Μᾶρ­κος Δρα­γού­μης: Ο/Γ ΜΗΛΟΣ

 

planodion posted: " Μᾶρ­κος Δρα­γού­μης (Ἀφιέρωμα: 5/6) Ο/Γ ΜΗΛΟΣ Ε ΧΟΡΤΑΙΝΑ νὰ τὴν κοι­τά­ζω. Ἦ­ταν ξα­πλω­μέ­νη ἀ­νά­σκε­λα στὸ κά­θι­σμά της. Μαλ­λιὰ ξαν­θω­πά. Νύ­χια ἄ­βα­φα. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κὰ λε­πτά. Στὸ μπρά­τσο κεν­τη­μέ­νη νε­κρο­κε­φα­λή. Μέ­ση ἡ­λι" Πλανόδιον - Ιστορίες Μπονζάι ΔΕ ΧΟΡΤΑΙΝΑ νὰ τὴν κοι­τά­ζω. Ἦ­ταν ξα­πλω­μέ­νη ἀ­νά­σκε­λα στὸ κά­θι­σμά της. Μαλ­λιὰ ξαν­θω­πά. Νύ­χια ἄ­βα­φα. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κὰ λε­πτά. Στὸ μπρά­τσο κεν­τη­μέ­νη νε­κρο­κε­φα­λή. Μέ­ση ἡ­λι­ο­κα­μέ­νη. Μά­τια μι­σό­κλει­στα, στὰ πρό­θυ­ρα τοῦ ὕ­πνου. Τώ­ρα ἀ­νοί­γουν δι­ά­πλα­τα. Τὸ κά­θι­σμα πρέ­πει νὰ τὸ μοι­ρα­στεῖ. Μα­ζεύ­ει τὰ πό­δια της. Πά­ει πε­ρί­πα­το ὁ ὕ­πνος της. Καὶ μ' ἕ­να «γα­μῶ τὶς Ἑλ­λη­νί­δες», ἂν κι Ἑλ­λη­νί­δα, ἀ­πο­χω­ρεῖ. Νέ­ες ἀ­φί­ξεις καὶ κα­τα­λή­ψεις στοῦ κα­ρα­βιοῦ τὰ πέ­ριξ. «Νὰ μὴν κά­τσω; Θὰ κά­τσω. Ὁ δι­κός σας ἂς κά­τσει ἀλ­λοῦ.» Νεῦ­ρα καὶ στὶς του­α­λέ­τες. Κύ­ριος ἀ­νύ­πο­πτος εἰ­σέρ­χε­ται στὸ γυ­ναι­κών. Κυ­ρί­α φι­λύ­πο­πτος τὸν ἀ­πω­θεῖ. Ἀν­ταλ­λα­γὴ πυ­ρῶν. Τὸ Ο/Γ ρί­χνει ἄγ­κυ­ρα στὸ νη­σί. Καὶ ὁ πό­λε­μος ποὺ ἄρ­χι­σε θὰ δι­α­κο­πεῖ. Πη­γή: Τοῦ Ἀ­λῆ Πα­σᾶ τὸ ἄ­λο­γο (Ποι­ή­μα­τα 1989-2009, Θερ­μα­ϊ­κὸς ἐκ­δό­σεις, Θεσ­σα­λο­νί­κη,  2011).   Μᾶρ­κος Δρα­γού­μης τοῦ Φι­λίπ­που (Ἀ­θή­να, 1934-2023). Μου­σι­κο­λό­γος. Σπού­δα­σε μου­σι­κο­λο­γί­α στὴν Ἑλ­λά­δα καὶ τὴν Ἀγ­γλί­α (Ὀξ­φόρ­δη). Ὑ­πῆρ­ξε δι­ευ­θυν­τὴς τοῦ Μου­σι­κοῦ Λα­ο­γρα­φι­κοῦ Ἀρ­χεί­ου «Μέλ­πως Μερ­λι­έ». Δι­ε­τέ­λε­σε κα­θη­γη­τὴς Ἱ­στο­ρί­ας τῆς Μου­σι­κῆς στὸ Ὠ­δεῖ­ο Ἀ­θη­νῶν. Ἔ­χει γρά­ψει βι­βλί­α καὶ με­λέ­τες κυ­ρί­ως γιὰ τὴν ἑλ­λη­νι­κὴ πα­ρα­δο­σια­κὴ μου­σι­κὴ καὶ ἔ­χει συμ­με­τά­σχει σὲ πολ­λὰ το­πι­κὰ καὶ δι­ε­θνῆ μου­σι­κο­λο­γι­κὰ συ­νέ­δρια. Ἐ­ξέ­δω­σε πέν­τε ποι­η­τι­κὲς συλ­λο­γές. Τὸ 1992 βρα­βεύ­τη­κε ἀ­πὸ τὴν Ἀ­κα­δη­μί­α Ἀ­θη­νῶν γιὰ τὴν 30χρονη δρά­ση του στὸ χῶ­ρο τῆς ἐ­θνο­μου­σι­κο­λο­γί­ας. Ἀ­να­γο­ρεύ­τη­κε ἐ­πί­τι­μος δι­δά­κτο­ρας τοῦ Τμή­μα­τος Μου­σι­κῶν Σπου­δῶν τοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου Ἀ­θη­νῶν (2008).             Ἀπὸ τὸ 144 Βογατσικό -Μάρκος Δράγουμης μπορεῖτε νὰ κατεβάσετε τὸ ἀφιέρωμα τοῦ περιοδικὸ Βογατσικό στὸν Μᾶρκο Δραγούμη (ἐπιμ. Νώντας Τσίγκας).

Ο ΤΡΑΓΙΚΟΣ ΣΑΒΒΑΣ ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΑΓΙΚΑ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΣ ΥΜΝΗΤΕΣ ΤΟΥ

 

του Άντη Ροδίτη

ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΕΡΕΣ κυκλοφορεί ανακοίνωση για την επικείμενη "ημερίδα Σάββα Παύλου" όπου θα μιλήσουν διάφοροι διανοητές για τα ποικίλα πνευματικά ενδιαφέροντα του Σάββα, πλείστοι από τους οποίους δεν μπορεί παρά να χαρακτηρισθούν "ανεπαρκείς" για το έργο που έχουν αναλάβει. Ο Σάββας δεν ήταν καθόλου αμελητέα προσωπικότητα των γραμμάτων και τον τιμώ προσωπικά στον υπέρτατο βαθμό, ειδικά επειδή υπήρξε ο μόνος πνευματικός άνθρωπος που κατέγραψε και ως αυτόπτης μάρτυς κάποια ελάχιστα από την πληθώρα επεισοδίων του μαζικού μας εγκλήματος και μας άφησε κληρονομιά και μαρτυρία εκείνο, που και ο ίδιος αδυνατώντας να ξεφύγει των τρεχόντων κομματικο"πολιτικών" ιδεολογημάτων, δεν μπόρεσε να δει το πλήρες μέγεθος της τραγικότητάς του.

Την ουσιώδη μαρτυρία του Σάββα Παύλου αποτελούν δύο άρθρα του τού 1997, που φέρουν τον τίτλο "Μεραρχία, συγγνώμη", τα οποία αναδημοσιεύω με κάθε ευκαιρία.

Η ανεπάρκεια των υμνητών του έργου του Σάββα οφείλεται ακριβώς στο ότι κανείς τους δεν είδε ό,τι ούτε ο Σάββας μπόρεσε να δει: ότι τα συγκεκριμένα άρθρα του αποτελούν τις αποδείξεις απουσίας του παραμικρού δικαιώματός μας στο "δίκαιό μας" που επικαλούμαστε ως το κεντρικό αίτημα του πολιτικού μας "αγώνα". Το δικαίωμά μας στο δίκαιο μόνο τότε μπορούμε να το διεκδικήσουμε ξανά όταν παραδεχτούμε την ενοχή μας στο ασυγχώρητο έγκλημα που μαζικά διαπράξαμε τόσο με έργα όσο και με λόγια κι όχι λιγότερο με τη σιωπή μας. Και τα έργα και τα λόγια και η σιωπή ένα αίτιο είχαν: το ατομικό συμφέρον.

Δεν μας έφταναν όλα

 

Του Γιάννη Σχίζα

Αυγή 4.11.23

Υπέρβαση ορίων άμυνας : Στην κοινωνία των πολιτών, ο νόμος προβλέπει πως η  άμυνα  πρέπει να είναι αντίστοιχης δυναμικής με την επίθεση και να μην υπάρχει χάσμα μεταξύ μέσων επίθεσης και μέσων άμυνας.  Είναι η κατάσταση που φαίνεται να βιώνουν οι κάτοικοι της Γάζας σήμερα! Η όλη φάση  φαίνεται πως εμπεριέχει  ένα αστάθμητο μέλλον -  από μια  μεγάλη μετωπική σύγκρουση μέχρι ένα τρίτο παγκόσμιο πόλεμο.

Δεν μας έφτανε λοιπόν η κατάσταση των πραγμάτων στις διεθνείς σχέσεις συμπεριλαμβανομένου του πολέμου  στην Ουκρανία, αλλά στις ημέρες μας  ερχόμαστε αντιμέτωποι και με το… κλίμα (!), που μας παίζει επικίνδυνα παιχνίδια. Δεν ξέρω τι έδειξαν τα περίφημα «μερομήνια» για τον καιρό του Νοεμβρίου – αυτά ακούγονται μόνο όταν  κάνουν πετυχημένες προβλέψεις : Πάντως στην Ιταλία οι βροχές προκάλεσαν την πλημμύρα της λίμνης Κόμο, στη Βενετία ενεργοποιήθηκε το φράγμα «Μόζε» για τη σωτηρία της ιστορικής πόλης,   ενώ στην Γαλλία οι  βορειοδυτικοί άνεμοι που «τρέχουν» με  ένταση πολλών χιλιομέτρων,  προβλέπεται  να δυσκολέψουν την ναυσιπλοϊα και πολλές ακόμη δραστηριότητες - όπως την κίνηση σε  δρόμους, τις σιδηροδρομικές γραμμές και την  πολιτική αεροπορία. Στη Βρετάνη και στη Νορμανδία αναμένονται ριπές ανέμου με  ταχύτητα 175 χιλιόμετρα την ώρα !

 

Βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας γενικότερης αλλαγής του κλίματος, που φέρεται ως υποστηριζόμενη από το 97% των μετεωρολόγων και φυσικών επιστημόνων  ;  Ακόμη και εάν είχαμε αμφιβολίες , η «Αρχή της προφύλαξης» θα επέβαλε μέτρα προληπτικά, τα οποία θα έπρεπε να εφαρμοστούν κατά την μεσοπρόθεσμη περίοδο.  

Θα περιμέναμε γενικώς  ένα ξεμπέρδεμα μετά από αυτό το μπέρδεμα, αλλά τα πράγματα δεν φτάνουν ως εκεί: Οι ακτιβιστές της Derniere Renovation με παρέμβασή τους στο Λούβρο (για το ακουσθήναι, βεβαίως) αξίωσαν τη λήψη κλιματικών μέτρων από τη Γαλλική κυβέρνηση. Το πράγμα θυμίζει  παρέμβαση της Γκριπις το 2014  στα ιερογλυφικά του Περού, εν τούτοις όμως η διεθνής οργάνωση είχε την παρρησία  να ζητήσει συγγνώμη. Ας μην ξεχνάμε και  την οργάνωση  Just stop oil, που εξαπέλυσε  κονσέρβες ντομάτα στους «Ηλίανθους» του Βαν Γκόγκ, που φυλάσσονται στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου προφυλαγμένοι από θώρακα γυαλιού….

Τέλος πάντων, μη μπορώντας να κάνουμε τίποτε άλλο παραμένουμε στο ακουστικό μας, παρακολουθώντας τα τρία κακά της μοίρας μας – αν βέβαια είναι τρία και όχι περισσότερα.   

 ΥΓ  Εικόνα καταστροφής στην πλατεία Κυψέλης, χωρίς χρονικό ορίζοντα !

Αποκατάσταση(μερικών) ΑρχαιολογικώνΧώρων Κω: μπαλώματακια Μενδώνη!

Tου  Νίκου Μυλωνά

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ:Για μια ακόμη φορά η ‘’αμφιλεγόμενη και πολυχρονεμένη υπουργός πολιτισμού’’ κ. Μενδώνη κάνει την ίδια παράσταση για το θέμα των ‘’πολύπαθων αρχαιολογικών χώρων μας.Δηλώσεις της στο Δημαρχείο  5.10.2020 η κ. Μενδώνη ζήτησε 1.4.2021 το Κάστρο της Κω που μένει κλειστό από το 2017 να ανοίξει στο κοινό και το καλοκαίρι 2021 θα αρχίσει η αποκατάσταση των μνημείων.(https://aegeanews.gr/news/ta-en-dimo/356517/mendoni-apo-ko-apokatastathoun-mnimeia-pou-epligisan-apo-ton-seismo-tou-2017-ta-chronodiagrammata-syriza-kyria-mendoni-kairos-analavete-tis-efthynes-sas/ ).

Στις 30 Αυγούστου 2022 ανακοινώνει την άμεσηέναρξη7έργωναποκατάστασης μνημείων. (http://aegeanews.gr/news/ta-en-dimo/450152/yppo-prochorei-tis-diadikasies-gia-tin-apokatastasi-ton-seismoplikton-mnimeion-stin-eikones/)

Στις 8 Ιανουαρίου 2023 ανακοίνωση ΥΠΠΟ: όλα τα έργα έχουν ενταχθεί και χρηματοδοτούνται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, με συνολικό προϋπολογισμό 7.608.600 ευρώ. Οι εργασίες αποκατάστασης βρίσκονται σε εξέλιξη, με ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2025». Χθες στο Δημαρχείο δήλωσε ότι ο ορίζοντας είναι τέλος 2026. Η εμπειρία των εργολαβικών καθυστερήσεων και υπηρεσιακών αδυναμιών μεταθέτουν την ολοκλήρωση πολύ αργότερα. Όπως έγινε και με το επιβατικό- εμπορικό λιμάνι της Κω που ακόμη ….

Μαράν Αθά

 

Η παράσταση «Μαράν Αθά», σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία του Δήμου Αβδελιώδη (από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Θωμά Ψύρρα) με τη Γιασεμί Κηλαηδόνη, χαρακτηρίστηκε από τους κριτικούς ως πνευματικό γεγονός και σταθμός στα θεατρικά μας πράγματα. Είναι από τις μακροβιότερες παραστάσεις των τελευταίων χρόνων. Παρουσιάστηκε για πέντε θεατρικές περιόδους (2009-2012 και 2017-2019) στο Θέατρο «Μεταξουργείο» με τεράστια επιτυχία.Επίσης, ταξίδεψε και έλαβε μέρος σε φεστιβάλ σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας (Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Λάρισα, Ιωάννινα, Σύρο, κ.ά). «ΜΑΡΑΝ ΑΘΑ» Σάββατο 11 Νοεμβρίου στις 20.30 Πολιτιστικό Κέντρο «Θεόδωρος Αγγελόπουλος», Μοσχάτο Διοργανωτής: Περιφέρεια Αττικής Υπό την αιγίδα του δήμου Μοσχάτου - Ταύρου Λίγα λόγια για την παράσταση «Η Γιασεμί Κηλαηδόνη σ’ έναν υποκριτικό άθλο δυόμιση ωρών υποστασιοποιεί όλα τα πρόσωπα – πρωταγωνιστές που αναδύονται στη μνήμη ενός 90χρονου μοναχού, όταν ύστερα από 65 χρόνια ηθελημένης σιωπής εξομολογείται, λίγο προτού πεθάνει, τα πεπραγμένα της ζωής του, τη φρικτή τιμωρία και τον ευνουχισμό του από τον προστάτη δεσπότη που τον ανέθρεψε και τον προόριζε για τη διαδοχή του, όταν σταλμένος απ’ αυτόν σ’ ένα απόμακρο χωριό της Θεσσαλίας να παρακολουθήσει τις μυστικές τελετουργικές συναντήσεις εννέα γυναικών, των Ταρσών, μυείται άθελά του στην γυναικεία απόκρυφη γνώση και του αποκαλύπτεται ένα άγνωστο γοητευτικό σύμπαν που τον οδηγεί στον αληθινό έρωτα και την αγάπη του για μια Ταρσή. Η αναγνώριση του εαυτού μας, μέσα από την αναγνώριση του άλλου και τα όρια της προσωπικής μας βούλησης και ευθύνης είναι τα εσώτερα μοτίβα της παράστασης.» Δήμος Αβδελιώδης

Stand up comedy στ’ αλβανικά από τον Gent Hazizi| Από Μηχανής Θέατρ

 

Μετά τις επιτυχημένες παραστάσεις του σε Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία και Κόσοβο, ο γνωστός κωμικός Gent Hazizi έρχεται στην Αθήνα με το “Plako t majt e jotja”: Μια stand up comedy στ’ αλβανικά, για όλους τους συμπατριώτες του που ζουν και εργάζονται στην Αθήνα. Gent Hazizi Plako t majt e jotja 10-12 και 17-19 Νοεμβρίου Στο Από Μηχανής Θέατρο Προπώληση: https://t.ly/flxpX "Plako t'majt e jotja" στην αργκό των Τιράνων σημαίνει «πάτα στα πόδια σου», δηλαδή να μην ελπίζεις στους πολιτικούς, να μην ελπίζεις στις υποσχέσεις που σου δίνουν τρίτοι, αλλά να έχεις πίστη στις δικές σου δυνάμεις. Στην παράστασή του, ο Gent Hazizi επιστρατεύει το πιο ισχυρό του εργαλείο-το χιούμορ,

Μαμά, πού φυτρώνουν τα μπισκότα;

 

του Γιάννη Σχίζα

Αυτή η έκθεση που  έφερε τον τίτλο «Ιχνογραφία» και έγινε στις αρχές του Νοέμβρη , αν και  είχε τις απαρχές της στον εγκλεισμό του 2020, είναι πραγματικά πολύ καινοτόμος  για τα ελληνικά δεδομένα. Μια ομάδα καλλιτεχνών που πειραματίζεται και καταγράφει στην εκάστοτε συγκυρία την έννοια της καλλιέργειας, άλλοτε  καταγγέλλοντας δομές  κι άλλοτε  χρησιμοποιώντας μια ειδική  έκφραση για να αποτυπώσει το προσωπικό βίωμα της σχέσης με τη φύση, δεν είναι οπωσδήποτε κάτι το συνηθισμένο. Όταν μάλιστα θέτει σαν ζητούμενο και τη συνεργασία όλης της ομάδας, τότε η υπόθεση παίρνει τα χαρακτηριστικά της αλληλέγγυας δράσης – που είναι ακόμη πιο  ενδιαφέρουσα. Θεματικοί πάντως άξονες των μελών  παραμένουν τα κοινωνικά δρώμενα, η οικολογία, η εικαστική παρέμβαση στο δημόσιο χώρο.

Η ομάδα που φέρει το όνομα « Καλλιέργειακαλλιέργεια» – δυο λέξεις σε μία! -  έχει επίσης 8 δράσεις από το 2020 και αποτελείται από τα εξής άτομα : Κεχαγιά Ελισάβετ, Κριεζή Αικατερίνη, Μαργαρώνη Λυδία, Τζανετουλάκου Ευτυχία, Τσουματίδου Στέλλα, Χαραλαμπίδου Κίκα και Χριστάκου Ιωάννα. Όπως διαπιστώνει κανείς, η ομάδα είναι θηλυκή, και αυτό εξηγεί  τη προσέγγιση της Περσεφόνης που τονίζεται σε μια «εγκατάσταση» συνοδευόμενη  από ήχο :  Η Περσεφόνη  επιχειρεί να ορθώσει ένα διαχρονικό σύμβολο σ’ ένα ρόλο που της  επεφύλασσε  ο ανδροκρατούμενος κόσμος, παίζοντας αβίαστα το ρόλο της κόρης, συζύγου και γυναίκας, πέρα από κάθε βιασμό της προσωπικότητάς της..

Η άποψη της ομάδας πάντως πηγαίνει μακρύτερα, αναφέρεται σε πιο πεζά θέματα, δεν είναι καθόλου θεωρητική όπως ήταν η ελληνική παρουσία στη Μπιενάλε της Βενετίας, που εστιαζόταν πάνω στους σπόρους . Στη 12^η Διεθνή Μπιενάλε  Αρχιτεκτονικής  με θέμα «παλαιοί σπόροι για νέες καλλιέργειες» επιχειρείτο η ανάδειξη της βιοποικιλότητας του Ελληνικού Φυτογενετικού Υλικού, και ταυτόχρονα η αναγωγή της Αρχιτεκτονικής στους σπόρους – που ο καθένας καθορίζει τι προϊόν θα παραχθεί, ποια  θα είναι η εδαφικότητα και  ποιες οικοδομές θα στηθούν πάνω της ! Εδώ η ομάδα των 8  είναι πιο ρεαλιστική, προβληματίζεται για την ακρίβεια, για τις πολιτικές του σούπερ μάρκετ και ακόμη μακρύτερα – βάζοντας στο στόχο της πυραύλους και πολιτικές που αυξάνουν την φτώχεια…

Η  παρέμβαση της έκθεσης «Ιχνογραφία» δεν θίγει την παρουσία των μεταλλαγμένων τροφίμων, την εξάρτηση των γεωργών από τα υβρίδια, την χαμηλή (αυτό)εκτίμηση των παραγωγών τροφής, την  εξάλειψη των μικρών οικισμών της υπαίθρου, αλλά εστιάζεται πάνω στην έλλειψη τροφής. Γράφει η Λυδία Μαργαρώνη, σε ένα κείμενο που καλύτερα από κάθε άλλο απηχεί το  πνεύμα της έκθεσης :

 « Όταν στα ράφια του σουπερμάρκετ, δεν υπάρχουν προϊόντα διατροφής αλλά η επιδείνωση της ενεργειακής κρίσης σε συσκευασία φιλική προς το περιβάλλον ή τα γεωπολιτικά συμφέροντα με δελεαστικό λογότυπο πυραύλου χωρίς λιπαρά, τα χαμόγελα των κερδοσκόπων για υγιή δόντια και ούλα, τα νομισματικά κίνητρα των τραπεζών στους μεγάλους ομίλους μέσα σε απορρυπαντικό πλυντηρίου για αστραφτερό χρήμα και νιφάδες ουρανίου χωρίς γλουτένη, τότε… «μαμά, που φυτρώνουν τα μπισκότα;» Και καταλήγει : «Η τροφή δεν είναι αυτονόητο δικαίωμα για όλους. Όχι δεν είναι δεδομένη η αφθονία, ούτε και η επάρκεια».

