Γράφει ο Δημήτρης Τσιγκάρης
Όλοι όσοι έχουν ασχοληθεί με τη Ναυτιλία αλλά και τους κλάδους ασφάλισης, ασφάλειας των πλοίων, διεθνών μεταφορών, εμπορίου κ.α., έχουν μετά βεβαιότητας συναντήσει συχνά και σε διάφορες συγκυρίες τη λέξη Lloyd’s. Είτε μεμονωμένα, είτε σαν συνθετικό απόδοσης τίτλου, ή ειδικότητας και αρμοδιοτήτων. Π.χ. Lloyd’s Insurance, Lloyd’s Underwriters, Lloyd’s List, Lloyds Register, Lloyd’s Maritime Atlas κλπ
Η ιστορία με την ονομασία ” Lloyd’s ” λοιπόν, αρχίζει σε μία περίοδο μεγαλύτερη των 300 χρόνων πριν. Συγκεκριμένα στις περιόδους του τέλους του 17ου αιώνα και σχεδόν όλης της διάρκειας του 18ου όταν το Λονδίνο ήταν ένα από τα σπουδαιότερα εμπορικά και ναυτιλιακά κέντρα και το κυρίως λιμάνι διακίνησης προϊόντων και δραστηριότητας των μεγάλων εμπορικών πλοίων της εποχής τα οποία δραστηριοποιούντο στους διεθνείς πλόες. Είχε αναπτυχθεί γεωγραφικά στον ποταμό Τάμεση μερικά σημεία του οποίου έμοιαζαν με “πλωτό δάσος” όπου στις αποβάθρες του, όπως μπορεί εύκολα να σχηματίσουμε στη σκέψη μας τη σχετική εικόνα, η ανθρώπινη δραστηριότητα ήταν ιδιαίτερα αυξημένη.
Ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων διαφόρων ειδικοτήτων και από όλα τα κοινωνικά στρώματα της εποχής, ήταν σε διαρκή κίνηση προσφέροντας τις απαιτούμενες “ναυτιλιακές” αλλά και εμπορικές ή ακόμα και κοινωνικές υπηρεσίες. Ναυτικοί, ομάδες εργατών φορτοεκφόρτωσης των πλοίων και μεταφορέων, πολυπληθή συνεργεία επισκευαστών και συντηρητών, ιστιοράπτες και σχοινοποιοί, τροφοδότες, νερουλάδες και τοοόσοι άλλοι, συνέθεταν ένα ανομοιογενές πλήθος ανθρώπων οι οποίοι βέβαια εργαζόντουσαν για τον ίδιο σκοπό και είχαν τους ίδιους στόχους που δεν ήταν άλλοι από την επιτυχή έκβαση του επικείμενου ταξιδιού ενός πλοίου ή και την ασφαλή παραλαβή ή παράδοση των φορτίων σε μακρινούς προορισμούς.
Μεταξύ όλων των δραστηριοποιούμενων στο λιμάνι στην τότε μορφή του, ήταν φυσικά και οι πλοιοκτήτες ή οι συμπλοιοκτήτες των πλοίων, τους οποίους σαν έχοντες κάποια καλή για την εποχή οικονομική επιφάνεια, μπορούμε μετά βεβαιότητος να φανταστούμε πάντα καλοντυμένους και κατά μεγάλο ποσοστό στοιχειωδώς μορφωμένους. Αυτοί είχαν κάνει στέκι τους ένα παρακείμενο καφενείο της εποχής το οποίο από το 1688 ευρίσκετο στην Tower Street και ανήκε σε ένα συνηθισμένο, ευγενικό αλλά και οξυδερκή Ουαλικής καταγωγής Λονδρέζο ονομαζόμενο Εδουάρδο Λόϋδ ( Edward Lloyd ) ο οποίος είχε καταφέρει να έχει τους πλοιοκτήτες σαν μόνιμη πελατεία του καφενείου του. Εκεί, αυτοί μη έχοντας όπως ήταν φυσικό για την εποχή οργανωμένα γραφεία, υποδομές και μέσα άμεσης επικοινωνίας, πραγματοποιούσαν τις συναντήσεις τους κυρίως με τους νυν και πρώην καπετάνιους των πλοίων τους και διαφόρων άλλων πλοίων προς καλύτερη πληροφόρηση περί θεμάτων που αφορούσαν σε ένα επικείμενο ταξίδι, όπως π.χ. αναμενόμενες καιρικές συνθήκες, κινδύνους από πειρατές, γεωγραφικές ιδιομορφίες κ.α. Και επίσης με διαφόρους εξαγωγείς ή εισαγωγείς εμπορευμάτων και οικονομικούς παράγοντες και επιχειρηματίες της εποχής.
