Το μικρό είναι αειφορικό – η υπεραλίευση είναι πρόσκαιρη…..

Με αφορμή την (τυφλά εκσυγχρονιστική  και «αναπτυξιακή») απόφαση της Επιτροπής Αλιείας του Ευρωκοινοβουλίου τις 10.7.13, δήλωσε το ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ :  

 Σήμερα το Ευρωκοινοβούλιο ψήφισε υπέρ των επιχορηγήσεων για την κατασκευή νέων αλιευτικών σκαφών καθώς και τον εκσυγχρονισμό του αλιευτικού στόλου. Οι επιχορηγήσεις αυτές θα συμβάλουν στη διατήρηση του ήδη υπερμεγέθους ευρωπαϊκού αλιευτικού στόλου και κατά συνέπεια στη συνέχιση της υπεραλίευσης. Η ψηφοφορία της Επιτροπής αφορούσε το μέλλον του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ), κατά το τρίτο μέρος της μεταρρύθμισης της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑλΠ)

.
Δήλωσε η Αναστασία Μήλιου, Υπεύθυνη Έρευνας του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» και συντονίστρια του Δικτύου OCEAN2012 σε Ελλάδα και Κύπρο

 «Είμαστε εξοργισμένοι με την ψήφο της Επιτροπής Αλιείας

1η Πανελλαδική απογραφή πελεκάνων!

Με επιτυχία (κατά πως λέει η σχετική ανακοίνωση, αλλά και όλες οι συνήθεις ανακοινώσεις….) πραγματοποιήθηκε η πρώτη Πανελλαδική Απογραφή Πελεκάνων σε 30 Υγρότοπους της χώρας. Η δράση αυτή ήταν  πρωτοβουλία της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας (ΕΟΕ) και της Εταιρίας Προστασίας Πρεσπών (ΕΠΠ) κι αφορούσε την απογραφή  δύο ειδών πελεκάνων: του παγκοσμίως απειλούμενου με εξαφάνιση Αργυροπελεκάνου (Pelecanus crispus) και του Ροδοπελεκάνου (Pelecanus onocrotalus),  που απαντώνται και φωλιάζουν στην Ελλάδα. Η απογραφή έγινε σε συνεργασία με δέκα από τους Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών*** και συμμετείχαν περισσότερα από 40 άτομα, στελέχη των Φορέων Διαχείρισης, μέλη των 2 ΜΚΟ και εθελοντές ορνιθοπαρατηρητές (επί το ελληνικότερον : bird watschers).

Στόχος της απογραφής ήταν να καταμετρηθεί ο συνολικός αριθμός πελεκάνων που χρησιμοποιεί τους Υγρότοπους της Ελλάδας κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου. Τα δεδομένα που προέκυψαν συμβάλλουν στο σχεδιασμό μέτρων προστασίας, διατήρησης και διαχείρισης των πελεκάνων της χώρας, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό στην περίπτωση του Αργυροπελεκάνου. Πρόκειται για ένα είδος διεθνούς ενδιαφέροντος για το οποίο η Ελλάδα φέρει μεγάλη ευθύνη, καθώς φιλοξενεί στη Λίμνη Μικρή Πρέσπα τη μεγαλύτερη αποικία του είδους στον κόσμο (περίπου 1200 ζευγάρια) και σε εθνικό επίπεδο πάνω από το 25% του παγκόσμιου πληθυσμού!

 

Συνολικά καταγράφηκαν 3564 Αργυροπελεκάνοι σε 16 Υγρότοπους της χώρας και 684 Ροδοπελεκάνοι σε 9 Υγρότοπους, ενώ παρουσία και των δύο ειδών καταγράφηκε σε 8 από τους 30 Υγρότοπους στους οποίους πραγματοποιήθηκε η απογραφή. Κεντρική σημασία στην προστασία και διατήρηση των δύο ειδών έχουν οι υγρότοποι όπου αυτά αναπαράγονται (Λίμνη Μικρή Πρέσπα, Υγρότοποι Αμβρακικού, Λίμνη Κερκίνη, Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου και Ταμιευτήρας Κάρλας) κι όπου, ως αναμενόταν, καταγράφηκαν σημαντικοί αριθμοί.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει να γίνει στην πιο πρόσφατα εγκαθιδρυμένη αποικία του Αργυροπελεκάνου, αυτήν στον ταμιευτήρα της Κάρλας. Η περιοχή έχει ήδη μεγάλη σημασία για τους Αργυροπελεκάνους, αλλά η διατήρηση της αναπαραγωγής τους εκεί θα εξασφαλιστεί μόνο όταν αποκατασταθεί πλήρως και όπως πρέπει το υγροτοπικό κομμάτι της λίμνης, καθώς σε λίγους μήνες η υφιστάμενη νησίδα φωλιάσματος θα πάψει να υπάρχει λόγω της ανόδου της στάθμης.

Ενεργειακή αξιοποίηση σχιστολιθικού αερίου

Της Χαράς Kαφαντάρη

 

Τελευταία πληθαίνουν οι συζητήσεις σχετικά με την εξόρυξη και ενεργειακή αξιοποίηση του σχιστολιθικού αερίου. Χώρες όπως οι ΗΠΑ, εκμεταλλεύονται χρόνια το σχιστολιθικό αέριο, ενώ στην Ε.Ε. μετά την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής για την ενέργεια, ο πρόεδρος της Επιτροπής δήλωσε ότι μέχρι το τέλος του έτους η Ε.Ε. θα έχει θεσπίσει συγκεκριμένους κανόνες-νομοθετικό πλαίσιο για την ασφαλή εξαγωγή shale-gas στην Ευρώπη.
Πρωτεργάτης στην εισαγωγή του σχιστολιθικού αερίου στην ενεργειακή ατζέντα της Ε.Ε. και η Ελληνίδα ευρωβουλευτής του ΛΑΟΣ, η οποία το συμπεριέλαβε στον οδικό χάρτη της Επιτροπής ITRE του Ευρωκοινοβουλίου για την ενεργειακή πολιτική της Ε.Ε. έως το 2050, θεωρώντας ότι θα συμβάλει στην επίτευξη της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας. Πρόσφατα έγινε και συζήτηση σχετική στην ελληνική Βουλή, μετά από επίκαιρη ερώτηση βουλευτού της συμπολίτευσης, όπου ο υπουργός ΥΠΕΚΑ δήλωσε ότι δεν αποτελεί προτεραιότητα της κυβέρνησης το σχιστολιθικό αέριο, καταθέτοντας συγχρόνως και Έκθεση του ΙΓΜΕ για τον ελλαδικό χώρο.

 
Ωστόσο, οφείλουμε να αναφέρουμε τους σοβαρούς κινδύνους, κύρια για το περιβάλλον, από την εξόρυξη σχιστολιθικού αερίου, καθώς μετά την περίοδο ευφορίας που διανύουμε τώρα, μπορεί να αποδειχτεί άλλο ένα φιάσκο, αφού μετά την εξάντληση των πρώτων εκμεταλλεύσεων δημιουργείται η ανάγκη ανόρυξης νέων γεωτρήσεων.
Η εκμετάλλευση σχιστολιθικού αερίου που γίνεται με τη μέθοδο υδραυλικής ρωγμάτωσης (hydraulic fracturing ή fracking) αποτελεί μια πολύ αμφιλεγόμενη μέθοδο αφού έχει αποδειχθεί ότι η  εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για το περιβάλλον διότι:

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΣΤΙΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ….

