ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΣΤΗ ΛΗΣΤΕΙΑ !

 

  

 

Του Γιάννη Σχίζα

Τώρα, με αφορμή τον ένα χρόνο από το θάνατο του Νίκου Παλαιοκώστα, αδελφό του περιβόητου Βασίλη Παλαιοκώστα, είναι καιρός να εκτιμήσουμε αφενός την αδελφική αλληλεγγύη και αφετέρου τα ρεκόρ που πέτυχε ο δεύτερος στα  άλλα αθλήματα…

Ας ξεκινήσουμε όμως από τον  δεύτερο, χρησιμοποιώντας το παράδειγμα του  Αρμάντ Ντουπλάντιτς, Σουηδού  επικοντιστή, που πέτυχε το  ιστορικό και ενδεχομένως ακατάρριπτο ρεκόρ  των 6.31 μέτρων στο άλμα επί κοντώ. Όμως ο δικός μας, Βασίλης Παλαιοκώστας, πέτυχε ένα πολλαπλό ρεκόρ – που θα μας επέτρεπε να τον ονομάσουμε  δεκαθλητή και κάτι παραπάνω : Κάτοχος διπλής απόδρασης με ελικόπτερο, απαγωγέας δεινός και ληστής τραπεζών εξίσου φοβερός, δραπέτης με πολλούς βαθμούς. Για να καταλάβουμε τις επιδόσεις του στο τελευταίο αυτό σπορ, αξίζει να αναφερθούμε σε ένα υποθετικό διάλογο που παραθέτει  ο Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω  στο θεατρικό του έργο «Καίσαρ και Κλεοπάτρα» μεταξύ Ιουλίου Καίσαρα και Απολλώνιου. Ο δεύτερος, διαπρεπής φιλόσοφος και λόγιος της εποχής, δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό «να την πέσει» στον Ρωμαίο ηγέτη και να του κάνει σκληρή κριτική για την πολιτική της Ρώμης στα «πολιτιστικά» ζητήματα.

 

- «Η Ρώμη δεν θα παραγάγει ποτέ καμιά τέχνη», λέει ο Απολλώνιος.....

 

Και ο Ρωμαίος ηγέτης , που αν και στρατηγός τυχαίνει να είναι επίσης διανοούμενος ευρέος φάσματος και να μην καταδέχεται να κάνει χρήση της στρατιωτικής του ιδιότητας "για να τα βγάλει πέρα" με τον Έλληνα φιλόσοφο, απαντάει στον Απολλώνιο με ένα διπλό ερώτημα:

 

« Δεν είναι τέχνη η Ρωμαϊκή ειρήνη (Pax Romana);

Δεν είναι τέχνη ο πόλεμος; »

 

         Διαβάζοντας το βιβλίο του Βασίλη Παλαιοκώστα «Μια φυσιολογική ζωή» πείστηκα  ότι στις σημερινές συνθήκες ο Παλαιοκώστας θα μπορούσε κάλλιστα να εμπλουτίσει τον κατάλογο των «τεχνών» εντάσσοντας σε αυτές και την απόδραση..

Δελτίο Τύπου για την υλοποίηση της δράσης του μαθητικού φυτολογίου

 

 

Το Παράρτημα Ανατολικής Μακεδονίας του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας λόγω της αγαστής συνεργασίας που έχει όλα αυτά τα χρόνια με τον Δήμο Καβάλας και ειδικότερα στα πλαίσια της συμμετοχής του, ως κοινωνικού εταίρου, στο έργο με τίτλο COPE- Coherent Place Based Climate Action (Ολοκληρωμένη τοπική πρωτοβουλία για το κλίμα) της κοινοτικής πρωτοβουλίας URBACT IV, όπου εταίρος είναι ο Δήμος Καβάλας, συμμετείχε στις δράσεις του έργου και κατέθεσε τις προτάσεις του για την υλοποίηση έργων και δράσεων που ανταποκρίνονται στους σκοπούς του έργου.

