Είχα μια φίλη,
Γερμανίδα, που την έλεγαν Γκίζελα. Έμενε σε μια περιοχή κοντά στα
Γερμανοελβετικά σύνορα, και μου διηγιόταν την ιστορία ενός ανθρώπου που – για
γλυτώσει την επιστράτευση και τις περιπέτειες του πολέμου – λοιποτάκτησε και προσέφυγε
στη γειτονική χώρα. Για πολύ καιρό μετά
τον πόλεμο έζησε στη Fatherland, εισπράττοντας την απομόνωση και την
περιφρόνηση της τοπικής κοινωνίας.
Ας φανταστούμε
έναν άνθρωπο όπως ο Τόμας Μαν, έναν άνθρωπο που πήρε το βραβείο Νόμπελ της
Λογοτεχνίας και που έγραψε έργα τόσο σπουδαία όπως το «Θάνατος στη Βενετία» ή
το «Φάουστ».
Που έφυγε από τη
Γερμανία το 1933 και – παρά τις αντίθετες υποσχέσεις του ίδιου– επέστρεψε σ’αυτήν το 1949. Εκεί ,
μεταξύ Φραγκφούρτης και Βαϊμάρης, που ανήκει στον Ανατολικό τομέα, παίζεται
η ιστορία της φυγής και της επανόδου του : Μια ιστορία που μας μιλάει για το
χαστούκι που έδωσε η κόρη του στον πρώην σύζυγό της, παρά τις δικαιολογίες του
ότι αυτός δεν πήγε στον Χέρμαν Γκαίρινγκ , αλλά ο Χέρμαν Γκαίνγκ σ’ αυτόν -
κάπως περίπου σαν τον Μωάμεθ και το βουνό. Εκεί μας μιλάει για τη θερμή υποδοχή
που δέχεται ο Τόμας Μαν στις δύο χώρες που συνιστούν το 1949 τη Γερμανία, μόνο που στο ανατολικό μέρος φαίνεται
διατεταγμένη, σάμπως οι θίασοι που «έστηναν» ευτυχισμένα χωριά για την
Αικατερίνη της Ρωσίας : Με τις άψογες χορωδίες των φαντάρων που τιμούσαν το εκλεκτό
τέκνο της Γερμανίας.
Ο Τόμας Μαν δεν
θα γλυτώσει το προσωπικό δράμα, από ένα θάνατο από κατάχρηση ναρκωτικών του
μονάκριβου γιού του – του Κλάους Μαν. Θα τον ανταπεξέλθει όμως πλέκοντας
εγκώμια για τον Γκαίτε, σε μια πορεία όπου οι Αντολικογερμανοί με επίκεφαλής
έναν Σοβιετικό (;;;)του τάζουν αναρίθμητες υποσχέσεις. Μεταξύ άλλων, την έκδοση
των κειμένων του γιού του Τόμας Μαν.
Θα τις αρνηθεί
βέβαια , για την τιμή των όπλων.
Η κόρη του και
διαχειρίστρια των δημοσίων σχέσεών του ξεσπάει σε μια σκηνή σε μια παρέα
τραγουδιστών, τους βρίζει «φασίστες». Η ίδια θα του ζητήσει να επιστρέψουν, αυτός θα
αναρωτηθεί φωναχτά : Για πού;
Ένα αριστούργημα
στην ιστορία του κινηματογράφου, με σκηνοθέτη τον Πάβελ Παβλικόφσκι
Λιγότερα

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου