Ζήσης Σαρίκας: Τὸ ρὸκ συγ­κρό­τη­μα

 

planodion on 15 Μάρτιος 2026     Ζήσης Σαρίκας (Ἀφιέρωμα 17/22) Τὸ ρὸκ συγ­κρό­τη­μα Ο ΘΡΥΛΙΚΟ ρὸκ συγ­κρό­τη­μα κα­τα­δέ­χτη­κε ἐπί τέ­λους νὰ ἐπι­σκε­φτεῖ τὴ χώ­ρα μας. Μό­νο γιὰ μία πα­ρά­στα­ση, στὴν πρω­τεύ­ου­σα. Ἔγι­νε με­γά­λος ντό­ρος. Ὅλοι, ἀπὸ πε­νην­τά­ρη­δες καὶ κά­τω, ἀκό­μη κι ἡ κου­τσὴ Μα­ρία, θέ­λαν νὰ βροῦν ἕνα εἰ­σι­τή­ριο καὶ χρό­νο γιὰ νὰ πᾶ­νε. Τέ­τοιο γε­γο­νὸς μό­νο μιὰ φο­ρὰ στὰ ἑκα­τὸ χρό­νια γί­νε­ται.        Τὰ πέν­τε ἕξι αὐ­τὰ ξε­μαλ­λια­σμέ­να, κα­κο­μού­τσου­να σκέ­λε­θρα, ποὺ μό­νο μὲ κο­κα­ΐ­νη τρέ­φον­ταν, εἶ­χαν μα­ζέ­ψει ἀμύ­θη­τα πλού­τη καὶ προ­νό­μια γυρ­νῶν­τας τὴν ὑφή­λιο ὅλη. Ἀπ' τὴν ἀρ­χὴ τῆς κα­ριέ­ρας τους ξέ­ραν τί θὰ πεῖ δια­φή­μι­ση καὶ μά­να­τζμεντ, ἐμ­πό­ριο κι ἐπι­χεί­ρη­ση. Που­λοῦ­σαν ἐξέ­γερ­ση κι ἀμ­φι­σβή­τη­ση μὲ βά­ση δύο μο­χλοὺς ποὺ ἀκρι­βῶς κι­νοῦ­σαν τὸ κα­τε­στη­μέ­νο στὸ ὁποῖο αὐ­τοὶ δῆ­θεν ἐναν­τιώ­νον­ταν: τὸ χρῆ­μα καὶ τὸ ἐμ­πό­ρευ­μα.        Μὰ τί τοὺς νοιά­ζουν ὅλα αὐ­τὰ τοὺς πα­θια­σμέ­νους ὀπα­δοὺς καὶ τὰ νυμ­φί­δια; Τὸ μό­νο ποὺ ἀπο­ζη­τοῦν εἶ­ναι – ἐκτό­νω­ση. Πηγή: Ζή­σης Σα­ρί­κας, Μα­κριὰ ἀπ’ τὸν κό­σμο, καὶ ἄλ­λα κεί­με­να, Πα­νο­πτι­κόν, 2008. Γιὰ τὸ ἀ­φι­έ­ρω­μα δεῖ­τε τὴν Εἰ­σα­γω­γή: Γιάν­νης Πα­τί­λης: «Ζή­σης Σα­ρί­κας. Ἕνας ὀξὺς ἐλευ­θε­ρια­κὸς πα­ρα­τη­ρη­τὴς τῆς νε­ο­ελ­λη­νι­κῆς πραγ­μα­τι­κό­τη­τας» Ζή­σης Σα­ρί­κας (Θεσ­σα­λο­νί­κη, 1953). Σπού­δα­σε Nε­ο­ελ­λη­νι­κὴ Φι­λο­λο­γία καὶ Φι­λο­σο­φία στὴ Φι­λο­σο­φι­κὴ Σχο­λὴ τοῦ Ἀρι­στο­τε­λεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θεσ­σα­λο­νί­κης. Εἶ­ναι συγ­γρα­φέ­ας, με­τα­φρα­στὴς καὶ ἐπι­με­λη­τὴς ἐκ­δό­σε­ων. Ἔγρα­ψε τὰ βι­βλία: Μῦ­θοι τῆς τε­χνο­λο­γί­ας (Ἐκ­δο­τι­κὴ Θεσ­σα­λο­νί­κης, 1987), Ψί­χου­λα: μι­κρὰ πε­ζά (Νη­σῖ­δες, 1998· Πα­νο­πτι­κόν, 2008), Τὸ ὅρα­μα τοῦ ὑπε­ράν­θρω­που: μιὰ ἑρ­μη­νεία τοῦ ἔρ­γου τοῦ Φρίν­τριχ Νί­τσε «Ἔ­τσι μί­λη­σε ὁ Ζα­ρα­τού­στρα» (Νη­σῖ­δες, 2003· Βά­νιας, 2008· Πα­νο­πτι­κόν, 2014), Μα­κριὰ ἀπ' τὸν κό­σμο (Πα­νο­πτι­κόν, 2008), Ἀν­θρώ­πι­νες σκιές (Πα­νο­πτι­κόν, 2012), Κυ­ρια­κὴ ρε­πό (Ἑστία, 2014). Ἔχει με­τα­φρά­σει στὰ ἑλ­λη­νι­κὰ τὸ σύ­νο­λο τοῦ φι­λο­σο­φι­κοῦ ἔρ­γου τοῦ Φρίν­τριχ Νί­τσε, ἔρ­γο ποὺ δι­ήρ­κε­σε εἴ­κο­σι χρό­νια, κα­θὼς καὶ ἔρ­γα τῶν Ντιν­τε­ρό, Μπα­κού­νιν, Στίρ­νερ, Φρόϊντ, Φου­κό, Μπον­τρι­γιάρ, Κα­στο­ριά­δη, Κοϊ­ρὲ καὶ τῶν στο­χα­στῶν τῆς Σχο­λῆς της Φραν­κφούρ­της. Ὑπῆρ­ξε διευ­θυν­τὴς τῆς σει­ρᾶς ἀρ­χαί­ων Ἑλ­λή­νων συγ­γρα­φέ­ων στὶς ἐκ­δό­σεις Ἐξάν­τας, κα­θὼς καὶ τοῦ βρα­χύ­βιου ἐκ­δο­τι­κοῦ οἴ­κου τοῦ Ἀρι­στο­τε­λεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θεσ­σα­λο­νί­κης. Τὸν Νο­έμ­βριο τοῦ 2016 τι­μή­θη­κε ἀπὸ τὴν Ἑται­ρεία Συγ­γρα­φέ­ων μὲ τὸ βρα­βεῖο "Δι­δῶ Σω­τη­ρί­ου" γιὰ τὸ σύ­νο­λο τοῦ ἔρ­γου του. Ση­μαν­τι­κὴ ἐ­νη­με­ρω­ση γιὰ τὴν πο­ρεί­α τοῦ ἱ­στο­λο­γί­ου: Δεῖ­τε ἐ­δῶ: Γιάν­νης Πα­τί­λης: Πλα­νό­δι­ον – Ἱ­στο­ρί­ες Μπον­ζάι. Στρο­φή .