Ημέρες ορειβασίας

Ημέρες ορειβασίας

Τετάρτη 27 Ιουλίου 2022

Η αυξημένη ταχύτητα των ταχυπλόων...

 Ο βουλευτής Κυκλάδων Νίκος Συρμαλένιος κατέθεσε στη Βουλή ερώτηση για τον κίνδυνο ατυχημάτων στον κόλπο της Μήλου, λόγω της αυξημένης ταχύτητας των ταχυπλόων.

Όπως αναφέρει η ερώτηση, το τελευταίο διάστημα πυκνώνουν οι διαμαρτυρίες πολιτών της Μήλου για τον κίνδυνο που διατρέχουν ορισμένοι παραθαλάσσιοι οικισμοί, εξαιτίας του μεγάλου κυματισμού που προκαλούν τα εισερχόμενα ταχύπλοα στον κόλπο της Μήλου.

Συγκεκριμένα οι παραθαλάσσιοι οικισμοί, Φουρκοβούνι, Αρετή, Κλήμα, Σκηνωπή αλλά και ο Εμπουριός, λόγω του κυματισμού των ταχυπλόων που προκαλείται από την υψηλή ταχύτητα εισόδου και εξόδου των ταχυπλόων προς και από το λιμάνι του Αδάμαντα, βρίσκονται σε διαρκή κίνδυνο ατυχημάτων τόσο ως προς τους λουόμενους στις περιοχές αυτές, όσο και ως προς τα μικρά αγκυροβολημένα σκάφη που παρασύρονται από τη δύναμη του κυματισμού.

Φυσικά και το πρόβλημα δεν είναι η συχνή διέλευση των ταχύπλοων επιβατηγών, αντίθετα είναι ευκταία η δρομολόγηση τους, πόσο μάλλον που συμβάλλουν σε καθοριστικό βαθμό στην τουριστική ανάπτυξη του νησιού, όμως η προσέγγιση και αποχώρηση τους από την είσοδο στον κόλπο και μετά θα έπρεπε να συνοδεύεται με μειωμένη ταχύτητα, ακριβώς για να αποφεύγονται οι κίνδυνοι ατυχήματος.

Με δεδομένο ότι, το Λιμεναρχείο της Μήλου δηλώνει αναρμόδιο για αποστάσεις πέραν της ακτίνας των 500 μέτρων από την προβλήτα του Αδάμαντα, με δεδομένο ότι σε άλλες περιοχές, όπως στο λιμάνι του Πειραιά, τα διερχόμενα επιβατηγά πλοία, υποχρεούνται σε μειωμένες ταχύτητες.

Τρίτη 26 Ιουλίου 2022

«Αιώνια Μήτρα»

 ομαδική έκθεση που διοργανώνει η ομάδα "ΔΙΠΟΛΑ" σε επιμέλεια: Dimitris Lambrou, Καρατζάς Δημήτρης, Marena Konstantinidi Manessi στο Digenakis Winery


Η έκθεση θα διαρκέσει 27 Ιουλίου – 30 Αυγούστου 2022 και θα χωριστεί σε δύο ενότητες:

Πρώτη Ενότητα / 27 Ιουλίου – 12 Αυγούστου 2022
Συμμετέχουν:
Ανδρέας Γκάνας
Χάρης Κοντοσφύρης &
Ελένη Γάτσιου
Άννα Τσολακίδου
Μαρίνα Κουτσοσπύρου
Σωτηρία Ορφανού
Μαρίνα Μπόμπου
Κυριάκος Θεoχάρους
Χριστίνα Αναστασία
Βασιλική Γιαλαμά
Ευγενία Γαλανοπούλου
Άννυ Σοφιανοπούλου
Ζαχαρώ Καρακωνσταντή
Μάγδα Μάρα
Αγάπη Φεσατίδου Ψαρράκη
Κύρα Αλιγιζάκη
Καλλιόπη Κουκλινού
Σόφι Σενόγλου
Αλεξία Δηλαβέρη Κούρκουλα
Ξάνθος Βενιζέλος
Ευαγγελία Αβραμίδου
Βασιλική Δημητρίου
Αγγελική Πάντου
Ισμήνη Μπονάτσου
Αθανάσιος Κόκκινος
Βασιλική Καράμπαμπα
Ίων Ρούντολφ
Κατερίνα Κατσιούρα
Χριστίνα Μιχαλοπούλου
Εβελίνα Ντουντουνάκη
Γεώργιος Αναστασιάδης
Ιουλίττα Καραμαύρου
Δήμητρα Γκούτζου
Θεοδώρα Τσιάτσιου
Άννα Αντάρτη
Μαρία Τσουκνάκη
Τζένη Πετροπούλου
Βίβιαν Ζωτάλη
Ζένια Δημητρακοπούλου
Πηνελόπη Ακριτίδου
Ραφαηλία Φιλιππάκη
Χρήστος Σχίζας
Γιούλη Χάλαρη
Ανδρομάχη Γιαννοπούλου
Λένα Καζιάνη
Νίνα Καταμανίδου
Μαρία Γιαννακάκη
Ειρήνη Λιάσκου
Πόπη Σταυριανού
Δέσποινα Κωνσταντίνου
Αργυρώ Δρίβα
Χρήστος Τσουμπλέκας
Δημήτρης Καπετάνου

Αιώνια μήτρα.

Η έννοια του χρόνου ως ροή, και η εικαστική αποτύπωση της εξέλιξης, παρουσιάζονται στην έκθεση με τίτλο «Αιώνια μήτρα». Η μορφή της γέννησης και η μορφή της επιστροφής συναντώνται και συνδιαλέγονται στο πεδίο της συγχρονικότητας. Επιστροφή στη γενέτειρα καλλιτεχνικά πολιτιστικά, σημειολογικά. Επιστροφή, ωστόσο, όχι υπό το πρίσμα μιας παρελθοντολαγνικής θεώρησης, αλλά διαλεκτικά, μέσα από ένα πολιτισμικό διάλογο πάνω στο υφαντό υπόστρωμα της νεωτερικότητας. Επιστροφή στη ρίζα που γεννά, που διαρκώς υπενθυμίζει την ανάγκη για ατελεύτητη συνύπαρξη στη βάση του αέναου κύκλου ενός ζωοποιού θανάτου.

Ἀν­τελ­χά­ιντ Ντυ­βα­νέλ (Adelheid Duvanel) [Ἀ­φι­έ­ρω­μα 8/11] Ἕ­νας ξέ­νος (Ein Fremder)

 




OI ΛΥΡΙΚΕΣ ΤΟΠΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΜΑΥΡΟΓΟΡΔΑΤΟΥ-ΠΕΤΡΙΤΖΗ

 

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Η Αλεξάνδρα Μαυρογορδάτου γεννήθηκε το 1908 στην Ερμούπολη της Σύρου. Με έμφυτη Συριανή φιλοκαλία ασχολήθηκε συστηματικά με την τέχνη. Μαθήτευσε στη ζωγραφική με τον Γεώργιο Κοσμαδόπουλο και στη χαρακτική με τον Δημήτριο Γιαννουκάκη. Συνέχισε τις σπουδές της στο Λονδίνο φοιτώντας στο Heatherly School Of Art και στη συνέχεια στο Παρίσι στην Ακαδημία Section d’ Or, στην τάξη του Jean Souverbie. Από το 1957 αφού ολοκλήρωσε με πολλά ταξίδια στο εξωτερικό τις σπουδές της ξεκίνησε την ατομική εκθεσιακή της δραστηριότητα στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη, το Παρίσι, το Μόναχο, την Στουτγάρδη και άλλες ευρωπαικές πόλεις παρουσιάζοντας τοπιογραφικές συνθέσεις αρχικά με πόλεις και λιμάνια της Γαλλίας, νησιώτικους οικισμούς και ορεινά χωριά της Ελλάδας καθώς και νεκρές φύσεις, τόσο ζωγραφικές όσο και χαρακτικές. Από το 1960 συμμετείχε σε πολλές πανελλήνιες εκθέσεις, ενώ με το Καλλιτεχνικό Σωματείο Ελληνίδων, του οποίου υπήρξε πρόεδρος από το 1962-64, και με την Διεθνή Γυναικεία Μορφωτική Ομοσπονδία έλαβε μέρος σε σημαντικές εκθέσεις  στις πόλεις Λονδίνο, Παρίσι,  Κωνσταντινούπολη, Στουτγάρδη, Ρώμη, Βιέννη, Μαδρίτη κ.α. Για την δημιουργική της προσφορά έλαβε πολλές διακρίσεις με σημαντικότερες το Αργυρό Μετάλλιο της Πόλης του Παρισιού και το Μετάλλιο του Δήμου Αθηναίων. Έργα της βρίσκονται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές όπως στο Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας, στα Υπουργεία Παιδείας, Πολιτισμού και Επιστημών κ.α.. Είχε ιδιαίτερη θέση στην γυναικεία νεοελληνική εικαστική έκφραση και κίνηση της περιόδου 1960-1990 και στην συστηματική προσπάθεια προβολής των Ελληνίδων εικαστικών διεθνώς. Με την παιδεία, τις κοινωνικές επαφές και την συνεπή συνεργασία της μέσα στους γυναικείους καλλιτεχνικούς συλλόγους συνέβαλε στην εξωστρέφεια της καλλιτεχνικής παραγωγής της εποχής της. Θεματογραφικά επικεντρώθηκε στην ανάπλαση του νησιώτικου τοπίου, ιδιαίτερα της Σύρου και των Κυκλάδων που πάντα την ενέπνεαν και είχε κυριολεκτικά ταυτιστεί ένεκα καταγωγής και διαμονής τους θερινούς μήνες. Ζωγράφισε επίσης πολλά έργα, λάδια και ακουαρέλλες από διάφορα μέρη της Ελλάδας στο περιηγητικό εικαστικό πνεύμα της λυρικής, ρεαλιστικής και ενίοτε «ναίφ» απεικόνισης τόπων και μορφών που έκαναν και άλλες ζωγράφοι με ανάλογους προβληματισμούς για το τοπίο. Ενδεικτικά αναφέρω τις ζωγράφους Ερασμία Μπερτσά, Κική Τυπάλδου-Λασκαράτου, Ιφιγένεια Λαγάνα, Κούλα Μπεκιάρη, Ντιάνα Αντωνακάτου,  Έφη Μιχελή, Μαρία Πανά, Ελένη Λαναρά, Ζωή Σκιαδαρέση, Μαρία Πωπ, Ελένη Λασκαράτου, Ιωάννα Μητσέα-Μαλάμου, Αλίκη Τόμπρου, Μερόπη Στεφανάτου-Πρέκα, οι οποίες με αμεσότητα και απλότητα προσέγγισαν λεπτομερειακά, νατουραλιστικά ή αφαιρετικά το λιτό, ποιητικό και καθάριο Ελληνικό περιβάλλον.

Με την Αλεξάνδρα Μαυρογορδάτου-Πετρίτζη γνωριστήκαμε στην Γκαλερί Dada στην Αθήνα το 1986 που συμμετείχε αρχικά στην σημαντική ομαδική έκθεση «Το Ελληνικό νησιώτικο τοπίο» που είχε συντονίσει ο καθηγητής Στέλιος Λυδάκης  και στη συνέχεια σε άλλες ομαδικές εκθέσεις που είχα επιμεληθεί.

Δευτέρα 25 Ιουλίου 2022

ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΜΟ ΣΤΟΦΟΡΟΠΟΥΛΟ

 

 


Του Γιάννη Σχίζα

ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ,23/7/22

Τώρα που ζούμε έναν «Ιούλιο σκληρό», στις συνθήκες μιας ισχυρής δοκιμασίας του εθνικού μας σχηματισμού αλλά και της διεθνούς τάξης, είναι καιρός να ανακαλέσουμε στη μνήμη μας τον Θέμο Στοφορόπουλο (1940-2020). Πέρασαν  δυο χρόνια από την απώλειά του, και όμως αποτελεί φωτεινό παράδειγμα Έλληνα διανοούμενου και διπλωματικού υπαλλήλου, που εκπροσώπησε  μάλιστα τις ελληνικές θέσεις στην Κύπρο ως πρεσβευτής της Ελλάδας μέχρι να παραιτηθεί ,  διαφωνώντας με τους χειρισμούς της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου .

Γνώρισα τον Θέμο  Στοφορόπουλο πριν πολλά χρόνια, όταν είχε αποστεί μιας λαμπρής διπλωματικής σταδιοδρομίας, μετά τη συμφωνία του Προέδρου της Τουρκίας Οζάλ  με τον Ανδρέα  Παπανδρέου. Ήταν τότε, το 1988, ένα χρόνο μετά τη λαμπρή επιτυχία της «ένοπλης» ελληνικής διπλωματίας (με την υποστήριξη Συρίας και Βουλγαρίας) ενάντια στην τουρκική απειλή, που εκφράστηκε με το «Σεισμίκ» και την απόπειρα να κάνει γεωτρήσεις  στο Αιγαίο για υδρογονάνθρακες.

  Έτρεφα μεγάλη εκτίμηση για το πρόσωπό του και δεν εξεπλάγην καθόλου, όταν το  2004 ήταν από τους ανθρώπους που πολέμησε το  ρατσιστικό  σχέδιο Ανάν : Τα κοινά επιχειρήματά μας τότε  κατευθύνονταν ενάντια σε αυτή την αχρεία σύνθεση των 35.000 λέξεων, που κατέληγε  από πρώτη όψη στην  ακυβερνησία του νησιού και στην υποχρέωση των Ελλήνων να αποζημιώσουν τους Τούρκους εισβολείς ! Ήταν από αυτούς που συντάχθηκαν με τη ρήση του Προέδρου της Κύπρου Τάσσου Παπαδόπουλου :  ''Παρέλαβα Κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο, δεν θα παραδώσω κοινότητα σε αναζήτηση κηδεμόνα''

 Όμως πιο πολύ απ’ όλα δεν πρόκειται να ξεχάσω μια επίσκεψη που έκανα στο σπίτι του, στην Εκάλη, που βρισκόταν στην «ίδια γειτονιά» με τη βίλα Λάτση.  

Η Πεντέλη μάννα καίγεται


Του Γιάννη Σχίζα

Αυγή 23.7.22

Φωτιά συν αέρας,    με ριπές και από πολλές κατευθύνσεις (gusting, που λένε  στην αεροπορία…) ίσον καταστροφή. Καταστροφή που μπορεί να είναι ολική ή μερική, να περιλαμβάνει σπίτια , αυτοκίνητα ,κοινωνικά  δίκτυα και άλλες διευκολύνσεις. Μεταξύ  αυτών συμπεριλαμβάνονται  τα ζώα:  Η Ειδική Γραμματεία για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς απηύθυνε έκκληση σε όλους τους πολίτες να μην εγκαταλείπουν τα ζώα τους, να μην τα αφήνουν αβοήθητα, δεμένα και εγκλωβισμένα .

Η Πεντέλη, συνολικής έκτασης 110 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ήταν ο χώρος όπου συγκεντρώθηκαν  οι νεοσύλλεκτοι στην επιστράτευση του 1974. Στη  Βόρεια Πεντέλη, είναι και το γερμανικό νεκροταφείο ,που τιμήθηκε το 2011 από Έλληνες στρατιωτικούς, ενώ αντίστοιχοι τάφοι  στα σύνορα Γαλατσίου-Κυψέλης  έμειναν  στην αφάνεια. 

