Για τον τεχνοφασισμό του Zeitgeist Movement[1]

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

 

«Ανακάλυψε το αρχιμήδειο σημείο, αλλά το χρησιμοποίησε

για τον εαυτό του. Φαίνεται πως μόνο υπ’ αυτό τον όρο του

επιτράπηκε να το ανακαλύψει».

Franz Kafka

1. Το φαινόμενο Zeitgeist movement

Τα τελευταία χρόνια της μεγάλης παρακμιακής κρίσης του καπιταλισμού έκανε την εμφάνισή του στον χώρο του κοινωνικού προβληματισμού, αναφορικά με το πού οδηγεί την ανθρωπότητα ο καπιταλισμός και στην αναζήτηση κάποιας εναλλακτικής λύσης, το λεγόμενο «Κίνημα του Πνεύματος της Εποχής», Zeitgeist movement^, (ZGM) γενικά[2] με παραρτήματα σε όλον τον κόσμο, ακόμα και στην Ελλάδα[3]. Η φανερή πλευρά αυτού του μυστηριώδους κινήματος είναι το λεγόμενο «Σχέδιο Αφροδίτη» (Venus Project), ένα είδος «ευφυούς σχεδίου κατασκευής ενός καλύτερου κόσμου»[4], φερόμενο ως έργο του «επιστήμονα, του αυτοδίδακτου κοινωνικού μηχανικού, του βιομηχανικού σχεδιαστή, του μελλοντολόγου κ.λπ. κ.λπ.» και συγγραφέα του μανιφέστου με τον τίτλο The best that money can’t buy. Beyond politics, poverty & war, Jacque Fresco[5], ο οποίος έχει δώσει σειρά διαλέξεων σε όλο τον κόσμο, αλλά και στην Ελλάδα, στην Καθημερινή[6], στον Αδέσμευτο Τύπο[7] και στην «Ζούγκλα»[8]. Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Ελλάδα, καλεσμένος από την «Zeitgeist Hellas», ο ίδιος o Jacque Fresco στη συνέντευξή του, παρουσία και της συνεργάτιδάς του Roxanne Meadows, στην Καθημερινή ομολογεί: «μπήκα στην οργάνωση Κου Κλουξ Κλαν για ενάμιση μήνα και την διέλυσα! Επίσης συμμετείχα στο “Συμβούλιο των Λευκών Πολιτών” το οποίο διέλυσα σε ένα μήνα! Συμμετείχα σε διάφορες ακραίες οργανώσεις για να τους αλλάξω γνώμη»[9]. Βέβαια, ένας άνθρωπος με τέτοιες ‘υπερφυσικές’ ικανότητες θα μπορούσε να έχει απαλλάξει την ανθρωπότητα από εκείνες τις δυνάμεις και τις οργανώσεις, από όλα εκείνα τα συστήματα, του καπιταλισμού μη εξαιρουμένου, που θεωρεί και καταγγέλλει ως υπαίτιους για την παγκόσμια κακοδαιμονία, για να μπορέσει η ανθρωπότητα να ανασάνει και να προχωρήσει η ίδια μόνη της, χωρίς προστάτες, σε μια ανώτερη βαθμίδα του πολιτισμού της, αντί να πλασάρεται ο ίδιος ως Μεσσίας και σωτήρας της. Ας δούμε όμως τη φιλοσοφία και τους στόχους του Zeitgeist movement.

Πρόκειται για ένα «κίνημα» χωρίς συγκεκριμένη ταυτότητα, με κέντρο του τον απόλυτο τεχνοκράτη ιδρυτή του, με μια συγκεχυμένη φιλοσοφία, με αντιφατικούς στόχους και αντικρουόμενες θέσεις. Ένα ‘κίνημα’ που προβάλλει ως θέσεις του ένα μείγμα από μεγάλες και μικρές αλήθειες, από μισές αλήθειες, φαντασιώσεις και σοφιστικές αλχημείες, με πολύ εντυπωσιακό προπαγανδιστικό τρόπο, με παραρτήματα που στήνει στις περισσότερες χώρες του πλανήτη, με σειρά προπαγανδιστικών Videos στο διαδίκτυο, με ομιλίες του ιδρυτή του σε όλον τον κόσμο και με εκατομμύρια οπαδούς, θαυμαστές και εθελοντικά ή επαγγελματικά ‘στελέχη’ που παίρνει διαστάσεις ‘φαινομένου’. Ιδιαίτερα όταν προσχωρούν σ’ αυτό πέρα από διάφορους περίεργους και καλόπιστους απελπισμένους που θέλουν κάπου να ανήκουν και ψάχνουν από κάπου να πιαστούν =  και σκεπτόμενοι νέοι άνθρωποι που δικαιολογημένα ανησυχούν για τις συνέπειες της παρακμής και την έξοδο από αυτήν-  δεν μπορεί κανείς να το παρακάμψει, εκτός αν έχει κάποιο λόγο. Επειδή είμαι κι’ εγώ ένας από όσους ανησυχούν για τις εξελίξεις, αλλά με αναφορά στις ενεργές και αγωνιζόμενες δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού και όχι σε μια θεοποιημένη τεχνολογία που ως deus ex machina θα λύσει τα προβλήματα της κοινωνίας-ανθρωπότητας χωρίς την κοινωνία-ανθρωπότητα, θα επιχειρήσω μια καλοπροαίρετη σύντομη προσέγγιση αυτού του «φαινομένου» με βάση τις θέσεις του, όπως αυτές διατυπώνονται στο ‘μανιφέστο’ του Ζακ Φρέσκο και στις διάφορες συνεντεύξεις του και όχι με βάση το τι πιστεύουν τα μέλη και οι οπαδοί του.:

Eλένη Κοβάνη 1947-2013

Τη γνώρισα στο ΑΣΠΡΟ του Ραχούτη – ένα μπαρ στην οδό Σίνα, που ήταν ταυτόχρονα  γαλακτοπωλείο (!) και σημείο πώλησης διαφόρων ειδών. Που   διέθετε ακόμη  ένα   τζουκ μποξ  και ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς, από την ουγγρική ραψωδία του Λιστ  έως τραγούδια του Ανταμό !  Η Ελένη ήταν  μικροκαμωμένη όσο και αυτός ο χώρος , όπου συχνάζαν διάφοροι φοιτητές τη περίοδο 1966-67.

 Τη συνάντησα μετά από πολύ καιρό, όταν το ΑΣΠΡΟ είχε εκλείψει λόγω αντιπαροχής, ενώ η ίδια ήταν ερευνήτρια του ΕΚΚΕ, ώριμη πλέον γυναίκα. Η παιδούλα είχε φύγει, όμως τα ίχνη της ήταν παρόντα στο διάδοχο πρόσωπο.
 Το ενδιαφέρον μου για το έργο της ξεκίνησε από το βιβλίο της «Λιμνών αποξηράνσεις – μελέτη αειφορίας και πολιτιστικής ιστορίας» , που είχε εκδοθεί από το ΕΚΚΕ μαζί με παρεμφερή εργασία της Καλλισθένης Αβδελίδη. Για πολλά χρόνια είχα να λέω για την πολυπρισματική  προσέγγιση του θέματος από την Ελένη και  για την ολιστική περιγραφή των κοινωνικών και περιβαλλοντικών καταστάσεων στη λίμνη Κάρλα, που απείχε παρασάγγες από διάφορα συμβατικά γραψίματα οικολογιζόντων,  με τυποποιημένες,  άχρωμες/άοσμες πληροφορίες. Η Ελένη είχε κάνει μια  επιστημονική εργασία που δεν ήταν απλή προσθήκη στο βιογραφικό της ή απλή   βιβλιογραφική πηγή για άλλες εργασίες  -  αλλά  αναγνώσιμη και  ελκυστική για το ευρύτερο μορφωμένο κοινό….
Στη «Φιλοσοφία και αισθητική του αγροτικού τοπίου», δοκίμιο που  εκδόθηκε το 2005  ύστερα από επιστημονικό συμπόσιο στο κτήμα Μερκούρη της Ηλείας, η Κοβάνη έδινε πάλι τις ίδιες λεπτές νότες μιας ολιστικής προσέγγισης του θέματός της. Σημείωσα τη συσχέτιση που έκανε ανάμεσα στην ανάδυση της εορτής και στο αγροτικό πεδίο, την  αναφορά  στην εορταστική ανάταση και οικουμενικότητα που μπορούσε να κερδίσει έστω και μια κλεισμένη στον εαυτό της μικρή κοινότητα. Σημείωσα τις καταχωρίσεις που έκανε στη σαρκαστική αντιμετώπιση της «αστικής αγρεπαύλεως» από τον Τζέϊμς Τζόϋς,  κι ακόμη  την αντιπαλότητά της με το εγχείρημα χειραγώγησης της φύσης. Αυτό που περιέγραφαν, αρκετά πρώϊμα, οι στίχοι   του Αντονέν Αρτώ : «Πρέπει με όλα τα δυνατά μέσα….να αντικαταστήσουν τη φύση όπου μπορεί να αντικατασταθεί….όπου η αληθινή φύση δεν έχει τι να κάνει – κι οφείλει να παραχωρήσει μια για πάντα και ντροπιασμένα τη θέση της  σ’ όλα τα θριαμβικά υποκατάστατα…»
Σε  συνέδριο που οργάνωσε  το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου  Θεσσαλίας  τον Μάρτιο του 2008 η Κοβάνη  είχε την ευκαιρία να επανέλθει  στο θέμα της αποξηραμένης μεν αλλά  προοριζόμενης για αποκατάσταση  λίμνης Κάρλας, για να αξιώσει μια πλήρη και ολική αναβίωση : Έστω και αν το ερευνητικό της πνεύμα αναμετρoύσε   τη δυσκολία αυτού του εγχειρήματος,  σε μια εποχή υποχώρησης της παραδοσιακής αγροτικής ζωής.

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΚΟΖΑΝΗΣ : Τα “Ξενία” μπαίνουν “ενέχυρο” …

Τα "Ξενία" είναι αρχιτεκτονικά δημιουργήματα της δεκαετίας του ’50.

Είχαν  ως βασικούς σχεδιαστές - κατασκευαστές τον  Άρη Κωνσταντινίδη & Χ. Σφαέλλο κι ένα επιτελείο νεαρών αρχιτεκτόνων που συνεργάστηκαν με κορυφαίους αναγνωρισμένους δημιουργούς (Πικιώνης, Βώκος, Κιτσίκης κ.ά).

Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά όλων των  «Ξενία» ήταν:  α) η αρμονική σχέση εσωτερικού και εξωτερικού χώρου και η ένταξη στο τοπίο, β) η απλότητα και η σαφήνεια της μορφής, γ) οι λιτές γραμμές δ) η ορθή επιλογή προσανατολισμού και η αξιοποίηση του φυσικού φωτισμού κλπ

Οι προσπάθειες του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης "Monumenta”, καθώς και τοπικών περιβαλλοντικών και άλλων συλλογικοτήτων την προηγούμενη δεκαετία ανέδειξαν και καθιέρωσαν μερικά από αυτά τα κτίσματα ως διατηρητέα μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο τους.

Ωστόσο οι γνωστές παθογένειες της ελληνικής διοίκησης, καθώς και η πολύπλευρη κρίση εμπόδισαν οποιαδήποτε ενέργεια για τη συντήρηση - αποκατάστασή τους και τη λειτουργία τους ως μικρών ξενοδοχειακών μονάδων, οι οποίες θα μπορούσαν να προσελκύσουν μια αξιόλογη μερίδα τουριστών.

Δυστυχώς σήμερα, το υπουργείο Οικονομικών εκχωρεί τα "Ξενία" στο ΤΑΙΠΕΔ, (ως -περίπου- ενέχυρο για το δημόσιο χρέος !), χωρίς την παραμικρή μέριμνα για την αρχιτεκτονική αξία τους. Πρόκειται για μια εντελώς απερίσκεπτη κίνηση, στην οποία πρέπει όλοι να αντισταθούμε για να μη γίνει πράξη.
Η Ιστορία, η Μνήμη και ο Πολιτισμός δεν αποτιμείται ή  εκποιείται με λογιστικές πρακτικές.

Έρχονται UFO…

ΑΥΓΗ 17.8.2013

Η  UFOλογία και η ΜπαρUFOλογία  είχαν  διαχρονική παρουσία στη ζωή των λαών  από τον  προηγούμενο   αιώνα….Η διεθνής κοινή γνώμη δεν «εμβολιάσθηκε» αποτελεσματικά  εναντίον της ουφολογίας, ακόμη και όταν ο μετέπειτα  σκηνοθέτης Όρσον Ουέλς , ως ραδιοφωνικός εκφωνητής, ανήγγειλε το 1938 απόβαση  Αρειανών στο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών  !

 http://pasatempo.wordpress.com/2010/10/29/1391/ 

 

  Τότε  ενάμισι εκατομμύριο   Αμερικανοί   είχαν πάθει  τη πλάκα τους,    όμως  η αποκάλυψη της φάρσας  δεν τους συνέτισε  : Απεναντίας τις επόμενες δεκαετίες  πολλοί  εκατέρωθεν του Ατλαντικού  συνέχισαν  να «τσιμπάνε» σε πιο ήπιες  αναφορές ουφολογικού περιεχομένου ..Πρόσφατα  η  θέσπιση της πρώτης Δευτέρας κάθε Ιουλίου ως διεθνούς ημέρας των ουφο(!) έδειξε ότι η  κοινή γνώμη παραμένει ευάλωτη σε  ανορθολογικές θεωρήσεις  - που δεν είναι  μόνο πολιτικές  ….

 

Εν τω μεταξύ τα πραγματικά   «άγνωστα ξένα αντικείμενα» ( UFO )    υπάρχουν, όμως είναι διαφορετικά από τις φαντασιώσεις των διαφόρων ευφάνταστων ….  Είναι τα θραύσματα  κοσμικών  «ανακατατάξεων» που κινούνται με τεράστιες ταχύτητες στο εγγύς διάστημα , συχνά δε έχουν  απειλητικό μεγέθη.  Τον περασμένο Φεβρουάριο ένας αστεροειδής «αναχαιτίσθηκε» από την ατμόσφαιρα πάνω από το Τσελαμπινσκ της Ρωσσίας, τραυματίζοντας περίπου 1000 ανθρώπους . Έκτοτε πολλοί μελετητές  υποστήριξαν ότι ο  συγκεκριμένος αστεροειδής των  11.000 τόνων   δεν είναι μεμονωμένος αλλά ακολουθείται από μια ολόκληρη «συμμορία» τοιούτων , αγνώστων διαστάσεων, που μπορούν να «πετύχουν» τη γη  με καταστρεπτικά αποτελέσματα. Εκεί λοιπόν που σχεδόν είχαμε συμφιλιωθεί με την προοπτική της διέλευσης του αστεροειδούς Apophis σε απόσταση ασφαλείας από τον πλανήτη μας (2032 μΧ), οι νέες διακινδυνεύσεις εγείρουν νέα προβλήματα όσον αφορά την άμυνα της βιόσφαιρας…. 

 

Με όρους χύδην γιωταχιδισμού, θα λέγαμε ότι η  ατμόσφαιρα είναι για τη βιόσφαιρα ό,τι  ένας αερόσακος  για το αυτοκίνητο…Πριν μερικά χρόνια,   με αφορμή τη χρήση των χλωροφθορανθράκων (CFC), το διεθνές οικολογικό κίνημα είχε υπογραμμίσει  την ανάγκη  προστασίας της «υπαρκτής»   στιβάδας του όζοντος στην ατμόσφαιρα,  για την ανακοπή της δολοφονικής υπεριώδους ακτινοβολίας. Τελικά οι CFC «εξώσθηκαν» από διάφορες  παραγωγικές διαδικασίες και η υπόθεση  ηρέμησε.

 

Με αυτά και με ετούτα  δεν θα ήθελα να καταλήξω στο ότι τα κόμματα πρέπει να συμπεριλάβουν  στις θέσεις τους   την καταγγελία των παραπλανητικών  και  την  αντιμετώπιση των πραγματικών  ουφο !   Απλά θα ήθελα να γενικεύσω υποστηρίζοντας , ότι όλοι  οι βυθισμένοι στη λάντζα της επικαιρότητας πρέπει  να ξεκλέβουν ορισμένες  στιγμές   για ευρύτερους,   οικουμενικούς συλλογισμούς.

 

Το 1997, κάποιοι οικολογούντες επανεκδίδαμε το περιοδικό ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ με αφιέρωμα στο πλέον «εξαντρίκ» περιβαλλοντικό θέμα – που ήταν η «Οικολογία του διαστήματος».   Συμβαίνει και αυτό : Συχνά η φυγή από την επικαιρότητα  λειτουργεί σαν ένα εποικοδομητικό  διάλειμμα, ιδιαίτερα καθοριστικό   για μια δριμεία επάνοδο…      

 Σχετικά δες
http://oikologein.blogspot.gr/2013/07/ufo.html

 

Καρπουζο-ποίηση…

Υπάρχει μια τέχνη που είναι επικαιρική, δεμένη με τις παλίρροιες και αμπώτιδες της φύσης, επομένως βραχείας πνοής – αλλά για τούτο το λόγο όχι και  ασήμαντη. Έτσι λόγου χάρη στην Λαπωνία το χειμώνα,  η καλλιτεχνική διαχείριση του πάγου αποδίδει εξαίσια γλυπτά έως  και οικοδομήματα –  που μπορούν  να λειτουργήσουν ακόμη και ως ξενοδοχεία . Στην Πράγα η σχετική στερεότητα και διάρκεια των καρπουζοφλοιών (!) έχει επιτρέψει τα τελευταία χρόνια την ανάπτυξη μιας τέχνης, την οποία θα μπορούσαμε να ονοματίσουμε ως «καρπουζογραφία»…Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν «τα σφάζουν όλα» και δεν «τα μαχαιρώνουν», αλλά κρατούν ορισμένα για τον καλλιτεχνικό οίστρο των καρπουζογράφων…

Σχετικά δες 

http://www.the-colored-pencils.com/events2007/praha-melouny-akce-fotoalbum

ΑΝΕΥΡΕΘΕΝΤΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ….

 

 

 

Το shopping πλεον εχει καταντήσει βλέπing.



Μια χαρά πέρναγε η Χιονάτη: μαμ, κακά, και νάνοι.


Το όνειρο του Πολύφημου, ήταν να γίνει διπλο-μάτης.


Ο χρόνος ειναι σαν το string. Πίσω, δεν έχει!


Παίζουμε τρόικα;
-Δηλαδή;
-Εσύ θα μου χρωστάς κι εγώ θα σε πηδάω.


Όσοι δεν μπορείτε να γελάσετε με τους εαυτούς σας, αφήστε να το κάνουν οι
άλλοι.


Η πολλή  δουλειά θα σε ανταμείψει στο μέλλον.
Η τεμπελιά  σε ανταμείβει άμεσα.


Αν όλοι οι άντρες είναι ίδιοι, γιατί κάνετε τόσο καιρό να διαλέξετε;



Το πρόβλημα όταν είσαι Θεός, είναι ότι δεν μπορείς να προσευχηθείς σε
κανέναν.


Mη φοβάσαι τους πειρασμούς. Οσο μεγαλώνεις αρχίζουν να σε αποφεύγουν.



Ακόμα και μία κοινωνία ηλιθίων είναι ταξική. Έτσι ένας ηλίθιος πλούσιος
είναι απλά πλούσιος, ενώ ένας ηλίθιος φτωχός είναι απλά ηλίθιος.


Σκέφτηκες ποτέ ότι όσα περιμένεις να έρθουν ίσως περιμένουν εσένα να πας;



Οταν είμασταν μικροί παίζαμε κρυφτό με τους φίλους μας, τώρα που
μεγαλώσαμε παίζουμε κρυφτό με τα συναισθήματά μας.



Καιρός να αφήσουμε τους εγωισμούς και να κοιτάξουμε  τους εαυτούς μας.



Δεν αρκεί να έχεις  στόχους, πρέπει να ξέρεις και σημάδι.



Από την εφημερίδα «Ντελάλης» Σαρωνικού-Λαυρεωτικής :  «……η αντιδήμαρχος  Λαυρεωτικής με το βεσπάκι και το καρτοτηλέφωνο, πανταχού παρόν » 

Αποσπάσματα από ημερολόγια ....

Aπόσπασμα από το ημερολόγιό ΤΗΣ:

Το Σάββατο το βράδυ τον βρήκα λίγο παράξενο. Είχαμε πει να συναντηθούμε στο μπαρ για ένα ποτό. Επειδή όλο το απόγευμα είχα βγει για ψώνια με τις φίλες μου, νόμιζα ότι ήταν εξ αιτίας μου...επειδή έφτασα στο ραντεβού λίγο καθυστερημένα. Αυτός, όμως, δεν είπε τίποτα. Η συζήτησή μας δεν είχε τίποτα το ιδιαίτερο και τότε του πρότεινα να πάμε σ'ένα μέρος πιο ήσυχο και  ρομαντικό.

Ξεκινήσαμε για ένα ωραίο εστιατόριο, αλλά αυτός συνέχισε να είναι παράξενος.  Προσπάθησα να τον διασκεδάσω χωρίς αποτέλεσμα. Αναρωτιόμουν επίμονα αν ήταν δικό μου το φταίξιμο. Τον ρώτησα  και μου απάντησε πως εγώ δεν είχα να κάνω, αλλά δεν πείστηκα.

Στο αυτοκίνητο, καθώς γυρίζαμε σπίτι του είπα ότι τον αγαπούσα πολύ κι αυτός με αγκάλιασε ψυχρά, χωρίς να βγάλει άχνα.

Επιτέλους, φτάσαμε σπίτι. Τη στιγμή εκείνη ήμουν σίγουρη πως ήθελε να με αφήσει. Προσπάθησα να του μιλήσω, εκείνος  όμως  άναψε την τηλεόραση κι
άρχισε να παρακολουθεί αφηρημένα, βυθισμένος σε σκέψεις, σα να ήθελε να μου πει ότι όλα είχαν τελειώσει. Στο τέλος παραιτήθηκα και πήγα για ύπνο.

Δε θα 'χαν περάσει ούτε 10 λεπτά κι ήλθε κι αυτός στο κρεβάτι και με μεγάλη μου έκπληξη άρχισε να ανταποκρίνεται στα χάδια μου . Kάναμε έρωτα
αν και εξακολουθούσε να είναι απόμακρος. Προσπάθησα να του μιλήσω για τη σχέση μας ακόμη μια φορά, αλλά τον έχει ήδη πάρει ο ύπνος.

 Έκλαιγα όλη νύχτα μέχρι που με πήρε και μένα ο ύπνος.

Είμαι σχεδόν βέβαιη πως σκεφτόταν κάποια άλλη.

2.. Απόσπασμα από το ημερολόγιό ΤΟΥ:

Φτου, έχασε ο Ολυμπιακός από τον Αστέρα Τρίπολης... αλλά τουλάχιστον γ@μησα.....

Πίστα θαλάσσιου σκι σε λίμνη

Το σκι και μάλιστα το αγωνιστικό τοιούτο, δεν κάνει καλό στα λιμναία οικοσυστήματα…Όταν μάλιστα προβλέπεται διαχείριση της λίμνης σαν να είναι θάλασσα, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο…Η Παμβώτις λίμνη πήγαινε να γίνει βούρκος αλλά σώθηκε πριν δυο  δεκαετίες.και  παραπάνω, με τα έργα που έβαλαν και τον ποταμό Καλαμά στην ιστορία της ενιαίας διαχείρισης της υδρολογικής λεκάνης. Αλλά επειδή κάθε σωτηρία  πέραν της επουρανίου είναι.προσωρινή, νέα προβλήματα ανέκυψαν, κατά πως καταγγέλλει ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πρασίνων Νίκος Χρυσόγελος.   

