Ημέρες ορειβασίας

Ημέρες ορειβασίας

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

Kυλιόμενη πέτρα...


Εξουσιάζοντας τα κύματα


                                                                                    

 
Όψεις της ιστορίας και της ιστοριογραφίας
της Βρετανικής Αυτοκρατορίας

σε επιμέλεια της Αθηνάς Συριάτου

Αθήνα, 2018, 14Χ21, σ. 560
ISBN: 978-618-5346-03-4
Τιμή: 20 ευρώ (με ΦΠΑ)




«Ο ήλιος δεν δύει ποτέ στη βρετανική επικράτεια», υπερηφανεύονταν οι Βρετανοί μέχρι και τα μέσα του 20ού αιώνα. Οι κόκκινες περιοχές στον χάρτη, που έβλεπαν στα σχολικά τους εγχειρίδια οι μικροί μαθητές, τους γέμιζαν υπερηφάνεια, αλλά και τους βάρυναν με το «καθήκον του λευκού ανθρώπου», όπως το έθετε ο Ράντγιαρντ Κίπλινγκ στο ποίημά του, «να εκπολιτίσει τον κόσμο». Οι αντιλήψεις αυτές για την αυτοκρατορία, καθώς και η εμπειρία της ίδιας της αυτοκρατορίας, από τη σκοπιά των αποικιοκρατών και των αποικιοκρατούμενων, είναι το θέμα αυτού του βιβλίου. Με εξαιρετική μαεστρία οι συγγραφείς, όλοι εκπρόσωποι της λεγόμενης «αυτοκρατορικής στροφής» της ιστοριογραφίας, αποδίδουν τη σημασία της για εξέλιξη του σύγχρονου κόσμου. Η έμφαση δεν είναι πια στην ανάδειξη της υποτιθέμενης εκπολιτιστικής αποστολής των Βρετανών στα «μακρινά μέρη της γης», όπως τα αποκαλούσαν, αλλά στους μετασχηματισμούς, πολιτικούς, κοινωνικο-οικονομικούς και πρωτίστως πολιτισμικούς, που επέφερε η άνιση σχέση της αποικιακής συνθήκης.

ΕΛΛΑΔΑ, ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2018

«Ενεργοί και ασφαλείς αστικοί βιότοποι»






Εκδήλωση -Συζήτηση


"Ομορφαίνουμε το τοπίο και θωρακίζουμε την πόλη,

διαχειριζόμενοι την πλημμύρα με τις αρχές του οικολογικού σχεδιασμού"

Ομιλητές -  Τίτλοι ομιλών (αλφαβητική σειρά)



  • Κωνσταντίνος Βουβαλίδης -  Αν. Καθηγητής Γεωμορφολογίας, Διευθυντής Τομέα Φυσικής & Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας ΑΠΘ (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης)

«Η υδρομορφολογική αξιολόγηση των χειμάρρων ως εργαλείο προς καλύτερες περιβαλλοντικές επιλογές στην διαχείριση του πλημμυρικού κινδύνου»



  • Δημήτρης Ζαρρής -  Πολιτικός Μηχανικός, M. Sc. Υδρολόγος

Πολίτες υπέρ των ρεμάτων


Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2018

TΖΟΓΑΡΟΥΝ, ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ....




Του Γιάννη Σχίζα
Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 20.10.2018



    Θυμάμαι παλιά  τον Μπαρτ Λάνκαστερ να εκτοξεύει  την εικόνα της  πάλλευκης  οδοντοστοιχίας  του , καθώς αποκάλυπτε  τα νικηφόρα  χαρτιά   του ...Έπειτα ήλθε  ο Κλιντ Ήστγουντ ,  με  τις  φευγαλέες εκλάμψεις του βλέμματος  ως μόνη ένδειξη    εσωτερικής κινητικότητας   , να  κατεβάζει   στη  τσόχα   κρυμμένους άσσους,   κερδίζοντας  κι αυτός  .... Γενικά  πολλοί  προώθησαν  την  εικόνα του ψύχραιμου και μεθοδικού  χαρτοπαίχτη, που είναι  κολλημένος στα κέρδη...

