτημα ατμοσφαιρικής ρύπανσης∙ και μάλιστα, σύμφωνα με την IQAir, η Λαμία εμφανίζει τον μεγαλύτερο δείκτη μέσης ετήσιας ατμοσφαιρικής ρύπανσης μεταξύ των ελληνικών πόλεων. [Η IQAir είναι μια ελβετική εταιρεία τεχνολογίας και περιβαλλοντικός οργανισμός, που ειδικεύεται στην παρακολούθηση της ποιότητας του αέρα. Διαχειρίζεται το μεγαλύτερο δωρεάν δίκτυο παρακολούθησης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε πραγματικό χρόνο παγκοσμίως]

 

Το ερώτημα είναι: τελικά, τι αέρα αναπνέουμε στη Λαμία; Υπάρχει πρόβλημα ρύπανσης; Η σύντομη απάντηση είναι ότι η Λαμία έχει ένα κρυφό, αλλά υπαρκτό πρόβλημα. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα ή αν κοιτάξουμε τα δεδομένα της πλατφόρμας IQAir και του δικτύου AirNow της Περιφέρειας, η πόλη εμφανίζει πολλές φορές υψηλές συγκεντρώσεις μικροσωματιδίων, των γνωστών PM2.5.

 

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΘΕΡΜΙΚΗΣ ΝΗΣΙΔΑΣ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΜΙΚΡΟΚΛΙΜΑΤΑ ΔΡΟΣΙΣΜΟΥ ΜΕ ΠΡΑΣΙΝΕΣ-ΓΑΛΑΖΙΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ

            Τα δέντρα, τα πάρκα και τα υδάτινα σώματα είναι κρίσιμα για τη μείωση της θερμότητας και τη διασφάλιση της υγείας και της ευημερίας των κατοίκων της πόλης. Οι έρευνες των Robert Brown, Johanna Deak Sjöman και Maria Ignatieva αναλύονται αι στο άρθρο της Teresia Borgman  "Creating cool islands in the city – how microclimates and urban greenery can reduce the dangers of heat" τις προοπτικές για τον τρόπο αντιμετώπισης της αστικής ζέστης σχεδιάζοντας και αναλύοντας μικροκλίματα δροσισμού και πράσινες-μπλε υποδομές, με παραδείγματα από όλο τον κόσμο.

       Η στρατηγική σκίαση και η φύτευση μπορούν να αποτρέψουν χιλιάδες πρόωρους θανάτους, αναδεικνύοντας την ανάγκη για ολιστικό σχεδιασμό τοπίου. 

Με λίγα λόγια:

Αναλύουν τους Βασικούς Άξονες Δράσης στους παρακάτω:

• Συνδυασμός Πράσινου και Μπλε: Ο συνδυασμός  φυτών (πράσινο) και νερού (μπλε) δημιουργεί τις πιο ισχυρές φυσικές ασπίδες δροσιάς.
• Ολιστική προοπτική τοπίου: Η αρχιτεκτονική τοπίου δεν είναι διακοσμητική. Πρέπει να εντάσσεται από το πρώτο στάδιο της αστικής ανάπτυξης.
• Ανθεκτική βλάστηση: Επιλογή ενδημικών φυτών που αντέχουν σε καύσωνες, μειώνοντας παράλληλα την ανάγκη για πότισμα.
• Διατομεακή συνεργασία: Πολεοδόμοι, οικολόγοι, μηχανικοί και γιατροί δημόσιας υγείας πρέπει να συνεργάζονται στενά.

Αυτό

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΛΑΔΟΥΧΟΣ, (ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ – ΕΥΡΩΣΤΙΝΗΣ): ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΑΝΑΠΝΟΗΣ – Η ΔΥΝΑΜΗ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΔΥΝΑΜΗ ΣΤΙΓΜΗ

του Γρηγόρη Κλαδούχου

Πέρασε η ώρα και άδειασε η Εκκλησία του Αγίου Βλασίου, ο δρόμος και η πλατεία. Η πόλη επανέρχεται στους ρυθμούς της μετά τους λόγους εντός ενός παραδοσιακού κανονιστικού πλαισίου. Οι δημότες μετά την εξόδιο ακολουθία επιστρέφουν στα σπίτια τους σίγουρα συλλογισμένοι. Γνώριζαν τον Αντώνη Κλαδούχο, τώρα μίλησαν, άκουσαν για το προσωπικό και πολιτικό του πέρασμα.