 

Σε προηγούμενη ερώτησή του  ευρωβουλευτή σχετικά με την έλλειψη περιβαλλοντικής αδειοδότησης για την κατασκευή πίστας θαλασσίου σκι στον υγρότοπο Αμφιθέας στη λίμνη Παμβώτιδα καθώς και την παραβίαση των Ευρωπαϊκών Οδηγιών 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας και 2009/147/ΕΚ, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, ο Επίτροπος έδωσε μια καθαρή απάντηση: «κάθε έργο με ενδεχόμενες πιθανές σοβαρές επιπτώσεις, όπως οι επίμαχες εγκαταστάσεις θαλάσσιου σκι, πρέπει να υποβάλλεται σε κατάλληλη αξιολόγηση και να εγκρίνεται μόνο εάν δεν επηρεάζεται η ακεραιότητα της περιοχής». Ενημέρωσε επίσης τον ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων ότι «η αρμόδια αρχή (η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Δυτικής Ηπείρου-Μακεδονίας) έχει πλέον ζητήσει, μετά από καταγγελίες, την παύση των χωματουργικών έργων της λίμνης και την αποκατάσταση του υδάτινου οικοσυστήματος που υπέστη ζημίες».

H Eλληνική Εταιρεία εναντίον της άρπα-κόλλα χωροταξίας…

Με αφορμή την τελική ψήφιση του (αισχρού)νομοσχεδίου για τον τουρισμό (31.7.2013), η Ελληνική Εταιρεία παρατηρεί για την αποσπασματική και ασυνάρτητη «χωροταξία» που προωθούν οι κυβερνητικοί παράγοντες :

 

«Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού θεωρεί ότι η αντιμετώπιση της χωροταξίας ανά τομέα είναι μια πολιτική που εμπεριέχει σοβαρές αδυναμίες, μεταξύ των οποίων είναι η αναπόφευκτη αύξηση περιπτώσεων αλληλεπικάλυψης ή και ανταγωνισμού μεταξύ θεμελιωδών δραστηριοτήτων. Συνεπώς θεωρούμε ότι το Εθνικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης και τα Περιφερειακά Πλαίσια Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης θα πρέπει να προέχουν των Ειδικών Πλαισίων Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης, όπως άλλωστε επεσήμανε σε σχετική επιστολή του προς τον Υπουργό ΠΕΚΑ, ο Εκτελεστικός Πρόεδρος της Europa Nostra Denis de Kergorlay. Τονίζουμε πως θα συνεχίσουμε τον αγώνα με την υποβολή συγκεκριμένων προτάσεων και την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης ώστε να αποτραπούν οι καταστρεπτικές συνέπειες από τις προωθούμενες διατάξεις οι οποίες επιτρέπουν επεμβάσεις σε μη-κατάλληλες περιοχές, όπως τα νησιά έκτασης μικρότερης από 130 τ.χλμ., τα δάση, οι αρχαιολογικοί χώροι και οι προστατευόμενες περιοχές. Θεμελιώδης πεποίθησή μας είναι πως ο τουρισμός, χάρις στα μοναδικά συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, οφείλει να αποτελέσει έναν από τους κύριους μοχλούς ανάπτυξής της στη σημερινή κρισιμότατη συγκυρία, αλλά ως τουρισμός ποιότητας και όχι ως ένα είδος κτηματομεσιτικής δραστηριότητας. Να υπενθυμίσουμε το πολύ πρόσφατο, χαρακτηριστικό παράδειγμα της Ελβετίας που σταμάτησε την κατασκευή τουριστικών κατοικιών με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος.   

Όλο το κείμενο της ΕΕ

Γλώσσες υπό εξαφάνιση…

Οι «μικρές» γλώσσες αποδυναμώνονται από τις ευρείας διάδοσης γλώσσες (Αγγλικά, Ισπανικά, Αραβικά κλπ) , οι οποίες μπορούν  να παρέχουν στους χρήστες τους μεγαλύτερη εμβέλεια και  περισσότερες «εισροές» από  διαφορετικές «πηγές»… Όμως εκτός από τις «μικρές» γλώσσες (ελληνικά, τσέχικα, βουλγάρικα κλπ) υπάρχουν και οι λιλιπούτειες γλώσσες, που απειλούνται με άμεση εξαφάνιση. Σύμφωνα με τον «Ατλαντα για τις Γλώσσες του Κόσμου που Κινδυνεύουν» (Atlas of the World's Languages in Danger), του οποίου η τελευταία έκδοση δημοσιοποιήθηκε  από την UNESCO στο Παρίσι τον Φεβρουάριο του 2009, περίπου 2.500 από τις 6.000 γλώσσες που έχουν καταγραφεί σε όλο τον κόσμο απειλούνται με εξαφάνιση.



Ο Κρίστοφερ Μόουσλι,  διευθυντής της έκδοσης του  «Άτλαντα»,  που είναι αποτέλεσμα συνεργασίας περισσότερων από 30 γλωσσολόγων από όλο τον κόσμο,  ανέφερε ότι περίπου 200 γλώσσες πέθαναν τις προηγούμενες τρεις γενιές. Το 2008 πχ, εξαφανίστηκε η γλώσσα της Αλάσκας «έγιακ», λόγω του θανάτου  του τελευταίου ανθρώπου που την μιλούσε.  Στην Ελλάδα στα πρόθυρα της εξαφάνισης είναι η «γλώσσα των σφυριγμάτων», που είχε σαν επίκεντρο την Αντιά της Νότιας Εύβοιας.

Οι συνηθέστεροι λόγοι για την εξαφάνιση των γλωσσών είναι οι πόλεμοι,  ο αναγκαστικός εκτοπισμός λαών και η μετανάστευση .Ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα μεγάλος σε περιοχές με την μεγαλύτερη γλωσσική ποικιλία, όπως η Μελανησία, η υποσαχάρια Αφρική και η Νότιος Αμερική.

Ο Ατλαντας αναφερόταν  και σε ορισμένα θετικά παραδείγματα, όπως σε ορισμένες απειλούμενες γλώσσες της Αυστραλίας τις οποίες σήμερα διδάσκονται πολλοί νέοι. Πρόσφατα μάλιστα μια νέα γλώσσα ανακαλύφθηκε στην αυστραλιανή έρημο.

http://ksipnistere.blogspot.gr/2013/07/blog-post_3932.html#more

 Η «Light Warlpir» -όπως είναι γνωστή η γλώσσα αυτή- ομιλείται στη μικρή και απομακρυσμένη κοινότητα Lajamanu που βρίσκεται στην περιοχή ανάμεσα στο Darwin και το Alice Springs, στην έρημο Tanami.

Στο απομονωμένο χωριό ζουν περίπου 700 κάτοικοι, η πλειοψηφία των οποίων είναι απόγονοι Αβοριγίνων, οι οποίοι εκδιώχθηκαν από την αυστραλιανή κυβέρνηση.

Όλοι τους ομιλούν τα παραδοσιακά «Warlpiri», ορισμένοι γνωρίζουν Kriol, που είναι ένα γλωσσικό κράμα βασισμένο στα αγγλικά.

Μόνο 350 από τους κατοίκους γνωρίζουν τη γλώσσα «Light Warlpir», κανείς εκ των οποίων δεν είναι μεγαλύτερος από… 35 χρονών!

Υπεύθυνη για την «ανακάλυψη» της γλώσσας αυτής είναι η καθηγήτρια γλωσσολογίας στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, Carmel O'Shannessy. Η έρευνά της δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική επιθεώρηση Language, όπως αναφέρει το livescience.com.

Έρχεται το τεχνητό κρέας....

 

Αντιγράφω από τον δικτυακό τόπο της PEEGEP:

Στις αρχές Αυγούστου  προγραμματίζεται το πρώτο με­γάλο γευστικό crash test που θα κληθεί να περάσει το συνθετικό κρέας που παρασκευάστηκε σε συνθήκες εργαστηρίου από επι­στημονική ομάδα του πανεπιστη­μίου του Μάαστριχτ στην Ολλαν­δία.

Το νέο συνθετικό προϊόν θα μαγειρευτεί και θα φα­γωθεί με τη μορφή χάμπουργκερ σε ζωντανή επίδειξη,  στο Λονδίνο.

Το συνθετικό μπιφτέκι αποτελείται από 3.000 λωρίδες μυϊκού ιστού, μήκους 3 εκατοστών και πλάτος 1,5 εκατοστού, οι οποίες ανα­πτύχθηκαν μέσα στο εργαστήριο από βλαστοκύτταρα αγελάδας, τα οποία καλλιεργούνται σε έναν συνθετικό ζωμό με θρεπτικά συ­στατικά για να μετατραπούν σε μυϊκά κύτταρα.

Κατά τη διάρκεια της επίδειξης ο επικεφαλής της έρευνας, δρ. Mark Post, θα εξηγήσει πώς παρασκευ­άστηκε το συνθετικό κρέας, υπο­στηρίζοντας ότι το εργαστηριακό προϊόν αποτελεί βιώσιμη εναλλα­κτική στο μοσχάρι, το χοιρινό ή το κοτόπουλο, κάτι που συνεπάγεται μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από την κτηνοτρο­φία κατά δισεκατομμύρια τόνους.

Το εργαστηριακό κρέας αναμένε­ται επίσης να προσελκύσει τους χορτοφάγους, καθώς θα μειώσει δραματικά τις σφαγές ζώων.

Ωστόσο η επιτυχία ή αποτυχία του προϊόντος θα εξαρτηθεί εν πολλοίς από την αντίδραση του προσκε­κλημένου που θα το δοκιμάσει κι η ταυτότητα του οποίου θα αποκα­λυφθεί στις 5 Αυγούστου. Μέχρι σήμερα ο μόνος που δοκίμασε το συνθετικό κρέας είναι ένας Ρώσος δημοσιογράφος που ξέκλεψε ένα κομματάκι όταν επισκέφθηκε το εργαστήριο του πανεπιστημίου και δήλωσε πως δεν εντυπωσιάστηκε.

Το εργαστηριακό κρέας ενδεχο­μένως να μην φαντάζει πολύ ελ­κυστικό, ωστόσο μπορεί να ικα­νοποιήσει την παγκόσμια αύξηση της ζήτησης για κρέας, η οποία αναμένεται ότι έως το 2050 θα διπλασιαστεί…..»

Εν τάξει, αυτά τα περί διπλασιασμού της παγκόσμιας ζήτησης είναι αήρ συμπεπιεσμένος – δοθέντος ότι διάφοροι πανεπιστημιακοί αεριτζήδες κάνουν προβλέψεις που δεν είναι ούτε επαληθεύσιμες ούτε διαψεύσιμες, για τον απλούστατο λόγο ότι ουδείς θα θυμηθεί να τις ελέγξει  το 2050….Το (απώτερο) μέλλον αόρατο, που έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι,  όμως επί του παρόντος είναι ενδιαφέρουσα η ευφορία των χορτοφάγων και φιλόζωων  : Και γενικώς αυτών που   δεν αντέχουν (γι αυτό και απωθούν) την ιδέα ότι πεντάμορφα κατσικάκια και προβατάκια, με «πρώτους ρόλους» στην παραδοσιακή παραμυθοποιϊα, σφάζονται και μετατρέπονται σε μερίδες φαγητού….

Νήσος Σοκότρα

 
 
Xάρις  στη Μαργαρίτα Λούζη που έψαξε στη Βικιπαίδεια, μπορούμε να μιλάμε για τη νήσο Σοκότρα (Socotra Island), στ’ ανοιχτά της Υεμένης…. Έτσι  όπως παρουσιάζεται το νησί, έχει κάτι από τις αναφορές  του Κυριάκου Σιμόπουλου («Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα», 4 τόμοι) στις  ταξιδιωτικές αφηγήσεις των μέσων χρόνων….Θυμίζει κάπως τα ταξίδια του Μάντεβιλ, Άγγλου ιππότη που παραμύθιασε μια ολόκληρη εποχή – γύρω στα μέσα του ΙΔ αιώνα -   γράφοντας για  συναντήσεις με γίγαντες 9 μέτρων, για δέντρα που οι καρποί τους γίνονται πουλιά για φάγωμα, για ποτάμι  με πολύτιμα πετράδια στην κοίτη του….Όμως η αναλογία   σταματάει εδώ : Το νησί Σοκότρα  είναι πραγματικό, αλλά  η απομόνωσή του από τα χερσαία περιβάλλοντα της αφρικανικής ηπείρου για 6-7 εκατομμύρια χρόνια  έδωσε στη χλωρίδα και πανίδα του  διαφορετική εξελικτική τροχιά – όπως έγινε περίπου στα νησιά Γκαλαπάγκος όπου εκτυλίχθηκε το ερευνητικό έργο του Δαρβίνου….

Το νησί έχει κάτι από  μια απομονωμένη περιοχή που αποκαλύφθηκε προ ετών στα τροπικά δάση – και για την οποία υπόσχομαι να ψάξω στα κιτάπια μου για να την φέρω πανηγυρικά στην επιφάνεια…Όμως η Σοκότρα (είναι σα να είσαι σε άλλο πλανήτη... Πρέπει να το δεις για να το πιστέψεις…. διαλύει κάθε έννοια "φυσιολογικού" για ένα τοπίο εδώ στη Γη,  λέει η Βικιπαίδεια…)έχει 40.000 κατοίκους.  . Ουσιαστικά είναι 4 νησιά μαζί, που διαθέτουν περίπου 700 εξαιρετικά σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας, το 1/3 των οποίων είναι ενδημικά , δηλαδή δεν βρίσκονται πουθενά αλλού στη Γη.

Το κλίμα των νησιών αυτών είναι  ζεστό και ξηρό, οι παραλίες τους πλατιές και αμμώδεις, τα βουνά τους φτάνουν τα 1525 μέτρα.

Στη Σοκότρα (με το σανσκριτικό όνομα, κατά τον ισχυρισμό της Βικιπαίδεια)υπάρχουν ελάχιστοι δρόμοι, που έγιναν ύστερα από πρωτοβουλία της κυβέρνησης της Υεμένης. Υπάρχουν 140 διαφορετικά είδη πουλιών, τα δέκα από τα οποία δεν συναντώνται σε κανένα άλλο σημείο του πλανήτη. Μετά από όλα αυτά, η
 UNESCO δεν ήταν δυνατό παρά να κηρύξει το νησί στοιχείο της Παγκόσμιας Φυσικής Κληρονομιάς…

Αντίλογος προς πολιτικούς αλχημιστές

Του Κώστα Λάμπου

Η Άμεση Δημοκρατία δεν είναι ιδεολογία εποικοδομήματος, αλλά αρχιτεκτονική αταξικού κοινωνικού οικοδομήματος

Ζούμε στο μεταίχμιο δυο εποχών, δυό κόσμων και δυό πολιτισμών:

Από τη μια η εποχή της μεγάλης και βαθειάς οικονομικής ύφεσης, των αρνητικών προβλέψεων και της παγκόσμιας πείνας, ο κόσμος του μεγάλου ιδιωτικού πλούτου, της ανεργίας και της απέραντης εξαθλίωσης και ο ‘πολιτισμός’ του Φόβου, της ανασφάλειας, της κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας, της ανελευθερίας, της αυταρχικότητας, των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της καταστροφής της Φύσης και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Είναι η εποχή, ο κόσμος και ο ‘πολιτισμός’ του ταχύτατα παρακμάζοντος κεφαλαίου που τελειώνουν και φεύγουν[1].

