Ημέρες ορειβασίας

Ημέρες ορειβασίας

Δευτέρα 21 Ιουνίου 2021

Ο Αργύρης Σφουντούρης μιλάει για το Δίστομο

 

Το Αρχείο Ιστορίας και Τέχνης-Αρχείο Πολέμου 

 

σας προσκαλεί 

Σάββατο 26 Ιουνίου  2021 στις 19:00 ώρα Ελλάδος μέ Zoom

 

σε μια εκδήλωση 

 

με θέμα

 

«Δίστομο 1944: μέσα από τα μάτια του Αργύρη Σφουντούρη»

μια συζήτηση

 

τον Αργύρη Σφουντούρη 

με την  Τόνια Μασουρίδου 

προλογίζει:  

η διευθύντρια των εκδόσεων «Βεργίνα» Ευγενία Ασημακοπούλου-Τσαλπαρά

 

                                                                                                      Topic: Το Αρχείο Ιστορίας και Τέχνης-Αρχείο Πολέμου 

                                                                                                      Time: Jun 26, 2021 07:00 PM Athens

 

                                                                                                                                                                                      Join Zoom Meeting

                                                                  https://us02web.zoom.us/j/82415741767?pwd=aXVXRDhsdi9vejBWSDkrTk00ZDNOdz09

                                                                 Meeting ID: 824 1574 1767

                                                                  Passcode: 633063

 

                                                                                                                                 Eισαγωγή

Η 10η Ιουνίου, κάθε 10η Ιουνίου,  δεν είναι επέτειος, αν με τον όρο αυτό αναφερόμαστε σε ένα «αξιόλογο» και «αξιομνημόνευτο» γεγονός. Κάθε 10η Ιουνίου είναι ημέρα μνήμης, δηλαδή μια μέρα που δεν μπορούμε να μην θυμόμαστε τη μεγάλη σφαγή του Διστόμου, ενός εγκλήματος που δύσκολα συναντά κανείς ξανά στα χρονικά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στην αποψινή μας εκδήλωση έχουμε τη μεγάλη τιμή να βρίσκεται μαζί μας ο κύριος Αργύρης Σφουντούρης, ο άνθρωπος που εδώ και χρόνια έχει αναλάβει το βαρύ φορτίο να ενσαρκώσει τη μνήμη εκείνης της μέρας, μετατρέποντας το προσωπικό βίωμα σε ένα θεμελιώδες ερώτημα για την πολιτική των κρατών, εν τέλει για την ίδια την ανθρώπινη φύση.

 

 

                                                                                                 O Eισηγητής  Αργύρης Σφουντούρηs

 

1821: Τὰ Μικρὰ τοῦ Μεγάλου Ἀγώνα Τοῦ Τσόγ­κα τὸ χα­ρέ­μι [τοῦ Γιώργου Τσόγκα]

 




ΣΟ ΜΙΣΟΥΣΕ τοὺς Τούρ­κους, τό­σο τὴς Τουρ­κά­λες τὴς εἶ­χε στὴν καρ­διά του. Κά­πο­τε ἅρ­πα­ξε μιὰν ὄ­μορ­φη Τουρ­κο­πού­λα καὶ δὲν ἐν­νο­οῦ­σε πειὰ νὰ χω­ρι­στῇ ἀ­π' αὐ­τή. Τό­τε ἡ κυ­ρὰ Τσόγ­και­να πῆ­γε στὸ Δε­σπό­τη καὶ πα­ρα­πο­νέ­θη­κε.

       — Ὠ­ρέ, ἀ­γα­πά­ω τὴ γυ­ναῖ­κα μου, εἶ­πε ὁ πα­λιὸς ὁ Κλέ­φτης, μὰ παι­διὰ δὲ μοῦ κά­νει, καὶ πῆ­ρα του­τη­δῶ νὰ μοῦ κά­νῃ κα­νέ­να...

       Ὁ Δε­σπό­της, τί νὰ κά­μῃ; Συ­φω­νή­θη­κε νὰ βα­φτι­στῇ μο­να­χὰ τὸ χα­νου­μά­κι, καὶ ἂς πά­ῃ στὴν εὐ­κή. Πῆ­ρε ὁ Δε­σπό­της κα­μιὰ δι­α­κο­σα­ριὰ ρουμ­πι­έ­δες (σὰν πολ­λοὶ φαί­νον­ται), κι' ὁ γέ­ρο-Τσόγ­κας ἔ­ζη­σε μὲ τὸ χα­ρέ­μι του.

Παρασκευή 18 Ιουνίου 2021

ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΥ : ΖΩΣΑ ΜΝΗΜΗ

 










ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ

 

Του Γιάννη Σχίζα

Από το "Δρόμο της Αριστεράς", 18.6.21 

       Τα τελευταία χρόνια  , παρ’ όλες τις κρίσεις που κατέχουν την δημόσια ζωή, εμφανίζονται  όλο και περισσότερες αναλύσεις της ποιότητας ζωής  για διαφορετικές  χώρες  του κόσμου. Σε μία  μελέτη  του "οικονομοπεριβαλλοντολόγου"  Μάθιου Καν, που  συνέταξε ένα κατάλογο κριτηρίων ευημερίας  και αξιολόγησε τις  ποικίλουσες  επιδόσεις κρατών   στα πλαίσια  πρωτοβουλίας του περιοδικού Reader’s  Digest,   τα ευρήματα ήταν άκρως ενδιαφέροντα..(1) Ο Καν έδωσε «χρυσό μετάλλιο» στην Φινλανδία και εξαιρετικά υψηλές θέσεις στις υπόλοιπες σκανδιναυϊκές  χώρες, ενώ για την Ελλάδα επεφύλαξε την 20η θέση και για  τις ΗΠΑ την 23η.Στην όλη κατάταξη  141 χωρών  η Κίνα βρέθηκε μόλις  84η , ενώ η αξιολόγηση 72 πόλεων έφερε  την Αθήνα στην 63η θέση και το Πεκίνο στην τελευταία(!), λόγω της μεγάλης  ρύπανσης της ατμόσφαιρας... Σε μια έκθεση του ΟΟΣΑ με τίτλο «Στοχεύοντας την ανάπτυξη» τον Φεβρουάριο του 2006, ο επί κεφαλής του   οργανισμού συμφωνεί ότι το ΑΕΠ δεν είναι επαρκές μέτρο της ευημερίας και πρέπει να συμπληρωθεί με αντιπροσωπευτικότερους δείκτες.  Ο  οικονομολόγος του ΟΟΣΑ θεωρεί ότι η αναψυχή, ο ελεύθερος χρόνος, το καθαρό περιβάλλον και η κοινωνική συνοχή, είναι παράγοντες που πρέπει να συνεκτιμώνται.

       

Πιο κοντά το τέλος του λιγνίτη μετά τις πρόσφατες διεθνείς εξελίξεις

 

·     ·        ΝΑΙ στις ΑΠΕ, αλλά χωρίς αστοχίες που προκαλούν εύλογες αντιδράσεις

Το ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΛΙΓΝΙΤΗ δεν αμφισβητείται πλέον από κανέναν. Ο λιγνίτης εκτός από ρυπογόνος είναι και ΠΑΝΑΚΡΙΒΟΣ κυρίως λόγω κατακόρυφης αύξησης της τιμής του CO2. Οι επιδοτήσεις λειτουργίας (μέσα από τους μηχανισμούς διασφάλισης επάρκειας ισχύος) έπαψαν το 2018, ενώ όπως απέδειξε η διπλή αποτυχία πώλησης λιγνιτικών μονάδων το 2019 ουδείς ενδιαφέρεται να αγοράσει μονάδες, γιατί είναι ασύμφορες. Το διαπιστώσαμε με οδυνηρό τρόπο τη δεκαετία του 2010, ενώ το 2020 ομολογήθηκε ότι η ΔΕΗ μπήκε μέσα κατά 2,3 διςτηνεπταετία 2013-2019 αποκλειστικά και μόνο από τη λιγνιτική δραστηριότητα. Η νέα μονάδα ήταν για χρόνια η «μεγάλη ιδέα» της περιοχής και τώρα που ολοκληρώνεται, παραμένει αμφίβολο αν θα κάψει έστω και ένα γραμμάριο λιγνίτη, δεδομένου ότι θα αντικατασταθεί με μονάδα ορυκτού αερίου πριν το 2025. Τα νέα δεδομένα επιδεινώνουν ακόμη περισσότερο τη θέση του λιγνίτη. Μετά την απόφαση της ΕΕ να αυξήσει την κλιματική φιλοδοξία για το 2030 από το 40 στο 55% και την πρόσφατη επανένταξη των ΗΠΑ στη Συμφωνία για το Κλίμα,οι τιμές CO2 εκτινάχθηκαν στα 55 ευρώ τον τόνο (σχεδόν διπλασιάστηκαν το 1ο εξάμηνο του 2021),ενώ η ομάδα των 7 ισχυρών κρατών του κόσμου (G7) έβαλε ΤΕΛΟΣ στις επιδοτήσεις μονάδων άνθρακα στο τέλος του 2021.Κάθε ιδέα «παλινόρθωσης» του λιγνίτη έχει πλέον εγκαταλειφθεί, ακόμη και από τους πιο φανατικούς οπαδούς του (άσχετα αν οι ίδιοι δεν το ομολογούν).

Πέμπτη 17 Ιουνίου 2021

Πα­νου­τσο­πού­λου Χα­ρί­κλεια : Σὰν πί­να­κας τοῦ Alfonso Ponce de Leon

 




ΑΥΤΟΣ Ο ΩΡΑΙΟΣ ΑΝΔΡΑΣ, ἀ­λη­θι­νὸς καὶ μὲ ἐ­λατ­τώ­μα­τα, μὲ λυ­μέ­νη τὴν γρα­βά­τα καὶ τὴν φω­το­γρα­φί­α μιᾶς γυ­ναί­κας στὸ πορ­το­φό­λι του, παίρ­νει ἔ­τσι στὴν τύ­χη ἀ­πὸ ἀ­νί­α ἤ ἀ­μη­χα­νί­α τὸ τε­λευ­ταῖ­ο νυ­χτε­ρι­νὸ τρέ­νο .

        Κά­θε­ται ἀ­να­παυ­τι­κὰ δί­πλα στὸ πα­ρά­θυ­ρο τοῦ πρώ­του βα­γο­νιοῦ τῆς ὑ­περ­τα­χεί­ας. Ἔ­χει τὰ μά­τια του κλει­στά, τὰ χέ­ρια σταυ­ρω­μέ­να πά­νω στὸ ὑ­πο­γά­στριο, οἱ βλε­φα­ρί­δες του τρε­μο­παί­ζουν, βου­λιά­ζει σὲ κά­ποι­ον τρο­μα­κτι­κὸ ἐ­φιά­λτη ποὺ τὸν κά­νει καὶ ἀ­να­σαί­νει γρή­γο­ρα, γλι­στρᾶ σι­γὰ-σι­γὰ στὰ βὸλτ τῆς ἀ­ναι­ρέ­σι­μης λο­γι­κῆς τοῦ ὀ­νεί­ρου του, στὸ χά­σκον στό­μα του γυ­α­λί­ζουν δύ­ο χρυ­σὰ δόν­τια .

       

5ο Φεστιβάλ Ρεμπέτικου «Η Σύρα του Μάρκου Βαμβακάρη»

 


Από τις25 έως τις 28 Αυγούστου 2021 θα πραγματοποιηθεί φέτος το 5οΦεστιβάλ Ρεμπέτικου «Η Σύρα του Μάρκου Βαμβακάρη» στο νησί της Σύρου.

Το φεστιβάλ αποτελεί πλέον θεσμό για τα πολιτιστικά δρώμενα του νησιού, με στόχο τη διατήρηση και προώθηση της λαϊκής μουσικής μας παράδοσης και την ανάδειξή του σε βασικό στοιχείο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Το ρεμπέτικο γεννήθηκε σε δύσκολες εποχές και φέρει μέσα του την έκφραση αυτών των δυσκολιών, με μια ιδιαίτερη αισθητική και ύφος, μαζί με τη δύναμη και την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή.Σήμερα, κόντρα στις δυσκολίες και τις πρωτόγνωρες καταστάσεις που βιώνουμε, η λαϊκή μας μουσική παραμένει πιο επίκαιρη και πιο ζωντανή από ποτέ.

Τετάρτη 16 Ιουνίου 2021

Με θέα Ελλάδα : Views of Greece

 


        

 

 

 

 

Η νέα μας ομαδική έκθεση με τίτλο Με θέα Ελλάδα 

εγκαινιάζεται την Τετάρτη 16 Ιουνίου 2021 και ώρες 15:00-21:00

στην αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος και θα διαρκέσει έως 31 Ιουλίου.

 

Παράλληλα σας περιμένουμε στο My art box να διαλέξουμε μαζί τα δώρα για τα αγαπημένα σας πρόσωπα ή για ιδιαίτερες περιστάσεις.

Εμπιστευτείτε μας για τα επαγγελματικά αλλά και προσωπικά σας δώρα μέσα από πληθώρα αντικειμένων τέχνης και design ή ελάτε να σχεδιάσουμε μαζί ένα προσωποποιημένο δώρο που θέλετε να χαρίσετε για μία σημαντική στιγμή.

 

 

 

ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΘΕΜΑΤΑ

 

 

Tεύχος 150-151-152, Απρίλιος 2021

Στο νέο τριπλό τεύχος #150-151-152 των Σύγχρονων Θεμάτων που κυκλοφορεί, στη στήλη «Έπεα πτερόεντα» η Χριστίνα Κουλούρη, ο Θωμάς Ψήμμας και η Αλεξάνδρα Ανδρούσου γράφουν για το ευρύτερο πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται ο νόμος Κεραμέως, για την κρατικοποίηση της ακαδημαϊκής ελευθερίας που συνεπάγεται και για τις αντιδράσεις που έχει προκαλέσει στην πανεπιστημιακή κοινότητα, ενώ ο Οκέλ, φοιτητής στο πανεπιστήμιο του Βοσπόρου, δίνει αναλυτική ανταπόκριση για τη μάχη υπέρ της ακαδημαϊκής ελευθερίας στην Τουρκία και ο Νίκος Χριστοφής υποστηρίζει ότι αυτή είναι και μια μάχη για τη δημοκρατία. Στην ενότητα αυτή φιλοξενείται επίσης άρθρο του Ζακ Ρανσιέρ για την ελευθερία της έκφρασης. Τέλος, ο Ευθύμιος Παπαταξιάρχης προτείνει μια ανθρωπολογική απάντηση στο ερώτημα γιατί το δεύτερο lockdown δεν τελεσφόρησε και η Δήμητρα Μαρέτα σχολιάζει κριτικά τον λόγο που αναπτύχθηκε στα ΜΜΕ γύρω από την «υπόθεση Μπεκατώρου».

Στο Αφιέρωμα «Η μνήμη της Shoah – 75 χρόνια μετά», σε επιμέλεια της Οντέτ Βαρών-Βασάρ, η Γαρυφαλλιά Μίχα γράφει για την επίπονη διαδικασία συγκρότησης της μνήμης του Ολοκαυτώματος στο Ισραήλ από το 1948 μέχρι σήμερα, η Οντέτ Βαρών-Βασάρ εκθέτει τον τρόπο με τον οποίο η μνήμη της Shoah διαμορφώθηκε στην Ελλάδα από τη δεκαετία του 1990 κι έπειτα, ενώ η Αλεξάνδρα Πατρικίου αναδεικνύει τη σημασία των εκπαιδευτικών επισκέψεων μαθητών ελληνικών σχολείων στο Κρατικό Μουσείο του Άουσβιτς-Μπίρκεναου.

Η Ευρυτανία Περιφερειακό Πάρκο Ορεινής Αμιγούς Φύσης ή Αιολικό Ενεργειακό Κέντρο;

 

 

Του Στέφανου Σταμέλλου*

 

Στις 14.12.2018 δημοσιεύτηκε το ΦΕΚ για την αναθεώρηση του Περιφερειακού Χωροταξικού Πλαισίου (ΠΧΠ) Στερεάς. Με την αναθεώρηση η Ευρυτανία προτείνεται να χαρακτηριστεί ως "Περιφερειακό Πάρκο Ορεινής Αμιγούς Φύσης και Ορεινής Μεσογειακής Παραδοσιακής Κληρονομιάς". Όταν έγινε αυτό, το θεωρήσαμε ως μια ευχάριστη είδηση και μια άκρως ενδιαφέρουσα εξέλιξη. Είμαστε δυόμισι χρόνια μετά και ενώ περιμέναμε τις ενέργειες της πολιτείας και της αυτοδιοίκησης για την άμεση προώθηση αυτού του χαρακτηρισμού, έχουμε μπροστά μας να αντιμετωπίσουμε την εγκατάσταση τεσσάρων νέων αιολικών σταθμών 25 ανεμογεννητριών, ύψους 180μ η κάθε μια, συνολικής ισχύος 114,2 MW, στο πιο παρθένο τμήμα της Ευρυτανίας, με το δεύτερο μεγαλύτερο σε μέγεθος ελατοδάσος στην Ελλάδα και την καλύτερη ποιότητα ελάτινου ξύλου.

 

Συγκεκριμένα το ΠΧΠ στο άρθρο 2 «Ένταξη της Στερεάς Ελλάδας στα ευρύτερα χωρικά σύνολα» αναφέρει:

Τρίτη 15 Ιουνίου 2021

6 Φορείς για τη νέα «Ρυθμιστική για το Κυνήγι»

 


Με επιστολή τους προς τον Υφυπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργο Αμυρά, 6 Φορείς ενεργοί στο πεδίο της προστασίας της βιοποικιλότητας και της άγριας ζωής ζητούν τη συμμετοχή τους στην καθιερωμένη συνάντηση διαβούλευσης με περιβαλλοντικές οργανώσεις που λαμβάνει χώρα πριν την έκδοση της ετήσιας «Ρυθμιστικής για το Κυνήγι».
 
Η επιστολή αποτελεί πρωτοβουλία της Πανελλαδικής Φιλοζωικής Περιβαλλοντικής Συνομοσπονδίας – ΠΦΠΟ και συνυπογράφεται από τους εξής Φορείς :
1. Πανελλαδική Φιλοζωική Περιβαλλοντική Συνομοσπονδία
2. Οικολογική Συμμαχία για την Περιφέρεια Αττικής
3. Ελληνικό Παρατηρητήριο Βιοποικιλότητας
4. Προστασία Άγριας Ζωής Νάξου
5. Δράση για την Άγρια Ζωή
6. Άγρια Φύση στην Ελλάδα
 

Γιά­ννης Πα­γώ­νης : Ἡ Γριά

 




ΠΕΦΤΟΝΤΑΣ μὲ τὴν τα­χύ­τη­τα τῶν ἑ­κα­τὸ χι­λι­ο­μέ­τρων πά­νω στὸν κορ­μὸ τῆς ἀρ­χαί­ας ἐ­λιᾶς, του­λά­χι­στον ἀ­πὸ με­ριά μου δὲν ἔ­νοι­ω­σα τὸ πα­ρα­μι­κρό, χω­ρὶς νὰ μπο­ρῶ νὰ δι­α­βε­βαι­ώ­σω τὸ ἴ­διο καὶ ἐκ μέ­ρους τῆς γυ­ναι­κός μου.

        Μιὰ φω­νὴ σὰν ἀ­πὸ χί­λια με­γά­φω­να, δι­έ­τα­ξε ἀ­ρει­μά­νια:

        «Ἐ­σὺ ὁ ὁ­δη­γός, γραμ­μὴ γιὰ τὸ Γρα­φεῖ­ο!», καὶ με­τὰ ἀ­πὸ ἐ­λά­χι­στα δευ­τε­ρό­λε­πτα, «καὶ σὺ γύ­ναι ἡ συ­νε­πι­βά­της, τα­χιὰ στὸ Μα­γει­ρεῖ­ο!».

        Ἔ­τσι ξαφ­νι­κὰ βρέ­θη­κα μό­νος σ΄αὐ­τὸ τὸ φω­τει­νό­τα­το δω­μά­τιο. Πρό­κει­ται γιὰ ἕ­να ζε­στὸ ἐν­δι­αί­τη­μα δέ­κα πε­ρί­που τε­τρα­γω­νι­κῶν, μὲ βι­βλι­ο­θῆ­κες ὣς τὸ τα­βά­νι, ἕ­να γρα­φεῖ­ο πα­λιὸ δρύ­ϊ­νο, μιὰ κα­ρέ­κλα ἀ­να­παυ­τι­κὴ μὲ μα­ξι­λα­ρά­κι καὶ ἄ­φθο­νη γρα­φι­κὴ ὕ­λη ποὺ ἀ­πὸ τὴν πρώ­τη κι­ό­λας στιγ­μὴ τέ­θη­κε στὴ δι­ά­θε­σή μου.

        Τὸ πα­ρά­θυ­ρο ποὺ βρί­σκε­ται στὰ δε­ξιά μου τυ­φλό. Πόρ­τα, δὲν ὑ­πάρ­χει.

       

Δευτέρα 14 Ιουνίου 2021

ΣΕΝΕΓΑΛΗ 1 – ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΡΑΜΜΕΝΑ ΣΤΟΝ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟ

 Των Κώστα Ζηρίνη - Ισαβέλλα Μπερτράν 

 

Όλη η ζωή στο Μ’μπουρ συνοψίζεται στην παραλία του.. Μια παραλία σε οργασμό. Μια αέναη κίνηση ανθρώπων απορροφημένων σε κάθε είδους δραστηριότητες. Ψαράδες που μαζεύουν τα δίχτυα τους, γυναίκες που καπνίζουν σαρδέλες, εργάτες που συλλέγουν γαστρόποδα σπάζοντας όστρακα. Απερίγραπτη η οσφραντική επίθεση από την ψαρίλα. Ασύλληπτος ο αριθμός των μυγών. Μα πάνω απ’ όλα καταιγιστική η ένταση των εικόνων.

 

Κυριακή 13 Ιουνίου 2021

1821: Τὰ Μικρὰ τοῦ Μεγάλου Ἀγώνα «Κα­ρα­ϊ­σκά­κη μ' ἀρ­χη­γέ» [τοῦ Γεωργίου Καραϊσκάκη καὶ τοῦ ἄγνωστου παλληκαριοῦ του]

 




— «ΠΟΘΕΝ ἡ φρά­σις, ἡ κοι­λιά του παί­ζει Κα­ρα­ϊ­σκά­κη;

       »Μέ­χρι τοῦ 1860 ἐν Ἀ­θή­ναις ὁ δι­ερ­χό­με­νος τὴν ὁ­δὸν Αἰ­ό­λου ἔ­βλε­πε πα­ρὰ τὴν Χρυ­σο­σπη­λαι­ώ­τισ­σαν ἑ­ξη­κον­τού­τη τι­νὰ μι­ξο­πό­λιον*, κά­τι­σχνον, αὐχ­μη­ρόν, ρα­κώ­δη φο­ροῦν­τα φου­στα­νέλ­λαν καὶ ξε­φτι­σμέ­να με­ϊν­τα­νο­γέ­λε­κα, ἔ­χον­τα δὲ φέ­σιον πε­ρι­δε­δε­μέ­νον διὰ ρυ­πα­ροῦ μαύ­ρου μαν­δη­λί­ου. Ἦ­το στρα­τι­ώ­της τοῦ Κα­ρα­ϊ­σκά­κη. Πλη­σί­ον τῆς μαρ­μα­ρί­νης κρή­νης καὶ ἐ­πὶ τῆς ὑ­πε­ρυ­ψή­λου λεύ­κης στη­ρι­ζό­με­νος, ἐ­κά­θη­το σταυ­ρο­πό­δι κα­τὰ γῆς. Οἱ Ἕλ­λη­νες δι­ήρ­χον­το παμ­πλη­θεῖς πρὸ αὐ­τοῦ, καλ­λί­τε­ροι οἱ τό­τε τῶν ση­με­ρι­νῶν, ἀλ­λὰ πο­λὺ ὑ­πο­δε­έ­στε­ροι τῶν ἀν­δρῶν, με­θ' ὧν συ­νε­πο­λέ­μη­σεν ἐ­κεῖ­νος κα­τὰ τὸν Ἀ­γῶ­να. Εὐ­τυ­χής, ὅ­τι δὲν τοὺς ἔ­βλε­πεν. Ἦ­το τυ­φλός. Εἴς τι καυ­κί­ον τι­νὲς τῶν πα­ρερ­χο­μέ­νων ἔρ­ρι­πτον ὀ­λί­γα λε­πτά. Ἦ­το λοι­πὸν ἐ­παί­της; Ὄ­χι, ἦ­το ἀ­οι­δός. Ἔ­χα­σε τὰ ὄμ­μα­τά του εἰς τὴν μά­χην τοῦ Φα­λή­ρου. Τὰ τι­μη­μέ­να ἄρ­μα­τά του ἐ­πώ­λη­σε διὰ νὰ ζή­σῃ ἐ­πί τι­να χρό­νον. Ἔ­πει­τα λύ­ραν εἰς τὰς χεῖ­ρας κρα­τῶν, πλα­νώ­με­νος ἀ­νὰ τὴν Ρού­με­λην, ἣν ἄλ­λο­τε δι­ῆλ­θεν ὡς πο­λε­μι­στής, ἦλ­θεν εἰς Ἀ­θή­νας, ὑ­πὲρ τῆς ὁ­ποί­ας ἀ­πώ­λε­σε τὴν ὅ­ρα­σίν του. Εἰς τὸν κορ­μὸν τῆς λεύ­κης στη­ρι­ζό­με­νος, ἔ­ψαλ­λεν ἄ­θλους ἀν­δρῶν ἡ­ρώ­ων.

Σάββατο 12 Ιουνίου 2021

Οι ναυτικοί και άλλα ύποπτα στοιχεία

 

Του Γιάννη Σχίζα

Αυγή 12.6.21

 

Δεν ξέρω κατά πόσο αυτή η σύνδεση  (ναυτικοί + ύποπτα στοιχεία ) εκπροσωπεί  τον κοινό λόγο, όπως υποστηρίζει ο συγγραφέας Κωνσταντίνος  Μοσχόπουλος, αν  και  βρίσκω ότι σε κάποια  άλλη εποχή είχε πιθανότητες να είναι αληθινή   στους χώρους των λιμανιών. Σε μια  ολόκληρη ζωή που διαδραματίζεται κοντά ή πάνω στις θάλασσες, σε μια χώρα ίσως  με τον πιο θαλασσόλυκο λαό , είναι επόμενο να έχουμε μια  νεοελληνική λογοτεχνική παραγωγή για τη θάλασσα, με τον  Ανδρέα Καρκαβίτσα, τον Παπαδιαμάντη, τον Φώτη Κόντογλου, τον Στρατή Μυριβήλη και φυσικά τον   Νίκο Καββαδία  .Και οι άλλοι λαοί εισέφεραν σ’ αυτές τις θαλασσογραφίες το κατά δύναμη, όπως πχ  οι Αμερικανοί έβγαλαν  από τα μέσα του 19ου αιώνα ένα Χέρμαν Μέλβιλ να μιλάει στο «Μόμπυ Ντικ» για όλα τα δεινά της θάλασσας -   συν την αξεπέραστη επιθυμία του πλοιάρχου να πάρει ρεβάνς για ένα χαμένο άκρο του.

 

Η  θάλασσα ήταν και εξακολουθεί να είναι μεγάλη, παρ’ όλες τις διευκολύνσεις που την μικραίνουν !  

ΒΑΖΟΥΜΕ «ΦΡΕΝΟ» ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ «ΛΑΙΛΑΠΑ» ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

 

 

ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΥΘΟ ΤΗΣ «ΠΡΑΣΙΝΗΣ» ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

 

Σε μια χώρα και σε μια περίοδο που οι συνολικές οικονομικές δραστηριότητες βρίσκονται σε ύφεση, δεν περνά απαρατήρητη η έξαρση που παρατηρείται σε ορισμένους τομείς, όπως της ενέργειας, της διαχείρισης αποβλήτων και της «αξιοποίησης» δημόσιας περιουσίας και υποδομών, που βγαίνει στο «σφυρί». Αν και με μια πρώτη ματιά φαντάζουν έργα που σχετίζονται με την ικανοποίηση δημόσιων αναγκών, στην πραγματικότητα σχετίζονται με ευρύτερες οικονομικές αναδιαρθρώσεις, μέρος των οποίων είναι η -σε μεγάλο βάθος χρόνου- διασφάλιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου και η αναδιαμόρφωση των σχέσεων μεταξύ κρατών, στη βάση της ισχύος που αυτά διαθέτουν.

 

Ειδικότερα, στον τομέα της ενέργειας έχουμε καταιγιστικές αλλαγές σε όλους τους τομείς. Η τεράστια διασπορά των έργων, το μέγεθός τους, ο χαρακτήρας και η σκοπιμότητά τους, οι περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις τους έχουν μετατρέψει τις αντίστοιχες δραστηριότητες σε ανοιχτή «πληγή». Δεν υπάρχει ούτε μια περιοχή της χώρας που να μην τις βιώνει με επώδυνο τρόπο, γεγονός που επαναφέρει διαρκώς στην επικαιρότητα το παλιό κινηματικό ερώτημα: «ενέργεια για τι και για ποιον;», δηλαδή ενέργεια για ποιο σκοπό και σε όφελος τίνος.

 

Στα βράχια της Πειραϊκής το έγκλημα της Cosco

 



Του Γιάννη Σχίζα

Τα βράχια της Πειραϊκής συναναπτύχθηκαν με τα Μακρά Τείχη, πάνω δε σ’ αυτά τα τείχη πέρασε ο δρόμος και εγκαταστάθηκαν τα ουζερί και τα υπόλοιπα φαγάδικα…Τυπική περίπτωση συνύπαρξης αρχαιολογικών ευρημάτων και ψυχαγωγικών χρήσεων, θα έλεγε  κάποιος, αν δεν υπήρχαν οι δεκάδες πολυκατοικίες αραγμένες για τα καλά στη παραθαλάσσια περιοχή : Ο χώρος τα έχει όλα, έχει αναψυχή, κατοικία, τα κατάλοιπα των Μακρών Τειχών με τους εντυπωσιακούς μεγαλίθους ριγμένους πλέον στην τύχη στην παραλία, έχει την περαντζάδα από το πιο όμορφο σημείο του Πειραιά με τα φωτογραφήσιμα ηλιοβασιλέματα, έχει απέναντι την Ψυτάλεια που από το 1994 ανέλαβε να «καθαρίσει» τους ρύπους του λεκανοπεδίου :  Όμως σ’ αυτά  προστίθεται η βούληση της Cosco να δημιουργήσει ένα πρόσθετο λιμάνι για να εξυπηρετήσει την επί πλέον  κίνηση . Και μάλιστα ανεξάρτητα από την προφανή έλλειψη πράσινου στον Πειραιά- που υστερεί ακόμη και αυτής της Αθήνας ! – και ανεξάρτητα από το οξυγόνο που παράγει ο διαρκής κυματισμός της θάλασσας…

Μαζί με τον «Ορίζοντα των Γεγονότων» και  τους «Ενεργούς Πολίτες» , μαζί με ένα καϊκι ναυλωμένο ειδικά για την περίσταση – να εκπέμπει το SOS για την παραλία – μαζί με τους φίλους του περιβάλλοντος ,

7000 +1 αναρτήσεις

 

Ζούμε σε ένα κόσμο επετείων, πολλές από τις οποίες δεν έχουν και ιδιαίτερη αξία. Και όμως, εμείς επιμένουμε να τις τηρούμε, γιατί κάτι περιμένουμε από αυτές - ίσως ένα λογαριασμό των πεπραγμένων μας.

Αυτός ο ιστότοπος έχει διαγράψει μια μεγάλη τροχιά με άρθρα για την οικολογία και τον πολιτισμό :  Άρθρα που σε γενικές γραμμές ήταν επιτυχημένα, που ήταν  άξια να τύχουν παραπέρα εκτίμησης. Που ασχολήθηκαν με  το αστικό και φυσικό περιβάλλον, με το περιβάλλον που είναι ανθρωποποίητο  και με εκείνο που μας έχει παραδοθεί από τους προγόνους μας. Όμως στη πορεία διαπιστώθηκε   ένα σοβαρό έλλειμμα – το έλλειμμα της μορφής του παρόντος  χρόνου έναντι του παρελθόντος. Η προσπάθεια  να παρηγορηθούμε με τον στίχο του Σαββόπουλου - «η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δικιά σου μελαγχολία» - δεν απέδωσε  : Γιατί ο αγώνας για να διατηρηθεί η μορφή του χώρου - και για την ακρίβεια , οι αλλαγές στο χώρο να είναι ήπιες !  -   έχει γίνει ένα alter ego, μια  σάρκα από τη σάρκα μας.

 Συνεχίζουμε   λοιπόν, με κείμενα που καταδύονται στο άτομο, στη φύση, στην κοινωνία, στο οπουδήποτε. Με κείμενα που πρωτίστως εντρυφούν στην μορφή των πραγμάτων, γιατί  αυτή η μορφή είναι συνδεδεμένη με τη λειτουργία – είτε μιλάμε για αρχιτεκτονική είτε για την συνοχή  ενός οικοσυστήματος είτε για οτιδήποτε άλλο.

 Έτσι κι αλλιώς, όλα αυτά αναφέρονται σε μια χώρα που  διακρίνεται για τον  πλουραλισμό γνώσεων, που διανύει ένα  ανταγωνιστικό status  μεταξύ των διαφόρων συντελεστών της παιδείας. Αυτή η αρένα λοιπόν είναι διαθέσιμη γι αυτή  τη σύγκρουση, και , όπως έλεγαν παλιά οι εφημερίδες των συνοικεσίων,  ό,τι ήθελε προκύψει….

 

Παρασκευή 11 Ιουνίου 2021

Ρι­κάρ­δο Καλ­δε­ρὸν Ἴν­κα (Ricardo Calderón Inca) : Ἡ ἀ­να­μο­νή (La espera)

 




(ΝΕΟΣ ΑΝΤΡΑΣ ἀ­πο­προ­σα­να­το­λι­σμέ­νος φτά­νει καὶ παίρ­νει θέ­ση πλά­ι σ’ ἕ­ναν ἄλ­λον ἄν­τρα ποὺ πε­ρι­μέ­νει κάμ­πο­ση ὥ­ρα στὸ παγ­κά­κι. Ἔ­πει­τα χα­μο­γε­λοῦν καὶ πιά­νουν κου­βέν­τα.)

ΑΝΤΡΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ: Γειά, πῶς πά­ει;

ΝΕΟΣ ΑΝΤΡΑΣ: Τὰ ἴ­δια, ἐ­σύ;

ΑΝΤΡΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ: Πε­ρι­μέ­νω, ὅ­πως κά­θε μέ­ρα.

ΝΕΟΣ ΑΝΤΡΑΣ: (Συ­νο­φρυ­ώ­νε­ται.) Τὶ πε­ρι­μέ­νεις;

ΑΝΤΡΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ: Νά ’ρ­θουν.

ΝΕΟΣ ΑΝΤΡΑΣ: Ποι­οὶ εἶ­ναι νά ’ρ­θουν;

ΑΝΤΡΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ: (Μει­δι­ών­τας καὶ μὲ μά­τια ὀρ­θά­νοι­χτα.) Εἶ­σαι και­νού­ριος σ’ αὐ­τό, σω­στά;

ΝΕΟΣ ΑΝΤΡΑΣ: Ναί, σή­με­ρα τὸ πρω­ῒ ἔ­φτα­σα.

ΑΝΤΡΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ: Ἔ­τσι ἐ­ξη­γεῖ­ται!

ΝΕΟΣ ΑΝΤΡΑΣ: Λοι­πόν, ποι­ούς πε­ρι­μέ­νεις;

ΑΝΤΡΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ: Πε­ρι­μέ­νου­με! Εἴ­μα­στε κι οἱ δυ­ὸ σ’ αὐ­τό.

ΝΕΟΣ ΑΝΤΡΑΣ: Συγ­γνώ­μη, κι ἐ­γώ;

ΑΝΤΡΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ: Κι ἐ­σύ, ναί. Δὲν φαί­νε­σαι κα­λά, δὲν εἶ­ναι ἔ­τσι;

ΝΕΟΣ ΑΝΤΡΑΣ: Δὲν φαί­νο­μαι τί;

ΑΝΤΡΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ: (Μὲ βλέμ­μα ὁ­λωσ­δι­ό­λου ἀ­πο­ρη­μέ­νο.)

Σσσς! Ἄ­κου­σε. Ἔ­φτα­σαν, εἶ­ναι ἐ­δῶ.

Βραζιλία: Ο υπουργός Περιβάλλοντος θεωρείται ύποπτος για λαθρεμπόριο ξυλείας

 


Σύνδεση με την αύξηση αποψίλωσης του Αμαζονίου επί Μπολσονάρου

Η αστυνομία της Βραζιλίας πραγματοποίησε  έρευνα στην κατοικία του υπουργού Περιβάλλοντος Ρικάρντο Σάλες, ο οποίος φέρεται να συμμετείχε σε ένα παράνομο δίκτυο εμπορίας ξυλείας με σκοπό την εξαγωγή, δήλωσε δικαστική πηγή.

