Ημέρες ορειβασίας

Ημέρες ορειβασίας

Δευτέρα 24 Μαΐου 2021

Δήμητρα Παυλάκου : Panzerlied

 


Σελίδες: 64, Τιμή: €7.00

ISBN: 978-960-615-2306
Εκδόσεις Αρμός

 

 

Πρόκειται για μία εξαιρετική συλλογή που περιέχει ποιήματα οικολογικού και πολιτικού προσανατολισμού για πολλαπλές αναγνώσεις. Ο λόγος λιτός, λακωνικός ευθύβολος και τα νοήματα πυκνά. Τα θέματα που κυριαρχούν είναι από τη μία η μεγάλη αγάπη και η επαγρύπνηση για τους ανθρώπους (τους «κυνηγημένους», τους «αφιερωμένους», τους «δακρυρροούντες»), το περιβάλλον, την πατρίδα, τη ζωή κι από την άλλη η επικριτική στάση απέναντι στην αλαζονεία της εξουσίας, η οργή για τη βία και το φασισμό.

 

Όπως έγραψε ο ποιητής και κριτικός Γιάννης Πλαχούρης στο diastixo.gr: «Η Δήμητρα Παυλάκου χρόνια τώρα, με τη χαρακτηριστική γραφή της, αποδεικνύει τον λόγο που όλες οι λέξεις σημαίνουν στα χέρια ενός καλού τεχνίτη

Σταθμός Βενιζέλου: Η διεθνής εκστρατεία για την κατά χώραν διατήρηση των αρχαιοτήτων συνεχίζεται

 

Η διεθνής εκστρατεία υπέρ της κατά χώραν διατήρησης των αρχαιοτήτων στον Σταθμό Βενιζέλου κλιμακώνεται με αυξανόμενο ενδιαφέρον από κορυφαίους επιστήμονες διεθνούς κύρους από τα μεγαλύτερα εκπαιδευτικά και ακαδημαϊκά ιδρύματα ολόκληρου του πλανήτη (επισυναπτόμενη επιστολή 1). 119 επιστήμονες μεταξύ των οποίων οι Roderick Beaton, Mark Mazower, John Haldon, Edmund Keeley, Αλέξανδρος Νεχαμάς, Jean-Pierre Sodini, Jean-Michel Spieser και τόσοι άλλοι τονίζουν την ανάγκη προστασίας και ανάδειξης των πολύτιμων αρχαιολογικών ευρημάτων.  

 

Παράλληλα, 12 διακεκριμένοι Πολιτικοί Μηχανικοί από την χώρα μας με πολυετή εμπειρία στη μελέτη, επίβλεψη και διαχείριση έργων αποκατάστασης μνημείων και προστασίας αρχαιολογικών χώρων παίρνουν δημόσια θέση για το θέμα, τονίζοντας ότι η βέλτιστη λύση για την κατασκευή του σταθμού Βενιζέλου του μετρό της Θεσσαλονίκης επιτυγχάνεται με την κατά χώραν διατήρηση του βυζαντινού πολεοδομικού συνόλου και επισημαίνοντας ότι δεν είναι αργά να εγκριθεί και να εφαρμοστεί η σχετική μελέτη (επισυναπτόμενη επιστολή 2). Οι ειδικοί έχουν επανειλημμένα επισημάνει ότι η πιθανή απόσπαση και επαναφορά των αρχαιοτήτων πρακτικά σημαίνει μεγάλη επιπλέον καθυστέρηση, αφού ουσιαστικά διπλασιάζονται οι τεχνικές και κατασκευαστικές δυσκολίες καθώς και το οικονομικό βάρος του εγχειρήματος. Σύμφωνα με την αρχαιολογική νομοθεσία η χώρα μας είναι υποχρεωμένη να κάνει ανασκαφές στα υποκείμενα στρώματα που θα αποκαλυφθούν, πράγμα που συνεπάγεται μεγάλο ρίσκο πρόσθετων καθυστερήσεων.

 

Κυριακή 23 Μαΐου 2021

1821: Τὰ Μικρὰ τοῦ Μεγάλου Ἀγώνα : Ψῆ­φο στὶς γυ­ναῖ­κες!

 




ΣΤΑ 1844 στὴς βου­λευ­τι­κὲς ἐ­κλο­γὲς τῆς Βό­νι­τσας, δυ­ὸ Γρι­βο­ποῦ­λες ὄ­μορ­φες, κό­ρη κι' ἀ­νι­ψιά, βγή­κα­νε στὸ δρό­μο κον­τὰ στὴν ἐκ­κλη­σιά, ὅ­που ἡ ψη­φο­φο­ρί­α, καὶ φω­νά­ζα­νε:

       — Ἕ­ναν ψῆ­φο γιὰ τὸ Θο­δω­ρά­κη!(1)

       Ἡ δι­α­γω­γὴ αὐ­τὴ τῶν κο­ρι­τσι­ῶν ἦ­ταν ἀ­ξι­ο­θά­μα­στη κα­τὰ τὴν ἐ­φη­με­ρί­δα ποὺ τὰ γρά­φει, καὶ βέ­βαι­α κα­τὰ τὰ ἤ­θη τοῦ και­ροῦ. Ἡ ἀρ­χὴ ὅ­μως, φαί­νε­ται, ἤ­τα­νε πο­λὺ πρώ­ϊ­μη, γι' αὐ­τὸ κ' ἡ γυ­ναί­κεια ψῆ­φος ἀρ­γεῖ στὸν τό­πο αὐ­τόν, ὅ­που κά­θε λο­γῆς πρό­ο­δος ἔ­στη­σε τὸ λη­μέ­ρι της.

(1) Στὰ 1841, στὴς δη­μαι­ρε­σίες τοῦ δή­­μου Εἰ­δυλ­λίας, κα­μιὰ εἰ­κο­σα­ριὰ Βι­λιώ­τισ­σες πή­ρα­νε ψη­φο­δέλ­τια καὶ ψη­φί­σα­νε γιὰ ὄ­νο­μα τῶν ἀν­τρῶν τους ποὺ λεῖ­παν ἀ­πὸ τὸ χω­ριό. («Αἰ­ὼν» 2 Φλεβ. 1841). [Σημ. Γ. Βλ.]

Βι­βλι­ο­γρα­φι­κὴ ση­μεί­ω­ση τοῦ Γ. Βλα­χο­γιά­ννη: Ἐ­φημ. «Ἀ­να­μόρ­φω­σις» 28 Ἰ­ουν. 1844.

Πη­γή: Γιά­ννη Βλα­χο­γιά­ννη, Ἱ­στο­ρι­κὴ Ἀν­θο­λο­γί­α. Ἀ­νέκ­δο­τα – Γνω­μι­κά – Πε­ρί­ερ­γα – Ἀ­στεῖ­α ἐκ τοῦ βί­ου δι­α­σή­μων Ἑλ­λή­νων 1820-1864. Πα­τρι­ω­τι­κὴ χο­ρη­γί­α Ἐμ. Ἀ. Μπε­νά­κη εἰς τι­μὴν τῆς Ἑ­κα­τον­τα­ε­τη­ρί­δος τῆς Ἑλ­λη­νι­κῆς Ἐ­πα­να­στά­σε­ως. Ἀ­θῆ­ναι, 1927, σελ. 74-75 [Τίτλος: «150—Ψῆ­φο στὴς γυ­ναῖ­κες.»].

Εἰσαγωγὴ (βλ. ἐδῶ) καὶ ἐπιμέλεια ἀφιερώματος: Γιάννης Πατίλης.

Σκηνική παρουσία …

 



Του Γιάννη Σχίζα

Αυγή 22.5.21

Ο ετήσιος διαγωνισμός του  Eurovision 21  κυλησε  πιο   ομαλά , με την προβολή των τραγουδιστριών και τραγουδιστών   και των λοιπών εμπλεκομένων στην  προσπάθεια  «ανάδειξης της χώρας τους»…. Μόνο που η προσπάθεια  για άλλη μια φορά υπερέβη  τα εσκαμμένα και ξανοίχτηκε  σε μια δύσκολη τέχνη – όπως είναι αυτή της σκηνοθεσίας.  Σε αυτό το πλαίσιο είναι αμφίβολο το κατά πόσο μπορούμε να πούμε ότι μια τραγουδίστρια  εκλύει  το  κατάλληλο είδος φωνής  και ότι δεν προσαρμόζεται στην  επιβαλλόμενη   σκηνική παρουσία. Διαβάζω το πρόγραμμα της Κύπριας  Έλενας Τσαγκρινού και μένω έκθαμβος από τον κατακλυσμό υπερθετικών ,

Σάββατο 22 Μαΐου 2021

ΑΚΡΟΠΟΛΗ – ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΊΑ

 

Φρεντ Μπουασονά, 1910


του Γιάννη Σχίζα

"Δρόμος της Αριστεράς" 22.5.21

        Ο διάλογος για το τσιμέντο πάνω στην Ακρόπολη  καλά κρατεί, οι μεν να υποστηρίζουν την καλύτερη πρόσβαση των επισκεπτών οι δε να κρίνουν το όλο επεισόδιο ως βανδαλισμό,  αλλά η Ακρόπολη δεν είναι απλώς οι επιφάνειές της :  Είναι ένα σύνολο στοιχείων, ιστορικών, πολιτιστικών, οικολογικών ακόμη . Η τελευταία ανακάλυψη του ενδημικού φυτού  micromeria  acropolitina  από τους Γρηγόρη και Λάμπρο Τσούνη – παρ’ ότι  αυτό εθεωρείτο «απωλεσθέν» προ εκατονταετίας-  πιστοποιεί ότι εκεί  κρύβονται  ακόμη  πολλά μυστικά.  

 

Τη νύχτα, μέσα  στη κατάσταση του ημίφωτος, τότε  που  οι λεπτομέρειες   αποδυναμώνονται  και η ασάφεια αποβαίνει δημιουργική,  ο μεγαλειώδης βράχος  της Ακρόπολης  διεγείρει   τον ιστορικό στοχασμό για μια από τις μεγαλύτερες περιπέτειες  που βιώθηκαν ποτέ -  την  περιπέτεια του κλασικού πνεύματος. Η Ακρόπολις είναι εδώ , σε ένα νέο πολεοδομικό περίγυρο αλλά  θαυμαστή  όσο και  στις αρχές του 20ου  αιώνα, όταν ο Σίγκμουντ Φρόϋντ , «κριτικός» επισκέπτης της Αθήνας (1904)  και επιφυλακτικός  απέναντι στην  ελληνολατρεία  του γερμανικού λόγου, σημείωνε έκθαμβος στο ημερολόγιό του : «Ώστε όλα αυτά υπάρχουν πραγματικά , όπως τα μάθαμε στο σχολείο»...

       Η Ακρόπολις ήταν εκεί,  ως   ερειπιώνας μέσα στο σκληρά δοκιμασμένο μετεπαναστατικό τοπίο του 19ου αιώνα, με τα ίχνη των μαχών και της φωτιάς έκδηλα για αρκετές δεκαετίες, ως την εποχή της φωτογραφίας. Με τις διακριτικές εγχαράξεις των μαρμάρων της από τους ξένους περιηγητές – τότε που δεν είχαν σπρέϋ ή μηχανικά μέσα – με το μικρό μουσουλμανικό τέμενος κατεδαφισμένο  από τους εξεγερμένους,  με την απειλή ενός  ανακτορικού  οικοδομήματος που σχεδίαζε δίχως ευτυχώς να πραγματοποιήσει ο Όθων , πρώτος βασιλιάς της χώρας. Σε αυτό το κακοφορμισμένο τοπίο, μια ήσυχη νύχτα του Δεκεμβρίου 1833 , ο καθηγητής Πανεπιστημίου και αρχαιολόγος Λουδοβίκος Ρος  θα τοποθετήσει πυρσούς και θα φωτίσει τα  ένδοξα ερείπια,  σκορπίζοντας συγκίνηση στους λιγοστούς Αθηναίους.