 

Τη Δευτέρα 1.07.13 συζητήθηκε στη Βουλή  η επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή Κυκλάδων του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Συρμαλένιου προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Αιγαίου κ. Βαρβιτσιώτη σχετικά με τη μεταφορά νερού στα νησιά των Κυκλάδων, τις μονάδες αφαλάτωσης  και το θέμα της ΕΥΔΑΠ. Τα ερωτήματα που έθεσε ο Νίκος Συρμαλένιος ήταν εάν:

1)προτίθεται το υπουργείο να εξακολουθήσει να πληρώνει πανάκριβα για τη μεταφορά του νερού προς τα νησιά επιβαρύνοντας υπέρμετρα τον προϋπολογισμό

2)πώς θα εξασφαλίσει την επιτάχυνση των διαδικασιών εγκατάστασης μονάδων αφαλάτωσης με αξιοποίηση των ΑΠΕ, λόγω του ενεργοβόρου χαρακτήρα τους, καθώς και τη στήριξη των ΟΤΑ για τη σωστή λειτουργία τους

3)τι θα γίνει με τις συμβάσεις τις οποίες έχει συνάψει η ΕΥΔΑΠ Νήσων τόσο με το Υπουργείο Ναυτιλίας όσο και με ορισμένους ΟΤΑ τη στιγμή που η ΕΥΔΑΠ βρίσκεται σε πορεία ιδιωτικοποίησης

Ο Νίκος Συρμαλένιος  ανέφερε συγκεκριμένα ότι: «Το θέμα του νερού είναι από τα σοβαρότερα ζητήματα που απασχολούν τα νησιά μας στις Κυκλάδες καθώς και πολλά νησιά στα Δωδεκάνησα. Εδώ και  πολλά χρόνια οι κυβερνήσεις  δεν μπόρεσαν να χαράξουν μια στρατηγική   ολοκληρωμένης διαχείρισης του υδάτινου δυναμικού των νησιών για να λυθούν τα προβλήματα  υδροδότησης, τα οποία τους καλοκαιρινούς μήνες οξύνονται . Είμαστε ακόμη σε μια περίοδο που το θέμα αντιμετωπίζεται με τα υδροφόρα πλοία κυρίως για τα μικρά νησιά, τη Σχοινούσα, Ηρακλειά, Κουφονήσι, Δονούσα, Αμοργό, Κίμωλο και άλλα, έναντι ενός πανάκριβου τιμήματος που πληρώνει το υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου. Φέτος η σύμβαση με τον εργολάβο, ο οποίος εκβιάζει κάθε φορά για καλύτερες τιμές, κόστισε 2,5 εκατομμύρια ευρώ. Πιστεύουμε ότι αυτή η πολυέξοδη και ταυτόχρονα αδιέξοδη πολιτική δεν μπορεί να συνεχιστεί. Μοναδική λύση είναι να υπάρξει μια ολοκληρωμένη διαχείριση του υδάτινου δυναμικού με μικρά φράγματα, με ομβροδεξαμενές, με ταμιευτήρες συλλογής του νερού, μέτρα που θα εμπλουτίζουν τον υδροφόρο ορίζοντα και ταυτόχρονα θα εξοικονομούν  νερό.»

Πρόγραμμα ενεργειακής απόδοσης κτιρίων

 Η Ελλάδα είναι η χώρα με τον μεγαλύτερο δείκτη ιδιοκτησίας δομημένου χώρου, αμέσως μετά την Ταϊβάν…Επί δεκαετίες οι ελληνικές αποταμιεύσεις κατέληγαν στην κατασκευή δεύτερης κατοικίας ή στην αγορά γης,  στερώντας τους αντίστοιχους πόρους από κατεξοχήν  παραγωγικούς τομείς, όπως η πρωτογενής παραγωγή και η μεταποίηση. Η κατάσταση αυτή οδηγούσε με τη σειρά της στην χωρική διασπορά της εξοχικής κατοικίας και ιδιαίτερα στην «κατάληψη» περίοπτων θέσεων, σε παραλίες, βουνά, περιβαλλοντικά σημαντικές περιοχές. Στην Ελλάδα θα μπορούσαμε να έχουμε περισσότερες  και ποιοτικότερες ξενοδοχειακές υπηρεσίες αντί εξοχικών  – κάπως ανάλογα με τη δυνατότητα να έχουμε περισσότερα και καλύτερα μέσα μαζικής μεταφοράς αντί ΙΧ!  Όμως τα πράγματα ήλθαν όπως ήλθαν, με πολλές παραγωγικές δραστηριότητες και υπηρεσίες να «ακουμπούν» πάνω στην εκτατική ανάπτυξη της δόμησης. Και το ερώτημα που τίθεται σήμερα, είναι αν θα μπορούσε να νοηθεί μια αναζωογόνηση του κατασκευαστικού τομέα βασισμένη όχι στην αστόχαστη επέκταση που κάνει τη χώρα πιο άσχημη και αναλώνει τους τουριστικούς της πόρους – πρωτίστως το τοπίο της : Αλλά μια αναζωογόνηση κυρίως με βάση την ανάπλαση,  τον εμπλουτισμό, την αναβάθμιση, την αισθητική και λειτουργική μετεξέλιξη των υπαρχόντων δομημένων στοιχείων(κελυφών…)

Η ενεργειακή απόδοση των κτιρίων αποτελεί μια σημαντική πτυχή της λειτουργικής αναβάθμισης, που θα μπορούσε να προσφέρει ωφέλιμο αποτέλεσμα και  ταυτόχρονα απασχόληση σε ένα κλάδο,  που δοκιμάζεται σκληρά από την κρίση.ΓΣχ. 

Στο ζήτημα αυτό αναφέρεται η ερώτηση δυο βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ – Χαράς Καφαντάρη και Γιώργου Σταθάκη προς τους  Υπουργούς Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και Ανάπτυξης & Ανταγωνιστικότητας 

  Λένε οι δυο βουλευτές :

"Είναι κοινή διαπίστωση ότι το πρόγραμμα που αφορά στην ενεργειακή ανακαίνιση του υπάρχοντος κτηριακού αποθέματος κατάλληλα σχεδιασμένο θα μπορούσε, ταυτόχρονα με τα θετικά περιβαλλοντικά του αποτελέσματα, αφενός να δώσει κάποια στήριξη στον κατασκευαστικό κλάδο, ο οποίος έχει πλήρως αποδυναμωθεί και αφετέρου να συμβάλλει στην ανακούφιση χιλιάδων οικογενειών που απειλούνται από την ενεργειακή φτώχεια

«Τσόντες», του Λευτέρη Κάρκα

 

Από τον ιστότοπο «Τρύπα -  περιοδικό περί-οπής» (!)[του γνωστού και μη εξαιρετέου Τέου Ρόμβου] αλιεύουμε το παρακάτω αφήγημα του Λ.Κάρκα

   

Εκείνο τον καιρό στο ρέμα υπήρχαν πολλές ομάδες ποδοσφαίρου όλες με εντυπωσιακά ξένα ονόματα όπως Μπαρτσελόνα, Μάντσεστερ Σίτι, Ρεάλ Μαδρίτης, Μπάγερν, Ίντερ. Αρχηγός κάθε ομάδας ήταν πάντα ένα αγόρι μεγαλύτερο από μας γύρω στα δεκαπέντε – δεκαέξι, αυτός έβγαζε και την εντεκάδα.

Αριστερά και δεξιά της κοίτης υπήρχαν δύο μεγάλες χέρσες εκτάσεις όπου παίζονταν οι αγώνες συνήθως τα Σάββατα. Οι καθημερινές ήταν για μικρά πρωταθληματάκια, καμία σημασία δεν είχε που ανήκε, όλοι έπαιζαν με όλους.

Ένα απόγευμα στην ανάπαυλα δύο αγώνων πρωτάκουσα τη μαγική φράση: «Ρε μ@λάκες, πα να κλέψουμε καμιά τσόντα;» Ένας – δύο πετάχτηκαν πάνω σαν ελατήρια ξεσκονίζοντας τα παντελόνια τους, αυτοί που παίζανε παιχτάκια σταμάτησαν το παιχνίδι και ‘μεις οι μικρότεροι κοιταζόμασταν μεταξύ μας. «Τι κοιτάτε ρε σαν χαμένοι; Θα ρθετε ναι ή όχι; Πανεύκολο είναι. Ένας αγοράζει κάτι, οι υπόλοιποι φυλάνε τσίλιες κι ένας βουτάει. Να, παίρνεις όσες προλάβεις και τις βάζεις μέσα στο μπουφάν, ή ρουφάς την κοιλιά σου και τις πετάς από το άνοιγμα μέσα στο παντελόνι».  Και μας έδειξε την σβέλτη κίνηση. «Δε φαίνεται τίποτα. Ο μπάρμπας δεν παίρνει χαμπάρι. Θα ρθετε;».

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΤΟΥ ΠΟΛΥΧΩΡΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΙΑΤΡΕΙΟΥ - ΦΑΡΜΑΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΑΣ

 

ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2013

«ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ» ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Ώρα έναρξης: 21.00,   Τιμή Εισιτηρίου: 8 ευρώ

 

Γιώργος Ανδρέου, Μελίνα Κανά, Ελένη Τσαλιγοπούλου

Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης, Μαρία Παπαγεωργίου, Ευτυχία Μητρίτσα

 

Ο Πολυχώρος Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Πολιτισμού (Πανεπιστημίου 56 & Εμμ. Μπενάκη 9) και το Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Αθήνας - ΚΙΦΑ (Κάνιγγος 33) συγκροτούν Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρία με σκοπό την παροχή υπηρεσιών στήριξης των συμπολιτών μας που δοκιμάζονται από την κρίση. Συγκεκριμένα, στον Πολυχώρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Πολιτισμού συγκεντρώνουμε και διανέμουμε είδη πρώτης ανάγκης (τρόφιμα, ρούχα, κουβέρτες και συναφή είδη, χρηστικά αντικείμενα κλπ) και βιβλία · οργανώνουμε, επίσης, πολιτιστικές εκδηλώσεις. Στο ΚΙΦΑ, 100 γιατροί όλων των ειδικοτήτων, κοινωνικοί λειτουργοί, νοσηλευτές και υποστηρικτικό προσωπικό, προσφέρουν ιατρικές υπηρεσίες και φάρμακα σε άτομα που δεν έχουν πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας. Όλες οι δραστηριότητες αλληλεγγύης γίνονται σε εθελοντική βάση, υποστηρίζονται από ένα ευρύ κοινωνικό δίκτυο ευαίσθητων πολιτών και είναι αυτοχρηματοδοτούμενες.

ΤΡΟΠΙΚΗ ΓΗ, ΣΤΗΝ ART ZONE

Τέσσερεις εικαστικοί καλλιτέχνες εκθέτουν στην  Γκαλερύ Art Zone, Λεωφόρος Κωνσταντίνου 2, από 11 Ιουλίου έως 10 Αυγούστου. Τα εγκαίνια της έκθεσης  θα γίνουν στις 11 Ιουλίου, Πέμπτη, βραδυνές ώρες. Τίτλος της έκθεσης "Τροπική γη"...

Ίψεν :«Ένας Εχθρός του λαού»

Τον Ιούνιο ξεκινάει η περιοδεία  της παράστασης «Ένας εχθρός του Λαού» του Ίψεν από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Μορφές Έκφρασης. Με νέα ματιά και νέους συντελεστές η παράσταση αποτελεί μια ξεχωριστή παρουσία στα καλοκαιρινά πολιτιστικά δρώμενα και μια δυναμική πρόταση στα σημεία των καιρών μας. 

Το έργο αυτό αποτελεί ένα από τα πιο επίκαιρα έργα της εποχής μας,  έχει δε επιλεγεί από πολλούς μεγάλους θιάσους, σε Ευρώπη και Αμερική,  καθώς εκφράζει την ανάγκη  ανατροπής  της παγκόσμιας κρίσης αξιών. 

Ένας γιατρός, ένας έντιμος άνθρωπος αποφασίζει να αποκαλύψει την απάτη που τροφοδοτεί μια πόλη. Έρχεται αντιμέτωπος με την πολιτική ηγεσία και τη διαφθορά. Υπερασπίζεται την αλήθεια και μάχεται τα οικονομικά συμφέροντα. Το θεατρικό αριστούργημα του Ερρίκου Ίψεν ξετυλίγει την ιστορία μιας αποκάλυψης για την οικολογία, την πολιτική και την κοινωνία.

 «Νόμιζα πως αυτοί οι άνθρωποι θέλουν το καλό μας. Αλλά αυτοί είναι αληθινοί δικτάτορες. Μόνο η εξουσία τους ενδιαφέρει και τίποτα άλλο, ακόμα και να χρειαστεί να δηλητηριάσουν ολόκληρη την πόλη, ακόμα κι αν χρειαστεί να απολύσουν όλο τον κόσμο. Ο κόσμος δηλητηριάζεται, παιδιά δηλητηριάζονται. Αν θέλουμε να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση και να κοιτάμε τη βόλεψη μας καλά να πάθουμε. Αλλά αν θέλουμε να αντισταθούμε ας βγούμε στα χαρακώματα γιατί η αλήθεια έρχεται. Σε λίγο θα γυρίζει στο δρόμο σα λιοντάρι. Ένα μόνο θα σας πω και θέλω να το θυμάστε όλοι σας. Να θυμάστε ότι πολεμάμε για την αλήθεια γιʼ αυτό είμαστε μόνοι μας, αλλά αυτό μας κάνει δυνατούς. Είμαστε οι δυνατότεροι άνθρωποι στον κόσμο. Γιατί νικήσαμε το φόβο. Ας κοιτάξουμε το φως, ας κοιτάξουμε το μέλλον κι έτσι δε θα επιτρέψουμε να μας διαλύσουν»

Λόγια του γιατρού Στόκμαν από το έργο του Ίψεν «Ένας εχθρός του λαού» που γράφτηκε το 1882

Σάββατο 13 Ιουλίου στις 21.00

Κηποθέατρο Παπάγου

Tο μοντέλο Ντουμπάϊ και ιστορίες για εγχώριους...

Ο βουλευτής Κυκλάδων Νίκος Συρμαλένιος καταγγέλλει το μοντέλο Ντουμπάϊ, που έχει διεθνώς θεωρηθεί επιχειρηματικά αποτυχημένο, εχθρικό για το περιβάλλον και τουριστικά ξεπερασμένο, πλην όμως επιδιώκει η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο που κατέθεσε η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη.

Για την ιστορία  οφείλουμε να σημειώσουμε, ότι οι επιβουλές εναντίον των ποιοτήτων του «ψυχαγωγικού χώρου» της ελληνικής υπαίθρου,  δεν προέρχονταν μόνο από μια παράταξη και μάλιστα από την «πωλητική» σπουδή της υπό συνθήκες μνημονίου, αλλά και από νεωτερίζοντες παράγοντες  που αδυνατούσαν να συλλάβουν την αξία της συντήρησης ορισμένων φυσικών, πολιτιστικών και περιβαλλοντικών ποιοτήτων…

Σχετικά  http://oikologein.blogspot.gr/2012/03/o.html

 Στη συζήτηση επί του Νομοσχεδίου στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, ο Συρμαλένιος ανέφερε μεταξύ άλλων :

«Είναι γεγονός ότι από τη συζήτηση αυτή, την οποία κάνουμε σήμερα, δεν πρόκειται να βγουν ιδιαίτερα πράγματα, διότι η πλειοψηφία είναι πλειοψηφία, η μειοψηφία είναι μειοψηφία και δυστυχώς, υπάρχουν δύο φιλοσοφίες εκ διαμέτρου αντίθετες στο ποια ανάπτυξη θέλουμε για τη χώρα και κατά συνέπεια και ποιο μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης.  Με το νομοσχέδιο το οποίο φέρνετε, συμπληρώνετε το «παζλ» των προηγούμενων νομοσχεδίων που έχει φέρει και το Υπουργείο Ανάπτυξης και το Υπουργείο Ναυτιλίας Η φιλοσοφία της κυβερνητικής πολιτικής, που πιστεύει σε μια νεοφιλελεύθερου τύπου ανάπτυξη, όπου το μεγάλο κεφάλαιο – εγχώριο και ξένο – θα κάνουν επενδύσεις και όπου θα υποτιμάται συνεχώς το εργασιακό κόστος και βεβαίως, θα υποτιμάται συνεχώς και ο φυσικός πλούτος και το περιβάλλον αυτής της χώρας. Και από αυτό το μοντέλο, το οποίο φοβάμαι ότι το περιέγραψε πολύ γλαφυρά ο πρόσφατα συνταξιοδοτηθείς Πρόεδρος της COSCO,  ο κάπτεν Γουέι Τζιαφού, όταν είπε πολύ ξεκάθαρα, «το Ντουμπάι θα ωχριά μπροστά σε αυτό το οποίο θα δείτε, αν εμείς πάρουμε το Ελληνικό». Αυτό είναι το μοντέλο ανάπτυξης το οποίο επιδιώκετε και  τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Επομένως, δεν μιλάμε για έναν ποιοτικό τουρισμό, δεν μιλάμε για ένα τουρισμό, ο οποίος θα συνθέτει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας και θα αναδεικνύει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε περιοχής.

Εγώ είμαι από νησιωτική περιοχή, είμαι από τις Κυκλάδες και η στρεβλή ανάπτυξη, η οποία έχει τόσα χρόνια οικοδομηθεί, από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, έχει απαξιώσει πολύ μεγάλο βαθμό το φυσικό περιβάλλον και το τοπίο αυτής της περιοχής. Διασώζονται, βεβαίως, σημαντικά ακόμα αποθέματα. Αν θέλετε να μετατρέψετε όλη την Ελλάδα σε αυτό το μοντέλο καταστρέφοντας και αυτά τα τελευταία αποθέματα, να γνωρίζετε ότι δικαίωμά μας είναι να υπερασπιστούμε την ελληνική κοινωνία και τον ελληνικό λαό, καθώς επίσης και το φυσικό τοπίο και τη χώρα μας, το δημόσιο και το φυσικό πλούτο της χώρας.

Αυτά τα οποία εισάγετε με αυτό το νομοσχέδιο, δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που είναι η αειφόρος ανάπτυξη. Διερωτάται κανείς, τί θα παραδοθεί στις επόμενες γενιές, με αυτήν την χωρίς όρια και όρους δόμηση εκτός σχεδίου, σε αρχαιολογικούς χώρους, σε δασικές περιοχές, σε περιοχές Νatura και ιδιαίτερα στα νησιά και στις εκτεταμένες ακτογραμμές, τις παραλίες της χώρας μας;

ΕΛΕΥΣΙΝΑ, 15 ΙΟΥΛΙΟΥ

ΒΙΩΣΙΜΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ: ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ.

Του Θέμη Δημητρακόπουλου

Η Παγκοσμιοποίηση των αγορών, η πλανητική οικονομία, προϋποθέτει και εν τέλει επιβάλλει μια ολιστική και απροκατάληπτη προσέγγιση στα περιβαλλοντικά προβλήματα. Με ορίζοντα μέγιστου χρονικού βάθους και προβλέψεις για τις μελλοντικές ανακατατάξεις, αναστατώσεις και ενδεχόμενες εκπλήξεις στο ενεργειακό παίγνιο.

Η Κλιματική Αλλαγή είναι ήδη παρούσα, δεν πρόκειται για μια δαιμονοποίηση της ανάπτυξης εκ μέρους κάποιων γραφικών οικολογούντων, αλλά για μια επιστημονικά διαπιστωμένη και μετρήσιμη παράμετρο. 

Η μόλυνση των υδάτινων πόρων εξαιτίας της ανθρωπογενούς δραστηριότητας, η απειλούμενη σπάνις πόσιμου νερού με ό,τι συνεπάγεται –ανθρωπιστική καταστροφή μεγάλης κλίμακας, κύμα οικολογικών μεταναστών, γεωπολιτικές ανακατατάξεις– είναι επίσης ένα σημαντικό ζήτημα που άπτεται του γενικότερου και ειδικότερου ενεργειακού σχεδιασμού.

Συνεπώς, η βιώσιμη χρήση της Ενέργειας σε ό,τι αφορά την αποτελεσματικότητα και εξοικονόμηση στη χρήση της, τις καθαρές μεταφορές, τα εναλλακτικά καύσιμα και βέβαια τις ανανεώσιμες ενεργειακές πηγές, είναι σήμερα περισσότερο από επιτακτική: είναι ζήτημα κυριολεκτικά ζωής και θανάτου για τις κοινωνίες, για την ανθρωπότητα στο σύνολό της. 

Επίσης είναι προφανής η άμεση συνάρτηση του ενεργειακού μοντέλου που θα επιλεγεί με το καινούργιο παραγωγικό/καταναλωτικό μοντέλο που απαιτείται άμεσα για τη διασφάλιση της αναγκαίας πλανητικής ισορροπίας –  εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την ευημερία και τη μακροημέρευση της παγκόσμιας κοινωνίας.

Οι όποιες αποφάσεις, επιλογές και συμβιβασμοί προκριθούν σήμερα από τις κατά τόπους αρμόδιες κυβερνητικές αρχές –ερήμην, λιγότερο ή περισσότερο, των κοινωνιών και ακόμη χειρότερα των μελλοντικών γενεών–  θα έχουν καταλυτικό αποτέλεσμα στο αύριο του πλανήτη.

ΦΩΤΟ : Όταν η Βενετία πλημμυρίζει...

Η θερμότερη δεκαετία ήταν εδώ…

Η θερμότερη δεκαετία ήταν εδώ, ήταν η πρώτη δεκαετία του 21^ου αιώνα ! Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Μετεωρολογίας (WMO), η μέση  επιφανειακή θερμοκρασία  του πλανήτη ανέβηκε από 14,00 βαθμούς κελσίου  στη τριακονταετία 1961-1990 στους 14,47 στη δεκαετία 2001-2010. Το 2008 ήταν μάλιστα από τα 10 πιο θερμά έτη όλων των εποχών, ενώ το 2010 το υγρο-τερότερο (!) όλων !  O Μισέλ Ζαρώ, επικεφαλής του WMO, απέφυγε  να συνδέσει τη συγκεκριμένη μεταβολή με τη γνωστή υπόθεση της κλιματικής αλλαγής λόγω του φαινομένου του Θερμοκηπίου, παραπέμποντας στην περιπλοκότητα  και απροσδιοριστία των φαινομένων.

 

Αυτή η στενά «διαπιστωτική» αντιμετώπιση ενός επιστημονικού  οργανισμού,  δεν αίρει  την εμφανή αιτιώδη σχέση μεταξύ  χρήσης των ορυκτών καυσίμων και  «υπερθέρμανσης»  αστικών χώρων + ρύπανσης του μείζονος χώρου. Ιδού λοιπόν ένας λόγος για να γίνεται οπωσδήποτε κάτι σχετικά με τα ορυκτά καύσιμα, κάτι ενεργειακώς καλύτερο,  που προφανώς  πρέπει να   συνιστά θεραπεία όχι χειρότερη από την αρρώστια !

Εν τω μεταξύ οι επιστημονικοί οργανισμοί ας δουλεύουν με το πάσο τους. Τα φαινόμενα πρέπει να αντιμετωπίζονται, η ερμηνεία τους έπεται….

Ημέρα για τα UFO !

 

Διαβάζω μια ανακοίνωση  σε ιστότοπο ευρείας απήχησης, ότι η  2α Ιουλίου ή  γενικά  η δεύτερη ημέρα του Ιουλίου κάθε έτους , είναι αφιερωμένη στα UFO, με αφορμή (λέει…) κάποιο «περίφημο» περιστατικό του Ρόζγουελ, το καλοκαίρι του 1947...

Εν πρώτοις δεν γνωρίζω την «Αρχή» που ιδιοποιήθηκε μια ημέρα του έτους γι αυτό τον ευαγή σκοπό….. Και εν δευτέροις (που θάλεγε κάποιος γραμματιζούμενος της Χρυσής Αυγής…) αγνοώ το περιστατικό του Ρόζγουελ.

Ως ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας  έχω πληροφορηθεί για περιστατικά στον εναέριο χώρο, που δεν ερμηνεύονται με τα συμβατικά γνωστικά εργαλεία. Απέναντι σε αυτά μπορώ να απαντήσω απλά –  λέγοντας ότι σε κάθε ιστορικό χρόνο η γνώση είναι ελλειμματική σε σχέση με το «μέγεθος» της πραγματικότητας – ή και πιο στοχαστικά, με τα λόγια του Κλωντ Λεβύ Στρως  σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, που δημοσιεύθηκε στην "Καθημερινή": Η γνώση είναι μια νησίδα μέσα στον ωκεανό του αγνώστου…

Αυτά, όσον αφορά τους βιαστικούς που θέλουν να αντικαταστήσουν την άγνοια με την φαντασίωση….…Τώρα, όσον αφορά την προσέγγιση των εξωγήϊνων στον γήϊνο χώρο, τη μόνη προσέγγιση που γνωρίζω είναι αυτή κάποιων εξωγήϊνων βράχων, που κινούνται με τεράστια ταχύτητα και ενδέχεται να διαπεράσουν την προστατευτική ασπίδα της γης (ατμόσφαιρα…) και να προκαλέσουν τρομερές καταστροφές. Ο αστεροειδής Apophis (από το όνομα μιας Αιγυπτιακής θεότητας) είναι μια τέτοια «εξωγήϊνη» ύπαρξη, που καλόν θα είναι να μας «προσπεράσει» το 2032 παρά να έλθει ντουγρού επάνω μας…

Μια πρόταση για τα Τουρκοβούνια

Το Νοέμβρη του 2009, σε μια ανάρτηση για την υπόθεση της ανάπλασης των Τουρκοβουνίων , που εκκρεμούσε για κάτι δεκαετίες και μιζεριάζοταν από υπουργό σε υπουργό και από δήμαρχο σε δήμαρχο, είχα διατυπώσει κάποιες «συγκριτικές σκέψεις»  όσον αφορά τους μεγάλους ελεύθερους χώρους του λακανοπεδίου Αθηνών .

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2009/11/blog-post_26.html

Σε σύγκριση με όλους αυτούς,  τα Τουρκοβούνια υπερείχαν από την άποψη της θέσης  και της προσπελασιμότητας των πολιτών του μείζονος λεκανοπεδίου. Τότε, το 2009, όταν τα θέματα ποιότητας ζωής ήταν  ακόμη «στα πάνω τους», είχαμε επισκεφθεί το χώρο με την αντιδήμαρχο Ψυχικού και ένα συνεργείο του ΤΗΛΕ-ΑΣΤΥ, για να παράξουμε (και στη συνέχεια να διαμορφώσουμε ) μια ωριαία τηλεοπτική εκπομπή για το θέμα…

Παρά την εξωφρενική προβολή του θέματος του Ελληνικού και την αφόρητη σίγαση άλλων σημαντικών θεμάτων (Ελαιώνας, Τατόϊ), η υπόθεση των Τουρκοβουνίων επανέρχεται στο προσκήνιο με μια μελέτη  που εκπόνησε η φοιτήτρια ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΝΤΑΦΑ  υπό την επίβλεψη του καθηγητή ΗΛΙΑ ΓΙΑΝΝΙΡΗ του τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών  του Πολυτεχνείου Κρήτης.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της μελέτης, http://www.greekarchitects.gr/gr/συμμετοχές-2012/τουρκοβούνια-αθήνας-id7588

«Αιτία για την επιλογή, την ανάλυση και τη μελέτη του θέματος αποτέλεσε η εξέταση του αστικού τοπίου της πόλης της Αθήνας. Αφορμή ήταν η παρατήρηση της έλλειψης ελεύθερων χώρων εξαιτίας της επέκτασης και της πύκνωσης του αστικού ιστού……

Συζήτηση γύρω από το έργο της Άννας Φιλίνη

  

Την Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013 στις 8μ.μ. στην Πινακοθήκη Γρηγοριάδη , Μαρίνου 18 Ν.Ηράκλειο, θα συζητήσουν  για το έργο της Άννας Φιλίνη οι Παναγιώτης Παπαδόπουλος, Λήδα Καζαντζάκη και η ίδια η ζωγράφος.

 Η ζωγραφική της Άννας Φιλίνη εντάσσεται στον Μαγικό ρεαλισμό. Το κυριότερο χαρακτηριστικό αυτού του εικαστικού ρεύματος είναι η  παρείσφρηση στοιχείων που δεν έχουν καμία σχέση με τη γραμμικότητα του χρόνου. Αυτά τα στοιχεία εγκαθιδρύονται ως φυσικά και αυτονόητα, μέσα σε ένα, κατά τα άλλα, ρεαλιστικό περιβάλλον. Μέσα στο έργο της η Φιλίνη παρουσιάζει τη "μυστηριώδη και φανταστική ποιότητα της πραγματικότητας."  Ισχυρίζεται ότι η ζωγραφική θα μπορούσε να είναι ένα μέσο για να δημιουργήσει ή να διευρύνει τη συλλογική συνείδηση ​​με ένα ταυτόχρονο "άνοιγμα στο μυθικό και το ιστορικό στοιχείο", δημιουργώντας το δικό της σύμπαν των μορφών που κατοικούν αυτό το παρόν. Μέσα σε αυτό το σύμπαν, η παράδοση και οι αγώνες της αριστεράς είναι ισχυρά παρούσες.