 

H VINETUM παρουσιάζει τα μεγάλα κόκκινα κρασιά

 

Paris-Istanbul Η εμβληματική μουσική παράσταση επιστρέφει στο Μουσικό Βαγόνι Orient Express

 

 

 

Η εμβληματική μουσική παράσταση που από το 2014 «ταξίδεψε» πρώτη θέση χιλιάδες θεατές με αφετηρία το Παρίσι και προορισμό την Κωνσταντινούπολη επιστρέφει - που αλλού; - στο Μουσικό Βαγόνι Orient Express με νέες μουσικές και τραγούδια κάνοντας στάσεις στις πόλεις που διέσχιζε το διάσημο τρένο Orient Express στη μυθική του διαδρομή.

Επιβιβαζόμαστε στον «Βασιλιά των τρένων» ή αλλιώς «ταχεία της Ανατολής», και ταξιδεύουμε στο χρόνο και τους τόπους από τη Δύση ως την Ανατολή μαζί με πρίγκιπες και βασιλιάδες, διάσημους ηθοποιούς και διαβόητους κατάσκοπους, διπλωμάτες και πολιτικούς, ανθρώπους του πνεύματος και ζάμπλουτους επιχειρηματίες, μέσα από αγαπημένες μελωδίες της Ευρώπης των πρώτων δεκαετιών του προηγούμενο αιώνα.

Edith Piaf, Charles Aznavour, Maurice Chevalier, Tino Rossi, Kurt Weill, Nino Rota αλλά και σπουδαίοι Έλληνες συνθέτες συναντιούνται στη θρυλική διαδρομή από το κοσμοπολίτικο Παρίσι των μποέμ και των αριστοκρατών στο ανήσυχο Βερολίνο, τη ρομαντική Βενετία, την ξεχωριστή παράδοση στη Βουδαπέστη, το Βουκουρέστι και το Βελιγράδι, τη νεοκλασική Αθήνα, τη μελωδική Σόφια και την αισθαντική Κωνσταντινούπολη των κατασκόπων και των εμιγκρέδων. 

Smriti Prasadam-Halls: Το μικρό νησί

 

Εικονογράφηση: Robert Starling
Μετάφραση: Ελένη Ρώσση
Για παιδιά από 4 ετών
Σελίδες: 32, ISBN: 978 960 225 239 0, Τιμή: 12.99 ευρώ
Ηλικίες: από 4 ετών
Εκδόσεις Ε. Ρώσση

 

Υπήρχε κάποτε ένα αγρόκτημα όπου όλα τα ζώα ήταν φίλοι μεταξύ τους και πρόσεχαν το ένα το άλλο. Δεν ήταν τέλεια και δεν συμφωνούσαν πάντα αλλά τους άρεσε.

Μια μέρα οι χήνες συνωμότησαν και κατέληξαν σ’ ένα σχέδιο: να εγκαταλείψουν το αγρόκτημα! Άραγε, τώρα θα γινόταν η ζωή τους πιο όμορφη;

 

Ένας επίκαιρος μύθος για την ελευθερία, τη φιλία και τη συνεργασία. Ένα βιβλίο εξαιρετικά εικονογραφημένο, γραμμένο με πολύ χιούμορ, που δίνει απαντήσεις και δημιουργεί ερωτήματα. Μία ιστορία αλληλεγγύης και αδερφοσύνης, που δείχνει πόσα πολλά μπορούμε να κερδίσουμε αν είμαστε ενωμένοι. Κι επίσης μία ιστορία ελπίδας, που μιλάει για γέφυρες όχι για οδοφράγματα, για τον σεβασμό απέναντι στη μνησικακία, μα πάνω απ’ όλα, για τη φιλία σε αντιδιαστολή με τον φόβο.

 

Η εφημερίδα Guardian έγραψε για το βιβλίο: «Το Μικρό Νησί απεικονίζει εύγλωττα τις παγίδες της απομόνωσης. Ξεκάθαρο, κωμικό και τελειώνει με μια ελπιδοφόρα νότα».

 

Εκδόσεις Ε. Ρώσση
Βύρωνος 5, 145 65, Άγιος Στέφανος,
τηλ.: 210 2020126, rossibooks.gr
info@rossibooks.gr, sales@rossibooks.gr

 

Προβολή - επικοινωνία ArtsPR

Καλ­λι­ό­πη Ἐ­ξάρ­χου : Δι­πλω­μα­τι­κὲς σχέ­σεις

 

planodion posted: " Καλ­λι­ό­πη Ἐ­ξάρ­χου Δι­πλω­μα­τι­κὲς σχέ­σεις ΑΘΕ ΜΕΡΑ, ἀ­νή­με­ρα τῆς ζω­ῆς, ἡ Κυ­ρί­α X ξε­κι­νοῦ­σε δι­πλω­μα­τι­κὲς σχέ­σεις μὲ ἐ­πι­σκέ­πτες ἀ­κά­λε­στους. Τῆς ἐ­πι­βάλ­λον­ταν ὡς ἀ­ναι­δὴς συ­να­να­στρο­φή, χτυ­πών­τας τὰ κου­δού­νια μ" Πλανόδιον - Ιστορίες Μπονζάι ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, ἀ­νή­με­ρα τῆς ζω­ῆς, ἡ Κυ­ρί­α X ξε­κι­νοῦ­σε δι­πλω­μα­τι­κὲς σχέ­σεις μὲ ἐ­πι­σκέ­πτες ἀ­κά­λε­στους. Τῆς ἐ­πι­βάλ­λον­ταν ὡς ἀ­ναι­δὴς συ­να­να­στρο­φή, χτυ­πών­τας τὰ κου­δού­νια μὲ τὸ πρῶ­το φῶς. Ἄ­φη­ναν ἀ­νοι­χτὲς τὶς πόρ­τες πί­σω τους καὶ ἔ­κα­νε ρεῦ­μα. Δι­α­σταυ­ρώ­νον­ταν κα­θέ­τως καὶ ὁ­ρι­ζον­τί­ως καὶ προ­κα­λοῦ­σαν συ­νω­στι­σμὸ στὴ μνή­μη τῆς Κυ­ρί­ας X — καὶ τί νὰ πρω­το­θυ­μη­θεῖ ἀ­πὸ δαύ­τους. Ἄ­φη­ναν καὶ ἴ­χνη ἀ­νε­ξί­τη­λα, ποὺ δὲν μπο­ροῦ­σε νὰ τὰ κα­θα­ρί­σει μὲ τί­πο­τε.         Ἡ Κυ­ρί­α X ἀ­να­ρω­τι­ό­ταν μή­πως θὰ ἔ­πρε­πε νὰ προ­βεῖ σὲ συ­στά­σεις ἢ δὲν θὰ ἔ­παιρ­ναν ἀ­πὸ λό­για; Μή­πως θὰ ἔ­πρε­πε νὰ τοὺς ἀ­κρο­α­στεῖ; Ἢ μή­πως νὰ τοὺς ἐ­πι­κη­ρύ­ξει γιὰ νὰ τοὺς συλ­λά­βουν καὶ νὰ τὴν ἀ­φή­σουν στὴν ἡ­συ­χί­α της μιὰ καὶ κα­λή; Κι ἂν τὴν ἐκ­δι­κοῦν­ταν καὶ τὴν κα­τά­πι­ναν ἀ­μά­ση­τη πρὶν τὴν ὥ­ρα της; Ἔ­τσι ἀ­πρό­βλε­πτοι καὶ δί­κο­ποι ποὺ ἦ­ταν;         Γι’ αὐ­τὸ καὶ ἡ Κυ­ρί­α X πε­ρι­ο­ρι­ζό­ταν κά­θε μέ­ρα σὲ ἡτ­τη­μέ­νες δι­α­πραγ­μα­τεύ­σεις μὲ τὶς ρυ­τί­δες. Τὶς κα­τὰ συρ­ρο­ήν.

