ΠλιατσΟΙκολογώντας την «Παρέμβαση» του Β.Π. Καραγιάννη

Όργιο ! Η «Παρέμβαση» του Β.Π. Καραγιάννη, «Πνευματική Επιθεώρηση της Κοζάνης» που κατά παρέκκλισιν γνωστού γνωμικού τυγχάνει να είναι ό,τι δηλώνει (δηλαδή πνευματική) , έφτασε αισίως το 27^ον έτος λειτουργίας και το 166-167 διπλό τεύχος ! Περιοδικό – Μαθουσάλας εν ολίγοις, με ελκυστικότατη ύλη, από την οποία προτιθέμεθα να πλιατσΟΙκολογήσωμεν παν το καθ’ ημάς πλιατσΟΙκολογήσιμον…

Προς το παρόν, και εν είδει μεζεκλικίων προ του κυρίου γεύματος, καταθέτομεν τα κατωτέρω αποσπάσματα εκ του ομωνύμου  ιστότοπου :

http://iparemvasi.blogspot.gr/2012/08/blog-post_24.html

Παραδοσιακόν παιδικόν άσμα

"Εις το ΜΕGA δεν θα πάω δεν περνώ δεν περνώ
εις το ΜΕGA δεν θα πάω δεν περνώ περνώ..."

Κι όμως υπάρχει

Υπάρχει πιστοποιητικό ποιητικών φρονημάτων;

Με ή χωρίς ρίγανη;

Στην Εθνική μας περι-Bουλή,

  που την αγαπούμε όλοι και μάλιστα πολύ,

είναι μια κολοκυθιά,

 πλάι-πλάι στη ροδιά.

Κάνει πέντε κολοκύθια

ευθυτενή, μα την αλήθεια,

ήγουν προτάσεις για προανακριτικές.

Και γιατί να είναι 5 ας είναι 4

 και γιατί 4 κι όχι 3

 και γιατί όχι 2 και γιατί όχι 1

και γιατί όχι δεκά μία (11 δηλαδή)
Τότε ακούστηκε:
- Μα καλά, την κολοκυθιά θα παίξουμε ;
Γιατί εσύ βλέπεις κάτι άλλο να παίζεται

 ότι υπό κολοκυνθών πρασίνων αγόμεθα

κι αποξηραμένων φερόμεθα.

ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 21.6.13

Πολλοί  ακούνε  τη λέξη «ασφάλεια» και  αισθάνονται  άβολα -    για να μην σταθούμε σε όσους   ανασύρουν  μνήμες  από  προτιμήσεις γαλατάδων,  αντί πρωϊνών χτυπημάτων της πόρτας   από «ασφαλίτες»… Στη πραγματικότητα όμως η ασφάλεια αποτελεί κύρια διάσταση της ποιότητας ζωής : Η οδική ασφάλεια, η ασφάλεια από την εγκληματικότητα, από πυρηνικά υλικά ,  η ασφάλεια στον εργασιακό χώρο, στις κατασκευές,   στη κατανάλωση προϊόντων και υπηρεσιών,  αξιώνουν και εισπράττουν την επένδυση  τεράστιων πόρων. Η ασφάλεια της  εναέριας κυκλοφορίας  είναι επίσης πολυέξοδη .

O    εναέριος έλεγχος  δίνει   προτεραιότητα  στο   στοιχείο της ασφάλειας,  όμως υπηρετεί και άλλες στοχεύσεις – όπως είναι η ταχύτητα , η οικονομία,  η ομαλή διεκπεραίωση της  κυκλοφορίας. Όσον αφορά την  προστασία του περιβάλλοντος από τις  εκλύσεις αερίων του «θερμοκηπίου» σε ύψη κατά πλειοψηφία  31000-39000 ποδών, αυτή αναμένει καλύτερες ημέρες :  Προς το παρόν  η  πολύχρονη  καμπάνια  της διεθνούς οργάνωσης  των «Φίλων της Γης» με στόχο την εσωτερίκευση  του κόστους της ρύπανσης στα αεροπορικά εισιτήρια ,  δεν ευδοκίμησε. Το αεροπορικό ταξίδι δεν έγινε ακριβότερο  και  οικολογικότερο (!), όμως η  αύξηση της  ζήτησης   αερομεταφορών  δεν εμπόδισε  την  ύψωση του κόστους.. Γι αυτή την εξέλιξη  κύρια ευθύνη είχε η εγκατάσταση πανάκριβων συστημάτων ασφαλείας   για την αποφυγή συγκρούσεων…

Στα πλαίσια μιας αέναης  ανταγωνιστικότητας μεταξύ  εμπραγματωμένης και ζωντανής εργασίας – όπου η πρώτη τείνει να εκτοπίσει   τη δεύτερη  αυξάνοντας  έτσι  την εξουσία του κεφαλαίου -  ο Έλεγχος Εναέριας Κυκλοφορίας προσλαμβάνει νέους εξοπλισμούς και  συστήματα, ενώ ο «προγραμματιστής» των  κυκλοφοριακών ροών    αποσπά έργο  από τον  άμεσο  παραγωγό   του ελέγχου.  Η όλη κίνηση θα οδηγούσε σε συρρίκνωση  των θέσεων εργασίας στον έλεγχο, αν από την άλλη πλευρά δεν υπήρχε  διαρκής ανάδυση νέων  μεγεθών, προβλημάτων και εντάσεων .

Σήμερα ο έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας ευρίσκεται στο προθάλαμο μιας ευρωπαϊκής  ανασυγκρότησης .  Το «τυρί» στη προκειμένη περίπτωση  λέγεται «Ενιαίος Ευρωπαϊκός Ουρανός» και ουσιαστικά  οδηγεί στην  ορθολογική επαναχάραξη  των  αεροπορικών οδεύσεων,  με στόχο την ενεργειακή οικονομία , τον περιορισμό των τομέων ελέγχου και την μείωση του επικοινωνιακού φόρτου  των συχνοτήτων.  Όμως υπάρχει και η  «φάκα» -   που αποτελείται  από τα  σχέδια εκχώρησης  μιας αρχικής φέτας    στον ιδιωτικό τομέα ….

 Η πρόσφατη  τριήμερη απεργία των  Γάλλων Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας ενάντια στα σχέδια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής  έδειξε τη σοβαρότητα του προβλήματος. Το  νεοφιλελεύθερο παραλήρημα μιας πολιτικής τάξης που αυτοκαταργείται ως εξουσία  ενώ γλύφει ασύστολα τις αγοραίες δυνάμεις, συσπειρώνει όλο και περισσότερους πολίτες. Καιρός να ξυπνήσουν και όσοι δικοί μας επαναπαύονται στον high tech  ύπνο τους…

Αντιπυρηνικά μπλουζάκια της Greenpeace

Ησυχάστε, δεν ανακαλύφθηκε κάποιο είδος υφάσματος που αναχαιτίζει τη ραδιενεργό ακτινοβολία….

Πρόκειται περί ευφυούς συσχέτισης του επίπεδου χαρακτήρα  της γης με την πτητική ικανότητα του όνου , αυτών δε των δυο με την μη επικινδυνότητα των πυρηνικών…

Και όλα αυτά δια στόματος  ή για την ακρίβεια δια μπλούζας της  Greenpeace, που παρέχει μια έξυπνη σκέψη και ταυτόχρονα μια  οικονομική υποστήριξη στην οργάνωση…

Τηλ. 210 3840 744

Φυτά που ρουφούν τη ρύπανση

Της ΝΑΝΤΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ, από τον δικτυακό τόπο της PEEGEP

Τι κοινό μπορεί να έχει η άτρακτος ενός διαστημόπλοιου και ο εσωτερικός χώρος ενός σπιτιού ή γραφείου; Τον πόθο, τη δράκαινα και το φυλλόδεντρο, απαντούν επιστήμονες της NASA.

Πολλά είδη απορροφούν τις τοξικές ουσίες με τα «στόματα» που υπάρχουν στα φύλλα τους Ύστερα από διετή έρευνα ανακοίνωσαν τα ευρήματά τους που συνιστούν έναν υπερσύγχρονο μηχανισμό απορρόφησης της ρύπανσης κλειστών χώρων: τα κοινά διακοσμητικά φυτά μπορούν να αποτελέσουν ένα φυσικό «όπλο» στην καταπολέμηση του συνδρόμου άρρωστων κτηρίων.

*Αρκετά απ' αυτά τα φυτά αποδείχθηκαν, όπως αναφέρουν, εξαιρετικά αποτελεσματικά στο να κατακρατούν τοξικές ή ανεπιθύμητες ουσίες που εκλύονται από αναρίθμητα αντικείμενα που βρίσκονται στο σπίτι:

Μοκέτες, χρώματα, έπιπλα, κόλλες, μπογιές, πλαστικές ύλες, προϊόντα καθαρισμού, ηλεκτρονικές συσκευές και βέβαια τον καπνό του τσιγάρου.

Χρυσάνθεμα εναντίον βενζολίου

Κατά τη διάρκεια των πειραμάτων κάθε είδος φυτού τοποθετήθηκε σε σφραγισμένους θαλάμους όπου εισήχθησαν χημικά. Το φυλλόδεντρο, ο κισσός και ο χρυσός πόθος αποδείχτηκαν τα πιο αποτελεσματικά στην αφαίρεση των μορίων της φορμαλδεΰδης. Ανθοφόρα φυτά όπως η ζέρμπερα και το χρυσάνθεμο κρίθηκαν αποτελεσματικότερα στην απομάκρυνση βενζολίου, ενώ εξίσου θεαματικές ήταν οι επιδόσεις της δράκαινας και του σπαθίφυλλου.

*Η έρευνα της NASA διαπίστωσε ότι κάποια είναι τόσο επαρκή στην απορρόφηση αέριων μολυντών που θα σταλούν στο διάστημα ως μέρος ενός συστήματος της βιολογικής υποστήριξης ζωής σε διαστημικούς σταθμούς που θα βρίσκονται σε τροχιά.

«Τα φυτά απορροφούν τα βλαβερά συστατικά του αέρα με τα "στόματα" που υπάρχουν στα φύλλα τους», εξηγεί ο δρ Μπιλ Γούλβερτον, επί σειρά ετών επικεφαλής ερευνών στο διαστημικό κέντρο της NASA.

«Τα "στόματα" είναι ελεγχόμενα ανοίγματα που κάνει το φυτό ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες. Η έρευνα στα εργαστήριά μας εξακρίβωσε ότι όχι μόνο τα φύλλα αλλά και οι ρίζες και τα βακτηρίδια του χώματος είναι όλα σημαντικά στην απομάκρυνση τοξικών αερίων», προσθέτει.

Ο ίδιος διευκρινίζει ότι «ο συνδυασμός της φύσης με την τεχνολογία μπορεί να αυξήσει την αποτελεσματικότητα των φυτών στην απομάκρυνση αέριων ρυπαντών».

Λαδώνοντας τους Κινέζους ….

