Γιά­ννης Πα­γώ­νης : Στὴ ζώ­νη τοῦ Λυ­κό­φω­τος

 

Ο  ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ εἶ­χε χά­σει κά­θε κέ­φι γιὰ τὴν Τέ­χνη του, και­ρὸ πρὶν ἐν­σκή­ψει ἡ παν­δη­μί­α. Ἁ­πλὰ ὁ κο­ρο­νο­ϊ­ὸς ἔ­θε­τε τὰ καρ­φιὰ στὸ φέ­ρε­τρο αὐ­τοῦ ποὺ κά­πο­τε θε­ω­ροῦ­σε λο­γο­τε­χνι­κό του σῶ­μα, ἀ­ναγ­κά­ζον­τάς τον νὰ πα­ραι­τη­θεῖ ἀ­πὸ κά­θε ἐλ­πί­δα ἔ­στω καὶ μιᾶς με­ρι­κῆς ἀ­νά­τα­ξης.

        Βρά­δυα­ζε 25η Μαρ­τί­ου καὶ κου­ρα­σμέ­νος ἀ­πὸ τὴν κλει­σού­ρα, δή­λω­σε στὴ συμ­βί­α ὅτι θὰ ἔ­βγαι­νε γιὰ ἕ­ναν πε­ρί­πα­το.

«Νὰ συμ­πλη­ρώ­σεις βε­βαί­ω­ση», τοῦ ἐ­πέ­στη­σε τὴν προ­σο­χὴ ἐ­κεί­νη καὶ βάλ­θη­κε μὲ πα­νὶ καὶ ντε­τὸλ νὰ ἀ­πο­λυ­μαί­νει ὅ­σες ἐ­πι­φά­νει­ες μπο­ροῦ­σε νὰ φτά­σει τὸ χέ­ρι της.

        Βγῆ­κε στὴν πα­γω­νιὰ καὶ κι­νή­θη­κε ἄ­κε­φα πρὸς τὴν πα­λιά του γει­το­νιά, ὅ­που ἔ­στε­κε τὸ σκέ­λε­θρο τῆς πα­τρι­κῆς ἑ­στί­ας.

        Ὁ Ἑλ­λη­νι­σμὸς χα­ψω­μέ­νος στὰ ρη­μα­δό­σπι­τα ρευ­ό­ταν μπα­κα­λιά­ρο καὶ χου­ζού­ρια­ζε μπρὸς στὴν τη­λε­ό­ρα­ση. Ψυ­χὴ ζῶ­σα στοὺς δρό­μους. Μό­νο γά­τες κι αὐ­τὲς μα­ραγ­κι­α­σμέ­νες ἀ­πὸ τὴν τό­ση ἐ­ρη­μί­α, γύ­ρευ­αν στὰ σκου­πί­δια τρο­φή.

         Ἡ σι­ω­πὴ ἦ­ταν τό­σο πυ­κνὴ ποὺ θὰ μπο­ροῦ­σες νὰ τὴν κό­ψεις, μὲ τὸ κου­ζι­νο­μά­χαι­ρο.

         

Αrt-Wagons: διαδικτυακό πολιτιστικό «ταξίδι» για εφήβους

 

των απομακρυσμένων κυρίως περιοχών της Ελλάδας

καθώς και για παιδιά με αναπηρία

Με τη συμπλήρωση 24 χρόνων συνεχούς και επιτυχημένης λειτουργίας η Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ, του μοναδικού στον κόσμο σιδηροδρομικού  πολυχώρου πολιτισμού που σταθμεύει στον σιδηροδρομικό σταθμό Ρουφ στην Αθήνα, η Καλλιτεχνική Εταιρεία ΑΞΑΝΑ με την ευγενική αρωγή του Κοινωφελούς Ιδρύματος Κοινωνικού και Πολιτιστικού έργου (Κ.Ι.Κ.Π.Ε.) προσφέρει ένα πολιτιστικό «ταξίδι» σε κάθε άκρη της Ελλάδας με τίτλο«Art-Wagons».

 

Το «Art-Wagons» είναι ένα διαδικτυακό πολιτιστικό πρόγραμμαμε ψυχαγωγικό χαρακτήρα που προσφέρεται δωρεάν σε παιδιά και εφήβουςπου ζουν κυρίως σε απομακρυσμένες ορεινές ή νησιωτικές περιοχές της Ελλάδας ή/και σε παιδιά με αναπηρία, ηλικίας από 7 έως 15 ετών και έχει στόχο τη γνωριμία με τον κόσμο των Τεχνών για την περαιτέρω ανάπτυξη της προσωπικότητας και των δεξιοτήτων τους.

Εορταστική Συναυλία για τα 200 χρόνια

 

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΟΤΑΡΑΙΟΥΣ, Ο ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ, ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΠΑΡΟΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ

 

Tου Δημήτρη Κλαδούχου

                        Α. ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

      Οι τοπικές εκδηλώσεις αφιερώματα σε πρόσωπα του ΄21 και σε μεγάλες μορφές, όπως ο Σικελιανός είναι εργαλεία σκέψης, αλλά οφείλουν να είναι και προσκλήσεις διαλόγου, αντιλόγου και συγκρίσεων. Όμως χειραγωγούνται και εκτρέπονται σε δρόμους υπηρετικούς των αυτοδιοικητικών. Η ανεπάρκειά τους, η εγωτική παθολογική συνθήκη έχει ανάγκη δάνεια για την επιβεβαίωσή της. Τιμούν τάχα το ιστορικό κληροδότημα, αλλά ουσιαστικά «απαλλοτριώνουν» ιστορικά μεγέθη και αυτό το θεωρούν επαρκή βάση τεκμηρίωσης δικής τους επάρκειας. Οι αναφορές στο παρελθόν, στην μετοχή των Νοταραίων στο εθνικοανεξαρτησιακό έργο δεν αποτελεί αποδεικτικό πολιτισμικής επάρκειας. Μπορούν όμως αυτά τα γεγονότα να αποτελέσουν κίνητρα σκέψης και με προϋποθέσεις να ενταχθούν στο πολιτιστικό παρόν;

Είναι χαρακτηριστικό της καθεστικυίας εκπαίδευσης το καταφύγιο αναφορών στο παρελθόν. Ένα πνευματικό μηδέν αναγκάζεται να επαναφέρει φόβους απώλειας κληρονομιάς και ιστορικών προσδιορισμών. Η κατανόηση του παρόντος και παρελθόντος εκφράζεται με φιλάρεσκη αλληλοπροσομοίωση – συγκόλληση δύο φωτογραφιών – της δικής μας και αυτής που θέλουμε να τιμήσουμε.

Νέος κίνδυνος για την αρχιτεκτονική κληρονομιά των Κυκλάδων!

 

 

Ένα πολύ σοβαρό θέμα για τη διάσωση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και των παραδοσιακών τοπίων των Κυκλάδων προέκυψε πρόσφατα. 

 

Το ζήτημα αφορά στην ερμηνεία για τον τρόπο υπολογισμού των υψών των κτιρίων στους παραδοσιακούς οικισμούς της Αμοργού με βάση την από 22-6-2021 γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Πολεοδομικών Θεμάτων & Αμφισβητήσεων (ΚΕΣΥΠΟΘΑ). Ο Δήμος Αμοργού ζήτησε από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) να εξετάσει την γνωμοδότηση αυτή και ανταποκριθήκαμε άμεσα στο αίτημά του.

 

Τα αρμόδια συμβούλια της ΕΛΛΕΤ -Συμβούλια Θεσμικού Πλαισίου (ΣΘΕΠ) και Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς (ΣΑΚ)- εξέτασαν το θέμα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η γνωμοδότηση του ΚΕΣΥΠΟΘΑ χρήζει αναθεώρησης διότι βασίστηκε σε μια λανθασμένη θέση αναφορικά με τον ρόλο των ειδικών Προεδρικών Διαταγμάτων σε σχέση με τις διατάξεις του Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού και δεν έλαβε υπόψη της μια κρίσιμη διάταξη του από 11-11-2003 ειδικού Προεδρικού Διατάγματος (ΦΕΚ 1299Δ/2003) σύμφωνα με την οποία ο μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός ορόφων είναι δυο (2) και επιπλέον παραλείπει να αναφερθεί στη σαφή διατύπωση του ΠΔ/τος «Το ύψος μετρείται από την στάθμη του φυσικού εδάφους σε κάθε σημείο του περιγράμματος του κτιρίου έτσι ώστε η προβολή του τελικού ύψους του κτίσματος σε καμία περίπτωση να μην υπερβαίνει το μέγιστο αριθμό ορόφων και το μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος, είτε λόγω τυχόν έντονης κλίσης του φυσικού εδάφους είτε λόγω υποβάθμισής του».

 

Η Κίνα θέλει να κατασκευάσει ένα τεράστιο διαστημόπλοιο που θα έχει μήκος έως και 1 χιλιόμετρο.

 

Πόσο εφικτή είναι αυτή η ιδέα και ποια θα ήταν η χρήση ενός τέτοιου διαστημοπλοίου;

Το φιλόδοξο αυτό έργο αποτελεί μια από τις προτάσεις του Εθνικού Ιδρύματος Φυσικών Επιστημών της Κίνας, έναν οργανισμό χρηματοδότησης που διαχειρίζεται το Υπουργείο Επιστήμης και Τεχνολογίας της χώρας.

Ένα τέτοιο διαστημόπλοιο θα αποτελούσε ένα «σημαντικό στρατηγικό αεροδιαστημικό εξοπλισμό για τη μελλοντική χρήση των διαστημικών πόρων, την εξερεύνηση των μυστηρίων του σύμπαντος και τη μακροχρόνια διαβίωση σε τροχιά», αναφέρει ο ιστότοπος του ιδρύματος.

Ο στόχος είναι οι επιστήμονες να διεξάγουν έρευνα για νέες, ελαφριές μεθόδους σχεδιασμού που θα μπορούσαν να περιορίσουν την ποσότητα των υλικών κατασκευής που θα πρέπει να μεταφερθούν σε τροχιά, καθώς και νέες τεχνικές για την ασφαλή συναρμολόγηση τέτοιων μεγάλων κατασκευών στο διάστημα. Εάν χρηματοδοτηθεί, η μελέτη σκοπιμότητας θα διαρκέσει πέντε χρόνια και θα έχει προϋπολογισμό 15 εκατομμύρια γιουάν (2,3 εκατομμύρια δολάρια).

Λαμία: Κοίτα πώς περνούν τα χρόνια… Δύο χρόνια θητείας της Δημοτικής Αρχής

 

 

Του Στέφανου Σταμέλλου*

 

Συνηθίζω κάθε χρόνο αυτή την εποχή να κάνω μια μικρή αναφορά στη δράση της δημοτικής αρχής. Μου έγινε σχεδόν συνήθεια. Δηλώνω άλλωστε «αυτοδιοικητικός» εδώ και 30 χρόνια. Είναι κι αυτό ένα παρεξηγήσιμο «χούι» ή «σπορ», που λέμε πολλές φορές.

 

Και, ναι, έκλεισε αισίως δύο χρόνια θητείας η Δημοτική Αρχή. Αυτό μας υπενθυμίζει πόσο γρήγορα τρέχει ο χρόνος και πόσο ακόμα πιο γρήγορα ο πολιτικός χρόνος. Είμαστε στο μέσον της δημοτικής περιόδου και ουσιαστικά σύντομα θα αρχίσουν οι προεκλογικές αναζητήσεις και συζητήσεις για τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, αν δεν έχουν αρχίσει ήδη. Νομίζω είναι ορατές οι αναζητήσεις στο χώρο της αντιπολίτευσης. Ιδιαίτερα στο χώρο της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ οι αγωνίες και οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις είναι εμφανείς∙ και δικαιολογημένες άλλωστε. Ο εγκλωβισμός τους στη συνεργασία με την παράταξη της ΝΔ δημιουργεί σε κάποιους, αν όχι σε όλους, αφόρητες πολιτικές συγχύσεις. Για να είσαι στο «ΚΕΝΤΡΟ», για να είσαι στην εξουσία, πρέπει να αποφεύγεις τις κόντρες κρατώντας «πισινή». Πρέπει να κρατάς ισορροπίες, να κρύβεις τα πιστεύω σου και κατά συνέπεια να μην διαταράσσεις και να μην «εφευρίσκεις» τίποτα, που θα μπορούσε να αμφισβητήσει το σύστημα της ενεργής διοίκησης στα πλαίσια του κυρίαρχου μοντέλου, που μας διοικεί σήμερα. Ένα μοντέλο προσηλωμένο στην κυβερνητική πολιτική που θέλει την αυτοδιοίκηση φτωχό συγγενή. Ένα μοντέλο που αρνείται την ισχυρή αυτοδιοικητική δομή του κράτους και τη συμμετοχή του πολίτη.

 

Ως προς τη Δημοτική Αρχή, έχουν ήδη παλιώσει οι υποσχέσεις και η μνήμη φυσιολογικά έχει χαλαρώσει.

Το φεστιβάλ L.A.R.P. έρχεται στην Ελλάδα

 

Φέτος η Ελλάδα για πρώτη φορά, παίρνει τη σκυτάλη στη διοργάνωση του διεθνούς φεστιβάλ L.A.R.P. (Live Action Role Playing) για τους λάτρεις των διαδραστικών παιχνιδιών ρόλων.

 

 

 

   Από 10 έως 12 Σεπτεμβρίου θα διεξαχθεί στον Πολυχώρο VAULT το PoRtaL 9, το 1ο φεστιβάλ L.A.R.P. στην Ελλάδα. Μια τριήμερη γιορτή που θα σημάνει και την έναρξη της φετινής σεζόν για τον Πολυχώρο VAULT. 

 

   Αγαπάς τα RPG (Role Playing Games); Είσαι improve ηθοποιός; Έχεις παίξει L.A.R.P.; Αν απάντησες ναι σε κάτι από αυτά ή απλά θέλεις να διευρύνεις τους ορίζοντές σου, αυτό το φεστιβάλ έχει μια θέση για εσένα.

 

   Από το 2013 που πρωτοξεκίνησε στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας, το PoRtaL, αποτελεί έναν ετήσιο πόλο έλξης ανθρώπων με διαφορετικά ενδιαφέροντα, αλλά με κοινό πάθος, το L.A.R.P. Στις συναντήσεις που γίνονται στα PoRtaL, προσεγγίζουμε το L.A.R.P. από ερευνητική σκοπιά, συζητάμε για όλα τα νέα στον τομέα και φυσικά, φτιάχνουμε και παίζουμε σενάρια L.A.R.P.

  Τι ακριβώς είναι όμως το L.A.R.P; Είναι ένα διαδραστικό παιχνίδι ρόλων στο οποίο οι παίκτες αναπαριστούν χαρακτήρες, χρησιμοποιώντας αμφιέσεις και αξεσουάρ.

Νοέμβρης 2012 : Για τα 50 χρόνια από την ίδρυση των Rolling Stones

 

Του Γιάννη Σχίζα

(με αφορμή του πρόσφατο θάνατο του Τσάρλυ Γουάτς)

από τον "Δρόμο της Αριστεράς" 4.9.21

 

 Είχα ένα φίλο που έπαιζε πιάνο, λάτρευε το Χατζηδάκη και ήταν ψωνισμένος με τη κλασική μουσική - μέχρι που κάποτε σκεπτόταν να οργανώσει ένα πάρτυ με κομμάτια μόνο από τους Μότσαρτ, Μπετόβεν, Σοπέν, Τσαϊκόφσκυ και άλλους παρεμφερείς – ξέρετε, αυτούς που όταν σε φέρνουν στο τσακίρ κέφι, κάνεις οτιδήποτε άλλο από το να ανέβεις στην πίστα και να σπάσεις κανά πιάτο….

Κι όμως , ο συγκεκριμένος φίλος μου - στις αρχές της δεκαετίας του 80 μιλάμε – εκστασιαζόταν τόσο από τη μεταλλική φωνή του Μικ Τζάγκερ, ώστε όταν αναφερόταν σ’ αυτήν έλεγε - σχεδόν με θρησκευτικό σεβασμό, σχεδόν σα να άκουγε μαγνητοφωνημένη την ομιλία του Μωϋσή στη τελετή παράδοσης των 10 εντολών : Η ΦΩΝΗ….

Προσέξτε, όχι «η τρομερή, η μοναδική, η ανεπανάληπτη φωνή του Μικ Τζάγκερ κλπ.κλπ.» - αλλά : Η ΦΩΝΗ…..

 

50 χρόνια από τον ερχομό αυτής της φωνής στον κόσμο της ροκ σκηνής, αναμετράμε όλοι «οι επιζήσαντες» την μαραθώνια, ωκεάνια, διαστρική, καιόπωςαλλιώςθέλετεπέστετην*, πορεία του όλου συγκροτήματος : Μια πορεία που αν και χρονική έχει κάτι το «χωρικά» μεγάλο- όσο η μεγάλη πορεία του Μάο στην Κίνα του μεσοπολέμου….

ΧΑΡΤΗΣ # 33 • Σεπτέμβριος 2021

www.hartismag.gr

Το τεύχος αυτό περιλαμβάνει ποίηση και πεζογραφία με νέους και παλαιότερους συνεργάτες: Θεοφάνης Αθανασόπουλος, Αντωνία Απέργη, Θεώνη Δέδε, Κλεονίκη Δρούγκα, Κωνσταντίνος Ιωαννίδης, Μαρία Α. Ιωάννου, Αλέξης Καλοκαιρινός, Γιάννης Καρκανεβάτος, Αλέξιος Μάινας, Αναστασία Νάτσινα, Νίκος Ξένιος, Στέλλα Παπαδοπούλου, Ιφιγένεια Σιαφάκα, Λουάν Τζούλις

Στα Στίγματα: Αντιγόνη Βλαβιανού, Ερβέ Λε Τελιέ (μτφρ. Αχιλλέας Κυριακίδης), Γιάννης Πάσχος, Άγγελος Πεφάνης, Νίκος Πρατσίνης, Γιώργος Χουλιάρας

Στις στήλες των τακτικών Χαρτογράφων, Χάρης Βλαβιανός, Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος, Στάθης Γουργουρής, Τάκης Γραμμένος, Αγαθή Δημητρούκα, Μανόλης Κορρές, Βασίλης Λαμπρόπουλος, Βαγγέλης Λιβιεράτος, Άρης Μαλανδράκης, Γιώργος Μουλουδάκης, Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, Γιάννης Πάσχος, Σάκης Σερέφας, Νικήτας Σινιόσογλου, Μαρία Στασινοπούλου, Φωτεινή Τσαλίκογλου, Μίλτος Φραγκόπουλος και Γιώργος Χουλιάρας.

1821: Τὰ Μικρὰ τοῦ Μεγάλου Ἀγώνα : Ἰ­δοὺ ἐ­πι­βαί­νω τοῦ πλοί­ου μου ὡς ναύ­της [τοῦ Δημητρίου Τσαμαδοῦ]

 

ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟΝ, νο­μί­ζω, τοῦ 1825 πα­ρου­σιά­σθη ἀ­νάγ­κη νὰ ἐκ­κι­νή­σῃ ἀ­μέ­σως ὁ Ἑλ­λη­νι­κὸς στό­λος κα­τὰ τοῦ Ἰμ­πρα­ῒμ πασ­σᾶ. Συ­νῆλ­θον τό­τε ἐν τῷ Μο­να­στη­ρί­ῳ οἱ με­γά­θυ­μοι οἰ­κο­κυ­ραῖ­οι τῆς Ὕ­δρας καὶ ἀ­πε­φά­σι­σαν νὰ συ­νει­σφέ­ρουν καὶ τὰ τε­λευ­ταῖ­α τάλ­λη­ρά των πρὸς ἐκ­κί­νη­σιν τοῦ στό­λου, τέσ­σα­ρες δὲ χι­λιά­δες ταλ­λή­ρων ἀ­νε­λο­γί­σθη­σαν εἰς τὸν Μῆ­τρο-Μι­χά­λην (τὸν γέ­ρον­τα Τσα­μα­δόν).

       — »Ἀ­δελ­φοί, εἶ­πε τό­τε εἰς τοὺς ἄλ­λους, τάλ­λη­ρα πλέ­ον δὲν μοῦ ἔ­μει­ναν, δι­ό­τι ὅ­σα εἶ­χα τὰ ἐ­δα­πά­νη­σα· ἔ­χω ὅ­μως τὴν ζω­ήν μου ἀ­κό­μη, καὶ ἰ­δοὺ ἐ­πι­βαί­νω τοῦ πλοί­ου μου ὡς ναύ­της.

       »Καὶ ταῦ­τα εἰ­πών, ἐ­κί­νη­σε μὲ τρέ­μον­τας πό­δας ὁ γη­ραι­ὸς οἰ­κο­κύ­ρης τῆς Ὕ­δρας, ὅ­πως θυ­σιά­σῃ διὰ τὴν ἀ­πε­λευ­θέ­ρω­σιν τῆς πα­τρί­δος ὅ,τι εἰ­σέ­τι τῷ ἔ­με­νε, τὴν ζω­ήν του αὐ­τήν. Ἡ­μάρ­τη­σάν τι­νες τό­τε ὑ­πο­θέ­σαν­τες ὅ­τι ἐκ φι­λαρ­γυ­ρί­ας ὁ γέ­ρων Τσα­μα­δὸς δὲν ἔ­δω­κε τὰς 4.000 τάλ­λη­ρα, ἀλ­λὰ με­τ' ὀ­λί­γον ἠ­ναγ­κά­σθη­σαν νὰ ζη­τή­σω­σι συγ­γνώ­μην ἀ­πὸ τὸν νε­κρόν του, τὸν κη­δευ­θέν­τα πε­νέ­στα­τα δι' ἔλ­λει­ψιν χρη­μά­των, ἐν ᾧ 150 χι­λιά­δες τάλ­λη­ρα ἐ­δα­πά­νη­σε διὰ τῆς πα­τρί­δος του τὴν αὐ­το­νο­μί­αν. Τού­του δὲ ὁ υἱ­ὸς Λά­ζα­ρος ἐλ­θὼν εἰς Ἀ­θή­νας διὰ νὰ ζη­τή­σῃ χρη­μα­τι­κήν τι­να πε­ρί­θαλ­ψιν πα­ρὰ τῆς Κυ­βερ­νή­σε­ως, καὶ μὴ εἰ­σα­κου­σθείς, κα­τέ­βη πε­ζὸς εἰς Πει­ραι­ᾶ, δι­ό­τι καὶ τῆς δραχ­μῆς ἐ­στε­ρεῖ­το δι' ἀ­γώ­γιον, καὶ με­τα­βὰς εἰς Ὕ­δραν δω­ρε­ὰν διά τι­νος Ὑ­δρα­ϊ­κοῦ πλοι­α­ρί­ου, αὐ­το­χει­ριά­σθη ὁ δύ­σπο­τμος*!(1)»