Μεταξύ αυτών, είχαν το στέκι τους εκεί και διάφοροι οικονομικά καλοστεκούμενοι ιδιώτες, οι οποίοι στηριζόμενοι κυρίως στις πληροφορίες που διακινούνταν στα τραπέζια του συγκεκριμένου καφενείου και με την προσδοκία του εύκολου κέρδους, ήταν πρόθυμοι υπό τύπον ενός ιδιότυπου στοιχήματος να δεχτούν ένα αναλογικά μικρό ποσόν από τον πλοιοκτήτη το οποίο ήταν φυσικά μη επιστρέψιμο στην περίπτωση που το πλοίο θα επέστρεφε από το ταξίδι του, ενώ του καταβαλλόταν πολλαπλάσιο προσυμφωνηθέν ποσόν σε περίπτωση απώλειας και μη επιστροφής του πλοίου.
Σύντομα δε, προφανώς για λόγους χωρητικότητας και εξωραϊσμού, το καφενείο μετακόμισε σε νέα διεύθυνση, στο Νο. 16 της Lombard Street η οποία μπορεί να θεωρηθεί σαν το τότε κέντρο της ναυτιλιακής επιχειρηματικότητας. Στον νέο και μεγαλύτερο αυτόν χώρο , μπορούσαν οι ενδιαφερόμενοι να ενοικιάζουν και ιδιαίτερο χώρο, “τραπέζι”, ενώ ό κατά μία έννοια “στοιχηματισμός” αυτός, πολύ σύντομα εξελίχθηκε στην ναυτασφάλιση του πλοίου αρχικά, αλλά κατόπιν και των φορτίων με θέσπιση όρων και κανόνων.Στην εξέλιξη λοιπόν της ναυτασφάλισης και της επέκτασης της και στα φορτία, ήταν απαραίτητη η δια της συλλογής πληροφοριών σφαιρική γνώση των κινδύνων και γενικά των συνθηκών που μπορεί να επικρατούσαν στα ταξίδια τα οποία περιελάμβαναν μεταξύ άλλων προορισμούς στην Ευρώπη, στις Δυτικές Ινδίες, τη Βόρεια Αμερική, και τον Ινδικό Ωκεανό έως ακόμα και την Άπω Ανατολή. Όπως επίσης και έγκυρες πληροφορίες περί των εμπορευμάτων και της αξίας τους, η οποία όπως ήταν φυσικό επηρεαζόταν από διάφορες παραμέτρους όπως διαθεσιμότητα στους τόπους παραγωγής και προσφορά, ζήτηση, ποιότητα κ.α. Και καθώς όπως προαναφέρθηκε, μέσα επικοινωνίας εξ αποστάσεως δεν υπήρχαν και η διεθνής ταχυδρομική αλληλογραφία ήταν εξαιρετικά αργή, προέκυπτε η ανάγκη αξιοποίησης των οποιωνδήποτε χρήσιμων πληροφοριών μπορούσαν να συγκεντρωθούν, ώστε η ασφάλιση πλοίων και φορτίων να βασίζονται σε κατά το δυνατόν δικαιότερες βάσεις και ανάλογες με τους κινδύνους και τις αξίες.
Εν τω μεταξύ, το Lloyd’s Coffee House συνέχισε να εξελίσσεται και μετά τον θάνατο του Εδουάρδου Λόυδ επισυμβάντος το 1713, ενώ για τη διακίνηση των πληροφοριών τυπωνόταν δελτίο ως το 1734, όταν άρχισε επίσημα η καθημερινή έκδοση εφημερίδας της εποχής ονομαζόμενης Lloyd’s List, η οποία συμπεριελάμβανε κάθε διαθέσιμη πληροφορία περί των κινήσεων των πλοίων, των αναχωρήσεων και αφίξεών τους, απωλειών ή ζημιών, φορτίων, δραστηριοτήτων πειρατών κ.α.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου