Η «Ημέρα των Γυναικών» δεν είναι «Ημέρα κατά των ανδρών»

Η «Ημέρα των Γυναικών» δεν είναι «Ημέρα κατά των ανδρών»…Τούτου δοθέντος, δεν απαγορεύεται να γελάμε με ό,τι αστείο λέγεται  ή εξωτερικεύεται από το ένα μέρος εναντίον του άλλου….

Απενοχοποιούμε  επομένως το χιούμορ και προχωρούμε στα περαιτέρω , με σειρά γυναικοφιλικών ανεκδότων και κουϊζ…..

 - Τι κάνει ο άντρας όταν η γυναίκα του φθάνει σε οργασμό;

 - Φυλάει τα παιδιά στο σπίτι...

- Οι άντρες είναι υπέρ των προγαμιαίων σχέσεων...

- Μέχρι να αποκτήσουν κόρη...

 - Πως θα πνίξεις έναν άντρα;

- Κόλλησε ένα πορνοπεριοδικό στον πάτο της πισίνας..

- Πως μπορείς να νευριάσεις τον άντρα σου, όταν κάνεις σεξ;

- Τον φωνάζεις να 'ρθει μέσα στο δωμάτιο..

- Γιατί οι άντρες τελειώνουν τόσο γρήγορα;

- Για να τρέξουν να το πουν στον φίλο τους.....

ΠΩΣ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΤΡΑΣ , ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ...

Ένας άντρας με πολλές γυναίκες = γόης.

Μια γυναίκα με πολλούς άντρες = πουτάνα

H NIKH THΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ

Γι αυτό το υπέροχο έργο, γράφουν πολλά εγκωμιαστικά, που όμως ανήκουν στη σφαίρα του αφηρημένου : Γιατί πέραν όσων της αποδίδονται η Νίκη της Σαμοθράκης έχει μια απολύτως συγκεκριμένη ιδιότητα, δηλαδή να παράγει  την πιο πειστική ψευδαίσθηση  της κίνησης ενώ είναι απολύτως γειωμένη στο χώρο :  Ιδιαίτερα όταν πρωτοσυναντάς και μάλιστα  υπό γωνία το άγαλμα,  νομίζεις, για ένα χρόνο dt,  ότι είναι σε φάση φυγής….

Δεν έχω δει τα αγάλματα όλου του κόσμου ούτε καν όλα τα ελληνικά ή όσα φιλοξενούνται στην Αττική… Όμως από όσα έχω δει  η Νίκη της Σαμοθράκης είναι το πιο εκστασιογόνο.

Κι αυτό είναι κάτι, που με βάζει σε σκέψεις σχετικά με τη χρονολόγησή του :  Είναι δυνατόν να θεωρείται από τους ερευνητές ως  άγαλμα του 190 πΧ, δηλαδή μια εικοσαετία πριν την  οριστική κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους; Είναι δυνατόν αυτή η λαμπρή και μεγαλειώδης έμπνευση του άγνωστου Καλλιτέχνη να ευδοκίμησε σε ένα περιβάλλον παρακμιακό και ηττοπαθές;

Στοιχεία δεν έχω και δεν μπορώ να εκφέρω αντίρρηση σε μεθόδους χρονολόγησης όπως αυτή του ραδιενεργού άνθρακα, όμως κρατάω  την συγκεκριμένη επιφύλαξη.  Κατά τα άλλα, αναρωτιέμαι πόσοι θα είναι  οι τυχεροί που θα δουν τη ΝΙΚΗ, καθώς θα φιλοξενηθεί στο Παρίσι, στο Λούβρο,  στα πλαίσια μιας νέας έκθεσης με τίτλο «Νίκη της Σαμοθράκης, ανακαλύπτοντας εκ νέου ένα αριστούργημα», η οποία θα διαρκέσει έως τις 15 Ιουνίου.

Εν όψει : Από τη  μεταφορά της ΝΙΚΗΣ στο Παρίσι, 1864   

Eκδόσεις Συναδέλφων, εγκαίνια

Περιποίηση(ς) άνευ παραποίησης

Σκά­φαν­δρο στὸ πα­γω­νὶ ἤ Ἕ­νας βα­θὺς ἄν­θρω­πος

της  Νατάσας Κεσμέτη 

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ νὰ τὰ σπρώ­ξει πέ­ρα καὶ τὰ θυ­μᾶ­ται κα­τα­λε­πτῶς ὅ­λα ἐ­κεῖ­να, ὁ Φύ­λα­κας βρί­σκει μιὰ γω­νιὰ καὶ κλαί­ει. Εἶ­ναι βέ­βαι­α Κα­λύ­μνιος. Ἐ­κεῖ κυ­ρί­ως δί­νουν τό­σο σπά­νια ὀ­νό­μα­τα σὰν αὐ­τὸ τοῦ Σκευ­ο­φύ­λα­κα.

