Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

 

Αρχιτεκτονικά βραβεία

 

H τελετή απονομής των International Architecture Awards 2026 και του European Prize for Architecture 2026 πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου στο Secret Roof Garden του Divani Palace Acropolis. Στο πλαίσιο του «The City and the World Athens Symposium», αρχιτέκτονες από διαφορετικές χώρες συναντήθηκαν στην Αθήνα για μια βραδιά βραβεύσεων και ανταλλαγής ιδεών.   Η απονομή του European Prize for Architecture 2026, με το δάφνινο στεφάνι και το βραβείο. Τη συνάντηση αποτύπωσε και η ομαδική φωτογραφία των βραβευμένων μπροστά στην Ακρόπολη. Άνθρωποι που σχεδιάζουν σε διαφορετικά μέρη του κόσμου στάθηκαν μαζί σε ένα αθηναϊκό δώμα, με την πόλη να δίνει το δικό της μέτρο στη συζήτηση για την αρχιτεκτονική.

Οι Anti-ήρωες των Δασών

 

By dasarxeio com on 24/08/2026

Για μια φορά ακόμη, όπως σχεδόν κάθε καλοκαίρι, βρισκόμαστε θεατές ενός εκτεταμένου επικοινωνιακού μπρα ντε φερ για το θέμα των πυρκαγιών, ανάμεσα σε σχετικούς και άσχετους, ανάμεσα σε υπεύθυνους και ανεύθυνους, ανάμεσα σε όσους μπλέκουν την επιστήμη με την πολιτική. Για μια φορά ακόμη, όσο το θέμα των πυρκαγιών «τρεντάρει», όλοι έχουν να πουν μια κουβέντα για το ποιος φταίει, να παραστήσουν τους ειδικούς, να υποτιμήσουν προσπάθειες, να μας κάνουν να ξεχάσουμε και αυτά που ξέρουμε.

Ας μπουν λοιπόν κάποια πράγματα στη θέση τους.

Τα προκατασταλτικά αντιπυρικά έργα, όπως οι στεγασμένες αντιπυρικές ζώνες, η βελτίωση του δασικού οδικού δικτύου, η τοποθέτηση υδατοδεξαμενών και οι λοιπές παρεμβάσεις που υλοποιήθηκαν με το πρόγραμμα AntiNERO, δεν αποτελούν εφεύρεση του προγράμματος. Ανήκουν εδώ και δεκαετίες στο επιστημονικό και τεχνικό οπλοστάσιο της Δασικής Υπηρεσίας και του αντιπυρικού σχεδιασμού της – ειδικές προδιαγραφές αντιπυρικών σχεδίων υπήρχαν ήδη από τη δεκαετία του 1960 και έκτοτε επικαιροποιήθηκαν – πολύ πριν η κλιματική μεταβολή εντείνει τον πυρικό κίνδυνο, πολύ πριν εγκαταλειφθεί στο σημερινό βαθμό η ύπαιθρος, πολύ πριν γίνουν οι δασικές πυρκαγιές ο εφιάλτης κάθε υπουργού που ελπίζει να μη συμβεί μια μεγάλη πυρκαγιά με νεκρούς στη βάρδια του.

Έργα που έμεναν όμως για δεκαετίες στα χαρτιά, μιας και η χρηματοδότηση της Δασικής Υπηρεσίας ήταν πενιχρή, ειδικά μετά το 1998, όταν η δασοπυρόσβεση έπαψε να αποτελεί δασικό αντικείμενο.

Φεστιβάλ "Humanlinks"

 

Ξεκινά στην Αθήνα το "11ο Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου & Αφήγησης"

 

με την Παράσταση Κούκλας «Libre» από Ισπανία και την Υποστήριξη του Ινστιτούτου Θερβάντες

Το «11ο Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου και Αφήγησης», ένας θεσμός με σταθερή παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα της χώρας, που διοργανώνει το «Εργαστήρι Μαιρηβή».  Η αυλαία του Φεστιβάλ ανοίγει στη Νάξο, το Σάββατο 26 και την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2026, στο Θεατρικό Μουσείο «Ιάκωβος Καμπανέλλης».  Το Φεστιβάλ συνεχίζεται στην Αθήνα τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο 2026. Την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026, στις 8 μ.μ., ο θίασος Arriera Teatro από την Ισπανία θα παρουσιάσει την παράσταση κούκλας «Libre». Πρόκειται για μια παράσταση οπτικού θεάτρου και θεάτρου αντικειμένων, κατάλληλη για όλες τις ηλικίες. Η παράσταση είναι χωρίς λόγια, βασίζεται αποκλειστικά στη θεατρική κίνηση και την οπτική αφήγηση. Θα πραγματοποιηθεί στο «Εργαστήρι Μαιρηβή» (Δεληγιώργη 33, Μεταξουργείο), με την υποστήριξη του Ινστιτούτου Θερβάντες. * Απαραίτητη η κράτηση θέσης στα τηλ.: 2105222181 ή 6942420062

«Libre» / Παράσταση Κούκλας   Θίασος: Arriera Teatro / ΙΣΠΑΝΙΑ Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026, 20:00

Το «Libre» είναι μια παράσταση με κούκλες που πραγματεύεται την ανάγκη να βρούμε ισορροπία ανάμεσα στα νήματα που μας ενώνουν και σε αυτά που μας δένουν με ό,τι επιθυμούμε.

Κέλλυ Μαλαμάτου : Το αγόρι που όλο ρωτούσε τι είναι αγάπη

 

Εικονογράφηση: Δήμητρα Ντρούλια

Σελίδες: 66,ISBN:ISBN 978-960-6893-71-1, Τιμή: 10 ευρώ

Εκδόσεις Gema

 

 

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gemaτο νέο εικονογραφημένο βιβλίο της Κέλλυς Μαλαμάτου Το αγόρι που όλο ρωτούσε τι είναι αγάπη.

Ένα αγόρι που έχει γνωρίσει την ορφάνια, σε μια χώρα που περνά δύσκολα, ξεκινά ένα πνευματικό ταξίδι, στρέφεται γύρω του και κυρίως στα στοιχεία της φύσης με στόχο να ανακαλύψει τι είναι αγάπη.

Τι έχει να του πει άραγε η θάλασσα για την αγάπη; Τι θα έλεγε το φεγγάρι, ένα αστέρι, ένα δέντρο, ο άνεμος ή η βροχή; Αλλά και ένα κοχύλι, μία πέτρα, ένας χαμαιλέοντας; Είναι τελικά αγάπη όλα αυτά που νομίζουμε ότι είναι; Και μπορεί κάποιος που έχει βιώσει τη στέρηση ή την απώλειά της να την προσεγγίσει στη ζωή του; Θα καταλήξει άραγε κάπου το ταξίδι του αγοριού;

Ένα ποιητικό παραμύθι για την αναζήτηση της έννοιας και της εμπειρίας της αγάπης.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης (ΠΑ.Δ.Ο.Π.) OBSERVATORY OF INTERNATIONAL RELATIONS AND GLOBALISATION (PADOP)

 

 

 

ΕΚΚΛΗΣΗ  ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

 

 

Τις τελευταίες δεκαετίες, πέραν της πυρηνικής απειλής, η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη και με την διαρκώς επιδεινούμενη κλιματική κρίση,

 

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας  Εβδομάδας Δράσης για Ειρήνη και Κλιματική Δικαιοσύνη, 21-27 Σεπτεμβρίου 2026, απευθύνουμε από την Αθήνα έκκληση εγρήγορσης και κινητοποίησης με αίτημα “Οι Άνθρωποι και το Περιβάλλον πάνω από τα αλόγιστα κέρδη”.

 

Η ειρήνη του ανθρώπου με τη Φύση είναι ο δρόμος για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, διότι οι λεγόμενες φυσικές καταστροφές δεν είναι θεομηνίες αλλά έργο ανθρώπων σε θέσεις ισχύος, είτε στην οικονομική είτε στην πολιτική ζωή μεγάλων βιομηχανικών χωρών. Στην δράση τους απαιτείται να μπει φρένο. Την ίδια ώρα, η Ειρήνη και το Κλίμα απειλούνται από τους πολέμους και την αυξανόμενη διεθνή στρατιωτικοποίηση, με κύριο θέατρο πολέμου την Μ. Ανατολή, όπως  και την Ουκρανία, στην καρδιά της Ευρώπης.

 

Η ορθώς διακηρυσσόμενη πράσινη μετάβαση για να σωθεί ο πλανήτης, δεν μπορεί να είναι πολιτικά και ταξικά ουδέτερη, όταν οι κοινωνικές και διεθνείς ανισότητες αναπαράγονται και διευρύνονται εις βάρος των κοινωνικά αδύνατων και των φτωχότερων χωρών. Δυστυχώς, οι πλούσιες χώρες, που ευθύνονται για το μεγαλύτερο μέρος των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, πρωταγωνιστούν και σε πρωτοφανείς αυξήσεις στις στρατιωτικές δαπάνες, με συνέπεια οι δαπάνες αυτές να πλησιάσουν το 2025 τα τρία τρισεκατομμύρια δολάρια.

 

Ταυτόχρονα, οι χώρες παραγωγής και εξαγωγής πολυδάπανων σύγχρονων όπλων, αρνούνται  να χρηματοδοτήσουν επαρκώς προγράμματα του ΟΗΕ για την προστασία του Περιβάλλοντος. Ένα εξ αυτών αφορά την Μεσόγειο, το αποκαλούμενο και Blue Plan, το οποίο χρειάζεται, όχι μόνο στήριξη, αλλά και αναβάθμιση με την συμβολή της Ελλάδας και ιδιαίτερα της ΕΕ.

 

Τέλος, η αποπυρηνικοποίηση παραμένει ζήτημα  επιβίωσης για όλη την ανθρωπότητα, έστω και με επιμέρους βήματα, όπως η κύρωση της Σύμβασης του ΟΗΕ του 2017 για την κατάργηση και απαγόρευση των πυρηνικών όπλων καθώς και η μετατροπή της Μ. Ανατολής σε ζώνη ελεύθερη από πυρηνικά και άλλα όπλα μαζικής καταστροφής.

 

Αθήνα, 21 Σεπτεμβρίου 2026

 

Υπεύθυνη επικοινωνίας: Ευδοκία Ρόκα
info@padop.gr,  6974000265

https://www.facebook.com/padop.gr/ ,

Ιστοσελίδα: https://padop.gr/

 

 

 

 

 

 

           

Από το Αιγαίο στις ακτές του Λιβάνου: Κοινή δράση για την προστασία των θαλασσών

 

Από το Αιγαίο στις ακτές του Λιβάνου: Κοινή δράση για την προστασία των θαλασσών της ανατολικής Μεσογείου από τις ολοένα αυξανόμενες ανθρωπογενείς απειλές και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής

Ο Λίβανος είναι μια χώρα που δοκιμάζεται εδώ και χρόνια από πρωτοφανείς προκλήσεις και δυσκολίες. Παρ’ όλα αυτά, ακόμα και μέσα σε αυτές τις ζοφερές συνθήκες, επεκτείνει τις θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές του, δίνοντας έμφαση όχι μόνο στη θεσμική αναγνώρισή τους, αλλά και στην ουσιαστική προστασία και παρακολούθηση των οικοσυστημάτων, καθώς και στη συστηματική και αποτελεσματική φύλαξή τους. Αυτή η επίμονη προσπάθεια αποτελεί ένα σημαντικό παράδειγμα για ολόκληρη τη Μεσόγειο.

Μία δύσκολη και απαιτητική δράση, την οποία προετοιμάζουμε εδώ και μήνες, έκανε την εβδομάδα που μας πέρασε ένα σημαντικό πρώτο βήμα. Με στόχο τη μεταφορά τεχνογνωσίας, πρωτοκόλλων έρευνας πεδίου, αλλά και της εμπειρίας δεκαετιών του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος στη θαλάσσια έρευνα και προστασία, ολοκληρώθηκε σήμερα στο ανατολικό Αιγαίο η πρώτη κοινή δράση του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος με τον περιβαλλοντικό φορέα του Λιβάνου INDYACT

Να μπει φρένο στην εμπορευματοποίηση της υγείας

 

ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ :  Ο θάνατος του Μαζωνάκη επιβάλλει έλεγχο των ιδιωτικών θεραπευτηρίων και ένταξη των συμπληρωματικών θεραπειών στο ΕΣΥ

Ο αδόκητος χαμός του Γιώργου Μαζωνάκη έφερε στο προσκήνιο, με τον πιο τραγικό τρόπο, τις βαθιές παθογένειες στο πεδίο της παροχής υπηρεσιών υγείας στη χώρα μας. Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει την επικίνδυνη έλλειψη ουσιαστικών κρατικών ελέγχων, την ανεξέλεγκτη λειτουργία ιδιωτικών ιατρείων και τη συστηματική εγκατάλειψη του Δημόσιου Συστήματος Υγείας. Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία κρίνουν ως ανεπαρκή τα μέτρα που ανακοίνωσε ο υπουργός Υγείας και ζητούν από την κυβέρνηση να βάλει φρένο στην άμετρη εμπορευματοποίηση της υγείας, να θεσπίσει αυστηρό πλαίσιο ελέγχων στην ιδιωτική υγεία, να στηρίξει το Δημόσιο Σύστημα Υγείας, να εντάξει τις συμπληρωματικές θεραπείες στο ΕΣΥ με ασφάλεια και να κατοχυρώσει θεσμικά τα δικαιώματα των ασθενών. Αναλυτική κριτική και προτάσεις:   1. Έλλειψη κρατικών ελέγχων & ασυδοσία των ιδιωτικών συμφερόντων Η κυβέρνηση φέρει βαρύτατες ευθύνες για την ανοχή που επιδεικνύει στην εμπορευματοποίηση της υγείας. Όταν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί παραμένουν υποστελεχωμένοι, η ιδιωτική πρωτοβουλία αφήνεται να λειτουργεί ανεξέλεγκτα. Η υποβάθμιση του ΕΣΥ και η κρυφή ενθάρρυνση της ιδιωτικής ιατρικής δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου η υγεία αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα και όχι ως θεμελιώδες κοινωνικό αγαθό.

Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ ΚΑΛΥΒΗ

 

Η απώλεια του Αλέκου Καλύβη και όσα ειπώθηκαν γι αυτήν, ήταν μια ευκαιρία για πολλούς να «θυμηθούν» κάτι από τη μεγάλη πορεία του μεταστάντος, κάτι που τους συνέδεε μαζί του και με το κίνημα. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης έπλεξε το εγκώμιο του φίλου , του ακούραστου αγωνιστή και αφοσιωμένου , του μειλίχιου , ευγενικού ανθρώπου , της ηγετικής φυσιογνωμίας της Αριστεράς και του συνδικαλιστικού κινήματος της χώρας, άλλοι έκαναν διάφορα – κολακευτικά σχόλια .