Η «Ελαιοτεχνία 2014»  σε συνεργασία με Κινεζική εταιρεία οργάνωσης εκθέσεων και την   Ελληνική Πρεσβεία στην Κίνα,  διοργανώνουν  έκθεση στις 20-22 Οκτωβρίου  2013, υπό τον τίτλο  Shanghai Oil..  http://www.eleotexnia.gr Συγκεκριμένα, η Ελαιοτεχνία έχει αναλάβει να συγκεντρώσει Ελληνικές εταιρείες που επιθυμούν την παρουσία τους στην Κινέζικη αγορά ελαιολάδου, προκειμένου να δειγματίσουν τα προϊόντα τους στους εμπορικούς επισκέπτες της έκθεσης. Η Κινέζικη αγορά ελαιολάδου αποτελεί μόλις το 1% της αγοράς βρώσιμων φυτικών ελαίων που υπολογίζεται ότι ανέρχεται περίπου στους 42 εκατ. τόνους. Η κατανάλωση ελαιολάδου γίνεται σε αστικές  περιοχές και ιδιαίτερα σε πόλεις με υψηλό διαθέσιμο εισόδημα και ισχυρή παρουσία εκπατρισμένων, ενώ η αναλογούσα κατά κεφαλήν κατανάλωση είναι μόλις 10 γραμμάρια. Οι Κινέζοι χρησιμοποιούν το ελαιόλαδο ως: - καλλυντικό, για τη βελτίωση της υφής του δέρματος (από γυναίκες), - φάρμακο, καθώς σύμφωνα με την παραδοσιακή κινεζική ιατρική βοηθάει στην καταπολέμηση ορισμένων ασθενειών (από μεσήλικες και άτομα τρίτης ηλικίας), και - μαγειρικό έλαιο (από νοικοκυριά με υψηλότερο εισόδημα και μορφωτικό επίπεδο) Η Κίνα στο θέμα του ελαιολάδου υιοθετεί το κοινοτικό πρότυπο τυποποίησης ανοίγοντας τον δρόμο για περισσότερες εξαγωγές από χώρες της ΕΕ, επομένως και από την Ελλάδα. Το πρώτο τρίμηνο φέτος οι  ελληνικές εξαγωγές παρθένου ελαιολάδου στην Κίνα ανήλθαν σε 1,19 εκατ. ευρώ, έναντι 256.810 ευρώ το αντίστοιχο τρίμηνο του 2011, σημειώνοντας αύξηση 364,5%. Το μερίδιο του ελληνικού ελαιολάδου στην κινεζική αγορά είναι της τάξης του 9% με την Ισπανία και την Ιταλία να κυριαρχούν, έχοντας αποσπάσει μερίδιο 50% και 35% αντιστοίχως. info@eleotexnia.gr

.

Επιχρίσματα από πηλό

Διαβάστε κι αυτό :

"Βελτιώστε την αισθητική, την ακουστική και την ποιότητα του αέρα του σπιτιού σας με επιχρίσματα (σοβάδες) από πηλό. Ο πηλός είναι ένα δομικό υλικό που χρησιμοποιείται από τον άνθρωπο για χιλιετίες και έχει εγγενείς ιδιότητες που μας βοηθούν να δημιουργήσουμε υγιεινά περιβάλλοντα διαβίωσης. Η ικανότητά του να ρυθμίζει τα διαφορετικά επίπεδα υγρασίας στον χώρο, να εξουδετερώνει τοξίνες και οσμές όντας συγχρόνως εύχρηστος και φιλικός στον οποιονδήποτε, από τον αρχάριο μέχρι τον επαγγελματία, τον καθιστά ιδανική επιλογή τόσο για ανακαινήσεις σε συμβατικά κτίρια ή ολοκλήρωση σε φυσικά κτίρια όπως τα πηλόκτιστα ή τα κτίρια από άχυρο. Επιπλέον είναι ένα υλικό απλό, ασφαλές και άφθονο στη φύση που προσφέρει μια δημιουργική, διασκεδαστική εμπειρία με απεριόριστες εφαρμογές , ιδιαίτερα χαμηλού κόστους. Σε αυτό το εντατικό εργαστήριο θα μάθετε να αναγνωρίζετε την πηγή των υλικών, την ανάμιξη, τις αναλογίες και την εφαρμογή των επιχρισμάτων από πηλό. Σκοπός του  είναι να προσφέρει τη γνώση, την αυτοπεποίθηση, την εμπειρία  και τη δημιουργική έμπνευση που θα σας καταστήσει ικανούς να μεταμορφώσετε το δικό σας περιβάλλον!

Ημερομηνίες και τοποθεσίες εργαστηρίου:

28-30 Ιουνίου, 2013 Τόπος: Κρήτη. Δηλώστε συμμετοχή εδώ!

Οι ημερομηνίες των εργαστηρίων ανανεώνονται συνεχώς, επισκεφτείτε ξανά αυτή την ιστοσελίδα για νέα εργαστήρια.

ΗΛΙΑΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ

Ήμασταν  συμμαθητές και φίλοι από παιδιά. Πάνω  από μισό αιώνα !  Επρόκειτο να κάνει μια σοβαρή εγχείρηση -  είχε καρκίνο και το ήξερε. Μου έστειλε ένα email και μου είπε  :  «αν δεν ξυπνήσω, χάρηκα πολύ για τη γνωριμία μας»…Τελικά τα πράγματα ήλθαν αλλιώς : Ξύπνησε μεν , αλλά δεν συνήλθε ποτέ τελείως. Και  πριν από τρεις  ημέρες, άφησε την τελευταία του πνοή στον Καναδά, όπου είχε μεταναστεύσει .

 

Ήταν η τρίτη κατά σειράν προσωπική μου απώλεια μέσα σε ένα χρόνο – τριών ανθρώπων εντός-εκτός-και-επί-τα-αυτά-μέρη της Αριστεράς. Ατόμων εμπαθών με το χιούμορ, προικισμένων με φαντασία, αντίθετων με το μοντέλο του πάσχοντος-από-χρόν ι α-σοβαρότητα  πολιτικοποιημένου ατόμου .

 Παράπονο δεν έχω : Διασκεδάσαμε εαυτούς και αλλήλους σε αυτή τη μεγάλη πορεία , που ξεκίνησε από το τίποτα και καταλήγει  στο τίποτα .