       Ὅ­ταν ὁ πό­νος κά­πως ξε­θυ­μά­νει κι ὁ θυ­μὸς κα­τα­λα­γιά­σει ἀρ­κε­τά, ὁ Φύ­λα­κας σκέ­φτε­ται τὸ σῶ­μα τῆς ἀ­γά­πης του, τὸν τρό­πο ποὺ χα­μη­λώ­νει τὰ βλέ­φα­ρα, τὸν ἀρ­γὸ βη­μα­τι­σμό της, τοὺς ἀ­να­στε­ναγ­μούς της, ὅ­ταν τὴν ἀγ­κα­λιά­ζει βα­θιὰ καὶ μπο­ρεῖ πιὰ νὰ ἀ­να­πνεύ­σει ἐ­λεύ­θε­ρα ὣς τὴν ἑ­πό­με­νη κρί­ση. Οἱ ἀ­να­στε­ναγ­μοί της τὸν βε­βαι­ώ­νουν πὼς εἶ­ναι ἐ­πι­θυ­μη­τός, κι ἡ ψυ­χή του γε­μί­ζει θαυ­μα­σμὸ γιὰ τὸν ἑ­αυ­τό του ποὺ μπο­ρεῖ νὰ εἶ­ναι τό­σο ἐ­πι­θυ­μη­τός. Ἐ­νῶ εἶ­ναι ἐν­τε­λῶς στραμ­μέ­νος σ’ αὐ­τήν, εἶ­ναι ταυ­τό­χρο­να στραμ­μέ­νος στὸ ἀ­πο­λαυ­στι­κὸ κα­μά­ρι γιὰ τὸν ἑ­αυ­τό του.

       Γιὰ κάμ­πο­σα χρό­νια, καὶ μά­λι­στα τὰ πιὸ κρί­σι­μα, τὸν Φύ­λα­κα τὸν δι­ώ­χνα­νε ἀ­πὸ παν­τοῦ. Γιὰ τὴν ἀ­κρί­βεια δι­ώ­χνα­νε τοὺς δι­κούς του, χω­ρὶς νὰ κά­νουν ἐ­ξαί­ρε­ση γι’ αὐ­τόν. Ὅ­λοι στὴν οἰ­κο­γέ­νειά του ἦ­σαν κου­ρα­στι­κοὶ καὶ ἀ­νε­πι­θύ­μη­τοι ἄν­θρω­ποι. Ὁ Φύ­λα­κας ἔ­κα­νε ὅ,τι περ­νοῦ­σε ἀ­πὸ τὸ χέ­ρι του νὰ ἱ­κα­νο­ποι­εῖ συγ­γε­νεῖς καὶ ξέ­νους ἔ­τσι ποὺ νὰ κα­τα­φέ­ρει τε­λι­κὰ νὰ ἀ­να­τρέ­ψει τὴν κα­τά­στα­ση, ἀλ­λὰ μά­ται­α. Δὲν μπο­ροῦ­σε νὰ ρί­ξει κα­νέ­να βέ­λο μπρο­στὰ στὰ μά­τια του. Αὐ­τὸ ποὺ σκε­φτό­ταν ἤ ἔ­νι­ω­θε γρα­φό­ταν ἀ­μέ­σως στὸ πρό­σωπό του, κι ὅ­σο ἀ­να­κα­τε­μέ­νο μὲ μιὰν ἀ­νε­ξή­γη­τη ἔκ­φρα­ση συμ­πά­θειας νὰ φα­νε­ρω­νό­ταν, ὁ κα­θέ­νας εὔ­κο­λα μά­θαι­νε τί πραγ­μα­τι­κὰ πί­στευ­ε. Ὅ­ποι­ες προ­σπά­θει­ες καὶ νὰ ἔ­κα­νε, δὲν κα­τά­φερ­νε πα­ρὰ νὰ γί­νει ἀ­κό­μα πε­ρισ­σό­τε­ρο ἀ­νε­πι­θύ­μη­τος. Ἀρ­γὰ ἢ γρή­γο­ρα θὰ τὸν δι­ώ­χνα­νε.

Λάμπος, στο Εναλλακτικό βιβλιοπωλείο

Χρυσή Αυγή, σκέτη Αυγή, Τζίμης Πανούσης, ΚΚΕδοφάγοι και ΚΚΕδόφρονες, ενώ την ίδια ώρα ξαναχτυπά ο Γιάγκος Ράπτης !

Με αφορμή την διαχρονική εξίσωση Πανούσης [Αγγέλακας] Χ αντικουκουέ κριτική + υπεροξείδιο Kasidiarium – xeftilium = kleino to rhma aftodiafhmizomai eis olous tous xronous,  εγράφησαν , πρώτον , το παρακάτω ποίημα του Γιάγκου Ράπτη και το σακάτ’ άρθρο του Γιώργου Ανανδρανιστάκη…

Γ. Ράπτης : ΟΤΑΝ  ΒΑΡΑΣ

Το ΚΚΕ όταν βαράγαν

Εγώ τους έλεγα, «μηδέν άγαν» :

Οι άνθρωποι είναι Κόμμα-ΑΜΕΑ

Φευγάτοι στα  σέα και τα μεα

Τον Τζίμη Πανούση όταν βαράς

Μάλλον  θα  είσαι προβοκατοράς

Ψάχνει  κάτι μερίδες   εξυπνάδες

Με «ολίγη» έκφυλους  παπάδες

Όμως ο λόγος του ενίοτε αστοχά

Με  αστειάκια  μάλλον  αψυχά

Στρέφονται εναντίον κακομοιριασμένων

Σπανίως εναντίον ματσωμένων

Τον ΣΥΡΙΖΑ όταν βαράς

Σου παίζουν  «εδώ ο παράς εκεί ο παράς -

Εδώ δεν είναι σάκκος πυγμαχίας

Φάε τα κόπρανα της εξουσίας»

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΝΑΝΔΡΑΝΙΣΤΑΚΗ (ΑΥΓΗ 3.3.15)

Είναι χρυσαυγίτης ο Τζιμάκος;¨

Όλους όσους, καταρχήν, θύλακας, Σαίξπηρ, λόγω τιμής, σαν Έλληνας

ΟΙΚΟΛΟΓΕΙΝ :  Αισθάνομαι θλίψη που διατήρησα  το  παρακάτω  κείμενο  των ΝΕΩΝ χωρίς ταυτόχρονα να διατηρήσω το όνομα του συντάκτη του…. Πάντως ο τίτλος του είναι : Ο Κ. Χ. Μύρης στη χώρα των ευπρεπιστών και θέμα του είναι οι  άφρονες  που επιχειρούν να καλουπώσουν τη γλώσσα,  αυτόκλητοι και μη εξουσιοδοτημένοι από κάποια ευρύτερη κοινωνική συναίνεση.

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ :

Παρακολουθώ στα Νέα τον καβγά που έχει ανάψει ανάμεσα στον Κώστα Γεωργουσόπουλο και τους καθηγητές Λαμπρόπουλο και Λιάκο· έχει ενδιαφέρον και επί της ουσίας αλλά και σαν καβγάς, γιατί έχει γούστο να βλέπεις πώς βρίζονται (με τέχνη) άνθρωποι πνευματικοί.

Ωστόσο, εγώ, εδώ, πέρα από την ουσία (τα περί εθνικής ταυτότητας) και τη διασκέδαση (το ξεκατίνιασμα των διανοουμένων), εστιάζομαι στα μικρογλωσσικά. Και προσέχω το εξής του Γεωργουσόπουλου (στα Νέα της 1.3.2008):

Εθνικός θεσμός «ο ένδοξος Βυζαντινισμός μας» του Καβάφη, το «γιούχα και πάλι γιούχα των πατρίδων» του Παλαμά, ο Βάρναλης, ο Αναγνωστάκης, ο Μπολιβάρ του Εγγονόπουλου. (Ε, βέβαια, αφού είναι ωραίος ως Έλλην!).

Και παρατηρώ ότι, ασυνείδητα μάλλον, ο αρθρογράφος έχει ευπρεπίσει δυο διάσημους στίχους, από τους διασημότερους της ποίησής μας. Στον Παλαμά το κρούσμα δεν είναι τόσο σοβαρό, πάντως αφού τον βάζουμε σε εισαγωγικά τον στίχο, καλό θα είναι να τον τσεκάρουμε πριν τον γράψουμε. Ο Παλαμάς είχε γράψει «γιούχα και πάλε γιούχα των πατρίδων», όχι πάλι. Είπα, μικρό το κακό κι αν ήταν μόνο αυτό δεν θα έκανα τον κόπο να γράψω.