Μια από τις προτεινόμενες πιλοτικές δράσεις ήταν η δημιουργία ενός μαθητικού φυτολογίου για ένα δημοτικό σχολείο της περιοχής εφαρμογής του έργου (συνοικία Νεάπολης). Σε αυτή μας την πρόταση βρήκαμε θερμή ανταπόκριση, τόσο από τον Δήμο Καβάλας, όσο και από τον Σύλλογο Διδασκόντων του 24^ου Δημοτικού Σχολείου Καβάλας και έτσι προχωρήσαμε στις 29/4/2026, στην υλοποίηση της δράσης αυτής σε συνεργασία με τον Δήμο Καβάλας και με την υποστήριξη του Συλλόγου Γεωπόνων Ν. Καβάλας.

Sea Turtle Beach Walk στην Κρήτη: Μια μοναδική οικο-τουριστική εμπειρία από τον ΑΡΧΕΛΩΝ

 

 

Κάθε καλοκαίρι, οι ακτές της Κρήτης φιλοξενούν έναν από τους πιο εμβληματικούς επισκέπτες της Μεσογείου: τη θαλάσσια χελώνα Καρέττα, η οποία επιστρέφει για να φωλιάσει και να συνεχίσει τον κύκλο ζωής της. Η περιβαλλοντική οργάνωση ΑΡΧΕΛΩΝ, με πολυετή δράση στην προστασία της θαλάσσιας χελώνας στην Ελλάδα από το 1983, συνεχίζει και φέτος το έργο της στις παραλίες ωοτοκίας των Χανίων, του Ρεθύμνου και του Κόλπου Μεσσαράς, προσκαλώντας κατοίκους και επισκέπτες να συμμετάσχουν στο Sea Turtle Beach Walk, μια βιωματική περιβαλλοντική εμπειρία για μικρούς και μεγάλους.

 

Μια εμπειρία γνωριμίας με τη φύση και την προστασία της

Το Sea Turtle Beach Walk αποτελεί μια οργανωμένη περιβαλλοντική δραστηριότητα που δίνει τη δυνατότητα στους συμμετέχοντες να γνωρίσουν από κοντά το φυσικό περιβάλλον της θαλάσσιας χελώνας. Κατά τη διάρκεια του περιπάτου, οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να:

-        παρατηρήσουν ίχνη και φωλιές θαλάσσιων χελωνών,

-        ενημερωθούν για τον κύκλο ζωής και τη βιολογία της Καρέττα,

-        κατανοήσουν τις απειλές που αντιμετωπίζει το είδος,

-        γνωρίσουν τις δράσεις προστασίας που υλοποιεί ο ΑΡΧΕΛΩΝ.

ΟΙΚΟΛΟΓΕΡΟΙ

 

 ksipnistere  30/04/2026

Του Γιάννη Σχίζα –

Εγκλήματα γίνονται κάθε λογής. Παράλογα εγκλήματα γίνονται συνηθέστατα από νέους. Γίνονται πολύ συχνά  στην Αμερική αλλά επίσης και σε άλλες χώρες – Νορβηγία, Γερμανία, Αγγλία και  ούτω καθεξής. Τώρα φαίνεται ότι ήρθαν τα πράγματα ανάποδα , η μέση ηλικία ως πιο νουνεχής δεν επιδίδεται  παρά μόνο σε ατομικά εγκλήματα .  Ήρθε η στιγμή των γέρων.