Παρασκευή 21 Μαΐου 2021

«Σταθμός Βενιζέλου: Η Ιστορία στη θέση της… και το μετρό σε λειτουργία»

 


Με εκατοντάδες συμμετέχοντες από την Ελλάδα και το εξωτερικό πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 19/5 η διαδικτυακή συζήτηση κορυφαίων επιστημόνων που διοργάνωσε η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) με τίτλο «Σταθμός Βενιζέλου: η Ιστορία στη θέση της και το μετρό σε λειτουργία».

 

Η συζήτηση εντάσσεται σε σειρά δράσεων που προγραμματίζει η ΕΛΛΕΤ για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών και την ανάδειξη των σημαντικότατων θεμάτων που εγείρονται, μετά την οριακή απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας τον Απρίλιο του 2021. 

 

Οι βασικοί άξονες της συζήτησης ήταν η σημασία των ευρημάτων στον σταθμό Βενιζέλου και ο ρόλος τους στην ζωή της πόλης, το εφικτόν της κατασκευής του σταθμού με την διατήρηση των αρχαιοτήτων κατά χώραν, θέματα ασφάλειας, χρονοδιαγράμματα και βέλτιστες πρακτικές σε αντίστοιχες περιπτώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

 

Χαιρετισμό απηύθυνε η Λυδία Καρρά, Πρόεδρος ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού.

Συμμετείχαν οι:

·      Μιχαήλ Καββαδάς, Καθηγητής, Διευθυντής του Τομέα Γεωτεχνικής, Σχολή Πολιτικών Μηχανικών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο

·      Μαρία Μαυρουδή, Καθηγήτρια Βυζαντινής Ιστορίας, Κλασικών Σπουδών και Σπουδών Μέσης Ανατολής, Πανεπιστήμιο του Berkeley, California

·      Αναστάσιος Σέξτος, Καθηγητής Σεισμικής Μηχανικής, Πανεπιστήμιο του Bristol, Σχολή Πολιτικών, Αεροδιαστημικών και Μηχανολόγων Μηχανικών, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών

·      Άγγελος Χανιώτης, Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας και Κλασικών Σπουδών, Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών, Πανεπιστήμιο του Princeton, Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών

 

Πέμπτη 20 Μαΐου 2021

Δι­ώ­νη Ἰ­ω­άν­νου : Βα­σι­λι­κή

 




EΙΧΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ τῆς μη­τέ­ρας του. Βέ­βαι­α, σὲ κα­μί­α πε­ρί­πτω­ση δὲ φαν­τα­ζό­ταν ὅ­τι θὰ μπο­ροῦ­σε νὰ ἔ­χει καὶ τὸ ἴ­διο τέ­λος. Ἐ­ξάλ­λου, ὁ πα­τέ­ρας του ἦ­ταν ἄ­γριος, ἄ­ξε­στος καὶ σκλη­ρός, καὶ τῆς συμ­πε­ρι­φε­ρό­ταν μὲ βι­αι­ό­τη­τα. Σὲ ἀν­τί­θε­ση μὲ αὐ­τόν, ἀ­φοῦ θε­ω­ροῦ­σε τὸν ἑ­αυ­τὸ του πρά­ο, ἤ­ρε­μο κι εὐ­γε­νι­κό.

        Εἶ­χε καὶ τὴν ὀ­μορ­φιὰ μιᾶς συμ­φοι­τή­τριάς του, μὲ τὴν ὁ­ποί­α ἦ­ταν τσιμ­πη­μέ­νος τὰ πρῶ­τα χρό­νια τῶν σπου­δῶν του. Ἴ­σως νὰ ἦ­ταν καὶ ὀ­μορ­φό­τε­ρη, ἔ­τσι «ξαν­θιὰ σὰν τὸ κου­κλά­κι», ὅ­πως ἔ­λε­γε καὶ τὸ τρα­γού­δι. Πάν­τως, ὡς πρὸς τὸ χα­ρα­κτή­ρα, ἦ­ταν πο­λὺ κα­λύ­τε­ρη. Οὔ­τε τὸν ἐ­γω­ϊ­σμὸ τῆς Μί­νας —ἔ­τσι ἔ­λε­γαν τὴν ὄ­μορ­φη συμ­φοι­τή­τριά του— οὔ­τε τὴ σκλη­ρό­τη­τά της εἶ­χε. Ἕ­να γε­λα­στό, γλυ­κὸ κο­ρί­τσι, μὲ τρυ­φε­ροὺς τρό­πους καὶ ἀρ­κε­τὸ χι­οῦ­μορ ὅ­πο­τε χρει­α­ζό­ταν.

        Ἁ­πλῶς κά­ποι­ες φο­ρὲς δὲν τὸν ἄ­φη­νε νὰ μι­λά­ει χω­ρὶς νὰ τὸν δι­α­κό­πτει. Τὸν στα­μα­τοῦ­σε, συ­νή­θως σκουν­τών­τας τον ἀ­πό­το­μα, ἢ  μὲ ἕ­να ἐ­κνευ­ρι­στι­κὸ χα­μό­γε­λο στὸ γλυ­κὸ πρό­σω­πό της, γιὰ νὰ ρω­τή­σει κά­τι ἄ­σχε­το ἢ νὰ προ­σθέ­σει κά­ποι­ο δι­κό της σχό­λιο, ἔ­τσι αὐ­θόρ­μη­τα. Ἦ­ταν ὕ­στε­ρα καὶ ἡ  ἰ­σχυ­ρο­γνω­μο­σύ­νη της, τὸ ἔν­το­νο πεῖ­σμα της καὶ τὸ ὅ­τι τὸ τρα­βοῦ­σε μέ­χρι τὸ τέ­λος ὅ­ταν ἀ­πο­φά­σι­ζε νὰ κά­νει κά­τι. Ἔ­τσι, ὅ­πως τό­τε. Πρὶν ἀ­πὸ δέ­κα χρό­νια.

       

Τετάρτη 19 Μαΐου 2021

Η ομιλία του Νίκου Συρμαλένιου για τις ανεμογεννήτριες

 «Eίναι προφανές ότι οι στόχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, κατ’ επέκταση, της χώρας μας για την πράσινη μετάβαση πρέπει να πιαστούν μέχρι το 2030 και, βεβαίως, και μέχρι το 2050.