Το άλλο όμως το βρίσκω πιο σοβαρό. Έχει γράψει γι’ αυτό κι ο Γιάννης ο Χάρης, αλλά ο Χάρης το είχε εντοπίσει το κρούσμα στα κανάλια και στους κοσμικούς, όχι σε γραπτό λόγο και μάλιστα από έναν φιλόλογο περιωπής. Ποιο; Το γλωσσικό σιδέρωμα εννοώ του καημένου του Εγγονόπουλου, στο πνεύμα της γενικευμένης ωσεοπάθειας που μας έχει αλλάξει τον αδόξαστο εδώ και κάμποσα χρόνια, από τότε που τέθηκε εκτός νόμου το «σαν».

Διότι ο Εγγονόπουλος έγραψε: Μπολιβάρ, είσαι ωραίος σαν Έλληνας. Ωραίος σαν Έλληνας, να το ξαναγράψω με μαύρα. Όχι «ως» και όχι «Έλλην»!

Στην Αλκυονίδα, γυναικείοι επί οθόνης οργασμοί του μεσοπολέμου...

Από τις  5 Μαρτίου η New Star θα παρουσιάσει τον πρωτοπόρο του Τσέχικου κινηματογράφου, Gustav Machatý με δύο ταινίες τέχνης που σόκαραν και λογοκρίθηκαν σε Ευρώπη και Αμερική! Με την προβολή των αριστουργημάτων EROTIKON και EKSTASΥ  στοχεύουμε να γνωρίσουν οι φίλοι σινεφίλ από πού ξεκίνησε η πρωτοπορία στον κινηματογράφο της εποχής του ‘30. Πρόκειται για δύο ταινίες που εμπλουτίζονται από υπαινιγμούς και σύμβολα από έναν  σκηνοθέτη,  ο οποίος δεν διστάζει στην Ekstasy να χρησιμοποιήσει γυμνές σκηνές και να περιγράψει με κοντινά πλάνα - στα εκφραστικά μάτια της άγνωστης ακόμα Hedy Lamarr -  έναν από τους πρώτους γυναικείους οργασμούς στη μεγάλη οθόνη.

Το ντεμπούτο της σταρ του Χόλυγουντ Hedy Lamarr η οποία στην Ekstasy (Βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Βενετίας το 1934), υποδύεται μια γυναίκα διψασμένη για έρωτα. Αργότερα τις έδιναν ρόλους ελκυστικών και σαγηνευτικών γυναικών.

Σας επισυνάπτουμε πληροφορίες για τις ταινίες, τον σκηνοθέτη και την πρωταγωνίστρια Hedy Lamarr καθώς και φωτογραφίες.

Παρακάτω θα βρείτε συνδέσμους με φωτογραφίες από κάθε ταινία:

https://plus.google.com/photos/111157498832838723081/albums/6119792069751585409

https://plus.google.com/photos/111157498832838723081/albums/6119791063706296433

3 Μαρτίου «Παγκόσμια Ημέρα Άγριας Ζωής»

ΟΗΕ: «Ήρθε η ώρα να σοβαρευτούμε για το έγκλημα κατά της άγριας ζωής»

Η Παγκόσμια Ημέρα Άγριας Ζωής καθιερώθηκε από το 2013, σε μια προσπάθεια του ΟΗΕ να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει την ανθρωπότητα, αλλά και να πάρει μέτρα προκειμένου να σταματήσει το τεράστιο οργανωμένο έγκλημα που συντελείται με κίνητρο το κέρδος. Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ επέλεξε την 3^η  Μαρτίου ως Παγκόσμια ημέρα, γιατί την ημέρα αυτή, το έτος 1973, υπογράφηκε στην Ουάσιγκτον των Η.Π.Α. η «Σύµβαση για το διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων µε Εξαφάνιση Ειδών Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας» (CITES).

Nεοελληνικός διαφωτισμός

Έκαναν σκόνη και θρύψαλα ιστορία 2.700 ετών

Δεν μπορώ παρά να τους αποκαλέσω καθάρματα. Όχι πως δεν υπάρχουν κι άλλα τέτοια καθάρματα μικρού βεληνεκούς, που παραμορφώνουν  ιδιαίτερα  το αστικό τοπίο εξωτερικεύοντας την  εγωπαθή , κομπλεξική και  ασχημολάγνα διάθεσή τους με τους βανδαλισμούς. Όχι πως δεν υπάρχουν μεγα-καθάρματα που με την ανευθυνότητά τους προκάλεσαν και προκαλούν πολιτιστικές καταστροφές στην Ασία -  π.χ. όπως οι  Αμερικανοί εισβολείς  του 2003 στο Ιράκ, με  την εγκατάλειψη των μουσείων της χώρας στη πλιατσικολογική διάκριση των  εγχώριων λούμπεν στοιχείων…

Αλλά αυτοί, οι Ισλαμοφασίστες, εν ψυχρώ, ως κεραυνός εν αιθρία, επιτίθενται εναντίον του παρελθόντος γιατί θέλουν να το εξαλείψουν , ή γιατί σαν σταλινομουσουλμάνοι που είναι , θέλουν να το ρετουσάρουν…

Άλέξανδρος Στεφανίδης: The letters

October 25 1970.

Dear Alexander,

I have received your picture and I am glad to have a fine looking boy like you. I am a teacher of the second grade in Warwick, New York...

Ἀ­πρί­λιος 16 1971

Dear Alexander,

Χά­ρη­κα ποὺ ἔ­λα­βες τὸ γράμ­μα μου. Δὲν ἔ­χω φω­το­γρα­φί­α τοῦ Ἐμ­πά­ι­αρ Στέ­ητ Μπίλ­ντινγκ, τοῦ ψη­λό­τε­ρου κτι­ρί­ου τοῦ κό­σμου, ἀλ­λά σοῦ στέλ­νω τὸ Ἄ­γαλ­μα τῆς Ἐ­λευ­θε­ρί­ας. Ἂν πο­τὲ ἐ­πι­σκε­φτεῖς τὴ Νέ­α Ὑ­όρ­κη, θὰ τὸ συ­ναν­τή­σεις κα­θὼς θὰ ἔρ­χε­σαι. Εἶ­ναι πο­λὺ με­γά­λο, στὸ κε­φά­λι του μπο­ροῦν νὰ στα­θοῦν σα­ράν­τα ἄν­θρω­ποι... Θὰ ἤ­θε­λα πο­λὺ νὰ ἐ­πι­σκε­φτῶ κά­πο­τε τὴν Ἑλ­λά­δα...

8 Αὐ­γού­στου 1973

Dear Alexander,

Πραγ­μα­τι­κὰ χά­ρη­κα τὸ γράμ­μα σου. Περ­νᾶς ξε­κού­ρα­στες δι­α­κο­πὲς στὴ θά­λασ­σα; Τὶς τε­λευ­ταῖ­ες βδο­μά­δες τα­ξί­δε­ψα στὸ δυ­τι­κὸ τμῆ­μα τῶν ΗΙΙΑ καὶ συγ­κε­κρι­μέ­να στὴν Ἀ­ρι­ζό­να, στὴν Κα­λι­φόρ­νια καὶ στὸ Γκρὰντ Κά­νυ­ον ποὺ τὸ δι­α­σχί­ζει ὁ πο­τα­μὸς Κο­λο­ράν­το...

Yours truly

Your mother

Grace Klees

Ἔ­τσι ἤ κά­πως ἔ­τσι ἄρ­χι­σε καὶ συ­νε­χί­στη­κε ἡ ἀλ­λη­λο­γρα­φί­α τους γιὰ ἑ­πτὰ χρό­νια. Ἐ­κεί­νη μιὰ φι­λάν­θρω­πος κυ­ρί­α ἀ­πὸ τὴν Ἀ­με­ρι­κή, πί­στευ­ε πὼς ἀλ­λη­λο­γρα­φοῦ­σε μ' ἕ­να παι­δὶ ἀ­πὸ κά­ποι­ο ὀρ­φα­νο­τρο­φεῖ­ο στὴν Ἑλ­λά­δα κι ὅ­τι ἐ­κεῖ­νο ἀ­παν­τοῦ­σε μὲ τὴ δι­κή του θέ­λη­ση καὶ σκέ­ψη. Οἱ ἀ­παν­τή­σεις ὅ­μως δὲν ἦ­ταν δι­κές του. Ἦ­ταν κοι­νὲς ὅ­λων των παι­δι­ῶν τοῦ Ἱ­δρύ­μα­τος σὲ κά­θε ἕ­ναν ἀ­πὸ ἐ­κεί­νους τοὺς φι­λάν­θρω­πους, ποὺ κα­τὰ κά­ποι­ον τρό­πο εἶ­χαν υἱ­ο­θε­τή­σει, ἀ­πὸ μα­κριὰ ἕ­να παι­δὶ τοῦ Ὀρ­φα­νο­τρο­φεί­ου, γιὰ νὰ ἐ­πι­κοι­νω­νοῦν μα­ζί του.

Θέατρο σκιών, 1 με 15 Μάρτη

Αναλυτικά το πρόγραμμα των παραστάσεων:

Κυριακή 1/3, 11:00, στο 16^ο Δημοτικό, Τρίτση & Παπανικολάου 2 – Πάτημα, «Τα κατορθώματα του Καραγκιόζη» με τον Άθω Δανέλλη
Κυριακή 1/3, 11:00, στο 3^ο Δημοτικό, Μαραθώνος & Μικράς Ασίας – Συνοικισμός, «Από τη Γη στη Σελήνη» με τον Στάθη Λαγκάδα
Δευτέρα 2/3, 19:00, Αίθουσα εκδηλώσεων Δήμου Χαλανδρίου, Παπάγου 7, 2^ος όρ., «Ο Καραγκιόζης και το ψέμα στον Πασά» με τον «Ψυχραιμία», «O  Ροβέρτος διάβολος» με τον Σωκράτη Κοτσορέ, και συζήτηση με τον συγγραφέα Γιάννη Κιουρτσάκη για το παρελθόν και το μέλλον του Θεάτρου Σκιών
Κυριακή 8/3, 11:00, στο 12^ο Δημοτικό, Ιωαννίνων και Ταϋγέτου – Τούφα-Φραγκοκλησιά, «Ο Γεροδήμος και οι συνωμότες αξιωματικοί» με τον Στάθη Λαγκάδα
Δευτέρα 9/3, 19:00, Αίθουσα εκδηλώσεων Δήμου Χαλανδρίου, Παπάγου 7, 2^ος όρ., «Ο Καραγκιόζης εκπαιδεύεται» με τον Άθω Δανέλλη
Σάββατο 14/3, 18:00, στο 11^ο Δημοτικό, Κρίνων 24 – Πολύδροσο, «Το πανηγύρι του Καραγκιόζη» με τον Τάσο Γεωργίου
Κυριακή 15/3, 11:00, στο 4^ο Δημοτικό, Αριστοφάνους & Σαλαμίνος – Κάτω Χαλάνδρι, «Ο Τρομάρας» του Γ. Βιζυηνού με τον Δον Σάντσο Βουλτσίδη
Κυριακή 15/3, 13:00, ταβέρνα Το κουτούκι, Υψηλάντου 5, «Ο Καραγκιόζης στο New York Athens by night» με τον Δον Σάντσο Βουλτσίδη, παράσταση και ρεμπέτικο γλέντι με ζωντανή ορχήστρα

 Η είσοδος στις παραστάσεις είναι ελεύθερη.

Μοράρου μικρά ζωγραφικά αφηγήματα

  

Μικρά αφηγήματα για τον κόσμο που μας περιβάλλει είναι τα ζωγραφικά έργα του Δημήτρη Μοράρου, που εκθέτει στην γκαλερί του Black Duck, από 3 έως 22 Μαρτίου.

«Απόηχοι από μακρινές εποχές, μύθοι από την μακρινή Ανατολή, την Αρχαία Ελλάδα και τα βάθη της Χριστιανοσύνης. Αναφορές στα φυτά και τα βότανα από τα βουνά και τις πεδιάδες μέχρι τους κήπους μας, τα ανθοδοχεία και την κουζίνα μας.

Πώς εκφράζουμε την όσφρηση με την εικόνα; Πως εικονίζουμε την ευφορία των αισθήσεων, όταν μας κατακλύζουν ευωδίες; Τα έργα τούτα είναι μικρά αφηγήματα για τον κόσμο που μας περιβάλλει.

Το Χημείο απεγνωσμένα ζητάει βοήθεια!

του  Στέλιου Ελληνιάδη

Τέλη του 2008, έγραψα στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία ένα μεγάλο άρθρο για το Χημείο. Οι μαστόροι δούλευαν στο εσωτερικό και το εξωτερικό του μεταμορφώνοντας ένα παραμελημένο, κακοποιημένο και σαραβαλιασμένο κτήριο σε παλάτι, έτσι όπως το είχε σχεδιάσει ο Ερνέστος Τσίλερ πριν από ένα αιώνα. Έχοντας μπει άπειρες φορές στο κτήριο της Φυσικομαθηματικής Σχολής, από τα χρόνια της δικτατορίας, σε συνελεύσεις και καταλήψεις, η εικόνα που είχα στη μνήμη μου δεν υπήρχε πια. Ό,τι είχε προστεθεί είχε αφαιρεθεί. Το κτήριο ήταν όπως το γέννησε η μάνα του, γυμνό και φρέσκο. Ούτε συνθήματα ούτε ραγίσματα. Μόνο τα έδρανα στο αμφιθέατρο και οι πάγκοι των εργαστηρίων είχαν απομείνει στη θέση τους. Πρόσθετα τοιχία και χωρίσματα, ντουλάπες, σωληνώσεις, έπιπλα και σαβούρες, τα πάντα είχαν εξαφανιστεί. Μόνο φρεσκοβαμμένοι τοίχοι, υπέροχες μαρμάρινες σκάλες, περίτεχνα κάγκελα, φωτεινά παράθυρα και καθαρά γυαλιστερά πατώματα αποκάλυπταν ένα εντυπωσιακό μέγαρο άξιο θαυμασμού. Εξωτερικά, άλλαξε όλη η γύρω περιοχή. Ανάμεσα στις κατηφείς πολυκατοικίες, αναδύθηκε το Χημείο σαν μαγική εικόνα. Κι εγώ που μάζευα υπογραφές και έκανα εκκλήσεις στον τότε Γενικό Γραμματέα του Πανεπιστημίου Αθηνών, ένιωσα προς στιγμήν, περιδιαβαίνοντας με τον φωτογράφο τους πελώριους χώρους του μεγάρου, ότι η λειτουργία του θα ξαναζωντάνευε όλη την περιοχή με τη λάμψη του και τις δραστηριότητες που είχαν εξαγγελθεί. 

Αλλά, στην Ελλάδα, μηδέ προ του τέλους μακάριζε.

Κάποτε χάνει η αποικιοκρατία

 ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΟΙΚΟΛΟΓΕΙΝ : Οι ιστορίες με τετραπέρατους Έλληνες που «ταπώνουν» διάφορους ξένους είναι πολυπληθείς, όμως  τέτοιες πρέπει να βγάζουν κι άλλοι λαοί…Για το αληθές της παρακάτω ιστορίας δεν εγγυώμαι, αλλά ας περιοριστούμε στο γεγονός ότι ο καλός νικάει….

Όταν ο Γκάντι μελετούσε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου είχε έναν καθηγητή (Mr. Peters) που  δεν τον συμπαθούσε καθόλου.
Κάποια μέρα, ο Mr. Peters κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματός του, καθόταν στο
εστιατόριο του Πανεπιστημίου όταν ο Γκάντι ήρθε, με τον δίσκο του και κάθησε δίπλα του.
Σοβαρά ενοχλημένος ο υπερόπτης καθηγητής είπε στον Γκάντι:
«Κύριε Γκάντι, δεν γνωρίζετε ότι ένα γουρούνι και ένα περιστέρι δεν κάθονται μαζί κατά τη
διάρκεια του φαγητού τους;»
Και η απάντηση του Γκάντι :.
«Μην ενοχλείσθε κ. καθηγητά, θα πετάξω παραπέρα»,  είπε και  πήγε  σ'
ένα άλλο τραπέζι.
Πράσινος από τα νεύρα του ο Mr. Peters θέλησε να πάρει την ρεβάνς στις επόμενες
εξετάσεις, αλλά ο φοιτητής του απάντησε ορθότατα σε όλες τις ερωτήσεις του.
Τότε ο Mr. Peters του έκανε την παρακάτω ερώτηση:
«Κύριε Γκάντι, τι θα κάνατε αν περπατώντας στον δρόμο βρίσκατε ένα πακέτο γεμάτο
σοφία και ένα άλλο γεμάτο λεφτά; Ποιό από τα δύο θα παίρνατε;»
Χωρίς να πολυσκεφτεί ο Γκάντι τού απάντησε:
«Σίγουρα το πακέτο με τα χρήματα.»
Τότε ο Mr. Peters μ' ένα χαμόγελο γεμάτο ειρωνεία του είπε:
«Αν ήμουν σαν και εσάς θα έπαιρνα αυτό με την σοφία, δεν νομίζετε;»
και ο Γκάντι του απάντησε με απάθεια:
«Ο καθένας παίρνει αυτό που του λείπει.»
Ο Mr. Peters ήδη υστερικός από την απάντηση του φοιτητή του έγραψε στην κόλλα του διαγωνίσματος "Ηλίθιος" και την έδωσε στον Γκάντι.
Ο Γκάντι πήρε την κόλλα του διαγωνίσματος και κάθησε κάτω. Μερικά λεπτά αργότερα πήγε  στον καθηγητή του και του είπε :
«Mr. Peters, υπογράψατε το γραπτό μου, αλλά ξεχάσατε να το βαθμολογήσετε.»