Και τώρα σκέπτομαι ότι η ζωή, σε μια ατέλειωτη διαδικασία  αποδόμησης των μορφών, περνάει την ενέργειά της από άτομο σε άτομο.  Άμεσα ή έμμεσα. Γι αυτό χωρίς παραχώρηση στη μεταφυσική, μαζί με τους άλλους «εντιμότατους φίλους» αυτής της κοινωνίας που υπηρετούν το ίδιο πνεύμα(«ένα γέλιο θα τους θάψει»), μπορώ να υποστηρίξω  απολύτως αντιηρωϊκά και με κάθε σοβαρότητα : ΗΛΙΑ ΖΕΙΣ, ΕΣΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ….

 

 ΥΓ

Εν όψει , μια παλιά αδέξια φωτογραφία του «προαστίου» όπου ενδημήσαμε, για καιρό, μέχρι να χαθούμε και να ξαναβρεθούμε. Είναι η Ηλιούπολη Αττικής, του 1951. Φωτογραφία από το αρχείο του Κλέωνος Π. Διονυσάτου. Στη δεξιά στήλη, ένα ποίημα του Ηλία «αγκυρωμένο» στο ΟΙΚΟΛΟΓΕΙΝ για καιρό…        

"Δεν επιτρέπεται" - διήγημα της Ηρώς Νικοπούλου

                                      Από τη συλλογή διηγημάτων «Ελληνιστί :Ο γρίφος»

         

Στο κα­τά­στρω­μα βρι­σκό­μα­σταν οι πέ­ντε ά­ντρες κι ε­γώ. Απ’ το πρω­ί εί­χε έ­να ε­λα­φρύ α­ε­ρά­κι. Πλη­σί­α­ζε α­πό­γευ­μα, οι άλ­λοι είχαν αρ­χί­σει να κου­ρά­ζο­νται, ε­γώ ό­χι. Σε μια στρο­φή περ­νώ­ντας την Αί­γι­να ο αέ­ρας πή­ρε να δυ­να­μώ­νει. Μια ρι­πή κα­τά­φα­σης μου ρά­ντι­σε το νου, σαν να πα­ραμέ­ρι­σε μια κουρ­τί­να κρόσ­σια λά­θη, αμ­φι­βο­λί­ες, αμ­φι­σβη­τή­σεις, πα­λιν­δρο­μήσεις, ξέ­φτια ξέ­νων αι­σθη­μά­των. Και ξαφ­νι­κά μου φά­νη­κε πως ε­πι­τρε­πό­ταν να εί­μαι ο ε­αυ­τός μου. Χρό­νια έ­βρα­ζε κά­τω α­πό τη κρού­στα των ο­νεί­ρων μου αυ­τή η στιγ­μή. Θη­λυ­κό ε­γώ, να τι­μο­νιά­ρω με τό­σους ο­λό­γυ­ρα. Πα­ρά­ξε­νη, ό­σο ’ναι, φαντα­σί­ω­ση. Να φταί­ει που με με­γά­λω­σαν τρεις γε­νιές γυ­ναί­κες, προ­για­γιά, για­γιά και μά­να;

Ό­πως και να ’χει αι­σθα­νό­μουν πως πλη­σί­α­ζε ε­πι­τέ­λους η σει­ρά μου. Έ­νιω­θα κύ­μα­τα α­πω­θη­μέ­νων να πα­φλά­ζουν κά­τω απ’ το διά­φραγ­μα να σπρώχνουν και ν’ α­νε­βαί­νουν, τύ­λι­γαν τα πνευ­μό­νια μου σε μιαν ο­μί­χλη αλ­λό­κοτη και λα­σπε­ρή. Κι ύ­στε­ρα ξε­χύ­νο­νταν α­πό τα μά­τια κι απ’ το στό­μα μου και βου­τού­σαν στ’ άλ­λα κύ­μα­τα, της θά­λασ­σας, να ξε­πλυ­θούν. Ε­δώ εί­μα­στε, ε­πι­τέλους, σκέ­φτη­κα και χα­μο­γέ­λα­σα στ’ α­γιά­ζι. Πά­ει ο και­ρός που δεν μου ’δι­ναν το τι­μό­νι. Της ζω­ής μου το τι­μό­νι. Για αιώ­νες. Γι’ αυ­τό ε­δώ και τρί­α χρό­νια ξε­κί­νη­σα μα­θή­μα­τα ι­στιο­πλοί­ας, για να μά­θω να το βα­στώ, στα­θε­ρά, ί­σια.

Το χάσμα των γενεών

της Μαρίας Αρβανίτη Σωτηροπούλου

.....Αυτό που σε κάποιους πολιτισμούς αποτιμάται σαν θησαυρός, σήμερα αντιμετωπίζεται σαν ξεκούτιασμα.....

Με αφορμή το κείμενό μου για το μητρικό θηλασμό βρέθηκα αντιμέτωπη με καταιγισμό υβριστικών μηνυμάτων από γυναίκες, που θα μπορούσαν να είναι κόρες μου, τόσο χυδαίων, που αναγκάστηκα να ενεργοποιήσω τον έλεγχο δημοσίευσής τους.

Άσχετα με τους κανόνες ενός σωστού διαλόγου, που δυστυχώς δεν υπάρχουν στο Διαδίκτυο, αφού οποιαδήποτε επιστημονική άποψη παρουσιάζεται ισότιμα με την κάθε προσωπική εμμονή, αυτό που με εντυπωσίασε είναι η έλλειψη σεβασμού προς την -έστω και λανθασμένη- άποψη των γεροντότερων. Δεν ξέρω αν αυτή η στάση οφείλεται στην κυρίαρχη νοοτροπία της εποχής, που ανάγει τα νιάτα σαν απόλυτη αξία και με πλαστικές επεμβάσεις και άλλα τερτίπια, πασχίζει να καλύψει τη φθορά και τον πλούτο, που ο χρόνος προικίζει κάθε έμβιο. Αυτό που σε κάποιους πολιτισμούς αποτιμάται σαν θησαυρός, σήμερα αντιμετωπίζεται σαν ξεκούτιασμα. Βασικά οι ηλικιωμένοι δεν έχουν δικαίωμα να μιλούν και κατηγορούνται για όλα τα δεινά, που σήμερα αντιμετωπίζουν οι νεότεροι, χωρίς καν το ελαφρυντικό της καλής τους πρόθεσης ή των αντικειμενικών δυσχερειών της εποχής τους.

Αν και ειδικά σήμερα με την τραγική ανεργία η πλειοψηφία των νέων συντηρείται από την πενιχρή πια σύνταξη των γονιών και μένει και μετά την ενηλικίωση στο πατρικό σπίτι, η ίδια πλειοψηφία -τουλάχιστον όπως εμφανίζεται στα σχόλια του Διαδικτύου, ειρωνεύεται ή και καθυβρίζει την γονεική υπερστοργή.

Ειδικά στο θέμα της ανατροφής των παιδιών, που αποτελεί συχνό ζήτημα συζήτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι νέοι γονείς -αν και λόγω των συνθηκών τελικά παραδίδουν τα παιδιά τους αποκλειστικά στη φροντίδα των γιαγιάδων- αρχικά τις κατηγορούν για σκληρότητα, όταν συμβουλεύουν “όχι συνέχεια αγκαλιά, άσε το μωρό να κλάψει” και αργότερα για υπερβολική στοργή, ότι τους κάνουν όλα τα χατίρια και τα κακομαθαίνουν.  

          Κάθε γενιά έχει την τάση -μέχρι τουλάχιστον μιαν ηλικία- να αμφισβητεί την πείρα των γονιών της και να  πιστεύει ότι ξέρει τα πάντα καλύτερα, μέχρι η εμπειρία να ψαλιδίσει κάθε βεβαιότητα. Πάνω σε αυτό τον ενθουσιασμό των “βεβαιοτήτων” της νέας γενιάς πατά το βήμα της η Ιστορία.

Τρεις Περιβαλλοντικές Οργανώσεις για τον τουρισμό

 

Με ιδιαίτερη λύπη παρατηρούμε πως το νέο Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης διέπεται από πνεύμα άκριτης αδειοδότησης τουριστικών επενδύσεων που μακροπρόθεσμα θα καταβαραθρώσει περαιτέρω την εθνική μας οικονομία, όπως αποδεικνύει η περίπτωση της Ισπανίας. Επιπλέον, σοβαρά ερωτήματα εγείρει, για την αξιοπιστία και την επιστημονική τεκμηρίωση των προτεινόμενων διατάξεων, η απουσία  Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων από τη διαδικασία της Διαβούλευσης.

Η στόχευση του νομοθετήματος για ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας ως τουριστικού προορισμού έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις προτεινόμενες διατάξεις, οι οποίες οδηγούν μαθηματικά σε πλήρη ισοπέδωση του τουριστικού προϊόντος, το οποίο βασίζεται στα τεράστια ελληνικά συγκριτικά πλεονεκτήματα που είναι η φύση και η πολιτιστική μας κληρονομιά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η απάλειψη του ανώτατου ορίου που μπορεί να καταλάβει η τουριστική εγκατάσταση σε σχέση με την επιφάνεια ενός νησιού.

Θεωρούμε αδιανόητο  να δίνεται -υπό οποιεσδήποτε προϋποθέσεις- η δυνατότητα χωροθέτησης οργανωμένων υποδοχέων τουριστικών δραστηριοτήτων και σύνθετων τουριστικών καταλυμάτων σε περιοχές του Δικτύου Natura 2000 και σε εθνικά πάρκα.

Επιπρόσθετα, τα όρια του προβλεπόμενου κλιμακούμενου Συντελεστή Δόμησης είναι ιδιαίτερα ευρεία με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζονται με ακατανόητο, οριζόντιο τρόπο εκτάσεις με διαφορετική κλίμακα μεγέθους.

Κρίνουμε απαραίτητη την πλήρη απαγόρευση της χωροθέτησης οργανωμένων τουριστικών υποδοχέων, τουλάχιστον σε νησιά με έκταση μικρότερη των 130 τ. χλμ., η οποία είναι ούτως ή άλλως πολύ μικρή. Κατά τη γνώμη μας, θα πρέπει να διασφαλιστεί πως ο σχεδιασμός για τις τουριστικές επενδύσεις, εκτός της έκτασης, θα λαμβάνει υπ΄ όψιν τη βιοποικιλότητα το τοπίο, τη φέρουσα ικανότητα, τους διαθέσιμους φυσικούς και ανθρωπογενείς πόρους, τις υποδομές, το ανάγλυφο του εδάφους, την πυκνότητα του δομημένου χώρου αλλά και την οικονομική βιωσιμότητα κάθε επένδυσης.

Δυστυχώς, κρίνεται εντελώς επικίνδυνη η θυσία του απαράμιλλου φυσικού μας περιβάλλοντος για τη στήριξη μιας στρεβλής τουριστικής ανάπτυξης.

Με τιμή,

         

          Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού

          «Καλλιστώ» Περιβαλλοντική Οργάνωση για την άγρια ζωή και τη φύση

HOMO KOROVESIUS

Πολλές, μικρές, διασκεδαστικές, πικρές, γλυκές, ερωτύλες, αντιρατσιστικές, ηθικολογικές αλλά καθόλου συμβατικές ιστορίες,  συγκροτούν το περιεχόμενο της νέας δουλειάς του Κοροβέση….Να ένα δείγμα ή   δήγμα (ερωτικής) γραφής :

ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ: Είχα σβήσει με μπλάνκο το όνομά σου από την ατζέντα μου. Δεν περίμενα να ξαναπάρεις τηλέφωνο ύστερα από τόσον καιρό. Κι όμως πήρες. Ρώτησες αν ενοχλείς. Ήσουν ευγενική.Το μέταλλο της φωνής σου πολύτιμο, όπως πάντα. Ρώτησες αν γράφω. Δεν ήθελες να με διακόψεις. Εκτιμούσες πάντα τη δουλειά μου. Ρωτάς τι κάνω. «Όλα καλά», σου λέω,»όλα καλά». Τι να σου πω; Με γ@μησες. Περίπατο έκανες στη ζωή μου και τη διάλυσες….

Το Τμήμα Πολιτισμού – «Σχέδιο Β΄»

[Σολωμού 13 (2^ος όρ.)] οργανώνει  παρουσίαση του βιβλίου του Περικλή Κοροβέση

«παράπλευρες καθημερινές απώλειες»

τη Δευτέρα 10 Ιουνίου στις 8μμ

Ομιλητές :

Αλέκος Αλαβάνος (ΣΧΕΔΙΟ Β΄)

Γιώργος Γιαννόπουλος (συγγραφέας, ποιητής, εκδότης του περιοδικού ΕΝΕΚΕΝ)

Μάκης Καβουριάρης (Καθηγητής Πανεπιστημιου – PARIS 8)

Μουσική :

Μιχάλης Μεσσήνης (μαντολίνο)

Μαρίνα Παπαδημητρίου (πιάνο)

Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει ο ηθοποιός Βασίλης Βλάχος.

Συντονίζει ο Περικλής Αντωνίου από το Τμήμα Πολιτισμού

Οι Γεωλόγοι μελετητές για τα μεταλλεία Χαλκιδικής

 Iδιαίτερα σημαντικό είναι το κείμενο απόψεων του ΣΥΝ.ΓΕ.ΜΕ., (Σύνδεσμος Γεωλόγων Μελετητών Ελλάδας για τα μεταλλεία Χαλκιδικής) “αφενός λόγω  της άμεσης συσχέτισης της επαγγελματικής δραστηριότητας των μελών του με το ζήτημα, αφετέρου δε λόγω της επιστημονικής συνάφειας των Γεωλόγων Μελετητών με το αντικείμενο της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων στη χώρα μας”. Μπορείτε να το διαβάσετε στη συνέχεια της ανάρτησης. Μερικές υπενθυμίσεις είναι χρήσιμες:

                       Όταν το Συμβούλιο Περιβάλλοντος του Α.Π.Θ. έβγαλε αρνητικό πόρισμα για  την επένδυση της Ελληνικός Χρυσός στη Χαλκιδική (εδώ), η εταιρεία έψαχνε να βρει παρατυπίες στη διαδικασία…

                       Όταν το ΤΕΕ/ΤΚΜ έβγαλε επίσης αρνητικό πόρισμα (εδώ και εδώ), η εταιρεία το απέδωσε σε “κομματικό δάκτυλο”…

                       Όταν και το Πρυτανικό Συμβούλιο του Α.Π.Θ. εξέφρασε σοβαρότατες επιφυλάξεις για την “επένδυση” (εδώ), εκείνοι μιλούσαν για “στημένη ημερίδα”…

                       Όταν το “Παρατηρητήριο” κατήγγειλε ότι η εταιρεία εξαπάτησε το Ελληνικό Δημόσιο με τη δήθεν θαυματουργή μέθοδο μεταλλουργίας “χωρίς κυάνιο” flash smelting, (εδώ), εισέπραξε χλευασμό από τους “μηχανικούς της Ελληνικός Χρυσός”, αλλα χωρίς κανένα επιχείρημα (εδώ)…

                       Όταν έγκριτοι μεταλλειολόγοι απέδειξαν (εδώ) ότι η μέθοδος flash smelting δεν μπορεί να δουλέψει για τα μεταλλεύματα της Χαλκιδικής, θέση που υιοθέτησε και το Συνδικάτο του ΙΓΜΕ (εδώ), η εταιρεία μουγγάθηκε…

                       Όταν η Γεωπονική Σχολή του Α.Π.Θ. (εδώ), η Ελληνική Δασολογική Εταιρεία (εδώ) και τόσοι άλλοι επιστημονικοί φορείς τάχθηκαν κατά της υλοποίησης της επένδυσης, τα τσιράκια της εταιρείας διέδωσαν  ότι οι μόνοι που μπορούν να έχουν άποψη είναι οι μεταλλειολόγοι και οι γεωλόγοι…

Τώρα που ο Σύνδεσμος Γεωλόγων Μελετητών Ελλάδας καταθέτει τους ίδιους προβληματισμούς με όλους τους ανωτέρω επιστήμονες και φορείς, θα τους βγάλουν κι αυτούς άσχετους;

Το βιβλίο εναντίον της τυραννίας

«Πάρτε ένα καλό βιβλίο και διαβάστε το – κατά προτίμηση μπροστά σε έναν αστυνομικό» λένε οι διαδηλωτές στην πλατεία Ταξίμ, θεωρώντας την μία από τις σημαντικότερες πράξεις αντίστασης.

 Σύμφωνα με τη Hurriyet, χάρη στην πρωτοβουλία εκδοτικών οίκων να οργανώσουν μια αυτοσχέδια βιβλιοθήκη, οι διαδηλωτές είναι πεπεισμένοι ότι θα συγκεντρώσουν τόνους βιβλίων μέσα στις επόμενες ημέρες.

Ο εκδοτικός Οίκος Sel παρακάλεσε και  άλλους οίκους να συνεισφέρουν στην οργάνωση της αυτοσχέδιας βιβλιοθήκης μέσα στο πάρκο, ζητώντας από τους εκδότες να στείλουν βιβλία και να ενισχύσουν την κίνηση με σπουδαία λογοτεχνικά έργα.

Ορνιθο-λογική

ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η Ομάδα για τα Δικαιώματα των Ζώων/Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ προσυπογράφουμε, ως πρώτο, ατελές αλλά ουσιαστικό βήμα, την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Δικαιώματα των Ζώων (Παρίσι, 1978).

Απορρίπτουμε για προφανείς πολιτικούς, ηθικούς και οικολογικούς λόγους την αντίληψη που θέλει το είδος μας, τον Homo Sapiens,  επικυρίαρχο και με πλήρη ιδιοκτησιακά δικαιώματα εκμετάλλευσης πάνω στον πλανήτη, τη φύση και τα υπόλοιπα μη ανθρώπινα όντα. Μια στρεβλή αντίληψη που βρίσκεται στον πυρήνα της σημερινής παγκόσμιας οικονομικής, οικολογικής, και όχι μόνο, κρίσης και που συνοψίζεται στο ότι ο ισχυρός δικαιούται να επιβάλλει, και μάλιστα  ανεξέλεγκτα και απεριόριστα την εξουσία του στον αδύναμο – τον όποιο αδύναμο.  

Η στάση μας και οι θέσεις μας για τα ζητήματα που αφορούν τη σχέση μας με τα υπόλοιπα νοήμονα και συναισθανόμενα πλάσματα –σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης, οικονομικής και άλλης, δραστηριότητας– δεν είναι στάση απλώς «ζωόφιλων» αλλά συνειδητοποιημένων πολιτών. Στάση πολιτική ενάντια στην αδικία, την εκμετάλλευση, την πρόκληση αδικαιολόγητου και αχρείαστου πόνου στον πιο αδύναμο.

Στάση πολιτική και ηθική υπέρ της ζωής, υπέρ μιας ποιότητας ζωής που δικαιούνται όλα τα πλάσματα στον πλανήτη – και κατά των απάνθρωπων πρακτικών, εθίμων και παραδόσεων που, στρεφόμενες κατά των ζώων, προσβάλλουν βάναυσα την ίδια τη ζωή – και την όποια αξιοπρέπεια αρμόζει σε κάθε ζωντανό και νοήμον πλάσμα.

«Ο ΚΑΒΑΦΗΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ»

Στo Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Το Ίδρυμα Κατακουζηνού συμπληρώνει 5 χρόνια λειτουργίας  τον Σεπτέμβριο του 2013 και οργανώνει επιλεγμένες εκδηλώσεις   υπέρ των σκοπών του Ιδρύματος.

Η πρώτη εκδήλωση θα γίνει την Τρίτη 11 Ιουνίου 2013 στις 8.30 μ.μ.,

 στο Αμφιθέατρο «Αγγελος Γουλανδρής» του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας (Όθωνος 100, Κηφισιά)

και το Καλλιτεχνικό Σύνολο Πολύτροπον παρουσιάζει την παραγωγή

 Ο Καβάφης του Πατριάρχη.

Πρόκειται για την παρουσίαση των ποιημάτων του Κ. Π. Καβάφη που ανθολόγησε ο  μαθητής της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης Δημήτριος Αρχοντώνης, ο σημερινός Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Η νεανική αυτή ποιητική ανθολογία του Πατριάρχη εγκαινιάστηκε από τον ίδιο το 1954, και περιλαμβάνεται σ’ ένα τετράδιο με τον τίτλο Ποιήματα.

Η εκδήλωση θα ανοίξει με σύντομη ομιλία από τον υπεύθυνο του Συνόλου Πολύτροπον, θεολόγο και μουσικό Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλο, ο οποίος θα αναφερθεί στην Καβαφική ανθολογία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, αλλά και στη σχέση του Καβάφη με την Κωνσταντινούπολη, με προβολή φωτεινών διαφανειών.

Θα ακολουθήσει η παρουσίαση των ποιημάτων αυτών στη μελοποιημένη εκδοχή τους, κυρίως για φωνή και πιάνο, από σύγχρονους Έλληνες συνθέτες.

Θερμοπύλες, Αντίοχου Ευαγγελάτου (1903-1981)

Κεριά, Λεωνίδα Κανάρη (γενν. 1963)

Τείχη, Λεωνίδα Κανάρη

Απολείπειν ο θεός Αντώνιον, Λεωνίδα Κανάρη

Απολείπειν ο θεός Αντώνιον, Γιώργου Κουρουπού (γενν. 1942)

Che fece.... il gran rifiuto, Γιάννη Ιωαννίδη (γενν. 1930)

Η Πόλις, Μίκη Θεοδωράκη (γενν. 1925)

Η φαντασία στην εξοικονόμηση ενέργειας….

Η «φαντασία στην εξουσία» είναι κάτι πολυφορεμένο, το ίδιο όμως δεν συμβαίνει με την «φαντασία στην εξοικονόμηση ενέργειας» - και μάλιστα  δια μέσου καθαρά βιολογικών μεθόδων ολικής σωματικής αλέσεως…

Παραδείγματος χάρη το ξενοδοχείο Crown Plaza στην Κοπεγχάγη :  Το οποίο  προσφέρει ένα δωρεάν γεύμα  αξίας 26 ευρώ σε κάθε  πελάτη που είναι ικανός να παράγει ενέργεια μέσα από ποδήλατα εξάσκησης,   που ταυτόχρονα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για την επιχείρηση. Οι πελάτες πρέπει να παράγουν τουλάχιστον 10 watt, που ισοδυναμούν  περίπου  με 15 λεπτά ποδηλασίας για κάποιον με  μέση δύναμη. Κοντολογίς, να μια περίπτωση ανακύκλωσης σωματικής ενέργειας, που υπό άλλες συνθήκες θα μετουσιωνόταν μόνο σε γυμνασμένους μυς και καρδιαγγειακό σύστημα…

Η άσκηση  παράγει ενέργεια, το ίδιο όμως κάνει και το χορευτικό κέφι….

Επειδή τα φωτιστικά εφφέ και τα γιγαντιαία μεγάφωνα καταναλώνουν πολλή ενέργεια,  το μπαρ Surya στο Λονδίνο έκανε μια επένδυση με ελατήρια στην πίστα του,  έτσι ώστε όταν συμπιέζονται από τους χορευτές να παράγεται ηλεκτρικό ρεύμα που αποθηκεύεται σε μπαταρίες και εξοικονομεί μεγάλο μέρος από την κατανάλωση της επιχείρησης. Ο ιδιοκτήτης της , με Ντισνεϋκούς όρους  Κύρος Γρανάζης  αλλά κατά κόσμον Ανδρέας Χαραλάμπους, υποστηρίζει ότι έτσι  παράγεται το 60% περίπου της συνολικής κατανάλωσης του καταστήματος….

«Τρόποι, η ρητορική του έργου τέχνης»

Στην έκθεση ΤΡΟΠΟΙ, Η ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΕΧΝΗΣ [πινακοθηκη ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΡΝΟΥ, www.archiv.gr ] υπάρχουν έργα

(Σπύρου  Βασιλείου, Δημήτρη Γαλάνη,  Σπύρου Γιάνναρη, Δημήτρη Κόκκορη,  Φώτη Κόντογλου, Ράλλη Κοψίδη, Γιώργου Μαυροΐδη, Ευθύμη Παπαδημητρίου, Μαρίας Τριανταφύλλου,  Άννας Φαραντάτου, Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα)

  που, τα περισσότερα, κατατάσσονται στη γενιά του τριάντα Ανήκουν είτε στους πρωταγωνιστές της  συγκεκριμένης «ιστορικής  γενιάς»  είτε σε καλλιτέχνες, κυρίως γυναίκες, το έργο των οποίων αν και ανήκει χρονολογικά σε αυτή  τη γενιά, υφολογικά αποκλίνει . Μάλιστα, τα τελευταία αυτά έργα πολλές φορές εγγράφουν μία ξεχασμένη και εν πολλοίς απωθημένη παράδοση. Και στις δύο περιπτώσεις καλλιτεχνών ισχύουν μία σειρά από διαπιστώσεις . Η πρώτη είναι ότι ένα έργο δεν αναφέρεται κυρίως στον εαυτό του, αλλά σε άλλα έργα με τα οποία –με ποικίλους τρόπους– βρίσκεται σε επαφή και επίδραση. Στη φιλοσοφία υπάρχει η έννοια Stiftung- (ίδρυση- εγκαθίδρυση) που χρησιμοποιείται για να δηλώσει την απεριόριστη γονιμότητα του κάθε παρόντος, το οποίο δεν μπορεί ποτέ να είναι αυτό-αναφορικό, να δημιουργείται από μόνο του, αλλά ανακτά τη γονιμότητά του μέσα από μία παράδοση που διαρκώς το ανατροφοδοτεί. Το έργο του παρόντος μπορεί να προφασίζεται ότι ξεχνά τις καταβολές του και μόνο τότε να χαρίζει στο παρελθόν, όπως λέει ο Μερλώ-Ποντύ, «όχι μια επιβίωση, που είναι η υποκριτική μορφή της λήθης αλλά μια νέα ζωή, η οποία είναι η ευγενής μορφή της μνήμης.».

Ένα project στην Πινακοθήκη Γρηγοριάδη

Ασπίδα του Αχιλλέα 1978-2013, το απωθημένο μιας μνήμης.

Η Πινακοθήκη Γρηγοριάδη  επεκτείνει του χώρους της εγκαινιάζοντας τη Γλυπτοθήκη Γρηγοριάδη.  Στη Γλυπτοθήκη Γρηγοριάδη θα στεγαστούν σημαντικά έργα της σύγχρονης Eλληνικής Γλυπτικής. Ο χώρος είναι ακόμη υπό διαμόρφωση ωστόσο ενεργοποιείται με τη διαδικασία Ασπίδα του Αχιλλέα 1978-2013, το απωθημένο μιας μνήμης του ζωγράφου Γιάννη  Ζιώγα, που  έως τον Νοέμβριο του 2013. Ο Γιάννης Ζιώγας με την υποστήριξη της Πινακοθήκης Γρηγοριάδη, θα εργαστεί για  την ανασύσταση μιας εφηβικής εικαστικής εμπειρίας,  που τον ακολουθεί σε όλη τη διάρκεια της εξέλιξής του ως καλλιτέχνη από το 1978 μέχρι τώρα.

Η Ασπίδα του Αχιλλέα 1978-2013, το απωθημένο μιας μνήμης, θα παρουσιάσει το σύνολο αυτής της διαδικασίας με δύο παράλληλους τρόπους:  ο πρώτος τρόπος είναι ότι έχει δημιουργηθεί ένας χώρος/ανοικτό εργαστήριο στην υπό διαμόρφωση Γλυπτοθήκη Γρηγοριάδη, όπου ο Γιάννης Ζιώγας θα εργάζεται κατασκευάζοντας τις τωρινές εκδοχές της Ασπίδας του Αχιλλέα. Ο δεύτερος τρόπος θα παρουσιάζει τα έργα που έχουν δημιουργηθεί την περίοδο 1978-2012. Η διαδικασία θα είναι ανοικτή στο κοινό, θα υπάρχουν ώρες στις οποίες το κοινό θα συμμετέχει και θα επισκέπτεται τον χώρο σε ένα διάλογο με τον καλλιτέχνη και τον επιμελητή του project. Τουλάχιστον μια φορά τον μήνα ο Γιάννης Ζιώγας και ο ιστορικός τέχνης Παναγιώτης Σ. Παπαδόπουλος θα συνομιλούν με το κοινό για το έργο, τη σημασία του, την κατάστασή του στο τρέχον στάδιο πραγμάτωσής του.