«Όπου κι αν πας να μη χαθείς»

 

Η παράσταση «Όπου κι αν πας να μη χαθείς» που βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Νίκου Σκορίνη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά και δραματουργική επεξεργασία Άννας Ελεφάντη, μετά την τεράστια επιτυχία που σημείωσε για δύο συνεχόμενες θεατρικές σεζόν, θα παρουσιαστεί για τρίτη χρονιά στην Πάνω Σκηνή του «Από Μηχανής» Θεάτρου από τις 7 Οκτωβρίου 2023. Η μεταφορά του συγκλονιστικού και πολυδιάστατου αυτού μυθιστορήματος το οποίο έως σήμερα έχει πουλήσει πάνω από 20.000 αντίτυπα, ήταν μια αληθινή πρόκληση, το σκηνικό όμως αποτέλεσμα δικαίωσε τους δημιουργούς καθώς αγαπήθηκε από την πρώτη στιγμή από το θεατρόφιλο κοινό. Για το εξαιρετικά ενδιαφέρον αυτό θεατρικό εγχείρημα έγραψε ο ίδιος ο συγγραφέας, Νίκος Σκορίνης: «Το Όπου κι αν πας να μη χαθείς όπως και ο πολυταξιδεμένος κεντρικός του ήρωας, ο Ορέστης, έχει ήδη αρχίσει το μεγάλο του ταξίδι στον κόσμο της λογοτεχνίας και ήρθε η ώρα να εξερευνήσει και το συναρπαστικό κόσμο του θεάτρου. Η σκηνοθετική ματιά του Δημήτρη Μυλωνά, η δραματουργική επεξεργασία της Άννας Ελεφάντη αλλά και η καρδιά της ίδιας της παράστασης, ο θίασος αποτελούμενος από 6 ταλαντούχους ηθοποιούς, οδήγησαν σε ένα ανέβασμα πραγματικά θαυμάσιο. Είναι μαγικό να βλέπεις τους χαρακτήρες που εσύ, από άλλη θέση, έχεις ζήσει, έχεις φανταστεί, να παίρνουν σάρκα κι οστά, να γίνονται τρισδιάστατοι. Είναι μοναδικό να ακούς τις ιστορίες που εσύ έχεις συνθέσει στο χαρτί, να εκφέρονται με τόση αγάπη κι ευρηματικότητα. Κι είναι πραγματικά υπέροχο ως μέλος αυτής της ιδιαίτερης κοινότητας που κάθε βράδυ συναντιέται στο θέατρο, όλα όσα έζησες, φαντάστηκες, έγραψες, συνέθεσες, να συγκινούν το ίδιο έντονα και το υπόλοιπο κοινό. Ένα μεγάλο μπράβο από καρδιάς!»

Η Αλβανία, ένα road movie και οι παλιές περιπέτειες

 Του Γιάννη Σχίζα

ΠΟΝΤΙΚΙ 2.11.23

 Η κακαβιά είναι μια θαυμάσια σούπα, που την κατασκευάζουν κατά πρώτο λόγο τα ψαροκαϊκα. Όμως η Κακαβιά είναι και κοινότητα της επαρχίας Αργυροκάστρου, στα σύνορα Ελλάδας και Αλβανίας, από την οποία ξεκινάει η πρώτη μου σχέση με την χώρα αυτή- – που είναι βεβαίως διακριτή από την ομώνυμή της ψαρόσουπα… Ήταν δεκαετία του 90, οπότε στεκόμουν στη Κακαβιά, σε αναμονή μιας Αλβανής, σε μια συγκυρία επιδείνωσης των Ελληνοαλβανικών σχέσεων. Θυμάμαι ότι είδα ένα δικό μας συνοριακό φρουρό, με εφ όπλου λόγχη, να χτυπάει από πλήξη ένα ξύλινο έπιπλο, με τέτοια μανία ώστε να σκέφτεσαι ότι είναι αδύνατο αυτό να επιβιώσει μέχρι το τέλος της θητείας του …. Η δεύτερη εμπειρία ήταν στη διέλευση των ελληνοαλβανικών συνόρων το 2009, σε μια εκδρομή που οργανώθηκε από τον ΣΕΟ (Σύνδεσμο Ορειβατών)Θεσσαλονίκης.. Οι άνθρωποι εδώ έβαλαν τρία παμπάλαια και τρομώδη περιπολικά, που την έβγαζαν και δεν την έβγαζαν – για να μας δείξουν διαδοχικά το δρόμο για το Μαυροβούνιο, κίνηση που οι πιο πολλοί τη βρήκαμε φιλότιμη . 

Road Movie 

Τα έργα Road movie – «κινηματογράφος του δρόμου- είναι γενικώς δύσκολα, που μάλιστα γίνονται δυσκολότερα με τους περιορισμούς που ισχύουν για τα Πούλμαν, με τις ανά τρίωρο υποχρεωτικές στάσεις τους ! Κι εγώ φορτωμένος σε ένα πούλμαν αδυνατούσα να φανταστώ αναβίωση αυτού του κινηματογραφικού είδους, ώσπου κάποια στιγμή ξυπνάω από την επιγραφή ΔΗΚΚΙ : Είναι γραμμένη πολύ εντυπωσιακά πάνω σε ένα ερειπειώδες κτίσμα, που στέκει και δεν στέκει , στην Εθνική οδό. Αναρωτιέμαι, αν είναι πολιτική διαφήμιση ή επιτάφια ταμπέλα…. 

Περνάμε από την Υλίκη, που έκανε το γιόκα μου σε μικρή ηλικία να με ρωτάει : που είναι «οι λύκοι»; Περνάμε από μια τσιγγανολάνδη χωρίς υποψία οδικού κινηματογράφου, όπου πέρυσι μας είχαν πετάξει πέτρες και μας σπάσαν τα τζάμια - διαπιστώνοντας ότι φέτος τους έχουμε φυτέψει σπιτάκια.. Βλέπουμε μια εταιρεία που φτιάχνει εκκλησίες, βλέπουμε δάση, και τελικά την Κρυσταλλοπηγή – σημείο εισόδου στην Αλβανία. Τα βουνά στην Αλβανία είναι χαραγμένα στις υπώρειές τους με πεζούλες (αναβαθμούς) που είχαν την φιλοδοξία της καλλιέργειας – σύμφωνα με τον Εμβέρ Χότζα. Σε μια διαδρομή βλέπεις ένα λιγνιτωρυχείο, σε άλλη διαδρομή ακούς για την εξόρυξη αλβανικού πετρελαίου, θυμάσαι τις αφηγήσεις των πρώτων Ελλήνων που το 1988 επισκέφθηκαν – με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου – τη χώρα αυτή : Που εντυπωσιάσθηκαν γιατί έβλεπαν να ξεφορτώνεται ένα μη ανατρεπόμενο φορτηγό , από ανθρώπους με το φτυάρι …Προσέξαμε ότι τα μπούνκερ – υβριδικές μορφές μικροσκοπικών φρουρίων και παραδοσιακών πολυβολείων – είχαν πλέον εξοστρακισθεί από την χώρα, όπου είχαν ενδημήσει στον υπέρτατο βαθμό με τις παρανοϊκές φαντασιώσεις του Αλβανού δικτάτορα . Σε κάποια συγκυρία εθεωρούντο ότι είναι 700.000, οπότε στελεχωμένα από τρεις πολίτες εξαντλούσαν όλο το παραγωγικό δυναμικό (!) ,αλλά τώρα δεν έχουν απομείνει παρά πολύ λίγα. Επί του παρόντος έχουν γίνει κατοικίες, καφετέριες, αποθήκες , καταφύγια για ζώα και ότι άλλο μπορεί να φαντασθεί κανείς.. 

