|
Ἀπὸ
τὸν/τὴν planodion στὶς 25 Ἰούλιος
2024
|
![](https://bonsaistoriesflashfiction.wordpress.com/wp-content/uploads/2024/07/adamidispantelis-charoumenos.-eikona-01.jpg?w=468)
Ὁ Κ.Σ. (1996-2020) χαρούμενος γιὰ τὴν ἠθική του πανοπλία
Κατάληξε ἀπόψε.
Νιώθω πιὰ πὼς εἶμαι σὲ θέση νὰ
τὸ ἐλέγξω – νὰ κάνω σκέψεις γι’ αὐτὸ στέρεες. Ποὺ νὰ μένουν. Ποὺ θὰ ἐπαναλαμβάνονται
—ὅμοιες σὲ περιεχόμενο (μὲ μικρὲς ἴσως ἀλλαγὲς στὴ διατύπωση – τὸ
δέχομαι)— σὰν σύμβολα στὴ ζωή μου. Ὄμορφα λόγια – μὲ πιστότητα,
πνεῦμα... Ἀλήθεια σὰν αὐταξία. Νὰ στέκει.
* * *
Ἡ δόξα – τί νομίζουν οἱ ἄλλοι γιὰ σένα· ζωτικῆς σημασίας
ζήτημα. Δόκιμος ἢ ἀδόκιμος στὴ σκέψη τους; Καὶ σὲ τί συνεδόκησαν
ἔχοντας στὸ νοῦ τ’ ἀπείκασμά σου; (Θαρρεῖς πὼς ἔχει κάποια ἀνεξαρτησία
– μπορεῖ νὰ μείνει πιστὸ σὲ κάποιες βασικὲς ἔστω «γραμμὲς» τῆς προσωπικότητάς
σου;) Μιὰ ἰχνογραφία... Ἀδικεῖσαι οὕτως ἢ ἄλλως.
Ἐγὼ λοιπὸν ἐπιμένω:
Ποῦ χωρᾶς τελικὰ σὲ τοῦτες τὶς
σκέψεις; Μά, φυσικά. Εἶσαι τὸ βίωμα, μιὰ σχεδὸν ὑλικὴ συνθήκη –
πενῆντα περαστικοὶ θὰ συμφωνοῦσαν πὼς σᾶς εἶδαν. Μεσημέρι, κάτω
ἀπ’ τὴν πλατεῖα Γεωργίου. Καλοκαίρι. Στὸ βάθος ἡ ἀποβάθρα. Ἔγινε,
ὑπῆρξε – φωτογραφία αὐθεντική. Ποιός νὰ τὸ διαψεύσει;
Πολλοὶ θὰ τὸ ἐξαντλήσουν. Θὰ
κουραστοῦν σκεπτόμενοι γιὰ σένα. Θὰ ἐφαρμόσουν τὰ δικά τους μειδιάματα
στὸ πρόσωπό σου, θὰ ὑποκριθοῦν τὴ βλοσυρότητά σου. Θ’ αὐτο-τοποθετηθοῦν
– μὲ τὴν ἴδια φρεσκάδα ποὺ θά ‘νιωθαν παίζοντας μὲ τὸ καινούργιο
τους παιχνίδι.
Καλὰ θὰ κάνεις. Θὰ ἐξορίσεις
σιγά-σιγά αὐτὲς τὶς σκέψεις. Εἶναι πράξεις ποταπές – ὅσο κι ἂν τὶς
βαπτίζουν «ἀνθρώπινες». Καὶ πιὸ διαυγής —ὁ ἴδιος σου ὁ ἑαυτός!— πάλι
θὰ ξεχαστεῖς στὰ οὐσιώδη.
* * *
(Μέχρι νὰ τοὺς συναντήσει πάλι – ὅπως αὐτοὶ θὰ τὸν προβάλουν.)
5/4/2024
![](https://bonsaistoriesflashfiction.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/02/bonsai-03c-giaistologio-04.jpg?w=640)
Παντελῆς
Ἀδαμίδης (Πάτρα, 1996). Εἶναι φιλόλογος. Διηγήματά
ἔχουν δημοσιευτεῖ στὰ περιοδικὰ Μανδραγόρας
καὶ Ὁδὸς Πανός.
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου