του Γιάννη Ζήβα
Οι ομορφιές
που μας αποκαλύπτει αυτός ο τόπος σε
κάθε έξοδο που πραγματοποιούμε από τα
τσιμεντένια κλουβιά μας είναι κάτι μοναδικό.
Οι εναλλαγές των τοπίων μέσα σε λίγη
απόσταση, το πράσινο σε άμεση συνάφεια με
το γαλάζιο των κόλπων και των
ανοιχτών θαλασσών, τα βουνά , οι πεδιάδες
με τα ποτάμια και τις λίμνες και
τα παράλια με τα γειτονικά νησιά και
νησίδες δεν μας κάνουν να πλήξουμε
ποτέ.Καθώς
ταξιδεύεις από την Αττική πρός την Βοιωτία, ρίχνοντας μία ματιά στα δεξιά μας
διακρίνουμε έναν κώνο που θυμίζει ηφαίστειο.
Δεν είναι άλλο από το ελληνικό Φούτζι ,
που παραπέμπει στο περίφημο ηφαίστειο
της Ιαπωνίας , Φούτζι Γιάμα. Είναι η Δίρφη, που κυριαρχεί στο μέσον του
δευτέρου σε έκταση νησιού της χώρας μας ,
της Εύβοιας, και υψώνεται μέχρι τα
1743 μέτρα.
Από την
Χαλκίδα η απόσταση έως την Στενή , το
χωριό που αποτελεί την κύρια
πρόσβαση για το βουνό είναι 28 χιλιόμετρα.
Η Στενή (Άνω και Κάτω) είναι τόπος
πυκνότατης βλάστησης με κυρίαρχα τα πλατάνια,
τις καστανιές , τις κουμαριές και τις βελανιδιές
, ενώ παντού κελαρύζουν τρεχούμενα νερά και
μέσα στα πλατάνια ένα μικρό ποτάμι. Για
τους ορειβάτες υπάρχει μονοπάτι που έχει
αφετηρία την τοποθεσία "Βρύση του
Γιατρού", στο πάνω μέρος της Στενής, αλλά
καί άλλα μονοπάτια που ξεκινούν από
άλλα σημεία στους πρόποδες του
όρους, όπως αυτό κοντά στο χωριό Άγιος
Αθανάσιος.
Φωτογραφία του Κωνσταντίνου Κούτα