Το Παρελθόν 

Το 1938 η Ιταλία εισβάλει στην Αλβανία για να έχει βάση εξορμήσεως κατά της Ελλάδας. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 ο Πρόεδρος του Ιταλικού Υπουργικού Συμβουλίου Βερλάτσι αναφέρει μεταξύ άλλων : « Οι στρατιώτες του ένδοξου Ιταλικού Στρατού, στις τάξεις του οποίου περιλαμβάνονται πολλές μονάδες Αλβανών στρατιωτών…». Ο ιστορικός Μάριο Τσέρβι γράφει: “Στις ιταλικές μεραρχίες περιλαμβάνονταν επίσης αλβανικά τμήματα (…). Εκπαιδεύτηκαν ακόμα και Αλβανοί, που θα ήθελαν να συμμετάσχουν στις επιχειρήσεις”. Και ο Γερμανός καθηγητής Ρίχτερ : “…Η συνολική δύναμη του Ιταλικού Στρατού στην Αλβανία δύο ημέρες πριν από την επίθεση ανερχόταν σε 140.000 άνδρες, συμπεριλαμβανομένων (…) και των Αλβανών εθελοντών”. Οι Ιταλοί έχουν τη συμμαχία των Αλβανών, αλλά την υποδέχονται με το σταγονόμετρο, για να αποφύγουν φαινόμενα διεκδίκησης της δόξας.

Νίκος Κατσαλίδας : Τὰ πακέτα Παπαστράτος

 

planodion posted: " Νίκος Κατσαλίδας Τὰ πακέτα Παπαστράτος Ι ΝΥΧΤΕΣ τῆς βο­ρι­νῆς ἀ­κρώ­ρειας τῶν ἀ­πο­μο­νω­μέ­νων γκραι­κῶν ἦ­ταν ζο­φε­ρὲς καὶ σκο­τα­δε­ρὲς καὶ οἱ μέ­ρες φρι­κι­α­στι­κὲς καὶ ἀ­φύ­σι­κες, ἀ­φοῦ σχε­δὸν πί­σω ἀ­πὸ κά­θε δέν­τρο, ἐ­κτὸς ἀ­πὸ τοὺ" Πλανόδιον - Ιστορίες Μπονζάι Νοε. 2 Οι  ΝΥΧΤΕΣ τῆς βο­ρι­νῆς ἀ­κρώ­ρειας τῶν ἀ­πο­μο­νω­μέ­νων γκραι­κῶν ἦ­ταν ζο­φε­ρὲς καὶ σκο­τα­δε­ρὲς καὶ οἱ μέ­ρες φρι­κι­α­στι­κὲς καὶ ἀ­φύ­σι­κες, ἀ­φοῦ σχε­δὸν πί­σω ἀ­πὸ κά­θε δέν­τρο, ἐ­κτὸς ἀ­πὸ τοὺς φυ­σι­κοὺς ἴ­σκιους τους, ἀ­να­δεύ­ον­ταν, πα­ρα­μό­νευ­αν, φι­δο­σέρ­νον­ταν καὶ πε­ρι­φέ­ρον­ταν κι ἄλ­λα ἀ­θέ­α­τα ἰ­σκι­ώ­μα­τα, ὣς ἀρ­γὰ στὰ ἡ­λι­ο­βα­σι­λέ­μα­τα καὶ στὰ σου­ρου­πώ­μα­τα. Τό­τε ποὺ ὁ συν­τα­ξι­ο­δο­τού­με­νος τα­ξι­δευ­τὴς παπ­πούς του εἶ­χε ζη­τή­σει νὰ γυ­ρί­σει ἀ­πὸ τὴν Ἀ­με­ρι­κὴ στὸ σπί­τι του, στὴν ἀ­πο­κλει­σμέ­νη χώ­ρα ποὺ δὲν σά­λευ­ε μύ­γα καὶ ὕ­στε­ρα ἀ­πὸ πολ­λὲς αἰ­τή­σεις, ἔ­γι­νε δε­χτὸ τὸ αἴ­τη­μά του. Ἕ­ξι μπα­οῦ­λα μὲ ροῦ­χα, ἄλ­λα και­νούρ­για, ἄλ­λα με­τα­χει­ρι­σμέ­να καὶ δυ­ὸ βα­λί­τσες ἔ­φερ­νε μα­ζί του μ’ ἕ­να σα­πι­ο­κά­ρα­βο, ἀ­πὸ τὰ μό­να ποὺ δι­έ­θε­ταν γιὰ κον­τι­νὰ τα­ξί­δια οἱ ἀ­πο­κλει­σμέ­νοι. Τὰ μπα­οῦ­λα καὶ τὴ μιὰ βα­λί­τσα, τ’ ἄ­νοι­ξε καὶ μοί­ρα­σε τὰ δῶ­ρα στοὺς δι­κούς του. Τὴν ἄλ­λη, τὴ βα­στοῦ­σε κά­τω ἀ­πὸ τὸ κρε­βά­τι κι ὅ­λοι ἦ­ταν πε­ρί­ερ­γοι τί εἶ­χε μέ­σα. Ἡ μπάμ­πω τοῦ ’­λε­γε: ἄ­νοι­ξέ τη νὰ δοῦ­με τί ἔ­χεις μέ­σα, μω­ρὲ κά­ψω γέ­ρο μου, για­τὶ μᾶς γκά­στρω­σες. Μιὰ μέ­ρα πῆ­ρε δί­πλα το ἐγ­γο­νά­κι του, ἡ ἀ­δυ­να­μί­α του. Εἶ­χε τ’ ὄ­νο­μά του. Ἄ­νοι­ξε καὶ τοῦ ’­δει­ξε τα­χτο­ποι­η­μέ­να κου­τιὰ καὶ κου­τά­κια. Ἡ μι­σὴ εἶ­χε κά­τι ἀ­πί­θα­να κου­τιὰ κει­μή­λια μὲ ἀ­με­ρι­κά­νι­κα πού­ρα καὶ ἡ ἄλ­λη μι­σὴ κά­τι μι­κρού­λι­κα πα­κέ­τα ζη­λευ­τά, τυ­λιγ­μέ­να μὲ γυ­α­λό­χαρ­το. Δι­ά­βα­σε, εἶ­πε κι ἔ­βα­λε ἕ­να πα­κέ­το στὰ χέ­ρια του. ΠΑ-ΠΑ-ΣΤΡΑ-ΤΟΣ, συλ­λά­βι­σε τὸ ἐγ­γο­νά­κι. Θ’ ἀ­νοί­γεις καὶ θὰ μοῦ φέρ­νεις ἀ­πὸ ἕ­να ὅ­ταν θὰ στὸ ζη­τά­ω, τοῦ ’­πε ὁ παπ­πούς, καὶ τρά­βη­ξε μιὰ χρυ­σα­φέ­νια λου­ρί­δα. Τὸ ἐ­πι­χρυ­σω­μέ­νο πα­κέ­το ἄ­νοι­ξε, τρά­βη­ξε ἕ­να τσι­γά­ρο, τὸ μυ­ρί­στη­κε, πά­τη­σε τὸν ἀ­να­πτή­ρα ποὺ ἔ­βγα­λε κά­τι πε­ρί­ερ­γες νό­τες, ἄ­να­ψε. Ἕ­νας σπει­ρο­ει­δὴς κα­πνὸς σὰν ἱ­ε­ρο­γλυ­φι­κὰ ἁ­πλώ­θη­κε τρι­γύ­ρω κι ἡ κά­μα­ρη μο­σχο­βό­λη­σε σὰν νὰ ραν­τί­στη­κε μ’ ἀ­νοι­ξι­ά­τι­κα ἀ­ρώ­μα­τα. Ὅ­ταν τὸν ἐ­πι­σκέ­πτον­ταν γιὰ τὸ κα­λω­σό­ρι­σες, ἔ­στελ­νε τὸ ἐγ­γο­νά­κι, ἔ­φερ­νε πα­κέ­το καὶ προ­σέ­φερ­νε τσι­γά­ρο. Οἱ συ­νο­μή­λι­κοι, γε­ρα­σμέ­νοι, ρυ­τι­δω­μέ­νοι πρὶν και­ροῦ, ἔ­χω­ναν στὴν τσέ­πη τὰ τσιμ­πού­κια ποὺ βρο­μοῦ­σαν ἀ­πὸ τὸν βα­ρὺ λι­ω­μέ­νο πίσ­σα κα­πνό, πα­ρα­τη­ροῦ­σαν καὶ πε­ρι­ερ­γά­ζον­ταν στὰ χέ­ρια τὸ πα­κέ­το, ἀ­να­βαν τὸ τσι­γά­ρο, ρου­φοῦ­σαν βα­θιὰ στὰ σω­θι­κά τους, ἄ­νοι­γαν τὰ μά­τια τους ἀ­πο­λαμ­βά­νον­τας σὰν νὰ κά­πνι­ζαν τὸ μυ­ρω­μέ­νο φάρ­μα­κο τοῦ λυ­τρω­μοῦ τους. Τὰ τε­λει­ω­μέ­να πα­κέ­τα τά ’­δι­νε στὸν ἐγ­γο­νό του ποὺ με­ρι­κὰ τὰ κρα­τοῦ­σε στὸ ντου­λά­πι ἀν­τί­κες, σὲ ἄλ­λα ἔ­βα­ζε τὸ σβη­στή­ρι καὶ τὰ σχο­λι­κὰ πράγ­μα­τα κι ἔ­δι­νε καὶ στοὺς συμ­μα­θη­τές του νὰ χα­ροῦ­νε μὲ τὰ πα­νέ­μορ­φα κου­τά­κια. Τό­τε ἦ­ταν ποὺ ἀ­πεί­λη­σαν τὸν παπ­ποὺ στὰ γρα­φεῖ­α ὅ­τι ἂν συ­νε­χί­ζει προ­πα­γάν­δα μὲ τὰ πα­κέ­τα καὶ δη­λη­τη­ριά­ζει παι­διὰ καὶ γε­ρόν­τια μὲ κα­πι­τα­λι­στι­κὰ δο­λώ­μα­τα, θὰ πά­ει στὸ φρέ­σκο. Κι αὐ­τὸς ποὺ δὲν εἶ­χε ἰ­δέ­α ἀ­πὸ τέ­τοι­α κα­μώ­μα­τα, πεί­σμω­σε καὶ ἀ­πάν­τη­σε θυ­μω­μέ­νος ὅ­τι ὄ­χι μό­νο δὲν δη­λη­τη­ριά­ζουν, ἀλ­λὰ εὐ­ω­διά­ζουν ἀ­κέ­ρια τὴ βό­ρεια ἀ­κρώ­ρεια. Κοι­τάξ­τε τὸν ἄρ­ρω­στο καὶ ξε­θω­ρι­α­σμέ­νο κα­πνὸ ποὺ φου­μά­ρουν τὰ κα­η­μέ­να τα γε­ρον­τά­κια μὲ τὰ τσιμ­πού­κια τους ἐ­σεῖς, ποὺ δη­λη­τη­ριά­ζουν ὅ­λο τὸν τό­πο κι ἀ­φῆ­στε τὰ τσι­γά­ρα ποὺ κα­πνί­ζει ὅ­λη ἡ οἰ­κου­μέ­νη. Τὶς νύ­χτες καὶ μέ­ρες τῆς βο­ρι­νῆς ἀ­κρώ­ρειας τῶν ἀ­πο­μο­νω­μέ­νων γκραι­κῶν συ­νέ­χι­ζε ὁ ἀ­πο­κλει­σμὸς ἀ­πὸ τὸν ἄλ­λο κό­σμο. Ἡ ἀ­με­ρι­κά­νι­κη βα­λί­τσα κόν­τευ­ε νὰ ἀ­δειά­σει. Ὁ παπ­ποὺς με­τροῦ­σε συλ­λο­γι­σμέ­νος τὰ τε­λευ­ταῖ­α πα­κέ­τα κι ἀ­φοῦ τε­λεί­ω­σαν καὶ τὰ ποῦ­ρα πα­ρήγ­γει­λε ἕ­να τσιμ­πού­κι ἀ­πὸ πυ­ξά­ρι καὶ ἄρ­χι­σε νὰ κα­πνί­ζει βα­ρὺ κα­πνὸ ποὺ ἔ­τρι­βε μό­νος πά­νω σε μιὰ σα­νί­δα, βγά­ζον­τας ἀ­πὸ τὸ στό­μα καὶ τὴ μύ­τη φυ­σών­τας πυ­κνὲς ἀν­τά­ρες πί­κρας. Κά­θε τό­σο ἔ­βγαι­νε μὲ τοὺς συ­νο­μή­λι­κούς του κι ἔ­λια­ζαν τὰ κό­κα­λά τους στὸ πε­ζού­λι φου­μά­ρον­τας μὲς στὴν ἀν­τά­ρα τῶν τσιμ­που­κι­ῶν τους καὶ κα­θά­ρι­ζε προ­ση­λω­μέ­νος συ­στη­μα­τι­κὰ τὴν πη­χτὴ λά­βα τῆς νι­κο­τί­νης. Ἀλ­λὰ μιὰ μέ­ρα οἱ για­τροὶ τοῦ ’­παν ν’ ἄ­φη­νε τὸν κα­πνὸ για­τὶ τοῦ ’­χαν μαυ­ρί­σει κι αὐ­του­νοῦ οἱ πνεύ­μο­νες.

Κρυμμένες : Σίγκμουντ & Μάρθα Φρόυντ, Κάρλ & Τζένη Μάρξ, Σωκράτης & Ξανθίππη

 

 

Τρία διάσημα  ζευγάρια της παγκόσμιας ιστορίας. Τρεις σημαντικές γυναίκες αυτών των  ζευγαριών  που  παρέμειναν κρυμμένες στις παρυφές της ιστορίας και στη σκιά της δόξας των μεγαλοφυών συζύγων τους.

 

Σε πανελλήνια πρώτη, η Τατιάνα Λύγαρη σκηνοθετεί το εξαιρετικό θεατρικό έργο «Κρυμμένες» των Yossefa Even-Shoshan και Dalia Shimko στο Θεατρικό Βαγόνι της Αμαξοστοιχίας-Θεάτρου το Τρένο στο Ρουφ, σε μετάφραση Ιωσήφ Βαρδάκη και με έναν  εξαμελή θίασο ταλαντούχων ηθοποιών. Το έργο αντλεί έμπνευση από το βιβλίο της Φρανσουάζ Ξενάκη «Να πάρει η οργή, πάλι ξεχάσαμε την κυρία Φρόυντ» και φωτίζει τις ζωές τριών διασήμων ζευγαριών της παγκόσμιας ιστορίας, του Σίγκμουντ Φρόυντ και της Μάρθας Φρόυντ, του Καρλ Μαρξ και της Τζένης Μαρξ, του Σωκράτη και της Ξανθίππης. Προβάλλει τον καθοριστικό ρόλο που διαδραμάτισαν οι τρεις σημαντικές γυναίκες αυτών των ζευγαριών στην ανάπτυξη και εξέλιξη του έργου των μεγαλοφυών συζύγων τους, οι οποίοι άλλαξαν τον ρου της ανθρωπότητας ενώ οι ίδιες παρέμειναν κρυμμένες στις παρυφές της ιστορίας.

 

Όλοι γνωρίζουν τον Σωκράτη, τον Καρλ Μαρξ και τον Σίγκμουντ Φρόυντ. Αλλά πόσοι έχουν ακούσει για την Ξανθίππη, τη Τζένη Μαρξ και τη Μάρθα Φρόυντ;

 

Είναι γνωστή σε όλους η κλισέ αλλά και αμφιλεγόμενη φράση «πίσω από κάθε επιτυχημένο άνδρα κρύβεται μία σημαντική γυναίκα».