                                                                                        *

Σε κάθε απώλεια ακολουθούν σκέψεις, αποτιμήσεις. Ενώ, όμως, για έναν απλό πολίτη η λέξη ζωή έχει ένα πυκνό νόημα, για αυτόν που ανέλαβε να εκφράσει από θέσεις εξουσίας μια κοινωνία, ο βίος παρακολουθεί και τον τρόπο συμπεριφοράς στο τόξο του χρόνου της πολιτικής. Η ζωή μπορεί να αναφέρεται και σε άψυχες υπάρξεις, αλλά και σε ανθρώπους άψυχους, διαχειριστικούς βιολογικά του χρόνου περάσματός τους. Για τον Αντώνη δεν ήταν έτσι, ο βίος του ήταν μια άσκηση.

                                                                                        *

Τρεις τετραετίες Δήμαρχος είναι ένα επαρκές υλικό ταξινόμησης και αποτίμησης έργου και στόχων. Το έργο του, της παρέμβασής του στο παραλιακό μέτωπο της πόλης είναι το πιο σημαντικό, που δίνει ταυτότητα σε αυτόν και επαναπροσδιορίζει τους όρους σχέσεων, χώρου, δημόσιων αγαθών και κοινωνικής αυτοπροστασίας. Αυτό το έργο ήταν η μητέρα των μαχών στο ενδοκοινωνικό τοπίο με ιδιοκτήτες παραλιακών καταστημάτων εστίασης να αρνούνται να αποδεχθούν την απόδοση του παραλιακού μετώπου στους πολίτες. Εκφράστηκε μια κτητική ατομικότητα, χρήσης του δημόσιου χώρου, που σε αυτόν τον πόλεμο ισχύος ο Δήμαρχος στάθηκε όρθιος.

ΗΛΙΟΥΠΟΛΙΤΗΣ ΟΜΟΓΕΝΗΣ

 

του Γιάννη Σχίζα

Μετακόμισα στην Κυψέλη από την Ηλιούπολη, κι όμως , αυτή η μικρή απόσταση, άρκεσε για να περιγράψω τον εαυτό μου ως "ομογενή"....Ξεκινάω λοιπόν 
από μια ευφυή κουβέντα που εκστόμισε ο Βάλτερ Βελτρόνι, παλιός δήμαρχος της Ρώμης. Είπε ότι «πρέπει να ξανασκεφτούμε την πόλη όπως φαίνεται μέσα από τα μάτια των παιδιών, από το ύψος του ενός μέτρου»… Εγώ θα διαλέξω μια εποχή στην οποία είχα περίπου το ύψος του ενός μέτρου – λίγο πιο κάτω, λίγο παραπάνω.

Η εποχή αυτή ήταν η δεκαετία του 1950. Ήταν μια δεκαετία χωρίς εμφανή ίχνη πολυτέλειας και σπατάλης, όπου «πολλά από αυτά που σήμερα κατέχει αυτονόητα ένας εργάτης της οδοποιίας ή μια κομμώτρια δεν τα είχε στη διάθεσή του κανένας πρίγκιπας του παρελθόντος», καθώς λέει ο Hans Magnus Enzensberger («Πολιτική και πολιτισμός»).

Τον καιρό εκείνο ζούσαν ακόμη επαγγέλματα που μετέπειτα ξεχάστηκαν, ζούσε αυτός που ακόνιζε τα μαχαίρια, ο παπλωματάς, o γανωτής, ο πωλητής λαχανικών με τη «σούστα» – δηλαδή ο μανάβης. Ζούσε ο στραγαλατζής και η κυρία Λούλα με τη μαστίχα, που την έκοβε με ένα μαχαίρι, ανάλογα με τις δραχμές που της έδινες.

Εμείς, που δεν σκεπτόμαστε τη «διερχόμενη» (όπως αποδείχθηκε) τεχνολογία, είχαμε φτιάξει ένα σκάμμα στο διπλανό «συνοριακό» οικόπεδο, όπου (αντ)αγωνιζόμασταν σε διάφορα αγωνίσματα. Και επειδή ο χώρος ήταν στενάχωρος, αγωνιζόμασταν κυρίως στο άλμα εις ύψος: Πηδάγαμε 1 μέτρο, 1.10, ονειρευόμασταν το 1.50, ο παλμός μας λεγόταν «ψαλίδι», κι ήταν πολύ πρωτόγονος.