Εγώ θυμάμαι ένα κείμενο που είχα εκπονήσει τότε, το 2015, στη συνδιάσκεψη της Λαϊκής Ενότητας στις 21-22 Νοεμβρίου, το οποίο πέρασε σχετικά απαρατήρητο μέχρι που ο Καλύβης το ανέσυρε και του έδωσε φως σε ένα εφημεριδάκι που εξέδωσε ο ίδιος. Το κείμενο λέγονταν «ΜΕΤΩΠΟ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ», και προσπαθούσε να πείσει για την ανάγκη της δημιουργίας μετώπου.
Μερικά αποσπάσματα:

Μέτωπο κάνεις με τους άλλους, που δεν είναι αναγκαστικά αριστεροί, κομμουνιστές, σοσιαλιστές, αλλά ενδεχομένως είναι δημοκράτες, πράσινοι, πατριώτες, αντικομφορμιστές, αντιεξουσιαστές, υποστηρικτές πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μέτωπο κάνεις όταν επιδιώκεις την ανάδειξη της πολιτικής σου άποψης μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, χωρίς ηγεμονισμούς, σε μια ευρύτερη συλλογικότητα που υπηρετείς σαν πολιτική οικογένεια.
Μέτωπο κάνεις με τους άλλους, που ΔΕΝ είναι αυτό που είσαι…..

………Η ανατροπή ξεκινάει εδώ και τώρα, από τον σεβασμό στο δικαίωμα των άλλων στην επικοινωνία και στο λόγο : Δηλαδή από την οικονομία του λόγου όλων . Η ΛΑΕ οφείλει καταστατική αντίρρηση στη φλυαρία του ΣΥΡΙΖΑ, που κατάστρωνε και εκφωνούσε (άσφαιρα, κατά πως αποδείχθηκαν) προγράμματα χιλιάδων λέξεων. Πρέπει να αποφύγει τον στείρο ακαδημαϊσμό, εκφωνώντας θέσεις εφαρμόσιμες και όχι πολιτικά δοκίμια. Να αντιταχθεί σθεναρά στο σοφολογιοτατισμό και στις αυθεντίες, παγιώνοντας την αρχή της ισηγορίας και το σεβασμό του άλλου.
Το κείμενο έφερε τίτλο
ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ, ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ - ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ  ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Οι νέοι προφήτες της Αποκάλυψης

 

Τα μυστήρια της Τεχνητής Νοημοσύνης

https://ppapacon.blogspot.com/2026/09/blog-post.html

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Μια από τις μεγαλύτερες μαθηματικές διάνοιες όλων των εποχών, ο Βρετανός Άλαν Τιούρινγκ έθεσε τα θεμέλια της θεωρίας των υπολογιστών το 1936, εννέα χρόνια προτού το πρώτο λειτουργικό μηχάνημα αυτού του είδους, ο ENIAC, κατασκευαστεί στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Το 1948 υπέβαλε στο Εθνικό Ινστιτούτο Μετρολογίας του Ηνωμένου Βασιλείου βαρυσήμαντη έκθεση με τίτλο «Σκεπτόμενες Μηχανές», διατυπώνοντας τις πρώτες, βασικές αρχές της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ). Κάποιες από τις προβλέψεις του ήταν ανατριχιαστικά δυσοίωνες:

«Από τη στιγμή που θα αρχίσουν να εμφανίζονται σκεπτόμενες μηχανές, δεν θα τους πάρει πολύ χρόνο να ξεπεράσουν τις ασθενείς δυνατότητές μας. Δεν θα κινδυνεύουν να πεθάνουν και θα μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους ώστε να οξύνουν το πνεύμα τους. Θα πρέπει να περιμένουμε ότι κάποια στιγμή, οι μηχανές θα αναλάβουν τον έλεγχο», έγραφε ο Τιούρινγκ. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο πρωτοπόρος της ΑΙ Μάρβιν Μίνσκι εμφανιζόταν βέβαιος, το 1970, ότι τα ρομπότ θα κυριαρχήσουν πάνω στον άνθρωπο, διατηρώντας μια τελευταία ελπίδα: «Αν είμαστε τυχεροί, θα μας κρατήσουν σαν ζώα συντροφιάς». Δύο χρόνια νωρίτερα, ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ εμφάνιζε, στην επική ταινία επιστημονικής φαντασίας «2001: Οδύσσεια του Διαστήματος», το έξυπνο ρομπότ HAL 9000 να εξεγείρεται, από κάποιο λάθος, και να σκοτώνει τους αστροναύτες χειριστές του.

Η επιστημονική φαντασία συναντήθηκε με την πραγματικότητα αυτό το καλοκαίρι. Ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης της εταιρείας OpenAI ξέφυγε από τους περιορισμούς που του είχαν επιβληθεί και πραγματοποίησε κυβερνοεπίθεση στην πλατφόρμα της γαλλοαμερικανικής εταιρείας Hugging Face. Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι ο ψηφιακός «αντάρτης» συντονίστηκε με γύρω στα 1.200 παρόμοια συστήματα που επίσης επιτέθηκαν στη Hugging Face και επιδόθηκαν σε περίτεχνες προσπάθειες να καλύψουν τα ίχνη τους. Το ερώτημα αναδύθηκε αβίαστα: Τι θα είχε συμβεί αν αυτός ο ανεξέλεγκτος στρατός ρομπότ είχε στοχοποιήσει όχι μια περιορισμένης εμβέλειας εταιρεία, αλλά ένα εθνικό δίκτυο ύδρευσης, ενέργειας, σιδηροδρόμων ή αεροπορικών πτήσεων;

ΕΥΓΗΡΙΑ

 

 Ποντίκι , 17.9.26 , Γιάννης Σχίζας

Στη παρουσίαση του βιβλίου της Γωγώς Ατζολετάκη «Η τρίτη Άνοιξη» ήταν κυρίως ασπρομάλληδες και γενικώς άνθρωποι που περίμεναν να ακούσουν τα όσα θλιβερά έχει η τρίτη ηλικία. Μετά την ανάγνωση τμημάτων του βιβλίου υποθέτω ότι ασπάστηκαν μια νέα εκδοχή.

Η συγγραφέας δεν είχε ανάγκη μιας περίσσειας σκέψεων, δεν είχε ανάγκη να θυμίσει το φιλικό με τον πατέρα παράδειγμα του Αινεία στην αποχώρηση από την Τροία, γιατί προσέβλεπε σε ένα σενάριο σφικτό, περιγραφικό μιας οικογενειακής ζωής που εξέπιπτε στο στάτους της οικογενειακής δικτατορίας.

Αυτά για την «μικρή εικόνα». Όμως αν ασχοληθούμε με την «μεγάλη εικόνα» ,στα ρεπορτάζ των εφημερίδων διαβάζουμε μια άλλη ιστορία : «Αφηγήσεις φρίκης» ακούγονται για το γηροκομείο- κολαστήριο του Κορυδαλλού , από τροφίμους που ζούσαν σε άθλιες συνθήκες ή υφίσταντο ανεξέλεγκτη βία…» Τον Φεβρουάριο του 2022 έπαιρναν το δρόμο για τις φυλακές τέσσερις από τους επτά κατηγορούμενους, που χορηγούσαν στην πλειονότητα των ηλικιωμένων ισχυρά ηρεμιστικά «χωρίς δικαιολογημένη διάγνωση, προκειμένου να αδρανοποιηθούν οι πνευματικές τους λειτουργίες και να καμφθεί η κινητικότητά τους». H τροφή τους ήταν ιδιαίτερα υποβαθμισμένη, περιείχε αποφάγια και αποτελείτο από ακατάλληλα υλικά – όπως τα εντόσθια ζώων – ενώ για το ντύσιμο και τα υλικά καθαριότητας μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο μια λέξη- η λέξη φρίκη !

Στη διακοπή παροχής κοινωνικών υπηρεσιών σε Μονάδας Φροντίδας Ηλικιωμένων που λειτουργούσε στη Λυκόβρυση, καθώς και στην επιβολή χρηματικού προστίμου ύψους 61.440 ευρώ στην ιδιοκτήτρια της επιχείρησης προχώρησε η Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας της Περιφέρειας Αττικής.(19.2.25)

Στο «Χωρίς οικογένεια» του Έκτορα Μαλό, στον Όλιβερ Τουϊστ και στις άλλες ιστορίες του Ντίκενς, στον φημισμένο Γιάννη Αγιάννη του Βίκτωρα Ουγκώ, αναδύεται η μιζέρια των γηροκομείων μιας παλιάς εποχής, οι περιγραφές προσεγγίζουν σκηνές ακραίας εξαθλίωσης, με την πείνα , τα ρούχα χιλιομπαλωμένα , τη καθαριότητα ανύπαρκτη..

Όχι στο σύγχρονο Μακαρθισμό

(Kείμεο προς υπογραφή)

Η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών έχει, ακόμη τουλάχιστον, συνταγματική κατοχύρωση στην Ελλάδα. Το ίδιο και η πολιτική έκφραση και η πολιτική δραστηριότητα . Οι ελευθερίες αυτές είναι απολύτως ζωτικές γιατί, αν δεν υπάρχουν, ο ελληνικός λαός δεν έχει τη δυνατότητα να σχηματίσει γνώμη για το συμβαίνει στη χώρα του και διεθνώς, ούτε και να ελέγχει αυτούς που τον κυβερνάνε.

 

Η συνταγματική κατοχύρωση αυτών των ελευθεριών σημαίνει ότι η έκφραση γνώμης ή η πολιτική δράση δεν πρέπει να εξαρτώνται από τον προληπτικό ή κατασταλτικό έλεγχο των εκάστοτε κρατούντων. Όμως η τρέχουσα  πρακτική των κρατικών και ευρωπαϊκών αρχών βρίσκεται πλέον στην αντίθετη κατεύθυνση.

 

Με ανησυχία διαπιστώνουμε πρωτοφανείς διώξεις ή απειλές διώξεων ή κυρώσεων ή διαπομπεύσεων ή άλλων απειλών αποκλειστικά για έκφραση πολιτικών απόψεων ή για πολιτικές δράσεις που απλά δεν είναι σύμφωνες με αυτές που προωθούνται από την κυβέρνηση , τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ ή την Ευρωπαϊκή Ενωση.

 

Ενδεικτικά και μόνο

ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΗ

 

του Γιάννη Σχίζα

  Ο Παζολίνι  έλεγε  ότι στην  Ιταλία χωρίς ΙΧ και γυναίκα, δεν είσαι τίποτε….Στην Ελλάδα  ακόμη και χωρίς γυναίκα μπορούσε κάποιος να είναι  κάτι, αρκεί να είχε ΙΧ…

Τις δεκαετίες 50 και 60  είχαμε ένα  γηραλέο στόλο αυτοκινήτων ,    δια μέσου του οποίου γίνονταν πολλά, συμπεριλαμβανομένης της ερωτικής προσέγγισης υπό  το ιχθυολογικό σημαίνον «καμάκι».  Στη συνέχεια ήλθε το μεγάλο μπουμ  , ήλθε η ανανέωση του στόλου στα 1990. Ας μην ξεχνάμε ότι είχαμε φτάσει να  βιώνουμε τις συνθήκες ενός καταναλωτισμού μετακινήσεων, όπου κάποιοι Αθηναίοι μπορούσαν να πηγαίνουν ως το περίπτερο για τσιγάρα με το Ι.Χ. ή να προτείνουν (πάλι με ΙΧ) «καφέ στη Λαμία»!     Όμως ο κύκλος επρόκειτο να κλείσει στα μνημόνια   με τις καταθέσεις πινακίδων  κυκλοφορίας και  αρκετούς παλιούς  «Τζιπάνθρωπους»  να καταντούν  από άνθρωποι του Κάμελ  άνθρωποι του φίατ  . Η παρακμή του ΙΧδισμού υπό συνθήκες κρίσης ήταν αναπόφευκτη, παρά το γεγονός ότι   το 1987  είχε αναδυθεί  μια κινηματική προβληματική  -  Car Free Day (Ημέρα χωρίς αυτοκίνητα)  - την οποία διαδέχθηκε  το μετριοπαθέστερο Car free cities,(πόλεις χωρίς αυτοκίνητα), που   κρίθηκε επίσης   ενοχλητικό από τους ευρωπαράγοντες ώστε να δώσει  θέση  στην   συνετή «Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κινητικότητας»….

ΟΦΥΠΕΚΑ: Νέες υποδομές ήπιας αναψυχής στη λιμνοθάλασσα Μουστού

 

By dasarxeio com on 03/09/2026

Ανοικτό ξύλινο παρατηρητήριο στη λιμνοθάλασσα του Μουστού (Θέση 1), Φωτογραφία: Μονάδα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Νότιας Πελοποννήσου

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες συντήρησης και αναβάθμισης των υποδομών ήπιας αναψυχής στην Ειδική Ζώνη Διατήρησης (ΕΖΔ) Λιμνοθάλασσα Μουστού, μια περιοχή του Δικτύου Natura 2000 με σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της βιοποικιλότητας της Ανατολικής Πελοποννήσου. Η λιμνοθάλασσα Μουστού και οι παρακείμενοι υγρότοποι αποτελούν τις κυριότερες περιοχές διαχείμασης υδρόβιων πουλιών στην Ανατολική Πελοπόννησο.

Η παρέμβαση υλοποιήθηκε από τον ΟΦΥΠΕΚΑ, μέσω της Μονάδας Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Νότιας Πελοποννήσου, με στόχο την προστασία της βιοποικιλότητας, τη βελτίωση της εμπειρίας των επισκεπτών, αλλά και την ενίσχυση της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης.

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Θέλει  ενισχυμένη παρουσία της Ευρώπης στο Διάστημα

Επιμέλεια Γιάννης Σχίζας, Δρόμος της Αριστεράς

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, κατά τη διάρκεια της παρέμβασής του σε διεθνή διάσκεψη για το Διάστημα, τάχθηκε υπέρ της από κοινού διακυβέρνησης του σε παγκόσμια κλίμακα, καλώντας ταυτόχρονα την Ευρώπη να γίνει ένας από τους «κορυφαίους παγκόσμιους παράγοντες» στο Διάστημα, με επανδρωμένες πτήσεις εντός «δέκα ετών» και αναπτύσσοντας τις δικές της δυνατότητες δορυφορικής επικοινωνίας.

 «Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι το Διάστημα δεν είναι πλέον καταφύγιο», επισήμανε ο Εμανουέλ Μακρόν, σημειώνοντας πως, παρά τη διεθνή συνθήκη του 1967, το Διάστημα παραμένει το μόνο σημαντικό παγκόσμιο κοινό αγαθό που δεν υπόκειται σε κανένα ρυθμιστικό πλαίσιο. Ο Γάλλος πρόεδρος τάχθηκε υπέρ μίας διεθνούς διάσκεψης «για τη θέσπιση ενός σαφούς οδικού χάρτη και για τον συντονισμό της διαστημικής κυκλοφορίας».

Ο Μακρόν τάχθηκε επίσης υπέρ της ενισχυμένης ευρωπαϊκής συνεργασίας στο Διάστημα.

