Δημήτρης Μπαλτᾶς: Λύτρωση

 

By planodion on 3 Μάρτιος 2026 Δημήτρης Μπαλτᾶς Λύ­τρω­ση Ο ΙΣΧΝΟ ΦΩΣ τῆς θο­λῆς κί­τρι­νης λάμ­πας φώ­τι­ζε τὸ ἀνή­λια­γο ἡμι­υ­πό­γειο. Ἐκ­κω­φαν­τι­κὴ ἡ ἠχὼ τοῦ συρ­μοῦ κα­τέ­κλυ­ζε τὸ στε­νό τῆς Κα­ψά­λη. Ὁ Σ. κα­θό­ταν στὸ γρα­φεῖο ὁλο­κλη­ρώ­νον­τας ἕνα γράμ­μα. Μό­λις τὸ τε­λεί­ω­σε, τὸ ὑπέ­γρα­ψε «Μὲ αἰ­ώ­νια πί­στη. Εὐ­γνώ­μων, Σ. 8 Νο­εμ­βρί­ου 2013» καὶ τὸ ἔκλει­σε σὲ ἕναν κί­τρι­νο φά­κε­λο χω­ρὶς νὰ συμ­πλη­ρώ­σει τὴ θέ­ση τοῦ ἀπο­στο­λέα. Φό­ρε­σε τὸ γκρὶ παλ­τό του καὶ βγῆ­κε βια­στι­κὰ ἀπ’ τὸ δω­μά­τιο. Πῆ­ρε τὸν δρό­μο γιὰ τὴ Μαι­ζῶ­νος. Στὸ τα­χυ­δρο­μεῖο πε­ρί­με­νε στὴν οὐ­ρά. Ὅταν βγῆ­κε, ἔρι­χνε ψι­λό­βρο­χο καὶ εἶ­χε συν­νε­φιά­σει, σή­κω­σε τὸν για­κά του καὶ προ­χώ­ρη­σε ὣς τὴν πλα­τεῖα Ὄλ­γας. Στὸ γω­νια­κὸ πε­ρί­πτε­ρο κον­το­στά­θη­κε κοι­τῶν­τας τοὺς τί­τλους τῶν ἐφη­με­ρί­δων. «ΣΤΥ­ΓΕ­ΡΟ ΕΓ­ΚΛΗ­ΜΑ ΣΤΗΝ ΚΑ­ΠΟ­ΔΙ­ΣΤΡΙΟΥ. 22ΧΡΟ­ΝΗ ΣΚΟ­ΤΩ­ΣΕ ΤΗ ΜΗ­ΤΕ­ΡΑ ΤΗΣ ΚΑ­ΤΑ­ΦΕΡ­ΝΟΝ­ΤΑΣ ΤΗΣ 18 ΜΑ­ΧΑΙ­ΡΙΕΣ ΣΤΟ ΣΤΗ­ΘΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΙ­ΜΟ». Πῆ­ρε τὴν ἐφη­με­ρί­δα καὶ χώ­θη­κε στὸ πρῶ­το κα­φε­νεῖο ποὺ βρῆ­κε, ἐπὶ τῆς Κο­ρίν­θου στὴ δια­σταύ­ρω­ση μὲ τὴν Κο­λο­κο­τρώ­νη. Τί­να­ξε τὸ παλ­τό του καὶ κά­θι­σε. — Κα­λη­μέ­ρα, τί νὰ σᾶς φέ­ρω; — Ἕναν ἑλ­λη­νι­κό, δι­πλό, σκέ­το. Διά­βα­σε τὸ ρε­πορ­τάζ. «Κα­τὰ τὴν ἀπο­λο­γία της ἡ 22χρο­νη ἰσχυ­ρί­στη­κε ὅτι ἡ μη­τέ­ρα της ἦταν ἀλ­κο­ο­λι­κὴ καὶ αὐ­ταρ­χι­κὴ μὲ ὁλο­έ­να καὶ πιὸ συ­χνὰ ξε­σπά­σμα­τα βί­ας στὴν ἴδια καὶ τὸν ἀδερ­φό της. Πα­ράλ­λη­λα τὴν ὑπο­χρέ­ω­νε νὰ κά­νει ὁποια­δή­πο­τε δου­λειὰ ἢ θε­λή­μα­τα, τῆς ἔπαιρ­νε τὰ λε­φτὰ καὶ τὴν ξυ­λο­κο­ποῦ­σε. Πα­ρα­δέ­χτη­κε ὅτι τὴ δο­λο­φό­νη­σε ἐν βρα­σμῷ. Φῶς στὴν ὑπό­θε­ση ἀνα­μέ­νε­ται νὰ ρί­ξει ἡ ἀπο­λο­γία τοῦ με­γα­λύ­τε­ρου ἀδερ­φοῦ τῆς δρά­στι­δος, τὰ ἴχνη τοῦ ὁποί­ου ὅμως δὲν ἔχουν ἐν­το­πι­στεῖ ἀπὸ τὶς Ἀρ­χές. Σύμ­φω­να μὲ πλη­ρο­φο­ρί­ες, ὁ ἀδερ­φὸς τῆς 22χρο­νης εἶ­χε ἐξα­φα­νι­στεῖ με­τὰ ἀπὸ ἕνα βί­αιο καυ­γὰ μὲ τὴ μη­τέ­ρα του.» Ὁ Σ. βγαί­νον­τας ἀπὸ τὸ κα­φε­νεῖο πε­ρι­πλα­νή­θη­κε γιὰ ὥρα καὶ κά­θι­σε στὰ σκα­λιά τῆς Γε­ρο­κω­στο­πού­λου. Κοί­τα­ξε τὸν οὐ­ρα­νό, τὰ σύν­νε­φα εἶ­χαν δια­λυ­θεῖ, ἡ ψι­λὴ βρο­χὴ εἶ­χε στα­μα­τή­σει ἐδῶ καὶ ὥρα. Μιὰ ἀχτί­δα ἥλιου φώ­τι­ζε δει­λὰ τὸ πρό­σω­πό του. Ἡ σκο­τει­νιὰ ἔφευ­γε... Πρώτη δημοσίευση: περ. @up. Περιοδι­κὴ ἔκδο­ση Πα­νεπι­στη­μίου Πα­τρῶν, ἀρ. 24, Σεπτέμ­βριος-Ὀ­κτώ­βριος 2025. Τὸ πεζὸ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ τρία ποὺ προ­κρί­θηκαν ὡς τὰ καλύ­τερα στὸν δια­γωνι­σμὸ μι­κροα­φηγή­ματος τοῦ περιοδικοῦ, τὸν Ἰούνιο τοῦ 2025, σὲ συνερ­γα­σία μὲ τὸ Ἱ­στο­λο­γίο μας, μὲ θέμα «Συνέβη στὴν Πάτρα». Μπαλτᾶς Δημήτρης.Υποψή­φιος διδά­κτωρ στὸ Τμῆ­μα Φι­λο­λο­γί­ας τοῦ Πα­νε­πιστη­μίου Πα­τρών. Ση­μαν­τι­κὴ ἐ­νη­με­ρω­ση γιὰ τὴν πο­ρεί­α τοῦ ἱ­στο­λο­γί­ου: Δεῖ­τε ἐ­δῶ: Γιάν­νης Πα­τί­λης: Πλα­νό­δι­ον – Ἱ­στο­ρί­ες Μπον­ζάι. Στρο­φή .