* δύσποτμος· δύσμοιρος, ἄτυχος.

(1) Μεγάλος θόρυβος γίνηκε τότε στὴν κοι­νω­νία γιὰ τὴν αὐτο­χτο­νία τοῦ Λ. Τσα­μα­δοῦ, 28 Γεν. 1836. Ὁ πα­τέ­ρας του Δημ. Τσα­μα­δὸς πέ­θα­νε 31 8βρ. 1835. [Σημ. Γ. Βλ.]

Πιερ Ντελωνέ, "οι τέσσερεις μεταβιβάσεις"

 

ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ

 

του Γιάννη Σχίζα

Αυγή 4.9.21

Είμαι στην Εύβοια, σε μια παραλιακή ταβέρνα, έχω παραγγείλει λευκό κρασί. Κάποια στιγμή έρχεται ο σερβιτόρος και μου σερβίρει  ένα κίτρινο υγρό : Το δοκιμάζω και αναρωτιέμαι, αυτό δεν είναι κρασί, δεν είναι καν νερωμένο κρασί, είναι κρασωμένο νερό...

Στη Νότια Πελοπόννησο με μια ορειβατική κομπανία  παραγγέλνω κόκορα κοκκινιστό, αλλά η ώρα περνάει , η ένταση της πείνας αυξάνεται εκθετικά, κι  ο σερβιτόρος  είναι χαμένος. Κάποια στιγμή σηκώνομαι, τον αναζητώ, πέφτω επάνω του, τον ερωτώ : " τον μαδήσατε τουλάχιστον";

Κυκλάδες, "το δωμάτιο μας περιμένει" -λέει ο αρχηγός του γκρουπ. Ο room-to-let-ζής έχει άλλη γνώμη: «Ελάτε σε μια ώρα»...Σε μια ώρα, λέει πάλι "ελάτε σε μια ώρα"...Την τρίτη φορά, που ματαξαναλέει "ελάτε σε μια ώρα", αναρωτιέμαι  : "πέσαν τουλάχιστον τα μπετά;"

Ρί­τσαρντ Γκύν (Richard Gwyn): Σπαρ­τιά­τες (Spartans)

 

ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ τῆς Σπάρ­της ἡ δι­α­βί­ω­ση ἦ­ταν δύ­σκο­λη. Πα­ρα­τη­μέ­νος στὴν πλα­γιὰ ἑ­νὸς λό­φου ὡς νε­ο­γέν­νη­το γιὰ μιὰ νύ­χτα, ἔ­μα­θες γρή­γο­ρα τὸ τί καὶ τὸ πῶς. Ἔ­πει­τα ἦρ­θαν μά­χες ποὺ ἔ­πρε­πε νὰ γί­νουν, τό­ποι νὰ κα­τα­κτή­σεις, λε­η­λα­σί­α καὶ ὑ­πο­δού­λω­ση νὰ φέ­ρεις εἰς πέ­ρας. Ἀ­ξι­ο­πρέ­πεια κι ἕ­νας τά­φος πρὸς τι­μή σου. Καὶ δια­ρκῶς νὰ πρέ­πει νὰ ὑ­περ­τε­ρεῖς ἀ­πὸ ἐ­κεί­νους τοὺς δι­πρό­σω­πους Κο­ρίν­θιους καὶ τοὺς ὑ­πε­ρό­πτες Ἀ­θη­ναί­ους σὲ θα­να­τη­φό­ρες συγ­κρού­σεις καὶ στὸ νὰ μὴ μέ­νει οὔ­τε τρί­χα ἄ­θι­κτη. Λόγ­χες ποὺ ἔ­πρε­πε νὰ γυ­α­λι­στοῦν ἕ­ως ὅ­του ξε­πε­ρά­σουν σὲ λάμ­ψη τὶς ἀ­κτί­νες τοῦ φεγ­γα­ριοῦ, σπα­θιὰ νὰ ἀ­κο­νι­στοῦν μέ­χρι καὶ τὸ ἐ­λα­φρύ­τε­ρο ἄγ­γιγ­μα νὰ ἔ­σχι­ζε στὰ δύ­ο τὸ ἰ­σχυ­ρό­τε­ρο νεῦ­ρο. Ἐ­ὰν με­γά­λω­σες νι­ώ­θον­τας ἀ­δύ­να­μος μπρο­στά σὲ ὅ­λη αὐ­τὴ τὴ σκλη­ρα­γώ­γη­ση, ὅ­λη αὐ­τὴ τὴν ἀ­παί­τη­ση γιὰ αἷ­μα καὶ θά­να­το, καὶ λα­χτά­ρη­σες ἔ­στω μιὰ ἰκ­μά­δα μυ­στη­ρί­ου ἢ τρυ­φε­ρό­τη­τας, ἤ­σουν κα­τα­δι­κα­σμέ­νος στὸν χλευα­σμὸ καὶ τὴν προ­σβο­λή. Τοὺς ἄ­κου­σα στὸ προ­αύ­λιο τοῦ σχο­λεί­ου, τοὺς ὑ­πο­ψή­φιους Σπαρ­τιά­τες πο­λε­μι­στές. Ἀ­κό­μα καὶ οἱ βλα­σφη­μί­ες τους ἦ­ταν κα­θα­ρό­αι­μες, ἐ­νῶ τὸ δι­κό μου στό­μα ἦ­ταν γε­μά­το βώ­λους.

