ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ (1821-2021) ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ VILLA ΡΟΔΟΠΗ

 

Η ολοκλήρωση της ΕΚΘΕΣΗΣ-ΑΦΙΕΡΩΜΑ (1821-2021), στην Σύγχρονη Πινακοθήκη Villa "Ροδόπη" στο Αργοστόλι θα γίνει με αναλυτικές ξεναγήσεις από τον επιμελητή της ζωγράφο, λογοτέχνη, περφόρμερ, θεωρητικό της τέχνης Κώστα Ευαγγελάτο το τριήμερο 28, 29 και 30 Δεκεμβρίου 2021. Κύριος κορμός της έκθεσης που εγκαινιάστηκε με μεγάλη επιτυχία και πανελλήνια απήχηση τον περασμένο Ιούνιο και ανανεώθηκε δύο φορές είναι τα παλαιά λιθογραφικά ανάτυπα που απεινονίζουν τα κορυφαία γεγονότα της επανάστασης και του αγώνα από την κήρυξη της, τους αγώνες και όσα διαδραματίστηκαν, τα οποία φιλοτέχνησε ο Γερμανός ζωγράφος Peter Von Hess. Εκτίθενται επίσης γλυπτικά αντίγραφα των προτομών του μεγάλου φιλέλληνα, ρομαντικού ποιητή Λόρδου Βύρωνα που φιλοτέχνησε ο Ιταλός γλύπτης Lorenzo Bartolini καθώς και άλλων ιστορικών προσωπικοτήτων της Ελλάδας που έδρασαν διαχρονικά, με ανάλογες εκδόσεις-ντοκουμέντα. Εκτίθενται έργα σύγχρονων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, ζωγραφικά,

«Το δέντρο που αγαπούσε»

 

το μουσικοθεατρικό ταξίδι από την ομάδα ΒίΔα επιστρέφει
στην Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ

 

Η επιτυχημένη παιδική μουσικοθεατρική παράσταση «Το δέντρο που αγαπούσε» από  την ταλαντούχα θεατρική ομάδα ΒίΔα σε συνεργασία με την Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ, επιστρέφει στο Θεατρικό Βαγόνι για 3 μοναδικές Κυριακές την περίοδο των Χριστουγέννων (19/12/21, 26/12/21 & 2/1/22) για τους μικρούς θεατές και λάτρεις του μοναδικού Τρένου-Θεάτρου.

 

«Τι χρειάζεται ο άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος;»

Δύο κορίτσια γνωρίζονται σ’ ένα ταξίδι με το τρένο, γίνονται φίλες κι αρχίζουν να παίζουν. Μέσα από το παιχνίδι, με μπόλικο χιούμορ και πολλή φαντασία, μεταμορφώνονται στους ήρωες ενός παραμυθιού, σ’ ένα δέντρο κι ένα αγόρι. Και τότε ξεκινάει το πιο διασκεδαστικό ταξίδι! Τα δύο κορίτσια παίζοντας ανακαλύπτουν τα μονοπάτια της φιλίας, της αγάπης, της προσφοράς, της ενηλικίωσης και της γενναιοδωρίας της φύσης προς τον άνθρωπο. Σ’ αυτή τη διαδρομή όμως έρχονται αντιμέτωπες και με τη φθορά που φέρνει ο χρόνος, την απληστία του ανθρώπου απέναντι στη φύση, τη μοναξιά και τελικά με την ίδια την πραγματικότητα και όλες της τις διακλαδώσεις. Η αλήθεια μπλέκεται με το παραμύθι ενώ το τρένο συνεχίζει το συναρπαστικό ταξίδι του.

ΛΙΘΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΣΩΜΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΣΤΟ ART STUDIO EST- LA CHAMBRE

 

Στο πλαίσιο των εικαστικών ART WEEKENDS του ζωγράφου, λογοτέχνη, θεωρητικού της τέχνης Κώστα Ευαγγελάτου, που λειτουργούν 

στο ART STUDIO EST-LA CHAMBRE, παράλληλα με το νέο Ημερολόγιο τέχνης 2022 εκτίθεται και μιά σειρά αριθμημένων λιθογραφικών έργων, με χαρακτηριστικές ανατομικές σωματογραφικές συνθέσεις του.

Ο καλλιτέχνης αναφέρει σε κείμενο του

Η απελευθέρωση της σκέψης μέσα από την τέχνη και η κατανόηση ότι ο ίδιος ο έρωτας,

το κορμί και το πάθος μπορούν να εκφραστούν μέσα από καλλιτεχνικά δημιουργήματα που έχουν κύριο συνθετικό στοιχείο το αισθησιακό

ανθρώπινο σώμα ήταν πεποίθηση μου από τα νεανικά μου χρόνια. Πολλά έργα, ανατομικές μελέτες και σωματογραφικά συμπλέγματα 

Κλαρίσε Λισπέκτορ, Πνοή ζωής

 

μετάφραση-επίμετρο: Μάριος Χατζηπροκοπίου

 

 

ISBN: 978-618-5267-54-4 Σελ.: 232 Σχήμα: 12x20 εκ. Τιμή: 14,00€

 

 

Ένας συγγραφέας συζητά με τον χαρακτήρα που μόλις δημιούργησε εμφυσώντας του πνοή ζωής, την Άνζελα Πραλίνι. Μέσα από αυτόν τον αδιέξοδο διάλογο, στον οποίο αναμειγνύονται λυρικά ξεσπάσματα, σκέψεις για τη φύση της συγγραφής, φιλοσοφικοί και θεολογικοί στοχασμοί, η Άνζελα αποκτά σταδιακά αυτοσυνείδηση και απελευθερώνεται από τον δημιουργό της. Το τελευταίο έργο της Κλαρίσε Λισπέκτορ που δημοσιεύτηκε μετά το θάνατό της δεν είναι ούτε μυθιστόρημα ούτε δοκίμιο, αλλά μια μεταμυθοπλαστική διερεύνηση των όρων της καλλιτεχνικής δημιουργίας που συμπυκνώνει την προβληματική όλου της του έργου: την αναπάντεχη όψη των απλών πραγμάτων, την έμφυλη διάσταση της γλώσσας, την αδυναμία της επικοινωνίας, τη μοναξιά, το φόβο του θανάτου.

 

 

Νίκου Μικρόπουλου, ο γύρος του κόσμου σε 80 ιστορίες

 

80 μικρές ιστορίες, στιγμιαίες απεικονίσεις τόπων, λαών, ηθών όπως τις βιώνει ο ήρωας μαθαίνοντας και αλλάζοντας μέσα απ’ τα τολμήματα, τις αναποδιές, τις γκάφες, τους έρωτες που προκύπτουν.

Γλιτώνει απ’ τους αλιγάτορες στη Βραζιλία, ζει τα προεόρτια της εξέγερσης των Ζαπατίστας στο Μεξικό, τον ληστεύουν στο Μαρόκο, καταδιώκεται από οργισμένα πνεύματα στην Ινδονησία, αναγκάζεται να οχυρωθεί στο δωμάτιό του στην Παπούα - Νέα Γουινέα, παρακολουθείται υπερβολικά στενά από μια μυστική αστυνομικό στην Κούβα, καταστρέφει έναν γάμο στο Στρασβούργο αλλά, νισάφι, αλλού τη βγάζει πιο χαλαρά.

Ρί­τσαρντ Μπρό­τιγ­καν (Richard Brautigan) : Τί θὰ τὶς κά­νεις 390 φω­το­γρα­φί­ες χρι­στου­γεν­νι­ά­τι­κων δέν­τρων; (What are you going to do with 390 photographs of Christmas trees?)

 ,

ΔΕΝ ΞΕΡΩ. Ἔ­μοια­ζε ὅ­μως νά ’­ναι ὅ,τι κα­λύ­τε­ρο μπο­ροῦ­σα νὰ κά­νω τὴν πρώ­τη ἑ­βδο­μά­δα τοῦ Ἰ­α­νου­α­ρί­ου τοῦ 1964, κι ἔ­πει­σα ἄλ­λους δύ­ο νά ’ρ­θουν μα­ζί μου. Ὁ ἕ­νας ἀ­πὸ τοὺς δύ­ο θέ­λει νὰ δι­α­τη­ρή­σει τὴν ἀ­νω­νυ­μί­α του, κι ἔ­τσι θὰ γί­νει.

       Θε­ω­ρῶ πὼς δὲν εἴ­χα­με συ­νέλ­θει ἀ­κό­μη ἀ­πὸ τὸ σὸκ τῆς δο­λο­φο­νί­ας τοῦ προ­έ­δρου Κέ­νεν­τι. Ἴ­σως αὐ­τὸ ἔ­χει κά­ποι­α σχέ­ση μ’ ὅ­λες αὐ­τὲς τὶς φω­το­γρα­φί­ες τῶν χρι­στου­γεν­νι­ά­τι­κων δέν­τρων.

       Τὰ Χρι­στού­γεν­να τοῦ 1963 εἶ­χαν φρι­χτὴ ὄ­ψη, φω­τα­γω­γη­μέ­νη ἀ­π’ ὅ­λες τὶς ση­μαῖ­ες στὴν Ἀ­με­ρι­κὴ ποὺ κυ­μά­τι­ζαν με­σί­στι­ες ὅ­λον τὸν Δε­κέμ­βριο κι ἔ­φτια­χναν μιὰ σή­ραγ­γα πέν­θους.

       Ζοῦ­σα μό­νος μου σ’ ἕ­να πο­λὺ πα­ρά­ξε­νο δι­α­μέ­ρι­σμα καὶ φρόν­τι­ζα ἕ­να με­γά­λο κλου­βὶ μὲ που­λιὰ γιὰ λο­γα­ρια­σμὸ κά­ποι­ων ἄλ­λων ποὺ ἦ­ταν στὸ Με­ξι­κό. Τά­ϊ­ζα τὰ που­λιὰ κα­θη­με­ρι­νὰ καὶ τοὺς ἄλ­λα­ζα τὸ νε­ρό, ἐ­νῶ εἶ­χα καὶ μιὰ μι­κρὴ ἠ­λε­κτρι­κὴ σκού­πα γιὰ νὰ κα­θα­ρί­ζω τὸ κλου­βὶ ὅ­πο­τε χρει­α­ζό­ταν.

       

1821: Τὰ Μικρὰ τοῦ Μεγάλου Ἀγώνα : Καὶ τό­τε τὰ γα­ϊ­δού­ρια ἐν­θυ­μή­θη­καν τὸν σα­μαρ­τσῆν, ἀλ­λὰ ἦ­το πλέ­ον ἀρ­γά! [τοῦ Θεοδωράκη Κολοκοτρώνη]

 

Ο Γ Ε Ρ Ο Σ τῆς Πε­λο­πον­νή­σου, ὁ στρα­τη­γὸς Θε­ό­δω­ρος Κο­λο­κο­τρώ­νης, ἠ­ρέ­σκε­το, ὡς καὶ πολ­λοὶ ἄλ­λοι τοῦ ἀ­γῶ­νος ἄν­δρες δι­α­πρε­πεῖς, ἵ­να ἐν πα­ροι­μί­αις λα­λῇ. Κα­τὰ τὸν φό­νον τοῦ Κυ­βερ­νή­του δι­η­γή­θη τὸν ἑ­ξῆς ση­μαν­τι­κὸν μῦ­θον, ἐν μέ­σῳ τῶν χαι­ρόν­των ὅ­τι ἀ­πηλ­λά­γη­σαν τοῦ τυ­ράν­νου.

       «Ἀ­πε­φά­σι­σάν πο­τε τὰ γα­ϊ­δού­ρια, νο­μί­ζον­τα ὅ­τι κα­τὰ τὸν τρό­πον αὐ­τὸν θὰ ἀ­παλ­λα­γῶ­σιν ἀ­πὸ τὴν ἐρ­γα­σί­αν, νὰ φο­νεύ­σω­σι τὸν σ α ­μ α ρ ­τ σ ῆ ν, ὥ­στε οἱ ἄν­θρω­ποι μὴ ἔ­χον­τες σα­μά­ρια, νὰ μὴ τὰ φορ­τό­νω­σι πλέ­ον. Τὸ εἶ­παν καὶ τὸ ἔ­κα­μαν. Τό­τε οἱ ἄν­θρω­ποι προ­σε­κά­λε­σαν τὸν κ ά λ ­φ α ν τοῦ σα­μαρ­τσῆ καὶ τοῦ πα­ρήγ­γει­λαν νὰ κα­τα­σκευά­ζῃ σα­μά­ρια, καὶ τὰ δυ­στυ­χῆ γα­ϊ­δού­ρια ὄ­χι μό­νον ἐ­δού­λευ­αν, ὅ­πως καὶ πρό­τε­ρον, ἀλ­λὰ εἶ­χον καὶ πλη­γὰς εἰς τὴν ῥά­χιν, κα­θό­σον ὁ κάλ­φας, ὡς πρω­τό­πει­ρος, ἔ­κα­μνε τὰ σα­μά­ρια ἐ­λε­ει­νὰ καὶ ἄ­θλια. Καὶ τό­τε τὰ γα­ϊ­δού­ρια ἐν­θυ­μή­θη­καν τὸν σα­μαρ­τσῆν, ἀλ­λὰ ἦ­το πλέ­ον ἀρ­γά.»

Το ΦΟΥΓΑΡΟ παρουσιάζει αφιερωματική έκθεση στην Κινέζικη κουλτούρα

 

24.12.2021 Το ΦΟΥΓΑΡΟ παρουσιάζει στο BLUE2 μία αφιερωματική έκθεση στην Κινέζικη κουλτούρα, μέσα από έργα και αντικείμενα τέχνης, φορτισμένα με την ιστορία και το πνεύμα του μακραίωνου αυτού πολιτισμού. Τα εκθέματα ανήκουν στην FKPCOLLECTION, και συμπληρώνονται από αντικείμενα της συλλογής του εξερευνητή, Δημήτρη Ξανθούλη. Με τη σκέψη να μεταφερθούν στον θεατή παραγνωρισμένες πτυχές της κινεζικής καθημερινότητας, όπως αυτή διαμορφωνόταν στο γύρισμα του 19ου προς τον 20ό αιώνα, η CHINA #1 διαρθρώνεται γύρω από εννέα γυναικεία πορτραίτα της δυναστείας Τσινγκ, ζωγραφισμένα με λάδι σε ανεστραμμένο γυαλί ή καθρέφτη, τα οποία είναι γνωστά ως meiren hua και παρουσιάζονται για πρώτη φορά. Τα στυλιζαρισμένα αυτά πορτρέτα, με κρυφό ή πιο έκδηλο ερωτισμό, που εικονίζουν εξιδανικευμένα ωραίες γυναίκες, ήταν πολύ δημοφιλή τόσο στην Κίνα, όσο και στην Ευρώπη. Προέρχονται

Κώστας Αρκουδέας: συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

 

Ο Κώστας Αρκουδέας ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Δημοσίευσε πρώτη φορά το 1986 τη συλλογή ιστοριών Άσ’ τον Μπομπ Μάρλεϊ να περιμένει. Έκτοτε καταπιάστηκε με όλες τις κλιμακώσεις της πρόζας (μυθιστόρημα, νουβέλα, διήγημα, παραμύθι, μικροϊστορίες κ.ά.), που αποτυπώθηκαν σε δεκαεννέα συνολικά τίτλους. Τα τελευταία βιβλία που εξέδωσε είναι Το χαμένο Νόμπελ – Μια αληθινή ιστορία (2015), Τα κατά Αιγαίον πάθη σε ανανεωμένη επανέκδοση (2017), Επικίνδυνοι συγγραφείς (2019) και Η νόσος της αδράνειας και άλλες ιστορίες (2021), όλα στις Εκδόσεις Καστανιώτη.

Τι σας ώθησε να εκδώσετε το βιβλίο Η νόσος της αδράνειας και άλλες ιστορίες;

Ήταν κάτι που το παίδευα χρόνια. Είχα κάνει μια επιλογή από τα διηγήματα που θεωρούσα ως τα πλέον αντιπροσωπευτικά, τα είχα χωρίσει ανά δεκαετίες (από τη δεκαετία του ’80, όταν ξεκίνησα, έως σήμερα) και τα είχα επιμεληθεί με πολλή αγάπη και φροντίδα. Η τελική αφορμή ήταν η δημοσίευση του διηγήματος «Η νόσος της αδράνειας» στο ηλεκτρονικό περιοδικό Fractal. Η αποδοχή του από το αναγνωστικό κοινό ήταν εντυπωσιακή. Με ώθησε να συγκεντρώσω τα διηγήματά μου σ’ έναν τόμο και να τα εκδώσω. Το αποτέλεσμα ήταν η συγκεκριμένη έκδοση, την οποία θεωρώ εξαιρετικά καλαίσθητη και ευχαριστώ γι’ αυτό τις Εκδόσεις Καστανιώτη.

Οι ιστορίες σας μιλούν για την αστική ζούγκλα. Γιατί η καθημερινότητα στις μεγαλουπόλεις είναι δύσκολη;

Ο ρυθμός της ζωής είναι αγχώδης και συχνά χάνεται ο έλεγχος. Οι απαιτήσεις των ανθρώπων είναι μεγάλες και συνεχείς. Οι κίνδυνοι που καραδοκούν στον δρόμο του σύγχρονου πολίτη των πόλεων, πολλοί και ασύμμετροι. Οι τεχνολογικές εξελίξεις αντί να διευκολύνουν τη ζωή του, την κάνουν πιο πολύπλοκη. Όλα αυτά δημιουργούν μια ζούγκλα γεμάτη θηρία και αρπακτικά, στην οποία καλείται να αντεπεξέλθει.

Σ. Σόρογκας: «Η ζωή είναι το μέγιστο δώρο»

 

Η μεγαλύτερη συλλογή έργων του ζωγράφου Σωτήρη Σόρογκα εκτίθεται στο Ιδρυμα Β&Ε Γουλανδρή

Η συλλογή φιλοξενείται στον χώρο περιοδικών εκθέσεων του μουσείου και παρουσιάζει 28 έργα μεγάλων διαστάσεων του καλλιτέχνη. (© Χριστοφορος Δουλγερης)

Μάρω Βασιλειάδου

•  
•  

Μια λεπτή κόκκινη γραμμή χωρίζει στα δύο την επιφάνεια του μεγάλου τετράγωνου καμβά. Η γραμμή διατρέχει το έργο, διασχίζει το λευκό ακρυλικό του φόντου και συναντά το κάρβουνο· την εικόνα ενός αλόγου που στρέφει με δύναμη τον λαιμό του προς τα πίσω. «Είναι το κόκκινο της ζωής», λέει ο ζωγράφος Σωτήρης Σόρογκας, «ένα λεπτό κόκκινο νήμα, σαν σύμβολο. Η γραμμή διανύει τον χρόνο, μετράει το πριν και το μετά».

Η έκθεση με τίτλο «Σωτήρης Σόρογκας – Ο χρόνος της μνήμης στον εικαστικό λόγο του» ανοίγει σήμερα για το κοινό στο Ιδρυμα Β&Ε Γουλανδρή. Στην ευρύχωρη αίθουσα των περιοδικών εκθέσεων, που έχει διαμορφωθεί ειδικά ώστε να φιλοξενήσει με τον καλύτερο τρόπο τα 28 έργα μεγάλων διαστάσεων του καλλιτέχνη, μπορεί κανείς να παρακολουθήσει τις κυριότερες φάσεις της δημιουργικής πορείας του.

«Αλογο», 1974. (© Χριστοφορος Δουλγερης)

Κινούμαστε μέσα σε έναν κόσμο ασπρόμαυρο, ενώ το γκρίζο των φωτοσκιάσεων διακόπτεται ενίοτε από ένα έντονο χρωματικό στοιχείο ή εμπλουτίζεται από το ξεθωριασμένο γαλάζιο που μοιάζει να αντανακλά τον ουρανό ή τη θάλασσα, τους γεώδεις τόνους της σκουριάς στο μέταλλο και της φθοράς στο παλιό ξύλο. Χάρη στα πιο πρόσφατα αποκτήματα, το Ιδρυμα Β&Ε Γουλανδρή διαθέτει πλέον τη μεγαλύτερη συλλογή έργων του ζωγράφου, «εξέχουσα καλλιτεχνική παρουσία στα εικαστικά πράγματα», όπως σχολίασε ο διευθυντής του ιδρύματος και επιμελητής της έκθεσης, Κυριάκος Κουτσομάλλης.

Ο ζωγράφος Σωτήρης Σόρογκας. (© Χριστοφορος Δουλγερης)

CITRONNE Gallery

 

Μαργαρίτα Μαυρομιχάλη, Εσωτερικός χώρος XVII από την τρέχουσα έκθεση της CITRONNE    Please join the conversation with CITRONNE Gallery on:     Copyright © *2021* *CITRONNE Gallery Athens-Poros, All rights reserved. Our mailing address is: Citronne Gallery, Athens-Poros Patriarchou Ioakeim 19 Athens 10675 Greece

Για το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου του Υπουργείου Τουρισμού

 

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) με αγωνία και προβληματισμό παρακολουθεί τις ρυθμίσεις που εισάγει το νομοσχέδιο «Πρότυποι Τουριστικοί Προορισμοί Ολοκληρωμένης Διαχείρισης, Οργανισμοί Διαχείρισης και Προώθησης Προορισμού, Ιαματικές Πηγές Ελλάδας και άλλες ρυθμίσεις για την ενίσχυση της τουριστικής ανάπτυξης», ιδίως όσον αφορά τις ρυθμίσεις που εισάγονται για τα Σύνθετα Τουριστικά Καταλύματα, τους Οργανισμούς Διαχείρισης και Προώθησης Προορισμού και την προσέγγιση αξιοποίησης των Ιαματικών Πηγών.

Ο Ελληνικός τουρισμός αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο για την ελληνική οικονομία και την κοινωνία αλλά οφείλει να αναπτύσσεται βάσει της συνταγματικά προστατευόμενης αρχής της αειφορίας. Για τον λόγο αυτό η ΕΛΛΕΤ θεωρεί απογοητευτικό το γεγονός της καθυστέρησης επεξεργασίας του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό, που αποτελεί καίριο κενό χωρικού σχεδιασμού, ήδη από το 2015 (!).

Η θέσπιση ενός Εθνικού Παρατηρητηρίου για τον Τουρισμό, συνδυαστικά με την σύσταση Οργανισμών Διαχείρισης και Προώθησης Προορισμών (ΟΔΠΠ) αποτελεί ένα αναγκαίο και χρήσιμο βήμα της Ελληνικής Πολιτείας στην προσπάθεια της να διαμορφώσει ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό πλαίσιο παρακολούθησης και χάραξης πολιτικών για τον τουρισμό, την λεγόμενη εθνική βιομηχανία της χώρας μας. Είναι θετική η ίδρυση ΟΔΠΠ σε τοπικό επίπεδο, αλλά θα πρέπει να περιληφθεί ρητά στις αρμοδιότητές τους όχι μόνο η προώθηση (marketing) αλλά και η παρακολούθηση (monitoring), ώστε να αποκτήσουν και ρόλο επεξεργασίας μέτρων ανάσχεσης του τουριστικού ρεύματος (ιδίως των μορφών μαζικού τουρισμού) στις περιπτώσεις φαινομένων υπερ-τουριστικοποίησης, που ήδη απαντώνται.

Η αξιοποίηση εναλλακτικών πόρων για την ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών τουρισμού όπως ο ιαματικός, την οποία αναγνωρίζει ως προτεραιότητα η Ελληνική Πολιτεία κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο, η δημιουργία και λειτουργία ενός κεντρικού φορέα υπεύθυνου για την αξιοποίηση των ιαματικών πηγών όλης της χώρας, ενός πολύτιμου φυσικού πόρου, δεν πρέπει να γίνει χωρίς την συνεργασία της τοπικής ή/και περιφερειακής αυτοδιοίκησης, των υφιστάμενων φορέων και εγκατεστημένων επιχειρήσεων και χωρίς υποχρέωση δημόσιας διαβούλευσης με την τοπική κοινωνία με συμμετοχή και του εκάστοτε επενδυτή. Το στοίχημα για την αξιοποίηση και εκσυγχρονισμό των ιαματικών πηγών, θα είναι η διάχυση θετικών επιπτώσεων στην ευρύτερη περιοχή, επιδίωξη που απαιτεί ολοκληρωμένη αναπτυξιακή προσέγγιση και πολυεπίπεδη διακυβέρνηση.

ΠΑΝΕΙΟΝ ΟΡΟΣ

 

του Γιάννη Σχίζα

ΑΥΓΗ  22.12.21

Παρακολουθώ το  τηλεοπτικό σταθμό MEGA που προβάλλει τα θέματα της νέας εποχής, δηλαδή τα συνδεόμενα με το φαινόμενο του θερμοκηπίου, την τήξη των πάγων, την άνοδο της θερμοκρασίας , τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Όλα είναι άψογα, η αφήγηση   της κυρίας που οργανώνει την εκπομπή διακατέχεται από ιεραποστολικό ζήλο. Οι αναπτύξεις είναι τέλειες,  εκτός από μια , που όμως δεν φαντάζομαι να είναι δικό της λάθος :  Όλες οι ανεμογεννήτριες που εμφανίζονται σαν προπομποί της  πράσινης εποχής  είναι εγκατεστημένοι  στη θάλασσα ! Στη «πραγματική πραγματικότητα» όμως – θα λέγαμε χρησιμοποιώντας έναν όρο του  Κορνήλιου Καστοριάδη,  οι εν Ελλάδι ανεμογεννήτριες και τα συμπαρομαρτούντα , στα οποία περιλαμβάνεται το οδικό δίκτυο, συνεχίζουν το ολέθριο έργο τους αφανίζοντας τις   κορφές των βουνών,