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΜΗΣ

 

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΜΗ

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΣΑΝ ΠΛΑΚΕΣ, ΟΧΙ ΩΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ

του F.Ferrini ,καθηγητή Δεντροκομίας του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας

Μύθος και πραγματικότητα

    Βλέπω συνεχώς να κυκλοφορούν στα social media (και όχι μόνο) εικόνες που απεικονίζουν δέντρα με ρίζες σε αρκετά μέτρα βάθος. Για να δείξω πόσο παραπλανητική είναι αυτή η απεικόνιση, πρόσθεσα μια κόκκινη γραμμή που δείχνει το βάθος που το μεγαλύτερο μέρος της ριζας είναι πραγματικά εγκαταστημένο. Ακόμα και σε βέλτιστες συνθήκες, περίπου το 90% των αναπτύσσεται στην πραγματικότητα στα πρώτα 70-90 εκατοστά εδάφους.

    Μια από τις πιο ριζωμένες πεποιθήσεις είναι ότι οι ρίζες είναι ο καθρέφτης της κόμης. Στην πραγματικότητα, για πάνω από σαράντα χρόνια μελέτες έχουν αποδείξει ότι στα περισσότερα είδη δέντρων σε εύκρατα κλίματα, η αρχιτεκτονική στην ρίζα είναι εντελώς διαφορετική. Οι δομικές ρίζες αναπτύσσονται κυρίως οριζόντιες, ενώ οι απορροφητικές ρίζες εκτείνονται πολύ πέρα από την προβολή της κόμης, παραμένοντας στα επιφανειακά στρώματα του εδάφους, όπου υπάρχουν διαθέσιμα οξυγόνο, νερό και θρεπτικά συστατικά. Με άλλα λόγια, οι ρίζες μοιάζουν πολύ περισσότερο με πιάτο παρά με καθρέφτη σε χαίτη.

        Υπάρχουν φυσικά εξαιρέσεις. Κάποια είδη προσαρμοσμένα σε περιβάλλοντα της ερήμου μπορούν να αναπτύξουν πολύ βαθιές ρίζες

1936 - 2026: Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, αλλά σιγομουρμουρίζει τον ίδιο σκοτεινό σκοπό

 του Στέφανου Σταμέλλου 

Τον Απρίλιο του 1936, ο θάνατος του βασιλιά Φουάντ φέρνει στο θρόνο της Αιγύπτου τον 16χρονο Φαρούκ. Ένας έφηβος καλείται να κυβερνήσει μια χώρα στρατηγικής σημασίας, λόγω της Διώρυγας του Σουέζ, τη στιγμή που η Μέση Ανατολή και η Μεσόγειος κοχλάζουν. Ο Φαρούκ στέκεται αμήχανος, ένα σύμβολο αδυναμίας σε έναν κόσμο που απαιτεί σιδηρά πυγμή. «Να τον, στα δεκαέξι του χρόνια, απέναντι σε έναν ταραγμένο κόσμο», γράφει ο Ζιλμπέρ Σινουέ στο βιβλίο του «Ο ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ-ΒΑΣΙΛΙΑΣ» [Εκδ ΨΥΧΟΓΙΟΣ σελ 42]

 

Ενενήντα χρόνια, σχεδόν ένας αιώνας, χωρίζουν το 1936 από το 2026. Όμως οι δύο αυτές εποχές μοιάζουν σαν καθρεφτίσματα στον ίδιο παραμορφωτικό καθρέφτη της παγκόσμιας ιστορίας. Σε έναν κόσμο που «καίγεται», οι ομοιότητες ανάμεσα στις δύο περιόδους αποκαλύπτουν πώς οι γεωπολιτικές τεκτονικές πλάκες μετατοπίζονται με τον ίδιο, ακριβώς, απειλητικό τρόπο: μέσα από τους υπερεξοπλισμούς, την κατάρρευση των παλαιών συμμαχιών και την ανάδυση απρόβλεπτων ηγετών τύπου Τραμπ.

 

ΥΠΑΙΘΡΟΣ : ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΉ ΣΤΗΝ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΗ ΦΑΣΗ (Α μέρος)

 

Του Γιάννη Σχίζα

 

       

             Η «άλλη» ύπαιθρος είναι «εδώ». Η παλιά, ύπαιθρος του 20ου αιώνα, ύστερα από αλλεπάλληλα κύματα «εκσυγχρονισμών» ή αυθόρμητων αλλαγών, διάγει πλέον μια  περιθωριακή   ζωή  και παρέχει  τα  ξεθωριασμένα υλικά της  για νοσταλγίες κάθε είδους.

 Ανατρέχω στα παλιά «αναγνωστικά» του δημοτικού σχολείου  αναδεύοντας  τις στάχτες του χρόνου σε αναζήτηση ξεχασμένων εικόνων  : Είναι ο γεωργός που σκορπίζει σπόρους  στο φρεσκοοργωμένο  χωράφι κάτω από τους  φθινοπωρινούς ουρανούς, είναι τα λιόδεντρα  που λικνίζονται από τους χειμωνιάτικους βοριάδες, είναι τα ασβεστωμένα  τζάκια  με κάποια παιδόπουλα «κουρνιασμένα» δίπλα  στην παραμυθού γιαγιά  . Και  μετά  έρχονται τα  ανοιξιάτικα λιβάδια με τα ιμπρεσιονιστικά χρώματα  και   ο χαρούμενος  τρύγος του ύστερου καλοκαιριού με την εργασιακή   «πανστρατιά» όλων των ηλικιών  -  με  μεταφορείς γαϊδουράκια  απαράμιλλης γλυκύτητας, αλλά  και  υποπολλαπλάσιας ισχύος  έναντι των δεκάδων «ίππων» των σύγχρονων τρακτέρ....

 

        Τότε, η πρωτοβάθμια εκπαίδευση «κοινωνούσε» μια ορισμένη μορφή ελληνικής υπαίθρου .  Σήμερα, στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα,  αυτή η μορφή  αλλοιώνεται   και ο πειθαναγκασμός  της νέας εποχής γίνεται έκδηλος.

         Η  φυγή των κατοίκων  στα μεγάλα αστικά κέντρα  και ιδιαίτερα η αστικοποίηση στον  ευρωπαϊκό χώρο,(1)σε συνδυασμό με την απομάκρυνση  του ενεργού πληθυσμού  από την αγροτική παραγωγή , δρα παράλληλα ή «συνεργιστικά» με εξελίξεις όπως η εκμηχάνιση της αγροτικής παραγωγής, ο   σχηματισμός μεγάλων αγροβιομηχανικών μονάδων, η έμφαση σε κλάδους με  συγκριτικά πλεονεκτήματα  στη διεθνή αγορά, η εγκατάλειψη παραδοσιακών τομέων και δραστηριοτήτων. Η αγροτική οικονομία   εξαρτάται περισσότερο από την«ένταση» κεφαλαίου και πληροφορίας, ενώ παράλληλα το ποσοστό της  αγροτικής παραγωγής στο ΑΕΠ  μειώνεται(2).

9ο ΘΕΡΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟΣΤΑΣΙΟ 10__11__12 ΙΟΥΛΙΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΚΥΨΕΛΗΣ

 (Φωκίωνος Νέγρη 42)

 

Το 9ο Θερινό Βιβλιοστάσιο είναι εδώ!

Η μεγάλη γιορτή των ανεξάρτητων εκδοτικών εγχειρημάτων!

 

Από την πρώτη στιγμή που συναντηθήκαμε στη Σύμπραξη Εκδοτικών Εγχειρημάτων, βαθιά μας επιθυμία ήταν να πραγματοποιήσουμε μια γιορτή βιβλίου στο κέντρο της μητροπολιτικής Αθήνας.

Να δημιουργήσουμε έναν τόπο συνάντησης και επικοινωνίας, έναν χώρο όπου οι ιδέες θα κυκλοφορούν ελεύθερες και ανενόχλητες αποτελώντας αντικείμενο συζήτησης και διαλόγου.

Σε πείσμα των καιρών, συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι το βιβλίο παραμένει ένα επικίνδυνο πολιτισμικό αγαθό που μπορεί να αγγίξει τις εσώτερες χορδές μας, να μας κινητοποιήσει, να μας φέρει σε επαφή με το μη γνώριμο, με το νέο, να μας ωθήσει να χτίσουμε νέες κοινότητες, να αποτελέσει αφορμή αναστοχασμού και δημιουργικής εξέλιξης, να διευρύνει τις ρωγμές μιας αλλόκοτης πραγματικότητας. Και είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενες και χαρούμενοι που εδώ και χρόνια μοιραζόμαστε αυτό το όραμα με όλες και όλους εσάς, και χτίζουμε από κοινού αυτή την αναζήτηση.

Έτσι, και το φετινό καλοκαίρι, σας καλούμε να στήσουμε μαζί τη γιορτή μας. Να συναντηθούμε και να συζητήσουμε για βιβλία, για λογοτεχνία και για θεωρία, να ανταλλάξουμε ιδέες και προβληματισμούς, να δραπετεύσουμε από την καθημερινότητα της πόλης, και να αφουγκραστούμε έναν διαφορετικό πολιτισμό, στους αντίποδες των κυρίαρχων αφηγήσεων.