 H έκθεση περιλαμβάνει μεγάλο μέρος των έργων της  των τελευταίων δώδεκα χρόνων :  έργα με λάδι μεγάλων και μικρών διαστάσεων σε μουσαμά είτε ξύλο αλλά και πορτραίτα,  καθώς και ορισμένα σχέδια με μολύβια.

Η ΕΔΑΣΑ προστατεύει την Πάρνηθα

Η ΕΔΑΣΑ (Εθελοντές Δασοπροστασίας Αττικής,www.edasa.gr  ) συμπληρώνει περίπου 3 δεκαετίες ενεργού συμμετοχής στη δασοπροστασία κατά τη θερινή περίοδο ! Αυτή η πιλοτική δραστηριότητα που θα έπρεπε να βάζει κάποιους  σε σκέψεις – οικολόγους του γραφείου, των επιτροπών και των «ανακοινώσεων» - απαιτεί μεγάλο οργανωτικό αλλά ακόμη και κατασκευαστικό έργο. Έτσι  το Σαββατοκύριακο 29 και 30 Ιουνίου  θα πραγματοποιηθεί συντήρηση και εργασίες επισκευών στο πυροφυλάκιο της Μόλας , για να μπορέσει να φιλοξενήσει  τους εθελοντές  στις πυροφυλάξεις του Ιουλίου…

Γι αυτή την εθελοντική προετοιμασία  του εθελοντισμού (!) υπάρχει ένα  ραντεβού  το Σάββατο  στις 09.30 στο τελεφερίκ,  ενώ την Κυριακή  το ραντεβού θα είναι  απευθείας στο πυροφυλάκιο Μόλας, επίσης   09.30.  Όποιος θέλει να διανυκτερεύσει με τα μόνιμα μέλη του «συνεργείου» της ΕΔΑΣΑ το Σάββατο στην Μόλα είναι ευπρόσδεκτος/η!!

Το Σάββατο θα είναι κοντά στους ΕΔΑΣιτες  και εθελοντές εργαζόμενοι της  Citibank,  καθώς η εν λόγω τράπεζα θα χορηγήσει τα υλικά συντήρησης και επιδιόρθωσης του πυροφυλακίου στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας εταιρικής κοινωνικής ευθύνης .

Η δήλωση συμμετοχής γίνεται  στο edasa1987@yahoo.gr για μία από τις δύο ή και για τις δύο μέρες , και είναι απαραίτητη για τον  συντονισμό όλων  

«ΓΑΜ.», της Κατερίνας Έσλιν

Σε αυτά τα διηγήματα ή «Μυθιστορήματα του ενός λεπτού», που είναι και το δεύτερο βιβλίο της Κατερίνας Έσσλιν [Εκδόσεις Απόπειρα, 2012] η συγγραφέας χρησιμοποιεί έναν  ηχηρό τίτλο όπως και στο πρώτο της έργο («Ο μισός βέσπα»), που αναφερόταν  σε έναν άνθρωπο-κένταυρο ,   μισό σάρκα και μισό από εκείνο το μηχάνημα που κυριάρχησε στον κόσμο του δικύκλου, φτάνοντας να εμπνεύσει και μια διάσημη ατάκα του Βέγγου (Ξέρεις από βέσπα;).…

Σχετικά με όλα αυτά τα διεγερτικά και λογοτεχνικώς πιασάρικα της συγγραφέως, σημειώνει η Έλενα  Μαρούτσου :

Μορφή και περιεχόμενο εις σάρκαν μία :

Όσο προσπαθώ να μεταφέρω συνοπτικά το περιεχόμενο των ιστοριών αυτής της συλλογής, τόσο διαπιστώνω το μάταιο του εγχειρήματος. Το περιεχόμενό τους είναι τόσο αξεδιάλυτο από τη μορφή, δηλαδή τη γλώσσα, που το να επιχειρούσε κανείς χάριν της ανάλυσης να μιλήσει για τα δύο ξεχωριστά θα ήταν σαν έπαιρνε στο ένα του χέρι μια χούφτα αλάτι και στο άλλο νερό και να έλεγε: ιδού η θάλασσα. Αυτό βέβαια δεν ισχύει μόνο για τα συγκεκριμένα κείμενα. Όσο πιο πολύ ένα κείμενο γέρνει προς την πλευρά της ποίησης, τόσο το φόρεμά του, δηλαδή η γλώσσα, γίνεται σαν το δηλητηριασμένο πουκάμισο του Ηρακλή. Αν προσπαθήσεις να το ξεκολλήσεις απ’ το δέρμα, θα φύγουν κι οι σάρκες μαζί, θ’ ανοίξεις στο σώμα του κειμένου πληγή.

«Η ΧΑΡΟΥΛΑ ΣΤΟΥΣ ΕΦΤΑ ΟΥΡΑΝΟΥΣ»

"Η Χαρούλα στους εφτά ουρανούς" είναι  το νέο βιβλίο της Ελένης Σαραντίτη   από τις εκδόσεις «ΠΑΤΑΚΗ». Το μυθιστόρημα  αναφέρεται στην  πειρατεία  των θαλασσών και  αποτελεί μια ελεγεία στη φιλία και στην καθαρότητα της φύσης και των ψυχών. Με θεματικό πυρήνα πρωτότυπο -κανείς στην ελληνική λογοτεχνία δεν είχε ασχοληθεί μέχρι τώρα με το θέμα αυτό-  το νέο μυθιστόρημα αναφέρεται με τρόπο διεισδυτικό στη δυνατή φιλία ανάμεσα σε δύο συνομήλικα κορίτσια. Όπως στο σύνολο του έργου της, έτσι κι εδώ  η   πολυβραβευμένη Βατικιώτισσα συγγραφεύς  μένει στη Λακωνία, δίνοντας έμφαση στη θαλασσινή της πλευρά. Σε κάθε σελίδα του βιβλίου  της αναδεικνύονται  αξίες παραγκωνισμένες ίσως στις μέρες μας, όπως ο σεβασμός στον κόσμο που μας περιβάλλει και η φιλοξενία. Το εξαιρετικό εξώφυλλο και τις βινιέτες, που κοσμούν το βιβλίο, επιμελήθηκε η ζωγράφος, Φωτεινή Στεφανίδη.

Τον ΑΩΟ και τα μάτια μας...

Κάποτε γυριζόταν το φιλμ : "Ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το πριόνι"... Στη μεταμοντέρνα εποχή της οικονομίστικης - νεοφιλελεύθερης ψύχωσης  θα ταίριαζε  ο τίτλος "Ο ενεργειοφρενής δολοφόνος με τα φράγματα"....

K.Καββαθάς : Αυτοκίνητο και Ελληνική Γλώσσα. Όροι αυτοκίνησης

 από ειδικό αφιέρωμα στο περιοδικό 24grammata.com 10.10.11

(Γνωστός και υπερδραστήριος, «λόγιος της αυτοκίνησης» και όχι μόνο, ο Κώστας Καββαθάς επιδίδεται μεταξύ άλλων και στην παραγωγή ελληνικών όρων που εκφράζουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα «δρώμενα» της αυτοκινητιστικής κατάστασης…Να μια γλωσσογενετική δραστηριότητα με πολύ ενδιαφέρον -  και αναμφίβολη χρησιμότητα στην αναβάθμιση της μέσης μηχανικής παιδείας στη χώρα μας)

Όσοι σκέπτονται, «ψάχνονται» και προβληματίζονται με τα όσα συμβαίνουν στη χώρα που ανθεί φαιδρά η πορτοκαλέα γνωρίζουν ότι η σχέση του μέσου Έλληνα με την τεχνολογία είναι, επιεικώς, προβληματική. Χιλιάδες τα παραδείγματα αλλά, από το πιο χαρακτηριστικά συναντώνται στο χώρο του επιβατικού ή «γιωταχί» και του επαγγελματικού (φορτηγό, κλούβα, νταλίκα κλπ). Η ιστορία μας αρχίζει στη δεκαετία του ’60 που κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα επιβατικά. Τα οποία δεν έχουν τροχούς αλλά «ρόδες», ελαστικά αλλά, λάστιχα που «βυζαίνουν» το δρόμο, δεν έχουν αλεξήνεμα αλλά, «μπαρμπριζ», δεν έχουν ανάρτηση αλλά «σουσπανσιόν» η οποία «ρουφάει τον δρόμο». Ακόμα τα «γιωταχί» δεν διακρίνονταν για την αισθητική ή την αεροδυναμική τους σχεδίαση αλλά, για τον γεγονός ότι ήταν «βάτραχοι», «σκαθάρια», «λιμουζίνες», «κούρσες», και «πολυθρόνες». Τα αυτοκίνητα ήταν καλά αν «έπλεαν» σαν βάρκες και όταν ζύγιζαν πάνω από δύο τόνους αφού έτσι, «κολλούσαν» στο δρόμο σε αντίθεση με τα ελαφρά και που ήταν «τσιγκοπάφυλες» με τα όποια, όταν «τρακάριζες» θα γινόσουν «χαλκομανία».

«Τα μπλουζ του Αγίου Παντελεήμονα»

Αυτός είναι ο τίτλος του βιβλίου του Κώστα Ποντικόπουλου (εκδόσεις ΕΥΜΑΡΟΣ) , που παρουσιάζεται την Πέμπτη  27 Ιουνίου, στην αυλή του Συλλόγου Αρχαιολόγων, Ερμού 134. Ομιλητές θα είναι  οι Ξενοφών Ραράκος, μουσικός παραγωγός, Ηλίας Προβόπουλος, δημοσιογράφος, Κώστας Ποντικόπουλος, συγγραφέας, ενώ θα χαιρετίσει ο υπεύθυνος των εκδόσεων  Πέτρος Κακολύρης και θα συντροφεύσουν το όλο γεγονός με τη μουσική τους, μαθητές του Μουσικού Γυμνασίου Παλλήνης.

Σχετικά με  το βιβλίο δηλώνει ο συγγραφέας :

".....Δεν είναι νοστ-αλγία. “Θυμάμαι” δεν σημαίνει (νοστ)αλγώ. Θυμάμαι σημαίνει έχω ζήσει. Θυμάμαι σημαίνει μεταφέρω τώρα, ζω. Είμαι αυτό που έχω ζήσει. Είμαι οι μνήμες που, τώρα, μεταφέρω. Οι μνήμες είναι, τώρα, ο πλούτος. Οι αισθήσεις ήταν και είναι, πάντα, ο πλούτος. Οι αισθήσεις χτίζουν τις μνήμες και οι μνήμες πλάθουν τις αισθήσεις, τώρα. Και προχωράμε μαζί, συνέχεια, μέχρι το τέλος. Εγώ έχω τέλος. Γιατί έτσι είναι ο άνθρωπος. Κι αυτό δεν μπορώ να το αλλάξω. Η πλατεία δεν έχει. Θα είναι εκεί σε πείσμα όλων και θα είναι όλων, σε πείσμα κάποιων. Γιατί έτσι είναι οι πλατείες. Κι αυτό, δεν μπορεί κανείς να το αλλάξει….. ...Δε μπορούσαμε πια να παίξουμε μπάλα στο δρόμο. Μας τον είχαν πάρει, μας είχαν εξώσει. Κι ήταν μια έξωση ύπουλη, μια έξωση από το σπίτι που γράφτηκαν τα πρώτα βήματά μας. Γιατί για μας, σπίτι δεν ήταν ό,τι κλείναν τα ντουβάρια. Σπίτι ήταν η πλατεία, ο δρόμος, η γειτονιά. Σπίτι ήταν εκεί που ήταν η ζωή, το παιχνίδι, η μπάλα, τα κορίτσια. Σπίτι μαζί και σχολείο, σχολείο όχι εκείνο που πηγαίναμε με τις ποδιές και τα γιακαδάκια, αλλά σχολείο που μαθαίναμε να ζούμε, να μετριόμαστε και να μοιραζόμαστε μαζί με άλλους ανθρώπους, σε ισορροπία. Εκτεθειμένοι ασφαλείς....

 

H ANIMA πάντοτε σε δράση…

Η ΑΝΙΜΑ συνεχίζει ακάθεκτη στο έργο της περίθαλψης  της άγριας ζωής, φροντίζοντας  τραυματισμένα ζώα και συνεισφέροντας πρακτικά και χειροπιαστά στη προστασία της φύσης. Και επειδή ο «κύκλος εργασιών» της διευρύνεται συνεχώς, ζητά  οικονομική ενίσχυση  από όσους έχουν

περισσευούμενα λεφτά αλλά και  αισθήματα…  

Ανακοινώνει η ΑΝΙΜΑ :

-         Αθρόα προσέλευση νεοσσών και νεογνών στο Σταθμό, όπου έχει γίνει το      αδιαχώρητο

      -    η καθημερινότητα έχει απορροφήσει την περισσότερη ενέργειά μας, 

           βρήκαμε όμως χρόνο για να συμμετέχουμε

στο σεμινάριο της Ομάδας Περίθαλψης Άγριων Ζώων της Κτηνιατρικής  Σχολής ΑΠΘ,

στην εκπαίδευση για περιστατικά διαρροής πετρελαίου, που έγινε στο Brest της Γαλλίας

και για να γνωρίσουμε τα πουλιά του Πάρκου ζωγραφίζοντας, με τους μικρούς κατοίκους της Ακαδημίας Πλάτωνος

Στη σελίδα μας ανέβηκαν τα Στατιστικά του 2012,

τα συγκριτικά Στατιστικά 2008-2012

και τα Eίδη που περιθάλψαμε την περασμένη χρονιά

Ενημερωθείτε καθημερινά για τα νέα μας

από τις σελίδες μας στο Facebook  και στοTwitter 

Για την Παγκόσμια Ημέρα Ερημοποίησης

  Η σπανιότητα του νερού και η ξηρασία είναι το θέμα που επέλεξε η Γραμματεία της Διεθνούς Σύμβασης για την Καταπολέμηη της Ερημοποίησης (ΔΣΚΕ) ,για να εορτάσει την Παγκόσμια Ημέρα για την Καταπολέμηση της Ερημοποίησης το 2013. Το 2013  είναι και Διεθνές Έτος Συνεργασίας  των Ηνωμένων Εθνών με θέμα τη σπανιότητα του γλυκού νερού, την ξηρασία και τη σημασία της διεθνούς συνεργασίας.

Σπανιότητα του νερού προκύπτει όταν η ζήτηση του είναι μεγαλύτερη από τη διαθέσιμη προσφορά. Η προσφορά γλυκού νερού για χρήση από οικοσυστήματα και ανθρώπους είναι μικρότερη από ένα τοις εκατό του συνολικού γλυκού νερού της Γης (που είναι το 2.5 τοις εκατό του συνολικού νερού!). Η μειούμενη προσφορά γλυκού νερού είναι ένας από τους πρώτους πέντε κινδύνους που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα τα επόμενα δέκα χρόνια,   σύμφωνα με την Έκθεση Παγκόσμιου Κινδύνου 2013 του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ.

Η Γραμματεία της ΔΣΚΕ υπογραμμίζει :

 “η αυξανόμενη σπανιότητα νερού και η ξηρασία, που εν μέρει οφείλονται στην κλιματική αλλαγή, θα έχουν δυνητικά καταστροφικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις στην επισιτιστική ασφάλεια, τη διαθεσιμότητα ενέργειας, την πολιτική σταθερότητα και την ειρήνη”, ειδικά στις περιβαλλοντικά και κοινωνικο-οικονομικά ευαίσθητες ξηροθερμικές περιοχές. Επιπλέον, “η αυξανόμενη συχνότητα, ένταση και διάρκεια σοβαρών επεισοδίων ξηρασίας θέτουν μεγαλύτερη πίεση στα ήδη υπερπιεσμένα υδατικά συστήματα των ξηροθερμικών περιοχών.”

ΠλιατσΟΙκολογώντας την «Παρέμβαση» του Β.Π. Καραγιάννη

Όργιο ! Η «Παρέμβαση» του Β.Π. Καραγιάννη, «Πνευματική Επιθεώρηση της Κοζάνης» που κατά παρέκκλισιν γνωστού γνωμικού τυγχάνει να είναι ό,τι δηλώνει (δηλαδή πνευματική) , έφτασε αισίως το 27^ον έτος λειτουργίας και το 166-167 διπλό τεύχος ! Περιοδικό – Μαθουσάλας εν ολίγοις, με ελκυστικότατη ύλη, από την οποία προτιθέμεθα να πλιατσΟΙκολογήσωμεν παν το καθ’ ημάς πλιατσΟΙκολογήσιμον…

Προς το παρόν, και εν είδει μεζεκλικίων προ του κυρίου γεύματος, καταθέτομεν τα κατωτέρω αποσπάσματα εκ του ομωνύμου  ιστότοπου :

http://iparemvasi.blogspot.gr/2012/08/blog-post_24.html

Παραδοσιακόν παιδικόν άσμα

"Εις το ΜΕGA δεν θα πάω δεν περνώ δεν περνώ
εις το ΜΕGA δεν θα πάω δεν περνώ περνώ..."

Κι όμως υπάρχει

Υπάρχει πιστοποιητικό ποιητικών φρονημάτων;

Με ή χωρίς ρίγανη;

Στην Εθνική μας περι-Bουλή,

  που την αγαπούμε όλοι και μάλιστα πολύ,

είναι μια κολοκυθιά,

 πλάι-πλάι στη ροδιά.

Κάνει πέντε κολοκύθια

ευθυτενή, μα την αλήθεια,

ήγουν προτάσεις για προανακριτικές.

Και γιατί να είναι 5 ας είναι 4

 και γιατί 4 κι όχι 3

 και γιατί όχι 2 και γιατί όχι 1

και γιατί όχι δεκά μία (11 δηλαδή)
Τότε ακούστηκε:
- Μα καλά, την κολοκυθιά θα παίξουμε ;
Γιατί εσύ βλέπεις κάτι άλλο να παίζεται

 ότι υπό κολοκυνθών πρασίνων αγόμεθα

κι αποξηραμένων φερόμεθα.

ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 21.6.13

Πολλοί  ακούνε  τη λέξη «ασφάλεια» και  αισθάνονται  άβολα -    για να μην σταθούμε σε όσους   ανασύρουν  μνήμες  από  προτιμήσεις γαλατάδων,  αντί πρωϊνών χτυπημάτων της πόρτας   από «ασφαλίτες»… Στη πραγματικότητα όμως η ασφάλεια αποτελεί κύρια διάσταση της ποιότητας ζωής : Η οδική ασφάλεια, η ασφάλεια από την εγκληματικότητα, από πυρηνικά υλικά ,  η ασφάλεια στον εργασιακό χώρο, στις κατασκευές,   στη κατανάλωση προϊόντων και υπηρεσιών,  αξιώνουν και εισπράττουν την επένδυση  τεράστιων πόρων. Η ασφάλεια της  εναέριας κυκλοφορίας  είναι επίσης πολυέξοδη .

O    εναέριος έλεγχος  δίνει   προτεραιότητα  στο   στοιχείο της ασφάλειας,  όμως υπηρετεί και άλλες στοχεύσεις – όπως είναι η ταχύτητα , η οικονομία,  η ομαλή διεκπεραίωση της  κυκλοφορίας. Όσον αφορά την  προστασία του περιβάλλοντος από τις  εκλύσεις αερίων του «θερμοκηπίου» σε ύψη κατά πλειοψηφία  31000-39000 ποδών, αυτή αναμένει καλύτερες ημέρες :  Προς το παρόν  η  πολύχρονη  καμπάνια  της διεθνούς οργάνωσης  των «Φίλων της Γης» με στόχο την εσωτερίκευση  του κόστους της ρύπανσης στα αεροπορικά εισιτήρια ,  δεν ευδοκίμησε. Το αεροπορικό ταξίδι δεν έγινε ακριβότερο  και  οικολογικότερο (!), όμως η  αύξηση της  ζήτησης   αερομεταφορών  δεν εμπόδισε  την  ύψωση του κόστους.. Γι αυτή την εξέλιξη  κύρια ευθύνη είχε η εγκατάσταση πανάκριβων συστημάτων ασφαλείας   για την αποφυγή συγκρούσεων…

Στα πλαίσια μιας αέναης  ανταγωνιστικότητας μεταξύ  εμπραγματωμένης και ζωντανής εργασίας – όπου η πρώτη τείνει να εκτοπίσει   τη δεύτερη  αυξάνοντας  έτσι  την εξουσία του κεφαλαίου -  ο Έλεγχος Εναέριας Κυκλοφορίας προσλαμβάνει νέους εξοπλισμούς και  συστήματα, ενώ ο «προγραμματιστής» των  κυκλοφοριακών ροών    αποσπά έργο  από τον  άμεσο  παραγωγό   του ελέγχου.  Η όλη κίνηση θα οδηγούσε σε συρρίκνωση  των θέσεων εργασίας στον έλεγχο, αν από την άλλη πλευρά δεν υπήρχε  διαρκής ανάδυση νέων  μεγεθών, προβλημάτων και εντάσεων .

Σήμερα ο έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας ευρίσκεται στο προθάλαμο μιας ευρωπαϊκής  ανασυγκρότησης .  Το «τυρί» στη προκειμένη περίπτωση  λέγεται «Ενιαίος Ευρωπαϊκός Ουρανός» και ουσιαστικά  οδηγεί στην  ορθολογική επαναχάραξη  των  αεροπορικών οδεύσεων,  με στόχο την ενεργειακή οικονομία , τον περιορισμό των τομέων ελέγχου και την μείωση του επικοινωνιακού φόρτου  των συχνοτήτων.  Όμως υπάρχει και η  «φάκα» -   που αποτελείται  από τα  σχέδια εκχώρησης  μιας αρχικής φέτας    στον ιδιωτικό τομέα ….

 Η πρόσφατη  τριήμερη απεργία των  Γάλλων Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας ενάντια στα σχέδια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής  έδειξε τη σοβαρότητα του προβλήματος. Το  νεοφιλελεύθερο παραλήρημα μιας πολιτικής τάξης που αυτοκαταργείται ως εξουσία  ενώ γλύφει ασύστολα τις αγοραίες δυνάμεις, συσπειρώνει όλο και περισσότερους πολίτες. Καιρός να ξυπνήσουν και όσοι δικοί μας επαναπαύονται στον high tech  ύπνο τους…