Η κλιματική αλλαγή, που πλέον έχει μετατραπεί σε κλιματική κρίση, είναι εδώ, συνήθως με επώδυνες και καταστροφικές επιπτώσεις για τη φύση και τον άνθρωπο. Η πράσινη μετάβαση, λοιπόν, η ενεργειακή απανθρακοποίηση, η περιβαλλοντική εξισορρόπηση, αποτελούν πυλώνες στρατηγικού χαρακτήρα. Η πράσινη μετάβαση, όμως, ταυτόχρονα πρέπει να είναι δίκαιη και περιβαλλοντικά όχι μόνο αποδεκτή αλλά και ωφέλιμη, ως οργανικό στοιχείο της αναπτυξιακής διαδικασίας. Εδώ εκτυλίσσονται οι δύο εκ διαμέτρου αντίθετες στρατηγικές. Ποιος σχεδιάζει τι; Το κράτος σχεδιάζει ή οι αγορές; Αυτό είναι το πρώτο ερώτημα. Ποιοι ωφελούνται τελικά ως τελικοί αποδέκτες; Η κοινωνία ή λίγα ισχυρά μονοπωλιακά συμφέροντα;

 

Η ανεξέλεγκτη εναπόθεση αποβλήτων οργιάζει∙ και η αυτοδιοίκηση κοιμάται!

 


 

Επανειλημμένα έχουν έρθει στην επικαιρότητα περιστατικά απόρριψης σκουπιδιών και Αποβλήτων Εκσκαφών, Κατασκευών και Κατεδαφίσεων (ΑΕΚΚ) σε διάφορους χώρους, ιδίως κοινόχρηστους, αλλά και ιδιωτικούς. Πέρα από την ακύρωση της ανακύκλωσης και της εναλλακτικής διαχείρισης των αποβλήτων σύμφωνα με τον Εθνικό Σχεδιασμό Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ), το αποτέλεσμα αυτών των περιστατικών αναμφισβήτητα είναι η ρύπανση και η υποβάθμιση του περιβάλλοντος, αλλά και ο κίνδυνος πυρκαγιάς.

 

Σύμφωνα με τη νομοθεσία*, η αρμοδιότητα για την προστασία και τον καθαρισμό αυτών των χώρων ανήκει στους Δήμους. Ειδικότερα για τα απόβλητα εκσκαφών, κατασκευών και κατεδαφίσεων (ΑΕΚΚ), οι Δήμοι υποχρεούνται να τα συγκεντρώσουν και να τα πάνε σε νόμιμο αδειοδοτημένο χώρο επεξεργασίας - ανακύκλωσης σύμφωνα με το Νόμο 3463/2006 «περί Αρμοδιοτήτων Δήμων και Κοινοτήτων».

Τρίτη 18 Μαΐου 2021

Η «σχεδία»της μνήμης και της ουτοπίας



 
 Κατανικούμε τις δυνάμεις της μοιρολατρίας, περιηγούμαστε στα τοπία της μνήμης, αίρουμε κάθε εμπόδιο στο διάβα του έρωτα, απολαμβάνουμε αποστάγματα ευθύνης, θωρούμε την άλλη όψη της αρετής. 

    

«Ανεμπόδιστος έρως». Τα βέλη του φτερωτού θεού σημαδεύουν και τους συμπολίτες μας με αναπηρία. Παρά το διαδεδομένο στερεότυπο ότι η σεξουαλικότητα δεν τους αφορά, και σεξουαλικές ανάγκες έχουν και υγιή ερωτική ζωή αναπτύσσουν. «Οι κοινωνικές αναπαραστάσεις για την αναπηρία είναι σχεδόν πάντα αρνητικές. Δεν σκεφτόμαστε ότι οι συνάνθρωποί μας αυτοί ποθούν, ερωτεύονται, έχουν ορμές», σημειώνει η Μόιρα Τζίτζικα, ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια και κλινική ψυχολόγος. 

Γιῶργος Δουατζῆς : Ὁ σκύ­λος

 



 

ΠΕΘΑΝΕ; Ἀ­λή­θεια μοῦ λέ­τε; Μὰ τὸν ἤ­ξε­ρα τὸν κύ­ριο Γιά­ννη. Ψώ­νι­ζε τρό­φι­μα στὸ μπα­κά­λι­κό μου. Ἀλ­λὰ μὲ τὸ στα­γο­νό­με­τρο βρὲ παι­δά­κι μου. Φτω­χὸς πρέ­πει νὰ ἦ­ταν. Ἢ τσιγ­κού­νης. Δὲν ξέ­ρω... «Τό­σα χρει­ά­ζο­μαι γιὰ νὰ ζή­σω» μοῦ ἔ­λε­γε. Δι­ά­ση­μος συγ­γρα­φέ­ας ὁ κύ­ριος Γιά­ννης; Τί μοῦ λέ­τε; Καὶ μὲ βρα­βεῖ­α; Καὶ στὸ ἐ­ξω­τε­ρι­κὸ τὰ βι­βλί­α του; Μά, ἤ­τα­νε φτω­χὸς σᾶς λέ­ω. Μπρά­βο κύ­ρι­ε Γιά­ννη καὶ δὲν εἶ­χα κα­τα­λά­βει τί­πο­τα... Θὰ τὸν δεί­ξε­τε στὴν τη­λε­ό­ρα­ση; Τὸν κύ­ριο Γιά­ννη; Δὲν τὸ πι­στεύ­ω... Ναί, κα­λὸς ἄν­θρω­πος ἦ­ταν. Λί­γο βλο­συ­ρός. Σὰν σκο­τει­νι­α­σμέ­νος μοῦ φαι­νό­ταν. Ἀ­φοῦ ζοῦ­σε μό­νος του, τί πε­ρι­μέ­νεις... Μιὰ φο­ρὰ εἶ­χε ζη­τή­σει νὰ ψω­νί­σει βε­ρε­σέ. Καὶ ἀρ­νή­θη­κα. Εἶ­χε τό­σο φο­βι­σμέ­νο βλέμ­μα ποὺ φο­βή­θη­κα. Φο­βᾶ­μαι τοὺς φο­βι­σμέ­νους. Εἶ­ναι σὰν τὰ σκυ­λιὰ ποὺ γί­νον­ται ἐ­πι­θε­τι­κὰ ἀ­πὸ τὸν φό­βο καὶ τὰ νο­μί­ζου­με ἄ­γρια. Δὲν ἔ­χε­τε ἀ­κού­σει τὴ φρά­ση «κρά­τα δε­μέ­νο τὸν σκύ­λο σου νὰ ἀ­γρι­έ­ψει;». Στὴν τη­λε­ό­ρα­ση ὁ κύ­ριος Γιά­ννης... Θὰ μὲ δεί­ξε­τε τὸ βρά­δυ στὶς εἰ­δή­σεις; Ὡ­ραί­α θὰ τὸ δῶ. Ἂχ ὁ κύ­ριος Γιά­ννης... Ποιός νὰ τὸ πε­ρί­με­νε. Ὥ­στε πέ­θα­νε, ἔ;


Κοραλλιγενείς Οικότοποι – Προστατεύοντας το Κρυμμένο Μυστικό Του Αιγαίου

 

 

 

mapping seagrass coralligene and biomass 2

 


 

***

 

Στα βαθιά νερά της Μεσογείου και ιδίως στο Αιγαίο, κρύβεται ένα μυστικό που κινδυνεύουμε να χάσουμε προτού καν μάθουμε ότι υπάρχει. Οι Κοραλλιγενείς Οικότοποι (και όχι κοραλλιογενείς στη Μεσόγειο) που συναντώνται από τα 70-250 μέτρα βάθος, αποτελούν κάποια από τα πιο σύνθετα και πιο πλούσια θαλάσσια οικοσυστήματα της Μεσογείου. Παράλληλα όμως είναι ίσως και τα λιγότερο μελετημένα οικοσυστήματα στη Μεσόγειο και το κυριότερο: παρά τη μεγάλη σημασία τους δεν προστατεύονται, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν καθημερινά από μη αναστρέψιμη καταστροφή.

 

IMGP6073 B

 

Δευτέρα 17 Μαΐου 2021

ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ : Ο ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΗΝΙΑΤΗΣ ΜΕ ΟΡΑΜΑ TOY ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΕΧΝΗΣ

 


Ο Γεώργιος Μηνιάτης γεννήθηκε στο Αργοστόλι περί το 1820 και πέθανε το 1895 στο Λιβόρνο ή την Φλωρεντία. Οι γονείς του τον προόριζαν για διπλωμάτη. Όμως το 1843 εγκατέλειψε την ειδική σχολή και σπούδασε ζωγραφική με τον μαθητή του γνωστού Ζακύνθιου ζωγράφου και αγιογράφου Νικόλαου Καντούνη, τον Κεφαλονίτη  Αντώνιο Ρίφιο ή Ερίφιο Κουρκουμέλη.  Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Αγίου Λουκά στη Ρώμη. Παράλληλα όμως με τη ζωγραφική ασχολήθηκε με την αγιογραφία αλλά και  την δημοσιογραφία όπου και διετέλεσε ανταποκριτής και σχεδιαστής των «Εικονογραφημένων Νέων» του Λονδίνου. Επίσης υπήρξε εκτιμητής έργων τέχνης, συλλέκτης, μέλος του Διεθνούς Συνεδρίου Στατιστικής στη Φλωρεντία, καθώς και διακεκριμένο μέλος ευρωπαικών καλλιτεχνικών ενώσεων ως καλλιτέχνης-διανοούμενος.

Κυριακή 16 Μαΐου 2021

1821: Τὰ Μικρὰ τοῦ Μεγάλου Ἀγώνα : Ἐκεῖνοι θὰ καταλάβουν! [τοῦ Κανέλλου Δεληγιάννη]

 




ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟΝ Κα­νέλ­λον Δε­λη­γιά­ννην, κα­τὰ τὴν ἔ­λευ­σιν εἰς τὴν ἀρ­χὴν ἀν­δρός, τὸν ὁ­ποῖ­ον οὐ­δό­λως ἐ­ξε­τί­μα, ἠ­ρώ­τη­σαν τὴν γνώ­μην του πε­ρὶ τοῦ νέ­ου ὑ­πουρ­γεί­ου. Ἐν τῇ αἰ­θού­σῃ τοῦ στρα­τη­γοῦ πα­ρῆν καί τις εἰ­σαγ­γε­λεὺς δι­α­κρι­νό­με­νος ἐ­πὶ ὑ­περ­βο­λῇ ζή­λου. Ὁ στρα­τη­γὸς εἶ­πε πρὸς τοὺς ἐ­ρω­τῶν­τας:

       «Ἂς ἀ­φή­σω­μεν, παι­διά, τὰ πο­λι­τι­κὰ καὶ νὰ σᾶς δι­η­γη­θῶ ἕ­να μῦ­θον.

       »Ἕ­νας Σουλ­τά­νος, ἰ­δών πο­τε εἰς μί­αν τῶν πυ­λῶν τῆς Κων­σταν­τι­νου­πό­λε­ως ἕ­να ἄν­θρω­πον ἀ­νί­κα­νον, ὁ ὁ­ποῖ­ος τοῦ ἤ­ρε­σεν, τὸν ἐ­κά­λε­σε καὶ τὸν ἔ­κα­με βε­ζύ­ρην. Κα­τὰ τὰς ἡ­μέ­ρας ἐ­κεί­νας ἡ­σθέ­νη­σεν ἐ­πι­κιν­δύ­νως ὁ πα­τὴρ τοῦ Χα­σάν, τοῦ νέ­ου με­γά­λου βε­ζύ­ρου, καὶ φθά­σας εἰς τὰ ἔ­σχα­τα ἐ­ζή­τη­σε νὰ ἴ­δῃ τὸν υἱ­όν του. Ὅ­ταν ὁ Χα­σὰν ἦλ­θεν, ἀ­φοῦ ηὐ­χή­θη καὶ ἐ­φί­λη­σε τὸν υἱ­όν του, εἶ­πε πρὸς αὐ­τόν: “Παι­δί μου, τώ­ρα ποὺ θὰ ‘­πά­γω εἰς τὸν ἄλ­λον κό­σμον, ἂν μ' ἐ­ρω­τή­σουν οἱ μου­σουλ­μά­νοι πῶς '­πά­ει τὸ Δο­βλέ­τι*, τί νὰ τοὺς '­πῶ;”. — Πέ τους, πα­τέ­ρα, ἀ­πε­κρί­θη ὁ εἰ­λι­κρι­νὴς Χα­σάν, πὼς ὁ Χα­σά­νης ἔ­γει­νε Βε­ζύ­ρης καὶ ἐ­κεῖ­νοι θὰ κα­τα­λά­βουν».

