Στο Καστελόριζο, οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών

 Το επίκαιρο ζήτημα της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο εξετάζει η εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στις 19 Σεπτεμβρίου 2020 με διοργανωτή την Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Καστελόριζο.

Οι συνάδελφοι που επιθυμούν να παρακολουθήσουν την εκδήλωση, θα μπορούν να το κάνουν μέσα από :

• την Ιστοσελίδα της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων (www.olomeleia.gr)
• την Ιστοσελίδα του ΔΣΑ (www.dsa.gr)
• το Κανάλι Youtube του ΔΣΑ (youtu.be/Kt-ohHqMQ6g)
• τη Σελίδα Facebook του ΔΣΑ (www.facebook.com/dsa.gr/live)

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ:

11.30΄ ΕΝΑΡΞΗ
Χορωδία Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (Μαέστρος : Δημήτριος Καρούζος)

Ο χορός του αλατιού

 

Του Γιάννη Σχίζα

Καλλιτεχνική και ιστορική αδεία,  το αλάτι είναι επιθυμητό και ιδιαίτερα  ελκυστικό, αν ξεχάσουμε το γεγονός ότι  στη σύγχρονη εποχή  συμβαίνει να  υπερκαταναλώνεται και να συμβάλλει στην  υπέρταση… Αυτό θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν το γενικό συμπέρασμα  μιας εκδήλωσης που έγινε από τη γκαλερί Νίκου Ζήβα, με  τη συμμετοχή της Αννίτας Πατσουράκη, του Ηλία Μαμαλάκη και του Νίκου Κορδόση, με την υποστήριξη του Δήμου Χαλανδρίου, σε χώρο του ιδρύματος Χατζηκώστα. Στη πορεία της εκδήλωσης ήρθε στην επιφάνεια ο πλούτος των κοινών εκφράσεων που έχουν συνδεθεί με το αλάτι : Φράσεις όπως «τον έκαναν τ’αλατιού» - κοινώς, τον έδειραν αλύπητα -  ή «έφαγαν μαζί ψωμί κι αλάτι» - δείγμα μιας οικειότητας μεταξύ φίλων, και άλλες πολλές.

  Υπάρχουν ιστορικά καταγεγραμμένες 14.000 περιπτώσεις χρήσης αλατιού,

ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΟΠΟΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΟΥ: “ΧΥΤΑ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ”

 

του Γρηγόρη Κλαδούχου

      Η πόλη που είχε το προνόμιο του μοναδικού ΧΥΤΑ στην περιφέρεια Πελοποννήσου, διατρέχει τον κίνδυνο να χαρακτηριστεί ως η πιο προβληματική ως προς τις επιπτώσεις της διαχείρισης των απορριμμάτων. Και αυτό γιατί σε απόσταση δύο χιλιομέτρων από την πόλη του Ξυλοκάστρου συγκεντρώνει απορρίμματα πολύ περισσότερα από αυτά που οι νομοθετημένοι κανόνες λειτουργίας καθορίζουν και με παραβίαση των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Όσοι μιλούν για ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου λένε ψέματα. ΧΥΤΑ δεν υπάρχει. Υπάρχει ένας ανοιχτός σκουπιδότοπος.

      Οι αδυναμίες θεσμικής διαχείρισης του ζητήματος με εμπλοκές του κεντρικού κρατικού μηχανισμού, του ΦΟΔΣΑ, των Δήμων και η ανικανότητα των αυτοδιοικητικών να επιβάλουν επαρκή λειτουργικότητα με τήρηση των προδιαγραφών είχαν ως αποτέλεσμα ένας ΧΥΤΑ να εκφυλίζεται σε σκουπιδότοπο με σοβαρές επιπτώσεις στην δημόσια υγεία.

      Ότι δεν λειτουργούσε σωστά και μέσα στα επιτρεπόμενα όρια, το γνωρίζαμε από το 2014. «Θα βάλλουμε τα στήθια μας μαζικά μπροστά σε κάθε απορριμματοφόρο, που θα επιχειρήσει να μολύνει τον τόπο μας και να καταστρέψει τον ΧΥΤΑ…». Αυτά έλεγαν σε κοινή τους ανακοίνωση (14 Αυγούστου του 2014) όλοι οι εκλεγμένοι στο Δημοτικό Συμβούλιο. Ομοφωνία έπαρσης ψευτοτσαμπουκάδων. Και από τότε κρυφοκοίταζαν/ουν το πρόβλημα μέχρι που το «ξέχασαν».

 

     

Αὐγὴ Λίλλη : Ἀ­νά­πο­δα

 

ΞΑΠΛΩΣΕ ἀ­νά­πο­δα. Μὲ τὶς πα­τοῦ­σες νὰ κοι­τά­ζουν τὸ κε­φα­λά­ρι. Αὐ­τὸ κά­νει, ὅ­ταν δὲν ἔ­χει ὕ­πνο. Μπᾶς καὶ ἀλ­λά­ξει λί­γο ἡ ἐ­νέρ­γεια, ἡ ρο­ὴ τῶν πραγ­μά­των. Ἂν δὲν κά­νει κρύ­ο, ἀ­νοί­γει καὶ τὸ πα­ρά­θυ­ρο. Ὁ φω­τι­σμὸς τοῦ δρό­μου εἶ­ναι μο­νί­μως ἐ­κτὸς λει­τουρ­γί­ας καί, ὅ­ταν εἶ­ναι κα­θα­ρὸς ὁ οὐ­ρα­νός, τὰ ἀ­στέ­ρια δι­α­κρί­νον­ται λαμ­πε­ρά. Ση­κώ­νε­ται. Τρα­βᾶ τὴν κουρ­τί­να. Κοι­τά­ζει ἔ­ξω: Σε­πτέμ­βριος, ξα­στε­ριά. Τὰ μά­τια δὲν λέ­νε νὰ κλεί­σουν. Θυ­μᾶ­ται ἐ­κεῖ­νο τὸ παι­δι­κὸ βι­βλί­ο ποὺ τοὺς εἶ­χε πά­ρει ἡ μα­μὰ μὲ τὸν Κα­λὸ Μά­γο ποὺ δί­δα­σκε ἀ­στρο­νο­μί­α. Δὲν ἔ­χει συγ­κρα­τή­σει καὶ πολ­λά, ἀλ­λὰ δι­α­κρί­νει ἀ­κό­μα τὶς Ἄρ­κτους, τὸν Ὠ­ρί­ω­να, τὸν Δρά­κον­τα, μπο­ρεῖ νὰ ἐν­το­πί­σει τὸν Δί­α καὶ τὸν Κρό­νο... Βλέ­πει τὴν οὐ­ρὰ τῆς Με­γά­λης Ἄρ­κτου καὶ ὑ­πο­λο­γί­ζει: ἡ Μι­κρὴ θὰ εἶ­ναι κά­που ἐ­κεῖ στὴ γω­νί­α κά­τω ἀ­πὸ τὸ πα­ρά­θυ­ρο, σκέ­φτε­ται, θυ­μᾶ­ται. Κά­που ἐ­κεῖ πρέ­πει νὰ εἶ­ναι, ἐ­πέ­με­νε καὶ γκρί­νια­ζε, δὲν τὴν βρί­σκει, δὲν τὴν βρί­σκει! Θὰ στὴν δεί­ξω ἐ­γώ, πε­ρί­με­νε, λέ­ει ἐ­κεῖ­νος.

Το ελαφρό τραγούδι στην Αθήνα 1930-1944 και η περίπτωση του Αττίκ (Κλέωνα Τριανταφύλλου)

 

 

Το «Αρχείο Πολέμου»
καθώς και οι Ανδρέας και Αναμπέλλα Φρέρη

 

βρίσκονται στην ευχάριστη θέση να σας προσκαλέσουν

στην μηνιαία διαδικτυακή εκδήλωση ZOOM 

 

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2020, 20:00 με θέμα

 

Το ελαφρό τραγούδι στην Αθήνα 1930-1944 και η περίπτωση του Αττίκ (Κλέωνα Τριανταφύλλου)

 

Μια παρουσίαση με κινηματογραφικές και ηχητικές εκπλήξεις και τις προσωπικές αναμνήσεις από τον Αττίκ φίλων του Αρχείου. 

και εισηγητή 

 

τον Ανδρέα Φρέρη

και την φίλη του Αρχείου Αννίτα Παναρέτου 

λίγα λόγια…

Ο Αττίκ γεννήθηκε στην Αίγυπτο, στις 19 Μαρτίου 1885.  Μεγαλωμένος σε ένα αστικό περιβάλλον έμαθε από νωρίς μουσική. Μετά το θάνατο του πατέρα του, το 1893, η οικογένεια εγκαθίσταται στην Αθήνα , ενώ το 1907 ο Κλέωνας μαζί με τον αδερφό του πηγαίνει στο Παρίσι, αρχικά για να σπουδάσει Πολιτικές & Οικονομικές Επιστήμες. Ωστόσο η μουσική τον κερδίζει. Γράφεται στο περίφημο Conservatoire de Paris, με καθηγητές τον Gabriel Fauré, τον Camille Saint-Saëns και τον Émile Pessard, και - παρά το ότι  κατακτά την καταξίωση συνθέτοντας πολυάριθμα τραγούδι, οπερέτες και μουσικές για μπαλέτο – υποχρεώνεται λόγω οικογενειακών προβλημάτων να επιστρέψει.  Κάπου εδώ σταματάει το γνωστό βιογραφικό του Αττίκ και αρχίζει η δική μας ιστορία, με την ίδρυση της περίφημης «Μάντρας» το 1931 στην οδό Μηθύμνης… Ναι, απέναντι σχεδόν από την πολυκατοικία στην οποία στεγάζεται το Αρχείο Πολέμου!

Πληθυσμιακές Εξάρσεις Μεδουσών – Βοηθήστε στην Καταγραφή τους

 

 

 

Το Παρατηρητήριο Πολιτών του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος, συμβάλλει στις καταγραφές των πληθυσμιακών εξάρσεων μεδουσών – αποδεικνύοντας για άλλη μία φορά ότι η επιστήμη των πολιτών – citizen science – αποτελεί είναι μία ανεκτίμητη πηγή πληροφοριών για τη βιοποικιλότητα αλλά και για τις απειλές που αντιμετωπίζουν οι θάλασσες μας. Όλοι μαζί μπορούμε και οφείλουμε να συνεργαζόμαστε και να ανταλλάζουμε πληροφορίες έτσι ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε αλλά και να επιβιώσουμε στις θάλασσές μας που αλλάζουν.

 

Μέδουσα Rhizostoma pulmo Φωτογραφία από το Παρατηρητήριο Πολιτών του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος

 

Από την άνοιξη έως και σήμερα παρατηρούνται πληθυσμιακές εξάρσεις μεδουσών σε διάφορες περιοχές των ελληνικών θαλασσών, κυρίως σε θάλασσες όπου υπάρχει χαμηλός ρυθμός ανανέωσης των νερών, σε συνδυασμό με την έντονη ανθρωπογενή υποβάθμιση. Αυτές οι εξάρσεις είναι αθροιστικό αποτέλεσμα πολλών παραγόντων, με βασικό την υπεραλίευση και τη συστηματική και εντατική αλιεία μεγάλων ψαριών θηρευτών κατά τις τελευταίες δεκαετίες, με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί «οικολογικός χώρος» στα οικοσυστήματα που επιτρέπει στις μέδουσες να ευδοκιμούν.

Σω­τή­ρης Πα­στά­κας : Ἀνιχνευτής Νικόλ

 

ΕΙΧΕ ΚΛΕΙΣΕΙ ΡΑΝΤΕΒΟΥ γιὰ νὰ δῶ τὴν κό­ρη του, Νι­κόλ, στὴ Γ' Λυ­κεί­ου, ἀλ­λὰ τε­λι­κὰ ἦρ­θε μό­νος του. Βι­α­στι­κός, ἀ­μή­χα­νος, φαι­νό­ταν πὼς ἦ­ταν σκα­στὸς ἀ­πὸ τὴ δη­μό­σια ὑ­πη­ρε­σί­α στὴν ὁ­ποί­α δού­λευ­ε. Μοῦ ζή­τη­σε ἕ­να πο­τή­ρι κρύ­ο νε­ρὸ καὶ λί­γο με­τὰ νὰ χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τὴν του­α­λέ­τα μου. Ἤ­θε­λε μιὰ ἀ­πάν­τη­ση ἢ μᾶλ­λον ἕ­ναν ἐν­θαρ­ρυν­τι­κὸ λό­γο γιὰ τὸ μέλ­λον τῆς κό­ρης του. Ἡ ὁ­ποί­α μό­λις γύ­ρι­σε ἀ­πὸ τὴν 5η Πα­νελ­λή­νια Ναυ­το­προ­σκο­πι­κὴ Regatta στὰ Κα­λὰ Νε­ρά, στὸ Πή­λιο, ἔ­σπευ­σε νὰ τοῦ ἀ­να­κοι­νώ­σει πὼς ἦ­ταν ἐ­ρω­τευ­μέ­νη μὲ μιὰ ἀ­νι­χνευ­τή. Τὴν εἶ­χε ἀ­πο­μο­νώ­σει τὸ βρά­δυ στὴ σκη­νὴ καὶ τὸ εἰ­δύλ­λιο ἀ­να­πτύ­χθη­κε ἀ­νά­με­σα σὲ μα­θή­μα­τα κω­πη­λα­σί­ας μὲ τὴ μυ­θι­κὴ Ἀρ­γὼ καὶ τὴν ἐκ­δρο­μὴ μὲ τὸν Μου­τζού­ρη ὣς τὶς Μη­λι­ές. Κοι­τά­ζον­ταν στὰ μά­τια ὅ­ταν περ­νοῦ­σαν ἀ­πὸ τὴν Ἄ­νω Γα­τζέ­α, τὴν Ἁγία Τριά­δα, τὸν Ἅ­γιο Ἀ­θα­νά­σιο Πι­να­κά­των καὶ τὰ Ἀρ­γυ­ρέ­ϊ­κα. Στὴ γέ­φυ­ρα τοῦ Ἐ­βα­ρί­στο ντὲ Κί­ρι­κο, πά­νω ἀ­πὸ τὸν χεί­μαρ­ρο Τα­ξιά­ρχη, ἔ­δω­σαν αἰ­ώ­νιο ὅρ­κο ἀ­γά­πης. Στὶς Μη­λι­ές, ἡ Νι­κὸλ ἀ­γό­ρα­σε στὴν κα­λή της ἕ­να δα­κτυ­λι­δά­κι ἀ­πὸ χρω­μα­τι­σμέ­νο μέ­ταλ­λο καὶ μιὰ ψεύ­τι­κη κί­τρι­νη χάν­τρα.

       

ΔΗΘΕΝ ΤΕΧΝΗ

 

του Άντη Ροδίτη

Όσοι στον τόπο μας ασχολούνται με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο με την τέχνη, και δεν εννοώ μόνο με τη ζωγραφική (που είναι το θέμα των ημερών) αλλά όλες τις τέχνες, την ποίηση, την πεζογραφία, τη μουσική, την αρχιτεκτονική, τον κινηματογράφο κ.λπ., δείχνουν να έχουν «ξεχάσει» ή απλώς να μη γνωρίζουν ποιος πραγματι είναι ο ρόλος τής τέχνης.

Ένας από τους καλά γνωστούς μας ζωγράφους δήλωσε ξεκάθαρα, ότι κατά την άποψή του η τέχνη πρέπει να αντιμάχεται το «σύστημα», δηλαδή τον παρόντα τρόπο ζωής μας, τον παρόντα πολιτισμό. Αν έχει υπόψη του ένα καινούριο όραμα για ν’ αντικαταστήσει τον παρόντα πολιτισμό, δεν είπε.

Συγκρίνετε με τα λόγια ενός από τους μεγαλύτερους ποιητές του 20ου αιώνα, του W.B. Yeats (1865-1939) από το βιβλίο του “A Vision”: αν, λέει, του δινόταν η ευκαιρία να ζήσει ένα μήνα σε άλλη εποχή, θα διάλεγε τον έκτο αιώνα, επί Ιουστινιανού, στην Κωνσταντινούπολη. Κι εξηγεί γιατί:

Βα­σί­λης Τσι­αμ­πού­σης : Ὁ Μι­χά­λης

 

ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ποὺ μπῆ­κε στὸ κα­φε­νεῖ­ο ἦ­ταν πο­λὺ κου­ρα­σμέ­νος. Ρώ­τη­σε τὸν κα­φε­τζὴ ἂν φά­νη­κε ὁ Μι­χά­λης κι ἡ ἀ­πάν­τη­ση στυ­φὴ πὼς ὄ­χι. Κά­θη­σε στὸ πλά­ι καὶ πα­ρα­κο­λου­θοῦ­σε μιὰ παρ­τί­δα τά­βλι. Με­τὰ μι­σὴ ὥ­ρα βα­ρέ­θη­κε κι ἔ­φυ­γε. Στὸ κρε­βά­τι του ἀ­πο­κοι­μή­θη­κε σὲ δυ­ὸ λε­φτά, ὅ­πως ὅ­λοι ποὺ βγά­ζου­νε μὲ μό­χθο τὸ ψω­μί τους. Ἀ­πό­γευ­μα τῆς ἑ­πο­μέ­νης. Ἤ­ρε­μος καὶ λυ­τρω­τι­κὸς ὁ ὕ­πνος τοῦ με­ση­με­ριοῦ τῆς Πα­ρα­σκευ­ῆς. Βγῆ­κε ἀ­π' τὸ μπά­νιο, μά­ζε­ψε σὲ δυ­ὸ σα­κοῦ­λες τὰ σεν­τό­νια καὶ τ' ἄ­πλυ­τα, φό­ρε­σε κα­θα­ρὰ ροῦ­χα καὶ θαύ­μα­σε τὸν ἑ­αυ­τό του στὸν ὁ­λό­σω­μο κα­θρέ­φτη. «Κα­λὰ λέ­ει ὁ Μι­χά­λης νὰ ξα­να­παν­τρευ­τῶ, τὴ μπο­γιά μου τὴν ἔ­χω...». Εἶ­δε στὸ κο­μο­δί­νο τὴ φω­το­γρα­φί­α τῆς κυ­ρα-Μα­ρί­κας καὶ σο­βα­ρεύ­τη­κε. «Βρε­θή­κα­με ἀρ­γά, ἔ­φυ­γες νω­ρίς, οὔ­τε παι­διὰ οὔ­τε σκυ­λιά, ὅ­λ' ἡ ζω­ή μας ἕ­να τί­πο­τα.» Φεύ­γον­τας ἄ­φη­σε τ' ἄ­πλυ­τα στὸ κα­θα­ρι­στή­ριο. Στὸ πρα­κτο­ρεῖ­ο πῆ­ρε λα­χεῖ­α, ἔ­γρα­ψε πρὸ-πὸ κι ἡ δι­ά­θε­ση του ἔ­σια­ξ' ἐν­τε­λῶς. Στὸ κα­φε­νεῖ­ο ἀ­π' τοὺς γνω­στοὺς δὲν ἤ­τα­νε κα­νείς.

       

NEO 9MHNO ΦΩΤΟΣΕΜΙΝΑΡΙO

 

Διάρκεια: Οκτώβριος 2020 - Ιούνιος 2021. Στόχοι φωτοσεμινάριου : η επαφή των σπουδαστών με την αισθητική διάσταση της φωτογραφικής εικόνας η εξοικείωσή τους με τις απαραίτητες τεχνικές γνώσεις που θα τούς χρησιμεύσoυν στην εικονοποίηση της “προσωπικής τους” πραγματικότητας η αποσαφήνιση των κωδίκων της φωτογραφικής γλώσσας η συνεχής ενθάρρυνση των σπουδαστών προς αναζήτηση νέων τρόπων διερεύνησης του φωτογραφικού μέσου Τα θεωρητικά μαθήματα διαρκούν δύο ώρες την εβδομάδα, για τέσσερις εβδομάδες το μήνα. Η ημέρα διεξαγωγής τους καθορίζεται στην πρώτη συνάντηση.  Όποιο μάθημα χαθεί γιά οποιοδήποτε λόγο αναπληρώνεται σε ημέρα και ώρα που συναποφασίζουμε καθηγητής και σπουδαστές.

Αναστολή Προγραμμάτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της Ελληνικής ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗΣ Εταιρείας στο Πάρκο «Α. Τρίτσης» και στον υγρότοπο της Βραυρώνας

 

er

16.9.2020   Η νέα σχολική χρονιά καλεί μαθητές, εκπαιδευτικούς αλλά και όλους εμάς που βρισκόμαστε κοντά στην εκπαιδευτική διαδικασία να προσαρμοστούμε σε νέες συνθήκες. Όσο κι αν αυτές περιορίζουν τις ως τώρα δράσεις μας εντός και εκτός σχολικής μονάδας, καλούμαστε να γίνουμε πιο δημιουργικοί από ποτέ με σκοπό να εξασφαλίσουμε μια χρονιά σωματικά και ψυχικά υγιή, ασφαλή και με ευοίωνες προοπτικές για το άμεσο μέλλον. Στο πλαίσιο των μέτρων για τον περιορισμό της πανδημίας COVID-19, η Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία καλείται να προσαρμόσει τις διά ζώσης συναντήσεις των μελών και εργαζομένων της με το ευρύ κοινό. Έτσι, στο επίπεδο της σχολικής ζωής, η λειτουργία των Προγραμμάτων που βασίζονται στη βιωματική επαφή με τη σχολική κοινότητα αναστέλλεται για την περίοδο Οκτωβρίου 2020 – Φεβρουαρίου 2021. Ειδικότερα, τα προγράμματα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στο Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης» και στον υγρότοπο της Βραυρώνας δεν θα υλοποιηθούν για την αναφερόμενη χρονική περίοδο, λαμβάνοντας υπόψη και τη σχετική οδηγία του Υπουργείου Παιδείας για μη πραγματοποίηση εκπαιδευτικών επισκέψεων όπως αυτή ορίζεται στην από 09/09/2020 με Αρ. Πρωτ. Φ7/ 118240/Δ1 εγκύκλιο. Επιπλέον, προγραμματισμένες δράσεις όπως εργαστήρια για παιδιά και ανοιχτές εκδηλώσεις δεν θα πραγματοποιηθούν το προσεχές διάστημα.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ FILM OFFICE ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥ & ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ

 

Παρασκευή 18 έως Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου

Μουσείο Αργυροτεχνίας του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς - Aκρόπολη Ιτς Καλέ, Ιωάννινα

 

Η Περιφέρεια Ηπείρου ανέλαβε μία σημαντική πρωτοβουλία: τη δημιουργία και λειτουργία Γραφείου Προώθησης, Υποδοχής και  Εξυπηρέτησης Κινηματογραφικών παραγωγών (FILM OFFICE), στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου CIAK «Κοινές πρωτοβουλίες για την αναγνώριση και αξιοποίηση του τουριστικού δυναμικού της περιοχής του προγράμματος μέσω κινηματογράφου – Common Initiatives to AcKnowledge and valorize tourism potential of the programme area through cinema». Η ανακοίνωση της λειτουργίας του FILM OFFICE της Περιφέρειας Ηπείρου θα γίνει την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2020 στις 19:30, στο Μουσείο Αργυροτεχνίας του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς - Aκρόπολη Ιτς Καλέ, στα Ιωάννινα, και θα ακολουθήσει ένα τριήμερο κινηματογραφικό Φεστιβάλ, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, από Παρασκευή 18 έως Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου με την προβολή ταινιών (Το κόλπο του αιώνα, Ευτυχία, Ταξίδι στην Ελλάδα, Το απέραντο γαλάζιο και ταινίες μικρού μήκους) και καλεσμένους συντελεστές που θα παρουσιάσουν τις ταινίες και θα συνομιλήσουν με το κοινό. Η Περιφέρεια Ηπείρου φιλοδοξεί να θεσμοθετηθεί το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ιωαννίνων ως γεγονός που θα προσθέσει μία ακόμα ενδιαφέρουσα πολιτιστική διάσταση στο σύγχρονο πρόσωπο της ταχύτατα αναπτυσσόμενης περιφέρειας Ηπείρου.  

Γκε­όρ­γκι Γκο­σπον­τί­νοφ (Георги Господинов) : Ὁ γέ­ρος καὶ τὸ μῆ­λο (χρο­νι­κό, σω­τή­ριον ἔ­τος 1996) Старецът и ябълката (хроника анно домини 1996)

 

 

 

ΣΗΜΕΡΑ, εἶ­δα κά­τι ἐν­δι­α­φέ­ρον ὅ­σο κα­θό­μουν στὴν πί­σω τα­ρά­τσα. Στὸ νε­κρὸ ση­μεῖ­ο τοῦ με­ση­με­ριοῦ, γύ­ρω στὶς 3 (πάν­τα θε­ω­ροῦ­σα ὅ­τι τὸ με­ση­μέ­ρι εἶ­ναι ἡ βα­θιὰ νύ­χτα τῆς ἡ­μέ­ρας), ἄ­κου­σα πὼς ἀ­νοί­γει ἀρ­γά, μὲ τρί­ξι­μο, ἕ­να πα­ρά­θυ­ρο ἀ­πὸ τὴ δι­πλα­νὴ πο­λυ­κα­τοι­κί­α. Καὶ κά­ποι­ο πα­ρά­ξε­νο ἐ­ξάρ­τη­μα ξε­μύ­τι­σε δει­λὰ ἀ­πὸ ‘κεῖ. Μπα­στού­νι, στὴν ἄ­κρη τοῦ ὁ­ποί­ου βρι­σκό­ταν δε­μέ­νο μὲ σύρ­μα ἕ­να κα­τσα­ρο­λά­κι. Ἀ­πὸ ἐ­κεῖ­να, μὲ τὰ ὁ­ποῖ­α ξε­πλέ­νε­σαι στὸ μπά­νιο ἢ βρά­ζεις τὸν κα­φέ. Ὁ ἄν­θρω­πος δὲν φα­νε­ρω­νό­ταν. Τὸ μπα­στού­νι ἀρ­γὰ κα­τευ­θυ­νό­ταν πρὸς τὴν ἀ­πέ­ναν­τι μη­λιά, ποι­ὸς ξέ­ρει πῶς ρί­ζω­σε ἐ­δῶ, ἀ­νά­με­σα στὶς πο­λυ­κα­τοι­κί­ες. Κά­θε χρό­νο ἔ­κα­νε μιὰ χού­φτα μι­κρού­λι­κα ξι­νό­μη­λα. Πάν­τως, με­τὰ ἀ­πὸ λί­γο φά­νη­κε κι ἕ­να γέ­ρι­κο ἀν­δρι­κὸ χέ­ρι· τὸ δέν­τρο δὲν ἦ­ταν καὶ τό­σο κον­τά. Ὁ γέ­ρος, ἔ­βα­ζε τo κα­τσα­ρο­λά­κι κά­τω ἀ­π’ τὸ μῆ­λο κου­νών­τας το, προ­σπα­θών­τας νὰ τὸ πιά­σει, θαρ­ρεῖς καὶ κυ­νη­γοῦ­σε πε­τα­λού­δα μὲ ἀ­πό­χη. Ἀλ­λὰ καὶ τὸ μῆ­λο δὲν πα­ρα­δι­νό­ταν. Ἦ­ταν μι­σο­ά­γριο καὶ σκλη­ρό, μα­θη­μέ­νο στοὺς ἀ­νέ­μους καὶ στοὺς ἠ­λί­θιους αὐ­τῆς τῆς ἀ­πο­μα­κρι­σμέ­νης γει­το­νιᾶς. Τὸ χέ­ρι τοῦ γέ­ρου κου­ρά­στη­κε, τὸ μπα­στού­νι ἄρ­χι­σε νὰ τρέ­μει. Ὅ­λη αὐ­τὴ τὴν ὥ­ρα, ὅ­μως, δὲν ἔ­βγα­λε κε­φά­λι ἀ­π’ τὸ πα­ρά­θυ­ρο, οὔ­τε κι ἔ­σκυ­ψε, γε­γο­νὸς ποὺ θὰ με­γά­λω­νε ση­μαν­τι­κὰ τὶς πι­θα­νό­τη­τές του. Προ­φα­νῶς, δὲν ἤ­θε­λε νὰ τὸν δοῦν ὅ­τι ἔ­φτα­σε στὸ ση­μεῖ­ο νὰ πα­λεύ­ει στὰ μου­λω­χτὰ γιὰ ἕ­να ξι­νό­μη­λο. Αὐ­τὴ ἡ ντρο­πὴ ἔ­κα­νε τὴ μά­χη ἀ­κό­μα πιὸ δρα­μα­τι­κή. Πάν­τως, στὸ τέ­λος, ὁ γέ­ρος κα­τά­φε­ρε νὰ ρί­ξει τὸ πει­σμα­τά­ρι­κο μῆ­λο, καὶ τὸ μπα­στού­νι μὲ τὸ κα­τσα­ρο­λά­κι μα­ζεύ­τη­κε τρε­μά­με­νο πί­σω ἀ­π’ τὸ πα­ρά­θυ­ρο. Ἤ­μουν ὁ μό­νος μάρ­τυ­ρας αὐ­τῆς τῆς μά­χης καὶ κά­θη­σα νὰ τὴν κα­τα­γρά­ψω.

       Ὄ­ψι­μο θέ­ρος τοῦ ἔ­τους 1996, με­ση­μέ­ρι, Βουλ­γα­ρί­α.

«Άνω ποταμών» για το ΣτΕ το Σχέδιο ΠΔ για το ρέμα της Πικροδάφνης.

 

 Μία σημαντική και ελπιδοφόρα εξέλιξη για την διευθέτηση του πολύπαθου ρέματος της Πικροδάφνης υιοθέτησε προ ολίγων ημερών το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) . Το Α΄ Τμήμα Διακοπών του ΣτΕ με την υπ. αριθμ. 149/2020 Γνωμοδότησή  του, που εκδόθηκε στις 5 Αυγούστου 2020, δεν ενέκρινε σχέδιο ΠΔ/τος για την «οριοθέτηση του ρέματος Πικροδάφνης»  που κατέθεσε η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής και το επέστρεψε στη Διοίκηση  για να το διορθώσει σύμφωνα με τις υποδείξεις του. Η υπόθεση «Έγκριση των Περιβαλλοντικών όρων του έργου Ανάπλαση ρέματος Πικροδάφνης από τη Λ. Βουλιαγμένης έως εκβολή», κατά της περιβαλλοντικής αδειοδότησης της οποίας έχουν προσφύγει περιβαλλοντικοί Φορείς, θα εκδικαστεί 20  Οκτωβρίου 2020. Η έκδοση του Π.Δ/τος αποτελεί προϋπόθεση για την περιβαλλοντική αδειοδότηση του ανωτέρω έργου.
 
Στο παρελθόν, το Ε΄ τμήμα του ΣτΕ, είχε δώσει τέσσερεις αναβολές στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής για να  καταθέσει σχέδιο Π.Δ/τος για  τον καθορισμό των οριογραμμών του ρέματος Πικροδάφνης.
 
Τα βασικά σημεία της Γνωμοδότησης 149/5.8.2020 του ΣτΕ είναι τα εξής:
1) Το ΣτΕ απαιτεί το Σχέδιο Π.Δ/τος οριοθέτησης  του ρέματος Πικροδάφνης να καλύπτει το ρέμα στο σύνολό του. Η Διοίκηση στο σχέδιο Π.Δ/τος που κατέθεσε κάνει μερική οριοθέτηση του ρέματος και εξαιρεί: α) τις  εκβολές κατάντη της Λεωφ. Ποσειδώνος και β) το τμήμα από οδό Σαρανταπόρου έως τις πηγές του ρέματος.
2) Στην Τεχνική Έκθεση οριοθέτησης που κατέθεσε η Διοίκηση περιλαμβάνεται πλήθος κτισμάτων τα οποία βρίσκονται εντός των οχθιογραμμών της ιστορικής κοίτης. Για τα κτίσματα αυτά δεν παρέχονται στοιχεία για την νομιμότητα τους, σύμφωνα με την πολεοδομική νομοθεσία. Με την προτεινόμενη από Διοίκηση διευθέτηση θα μπορούσαν να νομιμοποιηθούν κατά παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας. Δηλαδή η οριοθέτηση της Διοίκησης αποτελεί όχημα για την εκ των υστέρων νομιμοποίηση όλων αυτών των κτισμάτων, η οποία οριοθέτηση βεβαίως απαιτεί έργα διευθέτησης τα οποία και αποτελούν πλήγμα στο φυσικό περιβάλλον αλλά και θα επιβαρύνουν ουσιαστικά τους Έλληνες φορολογούμενους που θα υποχρεωθούν να καλύψουν παρανομίες δεκαετιών.

Απαξίωση των Ελληνικών Νησιών

 

Του Γιάννη Σχίζα

Σε περιόδους κρίσεων  κάθε τι που ακούγεται για την κατάσταση και τελικά για την αξιοποίηση των νησιών είναι  πολύ συμπαθητικό,  αν και υπογείως δημιουργεί  επιφυλάξεις  για την ματαιότητά του…Δεν αναφέρομαι στα μεγάλα νησιά όπως η Λέσβος, η Χίος, η Λήμνος κλπ., αλλά στα μικρά – όπως είναι το Καστελόριζο ,  η Ψέριμος ή η Τέλενδος. Εδώ κάθε αναφορά είτε από ιδιώτη είτε από πολιτικό καταλήγει συνήθως  σε όρκους πίστεωςγια το μέλλον, οι οποίοι, παρελθουσών των κρίσεων, ξεχνιώνται.

 Για την Ψέριμο γράφει ο Θοδωρής  Τσιμπίδης – ο οποίος προεδρεύει του Ινστιτούτου  Θαλάσσιας Προστασίας "Αρχιπέλαγος"
 : Ότι είναι ένα μικρό νησί με 25 κατοίκους, ότι απέχει μόλις  4,5 μίλια από τα μικρασιατικά παράλια – κάπως περισσότερα από αυτά του Καστελόριζου- ότι δεν προκαλεί έλξη σε πολίτες

πέρα από τις ολιγόωρες εκδρομές των πολιτικών -  και αυτές χάριν της φωτογράφησης  με τους εναπομείναντες κατοίκους…

Έχει ο καιρός γυρίσματα

 

του Γιάννη Σχίζα

Τον  χειμώνα του 1987, μήνα Φεβρουάριο,  στην Αττική,  κυριαρχούσαν τόσο ήπιες θερμοκρασίες ώστε έβλεπες στις παραλίες να κάνουν μπάνιο οι  άνθρωποι!  Όλα προοιωνίζονταν  μια υπέροχη πρόωρη άνοιξη, οπότε  ξαφνικά, μέσα στον Μάρτη, ένα βαρομετρικό υψηλό 1054 mb(μίλιμπαρ) κυριάρχησε στη Ρουμανία, ενώ στην Ελλάδα το βαρομετρικό χαμηλό ήταν μέσες άκρες 988 mb...Η εικόνα ήταν αόρατη  πλην όμως  υπαρκτή  -   ήταν σαν να έσπασε ένα φράγμα και ξεχύθηκαν  ακάθεκτοι οι ποταμοί του ανέμου: Οι  άγριοι  και παγωμένοι βοριάδες  επέδραμαν   κατευθείαν από τη Σιβηρία και τις πολικές  περιοχές και η χώρα  ολόκληρη τυλίχθηκε  στα λευκά επί μέρες - που έφταναν ως την άκρη της  θάλασσας...

ΝΕΚΡΟΙ, ΑΝΕΥ ΥΠΟΚΕΙΜΈΝΩΝ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ...

Με ανακούφιση και με πολλές καταστροφές, με δενδροκαλλιέργειες να έχουν καταρρεύσει και  κτίσματα να έχουν γκρεμιστεί , με μια αντιπυρηνική συνάντηση στη Τσαγκαράδα του  Πήλιου  που έγινε 15 ημέρες αργότερα εν μέσω παγετώνων(!)  μονίμως εγκατεστημένων  στην άκρη των δρόμων,     ξεφύγαμε κάποτε   από το λευκό και πορευτήκαμε ως  το καλοκαίρι. Οπότε - Ιούλιο μήνα - μας περίμενε μια νέα έκπληξη : Για οκτώ περίπου ημέρες η θερμοκρασία αναρριχήθηκε στους 43 με 44 βαθμούς - υπό σκιάν παρακαλώ ! - ενώ το βράδυ, η θερμοκρασία έφτανε τους 30 και βάλε, μη μπορώντας να φέρει μια οποιαδήποτε  χαλάρωση στους ανθρώπους. Τα πάντα έμοιαζαν με προσομοίωση της κόλασης !

Γι­ῶρ­γος Ἀ­πο­σκί­της : False Alarm

 

ΚΑΠΟΙΟ βρο­χε­ρὸ πρω­ϊ­νὸ φύ­ση­ξε ἀ­έ­ρας τό­σο δυ­να­τός, ποὺ πί­στε­ψα πὼς θὰ σή­κω­νε τὴ στέ­γη καὶ μα­ζί τὸ σπί­τι ὁ­λό­κλη­ρο. Μι­σά­νοι­ξα τὰ μά­τια καὶ τὰ βρῆ­κα ὅ­λα ἀ­με­τα­κί­νη­τα στὴ θέ­ση τους. «Ἡ ἀ­πο­γεί­ω­ση ἀ­να­βάλ­λε­ται», μο­νο­λό­γη­σα, καὶ μὲ μιὰ ἐ­λα­φρὰ ζα­λά­δα, κι ἀ­φοῦ πρῶ­τα ἔ­λυ­σα τὴ ζώ­νη, ἔ­φτα­σα πα­ρα­πα­τών­τας στὴν κου­ζί­να, ἄ­να­ψα τὸ γκά­ζι κι ἕ­ψη­σα τὸν πρῶ­το κα­φὲ τῆς μέ­ρας.

Πη­γή: Πρώτη δημοσίευση.ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ

Γι­ῶρ­γος Ἀ­πο­σκί­της (1984). Γεν­νή­θη­κε καὶ ζεῖ στὴν Ἀ­θή­να. Πραγ­μα­το­ποί­η­σε σπου­δὲς στὴν Ἀ­θή­να καὶ στὸ Ἐ­διμ­βοῦρ­γο. Ἔ­χει ἀ­σχο­λη­θεῖ, με­τα­ξὺ ἄλ­λων, μὲ τὴ λε­ξι­κο­γρα­φί­α καὶ μὲ τὰ κι­νού­με­να σχέ­δια. Δου­λειά του ἔ­χει δη­μο­σι­ευ­τεῖ στὸ πε­ρι­ο­δι­κὸ Ση­μει­ώ­σεις καὶ ἀλ­λοῦ.

Ενημέρωση από τον ΑΡΧΕΛΩΝ - Σύλλογο για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας

10/09/2020 Θέμα: Έτος της θαλάσσιας χελώνας φαίνεται ότι αναδεικνύεται το 2020. Ανέλπιστα μεγάλος αριθμός φωλιών φέτος της Καρέτα στην Ελλάδα αλλά και σε όλη τη Μεσόγειο Είναι το 2020 η χρονιά της Καρέτα; Οι φωλιές της προστατευόμενης θαλάσσιας χελώνας Καρέτα που καταγράφηκαν φέτος από τον ΑΡΧΕΛΩΝ στα 75χλμ. των κύριων παραλιών ωοτοκίας στην Ελλάδα ανέρχονται σε 6.500, αριθμό εντυπωσιακά μεγαλύτερο από τις 5.400 φωλιές που είχαν καταγραφεί πέρυσι στις ίδιες παραλίες Ανάλογη αύξηση υπήρξε και σε άλλες χώρες, κάτι το οποίο αποδίδεται στις περιβαλλοντικές συνθήκες που επικράτησαν στη Μεσόγειο τα προηγούμενα χρόνια –και δεν έχει να κάνει με την καραντίνα και γενικότερα τις επιπτώσεις από την πανδημία του κορωνοϊού.

Ο κορωνοϊός πάντως είχε ως αποτέλεσμα φέτος τη μεγάλη έλλειψη εθελοντών,

Το 1ο DJ set του φθινοπώρου στο «σχεδία home»

 

  Ο Γιάννης Χρυσογόνου και ο Best Radio 92.6 επιστρέφουν στο «σχεδία home»
για μια βραδιά γεμάτη μουσικές

Ο Γιάννης Χρυσογόνου και ο Best Radio 92.6 επιστρέφουν στο «σπίτι» του ελληνικού περιοδικού δρόμου και «ανοίγουν» την αυλαία των εκδηλώσεων που θα γεμίσει τις μέρες και τις νύχτες μας μέχρι το τέλος του χρόνου, καθώς μετά το 1ο καλοκαιρινό φεστιβάλ της «σχεδίας» και του «σχεδία home» με τίτλο «Μένουμε Αθήνα: 9,5 εβδομάδες στο σχεδία home», έρχεται το 1ο φθινοπωρινό DJ set. 

«Την τελευταία φορά που βρέθηκα στον όμορφο και φιλόξενο χώρο του «σχεδία home» περάσαμε υπέροχα! Οπότε είπαμε να επαναλάβουμε εκείνη την υπέροχη βραδιά και να ακούσουμε αγαπημένα κομμάτια, που μπορείτε να απολαύσετε και στην εκπομπή μου κάθε Σαββατοκύριακο, 18.00 - 20.00, μέσα από την συχνότητα του Best 92.6. Be There!». 

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΒΡΑΝΑ : Bestof: Φέτα, Sex και Αναπηρία

 

Το 2020 η Κατερίνα Βρανά κλείνει δέκα χρόνια στην κωμωδία. Το 2009 ξεκίνησε, όμως έχασε έναν χρόνο- το 2017- που ήταν σε κώμα, λίγο ανάπηρη και σχεδόν πέθανε. Οπότε, τώρα που έχει κατακτήσει έναν ακόμη τίτλο, αυτόν του #sobrave, το πιο αστείο κορίτσι του πλανήτη το γιορτάζει με μια μεγάλη αναδρομή.

Με τις χρυσές επιτυχίες της, τα μεγάλα της σουξέ, τα bestofαπό τις τρεις παραστάσεις της «Φέτα με τη Βασίλισσα», «AboutSex” και “StayingAlive-Σχεδόν Πέθανα». Δεν νομίζουμε ότι θα μπορούσαν να κλείσουν πιο πανηγυρικά οι φετινές εκδηλώσεις στον κήπο του Μεγάρου. Ραντεβού το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου στις 20:30!

Το ρεπερτόριο περιλαμβάνει…

… Τις εμπειρίες επιβίωσης μιας Ελληνίδας που έχει ζήσει στην Αγγλία σχεδόν δύο δεκαετίες.

… Μια καινούρια ματιά στο σεξ και στην παραπλανητική χρήση τουιντερνετικούπορνόως του απόλυτου εκπαιδευτικού εργαλείου. Γιατί, καλή η γνώση, αλλά τίποτα δεν είναι σαν την πρακτική. 

… Μια αναδρομή στην περιπέτεια της υγείας της με τον δικό της μοναδικό τρόπο και μικρά tipsπου της επιτρέπουν να το γλεντά nomatterwhat.

Αυτή η παράσταση είναι η τρανή απόδειξη πως τίποτα δεν σταματά την Κατερίνα Βρανά από τον απώτερο σκοπό της: Να γίνει Κυρίαρχος του Πλανήτη, τώρα και με αμαξίδιο!

Πρόσκληση Συμμετοχής για τη Σωτηρία της Ίου

 

Τη τελευταία 10ετία η νήσος Ίος περνάει γοργά και απροκάλυπτα σε ξένα ανώνυμα χέρια. Οι παραλίες και τα βουνά του νησιού αλώνονται από κερδοσκόπους, με βεβαιωμένες, ανυπολόγιστες, καταστροφές για την περιβαλλοντική και πολιτιστική κληρονομιά του νησιού. Ποτέ άλλοτε τα νησιά μας δεν είχαν παραδοθεί τόσο απροστάτευτα στην ανελέητη, καταστροφική, κερδοσκοπία.
 
Αιώνια βράχια στις ακτές ισοπεδώνονται, υδροβιότοποι και ρέματα μπαζώνονται, οι αμμουδιές περιχαράσσονται από τεράστιους πέτρινους τοίχους, πρώτη φορά στην Ελλάδα κατασκευάζεται μπετονένια γέφυρα για την εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων πάνω σε δημόσια αμμουδιά. Οι καταστροφές αυτές επιβεβαιώνονται από δορυφορικές αεροφωτογραφίες και τους αρμόδιους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, αλλά οι υπεύθυνοι παραμένουν ουσιαστικά ατιμώρητοι.
 

Ολέσια Γιάρεμτσουκ - Οι δικοί μας άλλοι: Η ιστορία και η καθημερινότητα των μειονοτήτων στη σύγχρονη Ουκρανία

Εκδόσεις  Vakhikon (σειρά Κοινωνία - 3) σε μετάφραση Ελένης Κατσιώλη

Η Ουκρανία, «η μεγάλη πεδιάδα της Ευρασίας», όπου εδώ και αιώνες κύματα εθελοντών ή εξαναγκασμένων μεταναστών, αφήνοντας πίσω τους νησίδες διαφορετικών πολιτιστικών κοινοτήτων, ακολούθησαν κατά τον εικοστό αιώνα μια κάπως διαφορετική διαδρομή, κάτω από τον οδοστρωτήρα της προγραμματισμένης γλωσσικής, πολιτιστικής και θρησκευτικής καθημερινότητας (και μάλλον αντιθρησκευτικής), για την εκπλήρωση μιας κοσμοθεωρίας -μα ποιας άλλης;- της ενοποίησης. Ακριβώς έτσι είναι τώρα η Ουκρανία, αυτό είναι το μοντέλο της: ένας γκρίζος όγκος από τυπικά σοβιετικά κτήρια, ανάμεσα στα οποία μόνο ένα προσεκτικό μάτι θα μπορέσει να παρατηρήσει κάτι άλλο, κάτι που επιβίωσε από το νέο «διατεταγμένο» τοπίο είτε λόγω παράληψης, είτε από κάποιο ζωηρό πείσμα. Ένας μικρός ναός όπου ψάλλουν σε άλλη γλώσσα∙ ένα πιάτο που μαγειρεύουν εδώ και κάμποσους αιώνες καμιά δεκαριά σπίτια στα περίχωρα, και αυτό το πιάτο δεν είναι η μοναδική μνήμη από τον μακρύ δρόμο μέσα από τα χιονισμένα βουνά, από τα οποία κάποτε αναχώρησαν οι πρόγονοι∙ η φερμένη από μια μακρινή πατρίδα χειροτεχνεία, μερικές λέξεις ακουσμένες στην παιδική ηλικία που οι γείτονες δεν

Νέα έκκληση της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού στον Πρωθυπουργό για την κατά χώραν διατήρηση των αρχαιοτήτων

 

 

Κλείνει ένας χρόνος από την απόφαση της Αττικό Μετρό να διακόψει τις εργασίες κατασκευής του σταθμού Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη με την κατά χώρα διατήρηση των αρχαιοτήτων. Στο χρονικό αυτό διάστημα και παρά τις εξαγγελίες ότι με τη λύση της απόσπασης και επανατοποθέτησης των αρχαιοτήτων θα τεθεί σε πλήρη λειτουργία η γραμμή του μετρό τον Απρίλιο του 2023, οι καθυστερήσεις που σημειώνονται είναι τεράστιες και δεν συνάδουν με τις κατά καιρούς ημερομηνίες που ανακοινώνονται σε σχέση με το χρονοδιάγραμμα του έργου.

 

Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Υπουργός Υποδομών κ. Κώστας Καραμανλής, ύστερα από σύσκεψη που έγινε στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας για τα μεγάλα τοπικά έργα, χαρακτήρισε την κατάσταση του μετρό ασφυκτική και επέρριψε την ευθύνη των καθυστερήσεων σε εκείνους που κάνουν προσφυγές, σταματώντας τα έργα. Ανέφερε επίσης ότι τα ασφαλιστικά μέτρα θα εξεταστούν την 4^η Σεπτεμβρίου, προδικάζοντας το αποτέλεσμα, στηριζόμενος προφανώς στην εσφαλμένη ενημέρωση που είχε. Μέχρι σήμερα όμως οι καθυστερήσεις ενός ολόκληρου έτους οφείλονται αποκλειστικά στην Αττικό Μετρό και στην επιλογή της να σταματήσει το έργο τον Σεπτέμβριο του 2019, ενώ στο ίδιο διάστημα δεν έχει λάβει ούτε τις απαιτούμενες εγκρίσεις για την απόσπαση και επανατοποθέτηση των αρχαιοτήτων. Πώς μπορεί λοιπόν να μας διαβεβαιώσει για το χρονοδιάγραμμα των απαιτούμενων εγκρίσεων που θα απαιτηθούν για τις επόμενες αποσπάσεις ή και καταστροφές αρχαιοτήτων, πέρα βέβαια από τον χρόνο που θα αποδειχθεί αναγκαίος για την κατασκευή του σταθμού; Σημειώνουμε επίσης ότι μέχρι στιγμής δεν έχει δημοσιοποιηθεί ένα αναλυτικό και επικαιροποιημένο χρονοδιάγραμμα που θα βοηθούσε στην όλη

Γεώργιος Καστριώτης

Βιβλίο για τον Γεώργιο Καστριώτη (Σκεντέρμπεη):
Το βιβλίο με τίτλο «Ἐπιτομή τῆς ἱστορίας Γεωργίου τοῦ Καστριώτου, τοῦ ἐπονομασθέντος Σκεντέρμπεη, βασιλέως τῆς Ἀλβανίας, μεταφρασθεῖσα ἐκ τοῦ γαλλικοῦ, μετά προσθήκης τοῦ γεννεαλογικοῦ καταλόγου τῶν Ὀθωμανῶν Σουλτάνων συνερανισθέντος παρά τοῦ σοφωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Εὐγενίου τοῦ Βουλγάρεως», ετυπώθη και εκυκλοφόρησε στην Μόσχα, από τον N. S. Vsevolovski, το 1812. Ήταν σε σχήμα 8ο, και είχε 351 σελ.

Ήταν περιληπτική μετάφραση του έργου του Duponcet, στην οποία έχουν παρεμβληθεί κάποιες λεπτομέρειες και λόγοι του Έλληνα ήρωα, εκ Καστοριάς (> Καστοριώτης, Καστριώτης), προς τους στρατιώτες του (θεωρούνται φανταστικοί).