Η αγανάκτησή τους μεγάλη, αλλά ως τώρα αδιέξοδη. Σε ανακοίνωσή της καταγγέλλει  η ΑΓΣΕΕ, συνδικαλιστική οργάνωση των συνταξιούχων: Ονομαστική περικοπή των συντάξεων, απώλεια αγοραστικής δύναμης, διπλή φορολογία ιδιαίτερα με την επιβολή της ΕΑΣ, φόρο ακρίβειας. Αντιγράφω την άποψη που εκφέρει για τις ελληνικές συντάξεις   ο Aλέξης Μητρόπουλος :

«Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 54% των συνταξιούχων, δηλαδή περίπου 1,36 εκατ. άνθρωποι, λαμβάνει σύνταξη έως 940 ευρώ καθαρά, ενώ το 35% παίρνει έως 658 ευρώ καθαρά. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι περίπου 672.000 συνταξιούχοι λαμβάνουν έως 564 ευρώ καθαρά, ενώ σχεδόν 400.000 ζουν με σύνταξη έως 470 ευρώ καθαρά».

 

       

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΣΙΦΝΟ

 

Εκδήλωση στη Σίφνο, 3 Μαη, ώρα 11.00: Τοπικοί σπόροι και ξερολιθιές, η σημασία τους για γεωργία, τροφή, πολιτισμό, κλίμα

Εκδήλωση την Κυιρακή 3 Μαϊου, ώρα 11.00 στο Πολιτιστικό Κέντρο “Μαριάνθη Σίμου” στον Αρτεμώνα Σίφνου διοργανώνει ο Άνεμος Ανανέωσης με τη συνεργασία του Δήμου Σίφνου, με θέμα “Τοπικοί σπόροι και...

Διαβάστε το άρθρο

Δράσεις  • 2026-04-28

Πρόγραμμα Ε-LoCUM: Δημοκρατική κι ενεργή συμμετοχή των νέων στα κοινά

Τι είναι το έργο E-LoCUM Το έργο E-Locum – Local Compacts of the United Mates of Europe στοχεύει στην ενίσχυση της δημοκρατικής και ενεργού συμμετοχής στα κοινά των νέων ηλικίας...

Διαβάστε το άρθρο

Τάγ­κε Ντά­νιελ­σον (Tage Danielsson): Τὸ πα­ρα­μύ­θι γιὰ τὴ δί­καιη Γκιούν­τρουν

 

By planodion on 30 Ἀπρίλιος 2026 Τάγ­κε Ντά­νιελ­σον (Tage Danielsson) Τὸ πα­ρα­μύ­θι γιὰ τὴ δί­καιη Γκιούν­τρουν (Sagan om den rättvisa Gudrun) ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ἕνα κο­ρί­τσι ποὺ δὲν γνώ­ρι­σε πο­τὲ τὴν ἀλη­θι­νὴ ἀγά­πη, καὶ γι’ αὐ­τὸ κα­τέ­λη­γε νὰ παίρ­νει δια­ζύ­γιο.      Ἔτσι εἶ­χαν τὰ πράγ­μα­τα μὲ τὴ Γκιούν­τρουν, για­τί Γκιούν­τρουν τὴν ἔλε­γαν, θε­ω­ροῦ­σε πὼς τὰ πάν­τα ἦταν ἄδι­κα. Εἶ­χε παν­τρευ­τεῖ ἕναν ὑπο­μη­χα­νι­κό, ποὺ τὸν γνώ­ρι­σε στὸ πο­λυ­κα­τά­στη­μα Τέμ­πο (Tempo), ὅπου που­λοῦ­σε πλα­στι­κὰ οἰ­κια­κὰ σκεύη. Δὲν εἶ­χαν παι­διὰ καὶ ἐρ­γά­ζο­νταν κι οἱ δυὸ γιὰ νὰ ζή­σουν. Ἡ Γκιούν­τρουν δυ­σα­να­σχε­τοῦ­σε κα­θη­με­ρι­νὰ μὲ ὅλες τὶς ἀδι­κί­ες ποὺ τῆς συ­νέ­βαι­ναν στὸν γά­μο της. Ἔπρε­πε νὰ ἀγο­ρά­ζει τρό­φι­μα καὶ νὰ μα­γει­ρεύει τὸ δεῖ­πνο, νὰ ρά­βει τὰ κουμ­πιὰ στὸ σα­κά­κι τοῦ συ­ζύ­γου της, νὰ κάνει τὸν κα­φὲ ἐνῷ αὐ­τὸς κοί­τα­ζε τη­λε­ό­ρα­ση, ὅλα αὐ­τὰ ὄφει­λε νὰ τὰ κά­νει, πα­ρ' ὅλο ποὺ κι αὐ­τὴ εἶ­χε μιὰ ἐξί­σου κο­πια­στι­κὴ δου­λειὰ μὲ ἐκεῖ­νον. Καὶ βε­βαί­ως θὰ μπο­ροῦ­σε νὰ συμ­φω­νή­σει κα­νεὶς ὅτι φαί­νε­ται ἄδι­κο. Δὲν τῆς περ­νοῦ­σε κα­θό­λου ἀπ’ τὸ νοῦ τὸ γε­γο­νὸς ὅτι ὁ σύ­ζυ­γός της ἀπὸ τὴν πλευ­ρά του, ἔβα­ζε πρί­ζες, ἔπλε­νε τὸ αὐ­το­κί­νη­το καὶ ψώ­νι­ζε ἀπὸ τὸ μο­νο­πώ­λιο οἰ­νο­πνευ­μα­τω­δῶν.      Αὐ­τὸ τὸ δια­ζύ­γιο, λοι­πόν, ἦταν εὔ­κο­λο νὰ διευ­θε­τη­θεῖ, για­τὶ κα­νεὶς ἀπ’ τοὺς δυό τους δὲν περ­νοῦ­σε κα­λὰ στὸ σπί­τι. Ἡ Γκιούν­τρουν ἀπο­φά­σι­σε βα­θιὰ μέ­σα της πὼς ἂν πο­τὲ παν­τρευό­ταν ξα­νά, ὅλα θὰ γί­νον­ταν δί­καια. * * *

Οι αρχαιολογικοί χώροι ως Κιβωτοί βιοποικιλότητας καιη διαχείρισή τους

 

 Γράφει ο Σπύρος Γεραβέλης

Γεωπόνος
Προϊστάμενος Διεύθυνσης Περιβάλλοντος
και Πρασίνου δήμου Ρόδου

Η βιοποικιλότητα - ο πλούτος της ζωής στη Γη - σήμερα δοκιμάζεται όσο ποτέ άλλοτε. Τα οικοσυστήματα, που για χιλιάδες χρόνια στήριζαν την ανθρώπινη ευημερία και την ισορροπία του πλανήτη, βρίσκονται υπό έντονη πίεση. Η απώλεια φυσικών ενδιαιτημάτων, η κλιματική αλλαγή, η ρύπανση και η υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων οδηγούν σε έναν πρωτοφανή ρυθμό εξαφάνισης ειδών, επηρεάζοντας άμεσα την ποιότητα της ζωής μας, την υγεία, την τροφή και την οικονομία.

Η βιοποικιλότητα περιλαμβάνει τη γενετική ποικιλότητα εντός των ειδών, την ποικιλότητα μεταξύ των ειδών και την ποικιλότητα των οικοσυστημάτων. Η διατήρησή της αποτελεί προϋπόθεση για τη λειτουργία των οικοσυστημάτων, που παρέχουν καθαρό αέρα, γόνιμα εδάφη, νερό, τροφή και ρυθμίζουν το κλίμα. Η ανθρώπινη δραστηριότητα έχει αλλοιώσει περίπου το 75% της επιφάνειας της Γης, με μείωση των πληθυσμών σπονδυλωτών κατά 73% από το 1970, ενώ σχεδόν το ένα πέμπτο των ειδών των φυτών απειλούνται με εξαφάνιση. Στην Ελλάδα, το 21% των ειδών κινδυνεύει, κυρίως λόγω αλλαγών στη χρήση γης, πυρκαγιών, πλημμυρών και κατακερματισμού των βιότοπων.