Από την Άλωση ως σήμερα

 

About sex

 

Το “About Sex” είναι και πάλι εδώ. Και ασχολείται με το σεξ. Γιατί φαίνεται πως όλοι ασχολούνται με το σεξ. Όχι με το σεξ, όπως το ξέραμε τόσα χρόνια τώρα, αλλά με έναν νέο, διαφορετικό τρόπο. Τρανταχτά παραδείγματα: οι διαφημίσεις, τα περιοδικά, τα «βρώμικα» sms, οι τσόντες, οι σχέσεις μας και η ενόργανη γυμναστική.

Η παράσταση της Κατερίνας είναι σέξι, εκπαιδευτική -ασχολείται ακόμη και με τις πάπιες- και πάρα πολύ αστεία. Υπάρχει καλύτερος τρόπος να ασχοληθείς με το σεξ, παρά μέσω της κωμωδίας; Και μάλιστα όταν κωμικός είναι μια γυναίκα;

 

Η παράσταση ξεκίνησε το 2015 με sold out στο φεστιβάλ της Μελβούρνης, το 2016 προστέθηκαν έξτρα παραστάσεις στο Λονδίνο λόγω μεγάλης προσέλευσης, παίχτηκε για πέντε μέρες στο φεστιβάλ του Εδιμβούργου, έγινε sold out για δύο σεζόν στην Αθήνα, ενώ περιόδευσε σε όλη την Ελλάδα με μεγάλη επιτυχία.

 

* Η Κατερίνα Βρανά αναδείχθηκε 3^η στον παγκόσμιο διαγωνισμό κωμωδίας του Laugh Factory «Το Πιο Αστείο Άτομο Στον Κόσμο». Η πρώτη πιο αστεία γυναίκα στον κόσμο!

ΟΙ ΣΠΟΡΑΔΙΚΕΣ ΦΩΛΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΕΤΤΑ ΚΑΙ Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ - ΕΚΣΚΑΦΗ ΦΩΛΙΩΝ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΧΕΛΩΝΑΣ ΣΤΟ ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, ΩΡΕΣ 9.30 & 10.30

 

Θέμα: ΟΙ ΣΠΟΡΑΔΙΚΕΣ ΦΩΛΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΕΤΤΑ ΚΑΙ Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ - ΕΚΣΚΑΦΗ ΦΩΛΙΩΝ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΧΕΛΩΝΑΣ ΣΤΟ ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, ΩΡΕΣ 9.30 & 10.30

 

 

 

Ελάτε να βρούμε μαζί πόσα χελωνάκια βγήκαν από τις φετινές φωλιές της Καρέττα στο Πόρτο Ράφτη, τη Δευτέρα, 6 Σεπτεμβρίου, ώρα 9.30 πμ. στην παραλία του Αγίου Σπυρίδωνα και στις 10.30 έξω από το BARKAZBA  

 

Δεν συμβαίνει συχνά να βρίσκουμε φωλιές θαλάσσιας χελώνας στην Αττική, όμως φέτος υπήρξαν 3! Ο Δημήτρης Φυτίλης, υπεύθυνος του Κέντρου Διάσωσης του ΑΡΧΕΛΩΝ, μαζί με την Παναγιώτα Θεοδώρου, Συντονίστρια Νομικών και Θεσμικών Θεμάτων, θα δείξουν τις φωλιές, θα εξηγήσουν πως πρέπει να γίνεται η προστασία τους  και θα μας πληροφορήσουν για το πως συμβαίνει η σποραδική ωοτοκία των θαλάσσιων χελωνών. Περισσότερες πληροφορίες: Έλλη Ταραμπέ, Υπεύθυνη Επικοινωνίας, τηλέφωνο 210 5231342.

 

 

Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του φετινού καλοκαιριού είναι το μεγάλο ενδιαφέρον του κοινού για τις σποραδικές φωλιές της θαλάσσιας χελώνας  που γίνονται σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, από τη Ρόδο, τη Σητεία, τη Νάξο, την Πάρο μέχρι την Κέρκυρα, τον Βόλο και την Επανωμή.

 

Ανάμεσα στα άλλα, καταγράφηκαν φέτος και 3 φωλιές στην Αττική, 3 στην περιοχή Πόρτο Ράφτη- Αυλάκι, και μία  στην Ανάβυσσο.

Διονυσία Θεριανού : ΜΑΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΝΑ ΠΕΤΑΩ

 

Το φιλί του πνεύματος

Σελίδες: 222

Τιμή: €15, Διαστάσεις: 14χ20

ISBN: 978-618-84233-0-5
Εκδόσεις Θεριανός

 

 

Το  «Μαθαίνοντας να πετάω - Το φιλί του πνεύματος» είναι το πρώτο βιβλίο της Διονυσίας Θεριανού, βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα και απευθύνεται σε αναγνώστες όλων των ηλικιών.