Σάββατο 15 Μαΐου 2021

Μά­νου Ἀ­νε­ζί­να : Prosciutto Crudo

 



o

 

Η ΚΥΡΙΑ Λ. ἄρ­χι­σε νὰ ζεῖ καὶ νὰ αἰ­σθά­νε­ται σὰν κα­τσα­ρί­δα ὅ­ταν ἔπι­α­σε δου­λειὰ στὸ ὑ­πό­γει­ο τοῦ Λου­τρο­θε­ρα­πευ­τη­ρί­ου. Ἡ κυ­ρί­α Λ., πρώ­ην πρι­μαν­τό­να, ἔ­χα­σε τὴ φω­νή της δί­χως ὁ για­τρὸς νὰ ἀ­πο­δελ­τι­ώ­σει τὴν ἀ­σθέ­νειά της ἢ νὰ τῆς δώ­σει κά­ποι­α ἀ­γω­γή. Ἔ­τσι ὁ ἐρ­γο­δό­της της γλύ­τω­σε τὴν ἀ­πο­ζη­μί­ω­ση, αὐ­τὴ ἔ­μει­νε μουγ­κὴ καὶ τὸ ἐ­νοί­κιό της ἀ­πλή­ρω­το. Πῶς νὰ τὸ φαν­τα­ζό­ταν ὅ­τι θὰ τὴν πε­τοῦ­σαν σὰ στη­μέ­νη λε­μο­νό­κου­πα. Θὰ μπο­ροῦ­σε, ἀ­να­ρω­τι­έ­ται. Στὸ ὑ­πό­γει­ο ἡ ὑ­γρα­σί­α δι­είσ­δυ­σε ἀ­πὸ τοὺς πό­ρους τοῦ δέρ­μα­τος στὰ κύτ­τα­ρά της καὶ τὰ μού­λια­σε. Ἕ­να κολ­λῶ­δες ὑ­γρὸ ὅ­πως αὐ­τὸ ποὺ ἀ­φή­νουν οἱ κα­τσα­ρί­δες κύ­λη­σε στὸ αἷ­μα της. Μυ­ρω­διὰ μού­χλας καὶ σα­πί­λας κόλ­λη­σε στὴ σάρ­κα της. Τὸ ἄ­φω­το σκο­τά­δι δι­έ­τα­ξε καὶ ἐ­πα­να­δι­έ­τα­ξε τὰ ρα­βδί­α καὶ τὰ κο­νί­α τοῦ ἀμ­φι­βλη­στρο­ει­δῆ της. Μέ­χρι νὰ προ­σαρ­μο­στεῖ. Συ­νάν­τη­σε καὶ ἄλ­λες ἐρ­γα­ζό­με­νες ἐ­κεῖ ποὺ θύ­μι­ζαν κα­τσα­ρί­δες, καὶ τῆς κόλ­λη­σαν πα­ρα­τσού­κλι, ἡ μουγ­κή. Ἐρ­γα­ζό­με­νες ἀ­πε­χθεῖς γιὰ τὶς ὑ­πέρ­γει­ες αὐ­τά­ρε­σκες ὑ­παλ­λή­λους τοῦ ὀρ­γα­νι­σμοῦ, εἶ­χαν ὅ­μως ἕ­να προ­νό­μιο. Κολ­λη­μέ­νες ὅ­πως ἦ­ταν τρι­γύ­ρω ἀ­πὸ τὰ μα­γει­ρεῖ­α εἶ­χαν πρό­σβα­ση στὸ τυ­ρί, στὸ γι­α­ούρ­τι, στὸ κρέ­ας, στὰ ψά­ρια καὶ σὲ ἄλ­λα τρό­φι­μα ποὺ ἀ­πο­θη­κεύ­ον­ταν στὰ ντου­λά­πια καὶ στὰ ψυ­γεῖ­α. Τὴν ὥ­ρα τοῦ δι­αλ­λεί­μα­τος ἔ­τρω­γαν μπα­νά­νες, μῆ­λα καὶ ψη­τὸ κο­τό­που­λο μὲ πα­τά­τες.

       

Κριστίν Κοκάρ & Κατρίν Πιρό-Ρουέ : Πώς να γίνετε διαφορετικοί γονείς

 

Μετάφραση: Γιούλα Σταθοπούλου

Σελ.: 238, τιμή: 12 ευρώ

ISBN: 978-960-6893-50-6

Εκδόσεις Gema

 

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gema το εξαιρετικό και χρήσιμο βιβλίο των Κριστίν Κοκάρ & Κατρίν Πιρό-Ρουέ «Πώς να γίνετε διαφορετικοί γονείς».

 

Πρόκειται για έναν οδηγό που θα προσφέρει λύσεις σε όλους τους γονείς και θα γίνει σύντροφός τους σε μια διαπαιδαγώγηση καλοπροαίρετη και διαφορετική.

Θα τους βοηθήσει:

 

1) να κατανοήσουν τις βάσεις της αρμονικής ανάπτυξης του παιδιού από 0 έως 10 ετών

2) να καθιερώσουν μια μη βίαιη επικοινωνία χωρίς να απαρνηθούν τους κανόνες

3) να κάνουν παιδαγωγικές επιλογές που ευνοούν την αυτοπεποίθηση και την ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού

4) να αφουγκραστούν και να συντροφέψουν τα συναισθήματα του παιδιού χάρη σε ήπιες θεραπείες: μεθόδους αντιστρές, αναπνοή, χαλάρωση, οικοδόμηση εμπιστοσύνης, τεχνοθεραπεία.

 

Τα Καναδικά Βραβεία (CIOOC 2021) είναι κάτι παραπάνω από απλά τρόπαια ελαιολάδου

 



 

Η εταιρική στρατηγική βραβείων για παραγωγούς, αλλά και επιχειρήσεις ελαιολάδου βοηθάει ώστε να δημιουργήσουν αξιοπιστία μέσω επικύρωσης ενός τρίτου οργανισμού, όπως του CIOOC, που θα κάνει τις επωνυμίεςτου ελαιόλαδων να ξεχωρίζουν μέσα στο καταναλωτικό κοινό. Τα βραβεία CIOOC 2021 πιστοποιούν την ποιότητα των ελαιόλαδων και τη θέση τους στην αγορά, καθώς και τη συνολική αποδοχή της επωνυμίας (brandname)τους.

 

 

Φέτος, υπάρχει ένας νέος τρόπος για τους παραγωγούς και τις εταιρείες ελαιολάδου να προσελκύσουν την προσοχή Καναδών καταναλωτών: ο Διεθνής Διαγωνισμός Ελαιολάδου Καναδά (CIOOC 2021- CanadaInternationalOliveOilCompetition). Όπως λέει ο διοργανωτής Γιώργος Κουβέλης, “Για όσους είναι έτοιμοι να επεκταθούν παγκοσμίως, ο Καναδάς μπορεί να είναι μια ιδανική χώρα για να ξεκινήσουν. Η λέξη Canada είναι παγκόσμιο εμπορικό σήμα. "

 

ΠΕΤΡΟΣ ΘΕΜΕΛΗΣ : Καραβοκύρηδες & Ακρόπρωρα του 1821

 



112 σελ. | 14,8×21 εκ. | 78 εικόνες | Χαρτόδετο με αυτιά | Ελληνικά

Το ακρόπρωρο, η προσωποποιημένη ψυχή του καραβιού, διώχνει το κακό και χαρίζει νίκες στον πόλεμο. Άρρηκτα συνδεδεμένα με τον ναυτικό αγώνα της Ανεξαρτησίας, ακρόπρωρα που απεικονίζουν θεϊκές, μυθικές ή ηρωικές μορφές συμβολίζουν τη συνέχεια του ελληνισμού και υψώνονται σε σύμβολα απελευθέρωσης. Εξετάζοντας τα σωζόμενα ακρόπρωρα, μαζί με τις γραπτές πηγές και τις απεικονίσεις τους στην Τέχνη, ο καθηγητής Θέμελης μάς προσφέρει μια περιεκτική μελέτη του νεοελληνικού ακρόπρωρου.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ  ΚΑΠΟΝ 

ΠΑΤΡΙΚ ΛΗ ΦΕΡΜΟΡ : ΩΡΑΙΟΣ ΣΑΝ ΦΙΛΕΛΛΗΝΑΣ

 

Του Γιάννη Σχίζα

 

Η χώρα αυτή απελευθερώθηκε και έζησε όχι μόνο από τους ηρωϊκούς αγώνες των ίδιων  των Ελλήνων, αλλά και από τους  φιλέλληνες. Κάποιοι μάλιστα από αυτούς , μέσα σε αυτό το αμφιθυμικό πλέγμα έρωτα –και – μίσους , που συνδέει αναπόφευκτα τους ανθρώπους με τον χωρικό και κοινωνικό περίγυρό τους, έτυχε να διαθέτουν  μεγαλύτερη δοσολογία έρωτα για την Ελλάδα  και να γίνονται υπόδειγμα για τους γηγενείς….

 

Ο Πάτρικ Λη Φέρμορ, ένας επίτιμος Έλληνας που άξιζε όσο πολλοί  original,  «έφυγε» πριν 10 χρόνια,  μετά 96 χρόνια περιεκτικής ζωής  . Από μια άποψη στάθηκε τυχερός, γιατί αν και υπερκινητικός και ταξιδιωτικός τύπος εγκατέλειψε τον κόσμο στο κρεβάτι του, σε αντίθεση με εκείνο το γηραιό Βρετανό ποδηλάτη που έκανε το γύρο του κόσμου αλλά σκοτώθηκε από έναν ασυνείδητο οδηγό  το 2009 στη Βαρυμπόμπη της Αττικής…

Ο Πάτρικ Λη Φέρμορ ξεκίνησε τη ζωή του συνεχίζοντας την παράδοση των μεγάλων  οδοιπορικών περιηγήσεων. Το 1933, σε ηλικία 18 χρονών, διέσχισε   την Ευρώπη και πήγε στην Κωνσταντινούπολη, διανυκτερεύοντας σε μοναστήρια, σε αχυρώνες, σε σπηλιές, στο οπουδήποτε. Τότε, στον Ελλαδικό χώρο,  η ύπαιθρος  δεν παρείχε  τα σημερινά επίπεδα ασφαλείας, αν λάβει κανείς υπόψη ότι ο αρχιλήσταρχος Κουτσούβελας έπεφτε από τις σφαίρες της χωροφυλακής  μόλις το 1929,  ενώ οι  ληστές αδελφοί Ρετζαίοι κατέληγαν στο εκτελεστικό απόσπασμα τον Μάρτιο του  1930…

ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ «ΤΙΜΩΡΙΑ»

 


Του Γιάννη Σχίζα

 

Ο Γούντυ Άλλεν  σε ένα έργο του υποστηρίζει  πως κωμωδία είναι ίσον  τραγωδία συν  χρόνος, θέλοντας να δείξει όχι απλώς τον εξευμενισμό και την άφεση των κριμάτων ενός δράστη μετά από τη παρέλευση ορισμένου χρόνου, αλλά την ίδια τη μετατροπή της τραγωδίας  σε αστεία υπόθεση. Λόγου χάρη στο φονικό ενός νεοέλληνα λούμπεν  στα 1925 με 1930 , που συνδέθηκε με την απίθανη δικαιολογία  ότι ο «μάγκας» (το θύμα) είχε φάει μια μαχαιριά από ένα «γέρο μάγκα» γιατί του είπε «βούρτου γερόμαγκα»- δηλαδή «επάνω του γερόμαγκα»:  Η υπόθεση αυτή ήδη,  μετά από λίγο χρόνο, έβγαζε μόνο γέλιο…

 

Τα αλλεπάλληλα εγκλήματα της τελευταίας περιόδου, ο φόνος του Καραϊβάζ, του ζευγαριού στη Ζάκυνθο, της ληστείας μετά του φόνου της νεαρής κοπέλας στα Γλυκά Νερά, φαίνεται ότι δεν  έχουν μια διαδικασία χάριτος και πολύ περισσότερο δεν υπόκεινται σε   μια διαδικασία μετατροπής τους σε κωμωδία. Μάλιστα  στην περίπτωση της κοπέλας που σκοτώθηκε και ληστεύθηκε,  οι παλιότεροι  θα θυμούνται  ότι κάποτε η «ληστεία μετά φόνου»  είχε μόνο μια ποινή, την ποινή του θανάτου….

 

Στο σύγχρονο ποινικό καθεστώς καταλήξαμε να έχουμε την ποινή των εικονικών  ισοβίων,

Βα­σί­λης Χου­λια­ρᾶς : Ἕ­να πε­ρί­ερ­γο ὄ­νει­ρο

 




ΕΠΕΣΕ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ καὶ εἶ­δε ἕ­να πε­ρί­ερ­γο ὄ­νει­ρο. Εἶ­δε ὅ­τι ἀρ­γὰ τὴ νύ­χτα ση­κώ­θη­κε ἀ­πὸ τὸ δι­πλὸ κρε­βά­τι ὅ­που κοι­μό­ταν καὶ τρά­βη­ξε πρὸς τὸ ντου­λά­πι ὅ­που ἀ­πο­βρα­δὶς εἶ­χε λέ­ει κρύ­ψει ἕ­να τσε­κού­ρι. Ἔ­σκυ­ψε καὶ τὸ πῆ­ρε στὰ χέ­ρια καὶ ἄρ­χι­σε νὰ χα­ϊ­δεύ­ει τὴν κό­ψη τῆς λε­πί­δας.

        Ὅ­λοι ἔ­λε­γαν ὅ­τι ἦ­ταν ὁ πιὸ κα­λο­συ­νά­τος ἄν­θρω­πος τοῦ κό­σμου, καὶ δὲν ἔ­πε­φταν ἔ­ξω. Πο­τέ του δὲν εἶ­χε πει­ρά­ξει οὔ­τε μύ­γα. Ἀ­πὸ γεν­νη­σι­μιοῦ του ἤ­πι­ων τό­νων, προ­σπα­θοῦ­σε πάν­τα νὰ κι­νεῖ­ται ἐν­τὸς ὁ­ρί­ων καὶ νὰ μὴν προ­κα­λεῖ μὲ τὴ συμ­πε­ρι­φο­ρά του. Πάν­τα συ­νε­πὴς στὶς ὑ­πο­χρε­ώ­σεις του, πρῶ­τα στὸ σχο­λεῖ­ο, με­τὰ στὴ σχο­λή, στὸ στρα­τὸ καὶ τώ­ρα στὴ δη­μό­σια ὑ­πη­ρε­σί­α ὅ­που δού­λευ­ε. Καὶ ἀ­πὸ τό­τε ποὺ παν­τρεύ­τη­κε, ὄ­χι πὼς πρὶν ἔ­κα­νε κα­μιὰ ἄ­σω­τη ζω­ή, ἀ­πὸ τὸ σπί­τι στὴ δου­λειὰ καὶ ἀ­πὸ τὴ δου­λειὰ στὸ σπί­τι. Μὲ λί­γα λό­για, πρό­τυ­πο πο­λί­τη καὶ κα­λοῦ οἰ­κο­γε­νειά­ρχη.

       Στὸ δι­πλὸ κοι­μό­ταν ἀ­κό­μα ἡ ἀ­πὸ δε­κα­ε­τί­ας γυ­ναί­κα του. Ἡ γυ­ναί­κα του, ποὺ ὑ­πε­ρα­γα­ποῦ­σε καὶ τῆς ἔ­κα­νε ὅ­λα τα χα­τί­ρια ἀ­γόγ­γυ­στα. Ὅ­μως τώ­ρα ἦ­ταν βρά­δυ, ὀ­νει­ρευ­ό­ταν καὶ ἔ­νι­ω­θε γιὰ πρώ­τη φο­ρὰ ἐ­λεύ­θε­ρος ἀ­πὸ κά­θε εἴ­δους συμ­βά­σεις. Μπο­ροῦ­σε νὰ κά­νει ὅ,τι ἤ­θε­λε. Πράγ­μα­τα ποὺ ἄλ­λω­στε δὲ θὰ εἶ­χαν κα­μί­α οὐ­σι­α­στι­κὴ συ­νέ­πεια, μιᾶς καὶ τὸ πρω­ὶ θὰ ἦ­ταν ὅ­λα στὴ θέ­ση τους.

       Ἔ­τυ­χε λοι­πὸν νὰ κρα­τᾶ ἕ­να τσε­κού­ρι καὶ δί­πλα νὰ εἶ­ναι ἐ­κεί­νη. Ἔ­τσι, χω­ρὶς νὰ τὸ πο­λυ­σκε­φτεῖ, σή­κω­σε τὸ τσε­κού­ρι ψη­λὰ καὶ τὸ κα­τέ­βα­σε στῆς γυ­ναί­κας τὸ σῶ­μα. Τὸ θέ­α­μα ὁ­μο­λο­γου­μέ­νως ἦ­ταν ἀ­να­τρι­χι­α­στι­κό, μὰ ὁ ἄν­θρω­πός μας πε­ρισ­σό­τε­ρο ἐν­τυ­πω­σι­ά­στη­κε ἀ­πὸ τὸ ἀ­πο­τέ­λε­σμα τῆς πρά­ξης του πα­ρὰ τρό­μα­ξε.