Ειρήνη Χιώτη: Η επιστροφή του κενού;

 

Σελίδες: 150, ISBN: 978-618-246-158-7, Τιμή: 15 ευρώ
Επιμέλεια: Αγγελική Τσάκωνα
Εκδόσεις 24γράμματα

 

 

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις 24γράμματα το μυθιστόρημα της Ειρήνης Χιώτη «Η επιστροφή του κενού».

Η Καρυάτιδα, που αποκτά ανθρώπινη διάσταση μέσα από την αφήγηση, μπορεί να μιλήσει όχι μόνο για μεγάλα ιστορικά γεγονότα που επηρέασαν την Ελλάδα, αλλά και για βαθιά ανθρώπινα συναισθήματα που βιώνει: την απώλεια, τη μοναξιά, τον αποχωρισμό, την εξορία και, πάνω απ’ όλα, την επίμονη ελπίδα της επιστροφής.

Θυμάται τη στιγμή που τη λάξευσαν, τη μετέτρεψαν σε ανθρώπινο σώμα και την τοποθέτησαν στο Ερέχθειο μαζί με τις υπόλοιπες πέντε, τις αδελφές της, όπως τις αποκαλούσε. Θυμάται, με τη βοήθεια της θεάς Μνημοσύνης, ιστορικές στιγμές που σημάδεψαν εκείνη και την Ελλάδα ολόκληρη, όπως τον Χρυσό Αιώνα της Αθήνας, άλλοτε πάλι την κατάκτηση της πόλης από τους Ρωμαίους, ύστερα όταν σιώπησαν οι θεοί και αντικαταστάθηκαν μνημεία με εκκλησίες ή όταν κάποτε πάτησε το ελληνικό έδαφος το οθωμανικό στοιχείο και μετατράπηκε ο χώρος του Παρθενώνα σε χαρέμι.

Το Κυπριακό 1957-1963

 

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ       Συγγραφέας: Diana Markdes Μετάφραση: Ελένη Ιερίδου - Μόρισσον, Αλέξανδρος Δ. Μπαζούκης ISBN: 978-618-5346-89-8 Έκδοση: Αθήνα 2026 Διαστάσεις: 14x21 Σελίδες: 464 Τιμή: 25€ Αγορά Στο βιβλίο αυτό η Diana Weston-Markides εξετάζει μία από τις λιγότερο μελετημένες αλλά καθοριστικές πτυχές της περιόδου 1957-1963: το ζήτημα των χωριστών Δήμων. Μέσα από εκτεταμένη έρευνα σε βρετανικά, κυπριακά, ελληνικά και αμερικανικά αρχεία, αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο ένα φαινομενικά τοπικό διοικητικό θέμα μετατράπηκε σε πεδίο σύγκρουσης στρατηγικών επιδιώξεων, εθνικών οραμάτων και διεθνών ανταγωνισμών.

Περπατώντας μέχρι την Ελβετία

 

Η ελληνική ομάδα περιπατητικού ποδοσφαίρου –η νέα πρωτοβουλία κοινωνικού αθλητισμού του περιοδικού δρόμου «σχεδία»– ετοιμάζει τις βαλίτσες της για ένα σπουδαίο διεθνές τουρνουά της UEFA, καταδεικνύοντας πως η χαρά του παιχνιδιού δεν γνωρίζει ηλικία. Μεταξύ άλλων, στην αποστολή συμμετέχουν ο βετεράνος ποδοσφαιριστής Σάββας Κωφίδης και ο ηθοποιός Τάκης Βαμβακίδης. Μόνη προϋπόθεση; Να είναι όλοι άνω των 55 χρόνων.   Στην ομάδα «περιπατητικού ποδοσφαίρου» (walking football) του περιοδικού δρόμου «σχεδία», τα γκολ εξακολουθούν να πέφτουν βροχή, απλώς οι ρυθμοί είναι διαφορετικοί. Δεν τρέχουμε. Περπατάμε μόνο και απολαμβάνουμε το παιχνίδι που αγαπάμε στο ρυθμό που μας ταιριάζει. Άλλωστε, τα ωραιότερα γκολ μπαίνουν περπατώντας. Οι προπονήσεις της ομάδας περιπατητικού ποδοσφαίρου –ανοιχτές, πάντα, σε όλους και σε όλες, ανεξαρτήτως ηλικίας, ποδοσφαιρικού ταλέντου κ.λπ.– έχουν ξεκινήσει εδώ και λίγες μόλις εβδομάδες. Μοιάζει για λίγος καιρός, μα ήταν αρκετός για να «δέσει» η ομάδα και να ετοιμάζει ήδη τις βαλίτσες της για το πρώτο της ταξίδι. Η πρωτοβουλία απευθύνεται σε ανθρώπους άνω των 55 χρόνων ή και σε όσους/ες… αισθάνονται 55 και άνω. Στο σχεδιασμό και στην υλοποίηση, πάντα στο επίκεντρο είναι ο άνθρωπος και, δη, εκείνος/η που βιώνει τον αποκλεισμό και από την τόσο απλή, άδολη χαρά τού να κλωτσά μια μπάλα. «Με μια μπάλα στα πόδια για μια καλύτερη ζωή», όπως είναι το σύνθημα και της πρωτοβουλίας κοινωνικού ποδοσφαίρου «Γκολ στη Φτώχεια/Εθνική Αστέγων», η οποία, σε λίγους μήνες, συμπληρώνει 20 χρόνια ζωής.

Τ (Ρ) Ο Π Ο Ι Α Ν Τ Ι Σ Τ Α Σ Η Σ βιβλιοπαρουσιάσεις - παρεμβάσεις - συζητήσεις @ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ

 

 

 

οι εκδόσεις Εκτός Γραμμής στηρίζουν τον αγώνα της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών

 

και συμμετέχουν στον κύκλο εκδηλώσεων «Τ(ρ)όποι αντίστασης»

 

με την παρουσίαση του βιβλίου του

 

Gavin Mueller

 

Σπάζοντας πράγματα στη δουλειά

Οι λουδίτες ήξεραν γιατί μισείς τη δουλειά σου

 

 

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2026, 7:30 μ.μ.

Προσφυγικά Λ. Αλεξάνδρας

 

Πώς επηρεάζει η τεχνολογία την εργασία και τις εργαζόμενες;

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ

Διάβασα το άρθρο του συναδέλφου Κώστα Πετρόπουλου με πολύ ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα σ' εκείνο το σημείο που σχολιάζει τα των παλιών υπαλήλλων, που περιμεναν μια ζωή (δίνοντας μάλιστα ένα δεκάρικο μηνιαίως...) να λάβουν αυτό το κάτι.

Λέει ο Πετρόπουλος :

"Διαβάζω για θετικές εξελίξεις στα εργασιακά και οικονομικά θέματα του κλάδου και εύχομαι να συνεχιστούν, γιατί το αξίζετε. Δεν βλέπω όμως αντίστοιχη κινητοποίηση για τα ζητήματα που αφορούν τους συνταξιούχους του Ταμείου. Ούτε κάποια θετική εξέλιξη. Αντίθετα, όσα ακούγονται δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Ίσως γιατί λείπει η πίεση από εκείνους που έχουν τη δυνατότητα να την ασκήσουν".

Το κείμενό του υπενθυμίζει σε όλους - ή τουλάχιστον τους συνδικαλιστικά σκεπτόμενους - ότι η παραχώρηση δεν μπορεί να γίνει χωρίς προσπάθεια . Σ' αυτό τον αγώνα έχουν θέση τα επιχειρήματα, που εμείς τουλάχιστον διαθέτουμε ουκ ολίγα.   Το παρόν ΔΣ των συνταξιούχων  επιφορτίζεται με την οργάνωση ,  τον συντονισμό και την διεξαγωγή αυτού του αγώνα.

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ «ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ»

 

  

Στο 85ο τεύχος του  Περιοδικού Λόγου και Τέχνης ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ Ο ΘΕΣΣΑΛΟΣ,  συνέντευξη του ζωγράφου, ποιητή, θεωρητικού της τέχχνης Κώστα Ευαγγελάτου στην εκδότρια του Ιστορικού Περιοδικού ΣΤΑΜΑΤΙΑ ΝΙΚ. ΚΑΠΠΕ.

 

κ. Κώστα Ευαγγελάτε είστε επτανήσιος! Mιλήστε μας για τη ζωή σας στο όμορφο νησί της Κεφαλονιάς, για την οικογένειά σας και τι ρόλο έπαιξε το περιβάλλον σας στην εξέλιξη σας στο δρόμο της τέχνης.

Τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια στο γραφικό μετασεισμικό Αργοστόλι της Κεφαλονιάς με τους αγαπημένους αλλά συντηρητικούς γονείς μου και την ευρύτερη παραδοσιακή οικογένεια καθόρισαν ουσιαστικά την πρώιμη εμφάνιση των έμφυτων καλλιτεχνικών δυνατοτήτων μου. Παρά τις αντιδράσεις και τις νουθεσίες με επιμονή συνέχισα ακάθεκτος. Το πρώτο εκθεσιακό μου ξεκίνημα, μαθητής γυμνασίου, το 1973-74, πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στο Δημαρχείο της γενέθλιας πόλης μου και παραμένει στη μνήμη μου πολύ ζωντανό. Ήμουν 16 χρόνων και ήδη επι τρία χρόνια πριν προετοιμαζόμουν για την έκθεση που είχε βασικά δύο κεντρικές ενότητες. Ζωγραφικά σχέδια μορφών με μελάνι, ερειπιογραφίες και τοπία εκ του φυσικού με σινική μελάνη και λάδια καθώς και φανταστικές συμβολικές, αφαιρετικές συνθέσεις με ποικίλα υλικά, δείγματα του εφηβικού προβληματισμού μου.

Η κοινωνία ζητά αλλαγή, το ΠΑΣΟΚ έχει σχέδιο

 

του Δημήτρη Οικονόμου ( Συνέντευξη μου στον Γιάννη Συμεωνίδη για το politic.gr )   1) Το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ εμφανίζεται ακόμα και τέταρτο στις δημοσκοπήσεις όταν οι ίδιες εταιρείες το έβγαζαν δεύτερο πριν την εμφάνιση των κομμάτων Τσίπρα και Καρυστιανού. Είναι τυχαίο ή και υποβολιμαίο; Δεν συνηθίζω να αποδίδω τις πολιτικές εξελίξεις σε θεωρίες συνωμοσίας. Οι δημοσκοπήσεις είναι ένα εργαλείο που πρέπει να διαβάζεται με ψυχραιμία και γνώση των ορίων του. Άλλωστε, και την περίοδο μετά την εκλογή ηγεσίας, όταν το ΠΑΣΟΚ κατέγραφε δημοσκοπικά ποσοστά άνω του 20% και εμφανιζόταν σε τροχιά ισχυρής ανόδου, εμείς δεν πανηγυρίζαμε ούτε επιδείξαμε αλαζονεία. Συνεχίσαμε να δουλεύουμε με σοβαρότητα, γιατί γνωρίζουμε ότι η μόνη δημοσκόπηση που παράγει πολιτικό αποτέλεσμα είναι η απόφαση του ελληνικού λαού την ημέρα των εκλογών. Οι δημοσκοπήσεις στην πραγματικότητα κάνουν δύο διαφορετικές δουλειές. Η πρώτη είναι να επιχειρούν μια πρόβλεψη του εκλογικού αποτελέσματος. Εκεί, λόγω της χρονικής απόστασης από τις εκλογές, των αναποφάσιστων και των μεταβολών της πολιτικής συγκυρίας, υπάρχουν πάντοτε σημαντικά περιθώρια σφάλματος. Η δεύτερη, και συχνά πιο αξιόπιστη λειτουργία τους, είναι να αποτυπώνουν τη σημερινή κατάσταση της κοινωνίας, τις αγωνίες, τις προσδοκίες και τη διάθεση των πολιτών. Και εκεί τα ευρήματα είναι απολύτως σαφή. Σχεδόν επτά στους δέκα πολίτες δηλώνουν ότι η χώρα χρειάζεται αλλαγή πορείας και άλλη κυβέρνηση. Αυτό είναι το πραγματικά κρίσιμο πολιτικό μήνυμα των δημοσκοπήσεων σήμερα. Η κοινωνία εκπέμπει ένα ισχυρό αίτημα πολιτικής αλλαγής, γιατί βλέπει ότι η ακρίβεια, το στεγαστικό, η υποβάθμιση του κράτους δικαίου και η γενικότερη αίσθηση ανασφάλειας δεν αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά. Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να συζητάμε καθημερινά για τις μεταβολές μίας ή δύο μονάδων μεταξύ των κομμάτων, αλλά ποιος μπορεί να εκφράσει πειστικά αυτή την κοινωνική απαίτηση για αλλαγή. Εκεί βρίσκεται η μεγάλη πρόκληση για το ΠΑΣΟΚ και εκεί επικεντρώνουμε όλες μας τις δυνάμεις.

