Ζήσης Σαρίκας: Τὸ χόμπι

 

planodion on 24 Μάρτιος 2026 Ζήσης Σαρίκας (Ἀφιέρωμα 18/22) Τὸ χό­μπι ΜΠΑΜΠΑΣ ἦταν μη­χα­νι­κὸς καί, ἀπὸ πί­σω, το­κο­γλύ­φος. Που­λοῦ­σε τὰ σπί­τια τῶν ἄλ­λων καὶ πλή­θαι­νε τὰ δι­κά του. Ὁ γιὸς του βγῆ­κε ἀν­τιρ­ρη­σί­ας καὶ ἀδρα­νής. Ἔχα­νε κρι­τι­κὴ τῶν πάν­των ἀφ' ὑφη­λοῦ (ὅσο τοῦ ἐπέ­τρε­παν οἱ γνώ­σεις καὶ ἡ εὐ­φυΐα του), συλ­λάμ­βα­νε μὲ κά­τι ἄλ­λους καλ­λι­τε­χνι­κὰ σχέ­δια ποὺ θὰ ἀνα­στά­τω­ναν μὲ τὴν πρω­το­τυ­πία τους τὸν κοι­μι­σμέ­νο κό­σμο, ζή­λευε τὰ ἐπα­να­στα­τι­κὰ κι­νή­μα­τα ποὺ ξε­σποῦ­σαν ἀπὸ ἀπό­κλη­ρους ἀγρό­τες σὲ μα­κρι­νὰ μέ­ρη τῆς γῆς – ἔλε­γε πὼς θὰ πή­γαι­νε νὰ ἐγ­κα­τα­στα­θεῖ ἐκεῖ (μὰ ἡ κα­λο­γε­ρι­κὴ ἦταν βα­ριά). Πάν­τα μὲ ἄπλυ­τα καὶ πρό­χει­ρα ροῦ­χα, καὶ μὲ οἰ­κο­λο­γι­κὴ συ­νεί­δη­ση· δὲν ἔχα­νε ὅμως εὐ­και­ρία γιὰ ἀε­ρο­πο­ρι­κὰ τα­ξί­δια, σὲ ἐξω­τι­κὲς χῶ­ρες καὶ ἀπά­τη­τα μέ­ρη. Καὶ βέ­βαια, ἀπαγ­κι­στρω­νό­ταν σὲ κά­θε πε­ρί­στα­ση ποὺ ἔνιω­θε νὰ μυ­ρί­ζει μπα­ρού­τι. Ὁ πα­τέ­ρας του ἔβλε­πε μὲ σι­χα­μά­ρα αὐ­τὴ τὴν πα­ρα­τε­τα­μέ­νη ἐφη­βεία. Κα­θὼς ὅμως ἦταν ἄν­θρω­πος τῆς πιά­τσας, ἦταν σί­γου­ρος πὼς σύν­το­μα ὁ ἄχρη­στος θὰ γι­νό­ταν ἄξιος διά­δο­χός του στὴ δου­λειά.        Δὲν δια­ψεύ­στη­κε. Ἤξε­ρε πὼς τὸ χό­μπι δὲν ἐμ­πο­δί­ζει τὴ δου­λειά. Πηγή: Ζή­σης Σα­ρί­κας, Μα­κριὰ ἀπ’ τὸν κό­σμο, καὶ ἄλ­λα κεί­με­να, Πα­νο­πτι­κόν, 2008. Γιὰ τὸ ἀ­φι­έ­ρω­μα δεῖ­τε τὴν Εἰ­σα­γω­γή: Γιάν­νης Πα­τί­λης: «Ζή­σης Σα­ρί­κας. Ἕνας ὀξὺς ἐλευ­θε­ρια­κὸς πα­ρα­τη­ρη­τὴς τῆς νε­ο­ελ­λη­νι­κῆς πραγ­μα­τι­κό­τη­τας» Ζή­σης Σα­ρί­κας (Θεσ­σα­λο­νί­κη, 1953). Σπού­δα­σε Nε­ο­ελ­λη­νι­κὴ Φι­λο­λο­γία καὶ Φι­λο­σο­φία στὴ Φι­λο­σο­φι­κὴ Σχο­λὴ τοῦ Ἀρι­στο­τε­λεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θεσ­σα­λο­νί­κης. Εἶ­ναι συγ­γρα­φέ­ας, με­τα­φρα­στὴς καὶ ἐπι­με­λη­τὴς ἐκ­δό­σε­ων. Ἔγρα­ψε τὰ βι­βλία: Μῦ­θοι τῆς τε­χνο­λο­γί­ας (Ἐκ­δο­τι­κὴ Θεσ­σα­λο­νί­κης, 1987), Ψί­χου­λα: μι­κρὰ πε­ζά (Νη­σῖ­δες, 1998· Πα­νο­πτι­κόν, 2008), Τὸ ὅρα­μα τοῦ ὑπε­ράν­θρω­που: μιὰ ἑρ­μη­νεία τοῦ ἔρ­γου τοῦ Φρίν­τριχ Νί­τσε «Ἔ­τσι μί­λη­σε ὁ Ζα­ρα­τού­στρα» (Νη­σῖ­δες, 2003· Βά­νιας, 2008· Πα­νο­πτι­κόν, 2014), Μα­κριὰ ἀπ' τὸν κό­σμο (Πα­νο­πτι­κόν, 2008), Ἀν­θρώ­πι­νες σκιές (Πα­νο­πτι­κόν, 2012), Κυ­ρια­κὴ ρε­πό (Ἑστία, 2014). Ἔχει με­τα­φρά­σει στὰ ἑλ­λη­νι­κὰ τὸ σύ­νο­λο τοῦ φι­λο­σο­φι­κοῦ ἔρ­γου τοῦ Φρίν­τριχ Νί­τσε, ἔρ­γο ποὺ δι­ήρ­κε­σε εἴ­κο­σι χρό­νια, κα­θὼς καὶ ἔρ­γα τῶν Ντιν­τε­ρό, Μπα­κού­νιν, Στίρ­νερ, Φρόϊντ, Φου­κό, Μπον­τρι­γιάρ, Κα­στο­ριά­δη, Κοϊ­ρὲ καὶ τῶν στο­χα­στῶν τῆς Σχο­λῆς της Φραν­κφούρ­της. Ὑπῆρ­ξε διευ­θυν­τὴς τῆς σει­ρᾶς ἀρ­χαί­ων Ἑλ­λή­νων συγ­γρα­φέ­ων στὶς ἐκ­δό­σεις Ἐξάν­τας, κα­θὼς καὶ τοῦ βρα­χύ­βιου ἐκ­δο­τι­κοῦ οἴ­κου τοῦ Ἀρι­στο­τε­λεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θεσ­σα­λο­νί­κης. Τὸν Νο­έμ­βριο τοῦ 2016 τι­μή­θη­κε ἀπὸ τὴν Ἑται­ρεία Συγ­γρα­φέ­ων μὲ τὸ βρα­βεῖο "Δι­δῶ Σω­τη­ρί­ου" γιὰ τὸ σύ­νο­λο τοῦ ἔρ­γου του. Ση­μαν­τι­κὴ ἐ­νη­με­ρω­ση γιὰ τὴν πο­ρεί­α τοῦ ἱ­στο­λο­γί­ου: Δεῖ­τε ἐ­δῶ: Γιάν­νης Πα­τί­λης: Πλα­νό­δι­ον – Ἱ­στο­ρί­ες Μπον­ζάι. Στρο­φή .