|
Για όσους πάνε γυρεύοντας στο χώρο της Οικολογίας και του Πολιτισμού. Υπό τη διαχείριση του Γιάννη Σχίζα
|
Σελίδες:
368, Τιμή: 15,90 ευρώ, ISBN:
978-960-19-1142-7
Ελληνικά Γράμματα
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα τονέο
μυθιστόρημα του Αντώνη Τουμανίδη Άντερσεν, που αποτελεί το πρώτο μέρος
της «Τριλογίας των Δολοφόνων».Πρόκειται για ένα σκοτεινό, ατμοσφαιρικό θρίλερπου
καθηλώνει από την πρώτη σελίδα.
Τελετουργικές δολοφονίες με
αναφορές στα παραμύθια του Άντερσεν συγκλονίζουν την Ευρώπη. Όταν η αλυσίδα του
τρόμου φτάνει και στην Αθήνα, η έρευνα βυθίζεται σε έναν εφιάλτη όπου ο θρύλος,
η φρίκη και η πραγματικότητα μπλέκονται επικίνδυνα. Το πιο ανατριχιαστικό
στοιχείο; Ο βασικός ύποπτος είναι νεκρός εδώ και 150 χρόνια.
Από το οπισθόφυλλο:
Σήμερα τα ξημερώματα, σε εγκαταλελειμμένο νεοκλασικό στην Πλάκα,
η αστυνομία και το Τμήμα Ανθρωποκτονιών έγιναν μάρτυρες σε ένα πρωτοφανές για
τα δεδομένα της Ελλάδος έγκλημα. Στο κέντρο ενός δωματίου, καθισμένο σε μια
ξύλινη κουνιστή καρέκλα, βρέθηκε ανδρικό σώμα αγνώστων στοιχείων, περίπου 35
ετών. Η δεξιά πλευρά του θύματος έφερε βαθιά θερμικά εγκαύματα, ενδεικτικά της
έκθεσης σε υψηλή θερμοκρασία. Η αριστερή πλευρά είχε μετατραπεί πλήρως σε
κέρινο ομοίωμα.
Απέναντι από το θύμα ήταν
τοποθετημένος ένας παλαιού τύπου καθρέφτης, το ραγισμένο γυαλί του οποίου θύμιζε
περίτεχνο ιστό αράχνης.
Το έγκλημα θεωρείται
τελετουργικού χαρακτήρα και παραπέμπει στα εγκλήματα που έλαβαν χώρα πρόσφατα
σε Δανία, Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία – όλα με αναφορές σε παραμύθια του
Άντερσεν.
του Στέφανου Σταμέλλου
Πολλές φορές έχουμε μιλήσει στο παρελθόν για την ηχορύπανση στη Λαμία. Ένα σημαντικό ζήτημα που σχετίζεται άμεσα με την υγεία των κατοίκων. Τώρα διαβάζουμε [https://www.newsauto.gr/electric/i-polis-tis-elladas-me-ton-pio-molismeno-aera/] ότι έχουμε και σοβαρό ζήτημα ατμοσφαιρικής ρύπανσης∙ και μάλιστα, σύμφωνα με την IQAir, η Λαμία εμφανίζει τον μεγαλύτερο δείκτη μέσης ετήσιας ατμοσφαιρικής ρύπανσης μεταξύ των ελληνικών πόλεων. [Η IQAir είναι μια ελβετική εταιρεία τεχνολογίας και περιβαλλοντικός οργανισμός, που ειδικεύεται στην παρακολούθηση της ποιότητας του αέρα. Διαχειρίζεται το μεγαλύτερο δωρεάν δίκτυο παρακολούθησης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε πραγματικό χρόνο παγκοσμίως]
Το
ερώτημα είναι: τελικά, τι αέρα αναπνέουμε στη Λαμία; Υπάρχει πρόβλημα
ρύπανσης; Η σύντομη απάντηση είναι ότι η Λαμία έχει ένα κρυφό, αλλά
υπαρκτό πρόβλημα. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα ή αν κοιτάξουμε τα δεδομένα
της πλατφόρμας IQAir και του δικτύου AirNow της Περιφέρειας, η πόλη εμφανίζει πολλές φορές υψηλές συγκεντρώσεις μικροσωματιδίων, των γνωστών PM2.5.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΜΙΚΡΟΚΛΙΜΑΤΑ ΔΡΟΣΙΣΜΟΥ ΜΕ ΠΡΑΣΙΝΕΣ-ΓΑΛΑΖΙΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ
του Γρηγόρη Κλαδούχου
Πέρασε η ώρα και άδειασε η Εκκλησία του Αγίου Βλασίου, ο δρόμος και η πλατεία. Η πόλη επανέρχεται στους ρυθμούς της μετά τους λόγους εντός ενός παραδοσιακού κανονιστικού πλαισίου. Οι δημότες μετά την εξόδιο ακολουθία επιστρέφουν στα σπίτια τους σίγουρα συλλογισμένοι. Γνώριζαν τον Αντώνη Κλαδούχο, τώρα μίλησαν, άκουσαν για το προσωπικό και πολιτικό του πέρασμα.