Ο δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου Αλεξάντρε Μοράες ενέκρινε το ένταλμα έρευνας καθώς και την άρση του τραπεζικού απορρήτου για αυτόν τον αμφιλεγόμενο υπουργό, ο οποίος έχει επικριθεί πολύ λόγω της αύξησης της αποψίλωσης του Αμαζονίου αφότου ο ακροδεξιός πρόεδρος Ζαϊχ Μπολσονάρου ανέλαβε τα καθήκοντά του το 2019.

Έρευνες πραγματοποιήθηκαν σήμερα το πρωί (τοπική ώρα) στο υπουργείο Περιβάλλοντος, στην Μπραζίλια και σε διάφορα σημεία της πολιτείας Σάο Πάολο στο πλαίσιο αυτής της τεράστιας επιχείρησης στην οποία συμμετείχαν 160 αστυνομικοί.

Η ομοσπονδιακή αστυνομία διεξάγει έρευνα για ένα «πολυεθνικό εγκληματικό δίκτυο» στο οποίο εμπλέκονται «αρχές όπως ο υπουργός Ρικάρντο Σάλες, άλλοι αξιωματούχοι και επιχειρήσεις» εξηγεί στην απόφασή του ο δικαστής Μοράες, στην οποία είχαν πρόσβαση τα πρακτορεία AFP και Reuters.

Πέμπτη 10 Ιουνίου 2021

Τα «Ι-δανικά Όνειρα» ταξιδεύουν στη Βαμβακού Λακωνίας

 

Κυριακή 13 Ιουνίου 2021, 12:00-14:00

 

Την Κυριακή 13 Ιουνίου, η συγγραφέας Νικολέττα Λέκκα θα φέρει τα «Ι-δανικά Όνειρα», το γνωστό παιδικό βιβλίο, στην αυλή του σχολείου της Βαμβακούς. Μια ιστορία που θα σε πάρει από το χέρι και θα σε παρασύρει στην πιο ονειροπόλα βόλτα σου. Μέσα από σύννεφα που θέλουν όλα να τα δουν και να τα αγγίξουν, μέσα από κύματα θεριά και ήρωες, ποδήλατα που τρέχουν ελεύθερα, ρόδες βοηθητικές που όλο λιγοστεύουν και το φιλί που θα φυσήξει τους φόβους σου μακριά… θα κάνεις τον γύρο του ουρανού σου και θα γίνεις κάτι πιο μεγάλο από εσένα μόνο.

Η Γαρυφαλλιά Βλάχου, η 11χρονη εικονογράφος του βιβλίου, θα «φτιάξει» με την αδερφή της Ευτυχία, κύματα που θα δροσίσουν την αφήγηση.

Ἀ­θα­να­σί­α Μαυ­ρομ­μά­τη : Ἀ­μά­κα*

 




ΚΑΘΙΣΤΗ στὰ πόδια σου. Μὲ χό­ρευ­ες. Ποῦ καὶ ποῦ μοῦ ’­δι­νες καὶ κά­να μπά­τσο. Ἀ­νά­λα­φρο, δρο­σι­στι­κό. Δρο­σι­ζό­μου­να στὴν ἀ­νοι­χτή σου τὴ φού­στα τὴ γκρί­ζα μὲ τὰ στι­κτὰ λα­χού­ρια, τὴν ξα­σπρι­σμέ­νη ἀ­π’ τ’ ἀ­τέ­λει­ω­τα πλυ­σί­μα­τα, τὴ μα­λα­κιὰ σὰν τ’ ἄγ­γιγ­μά σου. Μύ­ρι­ζα τὶς μυ­ρω­δι­ές της, ψω­μὶ φουρ­νι­στὸ καὶ κρα­βα­τί­να καὶ κλά­δες τοῦ ξυ­λό­φουρ­νου καὶ χῶ­μα καὶ πέ­τρα κι ἀ­σβέ­στη. Μοῦ σπά­γα­νε τὴ μύ­τη. Μὲ ζέ­σται­ναν. Ξέ­ρω ποὺ μ’ ἀ­γά­πα­γες, τὸ κα­τά­πι­να μέ­σα ἀ­π’ τὴν ἀ­νά­σα σου τὴ χλω­ρή, τὶς τοῦ­φες τ’ ἀ­χτέ­νι­στα μαλ­λιά σου, γκρί­ζα, ἄλ­λα κι­τρι­νό­λευ­κα, σὰν τὰ μπαμ­πά­κια καὶ τ’ ἀ­φρο­λὲξ τὰ πε­τα­μέ­να στὴ γω­νιὰ τῆς αὐ­λῆς μὲ τὰ κλα­ριά. Ποὺ δὲ προ­λά­βαι­νες νὰ σκου­πί­σεις. Γέ­λα­γες κι ἀ­στρά­φταν σάρ­κι­να τὰ οὖ­λα σου καὶ τὰ λί­γα δόν­τια ποὺ σ’ ἀ­πο­μεῖ­ναν. Ἂν εἶ­χες γά­λα τὸ ξέ­ρω, θά ’­βγα­ζες νὰ μὲ βυ­ζά­ξεις. Για­τί μ’ ἀ­γά­πα­γες δὲ ξέ­ρω. Ξέ­μα­θα ἀ­πὸ λο­γι­κὴ κον­τά σου. Ἔ­βα­ζες μιὰ φω­νὴ πού­ι πού­ι πού­ι νὰ μα­ζέ­ψεις τὶς κό­τες καὶ τὰ που­λιά, ν’ ἀ­πι­θώ­σεις τὸ τσίγ­γι­νο τ’ ἀγ­γει­ὸ μὲ τὰ ψω­μιὰ τὶς κό­ρες μου­σκε­μέ­να.