Η τωρινή πυρκαγιά ήρθε για να συμπληρώσει το καταστροφικό έργο των πυρκαγιών του 1995, του 1998, του 2007. Και όμως, η Πεντέλη είχε  ιστορικό  ρόλο : Από το 1950, όταν η φυματίωση ήταν θανατηφόρα ασθένεια ακόμη, στα Μελίσσια λειτουργούσαν σανατόρια ενώ στην Πεντέλη χτίζονταν   παραθεριστικές κατοικίες για φυματικούς. Εκεί λειτουργούσαν το Στρατιωτικό Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος και  το αναρρωτήριο του ΠΙΚΠΑ .

Ανθούλα Δανιήλ: Χρίστος Δάλκος, Ενδοσυγκριτικά 2. Εκδ. Δίαυλος, 2022

 


 Το εξαμηνιαίο βιβλιοπεριοδικό γλωσσικής, εθνικής και πολιτισμικής αυτοσυνειδησίας, με τον τίτλο Ενδοσυγκριτικά, μελετά, όπως δηλώνει και ο προσδιορισμός του, θέματα γλώσσας. Τα θέματα παρουσιάζει ο Χρίστος Δάλκος, γόνος ακμαίας πολυμελούς φιλολογικής οικογένειας και αφοσιωμένος στη γλώσσα και στις ρίζες της. Η αγάπη του γι’ αυτήν εκδηλώνεται συστηματικά και καλλιεργείται με αφορμές που κεντρίζουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη που θέλει και που γοητεύεται από το μυθιστόρημα που έπλασε η ίδια η φύση της γλώσσας για τον εαυτό της, την πορεία της κάθε λέξης στο χρόνο, την πρώτη αρχή της και την εξέλιξή της.

Το βιβλίο περιλαμβάνει τα εξής άρθρα: 1. Βασικές αρχές της ενδοσυγκριτικής θεωρίας. 2. Η ετυμολογία της λέξης τσιμουδιά (τσυμουδιά). 3. Η ετυμολογία της λέξης για το ανδρικό ουρητικό (και γεννητικό) όργανο. 4. Η μύτη, η μύτις και το συλλαβόγραμμα μι (mi) της Γραμμικής Β΄ και Α΄. Τέλος, στην ενότητα «Υπόγεια ρήματα», θα βρούμε πλούσιο υλικό στο εκτενές δοκίμιο με θέμα: «Αλυζεύς – Ολυσσεύς – Οδυσσεύς: Νυμφαρχία και αδελφομιξία στο πλαίσιο του προϊστορικού γένους…»

 

Κατ’ αρχάς να πούμε πως Στις «Βασικές αρχές της ενδοσυγκριτικής θεωρίας» μας παρουσιάζει συνοπτικά ό,τι έχει δώσει αναλυτικά στο τχ. 1, και το οποίο αφορά τη διαπλοκή συγχρονίας και διαχρονίας, καθώς η εξέλιξη ενός τύπου δεν συνεπάγεται την εξαφάνιση αυτού από τον οποίο προήλθε, π.χ. θέλω να >  θα. Μας δίνει παραδείγματα συνύπαρξης εναλλακτικών τύπων λέξεων όπως κυλώ /  τσουλώ, της προσφώνησης μωρέ, βρε, ρε, του αρχαιοελληνικού μορτός /  βροτός κ.ά.

Πυρκαγιά στο Δάσος Δαδιάς: Ανάγκη για ενίσχυση και όχι αποδόμηση της προστασίας των περιοχών υψηλής οικολογικής αξίας

 

 

25 Ιουλίου 2022

 

Με αγωνία η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) παρακολουθεί την καταστροφική πυρκαγιά που έπληξε και συνεχίζει -για πέμπτη συνεχόμενη ημέρα- να πλήττει το Εθνικό Πάρκο Δαδιάς - Λευκίμης - Σουφλίου, απειλώντας το μοναδικό οικοσύστημα μίας από τις σημαντικότερες προστατευόμενες περιοχές της χώρας.

 

Η εν εξελίξει τεράστια οικολογική καταστροφή επιβάλει να τεθεί το ζήτημα της δασοπροστασίας και ειδικότερα της προστασίας των περιοχών υψηλής οικολογικής αξίας σε νέες βάσεις και να αποτελέσει μεγίστη προτεραιότητα για την Πολιτεία, τη στιγμή που η κλιματική κρίση ενισχύει κατακόρυφα τον κίνδυνο πυρκαγιών στα ήδη ευάλωτα μεσογειακά δασικά οικοσυστήματα.