Η «σχεδία» της οικειότητας και των χαρταετών

 

 Εισερχόμαστε στην κοινότητα της οικειότητας, θωρούμε περήφανους χαρταετούς, βρίσκουμε τις νότες της σωτηρίας, φυλλομετρούμε τις σελίδες μιας τελετουργίας, εξασκούμαστε στον τρύγο του σωφρονισμού.


  
Αυτά και άλλα πολλά στη «σχεδία» Μαΐου 2026 (τεύχος #144). Κυκλοφορεί από την Τετάρτη 29 Απριλίου στους δρόμους της πόλης. 


 

«Η κοινότητα της οικειότητας». Μία απλή συνομιλία με έναν άγνωστο γεννά πολύ σημαντικές χαλαρές συνδέσεις, μειώνει τη μοναξιά, το φόβο και το άγχος, ενώ μπορεί να θέσει σε λειτουργία ένα μηχανισμό ουσιαστικών αμοιβαίων εκμυστηρεύσεων. «Το να μιλήσουμε σε κάποιον ξένο στο δρόμο, στο καφέ ή στο σουπερμάρκετ ίσως να είναι μία από τις πιο ευγενικές και ανθρώπινες εμπειρίες που θα μπορούσαμε να προσφέρουμε, αλλά και να βιώσουμε», επισημαίνει ο ψυχολόγος και συγγραφέας Δημήτρης Φλαμούρης.


 «Περήφανοι χαρταετοί». Ο γιατρός Χρίστος Γεωργάλας εξιστορεί την άσκηση ιατρικής εν μέσω γενοκτονίας, αφηγείται πως οι ισραηλινές αρχές είχαν στοχεύσει τόσο τα παιδιά όσο και τους υγειονομικούς με τα καλύτερα βιογραφικά, εξηγεί την έλλειψη μίσους και τη χαρά της ζωής που διακατέχει τους Παλαιστίνιους, ενώ δηλώνει έκπληκτος και από την αλληλεγγύη στις μεταξύ τους σχέσεις. «Μέσα σε όλες τις συζητήσεις, όλες τις αφηγήσεις κάτι έλειπε: ο θυμός, οι κατάρες για τους Εβραίους, τους Ισραηλινούς», τονίζει ο κ. Γεωργάλας.

 «Οι νότες της σωτηρίας». Η δημοφιλής τραγουδίστρια Μαρίνα Σπανού εξηγεί πώς μέσα από τη μουσική βρήκε το κλειδί της βαθύτερης σύνδεσης με τους ανθρώπους, για ποιο λόγο θεωρεί το δρόμο ένα μεγάλο σχολείο, ονειρεύται μια ελεύθερη πρόσβαση όλων στον πολιτισμό, τάσσεται υπέρ της αποδαιμονοποίησης της κουβέντας για την ψυχική ευαλωτότητα, ενώ αναζητεί τη σωτηρία στις κοινωνικές σχέσεις.

14 νέες κυκλοφορίες των εκδόσεων Βακχικόν

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Η Μελωδία των Αγαλμάτων, νέο μυθιστόρημα από τον Παναγιώτη Γούτα. Δελτίο τύπου

Τα γράμματα του Αριστοφάνη, πρώτη εμφάνιση (νουβέλα) της Ελισάβετ Τζιάτα. Δελτίο τύπου

Ελευθερία, νέα νουβέλα για τον εκπαιδευτικό Μιχάλη Σκολιανό. Δελτίο τύπου

Αίθουσα φαντασίας, συλλογή διηγημάτων του συγγραφέα Γιάννη Μπούζα. Δελτίο τύπου

ΞΕΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Λευκές νύχτες, συλλογή διηγημάτων της Πολωνής συγγραφέως Ουρσούλα Χόνεκ, η οποία συγκαταλέχθηκε στη μακρά λίστα του Booker το 2024. Δελτίο τύπου

Σχήματα λόγου, η βραβευμένη νουβέλα της Σαράι Σαβίτ κυκλοφορεί στα ελληνικά. Δελτίο τύπου

Νήσος Κραχ, βραβευμένο με το EUPL 2017 μυθιστόρημα της Βουλγάρας συγγραφέως Ίνα Βαλτσάνοβα. Δελτίο τύπου

Έρωτας στη Συρία, το μυθιστόρημα της Αρμένισσας συγγραφέως Λουσινέ Χαρατιάν βρέθηκε στη βραχεία λίστα του EUPL του 2023. Δελτίο τύπου

Πρωτομαγιά: 140 Χρόνια από το Σικάγο

 

Το επίκαιρο μήνυμα των εργαζομένων για Κοινωνική Δικαιοσύνη και Ειρήνη

Η αξιοπρέπεια στην εργασία, τα Κοινωνικά Δικαιώματα, το Εργατικό Δίκαιο είναι κατακτήσεις των ανθρώπων του μόχθου μέσα από αγώνες και είναι γραμμένες με αίμα.

Στα 140 χρόνια από την εξέγερση των εργατών του Σικάγου, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι νέοι άνθρωποι βλέπουν πολλές από τις αδιαπραγμάτευτες κατακτήσεις του πρόσφατου παρελθόντος, τώρα να αμφισβητούνται. Νέοι νόμοι και «μοντέρνες» τεχνικές επιχειρούν να επαναφέρουν τη ζούγκλα του 19ου ή των αρχών του 20ού αιώνα.

Το 8ωρο υπονομεύεται, οι επιχειρήσεις δεν επαναπροσλαμβάνουν όσους παράνομα απολύουν, επανέρχεται το 6ήμερο, οι υπερωρίες δεν αμείβονται σωστά. Ταυτόχρονα το Εργατικό Δίκαιο υποχωρεί, ο Κοινωνικός μισθός φαλκιδεύεται, η αναπλήρωση του εισοδήματος μετά την συνταξιοδότηση έχει μετατραπεί σε φιλοδώρημα, η ακρίβεια κατατρώει το διαθέσιμο εισόδημα.

Την ίδια στιγμή πόλεμοι μεγάλης κλίμακας βρίσκονται σε εξέλιξη, παράνομες επιθέσεις εξαπολύονται κατά παράβαση κάθε έννοιας Διεθνούς Δικαίου, παιδιά και άμαχοι γίνονται βορρά στους πυραύλους και τα μη επανδρωμένα drones στον Περσικό, τη Γάζα, την Ουκρανία, την Αφρική, τη Λατινική Αμερική.

Σε αυτό το περιβάλλον οι Έλληνες συνταξιούχοι βιώνουμε μια συνεχόμενη, εδώ και 16 χρόνια, μείωση των εισοδημάτων μας:

• Στην αρχή, με ονομαστική περικοπή των συντάξεων,
• ακολούθως, με την απώλεια αγοραστικής δύναμης μέσω των, κατωτέρων του πληθωρισμού, αναπροσαρμογών ή «παγώματος» των συντάξεων (επικουρικές, «προσωπική διαφορά»),
• συνεχώς, με την διπλή φορολογία (μη τιμαριθμοποίηση φορολογικής κλίμακας, επιβολή της Εισφοράς «Κοινωνικής» Αλληλεγγύης-ΕΑΣ),
• πάντα με την ακρίβεια, ειδικά στα είδη πρώτης ανάγκης και τον «φόρο ακρίβειας» (έμμεσοι φόροι πάνω σε υψηλότερες τιμές).

30 ΧΡΟΝΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΌΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ

 

LANDMARKS RELOADED

 

Η ερευνητική εργασία εξετάζει τον ρόλο των τοπόσημων (landmarks) στα εικονικά περιβάλλοντα των βιντεοπαιχνιδιών και τον τρόπο με τον οποίο συμβάλλουν στη χωρική εξοικείωση, τη νοητική χαρτογράφηση, την αφήγηση και τη συναισθηματική εμπλοκή του παίκτη. Συνδέοντας θεωρίες αστικής αντίληψης και «απεικονιστικότητας» (Kevin Lynch, 1960, Η Εικόνα της Πόλης), αναδεικνύεται πώς οι εικονικές πόλεις λειτουργούν ως «κατοικήσιμοι» κόσμοι, όπου η αρχιτεκτονική δεν αποτελεί απλό σκηνικό αλλά ενεργό μηχανισμό προσανατολισμού και νοηματοδότησης. Για την ανάλυση των εικονικών πόλεων υιοθετείται τριμερές πλαίσιο, βασισμένο στην τυπολογία του Κωνσταντίνου Δημόπουλου στο Virtual Cities (2020): φανταστικές πόλεις, οικείες πόλεις και μελλοντικές πόλεις. Το πλαίσιο αυτό επιτρέπει τη συγκριτική μελέτη τριών χαρακτηριστικών παραδειγμάτων: The Witcher 3: Wild Hunt (Novigrad), Grand Theft Auto V (Los Santos) και The Last of Us: Part II (Seattle). Μέσα από τη σύγκριση των παραπάνω κόσμων, η εργασία δείχνει ότι τα τοπόσημα λειτουργούν ως «αστικές άγκυρες» που οργανώνουν τη μνήμη, τον ρυθμό της εξερεύνησης, τις διαδρομές και τις αφηγηματικές κορυφώσεις, μεταφράζοντας έννοιες του πραγματικού αστικού χώρου σε διαδραστικές εμπειρίες. Συνολικά, προτείνεται ότι η αρχιτεκτονική των video games αποτελεί πεδίο πολιτισμικής παραγωγής και θεωρητικού αναστοχασμού, μέσα από το οποίο επαναδιατυπώνεται τι σημαίνει πόλη, τόπος και «ανήκειν» στον ψηφιακό χώρο. Περισσότερα εδώ. Για την άμεση ενημέρωσή σας ακολουθήστε μας σε facebook και instagram!

22η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 

ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΧΡΩΜΑΤΑ

 

ΔΕΝΤΡΑ στην ΠΟΛΗ

Γηγενή ή Εξωτικά   και άλλες ιστορίες Πράσινης Τρέλας 

Σε μία από συνήθεις  και πρόσφατες κουβέντες για  το αστικό πράσινο έχει προκύψει μια αντίθεση που κατά την γνώμη  δεν έχει πολύ μεγάλη βάση. 

Οι υποστηρικτές των γηγενών η ενδημικών ειδών από την μία,  και από την άλλη αυτοί που υπερασπίζονται φανατικά  τη χρήση τροπικών εξωτικών ειδών. Η αλήθεια είναι ότι παρά πολλοί Δήμοι έχουν γεμίσει με εξωτικά δέντρα την πόλη ....και είναι σαφές ότι αυτό μελλοντικά θα φέρει προβλήματα. 

Στο αστικό πράσινο, η προτίμηση των γηγενών ειδών έχει γερές βάσεις (τοπική βιοποικιλότητα, συνεξέλιξη, χαμηλότεροι κίνδυνοι από τα επεμβατικά). 

    Ομοίως, η χρήση εξωτικών ειδών μπορεί να δικαιολογηθεί από τη μεγαλύτερη ανθεκτικότητά τους σε ακραίες αστικές συνθήκες, διασφαλίζοντας υπηρεσίες οικοσυστήματος που ορισμένα τα ιθαγενή είδη  και αγωνίζονται να τις παρέχουν. 

Οι δύο, είναι επομένως λογικές θέσεις,  και λειτουργούν σε συγκεκριμένα πλαίσια ή μπορεί και να συνδυαστούν. 

