Για όσους πάνε γυρεύοντας στο χώρο της Οικολογίας και του Πολιτισμού. Υπό τη διαχείριση του Γιάννη Σχίζα
Ημέρες ορειβασίας
Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026
ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΝΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗΣ
ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΝΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗΣ
Εικόνα από την τοποθεσία Suggerimenti e Segreti di Nonna
Μανώλης Καπάνταης
Δασολόγος- Περιβαλλοντολόγος
τ. Δ/ντης Πρασίνου
Αν παρατηρήσεις προσεκτικά ένα κλαδί πικροδάφνης το καλοκαίρι, θα ανακαλύψεις μια ολόκληρη κοινότητα, όπου κάθε μέλος επιτελεί διαφορετικό ρόλο.
Οι Κίτρινες αφίδες (*Aphis nerii*) — το χρώμα τους δεν είναι τυχαίο. Αποθηκεύουν στο σώμα τους τις καρδιοτοξικές γλυκοσίδες του φυτού. Αυτό το έντονο κίτρινο στέλνει το μήνυμα: «Μη με φας, είμαι δηλητηριώδης». Οι πασχαλίτσες που τις κυνηγούν καλούνται να αντιμετωπίσουν αυτή την άμυνα.
Η Νυχτοπεταλούδα η η Σφίγγα της πικροδάφνης (*Daphnis nerii*) — η κάμπια της είναι από τις μεγαλύτερες της Μεσογείου, με έντονο πράσινο χρώμα και ψευδο-οφθαλμούς. Κι αυτή τρέφεται με τα φύλλα της πικροδάφνης και εξουδετερώνει τις τοξίνες. Το ενήλικο έντομο συγκαταλέγεται στα ομορφότερα της Ευρώπης.
Μέλισσες και Βομβίνοι αναζητούν νέκταρ στα άνθη καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας· η πικροδάφνη ανθίζει για μεγάλο χρονικό διάστημα, αποτελώντας πολύτιμη πηγή τροφής για τους επικονιαστές του καλοκαιριού.
Σχεδόν όλα αυτά τα είδη χρησιμοποιούν το ίδιο κόλπο: καταναλώνουν το τοξικό χυμό από το φυτό και το μετατρέπουν σε πανοπλία.
Γι' αυτό και πολλά από αυτά τα έντομα εμφανίζουν τα ίδια χρώματα — έντονο κίτρινο, μαύρο και πορτοκαλί.
Μια εμφάνιση , «στολή», που δηλώνει: «Μην αγγίζεις».
Ένα φυτό. Μια πληθώρα ζωών.
Η αποτρεπτική μιμητική δεν είναι ατομική τακτική.
Είναι μια γλώσσα που μιλάει όλη η κοινότητα.
Το κείμενο αυτό είναι ένας οδηγός που μας δείχνει ότι για κάθε πρόβλημα πρέπει να γίνονται διεπιστημονικές συνεργασίες για όφελος των πολιτών.
Η περίπτωση αποφάσεων επικηρύξεων της πικροδάφνης από ένα επιστημονικό κλάδο είναι τρανό παράδειγμα. Αποτέλεσμα χαμένος ο πολίτης…
Περισσότερα για την πικροδάφνη στην ιστοσελίδα biokipos
Επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη στον Σκοπιανό τενόρο Μπλαγκόζα Νακόσκι
"Κύριε Νακόσκι,
Υποθέτω
ότι είσθε πολύ νέος και επομένως δε γνωρίζετε ορισμένα γεγονότα που συνέβησαν
πριν από πάρα πολλά χρόνια, και που εξηγούν τη σημερινή στάση μου στο θέμα των
σχέσεων ανάμεσα στους δύο λαούς μας
Πριν
τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν το νεαρό και αδύνατο τότε ΚΚΕ θέλησε να γίνει
μέλος της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Μόσχα), το Βουλγαρικό και το Γιουγκοσλαβικό
Κομμουνιστικό Κόμμα έθεσαν ως προϋπόθεση για την ένταξή του να δηλώσει ότι
συμφωνεί να σχηματισθεί ανεξάρτητο κομμουνιστικό κράτος με το όνομα «Μακεδονία»
που να συμπεριλαμβάνει όλη τη Βόρειο Ελλάδα
Οπως
ήταν φυσικό, ξεσηκώθηκε θύελλα στην Ελλάδα, που ανάγκασε το ΚΚΕ να αναθεωρήσει
αυτή τη θέση
Του
έμεινε όμως ένα μεγάλο στίγμα, που νομίζω ότι έσβησε όταν το ΚΚΕ μπήκε το 1941
επικεφαλής της Αντίστασης κατά των Γερμανών
Στο
τέλος του πολέμου, δημιουργήθηκε η Κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία και τότε ο Τίτο
έδωσε στο νότιο τμήμα της χώρας, στην περιοχή του Βαρδάρη, το όνομα
«Μακεδονία», με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να βρεθεί στο μέλλον η ευκαιρία να
φτάσουν τα σύνορα της χώρας του στο Αιγαίο
Το
δυστύχημα για τη χώρα μας ήταν ότι μετά την απελευθέρωσή της από τους Γερμανούς
οδηγηθήκαμε στον Εμφύλιο πόλεμο, κατά τον οποίο η Κυβέρνηση των Αθηνών
εξαρτούσε την επιβίωσή της από τη βοήθεια των Δυτικών Δυνάμεων
Ήταν
εντελώς εξαρτημένη και, όπως φάνηκε, ειδικά οι Άγγλοι δεν ήθελαν να ενοχληθεί ο
Τίτο, με την ελπίδα ότι θα έκανε αυτό που τελικά έκανε
Δηλαδή
να διακόψει τις σχέσεις του με τη Μόσχα
Γι’
αυτόν τον λόγο οι ελληνικές κυβερνήσεις δε διαμαρτυρήθηκαν τότε, ενώ όλος ο
κόσμος γνώριζε ότι με το όνομα αυτό ο Γιουγκοσλάβος ηγέτης δημιουργούσε τον
Δούρειο Ίππο, για να επαναλάβει αυτό που έκανε ως άνθρωπος της Κομμουνιστικής
Διεθνούς
Δηλαδή
την προσπάθεια δημιουργίας μιας "Μακεδονίας του Αιγαίου"
Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2026
Μεγάλη Εθνική Διαβούλευση Νέων στη Ρόδο: «Τεχνητή Νοημοσύνη, Παραπληροφόρηση και Δημοκρατία»
|
Γλώσσα και (Επιστημονική) Φαντασία: Οι τεχνητές γλώσσες
|
Γερμανία-Ρωσία: Συνάντηση υψηλού επιπέδου μετά από χρόνια

Σε αυτό όλοι συμφωνούν: Ήταν έκπληξη η συνάντηση του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών, Γιόχαν Βάντεφουλ, με τον Ρώσο ομόλογό του, Σεργκέι Λαβρόφ, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, που διήρκεσε περίπου 20 λεπτά.
Προφανώς δεν γεφυρώθηκαν οι σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο χώρες. Απαντώντας σε σχετικό ερώτημα τη Δευτέρα, στη διάρκεια του κυβερνητικού μπρίφινγκ στο Βερολίνο, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Γιόζεφ Χίντερζεερ, δήλωσε ότι το αποτέλεσμα της συνάντησης έχει «προσγειώσει» τη γερμανική πλευρά στην πραγματικότητα, από τη στιγμή μάλιστα που, μετά τη συνάντηση, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών προχώρησε σε απαξιωτικές δηλώσεις για τον Γερμανό ομόλογό του.
«Γνωρίζουμε ασφαλώς την προπαγανδιστική σημασία που μπορεί να έχει μία τέτοια διά ζώσης συνάντηση, την οποία και αξιοποιεί η ρωσική πλευρά» ανέφερε ο Χίντερζεερ, για να προσθέσει ωστόσο ότι «στην παρούσα φάση ήταν θεμιτό να πραγματοποιηθεί η συνάντηση».


ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ
του Θοδωρή Κολυδά
Η έναρξη της κυνηγετικής περιόδου στις 20 Αυγούστου επαναφέρει κάθε χρόνο τη συζήτηση γύρω από το κυνήγι και τη θέση του στη σύγχρονη διαχείριση της ελληνικής υπαίθρου. Για την περίοδο 2026–27 η θήρα επιτρέπεται από τις 20 Αυγούστου έως τις 28 Φεβρουαρίου, με διαφορετικές ημερομηνίες, περιορισμούς και όρια ανά είδος.
Στα υπέρ του οργανωμένου και ελεγχόμενου κυνηγιού περιλαμβάνεται η δυνατότητα διαχείρισης πληθυσμών ορισμένων ειδών, η οικονομική δραστηριότητα που δημιουργείται στην περιφέρεια και η συμμετοχή των κυνηγετικών οργανώσεων στη θηροφύλαξη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ανάγκης διαχείρισης αποτελεί ο αγριόχοιρος, του οποίου η μεγάλη εξάπλωση δημιουργεί προβλήματα σε καλλιέργειες και κατοικημένες περιοχές.
Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Το κυνήγι προκαλεί όχληση στην άγρια πανίδα, ενώ η λαθροθηρία, η θανάτωση προστατευόμενων ειδών και η ανεπαρκής επιτήρηση παραμένουν ζητήματα που απαιτούν αυστηρό έλεγχο. Ενδεικτικά, η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία εκφράζει σοβαρές αντιρρήσεις για ορισμένες από τις φετινές ρυθμίσεις, ιδιαίτερα για το Τρυγόνι.
ΓΙΑΤΙ ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 20 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ;
Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον σημείο. Η έναρξη γίνεται στην καρδιά της αντιπυρικής περιόδου, όταν μεγάλο μέρος της ελληνικής υπαίθρου είναι εξαιρετικά ξηρό και ο κίνδυνος δασικών πυρκαγιών μπορεί να βρίσκεται σε πολύ υψηλά ή ακραία επίπεδα. Η ίδια η Πολιτική Προστασία και η Πυροσβεστική επισημαίνουν ότι σημαντικός αριθμός πυρκαγιών συνδέεται με ανθρώπινες δραστηριότητες στην ύπαιθρο και ζητούν ιδιαίτερα αυξημένη προσοχή κατά τη θερινή περίοδο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το κυνήγι αποτελεί από μόνο του σημαντική αιτία πυρκαγιών.
Το Εργαστήριο Αρχειακών Τεκμηρίων και Τύπου του Τμήματος Φιλολογίας συμπληρώνει 10 χρόνια
και διοργανώνει τη δράση«Αρχείο,
Λογοτεχνία, Εκπαίδευση και Πολιτιστική Δημοκρατία»
Το Εργαστήριο Αρχειακών
Τεκμηρίων και Τύπου του Τμήματος Φιλολογίας [ΕΑΤΤ],
που ιδρύθηκε πριν από 10 χρόνια (Αύγουστος 2016-2026) με πρωτοβουλία της
καθηγήτριας Νεοελληνικής Φιλολογίας Κατερίνας Κωστίου, διοργανώνειτην Παρασκευή
9 και το Σάββατο 10 Οκτωβρίου μια σύνθετη δράση με τίτλο «Αρχείο, Λογοτεχνία,
Εκπαίδευση και Πολιτιστική Δημοκρατία», ενταγμένη στο πλαίσιο του Welcome UP
2026. Η δράση αυτή απευθύνεται στους συγγραφείς, την ακαδημαϊκή κοινότητα,
ανθρώπους από τη δημόσια σφαίρα, που ασχολούνται με τη λογοτεχνία και τον
πολιτισμό, αλλά και τον πνευματικό κόσμο της χώρας και φυσικά τις φοιτήτριες
και τους φοιτητές και όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα. Στόχος της δράσης είναι
αφενός μεν να ευχαριστήσουμε τους λογοτέχνες ή τους κληρονόμους τους, που μας εμπιστεύτηκαν
και παραχώρησαν το αρχείο τους στο ΕΑΤΤ, αφετέρου να ενημερώσουμε τους
ενδιαφερόμενους για την έρευνα και τους τρόπους αξιοποίησης του αρχειακού
υλικού.
Το πρώτο αρχείο που παραχωρήθηκε στο ΕΑΤΤ ήταν το Αρχείο Αργύρη Χιόνη το 2017. Για το έργο του έγινε η Α΄ Επιστημονική Συνάντηση το 2021,
Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2026
Η «σχεδία» της νοσταλγίας και του σινεμά
Νοηματοδοτούμε το βίο μέσα από την τρυφερότητα της μνήμης,
επιστρέφουμε στην τελετουργία και τη συλλογική εμπειρία του
κινηματογράφου, επιδιδόμαστε σε έναν αειθαλή εθελοντισμό,
απολαμβάνουμε τη μελωδία της εφηβείας, εξασκούμαστε στην τέχνη του
νόστου.
Αυτά
και άλλα πολλά στη «σχεδία» Οκτωβρίου 2026 (τεύχος #148). Κυκλοφορεί
από την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου στους δρόμους της πόλης.
«Η τρυφερότητα της μνήμης».
Η νοσταλγία, όταν δεν εξιδανικεύει το παρελθόν, αρνούμενη την αλλαγή,
ενισχύει την κοινωνική συνεκτικότητα, νοηματοδοτεί το βίο μας,
αμβλύνοντας και το υπαρξιακό μας άγχος. «Η νοσταλγία είναι μια μορφή
άμυνας. Όταν συμβαίνει κάτι δυσάρεστο, ο ψυχισμός αναζητά την εικόνα
μίας κατάστασης, η οποία μπορεί να δράσει παρηγορητικά-επουλωτικά»,
εξηγεί η ψυχίατρος-ψυχοθεραπεύτρια Χριστίνα Βαϊζίδου.
«Ποπ κορν και αλγόριθμος». Η τελετουργία και η
συλλογική εμπειρία που προσφέρει το σινεμά στον φυσικό του χώρο γοητεύει
όλο και πιο πολλούς νέους, κόντρα στη διαδεδομένη θεώρηση ότι οι
κινηματογραφικές αίθουσες αργοσβήνουν. «Οι θεατές που
παρακολουθούν την ταινία, ταυτόχρονα, μοιράζονται συναισθήματα και
αντιδράσεις και διαμορφώνουν ένα “κοινό θυμικό”», επισημαίνει στη
«σχεδία» η κ. Χριστίνα Αδάμου, καθηγήτρια Θεωρίας Κινηματογράφου και
Τηλεόρασης στο Τμήμα Κινηματογράφου του ΑΠΘ.
«Αειθαλής εθελοντισμός». Ανάγνωση παραμυθιών σε νηπιαγωγεία, επισκέψεις σε ορφανοτροφεία, συγκρότηση βουλής γερόντων, διεθνώς, αλλά και στη χώρα μας, η δραστηριοποίηση των ηλικιωμένων είναι κοινωνικά αναγκαία.
Συνομιλίες με τον κύριο Κόυνερ
Μπρεχτ "Οι ιστορίες του κυρίου Κόυνερ".
Γιατί η δασική βλάστηση «σκαρφαλώνει» στα βουνά

Πηγή: kathimerini.gr | Γιώργος Λιάλιος
Ακόμη και τα ορεινά λιβάδια κινδυνεύουν από την κλιματική κρίση. Καθώς οι συνθήκες αλλάζουν με ανεξέλεγκτο ρυθμό και η θερμοκρασία ολοένα σκαρφαλώνει, η δασική βλάστηση «ανεβαίνει» ψηλότερα στα βουνά, καλύπτοντας τα κενά. Η διατήρηση της ορεινής κτηνοτροφίας, εκτός από πηγή εισοδήματος για τις κοινότητες των βουνών, είναι σημαντικό μέσο διατήρησης των ορεινών λιβαδιών, τα οποία είναι πιο πλούσια σε βιοποικιλότητα από τα δάση. Ενας από τους πιο αξιόπιστους δείκτες για την υγεία των ορεινών λιβαδιών είναι η παρουσία των πεταλούδων.
Η μεταβαλλόμενη κατάσταση των ορεινών λιβαδιών και η σχέση με τη βιώσιμη ορεινή κτηνοτροφία είναι το αντικείμενο διεπιστημονικής ομάδας 20 ερευνητών από τέσσερα πανεπιστήμια (Ιωαννίνων, Θεσσαλίας, Πατρών και Γεωπονικό Αθηνών). Οι επιστήμονες μελέτησαν 32 ανωδασικά λιβάδια σε υψόμετρο 1.470-1.850 μ., σε έντεκα ορεινά οικοσυστήματα της Πίνδου, της Θεσσαλίας και της Στερεάς Ελλάδας, από τον Σμόλικα έως τον Παρνασσό. Το ερευνητικό πρόγραμμα, που είχε την ονομασία Livemount, χρηματοδοτήθηκε από το Ελληνικό Ιδρυμα Ερευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ) στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου «Ελλάδα 2.0». Συντονιστής ήταν το Εργαστήριο Διατήρησης της Βιοποικιλότητας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και επιστημονικώς υπεύθυνη η διευθύντρια του εργαστηρίου, Βασιλική Κατή.
Ασφαλή κτίρια, προσιτή κατοικία
|
Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2026
Λάθη στην διαχείριση Χλοοτάπητα που πραγματοποιούνται Αργά Καλοκαίρι
Που Θα Μπορούσε Να Εμφανιστούν Την Επόμενη Άνοιξη
Οι προσαρμογές άρδευσης του καλοκαιριού και του φθινοπώρου μπορούν να μειώσουν το καλοκαιρινό στρες του χλοοτάπητα, να διαπιστώσουν τα προβλήματα νωρίς και να βοηθήσουν τους χλοοτάπητες να επιστρέψουν πιο υγιείς την άνοιξη.
Συγγραφέας: Margaret Saulsby, Senior Product Manager, Rain Bird
Πολλά από τα προβλήματα του χλοοτάπητα που εμφανίζονται την άνοιξη στην πραγματικότητα ξεκινούν μήνες νωρίτερα. Τα τέλη του καλοκαιριού και οι αρχές του φθινοπώρου είναι ζωτικής σημασίας για την αξιολόγηση της υγείας του χλοοτάπητα, της απόδοσης της άρδευσης και οποιουδήποτε παρατεταμένου στρες από το καλοκαίρι πριν τα γκαζόν κατευθυνθούν στον χειμερινό λήθαργο.
Για τους επαγγελματίες του τοπίου, αυτό είναι ένα πολύτιμο παράθυρο για να διαπιστώσετε πιθανά προβλήματα νωρίς και να γίνουν μικρές προσαρμογές που μπορούν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην υγεία του χλοοτάπητα την επόμενη άνοιξη.
Να Προσαρμόσει Την Άρδευση Καθώς Οι Εποχιακές Συνθήκες Αλλάζουν
Ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη είναι να κολλήσετε με ένα πρόγραμμα ποτίσματος αιχμής, ακόμη και όταν οι θερμοκρασίες αρχίζουν να κρυώνουν. Καθώς ο καιρός γίνεται πιο μέτριος, οι χλοοτάπητες χρειάζονται φυσικά λιγότερο νερό, αλλά πολλά συστήματα άρδευσης συνεχίζουν να τρέχουν με την ίδια συχνότητα. Αυτό μπορεί να ενθαρρύνει την ανάπτυξη ρηχών ριζών, να αυξήσει τον μύκητα και τον κίνδυνο παρασίτων και να μειώσει τη συνολική υγεία του χλοοτάπητα που οδεύει προς το χειμώνα.
Από την άλλη πλευρά, η αύξηση της θερμοκρασίας και ξηρασίας που παραμένει πολύ καιρό κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού μπορεί να προκαλέσει το δικό της σύνολο προβλημάτων. Ο χλοοτάπητας που εισέρχεται ήδη εξασθενημένος μπορεί να έχει πιο δύσκολο χρόνο για να ανακάμψει, οδηγώντας σε πιο αργό πρασίνισμα, αραιώνοντας την πυκνότητα στο γρασίδι και περισσότερες ευκαιρίες για τα ζιζάνια να αναβλαστήσουν την άνοιξη.
Η εύρεση της σωστής ισορροπίας απαιτεί από τους επαγγελματίες του τοπίου να δώσουν προσοχή όχι μόνο στην εμφάνιση του χλοοτάπητα, αλλά και στο πώς αλλάζουν οι ανάγκες άρδευσης καθώς προχωρά η