Ο Γάλλος Κηποτέχνης Louis Benech στο Τατόι

Από Δελτίο Τύπου του Συλλόγου Φίλων Κτήματος Τατοΐου:

Με την  χορηγία της αεροπορικής εταιρείας Aegean Airlines έφτασε στην Αθήνα, καλεσμένος του Συλλόγου Φίλων Κτήματος Τατοΐου ο διάσημος Γάλλος κηποτέχνης κ. Louis Benech. Στόχος του Συλλόγου είναι να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατόν, σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού, η μελέτη αποκατάστασης του Ανακτορικού Κήπου Τατοΐου και η ανάδειξή του ως ενός από τους ωραιότερους Μεσογειακούς Κήπους της Αττικής. Όπως είναι γνωστό αυτή την περίοδο ολοκληρώνεται από τη Διεύθυνση Αναστήλωσης Νεώτερων και Σύγχρονων Μνημείων Αττικής του Υπουργείου Πολιτισμού η προμελέτη για την μετατροπή του Ανακτόρου Τατοΐου σε Ιστορικό Μουσείο. Ο Ανακτορικός Κήπος στο Τατόι είναι στενά συνδεδεμένος με το ίδιο το κτίριο του Ανακτόρου, αισθητικά και αρχιτεκτονικά.

Mr. Spock του «Star Trek», σε αγαπήσαμε κάτι λίγο…..

Ο Λέοναρντ Νιμόϊ, που πέθανε προχθές σε ηλικία 83 ετών, δεν ήταν  μεγάλος ηθοποιός, αλλά ήταν σύμβολο. Εκεί , στα τέλη των σίξτις, όταν άρχισε να σκιαγραφείται η εξερεύνηση του διαστήματος  υπερβαίνοντας τους  όρους  του  Ιουλίου Βερν, ο Νιμόϋ πρόσφερε μια εικόνα διαφοροποιημένης ψυχοσύνθεσης από αυτή ενός κυβερνήτη μαχητικού αεροπλάνου. Είχε κάτι το απόκοσμο αλλά δεν ήταν ένα τερατάκι όπως ο Ε.Τ, είχε υψηλή αλλά όχι απρόσιτη νοημοσύνη, ήταν μέσα κι έξω από τα ανθρώπινα. Σε μια εποχή εκρηκτικής (αλλά και άκριτης ) τεχνολογικής προόδου, ο κόσμος της νεολαίας πίστεψε σε έναν εξωγήϊνο Βάσκο Ντε Γκάμα και  αγκάλιασε το παράδοξο της εμφάνισης και συμπεριφοράς του που υπαινισσόταν κάτι – όπως μια  νέα ζωή πέρα από τις υπαρκτές στενότητες του χώρου και του χρόνου...

Ο Mr. Spock της θρυλικής σειράς επιστημονικής φαντασίας «Star Trek»,ήταν σκηνοθέτης, τραγουδιστής, ποιητής και φωτογράφος , γεννήθηκε στη Βοστόνη και ασχολήθηκε με την υποκριτική σε νεαρή ηλικία. Ως φλεγματικός εξωγήινος, αξιωματούχος-συγκυβερνήτης του  φανταστικού διαστημόπλοιου «Enterprise», πρέπει να πυροδότησε τις εικονοποιϊες πολλών ευφάνταστων, ιδιαίτερα μάλιστα όσων   ασχολούντο με τις εξωγήϊνες υποθέσεις.. Ο χαρακτήρας του Spock βραβεύθηκε ως ένας από τους 50 κορυφαίους τηλεοπτικούς, ενώ χάρισε στον Νίμοϊ τρεις τιμητικές υποψηφιότητες για βραβεία Emmy. 

ΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΣΤΗ ΣΧΙΖΑΚΗ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
27 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 9μμ
Ο Ορίζοντας Γεγονότων, με χαρά φιλοξενεί  τον Κωστή Σχιζάκη, στο χώρο του, Κεραμεικού 88. 

Ο δημιουργός του Μουσείου Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου και όχι μόνο, θα μας δείξει ένα κόσμο μέσα απ' τη δική του ματιά σε μια φιλική συζήτηση. Πιστεύουμε να’ μαστε καλοί οικοδεσπότες όπως και κείνος όταν φιλοξένησε την ομαδική έκθεση του Ορίζοντα Γεγονότων «Αόρατα Νησιά» τον Νοέμβριο του ΄14 στο Ηράκλειο, πάντα με τη δική σας βοήθεια.
Μια επιτυχημένη παρουσίαση, με την φροντίδα του ζεύγους Ειρήνης και Κωστή Σχιζάκη, οι οποίοι πρότειναν και Κρήτες καλλιτέχνες να συμμετέχουν στην έκθεση μεγαλώνοντας την ομάδα μας και δημιουργώντας τη ζεστή ατμόσφαιρα του χώρου του Μουσείου. Αυτή με τη σειρά της άνοιξε τον κύκλο της Κρήτης με συνέχεια στο Ρέθυμνο ως τις αρχές της Άνοιξης και μετά στα Χανιά..