*
Σε κάθε απώλεια ακολουθούν σκέψεις, αποτιμήσεις. Ενώ, όμως, για έναν απλό πολίτη η λέξη ζωή έχει ένα πυκνό νόημα, για αυτόν που ανέλαβε να εκφράσει από θέσεις εξουσίας μια κοινωνία, ο βίος παρακολουθεί και τον τρόπο συμπεριφοράς στο τόξο του χρόνου της πολιτικής. Η ζωή μπορεί να αναφέρεται και σε άψυχες υπάρξεις, αλλά και σε ανθρώπους άψυχους, διαχειριστικούς βιολογικά του χρόνου περάσματός τους. Για τον Αντώνη δεν ήταν έτσι, ο βίος του ήταν μια άσκηση.
*
Τρεις τετραετίες Δήμαρχος είναι ένα επαρκές υλικό ταξινόμησης και αποτίμησης έργου και στόχων. Το έργο του, της παρέμβασής του στο παραλιακό μέτωπο της πόλης είναι το πιο σημαντικό, που δίνει ταυτότητα σε αυτόν και επαναπροσδιορίζει τους όρους σχέσεων, χώρου, δημόσιων αγαθών και κοινωνικής αυτοπροστασίας. Αυτό το έργο ήταν η μητέρα των μαχών στο ενδοκοινωνικό τοπίο με ιδιοκτήτες παραλιακών καταστημάτων εστίασης να αρνούνται να αποδεχθούν την απόδοση του παραλιακού μετώπου στους πολίτες. Εκφράστηκε μια κτητική ατομικότητα, χρήσης του δημόσιου χώρου, που σε αυτόν τον πόλεμο ισχύος ο Δήμαρχος στάθηκε όρθιος.
του Γιάννη Σχίζα
Μετακόμισα στην Κυψέλη από την Ηλιούπολη, κι όμως , αυτή η μικρή απόσταση, άρκεσε για να περιγράψω τον εαυτό μου ως "ομογενή"....Ξεκινάω λοιπόν
από μια ευφυή κουβέντα που εκστόμισε ο Βάλτερ Βελτρόνι, παλιός δήμαρχος της
Ρώμης. Είπε ότι «πρέπει να ξανασκεφτούμε την πόλη όπως φαίνεται μέσα από τα
μάτια των παιδιών, από το ύψος του ενός μέτρου»… Εγώ θα διαλέξω μια εποχή στην
οποία είχα περίπου το ύψος του ενός μέτρου – λίγο πιο κάτω, λίγο παραπάνω.
Η
εποχή αυτή ήταν η δεκαετία του 1950. Ήταν μια δεκαετία χωρίς εμφανή ίχνη
πολυτέλειας και σπατάλης, όπου «πολλά από αυτά που σήμερα κατέχει αυτονόητα
ένας εργάτης της οδοποιίας ή μια κομμώτρια δεν τα είχε στη διάθεσή του κανένας
πρίγκιπας του παρελθόντος», καθώς λέει ο Hans Magnus Enzensberger («Πολιτική
και πολιτισμός»).
Τον
καιρό εκείνο ζούσαν ακόμη επαγγέλματα που μετέπειτα ξεχάστηκαν, ζούσε αυτός που
ακόνιζε τα μαχαίρια, ο παπλωματάς, o γανωτής, ο πωλητής λαχανικών με τη
«σούστα» – δηλαδή ο μανάβης. Ζούσε ο στραγαλατζής και η κυρία Λούλα με τη
μαστίχα, που την έκοβε με ένα μαχαίρι, ανάλογα με τις δραχμές που της έδινες.
