Ο αγώνας διαδραματίσθηκε στη συνέχεια με εφ όπλου λόγχη, και ήταν απίστευτα αιματηρός, σύμφωνα και με την κατάθεση ενός Ιταλού πάστορα, που περιήλθε τις θέσεις των εμπολέμων στα πλαίσια ανακωχής για τη συλλογή των νεκρών. H
φωνή που έμοιαζε με
οιμωγή , που έβγαινε αβίαστα από τα χείλη του πάστορα : incredibile
!
Ήταν η πιο μεγάλη ημέρα αυτού του πολέμου, και λαμβανομένης υπόψη της ιταλικής προετοιμασίας ήταν ένας ελληνικός θρίαμβος, που πραγματοποιήθηκε ενόσω ο Μουσολίνι παρακολουθούσε εκ του σύνεγγυς τις εχθροπραξίες και είχε ορίσει άλλο αρχιστράτηγο του στρατεύματός του. H μάχη απείχε χρονικά μόλις 5 μήνες
από την αφετηρία της – μια νυχτερινή επίσκεψη του Πρεσβευτή Gramsci
στον Ιωάννη Μεταξά, και μόλις ένα μήνα από την γερμανική εισβολή
στην Ελλάδα.
Σήμερα το ύψωμα έχει αμυδρά ίχνη του παρελθόντος, έχει κατεστραμμένα και βανδαλισμένα τα ίχνη της ελληνικής παρουσίας, σώζει ελάχιστα σημεία της μεγάλης μάχης. Υποψιάζομαι ότι οι Αλβανοί τείνουν να ξεχάσουν την συμμετοχή τους στις μάχες παρά το πλευρόν των Ιταλών φασιστών...





