Κέιτ Σο­πέν (Kate Chopin): Ὁ ἀρ­γό­σχο­λος

 

planodion on 5 Φεβρουάριος 2026 Κέιτ Σο­πέν (Kate Chopin) Ὁ ἀρ­γό­σχο­λος (An Idle Fellow) ΙΜΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ. Στό τέ­λος αὐ­τῶν τῶν χρό­νων εἶ­μαι πο­λύ κου­ρα­σμέ­νη· ἔχω με­λε­τή­σει στά βι­βλία τίς γλῶσ­σες τῶν ζων­τα­νῶν κι ἐκεί­νων πού ὀνο­μά­ζου­με νε­κρές. Νω­ρίς, στή φρε­σκά­δα τοῦ πρωϊνοῦ, βυ­θι­ζό­μουν με­λε­τών­τας τά βι­βλία, ἀλ­λά καί κα­θ’ ὅλη τήν ἡμέ­ρα ὅσο ἔλαμ­πε ὁ ἥλιος· καί τή νύ­χτα, ὅταν ἦταν ἀστε­ρό­εσ­σα, ἄνα­βα τή λάμ­πα τοῦ λα­διοῦ κι ἔπε­φτα στή με­λέ­τη. Τώ­ρα ὁ νοῦς μου εἶ­ναι ἐξαν­τλη­μέ­νος κι ἐπι­θυ­μῶ ν’ ἀνα­παυ­θῶ.        Θα κα­θί­σω ἐδῶ, στό κα­τώ­φλι, πλάι στόν φί­λο μου τόν Πώλ. Εἶ­ναι ἀρ­γό­σχο­λος τύ­πος, κρα­τών­τας τά χέ­ρια του σταυ­ρω­μέ­να. Γε­λά­ει ὅταν τόν κα­τσα­διά­ζω, καί μέ μιά του κί­νη­ση μέ προ­στά­ζει νά σω­πά­σω. Ἔχει στή­σει αὐ­τί στό τρα­γού­δι τῆς τσί­χλας πού ἔρ­χε­ται ἀπό πέ­ρα ἐκεῖ, ἀπό τή θαμ­πή σκιά τῆς μη­λιᾶς. Μοῦ λέ­ει πώς ἡ τσί­χλα τρα­γου­δά­ει πα­ρα­πο­νε­μέ­να. Ψά­χνει τό ταί­ρι της πού ἦταν μα­ζί του τήν πε­ρα­σμέ­νη ἄνοι­ξη καί πα­ρέα οἱ δυό τους ἔχτι­σαν τή φω­λιά. Δέν θἄ­χει ἄλ­λο ταί­ρι. Θά τόν κα­λεῖ ὥς τή στιγ­μή πού τό τρα­γού­δι τοῦ ἀγα­πη­μέ­νου της θ’ ἀκου­στεῖ, κα­θώς ἔρ­χε­ται σ’ ἐκεί­νην μέ σβελ­τά­δα, πε­τών­τας πά­νω ἀπό δά­ση καί χω­ρά­φια.        Ὁ Πώλ εἶ­ναι πα­ρά­ξε­νος τύ­πος. Κοι­τά­ζει βα­ριε­στη­μέ­να ἕνα λευ­κό ἀφρᾶ­το σύν­νε­φο πού τσου­λά­ει νω­χε­λι­κά στήν ἄκρη τοῦ γα­λα­νοῦ οὐ­ρα­νοῦ.        Γυρ­νά­ει τήν πλά­τη σέ μέ­να καί στά λό­για μέ τά ὁποῖα ἤθε­λα νά τοῦ μά­θω πῶς νά ρου­φή­ξει τή μυ­ρω­διά τοῦ τρι­φυ­λιοῦ ἀπ’ τόν ἀγρό καί τό βα­ρύ ἄρω­μα τῶν τριαν­τά­φυλ­λων ἀπό τό φρά­χτη.        Ση­κω­νό­μα­στε ἀπό τό κα­τώ­φλι καί κα­τη­φο­ρί­ζου­με ἀν­τά­μα τήν γλυ­κειά πλα­γιά τοῦ λό­φου· περ­νᾶ­με τή μη­λιά καί τόν φρά­χτη μέ τίς τριαν­τα­φυλ­λιές· περ­πα­τᾶ­με κα­τά μῆ­κος τοῦ χω­ρα­φιοῦ ὅπου φυ­τρώ­νει στά­ρι. Κα­τε­βαί­νου­με στούς πρό­πο­δες τῆς ἤπιας πλευ­ρᾶς ἐκεῖ ὅπου ζοῦ­νε ἄν­τρες, γυ­ναῖ­κες καί παι­διά.        Ὁ Πώλ εἶ­ναι πα­ρά­ξε­νος τύ­πος. Κοι­τά­ζει τά πρό­σω­πα τῶν ἀν­θρώ­πων πού μᾶς προ­σπερ­νοῦν. Μοῦ λέ­ει πώς στό βλέμ­μα τους δια­βά­ζει τήν ἱστο­ρία τῆς ψυ­χῆς τους. Γνω­ρί­ζει τούς ἄν­τρες, τίς γυ­ναῖ­κες καί τά μι­κρά παι­διά, ἀλ­λά καί τό για­τί κοι­τά­ζουν μ’ ἐκεῖ­νον ἤ τόν ἄλ­λον τρό­πο. Γνω­ρί­ζει τούς λό­γους πού τούς κά­νουν νά τρι­γυ­ρί­ζουν δῶ­θε-κεῖ­θε, νά πη­γαι­νο­έρ­χον­ται. Νο­μί­ζω πώς μέ τόν φί­λο μου τόν Πώλ θά βα­δί­σω σ’ ἕναν χῶ­ρο ἀνά­με­σα στόν κό­σμο. Εἶ­ναι πο­λύ σο­φός, γνω­ρί­ζει τή γλώσ­σα τοῦ Θε­οῦ, τήν ὁποία ἐγώ δέν ἔμα­θα πο­τέ. Πη­γή: American Literature / Short Stories: https://​ame​rica​nlit​erat​ure.​com/​author/​kate-​chopin/​short-​story/​an-​idle-​fellow/ Τό δι­ή­γη­μα «An Idle Fellow» γρά­φθη­κε καί δη­μο­σιεύ­θη­κε γιά πρώ­τη φο­ρά τό 1893, στό πε­ριο­δι­κό Harper’s Young People τήν 7η Νο­εμ­βρί­ου 1893. Κέιτ Σο­πέν (Kate Chopin) (1850-1904). Τό πραγ­μα­τι­κό της ὄνο­μα ἦταν Katherine O’ Flaherty. Ἀμε­ρι­κα­νί­δα συγ­γρα­φέ­ας γαλ­λο­κα­να­δι­κῆς καί ἰρ­λαν­δι­κῆς κα­τα­γω­γῆς. Ἔγρα­ψε δι­η­γή­μα­τα γιά παι­διά καί ἐνη­λί­κους. Ση­μαν­τι­κό­τε­ρα ἔρ­γα της θε­ω­ροῦν­ται οἱ συλ­λο­γὲς δι­η­γη­μά­των της Bayou Folk (1894) καί A night in Acadie (1897) κα­θώς καί τό μυ­θι­στό­ρη­μα The Awakening (1899) – με­τα­φρα­σμέ­νο καί στά ἑλ­λη­νι­κά. Θε­ω­ρεῖ­ται ἀπό κά­ποιους πρό­δρο­μος τῶν φε­μι­νι­στριῶν συγ­γρα­φέ­ων τοῦ 20οῦ αἰ­ώ­να. Γε­νι­κό­τε­ρα στό ἔρ­γο της δί­νει ἔμ­φα­ση στή ζωή τῶν γυ­ναι­κῶν καί στόν διαρ­κῆ ἀγώ­να τους νά δη­μιουρ­γή­σουν τή δι­κή τους ταυ­τό­τη­τα στήν κοι­νω­νία τοῦ Νό­του τῶν ΗΠΑ στά τέ­λη τοῦ 19ου αἰ­ώ­να. Με­τά­φρα­ση ἀπό τά ἀγ­γλι­κά: Να­τά­σα Ζα­χα­ρο­πού­λου (1961): Σπού­δα­σε Δη­μο­σιο­γρα­φία. Πρω­το­εμ­φα­νί­στη­κε μέ τή συλ­λο­γή ποι­η­μά­των Νά σ’ ἔχω (1995) καί τή συλ­λο­γή δι­η­γη­μά­των Κι ἄς μέ τα­ξι­δεύ­εις ὅπου (1995). Τε­λευ­ταῖα της βι­βλία: Πρό­σω­πα στό Νε­ρό (Μυ­θι­στό­ρη­μα, 2013) & Πε­τών­τας μ’ ἕνα drone (Δι­η­γή­μα­τα, 2019). Ποι­ή­μα­τα, δι­η­γή­μα­τα καί με­τα­φρά­σεις της δη­μο­σιεύ­ον­ται σέ ἔν­τυ­πα καί ἠλε­κτρο­νι­κά πε­ριο­δι­κά. Ση­μαν­τι­κὴ ἐ­νη­με­ρω­ση γιὰ τὴν πο­ρεί­α τοῦ ἱ­στο­λο­γί­ου: Δεῖ­τε ἐ­δῶ: Γιάν­νης Πα­τί­λης: Πλα­νό­δι­ον – Ἱ­στο­ρί­ες Μπον­ζάι. Στρο­φή .