Εμείς,
που δεν σκεπτόμαστε τη «διερχόμενη» (όπως αποδείχθηκε) τεχνολογία, είχαμε
φτιάξει ένα σκάμμα στο διπλανό «συνοριακό» οικόπεδο, όπου (αντ)αγωνιζόμασταν σε
διάφορα αγωνίσματα. Και επειδή ο χώρος ήταν στενάχωρος, αγωνιζόμασταν κυρίως
στο άλμα εις ύψος: Πηδάγαμε 1 μέτρο, 1.10, ονειρευόμασταν το 1.50, ο παλμός μας
λεγόταν «ψαλίδι», κι ήταν πολύ πρωτόγονος.
ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΣΑΝ ΠΛΑΚΕΣ, ΟΧΙ ΩΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ
του F.Ferrini ,καθηγητή Δεντροκομίας του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας
Βλέπω συνεχώς να κυκλοφορούν στα social media (και όχι μόνο) εικόνες που απεικονίζουν δέντρα με ρίζες σε αρκετά μέτρα βάθος. Για να δείξω πόσο παραπλανητική είναι αυτή η απεικόνιση, πρόσθεσα μια κόκκινη γραμμή που δείχνει το βάθος που το μεγαλύτερο μέρος της ριζας είναι πραγματικά εγκαταστημένο. Ακόμα και σε βέλτιστες συνθήκες, περίπου το 90% των αναπτύσσεται στην πραγματικότητα στα πρώτα 70-90 εκατοστά εδάφους.
Μια από τις πιο ριζωμένες πεποιθήσεις είναι ότι οι ρίζες είναι ο καθρέφτης της κόμης. Στην πραγματικότητα, για πάνω από σαράντα χρόνια μελέτες έχουν αποδείξει ότι στα περισσότερα είδη δέντρων σε εύκρατα κλίματα, η αρχιτεκτονική στην ρίζα είναι εντελώς διαφορετική. Οι δομικές ρίζες αναπτύσσονται κυρίως οριζόντιες, ενώ οι απορροφητικές ρίζες εκτείνονται πολύ πέρα από την προβολή της κόμης, παραμένοντας στα επιφανειακά στρώματα του εδάφους, όπου υπάρχουν διαθέσιμα οξυγόνο, νερό και θρεπτικά συστατικά. Με άλλα λόγια, οι ρίζες μοιάζουν πολύ περισσότερο με πιάτο παρά με καθρέφτη σε χαίτη.
Υπάρχουν φυσικά εξαιρέσεις. Κάποια είδη προσαρμοσμένα σε περιβάλλοντα της ερήμου μπορούν να αναπτύξουν πολύ βαθιές ρίζες
του Στέφανου Σταμέλλου
Τον
Απρίλιο του 1936, ο θάνατος του βασιλιά Φουάντ φέρνει στο θρόνο της
Αιγύπτου τον 16χρονο Φαρούκ. Ένας έφηβος καλείται να κυβερνήσει μια χώρα
στρατηγικής σημασίας, λόγω της Διώρυγας του Σουέζ, τη στιγμή που η Μέση
Ανατολή και η Μεσόγειος κοχλάζουν. Ο Φαρούκ στέκεται αμήχανος, ένα
σύμβολο αδυναμίας σε έναν κόσμο που απαιτεί σιδηρά πυγμή. «Να τον, στα δεκαέξι του χρόνια, απέναντι σε έναν ταραγμένο κόσμο», γράφει ο Ζιλμπέρ Σινουέ στο βιβλίο του «Ο ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ-ΒΑΣΙΛΙΑΣ» [Εκδ ΨΥΧΟΓΙΟΣ σελ 42]
Ενενήντα
χρόνια, σχεδόν ένας αιώνας, χωρίζουν το 1936 από το 2026. Όμως οι δύο
αυτές εποχές μοιάζουν σαν καθρεφτίσματα στον ίδιο παραμορφωτικό καθρέφτη
της παγκόσμιας ιστορίας. Σε έναν κόσμο που «καίγεται», οι
ομοιότητες ανάμεσα στις δύο περιόδους αποκαλύπτουν πώς οι γεωπολιτικές
τεκτονικές πλάκες μετατοπίζονται με τον ίδιο, ακριβώς, απειλητικό τρόπο:
μέσα από τους υπερεξοπλισμούς, την κατάρρευση των παλαιών συμμαχιών και
την ανάδυση απρόβλεπτων ηγετών τύπου Τραμπ.
Του Γιάννη Σχίζα
Η «άλλη» ύπαιθρος είναι «εδώ». Η παλιά, ύπαιθρος του 20ου
αιώνα, ύστερα από αλλεπάλληλα κύματα «εκσυγχρονισμών» ή αυθόρμητων αλλαγών,
διάγει πλέον μια περιθωριακή ζωή
και παρέχει τα ξεθωριασμένα υλικά της για νοσταλγίες κάθε είδους.
Ανατρέχω στα παλιά «αναγνωστικά» του δημοτικού
σχολείου αναδεύοντας τις στάχτες του χρόνου σε αναζήτηση
ξεχασμένων εικόνων : Είναι ο γεωργός που
σκορπίζει σπόρους στο φρεσκοοργωμένο χωράφι κάτω από τους φθινοπωρινούς ουρανούς, είναι τα
λιόδεντρα που λικνίζονται από τους
χειμωνιάτικους βοριάδες, είναι τα ασβεστωμένα
τζάκια με κάποια παιδόπουλα
«κουρνιασμένα» δίπλα στην παραμυθού
γιαγιά . Και μετά
έρχονται τα ανοιξιάτικα λιβάδια
με τα ιμπρεσιονιστικά χρώματα και ο χαρούμενος
τρύγος του ύστερου καλοκαιριού με την εργασιακή «πανστρατιά» όλων των ηλικιών -
με μεταφορείς γαϊδουράκια απαράμιλλης γλυκύτητας, αλλά και
υποπολλαπλάσιας ισχύος έναντι των
δεκάδων «ίππων» των σύγχρονων τρακτέρ....
Τότε, η πρωτοβάθμια εκπαίδευση
«κοινωνούσε» μια ορισμένη μορφή ελληνικής υπαίθρου . Σήμερα, στην πρώτη δεκαετία του 21ου
αιώνα, αυτή η μορφή αλλοιώνεται
και ο πειθαναγκασμός της νέας
εποχής γίνεται έκδηλος.
Η φυγή των κατοίκων στα μεγάλα αστικά κέντρα και ιδιαίτερα η αστικοποίηση στον ευρωπαϊκό χώρο,(1)σε συνδυασμό με την
απομάκρυνση του ενεργού πληθυσμού από την αγροτική παραγωγή , δρα παράλληλα ή
«συνεργιστικά» με εξελίξεις όπως η εκμηχάνιση της αγροτικής παραγωγής, ο σχηματισμός μεγάλων αγροβιομηχανικών
μονάδων, η έμφαση σε κλάδους με
συγκριτικά πλεονεκτήματα στη
διεθνή αγορά, η εγκατάλειψη παραδοσιακών τομέων και δραστηριοτήτων. Η αγροτική
οικονομία εξαρτάται περισσότερο από
την«ένταση» κεφαλαίου και πληροφορίας, ενώ παράλληλα το ποσοστό της αγροτικής παραγωγής στο ΑΕΠ μειώνεται(2).
(Φωκίωνος Νέγρη 42)
Το 9ο Θερινό Βιβλιοστάσιο είναι εδώ!
Η μεγάλη γιορτή των ανεξάρτητων εκδοτικών εγχειρημάτων!
Από την πρώτη στιγμή που συναντηθήκαμε στη Σύμπραξη Εκδοτικών Εγχειρημάτων, βαθιά μας επιθυμία ήταν να πραγματοποιήσουμε μια γιορτή βιβλίου στο κέντρο της μητροπολιτικής Αθήνας.
Να δημιουργήσουμε έναν τόπο συνάντησης και επικοινωνίας, έναν χώρο όπου οι ιδέες θα κυκλοφορούν ελεύθερες και ανενόχλητες αποτελώντας αντικείμενο συζήτησης και διαλόγου.
Σε πείσμα των καιρών, συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι το βιβλίο παραμένει ένα επικίνδυνο πολιτισμικό αγαθό που μπορεί να αγγίξει τις εσώτερες χορδές μας, να μας κινητοποιήσει, να μας φέρει σε επαφή με το μη γνώριμο, με το νέο, να μας ωθήσει να χτίσουμε νέες κοινότητες, να αποτελέσει αφορμή αναστοχασμού και δημιουργικής εξέλιξης, να διευρύνει τις ρωγμές μιας αλλόκοτης πραγματικότητας. Και είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενες και χαρούμενοι που εδώ και χρόνια μοιραζόμαστε αυτό το όραμα με όλες και όλους εσάς, και χτίζουμε από κοινού αυτή την αναζήτηση.
Έτσι, και το φετινό καλοκαίρι, σας καλούμε να στήσουμε μαζί τη γιορτή μας. Να συναντηθούμε και να συζητήσουμε για βιβλία, για λογοτεχνία και για θεωρία, να ανταλλάξουμε ιδέες και προβληματισμούς, να δραπετεύσουμε από την καθημερινότητα της πόλης, και να αφουγκραστούμε έναν διαφορετικό πολιτισμό, στους αντίποδες των κυρίαρχων αφηγήσεων.

Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google
Add topontiki.gr on GoogleΠαρά τις θριαμβολογίες για αθηναϊκή αναγέννηση, το κλίμα της ελληνικής πρωτεύουσας μετατρέπεται σε μια «οιονεί» κόλαση, από την οποία μπορεί κάποιος μόνο να διαφύγει. Οι μεγάλοι σε ηλικία ανακαλούν στη μνήμη τους τα αθηναϊκά καλοκαίρια και την απουσία καυσώνων. Ο Ευριπίδης μιλάει στη «Μήδεια» για τον ξάστερο αιθέρα και τας «μετρίας ανέμων ηδυπνόους αύρας», που επρόκειτο να έχουν μεγάλη ιστορική συνέχεια…
Σελίδες: 362, Τιμή:
18.02 ευρώ
ISBN: 978-618-5861-41-4
Εκδόσεις Επίμετρο
Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Επίμετρο το αστυνομικό μυθιστόρημα της Κατερίνας ΠανούσηΟι ρόλοι.
Σάββατο
βράδυ.Τη στιγμή που δεκάδες άνθρωποι διασκεδάζουν σε ένα πάρτι στο κέντρο της
Αθήνας, ένας νεαρός άντρας βρίσκεται νεκρός στην είσοδο μιας πολυκατοικίας. Οι
αστυνομικοί καλούνται να ανακαλύψουν αν ο θάνατός του προκλήθηκε από μια τυχαία
πτώση στη σκάλα ή αν κάποιος τον δολοφόνησε.
(Σάββατο, 18 Ιουλίου 2026, ώρα 19.30)
H Εταιρεία Κρητικών Σπουδών – Ίδρυμα
Γεωργίου και Αρτεμισίας Καψωμένου, σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό
Σύλλογο Αλικιανού και την Ένωση Πολιτιστικών Φορέων Επαρχίας
Κισάμου [Ε.ΠΟ.Φ.Ε.Κ.], διοργανώνει, στη Σειρά
Διαλέξεων Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, εκδήλωση
για τον Ποντιακό Ελληνισμό του Καυκάσου, με ομιλητή τον Ομότιμο καθηγητή του
Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Κο Κωνσταντίνο
Φωτιάδη, με θέμα «Οι
Έλληνες του Καυκάσου». Η ομιλία απαρτίζεται από δύο μέρη: Πρώτο μέρος: «Ο Νίκος Καζαντζάκης
και οι Έλληνες του Καυκάσου» Δεύτερο
μέρος: «Ιωάννης Σταυριδάκης. Ο πρώτος
εθνομάρτυρας των Ελλήνων του Καυκάσου».
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 18 Ιουλίου 2026, ώρα 19.30, στην Αίθουσα Τελετών του
Ιδρύματος, στον Πύργο Αλικιανού Χανίων.
Η παρουσία και η συμμετοχή σας
στην εκδήλωση θα είναι για μας μεγάλη χαρά και τιμή.
Εκ μέρους των
Οργανωτικών φορέων, Ο Πρόεδρος
του Ιδρύματος
Ομότ. καθηγητής Ερατοσθένης Γ. Καψωμένος
|
|
|
|
|