     Το φαινόμενο δεν ήταν βέβαια  μεταμοντέρνο – ούτε καν μοντέρνο… Ήταν γνώριμο στην  Ελληνική  ύπαιθρο , με τα  24ωρα και βάλε χαρτοπαίγνια  ,  συμβάδισε με το μεταπολεμικό νεοαστισμό στα  Ελληνικά φιλμ  - με  Λάμπρο Κωνσταντάρα, καζίνο Λουτρακίου  κλπ.  -   όμως από τη  δεκαετία του 1990  πέρασε στην  τελική φάση του. Το 1991  το νεοεισαχθέν ΛΟΤΤΟ    έκανε αλλεπάλληλες καταρρίψεις των επιδόσεών του  ενώ το  1995 μια έρευνα της «Ελευθεροτυπίας»  έδειχνε ότι αρκετοί Δήμοι  της Αττικής ευνοούσαν την εγκατάσταση καζίνο στην περιοχή τους, παρά το γεγονός ότι  το 1993  η  δημιουργία καζίνου στον Φλοίσβο είχε αποκρουσθεί .   Το 2000 μια έρευνα του ΚΕΠΕ έδειχνε ότι η μέση μηνιαία δαπάνη του νοικοκυριού για φροντιστήρια  υπολείποταν αυτής για στοιχήματα, ΠΡΟΠΟ  και ΛΟΤΤΟ...

Ἕλενα Στριγγάρη :Μο­να­στη­ρά­κι











Ο ΠΑΠΠΟΥΣ καὶ ἡ για­γιὰ ἔ­με­ναν στὸ Κου­κά­κι. Ὅ­ταν τὰ παι­διά τους παν­τρεύ­τη­καν καὶ χή­ρε­ψε ἡ για­γιὰ Ἑ­λέ­νη χώ­ρι­σε τὸ σπί­τι σὲ τρί­α δι­α­με­ρί­σμα­τα. Τὰ δύ­ο τὰ νοί­κια­σε καὶ κρά­τη­σε γιὰ κα­τοι­κί­α τὰ τρί­α με­γα­λύ­τε­ρα δω­μά­τια καὶ τὴν τε­ρά­στια κου­ζί­να ποὺ μύ­ρι­ζε γκά­ζι. Τὸ πιὸ μον­τέρ­νο πράγ­μα στὸ σπί­τι ἦ­ταν τὸ πα­τζού­ρι τῆς για­γιᾶς τὸ ὁ­ποῖ­ο ἀ­νε­βο­κα­τέ­βαι­νε πα­τών­τας ἕ­να κουμ­πὶ ποὺ βρι­σκό­ταν δί­πλα ἀ­πὸ τὸ κρε­βά­τι της ἐ­πί­σης, και­νούρ­γιο ἦ­ταν τὸ ψυ­γεῖ­ο. Ἀρ­γό­τε­ρα, προ­στέ­θη­κε καὶ μιὰ τη­λε­ό­ρα­ση. Γιὰ μᾶς τὰ παι­διά, ἡ ἀ­τμό­σφαι­ρα τοῦ σπι­τιοῦ ἀ­νέ­δυ­ε σο­βα­ρό­τη­τα καὶ μα­γεί­α. Ὑ­πῆρ­χαν πα­λιά, κα­λο­δου­λε­μέ­να ἔ­πι­πλα καὶ ξε­νό­φερ­τα ἀν­τι­κεί­με­να. Θυ­μᾶ­μαι ὑ­πέ­ρο­χα φω­τι­στι­κά.

"Τσιμεντένια Ακτή" στον Φ.Ο.Υ. (22/10/18 & ώρα 20:15)


Κινηματογραφική Λέσχη ΦΟΥ
 2018 - 2019
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ
"Ημέρες Οικολογίας"
Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 20:15


Είσοδος ελεύθερη


Η Κινηματογραφική Λέσχη του Φ.Ο.Υ.  διοργανώνει κύκλο προβολών με θέμα "Ημέρες Οικολογίας". Τη Δευτέρα αυτή, στην τρίτη προβολή του αφιερώματος, θα προβάλει την ταινία "Τσιμεντένια ακτή" του Robert Harding Pittman. Μετά το πέρας της προβολής θα ακολουθήσει συζήτηση με τον Γιάννη Σχίζα (οικολόγο-συγγραφέα) και τον υπεύθυνο της κινηματογραφικής Λέσχης Κώστα Σαμάντη.
Με την ευγενική παραχώρηση του Πανοράματος Οικολογικών Ταινιών της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού.

Λίγα λόγια για την ταινία:

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2018

ΠΕΤΡΟΣ ΣΤ. ΜΑΚΡΗΣ-ΣΤΑΪΚΟΣ, ΚΙΤΣΟΣ ΜΑΛΤΕΖΟΣ. Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ




ΝΕΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΗ ΕΚΔΟΣΗ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΣΤΙΑ



Τρίτη 1η Φεβρουαρίου 1944. Στις 9.30 το πρωί, δολοφονείται στο κέντρο της Αθήνας, μπροστά στο άγαλμα του Βύρωνα, ο Κίτσος Μαλτέζος, ο τελευταίος απόγονος του Στρατηγού Μακρυγιάννη, το χαρισματικό παιδί της γενιάς του ’40. Τη δολοφονία, που θυμίζει δράση τρομοκρατικής οργάνωσης, έχει αναλάβει ο ΕΛΑΣ Σπουδάζουσας. Έκτοτε το γεγονός θα μυθοποιηθεί και θα μεταμορφωθεί σε ένα από τα ισχυρότερα ταμπού της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας. Η «αριστερά» θα αρνείται επίμονα την οποιαδήποτε αναφορά σε μιαν από τις πιο σκοτεινές σελίδες της δράσης της, ενώ η σκληρή μετεμφυλιακή «δεξιά» θα προσπαθήσει να αξιοποιήσει πολιτικά τον θάνατο ενός ανθρώπου που στην πραγματικότητα δεν της ανήκε. Ο Μαλτέζος θα πρωταγωνιστήσει στην υπόθεση δύο μυθιστορημάτων, στην «Τειχομαχία» του Θεόφιλου Φραγκόπουλου και στο «Χρονικό μιας σταυροφορίας» του Ρόδη Ρούφου.

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2018

Το Αρμενικό ζήτημα

Το περιοδικό Αρμενικά σας προσκαλεί στην παρουσίαση της έκδοσής του “Το Αρμενικό Ζήτημα στον 19ο αιώνα μέσα από τον ελληνικό Τύπο” του ιστορικού Ιωάννη Γ. Ασπροποταμίτη, που θα γίνει την Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2018, ώρα 19:00, στο Ψηφιακό Μουσείο Νέας Σμύρνης (Ελευθερίου Βενιζέλου 87).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο συγγραφέας και οι:

Βλάσης Αγτζίδης, διδάκτωρ Σύγχρονης Ιστορίας

Θέμος Στοφορόπουλος, πρέσβυς ε.τ.

Κουήν Μινασιάν, μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Αρμενικά

Την παρουσίαση θα συντονίσει η δημοσιογράφος Έρση Βατού

Dogαδικα : Στίχοι και επιτυχίες



Νίκος Δουλάμης
«Έρωτά μου τοκογλύφε
γλύφε το κορμί μου γλύφε»

Κώστας Καφάσης
«Το βράδυ θα έλθω να σε πάρω,
γι' αυτό μη φας, θα φάμε γλάρο. »

Πέπη Τσεσμελή
"Σκανδαλίζομαι, μονάχη μου αγγίζομαι
με μια γραβάτα σου ερεθίζομαι"

"Αν θέλεις να ανοίξουν της καρδούλας μου οι πόρτες,
βγάλε όλα τα ρούχα σου κι έλα με τις μπότες"

Λάκης Σκουτάρης
«Είμαι ένας άνθρωπος τρελός,
σχιζοφρενής και μανιακός,
που μες την τρέλα μου ο φτωχός,
ψάχνω για να' βρω λίγο φως»
«Σκοτάδι, πισσοσκόταδο, μαύρο σκοτάδι πίσσα, σκοτάδι είσαι σκοτεινό,
σκοτοσκοτεινιασμένο, σκοτάδι κατασκότεινο, και βράδυ βραδιασμένο.»

Αντζελα Ρέμπη
«Αν είχανε φωνή οι γκαρσονιέρες,
θα πέφταν σαν ξερόφυλλα οι βέρες»

Χριστίνα Γαλάνη
«Από κορμί είμαι η best
Κι από προσόντα είμαι first
Μ' αυτό στους άντρες κάνω test
Για να διαλέξω.
Μπες όπως όλοι στη γραμμή
Ασε τα μα, τα μου, τα μη
Πέρνα λοιπόν τη δοκιμή
Και ίσως σε επιλέξω»

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018

Πίννα (Pinna nobilis) - Άλλο Ένα Θαλάσσιο Είδος Κοντά στον Αφανισμό





της Αναστασίας Μήλιου* 
 


e99f7210-a2c4-4e37-b3dd-1f7f2033fbb0
Τους τελευταίους μήνες καταγράφεται στις ελληνικές θάλασσες μία νέα σημαντική απειλή, που αυτή τη φορά κινδυνεύει να αφανίσει άλλο ένα προστατευόμενο θαλάσσιο είδος – την Πίννα (Pinna nobilis): το μεγαλύτερο δίθυρο στη Μεσόγειο που φτάνει και τα 1,2 μέτρα σε μήκος. Καθώς η Πίννα αντιμετωπίζει πολυάριθμες ανθρωπογενείς απειλές (παράνομη αλιεία, καταστροφή οικοτόπων κ.α.), πρόσφατα ήρθε να προστεθεί και μία νέα, ακόμα μεγαλύτερη απειλή: η έξαρση του παράσιτου Haplosporidum pinnae. Το παράσιτο αυτό εντοπίστηκε για πρώτη φορά στις ακτές της Ισπανίας το 2016 και έχει ήδη εξαλείψει ολόκληρους πληθυσμούς Πίννας στη δυτική Μεσόγειο.

O κόσμος της Ευριπίδου και των πέριξ


Οδός Ευριπίδου, Ψυρρή, πλατεία Κουμουνδούρου, Γεράνι. Το εμπορικό κέντρο της παλιάς Αθήνας. Γειτονιές που τις αγάπησαν και τις κατοίκησαν άνθρωποι απλοί, αλλά και σπουδαίοι συγγραφείς και καλλιτέχνες (Παπαδιαμάντης, Μητσάκης, Πικιώνης, Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Εγγονόπουλος, Χατζιδάκις κ.ά.). Μυρωδιές που διεγείρουν. Ήχοι ασυνήθιστοι, ξεχασμένοι. Περιοχές που μεταλλάχθηκαν με την πάροδο του χρόνου.



Οικονομική κρίση, μετανάστες, ναρκομανείς, κι ανάμεσά τους κάτοικοι και επαγγελματίες που αρνούνται να απομακρυνθούν, να λιποτακτήσουν. Παλιές και νέες συνθήκες προσπαθεί ν’ αφουγκραστεί το βιβλίο.

Διεθνή Βραβεία Μελιού Λονδίνου-London International Honey Awards






Στόχος των διαγωνισμών είναι να στηρίξουν τους παραγωγούς μελιού, τους μελισσοκόμους ώστε να βελτιώσουν την εικόνα του εμπορικού τους σήματος προωθώντας προϊόντα μελιού υψηλής ποιότητας σε κάθε μορφή εμπορίου, αλλά και της κατανάλωσης.



Κατηγορίες διαγωνισμών μελιού:

- Βραβεία ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ μελιού

Στόχος είναι η προώθηση της γνώσης της ιδιαίτερης αξίας και των υγιεινών/θρεπτικών συστατικών του μελιού σε νέους καταναλωτές, σε επαγγελματίες σεφ και τεχνίτες ζαχαροπλαστικής, στις γαστρονομικές και μαγειρικές σχολές. Επίσης, η ανάδειξη της ποικιλομορφίας των ποικιλιών και της υψηλής ποιότητας των προϊόντων μελιού που παράγονται με στόχο την προώθηση της γνώσης των διαφορετικών γεύσεων τους.

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΜΑΣ : ΤΟ ΓΕΩΠΑΡΚΟ της ΣΥΡΟΥ και των ΚΥΚΛΑΔΩΝ






Δυόμιση χρόνια πριν, συγκεντρωθήκαμε για πρώτη φορά σε μια ανοιχτή συνέλευση μερικές δεκάδες πολίτες, κάτοικοι της Σύρου, για να κουβεντιάσουμε τα προβλήματα του νησιού μας. Μέσα απ' αυτή την πρώτη συνέλευση ξεπήδησε η ιδέα ότι για να μην καταστραφεί το νησί από μιαν ανάπτυξη που δεν έχει όρια, θα πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος ήπιας ανάπτυξης που θα στηρίζεται στον εναλλακτικό τουρισμό, έναν τουρισμό που θα σέβεται τη νησιωτικότητα, το τοπίο και την ιστορία.

Χάρη σε κάποιους ξένους καθηγητές Γεωλογίας που, τις τελευταίες δεκαετίες, επισκέπτονται τακτικά το νησί μαζί με τους φοιτητές τους, αντιληφθήκαμε τη γεωλογική σημασία της Σύρου. Οι επιστήμονες αυτοί μας μίλησαν με θέρμη για τα γεωλογικά μνημεία του νησιού μας και μας εξήγησαν ότι  η Σύρος αποτελεί ένα υπαίθριο γεωλογικό μουσείο. Έτσι γεννήθηκε μέσα μας η ιδέα της κήρυξης του νησιού σε Γεωπάρκο από την UNESCO.

Θεατρική παράσταση για τους ΑμΕΑ


Τραγουδάμε με την ίδια γλώσσα..


«Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα»!
 Γιώργος Σεφέρης.

          του Δημοσθένη Παπαγεωργίου 
 Στο σημερινό μας λεξιλόγιο χρησιμοποιούμε πάνω από 5.000 Ομηρικές λέξεις όπως : αλήθεια, αρετή, γελώ, θρηνώ, νεότης, πατρίς, πέλαγος, δίκαιος, σκέπτομαι, όπλο, όρκος, βουλή, πόλεμοςκ.λπ.

Ποια Ελληνική λέξη είναι αρχαία και ποια νέα; Γιατί μια Ομηρική λέξη μας φαίνεται δύσκολη και ακαταλαβίστικη;

Οι Έλληνες σήμερα ασχέτως μορφώσεως μιλάμε ομηρικά, αλλά δεν το ξέρουμε επειδή αγνοούμε την έννοια των λέξεων που χρησιμοποιούμε.

Για του λόγου το αληθές θα αναφέρουμε μερικά παραδείγματα για να δούμε ότι η Ομηρική γλώσσα όχι μόνο δεν είναι νεκρή, αλλά είναι ολοζώντανη.

Ένας πολύ μεγάλος αριθμός ομηρικών λέξεων κρύβεται μέσα σε σύνθετα ή διάφορα παράγωγα π.χ. :

Την φωνή δεν την ονομάζουμε αυδή, λέμε όμως έμεινα άναυδος ή απηύδησα.

Η γη δεν λέγεται σήμερα άρουρα ή χθών, παρ’ όλα αυτά έχουμε και αρουραίους και υποχθόνιους θορύβους.

Αντώνης Φωστιέρης


Iδρύθηκε η "Διεθνής των ποταμών"

 

Τη φορά αυτή τα νέα, που έρχονται από το Σαράγιεβο, είναι καλά ! Από τις 27 μέχρι τις 29 του Σεπτέμβρη η πόλη φιλοξένησε την 1η Ευρωπαϊκή Συνάντηση για τα ποτάμια με τη συμμετοχή 250 ανθρώπων από 30 συνολικά χώρες, μελών περιβαλλοντικών οργανώσεων, ακτιβιστών, επιστημόνων και φυσιολατρών. Η Συνάντηση, που διοργανώθηκε από μια συμμαχία περιβαλλοντικών οργανώσεων με κεντρικό τον ρόλο της αυστριακής Riverwatch (Παρατηρητήριο Ποταμών) και της βοσνιακής Center for Environment (Κέντρο για το Περιβάλλον), αποφάσισε τη μετατροπή της σε μόνιμο θεσμό και η επόμενη διοργάνωση θα φιλοξενηθεί το 2020 στην Πορτογαλία.

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

Συνέντευξη της Λιλας Λεοντίδου για τη σχέση Ελλήνων και γεωγραφίας...

Η Συνέντευξη δόθηκε στο ΑΠΕ/ΜΠΕ και στη Σμαρώ Αβραμίδου

 Η  Ερώτηση : Η «Αγεωγράφητος χώρα» εκδόθηκε το 2005, όταν στον απόηχο της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων, οι Έλληνες πίστευαν ότι η Ελλάδα ήταν ισχυρή έως …παντοδύναμη και κατά γενική ομολογία η πλειοψηφία των πολιτών ζούσαν πάνω από τις πραγματικές οικονομικές τους δυνατότητες. Ήταν κι αυτό ένα αποτέλεσμα της άγνοιας για τη γεωγραφία της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας και των γεωπολιτικών συμφραζομένων; Οδηγηθήκαμε -έστω βίαια- σε μια ωριμότητα και στην επίγνωση της ανάγκης να μελετούμε τους χάρτες των τόπων, των πόλεων, των πολιτισμών, των οικονομιών, των κοινωνιών;

 Απάντηση: Θίγετε πολύ ενδιαφέροντα θέματα και θα σας απαντήσω αφού πρώτα σας πω, ότι έγραφα το βιβλίο μου πολύ πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και ας εκδόθηκε το 2005. Το βασικό έναυσμα ήταν ότι είχαμε μόλις ιδρύσει το πρώτο ελληνικό πανεπιστημιακό Τμήμα Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Η χώρα που εγκαθίδρυσε και κατονόμασε τη Γεωγραφία πριν δυόμισι αιώνες, η Ελλάδα μας, ήταν αγεωγράφητη!

Ἰ­ω­άν­να Γα­λα­νά­κη :Πέ­τρα μνή­μης











Ο ΜΠΟΖΤΖΙΝ, ὁ μο­νό­φθαλ­μος μαῦ­ρος γά­τος, μπαι­νο­βγαί­νει στὴ συ­να­γω­γὴ λὲς καὶ ὁ τό­πος ὅ­λος τοῦ ἀ­νή­κει. Ἐ­πο­πτεύ­ει σὰ δει­νὸς κύ­κλω­πας ὁ τρυ­φε­ρὸς γα­τού­λης ποὺ ὅ­λοι λα­τρεύ­ουν καὶ τοῦ συγ­χω­ροῦν πὼς γε­μί­ζει μὲ τρί­χες τὰ ροῦ­χα τους ὅ­ταν τὴν ὥ­ρα τῆς προ­σευ­χῆς σκαρ­φα­λώ­νει καὶ τρί­βε­ται στὶς πο­δι­ές τους. Μιὰ μέ­ρα ὁ Μποζ­τζὶν μὲ στρι­φο­γύ­ρι­ζε καὶ ἀ­πὸ δῶ μ’ εἶ­χε ἀ­πὸ κεῖ μ’ εἶ­χε μέ ’­κα­νε νὰ τὸν ἀ­κο­λου­θή­σω στὴν πί­σω αὐ­λὴ μὲ τοὺς τά­φους τῶν ραβ­βί­νων. Ὕ­στε­ρα ἀ­νέ­βη­κε τὴν στρι­φο­γυ­ρι­στὴ με­ταλ­λι­κὴ σκά­λα, θρο­νι­ά­στη­κε σ’ ἕ­να σκα­λὶ καὶ κοί­τα­ζε ἀ­φ’ ὑ­ψη­λοῦ. Μό­λις ἔ­κα­να νὰ φύ­γω κα­τέ­βαι­νε καὶ πά­λι μὲ τρι­γύ­ρι­ζε σὰ νὰ μὲ τρα­βοῦ­σε μὲ τὸν τρό­πο του πρὸς τὰ πί­σω. Κι ἔ­πει­τα ἀ­νέ­βαι­νε πά­λι τὴ σκά­λα καὶ θρο­νι­α­ζό­ταν καὶ μοῦ γούρ­λω­νε τὸ μά­τι του. Παίρ­νω ὅρ­κο πὼς τὸ βλέμ­μα του ἔ­πε­φτε πό­τε σὲ μέ­να πό­τε σ’ ἕ­ναν ἀπ΄ τοὺς τά­φους λὲς κι ἤ­θε­λε νὰ τοῦ δι­α­βά­σω τὴν χα­ραγ­μέ­νη ἐ­πι­γρα­φή του. Ἔ­τσι ἄρ­χι­σα νὰ κα­θα­ρί­ζω τὴν πλά­κα κεί­νου τοῦ τά­φου ἀ­π’ τὰ πε­σμέ­να ξε­ρὰ φύλ­λα ποὺ τὴν εἶ­χαν σκε­πά­σει.

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2018

Ανοίγει δρόμους η αγριελιά: Η αξιοποίησή της σε αναδασώσεις και εκτάσεις νέων αγροτών

της Νικολέτας Τζώρτζη 
Νέα μονοπάτια στον Νομό Ηλείας ανοίγουν οι προοπτικές αξιοποίησης της αγριελιάς, μετά την εργαστηριακή ανίχνευση σημαντικού ποσοστού φαινολών, Ω3 και Ω6, σε αγριέλαιο που συλλέχθηκε από αυτοφυή δέντρα του είδους σε δάση αείφυλλων και πλατύφυλλων.
Το «υλικό» συλλέχθηκε με την πρωτοβουλία και την καθοδήγηση του διευθυντή Δασών Ηλείας, Παναγιώτη Κορισιάνο, ο οποίος τα τελευταία χρόνια καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την αξιοποίηση του δασικού πλούτου του νομού. Ύστερα από ενδελεχή έλεγχο που πραγματοποιήθηκε στο εργαστήριο φαρμακογνωσίας του Τμήματος Φαρμακευτικής Πανεπιστημίου Αθηνών, αποδείχθηκε η ύπαρξη στο συγκεκριμένο δείγμα αγριελαίου των ευεργετικών για την υγεία φαινολών μέσα στις στάνταρ – ποιοτικές προδιαγραφές που θέτει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων.

Δηλητηριασμένα δολώματα αφανίζουν την άγρια ζωή των αγράφων

Από την Ορνιθολογική εταιρεία

Τρεις προστατευόμενοι γύπες νεκροί από δηλητηρίαση

Πριν από λίγο καιρό η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία ενημερώθηκε από την Περιβαλλοντική Οργάνωση της Βουλγαρίας «Fund for Wild Flora and Fauna» ότι ένα από τα Όρνια, προστατευόμενο είδος γύπα, που παρακολουθεί μέσω δορυφορικού πομπού, παρέμενε στην ίδια θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα, δυτικά του χωριού Άγραφα, συμπεριφορά αφύσικη για το είδος, υποδηλώνοντας ότι είναι νεκρό.
Αμέσως κινητοποιήθηκε η Ομάδα Ανίχνευσης Δηλητηριασμένων Δολωμάτων της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας με τον ειδικά εκπαιδευμένο σκύλο, η οποία σε συνεργασία με τον Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Τζουμέρκων, κοιλάδας Αχελώου, Αγράφων και Μετεώρων διενήργησε επιτόπια έρευνα του περιστατικού. Κατά την έρευνα στην περιοχή, εκτός του ατόμου που έφερε τον πομπό, εντοπίστηκαν νεκρά ακόμα δύο Όρνια με εμφανή σημάδια δηλητηρίασης. Το δηλητηριασμένο δόλωμα στο συγκεκριμένο περιστατικό ήταν ένα μισοφαγωμένο μοσχάρι το οποίο εντοπίστηκε σε κοντινή απόσταση από τα Όρνια, ενώ βρέθηκε επίσης δοχείο στο οποίο ήταν διαλυμένη λευκή σκόνη με έντονη οσμή φυτοφαρμάκου.

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2018

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ : Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ




(ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ)



 Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ 

Ο ήρωας του βιβλίου, ένας ταπεινός ταχυδρόμος, αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο την ιστορία του, που διαδραματίζεται σε μια ορεινή κοινότητα της μεταπολεμικής Κρήτης.  Ολόκληρη η ύπαρξη του ανθρώπου αυτού -ευαίσθητου παρατηρητή μιας σκληρής πραγματικότητας- άγεται και φέρεται από τα γεγονότα και την κοινωνία, ώσπου κάποτε  γίνεται ο ίδιος δράστης και δημιουργός, οδηγώντας την αφήγηση στην πλήρη ανατροπή της πλοκής και εκτινάσσοντάς την προς τη δραματική κάθαρση.



Η αγάπη και οι δυνατότητές της, το δικαίωμα ή όχι στην επιλογή κατά τα δύσκολα εκείνα χρόνια της Ελλάδας, οι αυστηροί περιορισμοί των εθίμων στα υψόμετρα των βουνών, η μνήμη, ο έρωτας και ο θάνατος αναπτύσσονται με μια γλώσσα ποιητική, σπάνιας ωριμότητας στην πεζογραφία μας – μιας γλώσσας  που δεν αφήνει περιθώρια στη συγκίνηση να «καταπιεί» την αφήγηση.

Τα ηθικά ζητήματα της απομάκρυνσης επιτύμβιων γλυπτών από το ιστορικό τους περιβάλλον


Μαρία Αθανασέκου
 Δρ ιστορικός τέχνης, διδάσκουσα στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας
Εισαγωγή
Η Σοφία Αφεντάκη (1855-1873) πέρασε στην αθανασία μέσω του επιτύμβιου γλυπτού που φιλοτέχνησε ο Γιαννούλης Χαλεπάς για τον τάφο της στο Πρώτο Νεκροταφείο, ένα από τα σημαντικότερα κοιμητήρια της Ευρώπης, εφάμιλλης ιστορικής και αισθητικής αξίας με το Highgate στο Λονδίνο και το Pére Lachaise στο Παρίσι, και την απεικονίζει στον τύπο της Κοιμωμένης. Τον Μάρτιο του 2017 ανακοινώθηκε η μόνιμη μετακίνηση του γλυπτού στην Εθνική Γλυπτοθήκη και η αντικατάστασή του στο νεκροταφείο από ένα αντίγραφο, γεγονός από το οποίο προκύπτουν διάφοροι ηθικοί προβληματισμοί: Έχει κανείς το δικαίωμα, για οποιοδήποτε λόγο, να παίρνει τέτοιες αποφάσεις για λογαριασμό των συγγενών που παρήγγειλαν και έγειραν το έργο; Θα έπρεπε καλαίσθητες, επιτύμβιες πλάκες και γλυπτά να μένουν απροστάτευτα και να υποκύπτουν στην όξινη βροχή, τη μόλυνση, τον βανδαλισμό και τη φθορά του χρόνου; Ποιο είναι το νομικό πλαίσιο και το ηθικό υπόβαθρο τέτοιων αποφάσεων;