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ

 

ΩΣ ΚΑΛΕΝΤΆΡΙ ΓΚΑΛΕΡΊ

 

Νί­κος Νι­κο­λά­ου-Χα­τζη­μι­χα­ήλ: Τὸ Αει­κί­νη­τον

 

By planodion on 28 Ἀπρίλιος 2026 Νί­κος Νι­κο­λά­ου-Χα­τζη­μι­χα­ήλ Τὸ Αει­κί­νη­τον ΟΝΟΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ, ἦρ­θε στὶς ἀρ­χὲς τοῦ πε­ρα­σμέ­νου αἰ­ῶ­να στὸ Λε­ον­τά­ρι, εἴ­κο­σι τριῶν χρό­νων τό­τε, γιὰ νὰ στή­σει ἕναν νε­ρό­μυ­λο. Τὰ προ­η­γού­με­να πέν­τε χρό­νια, ἐρ­γα­ζό­ταν μὲ τὸν με­γα­λύ­τε­ρο ἀδελ­φό του καὶ τὸν πα­τέ­ρα του σὲ πα­ρό­μοιες ἐρ­γα­σί­ες, στή­νον­τας νε­ρό­μυ­λους καὶ ἀνε­μό­μυ­λους. Ἀφοῦ πέ­τυ­χε ἡ πρώ­τη ἐγ­κα­τά­στα­ση κι ἑτοι­μα­ζό­ταν ν’ ἀνα­χω­ρή­σει, δη­μιουρ­γή­θη­κε ἡ ἀνάγ­κη μιᾶς δεύ­τε­ρης στὰ Βα­σι­λι­κά, ἕνα μι­κρὸ χω­ριὸ δί­πλα. Δέ­χτη­κε τὴ δε­λε­α­στι­κὴ πρό­τα­ση καὶ ξε­κί­νη­σε τὴ δου­λειὰ μὲ κέ­φι. Οἱ φτε­ρω­τὲς ποὺ κα­τα­σκεύ­α­ζε ἦταν πραγ­μα­τι­κὰ ἔρ­γα τέ­χνης. Καὶ τὸ ἀλεύ­ρι, ἦταν πιὰ πρώ­της ποιό­τη­τας. Τὴ χά­ρη­κε πο­λὺ αὐ­τὴ τὴν ἐγ­κα­τά­στα­ση, για­τί ἐκεῖ, τὸ νε­ρὸ ποὺ ἐρ­χό­ταν ἀπὸ μιὰ με­γά­λη πη­γὴ τοῦ χω­ριοῦ, ἔτρε­χε ἀδιά­κο­πα σὲ με­γά­λες πο­σό­τη­τες. Ἔχον­τας τὴν πεῖ­ρα τῆς προ­η­γού­με­νης δου­λειᾶς, δὲν συ­νάν­τη­σε ἰδιαί­τε­ρες δυ­σκο­λί­ες καὶ σύν­το­μα ἡ δεύ­τε­ρή του ἐπι­τυ­χία ἦταν γε­γο­νὸς καὶ πο­λὺ σύν­το­μα ἀκο­λού­θη­σαν κι ἄλ­λες. Γιὰ πολ­λοὺς λό­γους, ἡ πε­ριο­χὴ ἄρ­χι­σε νὰ ἀπο­κτᾶ οἰ­κο­νο­μι­κὴ ἄν­θι­ση καὶ τὸν ἐκτι­μοῦ­σαν πο­λὺ για­τί ὅλοι κα­τα­λά­βαι­ναν ὅτι καὶ ἡ δι­κή του συμ­βο­λὴ ἦταν οὐ­σια­στι­κή.        Ἦταν τό­τε ποὺ γνω­ρί­στη­κε μὲ τὸν παπ­ποῦ καὶ ἔγι­ναν ἀχώ­ρι­στοι φί­λοι.