Κορίτσια, οι τουρίστες !

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 20.7.2013

Κάποτε τα έβαζαν  με τον τουρισμό γενικώς…. Λόγου χάρη ο  Ανδρέας Παπανδρέου  , που ζητούσε να μη   «καταντήσει» η  Ελλάδα χώρα των γκαρσονιών ….. Στη συνέχεια άρχισαν να γλυκαίνονται και να τα βάζουν μόνο με τους αλητοτουρίστες, οπότε άρχισε  το ειδύλλιο  με τους «τουρίστες υψηλής εισοδηματικής στάθμης».

Ο  ελληνικός τουρισμός έγινε καθυστερημένα  «ενεργητικός», καθώς   ο Έλληνας  άρχισε να ταξιδεύει στην  Ευρώπη   έστω και με συνάλλαγμα ραμμένο στη φόδρα του παντελονιού  του…  Ενώ έσκαγε  μύτη το συντομότερο ανέκδοτο της ελληνικής γλώσσας ( «Αλβανός τουρίστας»),  η μεσαία τάξη  ακάθεκτη  προχωρούσε στην  υπερκατανάλωση ταξιδιών, με συνήθη στόχο την άντληση κοινωνικού κύρους. Ακόμη και ο Μπόμπος των ανεκδότων,  ενήλικος  πλέον,  επέστρεφε  από  τουριστικό ταξίδι στη Ρώμη   για να αφηγηθεί   σε κάτι φιλενάδες της μαμάς,  την πιο έντονη εμπειρία  του. . Ήταν μια όπερα, λέει , αλλά δεν θυμόταν  ακριβώς το όνομά της :  αν ήταν η Τόσκα του Πουτσίνι ή η που…του Τοσκανίνι….

Οι «νοικοκυραίοι»  έδωσαν αποφασιστικό χτύπημα στον φτωχοτουρισμό  με τον νόμο 2160/93  που απαγόρευε  το ελεύθερο κάμπινγκ -   με παράπλευρη απώλεια τα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών. Όμως εκεί που φαντασίωναν ένα «βιομηχανικό τουρισμό» στηριγμένο στα φυσικά και πολιτιστικά προσόντα της χώρας, τα πράγματα πήραν άλλη τροπή :  Η διεθνής βιομηχανία  κατασκεύασε το φτηνό, μαζικό και απολύτως χειραγωγημένο ταξίδι, που άφηνε ελάχιστα οφέλη στις εγχώριες κοινωνίες. Σαν  μια μετάλλαξη της ταξιδιωτικής εμπειρίας , που πρόσφερε  όλο και περισσότερο άνεση αλλά όλο  λιγότερη αυθεντικότητα  , ήλθαν οι περιοχές ελεγχόμενου τουρισμού «με τα  όλα τους» (all inclusive) και το μοντέλο του ενσταυλισμένου τουρίστα . Ήλθε η εποχή  του «τουρίστα  υπνοβάτη» – σύμφωνα με μια ευφυή απόφανση του Εντγκάρ Μορέν.

Μια ηρωϊδα , μια ηρωϊκή εποχή, ένα ηρωϊκό μέσο…

H Ναντέζντα Πόποβα , σοβιετική ηρωϊδα του Β Παγκοσμίου πολέμου που πέθανε πρόσφατα,  ήταν μόλις 19 χρονών όταν οι Ναζί σκότωσαν τον αδελφό της, τις πρώτες μάλιστα ημέρες μετά τη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση (22 Ιουνίου 1941).  Γι αυτό και απεφάσισε να τους εκδικηθεί με την ένταξή της στο πιο  προχωρημένο στρατιωτικό μέσο της εποχής, που ήταν το αεροπλάνο . Έτσι κατατάχθηκε  στην πολεμική αεροπορία της  ΕΣΣΔ  και ως πιλότος εκτέλεσε σωρεία  επιθετικών αποστολών, 852 τον αριθμό (!), εκδικούμενη με το παραπάνω το θάνατο του αδελφού της….Η Πόποβα συμμετείχε στο   588ο Σύνταγμα Νυχτερινού Βομβαρδισμού,  υπό την ηγεσία της  διάσημης ρωσίδας πιλότου  Μαρίνα Ράσκοβα.  Η  μονάδα της Ράσκοβα  αποτελείτο από τρία  αεροπορικά σμήνη με περίπου 25 επίλεκτες πιλότους   και χρησιμοποιούσε   διπλάνα (!)τύπου Polikarkov Po-2, που ήταν ξύλινες κατασκευές καλυμμένες με υφάσματα,  προκειμένου να είναι όσο το δυνατόν πιο αθόρυβα.

Το 1941 τα ραντάρ , που θα μπορούσαν να επισημάνουν τα αεροσκάφη τέτοιου τύπου, ήταν σε σπαργανώδη  κατάσταση.

Εν όψει, ένας από τους πρωτοπόρους Έλληνες πιλότους (ΚΑΜΠΕΡΟΣ), που συνέδεσε μάλιστα το όνομά του με την  πλέον τολμηρή "αποκοτιά" (τρελοκαμπέρος....)

Όλυμπος : 100 χρόνια από την έξωση των θεών…

ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΥΓΗ ΤΗΣ 18.7.2013

Στον αγαπητό φίλο, δασολόγο και υπερασπιστή της φύσης Γιώργο Ντούρο (1948-2008).

 Το 1913  ο Ελβετός φωτογράφος   Μπουασονά, λάτρης της ελληνικής υπαίθρου και των ανθρώπων της,  θα συμμετάσχει σε  μια δύσκολη ανάβαση  σε ένα βουνό που κάποτε  προκαλούσε   αισθήματα μεταφυσικού δέους . Θα είναι η δεύτερη ίσως σημαντική προσπάθεια ψηλάφησης  της έδρας των θεών, μετά από αυτήν του  Γάλλου περιηγητή Σονινί το 1780  : Ο οποίος προσφεύγει  σε αρκετά τεχνάσματα για να παρακάμψει  μια συμμορία ληστών,  που λυμαίνονταν  τις υπώρειες του Ολύμπου,   για να ξεκινήσει με κατεύθυνση  τις κορυφές στα μέσα Ιουλίου. Εκεί στο κατακαλόκαιρο,  θα αντιμετωπίσει την κυριαρχία του χιονιού και του πάγου (κατά δήλωσίν του…) και θα «υποχωρήσει» κάνοντας μια  παρατήρηση στο βιβλίο  του «Ταξίδι στην Ελλάδα και στην Τουρκία» : «Δεν είναι απορίας άξιο το ότι οι Έλληνες έβαλαν την κατοικία των θεών σε ένα περίοπτο μέρος, όπου οι θνητοί δεν μπορούν να φθάσουν»…

Το 1913 τα πράγματα θα έλθουν αλλιώτικα. Τότε μαζί με τον Μπουασονά  είναι οι Daniel Baud-Bovy  και Χρήστος Κάκαλος, άτομα του ιδίου «φυράματος» , αποφασισμένοι και δεινοί  οδοιπόροι.  Στιγμές από τη τελική φάση αυτής της εξόρμησης αφηγείται  ο ίδιος ο Μπουασονά,  στο περιοδικό “Βουνό”, τεύχος 27 του 1936  :

 “Δενόμαστε  ο  Baud-Bovy  κι εγώ με το σχοινί του μουλαριού  κι ακολουθούμε τον Κάκαλο που σκαρφαλώνει ξυπόλητος σαν αγριόγατος  στις αποτομιές αυτών των γλιστερών βράχων, που είναι σκεπασμένες με ύπουλες σάρες , έτοιμες να κινήσουν στο βάθος του χωνιού.     Αλλά, όπως  συμβαίνει πάντα στο βουνό, οι πιο φοβερές από μακριά όψεις, μοιάζουν λιγότερο τραχιές στην έφοδο, και χωρίς καμιά δυσκολία, σε 25 λεπτά φτάνουμε στην τελευταία ράχη, την κορφή !  Μια θαυμάσια κορυφή, στενή κορυφογραμμή φτιαγμένη από μεγάλους κομματιασμένους όγκους στη σειρά. Ολόγυρά μας τρομαχτικά βάραθρα  χάνονται στην ομίχλη που μας τυλίγει πυκνά… Αλλά επί τέλους φτάσαμε…. Φτάσαμε, οι πρώτοι άνθρωποι αφότου φύγανε οι θεοί ”…

Οι θεοί του Ολύμπου είχαν φύγει από τις λαϊκές δοξασίες  , η απομάγευση όμως ήταν δύσκολο να ολοκληρωθεί. Ή ίσως   έμελλε να μην ολοκληρωθεί   για  τους ύστερους  ορειβάτες,  που έγιναν εθελοντικά  «χρήστες» ενός χώρου κάποτε σημαντικού  για τους  κατατρεγμένους της εξουσίας,  κλέφτες επί τουρκοκρατίας ή εν γένει  παράνομους . Ο χώρος αποκτούσε πλέον μιαν άλλη αποστολή, περνώντας   σε «ψυχαγωγικές χρήσεις».

     

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΝΑΣΤΟΧΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΓΚΟΣΜΙΩΝ

Ο  Αύγουστος  του  1913 απείχε   ελάχιστο χρόνο από  την συμπερίληψη όλου του Ολύμπου στο ελληνικό κράτος, μετά τους βαλκανικούς πολέμους….  Η  ορειβασία ως δραστηριότητα αναστοχασμού των εγκοσμίων είχε διαφημισθεί δεόντως από την ανάβαση του Ιταλού ποιητή Πετράρχη στο όρος Βεντού των Άλπεων το σωτήριο έτος 1336, όμως ως κανονικό σπορ είχε ξεκινήσει  πριν  κάτι δεκαετίες, με πρωτοπόρο το    εγγλέζικο   «Αλπικό  κλαμπ» , που  άρχισε  να συσπειρώνει     τζέντλεμεν ορεο-λατρικών διαθέσεων  το 1858.… Αντίθετα  η  ευρύτερη ελληνική κοινωνία  , της σχετικής ανυπαρξίας   συστηματικών αθλητικών δραστηριοτήτων και της πλειοψηφικά υπερέχουσας χειρωνακτικής εργασίας,   ήταν μάλλον άσχετη με την  ορειβασία.   Για  την αμέσως μεταπολεμική περίοδο  έγραφαν δυο φτασμένοι ορειβάτες, οι Πολυκράτης και Βασιλόπουλος : «Ήταν σχεδόν αδύνατο να πείσεις και τον πιο καλόπιστο νοικοκύρη ότι νέοι άνθρωποι σαν κι εμάς  ήταν δυνατό να ανεβοκατεβαίνουμε τα βουνά, να σκαρφαλώνουμε σε κάθετα βράχια, να περπατάμε σε χιονοθύελλες σε βαθιές χαράδρες….χωρίς να μας το επιβάλλουν πατριωτικοί ή επαγγελματικοί λόγοι ή χωρίς να μας κυνηγάνε…»

. Στη δεύτερη δεκαετία του 20^ου αιώνα η εξερεύνηση της χερσαίας επιφάνειας του πλανήτη  «σε πλάτος» ήταν σχεδόν ολοκληρωμένη, καθώς η  Ανταρκτική και η Αρκτική   είχαν  μόλις υποκύψει  στην  «κατακτητική» επίθεση  των Αντμούνσεν και Πήρυ.  Απέμενε μόνο η κορυφαία των κορυφών , το μεγαλειώδες  μπαλκόνι του κόσμου  των 8848 μέτρων ,  που άκουγε στα δυτικά αυτιά στο όνομα  Έβερεστ – από το όνομα του  Άγγλου στρατιωτικού και τοπογράφου Τζωρτζ Έβερεστ,  που επιδόθηκε σε εκτίμηση των υψών της το 1841.. Η κορυφή αυτή  θα γινόταν   το «άγιο δισκοπότηρο» μιας πολύμορφης και πολυεθνικής   εκστρατείας, με  18 θανατηφόρες αποτυχίες  μέχρι τον Μάϊο  του 1953 : Τότε που  ο Έντμουντ Χίλαρυ,  μαζί με τον παραγκωνισμένο από τα διεθνή μίντια     Τένζινγκ Νοργκάϋ, ορεσίβειο της φυλής των Σέρπα, πατούσαν το υψηλότερο σημείο του πλανήτη. Χάρις στο    συνδυασμό  της δικής τους παθιασμένης   αποφασιστικότητας και  της ευνοϊκής μετεωρολογικής συγκυρίας…

ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΠΙΣΤΟΙ

Πριν και μετά τον ελληνικό Όλυμπο του Δωδεκαθέου, οι κορυφές έγιναν πόλος έλξης  θρησκευτικών «ιδρυμάτων»  και  εξαγιάσθηκαν από το θρησκευτικό λόγο  - στο Φούτζι της  Ιαπωνίας,  στο όρος Σινά της  Παλαιστίνης, στο Αραράτ ,   στο Θιβέτ των Ιμαλαϊων.. Οι  πιστοί χρειάζονταν ειδικά σκηνικά  για την διέγερση της μεταφυσικής σκέψης, χρειάζονταν ειδικές όψεις  για να αποτραβηχτούν από τους εγκόσμιους συνειρμούς  και να τροφοδοτήσουν εαυτούς και αλλήλους με φαντασιώσεις και θρησκευτικές δοξασίες.  Όμως κατά ένα περίεργο τρόπο, τα ίδια απόκοσμα σκηνικά έμελλε να τροφοδοτήσουν  και  μια κοσμική απόλαυση σε μια διαφορετική εποχή   «νομιμοποιημένης» ορειβασίας  : Μια απόλαυση στηριγμένη στην αισθαντικότητα , στις ασυνήθιστες όψεις  κατά μήκος  μονοπατιών και μουλαρόδρομων, στη διαπλοκή τοπίων  και μετεωρολογικών συνθηκών, στη διαφορετική βίωση των ορεινών σκηνικών  μέσα από τις διαφορετικές συνθήκες   προσωπικής σωματικής έντασης. Σε αντίθεση με τον παραδοσιακό πιστό, ο μεταμοντέρνος πιστός της ορειβασίας μπορούσε να βλέπει τα ίδια πράγματα σαν μια διαδοχή ζωγραφικών όψεων  και μάλιστα  στα πλαίσια μιας ολιστικής  και διαδραστικής τέχνης, όπου εκτός από την εικόνα υπεισερχόταν το δυνατό ή ασθενικό φως, η ομίχλη, το βουητό του βορριά, το θρόϊσμα κάποιας φυλλωσιάς, η μυρωδιά των  αγριόχορτων, η   απεραντοσύνη  και  «αγριότητα»  των αλπικών περιοχών -    πάνω από τα 1800-1900 μέτρα.

Παράλληλα και σε αντίθεση με αυτή την στοχαστική περιήγηση του ορεινού χώρου, αναπτύχθηκε  αφενός  μια   «κατορθωματική» λογική,  που έδινε   έμφαση  στις επιδόσεις και στα ακραία σπορ –  αφετέρου δε  μια  συμβατική λογική «κατανάλωσης» του ορεινού χώρου  . Η δεύτερη συνδεόταν   με  ευπρεπή σαλέ  «αναρτημένα» σε απότομες κορυφές, με ορειβατικές πίστες απολύτως δολοφονικές για την βλάστηση, με τελεφερίκ στο οπουδήποτε , με οδοποιϊα σοβαρών περιβαλλοντικών επιπτώσεων, με  υπερπτήσεις ελικοπτέρων σε εθνικούς δρυμούς, ακόμη και με heliskiing  -  δηλαδή  με τη χρησιμοποίηση ελικοπτέρων για την άνοδο γκλαμουράτων σκιέρ στα υψηλότερα σημεία  του βουνού …

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΟΛΥΜΠΟΙ …

ΕΚΚΛΗΣΗ

                     

                                                                            Ο ΑΡΗΣ  ΤΑΣΤΑΝΗΣ,                                                       ποιητής με κινητική αναπηρία, (Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210 96 12 492Email    aristast@yahoo.gr) ζητάει μια βροντερή δήλωση από τους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών. Ακολουθεί το σκεπτικό της……                    

      

       ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ Η ΣΙΩΠΗ ΜΑΣ,  ΣΥΝΕΝΟΧΗ.

   ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

   ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΑΔΥΝΑΜΟΥΣ ΚΑΙ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΟΥΣ

                      ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ

   ΠΟΥ   ΒΙΩΝΟΥΝ  ΤΗΝ   ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ   ΜΕΡΙΜΝΑ  –

   ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΣΕ  ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΄΄ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΨΥΧΩΝ΄΄

Η  ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΩΝ  ΝΟΣΗΛΙΩΝ  ΣΤΕΛΝΕΙ  ΣΤΟ  ΘΑΝΑΤΟ

ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΚΟΙΤΟΥΣ ΠΟΝΕΜΕΝΟΥΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ.

ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΑΣ.                                   

                                                                                       «…από μας ποιος θα τολμήσει

                                                                                            να μιλήσει για τα πρόσωπα

                                                                                            που ζουν αποκλεισμένα

                                                                                            πίσω από χιλιάδες πόρτες

                                                                                            παράθυρα και κάστρα;

                                                                                            Που (δεν) τα χτυπούν οι θάλασσες

                                                                                                        τα όνειρα και τ’ άστρα…»

                                                                                                  ΝΑΝΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ

   Tον Ιούλιο του 2013, θα πάψουν να καταβάλονται τα νοσήλια των ανθρώπων με βαριές αναπηρίες και των ασθενών με μακροχρόνιες βλάβες. Ακόμα και αυτή η κατά κοινή ομολογία άθλια περίθαλψη του βάρβαρου νεοελληνικού κράτους, που επί δεκαετίες μεταφραζόταν σε αβίωτες συνθήκες διαβίωσης για τους πάσχοντες και απαράδεκτες συνθήκες εργασίας για το νοσηλευτικό προσωπικό, εξολοθρεύεται και πετιέται στα αζήτητα. 

   Πετιούνται στα κοινωνικά αζήτητα πάνω από 3.000 άνθρωποι με βαριές αναπηρίες. Άνθρωποι που επί δεκαετίες “απολαμβάνουν” μισά, τσακισμένα κοινωνικά δικαιώματα. Οι περισσότεροι από τους οποίους ζουν την εγκατάλειψη παντελώς μονάχοι, δεν έχουν καν κάποιο συγγενή έστω και μακρινό να τους συντροφέψει, να τους προστρέξει. Απάνθρωποι, εξοντωτικοί καθημερινοί  «Καιάδες». Απρόσιτα και εφιαλτικά τα ψηλά τείχη του κοινωνικού αποκλεισμού, απετέλεσαν διαχρονικά σύμβολα του διάχυτου ρατσισμού μιας χώρας που και στις εποχές των τεχνητών πλεονασμάτων της παρήγαγε τεράστια ελλείμματα στην κοινωνική μέριμνα.

Κινηματογραφικές Δευτέρες στον ΦΟΥ

Δευτέρα 15 Ιουλίου 8.30μ.μ. Ο Υπουργός ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ To πολιτικό θρίλερ υψηλής οξυδέρκειας που ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο εισιτήρια στη Γαλλία και έγινε εξώφυλλο στην Liberation απασχολώντας την κοινή γνώμη, απέσπασε 3 Βραβεία Σεζάρ αλλά και τις καλύτερες εντυπώσεις στην ελληνική του πρεμιέρα, στο πλαίσιο του 13ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου, όπου και κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής! ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο υπουργός Μεταφορών, Μπερτράν Σεν-Ζαν, ξυπνά τη νύχτα από τον επικεφαλής του επιτελείου του. Ένα λεωφορείο έχει βυθιστεί σε μια χαράδρα. Αναγκάζεται να πάει εκεί καθώς δεν έχει άλλη επιλογή. Από εκείνη τη στιγμή, αρχίζει η οδύσσεια ενός πολιτικού σε έναν όλο και πιο περίπλοκο και εχθρικό κόσμο. Σκηνοθεσία Σενάριο-: Pierre Schoeller Φωτογραφία: Julien Hirsch Μουσική: Philippe Schoeller Παίζουν: Olivier Gourmet (Μπερτράν Σεν-Ζαν, υπουργός), Michel Blanc (Ζιλ), Zabou Breitman (Πολίν), Laurent Stocker (Γιαν), Sylvain Deble (Μάρτιν Κιούπερς), Didier Bezace (Ντομινίκ Βέσνερ), Francois Chattot (υπουργός υγείας), Gaetan Vassart (Λόικ), Eric Naggar (πρωθυπουργός), Anne Azoulay (Ζοζεφά), Francois Vincentelli (υπουργός οικονομικών), Stephan Wojtowicz (πρόεδρος δημοκρατίας) 2011, Διάρκεια: 115΄ Φιλοπρόοδος Όμιλος Υμηττού : Οδός Λεντάκη και Αμισσού, Πλατεία Υμηττού (Σπεύσατε…)

 

ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ

Σε ανακοίνωσή τους 12 περιβαλλοντικές οργανώσεις τονίζουν :
Το Υπουργείο Τουρισμού με το νομοσχέδιο «Απλούστευση διαδικασιών για την ενίσχυση της τουριστικής επιχειρηματικότητας, αναδιάρθρωση του ΕΟΤ και λοιπές διατάξεις» που συζητείται αυτές τις μέρες στη Βουλή,  καταστρέφει τη φύση, σε ολόκληρη την Ελλάδα, που αποδεδειγμένα αποτελεί το κύριο τουριστικό πλεονέκτημα της χώρας!

Το  νομοσχέδιο  ανοίγει το δρόμο για την μαζική δόμηση κατοικιών υπό το πρόσχημα της τουριστικής ανάπτυξης, αναπαράγοντας το αποτυχημένο πρότυπο άλλων χώρων, που  αποτέλεσε και  βασικό λόγο της οικονομικής και περιβαλλοντικής τους καταστροφής.

Μερικά μόνο από τα παραδείγματα των ρυθμίσεων :

Προωθείται η υπερ-δόμηση σε ευαίσθητες περιοχές όπως τα μικρής έκτασης νησιά, οι ορεινές περιοχές, οι προστατευόμενες περιοχές και οι αρχαιολογικοί χώροι.

Αντιμετωπίζονται οριζόντια τα νησιά όσον αφορά το συντελεστή δόμησης.

Προωθούνται οι «οργανωμένοι υποδοχείς τουριστικών δραστηριοτήτων» και τα ξενοδοχεία συνιδιοκτησίας, ως σύγχρονη μορφή τουριστικής επένδυσης, ενώ το πρότυπο αυτό είναι παρωχημένο, με τις γνωστές συνέπειες.

Επιτρέπονται  παρεμβάσεις σε χώρους που βρίσκονται εντός περιοχών Natura και αρχαιολογικών χώρων.

Περιλαμβάνει φωτογραφικές ρυθμίσεις σχετικά με τους τουριστικούς λιμένες.

Περιέχει διατάξεις που περιορίζουν τα κρατικά έσοδα με χαρακτηριστικό παράδειγμα την μείωση του αντιτίμου χρήσης αιγιαλού. 

Οι 12 περιβαλλοντικές οργανώσεις (WWF Ελλάς,  Αρκτούρος, Αρχέλων,Δίκτυο Μεσόγειος SOS, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού,Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης,Εταιρία Προστασίας Πρεσπών ,Καλλιστώ, Medasset – Μεσογειακός Σύνδεσμος για τη Σωτηρία των Θαλάσσιων Χελωνών ,MOm-Εταιρεία Μελέτης και Προστασίας της Μεσογειακής Φώκιας, Greenpeace)

Υποστηρίζουν :

«Είναι απαραίτητο στην τρέχουσα κρισιμότατη συγκυρία, οι κινήσεις που γίνονται για την οικονομική σωτηρία της χώρας να μην είναι αποσπασματικές, αλλά αντιθέτως να στηρίζονται σε στοιχεία που αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα τους. Ο τουρισμός, χάρις στα μοναδικά συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, οφείλει να αποτελέσει έναν από τους κύριους μοχλούς ανάπτυξης της. Όμως, ως τουρισμός ποιότητας και όχι ως ένα είδος κτηματομεσιτικής δραστηριότητας.Γι’ αυτό εκφράζουμε την πλήρη διαφωνία και την έντονη διαμαρτυρία μας για το νομοσχέδιο».

 Σχετικά δες  Ν. Συρμαλένιος, http://oikologein.blogspot.gr/2013/07/t.html

 

Το μικρό είναι αειφορικό – η υπεραλίευση είναι πρόσκαιρη…..

Με αφορμή την (τυφλά εκσυγχρονιστική  και «αναπτυξιακή») απόφαση της Επιτροπής Αλιείας του Ευρωκοινοβουλίου τις 10.7.13, δήλωσε το ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ :  

 Σήμερα το Ευρωκοινοβούλιο ψήφισε υπέρ των επιχορηγήσεων για την κατασκευή νέων αλιευτικών σκαφών καθώς και τον εκσυγχρονισμό του αλιευτικού στόλου. Οι επιχορηγήσεις αυτές θα συμβάλουν στη διατήρηση του ήδη υπερμεγέθους ευρωπαϊκού αλιευτικού στόλου και κατά συνέπεια στη συνέχιση της υπεραλίευσης. Η ψηφοφορία της Επιτροπής αφορούσε το μέλλον του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ), κατά το τρίτο μέρος της μεταρρύθμισης της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑλΠ)

.
Δήλωσε η Αναστασία Μήλιου, Υπεύθυνη Έρευνας του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» και συντονίστρια του Δικτύου OCEAN2012 σε Ελλάδα και Κύπρο

 «Είμαστε εξοργισμένοι με την ψήφο της Επιτροπής Αλιείας

1η Πανελλαδική απογραφή πελεκάνων!

Με επιτυχία (κατά πως λέει η σχετική ανακοίνωση, αλλά και όλες οι συνήθεις ανακοινώσεις….) πραγματοποιήθηκε η πρώτη Πανελλαδική Απογραφή Πελεκάνων σε 30 Υγρότοπους της χώρας. Η δράση αυτή ήταν  πρωτοβουλία της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας (ΕΟΕ) και της Εταιρίας Προστασίας Πρεσπών (ΕΠΠ) κι αφορούσε την απογραφή  δύο ειδών πελεκάνων: του παγκοσμίως απειλούμενου με εξαφάνιση Αργυροπελεκάνου (Pelecanus crispus) και του Ροδοπελεκάνου (Pelecanus onocrotalus),  που απαντώνται και φωλιάζουν στην Ελλάδα. Η απογραφή έγινε σε συνεργασία με δέκα από τους Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών*** και συμμετείχαν περισσότερα από 40 άτομα, στελέχη των Φορέων Διαχείρισης, μέλη των 2 ΜΚΟ και εθελοντές ορνιθοπαρατηρητές (επί το ελληνικότερον : bird watschers).

Στόχος της απογραφής ήταν να καταμετρηθεί ο συνολικός αριθμός πελεκάνων που χρησιμοποιεί τους Υγρότοπους της Ελλάδας κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου. Τα δεδομένα που προέκυψαν συμβάλλουν στο σχεδιασμό μέτρων προστασίας, διατήρησης και διαχείρισης των πελεκάνων της χώρας, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό στην περίπτωση του Αργυροπελεκάνου. Πρόκειται για ένα είδος διεθνούς ενδιαφέροντος για το οποίο η Ελλάδα φέρει μεγάλη ευθύνη, καθώς φιλοξενεί στη Λίμνη Μικρή Πρέσπα τη μεγαλύτερη αποικία του είδους στον κόσμο (περίπου 1200 ζευγάρια) και σε εθνικό επίπεδο πάνω από το 25% του παγκόσμιου πληθυσμού!

 

Συνολικά καταγράφηκαν 3564 Αργυροπελεκάνοι σε 16 Υγρότοπους της χώρας και 684 Ροδοπελεκάνοι σε 9 Υγρότοπους, ενώ παρουσία και των δύο ειδών καταγράφηκε σε 8 από τους 30 Υγρότοπους στους οποίους πραγματοποιήθηκε η απογραφή. Κεντρική σημασία στην προστασία και διατήρηση των δύο ειδών έχουν οι υγρότοποι όπου αυτά αναπαράγονται (Λίμνη Μικρή Πρέσπα, Υγρότοποι Αμβρακικού, Λίμνη Κερκίνη, Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου και Ταμιευτήρας Κάρλας) κι όπου, ως αναμενόταν, καταγράφηκαν σημαντικοί αριθμοί.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει να γίνει στην πιο πρόσφατα εγκαθιδρυμένη αποικία του Αργυροπελεκάνου, αυτήν στον ταμιευτήρα της Κάρλας. Η περιοχή έχει ήδη μεγάλη σημασία για τους Αργυροπελεκάνους, αλλά η διατήρηση της αναπαραγωγής τους εκεί θα εξασφαλιστεί μόνο όταν αποκατασταθεί πλήρως και όπως πρέπει το υγροτοπικό κομμάτι της λίμνης, καθώς σε λίγους μήνες η υφιστάμενη νησίδα φωλιάσματος θα πάψει να υπάρχει λόγω της ανόδου της στάθμης.