Η κυβέρνηση Τραμπ θέλει να ανοίξει 180 εκατ. στρέμματα παρθένων δασών σε εκμετάλλευση

 

Επιτρέποντας παράλληλα τη διάνοιξη και κατασκευή δρόμων στις συγκεκριμένες περιοχές

Η κυβέρνηση του Ρεπουμπλικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ πρότεινε νομοθετική τροποποίηση, η οποία θα μπορούσε να καταστήσει διαθέσιμα για εκμετάλλευση σχεδόν 180 εκατομμύρια στρέμματα παρθένων δασικών εκτάσεων, επιτρέποντας παράλληλα τη διάνοιξη και κατασκευή δρόμων στις συγκεκριμένες περιοχές.

Η πρόταση αυτή σκοπό έχει να καταργηθούν διατάξεις για τη λεγόμενη «προστασία των ζωνών χωρίς δρόμους», που είχε υιοθετηθεί το 2001 από την κυβέρνηση του τότε προέδρου Μπιλ Κλίντον και απαγόρευσε οποιαδήποτε κατασκευή σε δημόσια δάση ή λιβάδια που είναι αναξιοποίητα.

Σύμφωνα με την υπουργό Γεωργίας Μπρουκ Ρόλινς, η ρύθμιση αυτή εμποδίζει υπηρεσία αρμόδια για τη διαχείριση δασών να εκτελεί εργασίες για τον περιορισμό των πυρκαγιών.

«Σε όλη τη χώρα, έχουμε δει καταστάσεις που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί –πολύ πυκνά δάση, εισβολές εντόμων και ασθένειες– να μεταμορφώνουν υγιή τοπία σε αληθινές πυριτιδαποθήκες», ανέφερε η υπουργός Μπρουκς στην ανακοίνωση που δημοσιοποιήθηκε από τις υπηρεσίες της. «Εδώ και πολύ καιρό, απαρχαιωμένοι περιορισμοί εμποδίζουν να εφαρμόζονται, σε εκατομμύρια στρέμματα δασών μέθοδοι οι οποίες βελτιώνουν την υγεία των δασών και μειώνουν τον κίνδυνο πυρκαγιών», πρόσθεσε.

Πάνω από το 95% των «ζωνών χωρίς δρόμους» εκτείνεται σε δέκα πολιτείες, όπως η Αλάσκα, η Αριζόνα, η Γιούτα και η Γουαϊόμιγκ. Μόνο τα παρθένα δάση στις πολιτείες Κολοράντο και Άινταχο δεν υπόκεινται στην κατάργηση των περιορισμών, λόγω συγκεκριμένων νομοθετικών ρυθμίσεων σε πολιτειακό επίπεδο.

Η ανακοίνωση επικρίθηκε έντονα από οικολογικές οργανώσεις και μπορεί να θεωρείται βέβαιο ότι το ζήτημα θα οδηγηθεί στις αίθουσες δικαστηρίων.

Για τη Ράντι Σπίβακ του Center for Biological Diversity, η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ «πιέζει για να εφαρμοστεί η μεγαλύτερη εξολόθρευση μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος σε δημόσιες εκτάσεις στην ιστορία των ΗΠΑ».

BIΚΥ ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ

 

Η τέχνη , παράγων μετασχηματισμού του αστικού περιβάλλοντος (Πρώτο μέρος)

 

του Γιάννη Σχίζα

 Η τέχνη είναι η κατεξοχήν δύναμη που μπορεί να εγγυηθεί την ποιότητα και να προστατέψει το μέλλον του αστικού περιβάλλοντος. Eίναι η πλέον κατάλληλη  για να  υπογραμμίσει τη προσοχή μας σε σημεία  του αστικού χώρου, να αναδείξει όσα είναι  ενδιαφέροντα και να αποκρύψει άλλα,  να τραβήξει το βλέμμα  γενικά και να μας εμβάλλει σε σκέψεις. Με αφετηρία την προεκλογική περίοδο , η τέχνη καλείται «ανεπαισθήτως» να διαμορφώσει το χώρο, να τον κάνει πιο ευπρόσδεκτο για τους πολίτες.

Πρέπει  όμως να προσέξουμε τον όρο τέχνη : Θα πρέπει έτσι να ορίζουμε όλα τα έργα της “καλλιτεχνίας” μέσα στη πόλη .N

1. 

α αναγνωρίσουμε την ολότητα της πόλης, να στοχεύσουμε την επιδερμίδα της πόλης όπως αυτή δίνεται με επιφάνειες κάθετες, με επιφάνειες επίπεδες, με επιφάνειες «υποπόδειες». Να αναγνωρίζουμε έτσι τις κτιριολογικές δομές, τις διακοσμήσεις με αγάλματα και εικόνες παντός είδους, τις διακοσμήσεις καθέτων επιφανειών με γκράφιτι , τις διακοσμήσεις επιφανειών που πατάμε με τα πόδια μας(επιδάφεια τέχνη), τις εγκαταστάσεις(installations), ακόμη και τη μουσική που μπορεί να έρχεται στα αυτιά μας στον αστικό ιστό. Nα αναγνωρίσουμε ταυτόχρονα και εκείνες τις δομές της διαχείρισης του νυκτερινού φωτός – που πρέπει να κινούνται μεταξύ του θάμβους και του  αδύναμου  ή παραπαίοντος  φωτισμού -  έτσι ώστε να μην  τραυματίζουν  την όραση με τις ορδές φωτονίων  ούτε να δημιουργούν  ένα απειλητικό μισοσκόταδο.

CITRONNE Gallery Athens

 

­ ­ Παρουσίαση έκδοσης & Sound Happening Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2026 | 19:00 Η CITRONNE Gallery σας προσκαλεί την Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2026 στις 19:00 στην παρουσίαση της νέας έκδοσης COLUMBIA – Die Ruinen von Athen. Την έκδοση θα παρουσιάσουν: Διονύσης Καββαθάς, Καθηγητής Φιλοσοφίας και Αισθητικής των Μέσων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Επισκέπτης Καθηγητής στην ΑΣΚΤ Τατιάνα Σπινάρη-Πολλάλη, Δρ Ιστορίας της Τέχνης, Διευθύντρια της CITRONNE Gallery Γιώργος Τζιρτζιλάκης, Ομότιμος Καθηγητής, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Πάνος Χαραλάμπους, εικαστικός Μετά την παρουσίαση θα ακολουθήσει sound happening (Πάνος Χαραλάμπους, Άγγελος Κράλλης). ______________________________________________________

Μαρίλλη Διαμαντή : Αργοναύτης στα έγκατα της γης

 

Σελίδες: 232,ISBN 978-960-616-558-0, Τιμή: 15 ευρώ
Εκδόσεις Αγγελάκη

 

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αγγελάκη το νέο βιβλίο της Μαρίλλης ΔιαμαντήΑργοναύτης στα έγκατα της γης.

Μια δισέγγονη ακολουθεί τα ίχνη του προπάππου της, του Παναγή.Ανάμεσα σε λίγες φωτογραφίες, σκόρπιες λέξεις και ένα βλέμμα παγωμένο στον χρόνο κρύβεται μια ολόκληρη ζωή.Από τη Στρώμη της Φωκίδας και τα μεταλλεία του Λαυρίου, ως το νησί Έλλις και τα ορυχεία της Γιούτα, ο Παναγής ακολούθησε τη διαδρομή χιλιάδων Ελλήνων που εγκατέλειψαν την πατρίδα αναζητώντας μια καλύτερη μοίρα, στην ξενιτιά των υποσχέσεων. Έναν αιώνα αργότερα, η απόγονός του ξεκινά μια προσωπική αναζήτηση. Μέσα από αρχεία, καταλόγους μεταναστών, ξεχασμένα έγγραφα και τις μνήμες που διασώθηκαν από στόμα σε στόμα, ανασυνθέτει τη διαδρομή του. Και καθώς πλησιάζει τον άνθρωπο πίσω από τα ντοκουμέντα, ανακαλύπτει πως δεν αφηγείται μόνο τη ζωή του Παναγή, αλλά και την ιστορία μιας ολόκληρης γενιάς.

Νίκος Αναγνωστάκης : Ψίθυροι από Μελάνι - Η επόμενη σελίδα

 

Σελίδες: 344, ISBN: 978-618-588-618-9, Τιμή: 19,80

Εκδόσεις Όγδοο

 

Οι Ψίθυροι από Μελάνι του Νίκου Αναγνωστάκη επιστρέφουν, μέσα από τον δεύτερο τόμο τους, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Όγδοο. Οι μνήμες, οι άνθρωποι, οι τέχνες και οι εποχές συνεχίζουν να ξεδιπλώνονται, φωτίζοντας άγνωστες και γνώριμες πτυχές της πολιτιστικής μας διαδρομής.

Υπάρχουν λέξεις που δεν γράφονται απλώς για να διαβαστούν. Γράφονται για να θυμίσουν… Οι Ψίθυροι από Μελάνι- Η επόμενη σελίδα γεννήθηκαν κάπως έτσι, σαν μικρές φωνές που επιμένουν να ακούγονται ακόμα και όταν όλα γύρω αλλάζουν.˙ Στο δεύτερο αυτό μέρος, οι Ψίθυροι δυναμώνουν, φέρνουν μαζί τους εικόνες, πρόσωπα και εποχές, και τα μετατρέπουν σε διαδρομές. Κουβαλούν μνήμες από την παλιά γειτονιά, το παλιό μισογκρεμισμένο σπίτι, την ταβέρνα, από θεατρικά προγράμματα που πέρασαν από χέρι σε χέρι, από γελοιογραφίες που είπαν αλήθειες εκεί που τα λόγια δεν επιτρέπονταν. Μαζί με αυτά συνυπάρχουν και οι μεγάλες φωνές της λογοτεχνίας. Ο Δον Κιχώτης, ο Μόμπι Ντικ, ο Νίκος Καββαδίας, ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ, ο Αλμπέρ Καμί, και δημιουργοί και φωνές όπως ο Σαββόπουλος και ο Πασχαλίδης˙ όχι σαν μακρινά σύμβολα αλλά σαν σκιές που περπατούν δίπλα μας.