 

Δεδομένου ότι το συνολικό κόστος για την καταστολή των πυρκαγιών είναι πολλαπλάσιο του κόστους πρόληψης, η ΕΛΛΕΤ θεωρεί επιτακτική την ανάγκη η χώρα να επικεντρώσει τις προσπάθειές της:

·      στην κατάρτιση και υλοποίηση σχεδίων αντιπυρικής προστασίας για κάθε δήμο και ορεινό όγκο,

·      στη στοχευμένη ενίσχυση δράσεων δασικής διαχείρισης με στόχο την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών,

·      στην ενεργοποίηση του συστήματος εθελοντισμού πολιτικής προστασίας, και στη δημιουργία αυτοτελών τμημάτων πολιτικής προστασίας σε επίπεδο δήμου, με ταυτόχρονη ενσωμάτωση των σύγχρονων τεχνολογιών, για την πρόληψη και διαχείριση των δασών και δασικών εκτάσεων,

·      στην κατάλληλη κατάρτιση των κατά τόπους τμημάτων των Ενόπλων Δυνάμεων ώστε να μπορούν να βοηθούν αποτελεσματικά στην πυροπροστασία,

·      στη διαρκή πληροφόρηση και ευαισθητοποίηση των πολιτών για τη σημασία και τα οφέλη των δασών, ει δυνατόν από την αρχή της σχολικής ηλικίας,

·      στην ολοκληρωμένη ανάλυση των αιτιών των πυρκαγιών σε τοπικό επίπεδο και της προσαρμογής του αντιπυρικού σχεδιασμού στους πιθανούς κινδύνους καθώς και

·      στην ενίσχυση της χρηματοδότησης μέτρων πυροπροστασίας σε περιοχές με μεγάλες δασικές εκτάσεις και υψηλή επικινδυνότητα σε πυρκαγιές.

 

Βασίλης Τερζόπουλος : Το κορίτσι με το φλάουτο

 

Τιμή: 13,90€, Σελίδες: 116

ISBN: 978-618-207-133-5

Εκδόσεις Υδροπλάνο 

 

Πολύχρωμες μελωδικές νότες κυλούν στον αέρα και ταξιδεύουν. Έρχονται από το πυκνό δάσος, περνούν πάνω από τη λίμνη και φτάνουν ως την κοντινή πόλη. Πετούν πάνω από τον δρόμο της κεντρικής αγοράς, τον λόφο με τα ηλιοτρόπια, μέχρι το παράθυρο του γραφείου του Ηγεμόνα, στο μέγαρο με τα χίλια δωμάτια. Ξεπηδούν από το φλάουτο ενός νεαρού κοριτσιού. Και κρύβουν ένα μυστικό… Μα όλοι τις προσπερνούν. Οι κάτοικοι της πόλης βιάζονται να φτάσουν στις δουλειές τους. Ο Ηγεμόνας θέτει σε εφαρμογή τον νέο του νόμο για την ασφάλεια και την ευημερία. Δύο σύμβουλοί του ανησυχούν και αποφασίζουν ν’ αναλάβουν δράση. Ο μικρός Ορέστης κάνει μια καινούργια φίλη, ενάντια στις οδηγίες και τους κανόνες που έχει επιβάλει ο πατέρας του. Ενώ οι νότες του φλάουτου ακούγονται ξανά και ξανά… Εκείνος που θα τις αφήσει να φτάσουν ως την καρδιά του, θα μάθει το μυστικό τους. Μια ιστορία για την αλαζονεία της εξουσίας, τη θέση του ατόμου στο κοινωνικό σύνολο, τη λειτουργία της δημοκρατίας και τους κινδύνους διάβρωσής της.

Μια ιστορία για τη θεραπευτική δύναμη της μουσικής, που μοιάζει με αλληγορικό παραμύθι. Όμως, είναι πέρα για πέρα αληθινή.

 

Εκδήλωση αντίστασης και διαμαρτυρίας


 

Πέμπτη 21 Ιουλίου 2022

Kωνσταντίνος Μοσχόπουλος , "Κρουαζιέρα στο ναυάγιο του Τιτανικού και άλλες ναυτικές ιστορίες"

 Ιστορίες αυθεντικές, αφήγηση κάθε άλλο παρά διαμεσολαβημένη, αφήγηση από πρώτο χέρι.

Παρακολουθούμε μαζί με τους επιβάτες της κρουαζιέρας τις προσπάθειες των συνεργείων να ανελκύσουν μια μεγάλη λαμαρίνα του ναυαγισμένου Τιτανικού ,
σε μία αποστολή στην οποία συμμετέχουν ειδικά σκάφη, βαθυσκάφη και διάσημοι συντελεστές.

Ταξιδεύουμε μαζί με ναυτικούς από σαράντα εθνικότητες και βλέπουμε τη ζωή τους στα καράβια και στα λιμάνια του κόσμου.

Ταξιδεύουμε στα «μαύρα νερά» του κόλπου της Βεγγάλης, παραπλέουμε τη γέφυρα του Αδάμ. Ναυσιπλοούμε στον Ρίο ντελά Πλάτα και περπατούμε στους δρόμους τού Ρίο ντε Τζανέιρο, του Μπουένος Άιρες, της Λίμας του Περού, της Σάντα Μάρτα της Κολομβίας.
Στοχαζόμαστε στην τελευταία κατοικία του Σιμόν Μπολίβαρ και επισκεπτόμαστε την περιοχή Nazca θαυμάζοντας τα πανέμορφα αρχαία γεώγλυφα.
Με θλίψη πλέουμε σε μια «θάλασσα από πλαστικά» (Great Pacific Garbage Patch) ελπίζοντας ότι οι άνθρωποι θα λύσουν και το μεγάλο πρόβλημα της ρύπανσης των ωκεανών.
Αληθινές ιστορίες από έναν παλιό καπετάνιο... 

Ανακοίνωση περιβαλλοντικών οργανώσεων για την πρόσφατη συνάντηση με τον Υπουργό Περιβάλλοντος & Ενέργειας

 Την Τετάρτη 20 Ιουλίου 2022 πραγματοποιήθηκε συνάντηση περιβαλλοντικών οργανώσεων με τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κώστα Σκρέκα και στελέχη του υπουργείου, κατόπιν πρόσκλησης του ΥΠΕΝ.

Η συζήτηση αφορούσε αποκλειστικά το νομοσχέδιο «Διατάξεις για την απλοποίηση της περιβαλλοντικής αδειοδότησης, των περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων και την προστασία του περιβάλλοντος, επείγουσες δασικές, χωροταξικές και πολεοδομικές διατάξεις, θέσπιση πλαισίου για την ανάπτυξη των Υπεράκτιων Αιολικών Πάρκων, αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης και ζητήματα κυκλικής οικονομίας».

Θυμίζουμε πως το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, το οποίο βγήκε σε διαβούλευση αρχικής διάρκειας μόνο μιας εβδομάδας, δικαιολογημένα προκάλεσε έντονες αντιδράσεις που επικεντρώθηκαν κυρίως στα εξαιρετικά προβληματικά άρθρα 11 και 13, μέσω των οποίων επιχειρείται ακόμα μεγαλύτερη επιδείνωση του καθεστώτος θεσμικής θωράκισης των ελληνικών περιοχών Natura.

Επί της συναντήσεως αυτής, έντεκα περιβαλλοντικές οργανώσεις επισημαίνουν τα ακόλουθα:

Πριν μερικούς μήνες, στο παγκόσμιο συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης για την Προστασία της Φύσης (IUCN), η κυβέρνηση δεσμεύτηκε «να γίνει πρωταθλήτρια στην πλήρη εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ για την προστασία του περιβάλλοντος», τονίζοντας «πως η ανακήρυξη του καθεστώτος προστασίας για όλες τις περιοχές NATURA 2000 θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2022, μέσω μιας απολύτως διαφανούς και συμπεριληπτικής διαδικασίας».

Θεωρούμε λοιπόν ως ανακόλουθο το νομοσχέδιο αυτό, διότι αποδομεί ακόμα περισσότερο απ’ ό,τι ήδη έχει κάνει ο ν. 4685/2020 την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας μας και προεξοφλεί το αποτέλεσμα των Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών, οι οποίες εκκρεμούν εδώ και χρόνια, αδιαφορώντας για τις απαιτήσεις προστασίας και το περιβαλλοντικό κεκτημένο του εθνικού (Σύνταγμα) και του ενωσιακού δικαίου. Εκτενέστερες επισημάνσεις έχουν δημοσιοποιήσει οι υπογράφουσες με προηγούμενες ανακοινώσεις τους επί του θέματος.

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που επιχειρεί να ρυθμίσει σειρά και άλλων κρίσιμων ζητημάτων με συνοπτικές διαδικασίες, για την εξυπηρέτηση καταστάσεων και αναπτυξιακών επιλογών που σε πολλές περιπτώσεις έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τις τεράστιες ανάγκες προστασίας της φύσης και με τις πολιτικές και τη νομοθεσία της ΕΕ για τις περιοχές Natura, υποσκάπτοντας έτσι τις βασικές αρχές της καλής νομοθέτησης και της επίτευξης ασφάλειας δικαίου για το περιβάλλον, την κοινωνία και την οικονομία.

Ο Υπουργός ζήτησε από τις οργανώσεις να προτείνουν βελτιώσεις επί του Νομοσχεδίου, κυρίως στο Κεφάλαιο Γ («Χρήσεις Γης και Προστατευόμενες Περιοχές»).

8000 +1 αναρτήσεις

 

                                                

Είναι φανερό ότι ο αγώνας έχει μπεί σε μια νέα φάση. Από τη μια πλευρά η ασχημοκρατική παράκρουση της ελληνικής κυβέρνησης, όπως καθοδηγείται από τα σχέδια και τις πρακτικές εγκατάστασης ανεμογεννητριών επί χερσαίου εδάφους, ευνοούμενη μάλιστα  από τις «βαρυσήμαντες» σκέψεις διαφόρων, πρώην, νυν και μελλοντικών οικονομισάριων: Τη στιγμή μάλιστα που υπάρχουν περιθώρια για την επιθαλάσσια άντληση αιολικής ενέργειας !

 Από την άλλη πλευρά έρχεται η κατάσταση της ελληνικής υπαίθρου – που είναι σε μεγάλο βαθμό αποκαρδιωτική – καθώς και η κατάσταση του ελληνικού αστικού χώρου : Που βολοδέρνει στα ίδια και στα ίδια κρατώντας ορισμένες δευτερεύουσες- τι λέω, τριτεύουσες -  «βελτιώσεις» -  ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνονται αυτές που αφορούν  το παρουσιαστικό των δένδρων  : Να φαίνονται και να είναι όσο γίνεται πιο λειτουργοκεντρικά, αισθητικώς πιο άστοχα.

Οι πυρκαγιές   καίνε τη χώρα, καίνε και την εκτίμησή μας στην αποτελεσματικότητα του κρατικού μηχανισμού. Το θερμόμετρο απελπιστικά ανεβαίνει, ο πόλεμος κάνει το παρόν υπονομευμένο, οι πατριώτες δεν αρκούν πλέον. Ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται, το «γ@μάτε γιατί χανόμαστε» λαμβάνει ισχύ καθολικού αξιώματος.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο υπάρχουμε, προς ώρας απογράφοντας το κακό, που όλο κερδίζει έδαφος

Σπῦ­ρος Ν. Παπ­πᾶς : Quod me nutrit...

 



 


Τετάρτη 20 Ιουλίου 2022

Tadeus Pfeifer (Ταν­τέ­ους Πφά­ι­φερ) [Adelheid Duvanel, Ἀ­φι­έ­ρω­μα 1/11]: Ζών­τας ἐν­τὸς τοῦ γλωσ­σι­κοῦ μέ­σου

 


«Το Χαμόγελο του Παιδιού» στήριξε 38.710 παιδιά και τις οικογένειές τους το Α’ εξάμηνο του 2022

 

 

 


  • 11.256 παιδιά υποστηρίχθηκαν ολιστικά μέσα από τα Κέντρα Στήριξης πανελλαδικά
  • υποστηρίξαμε 5.757 παιδιά στον τομέα της Υγείας
  • 95% αύξηση στον αριθμό των περιστατικών εξαφανίσεων παιδιών που διαχειριστήκαμε
  • Συνολικά διαχειριστήκαμε 122.611 κλήσεις
  • 25 υποθέσεις παιδιών την ημέρα
  • Αύξηση 62% στα αιτήματα φιλοξενίας παιδιών που λάβαμε από τις αρμόδιες Αρχές

Το έργο του κατά το Α’ Εξάμηνο του 2022 στους τομείς της Βίας, της Εξαφάνισης, της Υγείας και της Φτώχειας παρουσίασε σε Συνέντευξη Τύπου «Το Χαμόγελο του Παιδιού».

 

Ο απολογισμός έργου και δράσεων πραγματοποιήθηκε στο Πανελλήνιο Συντονιστικό Επιχειρησιακό Κέντρο Άμεσης Κοινωνικής & Ιατρικής Επέμβασης «ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ» και πλαισιώθηκε από την συγκλονιστική αφήγηση του εδώ και 10 χρόνια πατέρα του μικρού Στέφανου ο οποίος υιοθετήθηκε μέσα από το «Χαμόγελο», η οποία ανέδειξε με τον πιο άμεσο και βιωματικό τρόπο τη συνεισφορά του Οργανισμού στο Παιδί και την στήριξη στο θεσμό της Οικογένειας.

 

Ο Πρόεδρος του Οργανισμού Κώστας Γιαννόπουλος, αφού παρουσίασε τα σημαντικότερα στοιχεία – στατιστικούς δείκτες στο πλαίσιο του απολογισμού, επεσήμανε:

Για την υπεράσπιση των Αγράφων

 


Οκτώ νέοι πομποί σε Λευκούς Πελαργούς στο Εθνικό Πάρκο Λιμνοθαλασσών Μεσολογγίου – Αιτωλικού

 

20.07.2022
 

 

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε μία ακόμα αποστολή τοποθέτησης δορυφορικών πομπών σε Λευκούς Πελαργούς, σε περιοχή δυτικά της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου, από την Ελληνική ΟΡΝΙΟΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία σε συνεργασία με τη Μονάδα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Μεσολογγίου και Προστατευόμενων Περιοχών Δυτικής Ελλάδας.

Κατά τη διάρκεια της αποστολής, με επίκεντρο τα χωριά Πεντάλοφο, Λεσίνι και Νεοχώρι, σημάνθηκαν με πομπό συνολικά 8 νεαροί Λευκοί Πελαργοί. Σύμφωνα με μαρτυρίες των κατοίκων, το είδος φωλιάζει στην περιοχή πάνω από 35 χρόνια, ωστόσο λίγα άτομα έχουν παρατηρηθεί να μένουν πλέον όλο τον χειμώνα στην περιοχή. Γι’ αυτό και οι πομποί αναμένεται να μας δώσουν πολύτιμα και μέχρις στιγμής άγνωστα δεδομένα για τις μετακινήσεις των πελαργών αφού εγκαταλείψουν τις φωλιές τους καθώς και για τους μεταναστευτικούς διαδρόμους που θα ακολουθήσουν κατά τη μετανάστευσή τους, η οποία αναμένεται να ξεκινήσει στο τέλος του καλοκαιριού.

Τα δεδομένα τηλεμετρίας δύο νεαρών Λευκών Πελαργών από την ίδια φωλιά, που σημάνθηκαν τον Ιούλιο του 2021 στο Λεσίνι στο πλαίσιο παρόμοιας αποστολής, «έδειξαν» ότι τα πουλιά κατάφεραν να ολοκληρώσουν το μεταναστευτικό τους ταξίδι

ΕΝΑΡΞΗ ΘΕΡΙΝΗΣ ΕΚΘΕΣΙΑΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ VILLA ΡΟΔΟΠΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ

 

Ξεκίνησε με επιτυχία  η φετινή θερινή εικαστική λειτουργία της Σύγχρονης Πινακοθήκης Villa Ροδόπη, Μεσολωρά 7 στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. 

Ο ζωγράφος, λογοτέχνης, θεωρητικός τέχνης Κώστας Ευαγγελάτος παρουσιάζει την τρίτη εκδοχή της έκθεσης, με τίτλο "Διαχρονικός Βυρωνισμός".   

Πρόκειται για ζωγραφικές συνθέσεις του ίδιου καθώς και άλλων Ελλήνων και ξένων ζωγράφων, γλυπτών και χαρακτών, εμπνευσμένες από τα περίφημα ποιητικά έργα του μεγάλου ρομαντικού, Φιλέλληνα και αγωνιστή Λόρδου Βύρωνα.

ΟΙ ΠΑΡΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟΙ, του Τάκη Σπετσιώτη

 



Με αφορμή τον θάνατο μιας παλιάς ηθοποιού, της Βούλας Χαριλάου, που η είδησή του έφτασε είκοσι μέρες μετά στο διαδίκτυο, έκανα κλικ πάνω σε τούτο το φιλμ στον τοίχο ενός φίλου, όπου η συγχωρεμένη ήταν πρωταγωνίστριά του. Το είχα δει; το είχα δει και το είχα ξεχάσει; -ούτε που θυμόμουν. Γεγονός είναι πάντως ότι το είδα μονορούφι χθες, και το απόλαυσα. Ψυχολογικό θρίλερ, ατμοσφαιρικότατο, αφήγηση σφιχτή, αληθινοί χαρακτήρες, ερμηνείες, κινηματογράφηση έξοχη που δεν χρησιμοποιεί ποτέ κραυγαλέα κλισέ. Με το πες -πες είδα και μια πρόσφατη συνέντευξη του σκηνοθέτη, του 84χρονου Ερρίκου Ανδρέου, αποσυρμένου στη Σύρο, όπου με πλήρη νηφαλιότητα και την απόσταση που χαρίζει μόνο ο χρόνος, εξιστορούσε, μεταξύ άλλων, και τα πάθη του φίλμ : μόνο ένα βραβείο β' γυναικείου ρόλου στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του '61 - ούτε καν στην έξοχη πρωταγωνίστρια Βούλα Χαριλάου, την ελληνίδα Βίβιαν Λη-, ελάχιστα εισιτήρια, και πάει λέγοντας- η γνωστή πικρή μοίρα πολλών ελληνικών ταινιών στον καιρό τους. Βλέποντας σ' ένα απ' αυτά τα ετήσια αφιερώματα ''Πανόραμα'' κλπ, φέτος να προβάλλεται το φίλμ 61 χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του, και, κατά διαβολική σύμπτωση, λίγες μέρες μετά τον θάνατο της απομονωμένης πρωταγωνίστριάς του, της οποίας η οικογένεια ούτε στο ΣΕΗ δεν τον ανακοίνωσε, σκέφτηκα πόσο καιρό κάνουν κάποιες αξιόλογες ταινίες -πείτε τις έκκεντρες ή παρεκκλίνουσες από τον mainstream κινηματογράφο της εποχής τους- πόσο καιρό κάνουν να βρουν το δρόμο τους, αλλά παραταύτα εξακολουθούν να συγκινούν. Οδύνη ασφαλώς για τους συντελεστές τους που ''όταν έρθει το μήνυμα δεν είναι πια καιρός'' όπως θα ΄λεγε ο Καρυωτάκης. Γι αυτό, θα 'ταν πολύ ενδιαφέρον, αντί ν' αναμασάμε τα ίδια και τα ίδια στις ρετροσπεκτίβες, να τις οργανώνουμε όχι μόνο με μουσειακά κριτήρια, λοιπόν, αλλά διότι οι ταινίες που προβάλλουμε βλέπονται ακόμη. Μια ρετροσπεκτίβα άγνωστων αριστουργημάτων, ας πούμε, όπως στην λογοτεχνία : ένα παραγνωρισμένο ποίημα του Λαπαθιώτη ή του Καββαδία που τραγουδιέται ωστόσο απ' τους νέους του Σήμερα, απ' ό,τι ένα του Σικελιανού ή του Παλαμά, ένα διήγημα του Ταχτσή ή του Ιωάννου που, στον καιρό του, είχαμε θεωρήσει ''επουσιώδες'' μπροστά σ' ένα ογκώδες έργο του Καζαντζάκη ή μια ''τριλογία-ποταμό''- αλλά που συμπίπτει, θεματολογικά και σαν γραφή, με σύγχρονες αγωνίες. Και που οι καιροί- έστω και ανεπισήμως- το δείχνουν. Δεν χρειαζόμαστε ''ιστορικά'' διαπιστευτήρια. Αρκεί που τα νιώθουμε απο μιας παλιάς ηθοποιού, της Βούλας Χαριλάου, που η είδησή του έφτασε είκοσι μέρες μετά στο διαδίκτυο, έκανα κλικ πάνω σε τούτο το φιλμ στον τοίχο ενός φίλου, όπου η συγχωρεμένη ήταν πρωταγωνίστριά του. Το είχα δει; το είχα δει και το είχα ξεχάσει; -ούτε που θυμόμουν.