ΚΑΤΑΤΡΕΧΟΥΝ ΤΗ ΓΡΑΦΙΚΌΤΗΤΑ

 του Γιάννη Σχίζα

Ήταν ένα μικρό εκκλησάκι, στις άκρες της Ηλιούπολης. Ο Πατέρας μου(έτος γεννήσεως 1897 !) συνήθιζε να πηγαίνει εκεί στη γιορτή του, όπου γίνονταν κάποια λειτουργία. Εκεί συνήθιζε να πηγαίνει και ο μεγάλος μου αδελφός. Ήμουν παιδί, πολύ παιδί, και ακολουθούσα τα βήματα του πατέρα μου : Έμπαινα κι εγώ στην εκκλησία, παρατηρούσα το εσωτερικό της, έβλεπα τις αγιογραφίες που παρίσταναν κάτι διαβόλους να ψήνονται μέσα στη φωτιά της κόλασης, και σχεδόν αισθανόμουν φόβο. Δίπλα στην εκκλησία υπήρχε κάποιο μέρος, που συνήθως το χρησιμοποιούσαμε για ανάπαυση. Ο τόπος είχε καεί και ξανακαεί, όμως οι φωτιές δεν έφτασαν στο σημείο να θίξουν την εκκλησούλα.

Εκεί μπορούσα κι εγώ, στην σχετική ωριμότητά μου, να απολαύω το θέαμα των κεντρικών και νοτίων περιοχών της Αθήνας.

Τι θέαμα ήταν κι αυτό! Εκείνα τα χρόνια οι συνοικίες εμφανίζονταν διακριτές, με μεγάλους ελεύθερους χώρους να μεσολαβούν, κάποτε με δένδρα. Οι όψεις ήταν επιβλητικές, σου μίλαγαν μέχρι το βάθος της ψυχής σου, σε κρατούσαν για πολλές ώρες καθιστό επάνω σε μια πέτρα.

Πέρασαν χρόνια, ήλθαν καιροί που ένα ξωκλήσι , χωρίς να είναι αναγνωρισμένο από την ΟΥΝΕΣΚΟ (!) ετύγχανε αναγνώρισης και τιμής από την τοπική κοινωνία, ήταν ζωντανό κατάλοιπο μιας εποχής περασμένης, ήταν συνδεδεμένο με μνήμες και αναμνήσεις. Έως ότου κάποιοι αποφάσισαν να το καταργήσουν, να του βάλουν ένα επιστέγασμα που έκρυβε όλη την ομορφιά και την αθωότητά του. Το κάναν αυτό πραξικοπηματικά, χωρίς καμία κοινωνική συναίνεση.

Αντιδράσαμε έως ότου βγήκε απόφαση δικαστηρίου. Το αντίπαλο μέρος, ήταν θεούσες και θεοφοβούμενοι. Ο δήμαρχος της πόλης έκανε το κορόιδο.

Το κτίσμα που κάνανε ως επιστέγασμα είναι γελοίο, ανάξιο λόγου. Ο κόσμος υπερασπίζεται την ομορφιά, αλλά απελπίζεται διαβάζοντας τους στίχους του Χριστιανόπουλου : «Κατατρέχουν την γραφικότητα….εκπνέει σαν προδομένη επανάσταση – σε λίγο δεν θα υπάρχει ούτε στις καρτ ποστάλ».

Όσοι μπορούμε, ας πάμε να ενώσουμε τη φωνή μας με τους Ηλιουπολίτες που ζητούν από τον δήμαρχο– όχι οτιδήποτε άλλο – αλλά την τήρηση μιας δικαστικής απόφασης !