Ένα ψυχογράφημα του ποδοσφαίρου

TOY ΓΙΑΝΝΗ ΣΧΊΖΑ

• #ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

• 
• 
• 
• 
• 
• 0

Ο συμβατικός λόγος περί ποδοσφαίρου και ο σχολιασμός των μεγάλων διοργανώσεων απασχολεί από διανοούμενους μέχρι τη μάζα των πληβείων. Ακόμη υπάρχουν πολιτικοί που ενστερνίζονται τις αξίες του α ή β ποδοσφαιρικού σχήματος, αρκεί βέβαια αυτό το σχήμα να έχει επαρκή οπαδική ανταπόκριση… Κατά πώς δείχνει όμως και το πιο στοιχειώδες ψυχογράφημα, το ποδόσφαιρο εκτρέφει μια βουλιμική επιθυμία για νίκες και επιτυχίες επί παντός αντιπάλου. Η σχέση του ποδοσφαιρόφιλου με την ήττα θυμίζει τη σχέση του κοινού θνητού με τον θάνατο: που γνωρίζει μεν ότι ο θάνατος είναι αναπόφευκτος, όμως τον μεταθέτει στο απώτερο μέλλον…

Οι σκέψεις αυτές επέχουν θέση εμβολιασμού απέναντι στην αναπόφευκτα επερχόμενη ήττα – είτε νικήσουμε τη μεικτή Ευρώπης, είτε το «αντιπροσωπευτικό συγκρότημα» του πλανήτη ολόκληρου! Η ήττα θα είναι παρούσα κάποτε και τότε θα πρέπει να είμαστε σε θέση να αναπτύξουμε ωριμότερες σκέψεις, να δούμε τη διαδοχή της επιτυχίας από την αποτυχία και αντιστρόφως, να αναγνωρίσουμε το δικαίωμα των άλλων στη χαρά και στη νίκη.

Κυρίως όμως και προπάντων, να αναγνωρίσουμε ότι το παιχνίδι δεν είναι η ζωή, ότι οι νίκες στο πλαίσιό του δεν είναι ρωμαϊκοί θρίαμβοι και οι ήττες δεν είναι «εθνικές τραγωδίες». Να αναγνωρίσουμε ότι το παιχνίδι είναι παιχνίδι, τίποτε περισσότερο ή λιγότερο. Κυρίως δε και προπάντων, να αντισταθούμε στη ρητορεία και μεγαλοστομία πάσης φύσεως. Διότι ο ποδοσφαιρικός «πυρετός» συνδυάζεται με απίθανες δόσεις μπουρδολογίας και νοητικών ακροβασιών, με τους σπίκερς να κάνουν ιστορικές αναφορές, από τα Δερβενάκια μέχρι τον Μάη του ’68!

Τα παραληρούντα πλήθη με τις γαλανόλευκες ή τα χρωματικά σύμβολα των διαφόρων ομάδων, τα χοροπηδήματα με την έξαλλη χαρά και τη συναδέλφωση μας παραπέμπουν σε ένα από τα μεγάλα ελλείμματα της κοινωνικής ζωής μέσα σε συνθήκες γενικευμένου ανταγωνισμού και «μοναχικού καταναλωτισμού»: Δηλαδή στις μεγάλες, ανοιχτές, παγκοινωνικές γιορτές, τις γιορτές του καθενός και ολωνών μαζί, που απουσιάζουν γενικώς ή βιώνονται σπάνια.

Ο λαός που κάποτε γεμίζει τις πλατείες και τους δρόμους διαδηλώνει υπογείως πλην σαφώς υπέρ της «Μέθεξης», υπέρ μιας συλλογικής ζωής, υπέρ της αδελφοσύνης. Η λαοθάλασσα των πανηγυριστών που διακατέχεται από το σύμπλεγμα Δαβίδ εναντίον Γολιάθ είναι αυτή που έχει βιώσει την αυθαιρεσία και την έπαρση των ισχυρών – που έχει καταφρονηθεί από «μεγάλους αδελφούς», που ζητάει μια κατά φαντασίαν «ισοφάριση»..

Διαβάστε επίσης:

Μέτωπο κάνεις με τους άλλους

Η άμμος και οι κραυγές των φίλα προσκείμενων

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

 

Εξοντώθηκαν 103 τόνοι λαγοκέφαλων από τις κυπριακές θάλασσες-Οι νέοι εισβολείς

 

---

19.06.2026 10:45Κύπρος πηγη SIGMALIVE

Γιάννης Γιωργαλλής

Ο λαγοκέφαλος εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τα θαλάσσια οικοσυστήματα και την παράκτια αλιεία της Κύπρου, με τις αρμόδιες αρχές να εντείνουν τις προσπάθειες περιορισμού της εξάπλωσής του μέσω ειδικού σχεδίου χορηγιών που βρίσκεται ήδη σε εφαρμογή. Η λειτουργός του Τμήματος Αλιείας και Θαλασσίων Ερευνών, Κατερίνα Γεωργίου, μιλώντας στο SigmaLive, ανέλυσε την εικόνα που επικρατεί σήμερα στα κυπριακά νερά, τα μέτρα που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση του είδους, αλλά και τους νέους θαλάσσιους «εισβολείς» που έχουν κάνει την εμφάνισή τους στην κυπριακή ΑΟΖ.

Όπως εξήγησε, ο λαγοκέφαλος (Lagocephalus sceleratus) συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα χωροκατακτητικά ξενικά είδη που έχουν εγκατασταθεί στην Ανατολική Μεσόγειο. Η παρουσία του συνδέεται με τη λεγόμενη λεσσεψιανή μετανάστευση, δηλαδή τη μετακίνηση οργανισμών από την Ερυθρά Θάλασσα προς τη Μεσόγειο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Πρόκειται για ένα είδος με υψηλή προσαρμοστικότητα, το οποίο μπορεί να εγκαθίσταται σε διαφορετικά θαλάσσια περιβάλλοντα και να εξαπλώνεται με ταχύ ρυθμό.

Παρά τη μακροχρόνια παρουσία του στα κυπριακά νερά, δεν υπάρχει σήμερα επιστημονική απογραφή ή επίσημη εκτίμηση για το συνολικό μέγεθος του πληθυσμού του στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Τρεις χώρες ενώνουν δυνάμεις για την προστασία των θαλάσσιων χελωνών στη Μεσόγειο

 

Με αφορμή την πρόσφατη Παγκόσμια Ημέρα Θαλάσσιας Χελώνας, που τιμήθηκε στις 16 Ιουνίου, αναδεικνύεται για ακόμη μία χρονιά η ανάγκη προστασίας των θαλάσσιων χελωνών και των πολύτιμων οικοσυστημάτων τους. Στη Μεσόγειο, το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η κλιματική κρίση μεταβάλλει ολοένα και περισσότερο τις παράκτιες περιοχές και τους βιότοπους ωοτοκίας.

Το συγχρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση έργο LIFE Adapts συντονίζει επείγουσες δράσεις διατήρησης σε Ελλάδα, Κύπρο και Ιταλία, παρακολουθώντας τις νέες τάσεις ωοτοκίας και μελετώντας την ανθεκτικότητα των παράκτιων οικοσυστημάτων απέναντι στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Παράλληλα, οι εταίροι του έργου εντείνουν τις δράσεις πεδίου και υλοποιούν πρωτοβουλίες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού στις τρεις χώρες, ενισχύοντας την κοινή προσπάθεια για την προστασία των θαλάσσιων χελωνών και των παράκτιων οικοσυστημάτων της Μεσογείου.

 

Ελλάδα: Ενίσχυση της παρακολούθησης σε νέες περιοχές

 

Στην Ελλάδα, ο ΑΡΧΕΛΩΝ συνεχίζει τη μακρόχρονη δράση του για την παρακολούθηση και προστασία σημαντικών περιοχών ωοτοκίας της θαλάσσιας χελώνας Καρέττα (Caretta caretta) στην Κρήτη, την Πελοπόννησο και τη Ζάκυνθο. Στο πλαίσιο του συγχρηματοδοτούμενου από την Ευρωπαϊκή Ένωση έργου LIFE Adapts,

Βερονίκ Οβαλντέ Θυμωμένο κοριτσάκι σε πέτρινο παγκάκι

Μετάφραση: Ροζαλί Σινοπούλου
Σελίδες: 372, Τιμή: 14 ευρώ
ISBN: 978-960-6893-68-1
Εκδόσεις Gema

 

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Gema το νέο συναρπαστικό βιβλίο της Βερονίκ Οβαλντέ «Θυμωμένο κοριτσάκι σε πέτρινο παγκάκι».

Θα μπορούσε να είχε παραιτηθεί. Έπρεπε να είχε παραιτηθεί. Θα το επαναλάμβανε ένα εκατομμύριο φορές, όλα τα επόμενα χρόνια. Είχε, εξάλλου, έναν δισταγμό, ίσως είχε περισσότερο νόημα να μείνει, να ξαναξαπλώσει, να ακούσει τις άλλες δυο αδερφές της που χειρονομούσαν στον ύπνο τους, έκλαναν και νιαούριζαν κάτω από τα σεντόνια τους, βλέποντας φιλήδονα –ακριβώς, εφηβικά– όνειρα. Ίσως είχε περισσότερο νόημα να παραιτηθεί, να εξοργιστεί και να ηδονιστεί με την οργή της, καθώς υπάρχει μια ηδονή στην παραίτηση, αυτό είναι αυτονόητο, η τραγική ηδονή της παθητικότητας και της ενόχλησης, η ηδονή του κουκουλώματος κάτω από την αξιοπρέπεια, δεν μας αφήνουν ποτέ να κάνουμε τίποτα, έχουμε δικαίωμα μόνο να μη μιλάμε, μας κλείνουν μέσα, ενώ οι άλλες πέρα, μακριά, διασκεδάζουν και μπουκώνονται, τι έχω κάνει στις προηγούμενες ζωές μου για να το αξίζω αυτό, αχ, πόσο δυστυχισμένη είμαι. Ίσως επίσης το παιχνίδι να μην άξιζε τον κόπο. Το παιχνίδι όμως, έτσι δεν είναι, σπανίως αξίζει τον κόπο. Το παιχνίδι το λαχταράμε μόνο και μόνο επειδή είναι το παιχνίδι.

Κάρμα Ιωδίου

 

LLOYDS : Μια διάσημη και ευρέως γνωστή ναυτιλιακή ονομασία

 Γράφει ο Δημήτρης Τσιγκάρης

Όλοι όσοι έχουν ασχοληθεί με τη Ναυτιλία αλλά και τους κλάδους ασφάλισης, ασφάλειας των πλοίων, διεθνών μεταφορών, εμπορίου κ.α.,  έχουν μετά βεβαιότητας συναντήσει συχνά και σε διάφορες συγκυρίες τη λέξη Lloyd’s.  Είτε μεμονωμένα, είτε σαν συνθετικό απόδοσης τίτλου, ή ειδικότητας και αρμοδιοτήτων.  Π.χ. Lloyd’s Insurance, Lloyd’s Underwriters, Lloyd’s List, Lloyds Register, Lloyd’s Maritime Atlas κλπ

Η ιστορία με την ονομασία ” Lloyd’s ” λοιπόν, αρχίζει σε μία περίοδο μεγαλύτερη των 300 χρόνων πριν. Συγκεκριμένα στις περιόδους του τέλους του 17ου αιώνα και σχεδόν όλης της διάρκειας του 18ου όταν το Λονδίνο ήταν ένα από τα σπουδαιότερα εμπορικά και ναυτιλιακά κέντρα και το κυρίως λιμάνι διακίνησης προϊόντων και δραστηριότητας των μεγάλων εμπορικών πλοίων της εποχής τα οποία δραστηριοποιούντο στους διεθνείς πλόες. Είχε αναπτυχθεί γεωγραφικά στον ποταμό Τάμεση μερικά σημεία του οποίου έμοιαζαν με “πλωτό δάσος” όπου στις αποβάθρες του, όπως μπορεί εύκολα να σχηματίσουμε στη σκέψη μας τη σχετική εικόνα,  η ανθρώπινη δραστηριότητα ήταν ιδιαίτερα αυξημένη.

Ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων διαφόρων ειδικοτήτων και από όλα τα κοινωνικά στρώματα της εποχής, ήταν σε διαρκή κίνηση προσφέροντας τις απαιτούμενες “ναυτιλιακές” αλλά και εμπορικές ή ακόμα και κοινωνικές υπηρεσίες. Ναυτικοί, ομάδες εργατών φορτοεκφόρτωσης των πλοίων και μεταφορέων, πολυπληθή συνεργεία επισκευαστών και συντηρητών, ιστιοράπτες και σχοινοποιοί, τροφοδότες, νερουλάδες και τοοόσοι άλλοι, συνέθεταν ένα ανομοιογενές πλήθος ανθρώπων οι οποίοι βέβαια εργαζόντουσαν για τον ίδιο σκοπό και είχαν τους ίδιους στόχους που δεν ήταν άλλοι από την επιτυχή έκβαση του επικείμενου ταξιδιού ενός πλοίου ή και την ασφαλή παραλαβή ή παράδοση των φορτίων σε μακρινούς προορισμούς. 

South West India Dock. Western Entrance (https://www.gutenberg.org/cache/epub/72295/pg72295-images.html)

Ελένη Παυλίδου: Εγχειρίδιο Ταξινόμησης Ρωγμών

 

Σελίδες: 83, ISBN: 978-960-477-765-5, Τιμή: 10 ευρώ
Εκδόσεις Οδός Πανός

 

 

Κυκλοφορεί από τις ιστορικές εκδόσεις «Οδός Πανός» η πρώτη ποιητική συλλογή της Ελένης Παυλίδου με τίτλο «Εγχειρίδιο Ταξινόμησης Ρωγμών».

Πρόκειται για μια ανατρεπτική λογοτεχνική πρόταση που γεφυρώνει με τόλμη τα δύο πεδία δράσης της συγγραφέως, την κλινική ψυχολογία και την ποιητική τέχνη. Το βιβλίο είναι δομημένο με τη μορφή ενός ιδιότυπου διαγνωστικού εγχειριδίου, χωρισμένο σε τέσσερα διακριτά μέρη: «Μηχανισμοί Άμυνας», «Οξέα Περιστατικά», «Μη Προσδιοριζόμενα Αλλιώς» και «Τελική Αξιολόγηση».

Οι εξελίξεις στο Κέρας της Αφρικής

 

Mε αφορμή την επίσκεψη του ηγέτη της Σομαλιλάνδης, Αμπντιράχμαν Μοχάμεντ Αμπντουλάχι, στο Ισραήλ.

• Γράφει ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος

– ΣΟΜΑΛΙΛΑΝΤ (πρώην Βρετανική αποικία στη Σομαλία).

Στις 26 Δεκεμβρίου 2025, το Ισραήλ αναγνώρισε ως κυρίαρχη την Σομαλιλάνδη, πυροδοτώντας πολυάριθμες συζητήσεις σε όλο το πολιτικό φάσμα.-Τι συνέβη: Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έγινε επίσημα ο πρώτος αρχηγός κράτους μέλους των Ηνωμένων Εθνών που αναγνώρισε επίσημα την ανεξαρτησία της Σομαλιλάνδης, πυροδοτώντας πολυάριθμες αντιδράσεις από τον αραβικό κόσμο και πέρα ​​από αυτόν.

-Η ιστορία της «νέας» χώρας του Κέρατος της Αφρικής: Πρώην βρετανικό προτεκτοράτο, μετά από σχεδόν οκτώ δεκαετίες αποικιακής κυριαρχίας (1884-1960), απέκτησε την ανεξαρτησία της στις 26 Ιουνίου 1960, ενώθηκε με την υπόλοιπη «ιταλική Σομαλιλάνδη» λίγες μέρες αργότερα.

Η ρήξη μεταξύ των δύο πρώην αποικιών συνέπεσε με την πτώση του καθεστώτος του τότε προέδρου Σιάντ Μπαρέ και το ξέσπασμα εμφυλίου πολέμου, προκαλώντας την απόσχιση της Σομαλιλάνδης από το κεντρικό Σομαλικό κράτος.
Στη διεθνή σκηνή, γίνεται λόγος για ένα κράτος του οποίου η κυριαρχία και η νομιμότητα παρέμειναν πάντα ουσιαστικά de facto, καθώς δεν αναγνωρίστηκαν διεθνώς.

Η διφορούμενη θέση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων για τη Σομαλιλάνδη δημιουργεί σημαντική απόκλιση εντός του Αραβικού Συνδέσμου, καθώς ήταν το μόνο μέλος της Συμμαχίας που ποτέ δεν επέκρινε την απόσχιση του πρώην βρετανικού προτεκτοράτου.

Επιπλέον, τα ΗΑΕ έχουν φιλοξενήσει και προεδρεύσει σε συζητήσεις για τη Σομαλιλάνδη, χωρίς ποτέ να λάβουν σαφή θέση, αλλά πάνω απ’ όλα, χωρίς ποτέ να ευθυγραμμιστούν με τα άλλα κράτη μέλη.
Οι διμερείς σχέσεις από το 2016 έως σήμερα ήταν σταθερά αρμονικές: ένα αξιοσημείωτο γεγονός ήταν η υπογραφή ενός οικονομικού σχεδίου που αποσκοπούσε στην αποκατάσταση του στρατηγικού λιμανιού της Μπερμπέρα.

Το σαφάρι του Αθηναίου ενοικιαστή

 TOY ΔΗΜΗΤΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

(Άρθρο μου στο ΒΗΜΑ)   Η στεγαστική κρίση αποτελεί σήμερα μία από τις σημαντικότερες κοινωνικές και οικονομικές προκλήσεις για την Αθήνα. Η συνεχής αύξηση των ενοικίων, η δυσκολία πρόσβασης στην αγορά πρώτης κατοικίας και η περιορισμένη διαθεσιμότητα κατοικιών έχουν διαμορφώσει ένα περιβάλλον που επηρεάζει άμεσα την κοινωνική συνοχή, την κινητικότητα των εργαζομένων και τις δημογραφικές προοπτικές της πόλης. Οι συναντήσεις που πραγματοποίησα το τελευταίο διάστημα με εκπροσώπους ιδιοκτητών ακινήτων, μεσιτών και ενοικιαστών ανέδειξαν ένα κοινό συμπέρασμα: η στεγαστική αγορά της Αθήνας αντιμετωπίζει πρόβλημα προσφοράς, το οποίο εντείνεται από μια σειρά στρεβλώσεων που συσσωρεύτηκαν τα τελευταία χρόνια. Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα αφορά το μεγάλο απόθεμα κατοικιών που παραμένει εκτός αγοράς. Χιλιάδες ακίνητα βρίσκονται υπό τη διαχείριση τραπεζών, funds και servicers, χωρίς να αξιοποιούνται παραγωγικά. Η παρατεταμένη παραμονή αυτών των ακινήτων εκτός αγοράς περιορίζει την προσφορά διαθέσιμης κατοικίας και συμβάλλει στη διατήρηση υψηλών τιμών τόσο στην αγορά όσο και στην ενοικίαση.

To Βραβείο Ποίησης Αναγνώστη 2026 στη Μαρία Κούρση

 

 

Το Βραβείο Ποίησης των Λογοτεχνικών Βραβείων του Αναγνώστη 2026 απονεμήθηκε στη Μαρία Κούρση για την ποιητική της συλλογή «Ο χρόνος σε τίτλους», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ηριδανός.

Η νέα αυτή διάκριση έρχεται να προστεθεί στις προηγούμενες σημαντικές βραβεύσεις της (Βραβείο του περιοδικού Χάρτης 2022 για το βιβλίο για παιδιά « Ο Μύθος του βασιλιά Ερυσίχθονα» και Βραβείο Λάμπρου Πορφύρα της Ακαδημίας Αθηνών 2023 για την ποιητική συλλογή «Εξόδιος Αέρας»), επιβεβαιώνοντας τη διαρκή και ουσιαστική παρουσία της στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία.

 

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Πρόκειται για ένα ενιαίο αφηγηματικό ποίημα μέσα σε ένα αποκαλυπτικό σκηνικό μιας δίκης. Αποτελείται από 59 αυτόνομα ποιήματα, που είναι μοιρασμένα σε τέσσερις ενότητες («Οκτώ τίτλοι κατηγορούνται», «Τίτλοι υπεράσπισης», «Τίτλοι κατηγορίας» και «Τίτλοι Αιθουσών»).

Σημαντικό ρόλο έχουν τα σχέδια του ζωγράφου Δημήτρη Σεβαστάκη στο εξώφυλλο και στο εσωτερικό του βιβλίου.

Μέσα στα ποιήματα περνούν μορφές ανθρώπων που έχουν φύγει από τη ζωή. Τις περισσότερες φορές αναφέρεται το όνομά τους, άλλες φορές το έργο τους, κάποιες φορές μένουν μόνο οι σκιές τους.

«Ο χρόνος σε τίτλους» έλαβε εξαιρετικές κριτικές και αποτελεί κορυφαία στιγμή του έργου της Μαρίας Κούρση.

 

Ημερίδα του ΟΣΔΕΛ: «Τα Πνευματικά Δικαιώματα και η διαχείρισή τους στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης στον χώρο του Βιβλίου και του Τύπου»

 

Ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου (ΟΣΔΕΛ), στο πλαίσιο των συνεχών εξελίξεων στον τομέα των Πνευματικών Δικαιωμάτων και της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ), διοργανώνει τη Δευτέρα 29 Ιουνίου 2026 ημερίδα με θέμα «Τα Πνευματικά Δικαιώματα και η διαχείρισή τους στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης στον χώρο του Βιβλίου και του Τύπου», με τη συμμετοχή συγγραφέων, μεταφραστών/στριών, δημοσιογράφων, εκδοτών/τριών βιβλίου και εκδοτών/τριών Τύπου, καθώς και εκπροσώπων από τον χώρο της Τεχνητής Νοημοσύνης και της Πνευματικής Ιδιοκτησίας.

Μια συνάντηση που φιλοδοξεί να αποτελέσει εφαλτήριο για ανταλλαγή απόψεων, γνώσεων αλλά και ανησυχιών με παρουσίαση ζητημάτων που αφορούν την Πνευματική Ιδιοκτησία στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, δίνοντας παράλληλα έμφαση στις νέες τάσεις και στους τρόπους αντιμετώπισης των συνεχώς αναδυόμενων προκλήσεων.

Η ημερίδα θα ξεκινήσει με συζήτηση μεταξύ των Θεοφάνη Τάση, Επίκουρου Καθηγητή Φιλοσοφίας της Πληροφορίας και Ψηφιακού Ανθρωπισμού στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και του Κώστα Κατσουλάρη, Προέδρου της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων και μέλος Δ.Σ. του ΟΣΔΕΛ.