Το γράμμα μιας άγνωστης

 

Φορείς και Πολίτες της Αίγινας για το ακίνητο του ΤΕΣ στην Πέρδικα

 

 

Συνέντευξη Τύπου

 

31 Οκτωβρίου 2023

 

 

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού και δώδεκα Φορείς της Αίγινας καταθέτουν την πρότασή τους σχετικά με την διαχείριση της έκτασης των ναυτικών οχυρών στην Πέρδικα Αίγινας.

 

Η έκταση αυτή συνολικής επιφάνειας 350 στρεμμάτων ιδιοκτησίας του Ταμείου Εθνικού Στόλου (ΤΕΣ),  και ανεκτίμητης αξίας για το νησί λόγω της σπανιότητας του τοπίου της, η οποία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, μυκηναϊκούς τάφους, Οχυρά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την Camera Obscura, δεν είναι ακόμα χαρακτηρισμένη από το ΥΠΠΟ, παρότι έχει επιληφθεί η αρμόδια υπηρεσία, και δεν έχει ακόμα καθορισμένες χρήσεις γης και επιτρεπόμενους όρους δόμησης, παρότι ο Δήμος έχει λάβει απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας πολεοδομικού σχεδιασμού. Επιπλέον, ο Δήμος, οι φορείς και οι κάτοικοι του νησιού, δια μέσου επανειλημμένων ψηφισμάτων και αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου, έχουν διατυπώσει κατηγορηματικά την αντίθεσή τους σε μία ανάπτυξη που δεν λαμβάνει υπόψιν της την ιστορία του τόπου και τις σημαντικές συνέπειες στο περιβάλλον και την ποιότητα ζωής των κατοίκων.

 

Το ΤΕΣ, με αδιαφάνεια και αγνοώντας προκλητικά όλα τα παραπάνω, προχωρά στην αναζήτηση μισθωτή του ακινήτου, χωρίς κανένα κριτήριο, όρους και προϋποθέσεις, για τις επιτρεπόμενες χρήσεις γης και την προστασία του περιβάλλοντος, των αρχαιοτήτων και των νεότερων μνημείων, και προτρέπει τον μισθωτή /επενδυτή να επιδιώξει την ένταξη την επένδυσής του στις στρατηγικές επενδύσεις (fast track) του Ν.4864/2021, ενώ ταυτοχρόνως του αναθέτει να προβεί ο ίδιος στις διαδικασίες θεσμοθέτησης του πλαισίου "ανάπτυξης" της έκτασης, συμπεριλαμβανομένης της έκδοσης του αναγκαίου Προεδρικού Διατάγματος για την ρύθμιση των χρήσεων γης και των περιορισμών προστασίας της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς.

 

Η διαδικτυακή Συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν, χθες 31/10, τα μέλη των συλλόγων που συντονίζουν τις κινητοποιήσεις των τοπικών φορέων της Αίγινας, είχε στόχο την ενημέρωση ενός ευρύτερου κοινού, του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του Ταμείου Εθνικού Στόλου (ΤΕΣ) για την δεοντολογία που πρέπει να τηρηθεί στην διαχείριση της έκτασης. Οι φορείς υποστηρίζουν ότι η Πολιτεία, οφείλει να σταθεί υπεύθυνα απέναντι στην συνολικά ισχύουσα νομοθεσία και τις στοιχειώδεις απαιτήσεις του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού εξασφαλίζοντας αειφορία, προστασία της ιστορικής μνήμης και του περιβάλλοντος, αλλά και την ποιότητα ζωής κατοίκων και επισκεπτών, και τόνισαν ότι η θέση αυτή εξασφαλίζει μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου τόσο προς κάθε ενδεχόμενο επενδυτή όσο και προς κάθε ενδιαφερόμενο.

 

ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ: Είστε έτοιμοι για μακρινά ταξίδια με τη Bibi την κουκουβάγια;

 

Η Bibi η κουκουβάγια ανοίγει τα φτερά της και είναι έτοιμη να πετάξει σε μέρη μακρινά! Επειδή όμως τα ταξίδια είναι πάντα καλύτερα όταν τα κάνεις με παρέα, περιμένει όλα τα παιδιά να εξερευνήσουν μαζί τον κόσμο. Αυτή η περιπέτεια τα έχει όλα: Υπέροχες μουσικές που έγραψε ειδικά γι’ αυτή τη διαδραστική παράσταση ο Γιάννης Ζουγανέλης, άφθονο χορό, γεύσεις, εικόνες, ήθη και έθιμα άλλων πολιτισμών. Ταξιδεύοντας με τη Bibi Σκηνοθεσία: Βίκυ Κουμούτσου Κείμενο-στίχοι: Δημήτρης Μπομπόλας Πρεμιέρα: Σάββατο 4 Νοεμβρίου στο θέατρο Αλκμήνη Προπώληση: https://t.ly/bKPFK Για παιδιά από 4 έως 10 ετών Λίγα λόγια… … για την ιστορία Η Bibi η κουκουβάγια μαζί με τον φίλο της τον παπαγάλο, τον Κόκο, ετοιμάζουν μία μεγάλη έκπληξη για τον δάσκαλό τους που έχει γενέθλια, τον πολυταξιδεμένο Γλάρο. Θέλουν να βρουν τα αγαπημένα του φαγητά από τις χώρες που είχε ταξιδέψει όταν ήταν νέος και να του τα προσφέρουνε στο party γενεθλίων που του ετοιμάζουν. Έτσι, ξεκινάνε μία σειρά από συναρπαστικά ταξίδια, στα οποία θα γνωρίσουν παλιούς φίλους του Γλάρου και θα πάρουν μαζί τους αγαπημένες λιχουδιές και συνταγές φαγητών. Στα ταξίδια τους αυτά θα μάθουν πως το Κολοσσαίο δε βρίσκεται στην Ισπανία, όπως νόμιζε ο Κόκο, το παραδοσιακό γλυκό των Άγγλων είναι η πουτίγκα με μήλο, στη Ρωσία κάνει πολύ κρύο και χορεύουν καλίνκα για να διασκεδάσουν και στην Αίγυπτο τα γράμματά τους μοιάζουν με ζωγραφιές! … για τους στόχους της παράστασης Μέσα από την παράσταση «Ταξιδεύοντας με τη Bibi», οι μικροί θεατές θα μάθουν τις πρωτεύουσες των χωρών που οι ήρωες μας θα επισκεφθούν, ήθη και έθιμα άλλων πολιτισμών, λέξεις ξένων λαών, τα αγαπημένα τους φαγητά και τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στα μέρη τους. Το κυριότερο όμως, θα δουν ότι όλοι είμαστε πολίτες αυτού του κόσμου, τόσο αλλιώτικοι μα και τόσο ίδιοι και πως η φιλία μεταξύ των λαών και η ειρηνική συνύπαρξη μπορούν να επιτευχθούν αν αγκαλιάσουμε τη διαφορετικότητα. Μια παράσταση με πολύ χορό και άφθονη μουσική, σχεδιασμένη σύμφωνα με τα μαθήματα που διδάσκονται τα παιδιά στο δημοτικό, όπως γλώσσα, ιστορία, γεωγραφία και μυθολογία. Οι θεατρολόγοι της ομάδας έχουν σχεδιάσει αποκλειστικά για σχολεία και ένα εργαστήρι με δραστηριότητες και παιχνίδια, εμπνευσμένο από την ιστορία της παράστασης. Μέχρι σήμερα, η Bibi έχει ταξιδέψει περισσότερα από 10.000(!) παιδιά, αφού έχει παιχτεί σε πάνω από 80 σχολεία και 6 δημοτικά θέατρα. Οι νέες της πτήσεις ξεκινούν! … για τη σκηνοθέτιδα