Ένα πρωτότυπο βιβλίο βασισμένο στην αληθινή ιστορία ενός κοριτσιού που βίωσε τον πόνο, την απαξίωση, την απόρριψη και μέσα από όλη αυτήν την πορεία, κατάφερε να κρατήσει αγνή την ψυχή της. Είναι ένας κόσμος θετικής σκέψης, κατανόησης, συγχώρεσης, αγάπης προς τον εαυτό και τους ανθρώπους, αλήθειας, που το κορίτσι βιώνει μέσα από το διάλογο και τα μοναδικά παραμύθια ενός παππού φιλοσόφου-θεραπευτή.

 

Ο παππούς, μέσα από αυτά που συμβαίνουν καθημερινά στην ζωή της εγγονής του, της διδάσκει τα μαθήματα ζωής και την μαθαίνει πώς να φτιάξει η ίδια τα δικά της δυνατά φτερά για να πετάξει.

 

Ἡ Μι­κρο­μυ­θο­πλα­σί­α Παν­τοῦ. Τρί­μη­νη Δι­ε­θνὴς Ἐ­πι­σκό­πη­ση. Δελ­τί­ο#18 .

 

. Πά­ο­λα Ντὲλ Τζό­πο (Paola Del Zoppo) Ἡ λο­γο­τε­χνι­κὴ πο­λὺ σύν­το­μη φόρ­μα [microforma] στὴ γερ­μα­νι­κὴ γλώσ­σα με­τα­ξὺ τοῦ 1960 καὶ τῶν ἀρ­χῶν τοῦ 21ου αἰ­ώ­να. Ἱ­στο­ρι­κο-λο­γο­τε­χνι­κά, θε­ω­ρη­τι­κὰ καὶ μορ­φι­κὰ χα­ρα­κτη­ρι­στι­κὰ ἑ­νὸς τρό­που δέ­σμευ­σης (La microforma letteraria in lingua tedesca tra il 1960 e i primi anni del 2000. Tratti storico-letterari, teorici e di scrittura di una forma dell’engagement) ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ οἱ σύν­το­μες ἢ πο­λὺ σύν­το­μες φόρ­μες —οἱ ὁ­ποῖ­ες δὲν ἀ­πο­λάμ­βα­ναν τὸ status ποὺ ἔ­χει στὴν ἀ­γο­ρὰ τὸ μυ­θι­στό­ρη­μα οὔ­τε τὸ status ποὺ ἔ­χει στὸν κό­σμο τῆς κρι­τι­κῆς καὶ τῶν ἀ­κα­δη­μα­ϊ­κῶν ἡ ποί­η­ση— ἀν­τι­προ­σώ­πευ­αν, στὸν τρό­πο ποὺ τὶς ἐ­κλάμ­βα­νε ἡ κρι­τι­κή, ἕ­να δύ­σκο­λο εἶ­δος τὸ ὁ­ποῖ­ο, ἀν­τὶ νὰ χαί­ρει ἐ­κτί­μη­σης λό­γῳ τῆς ἐν δυ­νά­μει ἀ­πέ­ραν­της πο­λυ­πλευ­ρι­κό­τη­τας καὶ ἑ­τε­ρο­γέ­νειάς του, ὁ­ρι­ζό­ταν ex negativo ἤ, σὲ ὁ­ρι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις, ὡς ἄ­με­σα σχε­τι­ζό­με­νο μὲ τὸ σύν­το­μο δι­ή­γη­μα. Στὴν ψη­φια­κὴ ἐ­πο­χὴ ἡ μι­κρο­α­φή­γη­ση γνώ­ρι­σε δι­α­φο­ρε­τι­κοὺς ὁ­ρι­σμοὺς ποὺ βα­σί­ζον­ται στὶς δυ­να­τό­τη­τες καὶ τὶς ἀ­παι­τή­σεις οἱ ὁ­ποῖ­ες, φαι­νο­με­νι­κὰ του­λά­χι­στον, συν­δέ­ον­ται μὲ τὸ δι­α­φο­ρε­τι­κὸ μέ­σο δι­ά­δο­σης αὐ­τῶν τῶν ἱ­στο­ρι­ῶν. Τὰ χα­ρα­κτη­ρι­στι­κὰ τοῦ ἀ­με­ρι­κα­νι­κοῦ Flash Fiction καὶ τῆς ἱ­σπα­νό­γρα­πτης minificcion, γί­νον­ται πα­ρά­με­τροι γιὰ μιὰ συ­ζή­τη­ση πε­ρὶ τοῦ «νέ­ου εἴ­δους», μιὰ συ­ζή­τη­ση ποὺ πα­ρέ­χει σὲ μιὰ ὅ­λο καὶ πιὸ δι­α­βαθ­μι­σμέ­νη καὶ ἐ­πι­με­ρι­σμέ­νη κρι­τι­κὴ μιὰ «χρή­σι­μη» ὀ­πτι­κὴ τῆς μι­κρο­α­φή­γη­σης, τώ­ρα πλέ­ον ποὺ ἔ­γι­νε ἀν­τι­λη­πτὴ ἡ δι­ά­δο­σή της σὲ ἕ­να ὅ­λο καὶ πιὸ εὐ­ρὺ κοι­νό.        Ἑ­πο­μέ­νως, ἡ ἔ­κρη­ξη τοῦ φαι­νο­μέ­νου ὡς ἐ­πι­κρα­τοῦ­σα λο­γο­τε­χνί­α, ἡ ὁ­ποί­α συν­δυ­ά­ζε­ται μὲ τὶς ἀ­παι­τή­σεις τῆς δι­α­δι­κτυα­κῆς καὶ μέ­σῳ τῶν ΜΚΔ ἐ­πι­κοι­νω­νί­ας μὲ λο­γο­τε­χνι­κο­πει­ρα­μα­τι­κὰ κί­νη­τρα, εἶ­ναι ἐ­κεί­νη ποὺ προ­κα­λεῖ τὴν κρι­τι­κὴ συ­ζή­τη­ση καὶ ποὺ ἐ­πη­ρε­ά­ζει ἐν μέ­ρει προ­κα­τα­βο­λι­κὰ τὴν ἐ­ξέ­λι­ξη τοῦ κρι­τι­κοῦ ἀ­να­στο­χα­σμοῦ. Ὅ­πως πα­ρα­τη­ροῦ­σε, μὲ μιὰ δό­ση εἰ­ρω­νεί­ας, ὁ Robert Shapard στὸ World Literature Today (2012), τὸ εἶ­δος δὲν μπο­ρεῖ στὴν πραγ­μα­τι­κό­τη­τα νὰ ὁ­ρι­στεῖ ὡς ἕ­να εἶ­δος τῆς νέ­ας χι­λι­ε­τί­ας, πα­ρὰ μό­νο μὲ κρι­τή­ριο τὸ φαι­νό­με­νο τῆς ἀ­πο­δο­χῆς του ἀ­πὸ τὸ κοι­νό, ἡ ὁ­ποί­α εἶ­ναι τέ­τοι­α ὥ­στε, ἀ­φε­νός, ἔ­χει κα­θι­ε­ρω­θεῖ στὴ Με­γά­λη Βρε­τα­νί­α μιὰ National Flash Fiction Day καί, ἀ­φε­τέ­ρου, οἱ πω­λή­σεις ὁ­ρι­σμέ­νων ἀν­θο­λο­γι­ῶν μι­κρο­α­φη­γη­μά­των ἀγ­γί­ζουν τὸ ἕ­να ἑ­κα­τομ­μύ­ριο ἀν­τί­τυ­πα.

Ο Βουνίτης πήγε θάλασσα και ο Ερημίτης σε παρέα

 

 

του Αργύρη Καλλιανιώτη

 

Ανατρεπτικοί, εκτός από άθικτοι, είναι οι νέοι φυσικοί οίνοι του ΕΟΣ Σάμου, που ξαφνιάζουν. Δεν το περιμένεις από μοσχάτο λευκό, δεν το περιμένεις από συνεταιρισμό, δεν το περιμένεις από τερουάρ συνυφασμένο με γλυκά κρασιά. Μας ενέπνευσαν να τα δοκιμάσουμε κάπως ανατρεπτικά.

 

Βουνίτης, Προφήτης και Ερημίτης ονομάζονται οι τρεις νέοι ποικιλιακοί οίνοι του Ενιαίου Οινοποιητικού Αγροτικού Συνεταιρισμού Σάμου (ΕΟΣ Σάμου), εσοδείας 2019, όλοι από μοσχάτο λευκό. Η παραγωγή τους, με ήπιες παρεμβάσεις από την καλλιέργεια του σταφυλιού έως και την οινοποίηση, έχει ως αποτέλεσμα αυτό που λέμε «φυσικά κρασιά». Από εκεί προέκυψε και το όνομα-ομπρέλα της σειράς που εγκαινιάζουν (καθότι έπεται και συνέχεια): «Άθικτοι Οίνοι», από το αρχαίο ελληνικό ρήμα «θιγγάνω», που σημαίνει ακουμπώ ελαφρά. Ο «άθικτος», που σύμφωνα με το λεξικό, «δεν τον έχει αγγίξει ανθρώπινο χέρι, που δεν έχει υποστεί καμία αλλαγή, ζημιά, βλάβη, τραυματισμό», είναι η πεμπτουσία της φιλοσοφίας των φυσικών οίνων. Τα κρασιά κυκλοφορούν σε λίγες φιάλες, με προορισμό κυρίως την εστίαση, τους εξειδικευμένους στο κρασί χώρους και ανάλογα μυημένους οινόφιλους.

 

Η "Σύρα του Μάρκου Βαμβακάρη"

 

Με μια μεγάλη συναυλία στον ιστορικό χώρο του Ταρσανά στην Ερμούπολη ολοκληρώθηκε το Σάββατο 28 Αυγούστου 2021 η 5^η διοργάνωση του Φεστιβάλ Ρεμπέτικου «Η Σύρα του Μάρκου Βαμβακάρη».

Σπουδαίοι και καταξιωμένοι καλλιτέχνες, γνώστες και μελετητές του ρεμπέτικου και της μουσικής μας παράδοσης, πλημμύρισαν για τέσσερις ολόκληρες ημέρες το νησί της Σύρου με την αυθεντική λαϊκή μουσική του ρεμπέτικου και γέμισαν ενθουσιασμό το κοινό που έσπευσε να το παρακολουθήσει από πολλά μέρη της Ελλάδος αλλά και του εξωτερικού, μετά από έναν ολόκληρο χρόνο απουσίας που επέβαλαν οι συνθήκες της πανδημίας.

Ευχαριστούμε όλους τους μουσικούς που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας και παρουσίασαν τις δουλειές τους στη φετινή διοργάνωση συμβάλλοντας καθοριστικά στη διατήρηση και διάδοση αυτού του πολύ σημαντικού κεφαλαίου της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, της λαϊκής μας μουσικής, που είναι στενά συνδεδεμένη με το νησί της Σύρου, καθώς και τον Κυριάκο Γκουβέντα για το εξαιρετικά ενδιαφέρον σεμινάριο που εμβάθυνε τις γνώσεις μας πάνω στη σχέση της παραδοσιακής και βυζαντινής μουσικής με το ρεμπέτικο και τις επιρροές από τις γειτονικές μουσικές παραδόσεις.