Ενεργειακή αξιοποίηση σχιστολιθικού αερίου

Της Χαράς Kαφαντάρη

 

Τελευταία πληθαίνουν οι συζητήσεις σχετικά με την εξόρυξη και ενεργειακή αξιοποίηση του σχιστολιθικού αερίου. Χώρες όπως οι ΗΠΑ, εκμεταλλεύονται χρόνια το σχιστολιθικό αέριο, ενώ στην Ε.Ε. μετά την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής για την ενέργεια, ο πρόεδρος της Επιτροπής δήλωσε ότι μέχρι το τέλος του έτους η Ε.Ε. θα έχει θεσπίσει συγκεκριμένους κανόνες-νομοθετικό πλαίσιο για την ασφαλή εξαγωγή shale-gas στην Ευρώπη.
Πρωτεργάτης στην εισαγωγή του σχιστολιθικού αερίου στην ενεργειακή ατζέντα της Ε.Ε. και η Ελληνίδα ευρωβουλευτής του ΛΑΟΣ, η οποία το συμπεριέλαβε στον οδικό χάρτη της Επιτροπής ITRE του Ευρωκοινοβουλίου για την ενεργειακή πολιτική της Ε.Ε. έως το 2050, θεωρώντας ότι θα συμβάλει στην επίτευξη της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας. Πρόσφατα έγινε και συζήτηση σχετική στην ελληνική Βουλή, μετά από επίκαιρη ερώτηση βουλευτού της συμπολίτευσης, όπου ο υπουργός ΥΠΕΚΑ δήλωσε ότι δεν αποτελεί προτεραιότητα της κυβέρνησης το σχιστολιθικό αέριο, καταθέτοντας συγχρόνως και Έκθεση του ΙΓΜΕ για τον ελλαδικό χώρο.

 
Ωστόσο, οφείλουμε να αναφέρουμε τους σοβαρούς κινδύνους, κύρια για το περιβάλλον, από την εξόρυξη σχιστολιθικού αερίου, καθώς μετά την περίοδο ευφορίας που διανύουμε τώρα, μπορεί να αποδειχτεί άλλο ένα φιάσκο, αφού μετά την εξάντληση των πρώτων εκμεταλλεύσεων δημιουργείται η ανάγκη ανόρυξης νέων γεωτρήσεων.
Η εκμετάλλευση σχιστολιθικού αερίου που γίνεται με τη μέθοδο υδραυλικής ρωγμάτωσης (hydraulic fracturing ή fracking) αποτελεί μια πολύ αμφιλεγόμενη μέθοδο αφού έχει αποδειχθεί ότι η  εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για το περιβάλλον διότι:

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΣΤΙΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ….

 

Τη Δευτέρα 1.07.13 συζητήθηκε στη Βουλή  η επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή Κυκλάδων του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Συρμαλένιου προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Αιγαίου κ. Βαρβιτσιώτη σχετικά με τη μεταφορά νερού στα νησιά των Κυκλάδων, τις μονάδες αφαλάτωσης  και το θέμα της ΕΥΔΑΠ. Τα ερωτήματα που έθεσε ο Νίκος Συρμαλένιος ήταν εάν:

1)προτίθεται το υπουργείο να εξακολουθήσει να πληρώνει πανάκριβα για τη μεταφορά του νερού προς τα νησιά επιβαρύνοντας υπέρμετρα τον προϋπολογισμό

2)πώς θα εξασφαλίσει την επιτάχυνση των διαδικασιών εγκατάστασης μονάδων αφαλάτωσης με αξιοποίηση των ΑΠΕ, λόγω του ενεργοβόρου χαρακτήρα τους, καθώς και τη στήριξη των ΟΤΑ για τη σωστή λειτουργία τους

3)τι θα γίνει με τις συμβάσεις τις οποίες έχει συνάψει η ΕΥΔΑΠ Νήσων τόσο με το Υπουργείο Ναυτιλίας όσο και με ορισμένους ΟΤΑ τη στιγμή που η ΕΥΔΑΠ βρίσκεται σε πορεία ιδιωτικοποίησης

Ο Νίκος Συρμαλένιος  ανέφερε συγκεκριμένα ότι: «Το θέμα του νερού είναι από τα σοβαρότερα ζητήματα που απασχολούν τα νησιά μας στις Κυκλάδες καθώς και πολλά νησιά στα Δωδεκάνησα. Εδώ και  πολλά χρόνια οι κυβερνήσεις  δεν μπόρεσαν να χαράξουν μια στρατηγική   ολοκληρωμένης διαχείρισης του υδάτινου δυναμικού των νησιών για να λυθούν τα προβλήματα  υδροδότησης, τα οποία τους καλοκαιρινούς μήνες οξύνονται . Είμαστε ακόμη σε μια περίοδο που το θέμα αντιμετωπίζεται με τα υδροφόρα πλοία κυρίως για τα μικρά νησιά, τη Σχοινούσα, Ηρακλειά, Κουφονήσι, Δονούσα, Αμοργό, Κίμωλο και άλλα, έναντι ενός πανάκριβου τιμήματος που πληρώνει το υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου. Φέτος η σύμβαση με τον εργολάβο, ο οποίος εκβιάζει κάθε φορά για καλύτερες τιμές, κόστισε 2,5 εκατομμύρια ευρώ. Πιστεύουμε ότι αυτή η πολυέξοδη και ταυτόχρονα αδιέξοδη πολιτική δεν μπορεί να συνεχιστεί. Μοναδική λύση είναι να υπάρξει μια ολοκληρωμένη διαχείριση του υδάτινου δυναμικού με μικρά φράγματα, με ομβροδεξαμενές, με ταμιευτήρες συλλογής του νερού, μέτρα που θα εμπλουτίζουν τον υδροφόρο ορίζοντα και ταυτόχρονα θα εξοικονομούν  νερό.»

Πρόγραμμα ενεργειακής απόδοσης κτιρίων

 Η Ελλάδα είναι η χώρα με τον μεγαλύτερο δείκτη ιδιοκτησίας δομημένου χώρου, αμέσως μετά την Ταϊβάν…Επί δεκαετίες οι ελληνικές αποταμιεύσεις κατέληγαν στην κατασκευή δεύτερης κατοικίας ή στην αγορά γης,  στερώντας τους αντίστοιχους πόρους από κατεξοχήν  παραγωγικούς τομείς, όπως η πρωτογενής παραγωγή και η μεταποίηση. Η κατάσταση αυτή οδηγούσε με τη σειρά της στην χωρική διασπορά της εξοχικής κατοικίας και ιδιαίτερα στην «κατάληψη» περίοπτων θέσεων, σε παραλίες, βουνά, περιβαλλοντικά σημαντικές περιοχές. Στην Ελλάδα θα μπορούσαμε να έχουμε περισσότερες  και ποιοτικότερες ξενοδοχειακές υπηρεσίες αντί εξοχικών  – κάπως ανάλογα με τη δυνατότητα να έχουμε περισσότερα και καλύτερα μέσα μαζικής μεταφοράς αντί ΙΧ!  Όμως τα πράγματα ήλθαν όπως ήλθαν, με πολλές παραγωγικές δραστηριότητες και υπηρεσίες να «ακουμπούν» πάνω στην εκτατική ανάπτυξη της δόμησης. Και το ερώτημα που τίθεται σήμερα, είναι αν θα μπορούσε να νοηθεί μια αναζωογόνηση του κατασκευαστικού τομέα βασισμένη όχι στην αστόχαστη επέκταση που κάνει τη χώρα πιο άσχημη και αναλώνει τους τουριστικούς της πόρους – πρωτίστως το τοπίο της : Αλλά μια αναζωογόνηση κυρίως με βάση την ανάπλαση,  τον εμπλουτισμό, την αναβάθμιση, την αισθητική και λειτουργική μετεξέλιξη των υπαρχόντων δομημένων στοιχείων(κελυφών…)

Η ενεργειακή απόδοση των κτιρίων αποτελεί μια σημαντική πτυχή της λειτουργικής αναβάθμισης, που θα μπορούσε να προσφέρει ωφέλιμο αποτέλεσμα και  ταυτόχρονα απασχόληση σε ένα κλάδο,  που δοκιμάζεται σκληρά από την κρίση.ΓΣχ. 

Στο ζήτημα αυτό αναφέρεται η ερώτηση δυο βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ – Χαράς Καφαντάρη και Γιώργου Σταθάκη προς τους  Υπουργούς Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και Ανάπτυξης & Ανταγωνιστικότητας 

  Λένε οι δυο βουλευτές :

"Είναι κοινή διαπίστωση ότι το πρόγραμμα που αφορά στην ενεργειακή ανακαίνιση του υπάρχοντος κτηριακού αποθέματος κατάλληλα σχεδιασμένο θα μπορούσε, ταυτόχρονα με τα θετικά περιβαλλοντικά του αποτελέσματα, αφενός να δώσει κάποια στήριξη στον κατασκευαστικό κλάδο, ο οποίος έχει πλήρως αποδυναμωθεί και αφετέρου να συμβάλλει στην ανακούφιση χιλιάδων οικογενειών που απειλούνται από την ενεργειακή φτώχεια

«Τσόντες», του Λευτέρη Κάρκα

 

Από τον ιστότοπο «Τρύπα -  περιοδικό περί-οπής» (!)[του γνωστού και μη εξαιρετέου Τέου Ρόμβου] αλιεύουμε το παρακάτω αφήγημα του Λ.Κάρκα

   

Εκείνο τον καιρό στο ρέμα υπήρχαν πολλές ομάδες ποδοσφαίρου όλες με εντυπωσιακά ξένα ονόματα όπως Μπαρτσελόνα, Μάντσεστερ Σίτι, Ρεάλ Μαδρίτης, Μπάγερν, Ίντερ. Αρχηγός κάθε ομάδας ήταν πάντα ένα αγόρι μεγαλύτερο από μας γύρω στα δεκαπέντε – δεκαέξι, αυτός έβγαζε και την εντεκάδα.

Αριστερά και δεξιά της κοίτης υπήρχαν δύο μεγάλες χέρσες εκτάσεις όπου παίζονταν οι αγώνες συνήθως τα Σάββατα. Οι καθημερινές ήταν για μικρά πρωταθληματάκια, καμία σημασία δεν είχε που ανήκε, όλοι έπαιζαν με όλους.

Ένα απόγευμα στην ανάπαυλα δύο αγώνων πρωτάκουσα τη μαγική φράση: «Ρε μ@λάκες, πα να κλέψουμε καμιά τσόντα;» Ένας – δύο πετάχτηκαν πάνω σαν ελατήρια ξεσκονίζοντας τα παντελόνια τους, αυτοί που παίζανε παιχτάκια σταμάτησαν το παιχνίδι και ‘μεις οι μικρότεροι κοιταζόμασταν μεταξύ μας. «Τι κοιτάτε ρε σαν χαμένοι; Θα ρθετε ναι ή όχι; Πανεύκολο είναι. Ένας αγοράζει κάτι, οι υπόλοιποι φυλάνε τσίλιες κι ένας βουτάει. Να, παίρνεις όσες προλάβεις και τις βάζεις μέσα στο μπουφάν, ή ρουφάς την κοιλιά σου και τις πετάς από το άνοιγμα μέσα στο παντελόνι».  Και μας έδειξε την σβέλτη κίνηση. «Δε φαίνεται τίποτα. Ο μπάρμπας δεν παίρνει χαμπάρι. Θα ρθετε;».

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΤΟΥ ΠΟΛΥΧΩΡΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΙΑΤΡΕΙΟΥ - ΦΑΡΜΑΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΑΣ

 

ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2013

«ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ» ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Ώρα έναρξης: 21.00,   Τιμή Εισιτηρίου: 8 ευρώ

 

Γιώργος Ανδρέου, Μελίνα Κανά, Ελένη Τσαλιγοπούλου

Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης, Μαρία Παπαγεωργίου, Ευτυχία Μητρίτσα

 

Ο Πολυχώρος Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Πολιτισμού (Πανεπιστημίου 56 & Εμμ. Μπενάκη 9) και το Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Αθήνας - ΚΙΦΑ (Κάνιγγος 33) συγκροτούν Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρία με σκοπό την παροχή υπηρεσιών στήριξης των συμπολιτών μας που δοκιμάζονται από την κρίση. Συγκεκριμένα, στον Πολυχώρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Πολιτισμού συγκεντρώνουμε και διανέμουμε είδη πρώτης ανάγκης (τρόφιμα, ρούχα, κουβέρτες και συναφή είδη, χρηστικά αντικείμενα κλπ) και βιβλία · οργανώνουμε, επίσης, πολιτιστικές εκδηλώσεις. Στο ΚΙΦΑ, 100 γιατροί όλων των ειδικοτήτων, κοινωνικοί λειτουργοί, νοσηλευτές και υποστηρικτικό προσωπικό, προσφέρουν ιατρικές υπηρεσίες και φάρμακα σε άτομα που δεν έχουν πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας. Όλες οι δραστηριότητες αλληλεγγύης γίνονται σε εθελοντική βάση, υποστηρίζονται από ένα ευρύ κοινωνικό δίκτυο ευαίσθητων πολιτών και είναι αυτοχρηματοδοτούμενες.

ΤΡΟΠΙΚΗ ΓΗ, ΣΤΗΝ ART ZONE

Τέσσερεις εικαστικοί καλλιτέχνες εκθέτουν στην  Γκαλερύ Art Zone, Λεωφόρος Κωνσταντίνου 2, από 11 Ιουλίου έως 10 Αυγούστου. Τα εγκαίνια της έκθεσης  θα γίνουν στις 11 Ιουλίου, Πέμπτη, βραδυνές ώρες. Τίτλος της έκθεσης "Τροπική γη"...

Ίψεν :«Ένας Εχθρός του λαού»

Τον Ιούνιο ξεκινάει η περιοδεία  της παράστασης «Ένας εχθρός του Λαού» του Ίψεν από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Μορφές Έκφρασης. Με νέα ματιά και νέους συντελεστές η παράσταση αποτελεί μια ξεχωριστή παρουσία στα καλοκαιρινά πολιτιστικά δρώμενα και μια δυναμική πρόταση στα σημεία των καιρών μας. 

Το έργο αυτό αποτελεί ένα από τα πιο επίκαιρα έργα της εποχής μας,  έχει δε επιλεγεί από πολλούς μεγάλους θιάσους, σε Ευρώπη και Αμερική,  καθώς εκφράζει την ανάγκη  ανατροπής  της παγκόσμιας κρίσης αξιών. 

Ένας γιατρός, ένας έντιμος άνθρωπος αποφασίζει να αποκαλύψει την απάτη που τροφοδοτεί μια πόλη. Έρχεται αντιμέτωπος με την πολιτική ηγεσία και τη διαφθορά. Υπερασπίζεται την αλήθεια και μάχεται τα οικονομικά συμφέροντα. Το θεατρικό αριστούργημα του Ερρίκου Ίψεν ξετυλίγει την ιστορία μιας αποκάλυψης για την οικολογία, την πολιτική και την κοινωνία.

 «Νόμιζα πως αυτοί οι άνθρωποι θέλουν το καλό μας. Αλλά αυτοί είναι αληθινοί δικτάτορες. Μόνο η εξουσία τους ενδιαφέρει και τίποτα άλλο, ακόμα και να χρειαστεί να δηλητηριάσουν ολόκληρη την πόλη, ακόμα κι αν χρειαστεί να απολύσουν όλο τον κόσμο. Ο κόσμος δηλητηριάζεται, παιδιά δηλητηριάζονται. Αν θέλουμε να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση και να κοιτάμε τη βόλεψη μας καλά να πάθουμε. Αλλά αν θέλουμε να αντισταθούμε ας βγούμε στα χαρακώματα γιατί η αλήθεια έρχεται. Σε λίγο θα γυρίζει στο δρόμο σα λιοντάρι. Ένα μόνο θα σας πω και θέλω να το θυμάστε όλοι σας. Να θυμάστε ότι πολεμάμε για την αλήθεια γιʼ αυτό είμαστε μόνοι μας, αλλά αυτό μας κάνει δυνατούς. Είμαστε οι δυνατότεροι άνθρωποι στον κόσμο. Γιατί νικήσαμε το φόβο. Ας κοιτάξουμε το φως, ας κοιτάξουμε το μέλλον κι έτσι δε θα επιτρέψουμε να μας διαλύσουν»

Λόγια του γιατρού Στόκμαν από το έργο του Ίψεν «Ένας εχθρός του λαού» που γράφτηκε το 1882

Σάββατο 13 Ιουλίου στις 21.00

Κηποθέατρο Παπάγου

Tο μοντέλο Ντουμπάϊ και ιστορίες για εγχώριους...

Ο βουλευτής Κυκλάδων Νίκος Συρμαλένιος καταγγέλλει το μοντέλο Ντουμπάϊ, που έχει διεθνώς θεωρηθεί επιχειρηματικά αποτυχημένο, εχθρικό για το περιβάλλον και τουριστικά ξεπερασμένο, πλην όμως επιδιώκει η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο που κατέθεσε η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη.

Για την ιστορία  οφείλουμε να σημειώσουμε, ότι οι επιβουλές εναντίον των ποιοτήτων του «ψυχαγωγικού χώρου» της ελληνικής υπαίθρου,  δεν προέρχονταν μόνο από μια παράταξη και μάλιστα από την «πωλητική» σπουδή της υπό συνθήκες μνημονίου, αλλά και από νεωτερίζοντες παράγοντες  που αδυνατούσαν να συλλάβουν την αξία της συντήρησης ορισμένων φυσικών, πολιτιστικών και περιβαλλοντικών ποιοτήτων…

Σχετικά  http://oikologein.blogspot.gr/2012/03/o.html

 Στη συζήτηση επί του Νομοσχεδίου στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, ο Συρμαλένιος ανέφερε μεταξύ άλλων :

«Είναι γεγονός ότι από τη συζήτηση αυτή, την οποία κάνουμε σήμερα, δεν πρόκειται να βγουν ιδιαίτερα πράγματα, διότι η πλειοψηφία είναι πλειοψηφία, η μειοψηφία είναι μειοψηφία και δυστυχώς, υπάρχουν δύο φιλοσοφίες εκ διαμέτρου αντίθετες στο ποια ανάπτυξη θέλουμε για τη χώρα και κατά συνέπεια και ποιο μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης.  Με το νομοσχέδιο το οποίο φέρνετε, συμπληρώνετε το «παζλ» των προηγούμενων νομοσχεδίων που έχει φέρει και το Υπουργείο Ανάπτυξης και το Υπουργείο Ναυτιλίας Η φιλοσοφία της κυβερνητικής πολιτικής, που πιστεύει σε μια νεοφιλελεύθερου τύπου ανάπτυξη, όπου το μεγάλο κεφάλαιο – εγχώριο και ξένο – θα κάνουν επενδύσεις και όπου θα υποτιμάται συνεχώς το εργασιακό κόστος και βεβαίως, θα υποτιμάται συνεχώς και ο φυσικός πλούτος και το περιβάλλον αυτής της χώρας. Και από αυτό το μοντέλο, το οποίο φοβάμαι ότι το περιέγραψε πολύ γλαφυρά ο πρόσφατα συνταξιοδοτηθείς Πρόεδρος της COSCO,  ο κάπτεν Γουέι Τζιαφού, όταν είπε πολύ ξεκάθαρα, «το Ντουμπάι θα ωχριά μπροστά σε αυτό το οποίο θα δείτε, αν εμείς πάρουμε το Ελληνικό». Αυτό είναι το μοντέλο ανάπτυξης το οποίο επιδιώκετε και  τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Επομένως, δεν μιλάμε για έναν ποιοτικό τουρισμό, δεν μιλάμε για ένα τουρισμό, ο οποίος θα συνθέτει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας και θα αναδεικνύει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε περιοχής.

Εγώ είμαι από νησιωτική περιοχή, είμαι από τις Κυκλάδες και η στρεβλή ανάπτυξη, η οποία έχει τόσα χρόνια οικοδομηθεί, από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, έχει απαξιώσει πολύ μεγάλο βαθμό το φυσικό περιβάλλον και το τοπίο αυτής της περιοχής. Διασώζονται, βεβαίως, σημαντικά ακόμα αποθέματα. Αν θέλετε να μετατρέψετε όλη την Ελλάδα σε αυτό το μοντέλο καταστρέφοντας και αυτά τα τελευταία αποθέματα, να γνωρίζετε ότι δικαίωμά μας είναι να υπερασπιστούμε την ελληνική κοινωνία και τον ελληνικό λαό, καθώς επίσης και το φυσικό τοπίο και τη χώρα μας, το δημόσιο και το φυσικό πλούτο της χώρας.

Αυτά τα οποία εισάγετε με αυτό το νομοσχέδιο, δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που είναι η αειφόρος ανάπτυξη. Διερωτάται κανείς, τί θα παραδοθεί στις επόμενες γενιές, με αυτήν την χωρίς όρια και όρους δόμηση εκτός σχεδίου, σε αρχαιολογικούς χώρους, σε δασικές περιοχές, σε περιοχές Νatura και ιδιαίτερα στα νησιά και στις εκτεταμένες ακτογραμμές, τις παραλίες της χώρας μας;

ΕΛΕΥΣΙΝΑ, 15 ΙΟΥΛΙΟΥ

ΒΙΩΣΙΜΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ: ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ.

Του Θέμη Δημητρακόπουλου

Η Παγκοσμιοποίηση των αγορών, η πλανητική οικονομία, προϋποθέτει και εν τέλει επιβάλλει μια ολιστική και απροκατάληπτη προσέγγιση στα περιβαλλοντικά προβλήματα. Με ορίζοντα μέγιστου χρονικού βάθους και προβλέψεις για τις μελλοντικές ανακατατάξεις, αναστατώσεις και ενδεχόμενες εκπλήξεις στο ενεργειακό παίγνιο.

Η Κλιματική Αλλαγή είναι ήδη παρούσα, δεν πρόκειται για μια δαιμονοποίηση της ανάπτυξης εκ μέρους κάποιων γραφικών οικολογούντων, αλλά για μια επιστημονικά διαπιστωμένη και μετρήσιμη παράμετρο. 

Η μόλυνση των υδάτινων πόρων εξαιτίας της ανθρωπογενούς δραστηριότητας, η απειλούμενη σπάνις πόσιμου νερού με ό,τι συνεπάγεται –ανθρωπιστική καταστροφή μεγάλης κλίμακας, κύμα οικολογικών μεταναστών, γεωπολιτικές ανακατατάξεις– είναι επίσης ένα σημαντικό ζήτημα που άπτεται του γενικότερου και ειδικότερου ενεργειακού σχεδιασμού.

Συνεπώς, η βιώσιμη χρήση της Ενέργειας σε ό,τι αφορά την αποτελεσματικότητα και εξοικονόμηση στη χρήση της, τις καθαρές μεταφορές, τα εναλλακτικά καύσιμα και βέβαια τις ανανεώσιμες ενεργειακές πηγές, είναι σήμερα περισσότερο από επιτακτική: είναι ζήτημα κυριολεκτικά ζωής και θανάτου για τις κοινωνίες, για την ανθρωπότητα στο σύνολό της. 

Επίσης είναι προφανής η άμεση συνάρτηση του ενεργειακού μοντέλου που θα επιλεγεί με το καινούργιο παραγωγικό/καταναλωτικό μοντέλο που απαιτείται άμεσα για τη διασφάλιση της αναγκαίας πλανητικής ισορροπίας –  εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την ευημερία και τη μακροημέρευση της παγκόσμιας κοινωνίας.

Οι όποιες αποφάσεις, επιλογές και συμβιβασμοί προκριθούν σήμερα από τις κατά τόπους αρμόδιες κυβερνητικές αρχές –ερήμην, λιγότερο ή περισσότερο, των κοινωνιών και ακόμη χειρότερα των μελλοντικών γενεών–  θα έχουν καταλυτικό αποτέλεσμα στο αύριο του πλανήτη.

ΦΩΤΟ : Όταν η Βενετία πλημμυρίζει...

Η θερμότερη δεκαετία ήταν εδώ…

Η θερμότερη δεκαετία ήταν εδώ, ήταν η πρώτη δεκαετία του 21^ου αιώνα ! Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Μετεωρολογίας (WMO), η μέση  επιφανειακή θερμοκρασία  του πλανήτη ανέβηκε από 14,00 βαθμούς κελσίου  στη τριακονταετία 1961-1990 στους 14,47 στη δεκαετία 2001-2010. Το 2008 ήταν μάλιστα από τα 10 πιο θερμά έτη όλων των εποχών, ενώ το 2010 το υγρο-τερότερο (!) όλων !  O Μισέλ Ζαρώ, επικεφαλής του WMO, απέφυγε  να συνδέσει τη συγκεκριμένη μεταβολή με τη γνωστή υπόθεση της κλιματικής αλλαγής λόγω του φαινομένου του Θερμοκηπίου, παραπέμποντας στην περιπλοκότητα  και απροσδιοριστία των φαινομένων.

 

Αυτή η στενά «διαπιστωτική» αντιμετώπιση ενός επιστημονικού  οργανισμού,  δεν αίρει  την εμφανή αιτιώδη σχέση μεταξύ  χρήσης των ορυκτών καυσίμων και  «υπερθέρμανσης»  αστικών χώρων + ρύπανσης του μείζονος χώρου. Ιδού λοιπόν ένας λόγος για να γίνεται οπωσδήποτε κάτι σχετικά με τα ορυκτά καύσιμα, κάτι ενεργειακώς καλύτερο,  που προφανώς  πρέπει να   συνιστά θεραπεία όχι χειρότερη από την αρρώστια !

Εν τω μεταξύ οι επιστημονικοί οργανισμοί ας δουλεύουν με το πάσο τους. Τα φαινόμενα πρέπει να αντιμετωπίζονται, η ερμηνεία τους έπεται….

Ημέρα για τα UFO !

 

Διαβάζω μια ανακοίνωση  σε ιστότοπο ευρείας απήχησης, ότι η  2α Ιουλίου ή  γενικά  η δεύτερη ημέρα του Ιουλίου κάθε έτους , είναι αφιερωμένη στα UFO, με αφορμή (λέει…) κάποιο «περίφημο» περιστατικό του Ρόζγουελ, το καλοκαίρι του 1947...

Εν πρώτοις δεν γνωρίζω την «Αρχή» που ιδιοποιήθηκε μια ημέρα του έτους γι αυτό τον ευαγή σκοπό….. Και εν δευτέροις (που θάλεγε κάποιος γραμματιζούμενος της Χρυσής Αυγής…) αγνοώ το περιστατικό του Ρόζγουελ.

Ως ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας  έχω πληροφορηθεί για περιστατικά στον εναέριο χώρο, που δεν ερμηνεύονται με τα συμβατικά γνωστικά εργαλεία. Απέναντι σε αυτά μπορώ να απαντήσω απλά –  λέγοντας ότι σε κάθε ιστορικό χρόνο η γνώση είναι ελλειμματική σε σχέση με το «μέγεθος» της πραγματικότητας – ή και πιο στοχαστικά, με τα λόγια του Κλωντ Λεβύ Στρως  σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, που δημοσιεύθηκε στην "Καθημερινή": Η γνώση είναι μια νησίδα μέσα στον ωκεανό του αγνώστου…

Αυτά, όσον αφορά τους βιαστικούς που θέλουν να αντικαταστήσουν την άγνοια με την φαντασίωση….…Τώρα, όσον αφορά την προσέγγιση των εξωγήϊνων στον γήϊνο χώρο, τη μόνη προσέγγιση που γνωρίζω είναι αυτή κάποιων εξωγήϊνων βράχων, που κινούνται με τεράστια ταχύτητα και ενδέχεται να διαπεράσουν την προστατευτική ασπίδα της γης (ατμόσφαιρα…) και να προκαλέσουν τρομερές καταστροφές. Ο αστεροειδής Apophis (από το όνομα μιας Αιγυπτιακής θεότητας) είναι μια τέτοια «εξωγήϊνη» ύπαρξη, που καλόν θα είναι να μας «προσπεράσει» το 2032 παρά να έλθει ντουγρού επάνω μας…

Μια πρόταση για τα Τουρκοβούνια

Το Νοέμβρη του 2009, σε μια ανάρτηση για την υπόθεση της ανάπλασης των Τουρκοβουνίων , που εκκρεμούσε για κάτι δεκαετίες και μιζεριάζοταν από υπουργό σε υπουργό και από δήμαρχο σε δήμαρχο, είχα διατυπώσει κάποιες «συγκριτικές σκέψεις»  όσον αφορά τους μεγάλους ελεύθερους χώρους του λακανοπεδίου Αθηνών .

http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2009/11/blog-post_26.html

Σε σύγκριση με όλους αυτούς,  τα Τουρκοβούνια υπερείχαν από την άποψη της θέσης  και της προσπελασιμότητας των πολιτών του μείζονος λεκανοπεδίου. Τότε, το 2009, όταν τα θέματα ποιότητας ζωής ήταν  ακόμη «στα πάνω τους», είχαμε επισκεφθεί το χώρο με την αντιδήμαρχο Ψυχικού και ένα συνεργείο του ΤΗΛΕ-ΑΣΤΥ, για να παράξουμε (και στη συνέχεια να διαμορφώσουμε ) μια ωριαία τηλεοπτική εκπομπή για το θέμα…

Παρά την εξωφρενική προβολή του θέματος του Ελληνικού και την αφόρητη σίγαση άλλων σημαντικών θεμάτων (Ελαιώνας, Τατόϊ), η υπόθεση των Τουρκοβουνίων επανέρχεται στο προσκήνιο με μια μελέτη  που εκπόνησε η φοιτήτρια ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΝΤΑΦΑ  υπό την επίβλεψη του καθηγητή ΗΛΙΑ ΓΙΑΝΝΙΡΗ του τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών  του Πολυτεχνείου Κρήτης.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της μελέτης, http://www.greekarchitects.gr/gr/συμμετοχές-2012/τουρκοβούνια-αθήνας-id7588

«Αιτία για την επιλογή, την ανάλυση και τη μελέτη του θέματος αποτέλεσε η εξέταση του αστικού τοπίου της πόλης της Αθήνας. Αφορμή ήταν η παρατήρηση της έλλειψης ελεύθερων χώρων εξαιτίας της επέκτασης και της πύκνωσης του αστικού ιστού……