ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ

Διάβασα το άρθρο του συναδέλφου Κώστα Πετρόπουλου με πολύ ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα σ' εκείνο το σημείο που σχολιάζει τα των παλιών υπαλήλλων, που περιμεναν μια ζωή (δίνοντας μάλιστα ένα δεκάρικο μηνιαίως...) να λάβουν αυτό το κάτι.

Λέει ο Πετρόπουλος :

"Διαβάζω για θετικές εξελίξεις στα εργασιακά και οικονομικά θέματα του κλάδου και εύχομαι να συνεχιστούν, γιατί το αξίζετε. Δεν βλέπω όμως αντίστοιχη κινητοποίηση για τα ζητήματα που αφορούν τους συνταξιούχους του Ταμείου. Ούτε κάποια θετική εξέλιξη. Αντίθετα, όσα ακούγονται δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Ίσως γιατί λείπει η πίεση από εκείνους που έχουν τη δυνατότητα να την ασκήσουν".

Το κείμενό του υπενθυμίζει σε όλους - ή τουλάχιστον τους συνδικαλιστικά σκεπτόμενους - ότι η παραχώρηση δεν μπορεί να γίνει χωρίς προσπάθεια . Σ' αυτό τον αγώνα έχουν θέση τα επιχειρήματα, που εμείς τουλάχιστον διαθέτουμε ουκ ολίγα.   Το παρόν ΔΣ των συνταξιούχων  επιφορτίζεται με την οργάνωση ,  τον συντονισμό και την διεξαγωγή αυτού του αγώνα.