Κι’ από την άλλη η εποχή των μεγάλων ανοιχτών οριζόντων που την ανοίγουν διάπλατα οι δυνατότητες της σύγχρονης επιστήμης και τεχνολογίας και η οποία οδηγεί σε ένα κόσμο των μεγάλων προσδοκιών, της ελεύθερης δημιουργικότητας, της καθολικής ευημερίας και τελικά σε έναν οικουμενικό ουμανιστικό πολιτισμό της κοινωνικής ισότητας, της αταξικής δημοκρατίας, της αμοιβαίας συνεργασίας, της ελεύθερης δημιουργίας, της ειρήνης και της ανθρώπινης ευτυχίας. Είναι η εποχή, ο κόσμος και ο πολιτισμός των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού που σταθερά και δυναμικά ανατέλλουν και έρχονται[2].

Η εποχή, ο κόσμος και ο ‘πολιτισμός’ του κεφαλαίου άκμασαν, παράκμασαν και ως απειλή πλέον για την ανθρωπότητα δεν έχουν πια τίποτα θετικό να της προσφέρουν, γι’ αυτό και περιττεύουν οι όποιες υποκριτικές και ‘βαθυστόχαστες’ διαγνώσεις και αναλύσεις για την αναζήτηση κάποιων ‘καλύτερων’ νεοκλασικών, νεοκεϋνσιανών, σοσιαλδημοκρατικών, ή κρατικοσοσιαλκαπιταλιστικών πολιτικών ‘δημοσιοοικονομικής’ εξυγίανσης, απασχόλησης, εξασφάλισης επενδύσεων, τραπεζικής σταθερότητας, εξευμενισμού των νέων θεοτήτων «των αγορών» και γεροντολογικών θεραπειών του καπιταλισμού. Αντίθετα πρέπει να το πάρουμε απόφαση ως άτομα, ως κοινωνία και ως ανθρωπότητα ότι ο καπιταλισμός πεθαίνει και πεθαίνοντας γίνεται όλο και χειρότερος, όλο και πιο επικίνδυνος και συνεπώς ως τυμπανιαίο ιστορικό πτώμα και θανάσιμη απειλή για την ανθρωπότητα και τον πλανήτη πρέπει να ταφεί πριν ως ζόμπι-καπιταλισμός μας θάψει όλους. Αυτό όμως σημαίνει πως ολόκληρη τη σκέψη μας, τη δράση μας, μέχρι κα την τελευταία ικμάδα της ενεργητικότητάς μας θα πρέπει να την απορροφήσει η αναζήτηση πρακτικών άμεσης εξόδου από τον καπιταλισμό και ταυτόχρονα η διαμόρφωση μιας νέας αρχιτεκτονικής οργάνωσης της κοινωνικής ζωής σε τοπική, εθνική και οικουμενική κλίμακα

 που με σιγουριά και ασφάλεια θα οδηγήσει τις τοπικές κοινωνίες και την ανθρωπότητα σε ένα καλύτερο κόσμο, ο οποίος σήμερα δεν είναι μόνο αναγκαίος και εφικτός, αλλά και ως η μοναδική λύση για την ανθρωπότητα, γίνεται και αναπόφευκτος.

Η Μαρίνα απελευθερώθηκε …

…

Δεν πρόκειται για κάποια «μαρίνα» - χώρο ελλιμενισμού σκαφών – ούτε για την «Μαρίνα των βράχων» του Ελύτη. Πρόκειται για   χελώνα   ονόματι Μαρίνα,  που έμεινε 6 χρόνια  ως τραυματισμένη στο Κέντρο Διάσωσης θαλάσσιων χελωνών του ΑΡΧΕΛΩΝ,  μέχρι να αφεθεί  υγιής  στη θάλασσα του Πύργου Ψηλονέρου, του νομού Χανίων.

Στην εκδήλωση της απελευθέρωσης, που έγινε σε συνεργασία με τον Δήμο Πλατανιά, παρευρέθηκε μεγάλος αριθμός τουριστών και ντόπιων , που έσπευσαν να δουν από κοντά το σπάνιο αυτό ζώο και να το αποχαιρετήσουν στο ταξίδι του στο φυσικό του περιβάλλον, μετά από χρόνια θεραπείας. Όλα αυτά τα χρόνια η «Μαρίνα» χρειάστηκε να υποβληθεί σε ειδική αγωγή, για να ξεπεράσει τα προβλήματα που της άφησε το σοβαρό χτύπημα στο κεφάλι και το αγκίστρι που είχε καταπιεί. Παρέμεινε στο Κέντρο Διάσωσης του ΑΡΧΕΛΩΝ, στη Γλυφάδα για 6 χρόνια και η θεραπεία της κόστισε περίπου 10.000 ευρω!. Το αγκίστρι αφαιρέθηκε πολύ γρήγορα, σχεδόν αμέσως μετά την άφιξή της. Και παρόλο που το τραύμα που είχε στο κεφάλι αποκαταστάθηκε σχετικά σύντομα, ήταν η αιτία που η Μαρίνα ταϊζόταν για κάποιο διάστημα με γαστροσκόπο, αλλά και για την απώλεια του δεξιού της ματιού, που παρά της προσπάθειες των εθελοντών και κτηνιάτρων του ΑΡΧΕΛΩΝ, δεν μπόρεσε ποτέ να αποκατασταθεί. Επίσης, το χτύπημα αυτό ήταν και η αιτία που η Μαρίνα δεν μπορούσε να καταδυθεί στο νερό σωστά όλα αυτά τα χρόνια, κάνοντας την ελπίδα για την απελευθέρωση της στο φυσικό περιβάλλον ιδιαίτερα μακρινή. Προς έκπληξη όλων το τελευταίο εξάμηνο και μετά από πολύχρονη αντιβιοτική φαρμακευτική αγωγή, η Μαρίνα άρχισε να καταδύεται κανονικά και να τρέφεται μόνη της, φτάνοντας αισίως τα 73 κιλά. Αυτό σημαίνει πως ήταν έτοιμη να απελευθερωθεί στο φυσικό της περιβάλλον.

Παρόντες ήταν

ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ

Ενόψει της επικείμενης συζήτησης στη Βουλή του νομοσχεδίου με τίτλο «Απλούστευση διαδικασιών για την ενίσχυση της τουριστικής επιχειρηματικότητας, αναδιάρθρωση του ΕΟΤ, και λοιπές διατάξεις» οι αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών  κλιμακώνονται ραγδαία, καθώς προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία η επιδιωκόμενη «αξιοποίηση» των νησιών από το νομοσχέδιο (άρθρο 1: παράγραφος 4.α.ββ., 4.β., 4.γ.,). Στον κατάλογο των αρχικά δεκατριών Δημάρχων προστίθενται καθημερινά νέοι μετά τη δημοσιοποίηση του κειμένου διαμαρτυρίας στην ιστοσελίδα ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΙΓΑΙΟ (http://www.egaio.gr/) της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού. Έως σήμερα έχουν υπογράψει οι παρακάτω είκοσι πέντε Δήμαρχοι νησιωτικών περιοχών: Αστυπάλαιας, Ιθάκης, Ικαρίας, Θάσου, Θήρας, Κάρπαθου, Καντάνου, Λειψών, Λήμνου, Μήλου, Μυκόνου, Νισύρου, Παξών, Πάρου, Σάμο, Σικίνου, Σύρου, Σκοπέλου, Χάλκης, Κιμώλου, Τήλου, Ανάφης, Αλοννήσου, Αγίου Ευστρατίου και ο Πρόεδρος της Κοινότητας Ηρακλειάς.

Ίσα μωρή κουφάλα….

Σε δικτυακό τόπο  γεωτεχνικών επιστημόνων με οικολογικές ευαισθησίες(PEEGEP),  μαθαίνω   ότι  κάποιοι χρησιμοποιούν  αιωνόβια (λιο)δεντρα  για βιομάζα, στα τζάκια και αλλαχού…Σε μια χώρα όπου το μόνο καλό νέο είναι το να μην υπάρχουν νέα (no news is good news,  λένε οι αγγλοσάξονες )  το συγκεκριμένο «νέο» έρχεται τουλάχιστον δεύτερο στην επετηρίδα των δεινών αυτής της κατηγορίας : Γιατί πριν από μερικά χρόνια Κερκυραίοι οικολόγοι κατήγγελλαν  το ξεπάτωμα   αιωνόβιων  ή παλιοκαιρισμένων λιόδεντρων  του νησιού    λόγω των νέων χρήσεων της υπαίθρου ,  για να καούν  στις πιτσαρίες της Ιταλίας και να  προσθέσουν  εσανς  «στας πίτσας» - κατά πως  έλεγε εις άψογον τρίτην κλίσιν (η πιτσ-της πιτσός κλπ) ο  Βασίλης Λεβέντης.  Ήταν τότε που είχε λάβει χώρα   σαμποτάζ εναντίον του κόμματός του,  όταν  κάποιοι κακοήθεις φαρσέρ παρήγγειλαν δεκάδες πίτσες  με προορισμό τα γραφεία  των Ελλήνων Κεντρώων….

Η Κύπρος, η νέα ύβρις, κι ο Ευαγγελισμός του Νίκου Χαραλαμπίδη

Για τον Κύπριο ζωγράφο Νίκο Χαραλαμπίδη γράφει η ΒΑΣΙΛΙΚΑ ΣΑΡΙΛΑΚΗ :

 Η οικονομική κατάρρευση της Κύπρου είναι ένα ακόμη τραύμα που έρχεται να προστεθεί στον Ελληνισμό.  Το πολύπαθο νησί ζει ξανά μέρες ζοφερές, ελπίζοντας σ’ ένα θαύμα.. Διάλεξα ένα εξαιρετικό, αιρετικό έργο, μιας ανατρεπτικής σημειολογίας, που συμπλέκει με απροσδόκητο τρόπο την πολιτική με τον νόστο και τον Ευαγγελισμό.  Η εικόνα αυτή, –ισοδύναμη με μια σιωπηλή ευχή ,  τόσο λιτή, αλλά και τόσο συμπυκνωμένη στη δική μου συνείδηση  -    αποτελεί ένα συμβολικό «οικόσημο» όλου του έργου του Κύπριου Νίκου Χαραλαμπίδη. Αποτελεί μια βαθύτερη διατύπωση ηθικού χρέους  για τον ίδιο, κάτι σαν σημαία, έναν υποδόριο κινητήριο μοχλό του έργου του που ξετυλίγεται με τόσο διαφορετικές και τολμηρές μορφές.. Το έργο εκτίθεται μέχρι τέλη Οκτωβρίου στην έκθεση Exercises on Democracy στο Open C.A.S.E 303 στην Κηφισιά στα πλαίσια της The White House Biennial * που οργανώνει ο καλλιτέχνης μαζί με άλλους..

Περισσότερα http://theartnoise.blogspot.gr/2013/07/blog-post.html

Δεκατρείς Δήμαρχοι αντιδρούν στο τουριστο-κτόνο νομοσχέδιο…..

13 Δήμαρχοι  νησιωτικών περιοχών( Αστυπάλαιας,  Θήρας, Ιθάκης, Ικαρίας, Καντάνου (Χανιά), Λειψών, Μήλου, Μυκόνου, Πάρου, Παξών, Σικίνου, Σκοπέλου,Σύρου) απευθύνονται στη Βουλή των Ελλήνων:

(σχετικά http://oikologein.blogspot.gr/2013/07/blog-post_12.html  και

http://oikologein.blogspot.gr/2013/07/t.html )

Αξιότιμες/οι κυρίες/οι Βουλευτές,

Θεωρούμε απαραίτητο να εκφράσουμε την ευθεία αντίθεση μας στις διατάξεις του νομοσχεδίου με τίτλο «Απλούστευση διαδικασιών για την ενίσχυση της τουριστικής επιχειρηματικότητας, αναδιάρθρωση του ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού και λοιπές διατάξεις»,  διότι πιστεύουμε πως θα συντελέσουν στη μη αναστρέψιμη υποβάθμιση του τουριστικού προϊόντος των νησιών μας και συνεπώς της τοπικής οικονομίας και του κοινωνικού ιστού.

Είμαστε αντίθετοι στη σαφή προτίμηση των νομοθετών υπέρ εκείνων των τουριστικών επενδύσεων που είναι ξένες προς το περιβάλλον, την κοινωνική και πολιτιστική ταυτότητα των νησιών μας, όπως των «οργανωμένων υποδοχέων τουριστικών δραστηριοτήτων» και των «σύνθετων τουριστικών καταλυμάτων». Η θέση μας αυτή ενισχύεται από το γεγονός πως σε άλλες χώρες στις οποίες έχουν δοκιμαστεί, έχουν αποτύχει, με καταστρεπτικές επιπτώσεις για την εθνική τους οικονομία.

ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ * VERSUS ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Το πορνείο Diamond D's άρχισε την κατασκευή της επέκτασης του κτιρίου του για να αυξήσει την συνεχώς αναπτυσσόμενη πελατεία του. Σε απάντηση η τοπική εκκλησία Βαπτιστών ξεκίνησε μια εκστρατεία για να εμποδίσει την επιχείρηση από το να επεκταθεί, με πρωϊνές, απογευματινές και εσπερινές προσευχές .

Οι εργασίες στο πορνείο προχωρούσαν μέχρι μια εβδομάδα πριν από την επαναλειτουργία του, όταν κεραυνός το χτύπησε και το κατέκαψε!
Μετά από αυτό το γεγονός το εκκλησίασμα των Βαπτιστών ήταν ευτυχές για «τη δύναμη της προσευχής».

 

Μέχρις ότου η ιδιοκτήτρια του πορνείου μήνυσε την εκκλησία, τον ιεροκήρυκα και όλο το εκκλησίασμα , με την αιτιολογία ότι η εκκλησία ήταν ηθικός αυτουργός για την κατάρρευση του κτιρίου της και των επιχειρήσεων της, είτε μέσω άμεσης ή έμμεσης Θείας δράσεως.

Στην ανταπάντησή της στο δικαστήριο η εκκλησία έντονα αρνήθηκε κάθε ευθύνη ή καμία σχέση με την κατάρρευση του κτιρίου.

 

Ο δικαστής έμεινε να  τραβάει τα μαλλιά του λέγοντας: «Δεν ξέρω πώς θα δικάσω αυτή την υπόθεση: έχουμε ένα πορνείο που η ιδιοκτήτης του σθεναρά πιστεύει στη δύναμη της προσευχής και μια ολόκληρη εκκλησιαστική κοινότητα που θεωρεί ότι όλα αυτά είναι μπούρδες».

* Αντέγραψα την ιστορία από τον Μιχάλη Βιδάλη, τον οποίο και ευχαριστώ. Όσον αφορά τον αστερίσκο στο  «μπουρδέλο» , τον έβαλα εκεί για να καταλάβουν κάποιοι  ότι ουδόλως μας σνομπάρουν (γλωσσομάθειας  ένεκα…) με το να χρησιμοποιούν τον όρο «μπορντέλο». Στα νεοελληνικά ο όρος ενσωματώθηκε ως «μπουρδέλο». Γκαίγκε;  

Αποχαιρετισμός στο τοπίο της Ανεμοπύλας

Του Σάκη Μπινιάρη

Στις 14/7/2013 ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Καρυστίας ,  με τη συμμετοχή οκτώ μελών του,  πραγματοποίησε  περιήγηση σε μέρη του Καβοντόρου,  όπου θα μπουν ανεμογεννήτριες.

Οδηγήσαμε μέχρι το Κόμητο και πήραμε τον παλιό δρόμο που ήταν για πολλά χρόνια η μόνη οδική πρόσβαση προς το Καλλιανού. Στα αριστερά μας κατεβαίνει το αντέρεισμα της Κερασιάς - , ένας γυμνός όγκος που θα γεμίσει με ανεμογεννήτριες. Ο δρόμος έχει υποστεί σημαντικές διαβρώσεις από τους χείμαρρους που κατεβαίνουν το χειμώνα από την Κερασιά και αυτό δεν θα είναι τίποτε μπροστά στο μέγεθος των διαβρώσεων που θα προκαλέσει η διάνοιξη 80χμ νέων δρόμων για να ανεβάσουν τις ανεμογεννήτριες.

Αρωματικά φυτά SOS

Από  το κείμενο ενός  παθιασμένου  αναλυτή  του τοπίου, του Αντώνη Καπετάνιου, δανείζομαι ένα εισαγωγικό απόσπασμα  που αναφέρεται στην  εντύπωση του Γάλλου συγγραφέα Αντρέ Μπιγύ, όταν πρωτοήλθε στη χώρα μας το έτος 1937 με πλοίο. Ο Μπιγύ  συνδιαλέγεται με ένα συνταξιδιώτη του :

«     ...

        - Τι είναι, που είμαστε;
        - Στον Ισθμό της Κορίνθου.
        - Μα αυτή η μυρωδιά, αυτό το άρωμα των χόρτων που μυρίζουν τερέβινθο και θυμάρι;
        - Η μυρωδιά της Ελλάδας.
 

Αυτή η οσφραντική ιδιαιτερότητα της χώρας μας φαίνεται να μπαίνει σε περιπέτειες….Πρόσφατα, στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Καρυστίας (ΣΠΠΕΝΚ) είχαμε την ευκαιρία να θίξουμε , μεταξύ άλλων, και το φαινόμενο των αρωματικών φυτών της ελληνικής φύσης, που πετσοκόβονται από διάφορους επιτήδειους χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αναπαραγωγική τους ικανότητα – με αποτέλεσμα  να τίθεται σε κίνδυνο το μέλλον αυτών των φυτών. Διάφοροι βεβαίως μπορεί να αναρωτηθούν : Είναι δυνατό να κινδυνέψει η «αειφορία» της ρίγανης που βγαίνει στην Κέα, του φασκόμηλου στον Υμηττό ή της μέντας που διαχέει τις οσμές της στη κεντρική Εύβοια ;

Και όμως, είναι δυνατό – κατά πως  δείχνουν  πληροφορίες από διάφορες πηγές, μεταξύ των οποίων κι αυτή που ακολουθεί :

(Σχετικά δες http://oikologein.blogspot.gr/2013/03/blog-post_25.html)

ΠΗΓΗ    ΚΟΝΤΡΑ 

"Oταν ακούς κραυγές ενάντια στους «παράλογους δασολόγους», τότε κάποια καταστροφικά συμφέροντα κρύβονται από πίσω. Από τον κανόνα αυτό, που αφορά καταπατητές, οικοδομικούς συνεταιρισμούς και άλλα ευαγή ιδρύματα, δεν εξαιρούνται και εκείνοι που εκστρατεύουν τελευταία ενάντια σε δασολόγους που «παραλογίζονται» και δεν αφήνουν τον «κοσμάκη» να μαζέψει αρωματικά φυτά και βότανα από τα βουνά μας.

Αναφερόμαστε σε δημοσιεύματα που διακινούνται κυρίως μέσω του Ιντερνετ. Αυτοί που τα γράφουν είτε άσχετοι και παρασυρμένοι είναι είτε στο κόλπο. Δουλεύουν, δηλαδή, για τα συμφέροντα διάφορων αετονύχηδων, που ξαμολάνε μετανάστες στα βουνά για να σαρώσουν αρωματικά φυτά και βότανα. Εναντι πινακίου φακής για τους μετανάστες, με ικανότατο κέρδος για τους εμπόρους, καθώς πουλάνε τα συλλεγόμενα σε ψηλές τιμές, ιδιαίτερα στις τουριστικές αγορές. Οταν σε ελληνικό νησί κατάσχεται φορτίο ενός μόνον εμπόρου με ενάμιση τόνο τσάι του βουνού, το οποίο μαζεύτηκε παράνομα (χωρίς την απαραίτητη άδεια από τη δασική υπηρεσία και χωρίς να πληρωθεί κανένα αντίτιμο στο κράτος), δεν έχουμε να κάνουμε με τον «κοσμάκη» που πήγε να μαζέψει ρίγανη και θυμάρι για την κουζίνα του, αλλά με αδίστακτους λαθρέμπορους και καταστροφείς του περιβάλλοντος. Άλλωστε, στους ιδιώτες επιτρέπεται να μαζέψουν βότανα και αρωματικά φυτά από τα δάση και τις φρυγανώδεις εκτάσεις, δωρεάν για προσωπική τους χρήση, αλλά υπό όρους. Και η εμπορική συγκομιδή επιτρέπεται, με άδεια από την αρμόδια δασική υπηρεσία, φυσικά. Οχι «μπάτε σκύλοι, αλέστε…», που οδηγεί σε συστηματική καταστροφή. Αυτή απαγορεύεται και αυτή προσπαθούν να αποτρέψουν οι δασολόγοι.

Εγκληματική αδιαφορία για την ελληνική φύση

 Oi περιβαλλοντικές οργανώσεις Αρκτούρος, Αρχέλων, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Εταιρία Προστασίας Πρεσπών, Καλλιστώ, MOm και WWF Ελλάς θέτουν το ΥΠΕΚΑ προ των προφανών και αδιαμφισβήτητων ευθυνών του. 

Δηλώνουν οι οργανώσεις : 

 

Στην τύχη της έχει αφεθεί η ελληνική φύση από την Πολιτεία, την ίδια στιγμή που μία σειρά από νομοσχέδια και πρωτοβουλίες υποβαθμίζουν το περιβάλλον της χώρας μας. Η εγκληματική αυτή αδιαφορία οδηγεί σε υποβάθμιση μερικές από τις πλέον πολύτιμες περιοχές και απειλεί μοναδικά είδη.

 

Το εθνικό σύστημα προστατευόμενων περιοχών, η ραχοκοκαλιά δηλαδή για την προστασία της ελληνικής φύσης, παραπαίει. Οι φορείς διαχείρισης (ΦΔ) των προστατευόμενων περιοχών υπολειτουργούν. Η τύχη του 70% των περιοχών Natura, για τις οποίες δεν έχει οριστεί σχήμα διαχείρισης, είναι στον αέρα. Ταυτόχρονα, οι αρμόδιοι φορείς δεν έχουν προχωρήσει στην απαραίτητη, και προβλεπομένη από τον νόμο, παρακολούθηση και καταγραφή της κατάστασης της βιοποικιλότητας, εκθέτοντας τη χώρα μας σε διεθνές επίπεδο.

 

Τα παρακάτω παραδείγματα είναι ελάχιστα και μόνο ενδεικτικά του αδιεξόδου, στo οποίo έχουν περιέλθει οι προστατευόμενες περιοχές.

 

1.      Στη Ζάκυνθο εν μέσω της τουριστικής περιόδου, παραμένουν αφύλακτες οι πιο σημαντικές παραλίες ωοτοκίας της χελώνας Caretta caretta στη Μεσόγειο, όπως και ο θαλάσσιος χώρος, καθώς ο ΦΔ του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου δεν μπορεί να πληρώσει τους φύλακες που επιτηρούν τις δραστηριότητες κατά την περίοδο ωοτοκίας.

2.      Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και στις περιοχές Natura 2000 που φιλοξενούν παραλίες ωοτοκίας της θαλάσσιας χελώνας αλλά δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα κάποιου ΦΔ. Συγκεκριμένα, στις παραλίες του Ρεθύμνου η ωοτοκία της χελώνας Caretta caretta μειώνεται λόγω της ανεξέλεγκτης τουριστικής δραστηριότητας ενώ στον Κυπαρισσιακό κόλπο, σχέδια οικοδομικής και τουριστικής ανάπτυξης απειλούν τη δεύτερη σημαντικότερη παραλία ωοτοκίας της θαλάσσιας χελώνας στη Μεσόγειο.

3.      Στον Σχινιά ήδη εκδηλώθηκε πυρκαγιά.