ΓΤΟ και «ελεύθερη αγορά»

  

 

 Το Νοέμβριο  αυτής της χρονιάς  πρόκειται να διεξαχθεί   Δημοψήφισμα στην Καλιφόρνια , σχετικά με την σήμανση  ή μη σήμανση των  προϊόντων που περιέχουν Γενετικά Τροποποιημένους  Οργανισμούς (ΓΤΟ).  Κανονικά, οι υποστηρικτές της «ελεύθερης αγοράς» και της διαφάνειας προϊόντων και υπηρεσιών,  θα έπρεπε όχι  απλώς να αρνούνται αλλά να πλειοδοτούν στο συγκεκριμένο θέμα, αξιώνοντας  την πλήρη ενημέρωση των καταναλωτών  όσον αφορά τις ποιότητες και ιδιαιτερότητες των προϊόντων - ως (υποτίθεται…) πεισμένοι για την υπεροχή τους….

 

Και όμως, οι κατεξοχήν εκπρόσωποι της «ελεύθερης αγοράς», δηλαδή οι άνθρωποι μιας σειράς εταιρειών, εκστρατεύουν εναντίον της σήμανσης  και διεκδικούν  μια σκοταδιστική κατάσταση,  όπου οι καταναλωτές  αφενός δεν θα ξέρουν τι τους γίνεται και τι καταναλώνουν,  και αφετέρου  θα μπορούν να μετατραπούν  σε πειραματόζωα προϊόντων με άγνωστες επιπτώσεις και συνέπειες.

Στην Καλιφόρνια έξη μεγάλες εταιρείες - BASF, Bayer, Dow, Dupont, Monsanto, και  Syngenta – που «κατά σύμπτωση» είναι και κατασκευαστές φυτοφαρμάκων -  συνδέονται με ένα καθεστώς  χρησιμοποίησης ΓΤΟ σε προϊόντα ευρείας κατανάλωσης. Τυχόν απόφαση του εκλογικού σώματος της  Καλιφόρνιας υπέρ της σήμανσης, θα έχει σαν αποτέλεσμα την εκ νέου σήμανση του 80% των προϊόντων, που κυκλοφορούν στα σούπερ μάρκετ...Μια τέτοια απόφαση θα είναι  πιλοτική για αρκετές αμερικανικές πολιτείες αλλά και για την ολότητα της  χώρας, που μπορεί να υιοθετήσει  την ίδια στάση και να απαιτήσει διαφάνεια προς όφελος του καταναλωτή...

 

Πηγή : http://grist.org/food/these-companies-dont-want-gmos-labeled-in-california/, ύστερα από δημοσιοποίηση  στον δικτυακό τόπο  PEEGEP από τον Μιχάλη Αναστασιάδη .. 

Δες σχετικά και http://oikologein.blogspot.gr/2012/08/greenpeace.html

 

ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ

 Εδώ θα σήκωνε  διασκευή γνωστού τραγουδιού : «για όλα φταίν οι τουρίστες – οι πρώην κι οι επόμενοι….» Τι σημαίνει αυτό ;  Ότι το καλοκαίρι στη Ρώμη, πολλοί από τους επισκέπτες προτιμούν μια  lux βόλτα σε ορισμένα σημεία της πόλης με άμαξα, που προφανώς σέρνεται από άλογα -  που προφανώς  δε βρίσκουν ευχάριστη  τη συγκεκριμένη  πρακτική γιατί είναι εκτεθειμένα σε αφόρητη ζέστη…. Στις 27 Ιουλίου αυτής της χρονιάς ένα άλογο κατέρρευσε από θερμοπληξία, έχοντας αφεθεί  για πολύ ώρα σε θερμοκρασίες μέχρι και 38 βαθμών υπό σκιά…Η συγκεκριμένη υπόθεση, επανέφερε στην επιφάνεια  ανάλογο περιστατικό του καλοκαιριού του 2009, όταν δυο άλογα πέθαναν από θερμοπληξία.

Σε ένα κατεξοχήν καυτό καλοκαίρι που γίνεται ακόμη πιο καυτό στο αστικό περιβάλλον, οι  ζωόφιλοι αποφάσισαν να απευθυνθούν  στον κύριο  Gianni Alemanno, Δήμαρχο της Ρώμης, και να του ζητήσουν κάτι  κατακτημένο και αυτονόητο στη κοινωνία των ανθρώπων : Ότι  και τα ζώα,  μέσα σε δύσκολες κλιματικές συνθήκες, πρέπει να δουλεύουν λιγότερο ή καθόλου   …

Όσοι θέλουν, έστω και αν δεν προβλέπουν να κάνουν τον τουρίστα στη Ρώμη τα προσεχή καλοκαίρια ή να ανέβουν σε άμαξα, μπορούν να συνυπογράψουν  το γράμμα προς τον Δήμαρχο Alemanno στη διεύθυνση : http://www.care2.com/go/z/e/AGYgz/zMOv/tzxk

ΥΓ.  Εν όψει , ένα ευτυχισμένο πουλάρι επί ελληνικού εδάφους, σε πηγή της Εύβοιας...  

Μια τσιφούτικη απαγόρευση κυνηγιού….

 

Σε ανακοίνωσή τους οι  περιβαλλοντικές οργανώσεις Αρκτούρος, Αρχέλων, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Καλλιστώ, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, MΟm-Εταιρία Μελέτης και Προστασίας της Μεσογειακής Φώκιας και WWF Ελλάς, υπογραμμίζουν :

Ενώ  τα πύρινα μέτωπα στο νησί της Χίου μαίνονται για έκτη συνεχή ημέρα (23.8.2012) ,η Διεύθυνση Δασών Χίου θεώρησε επαρκή την αναστολή του κυνηγιού για έξι μόνο μέρες!

Στην ανακοίνωσή τους οι 10 οργανώσεις καταγγέλλουν την απόφαση αυτή ως  υποκριτική και περιβαλλοντικά απαράδεκτη.

Επισημαίνουν οι 10 :

«Στη Χίο, όπως και σε κάθε φυσική περιοχή που πλήττεται από πυρκαγιά, η άγρια πανίδα υφίσταται σοβαρές επιπτώσεις και είναι ιδιαίτερα ευάλωτη: πολλά ζώα που δεν προλαβαίνουν ή δεν μπορούν να διαφύγουν αποτεφρώνονται, ενώ όσα επιβιώνουν χάνουν τους χώρους όπου τρέφονται, ξεχειμωνιάζουν και φωλιάζουν. Σε συνθήκες αποκατάστασης οικοσυστημάτων που έχουν πληγεί από πυρκαγιές, η θήρα συνιστά σοβαρό παράγοντα κινδύνου για τους πληθυσμούς της ορνιθοπανίδας, αλλά και για άλλες ομάδες πανίδας, τόσο εξαιτίας της άμεσης θανάτωσης των ατόμων όσο και εξαιτίας της όχλησης που προξενεί σε είδη που δεν αποτελούν στόχους. Επίσης, τόσο οι καμένες περιοχές, όσο και οι άκαυτες νησίδες βλάστησης και θέσεις με φυσική βλάστηση περιμετρικά των καμένων εκτάσεων, πρέπει να προστατευθούν, καθώς πρόκειται να αποτελέσουν την πηγή για τον επανεποικισμό των πυρόπληκτων περιοχών με είδη πανίδας αλλά και χλωρίδας.

Υπό αυτές τις σοβαρές συνθήκες είναι κρίσιμη η αναστολή της φετινής κυνηγετικής περιόδου σε ολόκληρο το νησί της Χίου και κυρίως στις άκαυτες εκτάσεις, έτσι ώστε να διασφαλισθούν ασφαλή καταφύγια για την άγρια ζωή. Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί στην αυστηρή φύλαξη των άκαυτων νησίδων βλάστησης όπου από τις αρχές του Σεπτέμβρη θα σταθμεύσουν χιλιάδες μικρόπουλα κατά το μεταναστευτικό τους ταξίδι προς το Νότο και τα οποία αναμένεται να κινδυνεύσουν από την εκτεταμένη παράνομη συλλογή τους με ξόβεργες, μια πρακτική που συντελείται στη Χίο κάθε χρόνο.

Επικροτούμε την πρωτοβουλία του Κυνηγετικού Συλλόγου Χίου να παροτρύνει τα μέλη του να απέχουν από τη θήρα. Έχοντας την πεποίθηση ότι ιδιαίτερα αυτός συμμερίζεται την αγωνία μας για την επιβίωση της άγριας πανίδας τον καλούμε να συνηγορήσει στην παραπάνω πρόταση.

Καλούμε την κεντρική δασική υπηρεσία, την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, αλλά και την αρμόδια Αποκεντρωμένη Διοίκηση, να δώσουν εντολή για την επέκταση της απόφασης της Διεύθυνσης Δασών Χίου για τη φετινή κυνηγετική περίοδο»…..

 ΥΓ. Φωτογραφία από το αρχείο της Ορνιθολογικής Εταιρείας

«ΗΜΕΡΑ» ΕΞΑΝΤΛΗΣΗΣ ΕΓΧΩΡΙΩΝ ΨΑΡΙΩΝ….

«

Τελικά μια τέτοια «ΗΜΕΡΑ» μας έλειπε, και την αποκτήσαμε… Αξίζει όμως το κόπο, γιατί είναι πραγματικά πρωτότυπη….Τις τελευταίες δεκαετίες, οι Ευρωπαίοι αλιεύουν και καταναλώνουν  ψάρια με ρυθμό γρηγορότερο από αυτόν που χρειάζονται για να αποκατασταθούν τα ιχθυαποθέματα ( κλασική περίπτωση αρνητικής αειφορίας…..), με αποτέλεσμα να αναζητούν  θαλασσινά από τα  ύδατα άλλων χωρών. Γι’ αυτό τον λόγο, το Δίκτυο OCEAN2012 θέσπισε την «Ημέρα Εξάντλησης Εγχώριων Ψαριών» (Fish Dependence Day) η οποία εκφράζει την αυξανόμενη εξάρτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από εισαγόμενα ψάρια.

Κάθε χρόνο, η ημέρα αυτή καθορίζεται από τα δεδομένα κατανάλωσης θαλασσινών των Ευρωπαίων και τα διαθέσιμα εγχώρια ιχθυαποθέματα. Η «Ημέρα Εξάντλησης Εγχώριων Ψαριών» (Fish Dependence Day) για την Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν για το 2012, η 6^η Ιουλίου. Αυτό σημαίνει ότι εάν η Ε.Ε. κατανάλωνε ψάρια μόνο από τα δικά της ύδατα, θα εξαντλούσε όλα τα αποθέματά της στις 6 Ιουλίου και, από τις 7 Ιουλίου, θα βασιζόταν απόλυτα σε εισαγόμενα ψάρια, βάσει των σημερινών δεδομένων κατανάλωσης. Από το 2000, η «Ημέρα Εξάντλησης Εγχώριων Ψαριών» (Fish Dependence Day) της Ε.Ε. μετατίθεται συνεχώς νωρίτερα μέσα στο έτος, αποκαλύπτοντας την αυξανόμενη εξάρτησή μας από εισαγόμενα ψάρια.

Για την Ελλάδα, η «Ημέρα Εξάντλησης Εγχώριων Ψαριών» (Fish Dependence Day) είναι η 8^η Αυγούστου.

Παρ’ όλο που οι θάλασσές μας είναι από τις πιο πλούσιες στην Ευρώπη, η υπεραλίευση και οι αλιευτικές πρακτικές όπως το ψάρεμα με μηχανότρατες και δυναμίτη έχουν μειώσει σημαντικά τα αποθέματά μας σε ψάρια. Αυτό δεν επηρεάζει μόνο το περιβάλλον της χώρας μας αλλά και την οικονομία της. Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αποκατάσταση των ιχθυαποθεμάτων μόνο σε 43 περιοχές της Ευρώπης θα μπορούσε να δημιουργήσει περισσότερες από 100.000 θέσεις εργασίας.

Αντίπαλες ανακοινώσεις για την Ειδική Γραμματεία Δασών

Με κοινή επιστολή προς τον Πρωθυπουργό, τους πολιτικούς αρχηγούς και τους αρμόδιους υπουργούς, δέκα μη κυβερνητικές περιβαλλοντικές οργανώσεις εκφράζουν την αντίθεσή τους στη μεταφορά της Ειδικής Γραμματείας Δασών από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Είναι οι  οργανώσεις Αρκτούρος, Αρχέλων, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Καλλιστώ, MOm , Greenpeace, WWF Ελλάς, που  θεωρούν την πολιτική και διοικητική αποκοπή των δασών από το περιβάλλον , αδικαιολόγητη και  ασύμβατη με την εθνική προσπάθεια για αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης….

Αυτή η  τελευταία πρόταση ( «ασύμβατη με την εθνική προσπάθεια για αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης …») είναι ελαφρώς προβληματική, λαμβανομένων υπόψη των αμφισβητήσεων  για το αν  υπάρχει «εθνική προσπάθεια» ή εθελοδουλία ενός ηγετικού σώματος. Όμως το πιο προβληματικό σημείο της ανακοίνωσης δεν είναι εκεί : Το πιο προβληματικό σημείο  των 10 έγκειται, σύμφωνα με την άποψη της αντίθετης πλευράς ( Γεωτεχνικοί Δημόσιοι Υπάλληλοι, ΠΟΓΕΔΥ), στο ότι   « η ανακοίνωση αυτή, για ένα καθαρά εσωτερικό θέμα, κοινοποιείται και σε μη θεσμικούς για την χώρα φορείς όπως η κ. Λαγκάρντ αλλά και άλλα «προσφιλή» στον Ελληνικό λαό πρόσωπα. Φαίνεται ότι οι υπογράφοντες το κείμενο είναι θιασώτες της κηδεμονίας της χώρας μας όχι μόνο σε οικονομικά θέματα αλλά στο σύνολο της εθνικής κυριαρχίας , καθιστάμενοι έτσι φορείς εκχώρησης εθνικής ανεξαρτησίας».

Σε ανακοίνωσή της η ΔΗΜΑΡ συντάσσεται με την άποψη των 10 και υποστηρίζει  μεταξύ άλλων:  

 «Η άλλοτε Γενική Γραμματεία Δασών, στην οποία ανήκε και η ευθύνη της δασοπυρόσβεσης, εποπτεύονταν πολιτικά από το τ. Υπουργείο Γεωργίας. Σε πρώτη φάση, αφαιρέθηκε η αρμοδιότητα αυτή από τη ΓΓ Δασών και δόθηκε στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, με το σκεπτικό ότι ήταν καλύτερα οργανωμένη -και ήταν.

Όμως, το δάσος δεν είναι ένα “αντικείμενο” προς κατάσβεση, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός, του οποίου η “ζωή” είναι αντικείμενο της δασολογικής επιστήμης, κυρίως.

Η γνώση αυτή, είναι κρίσιμος παράγοντας και για την οργάνωση της δασοπυρόσβεσης. Η επιλογή, λοιπόν, να δοθεί η ευθύνη της δασοπυρόσβεσης στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, πιστεύουμε ότι, πρέπει να είναι πάντα ανοιχτή προς επανεξέταση.

Αντίθετα, η μεταφορά της αρμοδιότητας των δασών, ως ειδικής γραμματείας, στο ΥΠΕΚΑ, θεωρούμε ότι ήταν μια σωστή επιλογή, αφού έτσι το δάσος υπόκειται σε μια ευρύτερη θεώρηση και αντιμετώπιση και όχι ως στενά “παραγωγικός πόρος”.

Η αποκοπή και ξεχωριστή αντιμετώπιση του δάσους από το υπόλοιπο φυσικό περιβάλλον και μια ενιαία χαρασσόμενη περιβαλλοντική πολιτική, θα δημιουργήσει πολλά προβλήματα στη διαχείρισή του. Τα δασικά οικοσυστήματα θα “λειτουργούν” έξω από το υπόλοιπο φυσικό περιβάλλον, ενώ ένας τρίτος, η Πυροσβεστική, θα έχει την ευθύνη της δασοπυρόσβεσης!

Πέραν των ανωτέρω η διοικητική αναστάτωση που θα προκαλέσει αυτή η αναιτιολόγητη μετακίνηση σε μια φάση που η χώρα οφείλει να επικεντρωθεί στην διοκητική ανόρθωση και εκσυγχρονισμό των δομών της διοίκησης, συνιστά πολιτικό ατόπημα με αρνητικές συνέπειες ακόμα και στον τομέα επιτάχυνσης των επενδύσεων».

Εδώ αυτό το «τομέας επιτάχυνσης επενδύσεων» σηκώνει ελαφρό ξερόβηχα, αν μάλιστα πάρει κανείς υπόψη την αντίθετη άποψη της  ΠΟΓΕΔΥ….

« Μιλούν (οι 10)  εν γένει για ολοκληρωμένη θεώρηση των περιβαλλοντικών θεμάτων από ένα ενιαίο υπουργείο, στην προκειμένη το κατ΄ όνομα περιβάλλοντος (θέματα νομοθεσίας, αδειοδοτήσεων κ.α.). Προφανώς αναφέρονται στην ολοκληρωμένη θεώρηση που συνετέλεσε στην δυνατότητα ανάπτυξης φωτοβολταϊκών ακόμη και μέσα σε δάση όπως και την δυνατότητα ανάπτυξης φωτοβολταϊκών σε γεωργική γη υψηλής παραγωγικότητας.»

Επισημαίνει η ΠΟΓΕΔΥ :

«επί σειρά ετών ο δασικός μας πλούτος διαφυλάχτηκε γιατί αποτελούσε ζωντανό παραγωγικό κομμάτι της χώρας και δεν αντιμετωπιζόταν μονοσήμαντα ως πάρκο αναψυχής ή οικότοπος ή εσχάτως ως χώρος ανάπτυξης έργων ΑΠΕ»   





 Η ανακοίνωση των 10 οργανώσεων http://www.econews.gr/2012/08/17/diamarturia-mko-dasi/

Όλο το κείμενο της ΠΟΓΕΔΥ

ΠΟΤΑΜΟΣ ΚΗΡΕΑΣ

Sweat Thames, run softly, till I end my song –                      

 sweat Thames run softly, for I speak not loud or long……Τ.S. Elliot

Στις αρχές  της δεκαετίας του 90 διέσχιζα για πρώτη φορά  τον ποταμό Κηρέα, στη περιοχή της Κρύας Βρύσης  στην κεντρική Εύβοια,  στη διάρκεια μιας πεζοπορίας   4 ημερών …Ήταν Ιούλιος μήνας κι έκανε  ζέστη, κι  ένας ντόπιος που συναντήσαμε μας υπέδειξε να προσέχουμε στο πέρασμα του ποταμού, όμως εμείς τον αγνοήσαμε και βαδίσαμε ευθύγραμμα, για να διαπιστώσουμε τελικά ότι τα  νερά του ποταμού ήταν  βαθιά, ο βυθός λασπώδης. Τα καταφέραμε όμως, για να βρεθούμε  σύντομα στο τοπίο των εκβολών του Κηρέα, που ήταν απροσδόκητα πλουραλιστικό . Ήταν μια  μικρή λιμνοθάλασσα με βούρλα, με βατράχια, με νεροφίδες και  ψάρια, με ένα μικρό  αλλά δυσκολοδιάβατο άνοιγμα -  από όπου τα γλυκά νερά  διοχετεύονταν στη θάλασσα. Προς τη νότια πλευρά , σε ένα μικρό ύψωμα, υπήρχαν στοιχεία από ένα  ερειπιώνα με αρχαιολογικό ενδιαφέρον, ενώ  στη  βόρεια πλευρά του Κηρέα  ξανοιγόταν μια τεράστια παραλία που τελικά οδηγούσε στην Αγία Άννα – «επίνειο» και παραθεριστικό χώρο του ομώνυμου χωριού…Ακολουθώντας τη φορά του ρολογιού, η ματιά αντίκρυζε  την απεραντωσύνη της άμμου και στη συνέχεια του Αιγαίου , για να καταλήξει σε ένα σκηνικό υγροτοπικό  και τελικά χερσαίο, κοντινό με αυτά της στερεολαδίτικης ενδοχώρας. Ημασταν εκεί, παραθαλάσσιοι και ηλιοψημένοι από το καλοκαίρι, αλλά ήμασταν  κι αλλού, σε κάτι που θα μπορούσε να είναι κομμάτι της  Πίνδου,  σε μια παραποτάμια όδευση που περνούσε από  βαθύσκιωτα δέντρα στις όχθες,  από αβαθή σημεία όπου το ρεύμα πλάταινε κι από άλλα στενότερα, όπου οι κορφές των παρόχθιων δέντρων έσμιγαν…

 

Στον Κηρέα ποταμό είδα να ψαρεύουν με τα μικρά, κυκλικά,  «πεταχτά» δίκτυα. Για τις εκβολές του  Κηρέα έμαθα αργότερα ότι οι ντόπιοι χρησιμοποιούσαν  τον όρο «Ευβοϊκά Τέμπη», και για πρώτη φορά αισθάνθηκα ότι  ο  συγκεκριμένος χαρακτηρισμός δεν εμπεριείχε εκείνα τα  στοιχεία της υπερβολής που συναντώνται σε όλο το μήκος και το πλάτος των τουριστικών εκπομπών της τηλεόρασης : Όπου όλοι οι προορισμοί , νησιωτικοί ή χερσαίοι, εγκωμιάζονται ως «πανέμορφοι», «υπέροχοι» και «μοναδικοί»….

Αυτός ήταν ο Κηρέας τότε, και τέτοιος παρέμεινε για πολλά χρόνια :  Σαν κάτι που αντιστεκόταν στη κυρίαρχη τάση της παραγωγής μνημοσύνων, καθώς   οι παλιοί  αισθητικοί τόποι  της υπαίθρου – ο ένας μετά τον άλλο -  ευτελίζονταν  και «μεταστοιχειώνονταν» σε συμβατικούς τουριστότοπους. Αισθανόμουν ότι είχα κι εγώ το ποτάμι μου, όπως ο Έλλιοτ είχε τον Τάμεσή του, για να τον παρακαλά   στην «Έρημη χώρα» για μια χορηγία εφ’ όρου ζωής: «Γλυκέ Τάμεση, κύλησε απαλά, ωσότου να τελειώσω το τραγούδι μου – γλυκέ Τάμεση, κύλησε απαλά, τι δε φωνάζω,   μήτε φλυαρώ…»

 Πέρυσι, σε μια διάσχιση του φαραγγιού της Αγάλης, όχι μακριά από το Κηρέα και τη  παραλία της Αγίας Άννας, διαπίστωσα ότι τα ποταμόψαρα που «ενδημούσαν» εκεί είχαν γίνει άφαντα…Τώρα μαθαίνω ότι η κόκκινη λάσπη της ΛΑΡΚΟ περνάει στη ροή του Κηρέα και καταλήγει μέχρι τις εκβολές, προσδίδοντας κόκκινο χρώμα στην ίδια τη θάλασσα. Δεν ξέρω αν αυτό επιτελείται μέσα σε συνθήκες Fast track,  το σίγουρο όμως είναι ότι πρόκειται για fast fuck της φύσης...

Κατά βάθος και κατά πλάτος εύχομαι  να μην είναι έτσι τα πράγματα. Εύχομαι να ΜΗΝ ταιριάζουν εδώ οι στίχοι του Χριστιανόπουλου για τον κατατρεγμό της γραφικότητας: «…Εκπνέει σαν προδομένη επανάσταση…Δεν θα απομείνει στη μνήμη και στη ψυχή των παιδιών μας»…Γιατί   αισθάνομαι ότι δικαιούμαι κι εγώ ένα «γλυκό ποτάμι», μέχρι τελικής πτώσεώς μου….

ΥΓ. Ακολουθεί η αναφορά στον Κηρέα, από το  

Μιχάλης Μιχελής : Μιά πέτρινη ιστορία που την ξεχνάμε..

Το ταξίδι μας, πέρασε από μύρια κύματα.

 Προς το νησί, εκεί που ζουν οι πολιορκημένοι της θάλασσας. 

Η προσμονή μας.  Η περιέργεια. Ο νόστος, μας οδηγούν στο αγνάντεμά.

Να τα! Μέσα από το γαλάζιο, ξεπροβάλλουν τα πετρόκτιστα καράβια, που ρίζωσαν εκεί, καταμεσής του Αιγαίου.

                        

Τα είπαν Κυκλάδες. Τους ‘δώσαν μια αρχαϊκή, μυστηριακή οντότητα.

Τριγύρω από τη Δήλο. Μια σύναξη ενάλιων τόπων, η πολιτιστική τους ενότητα.

Της ιστορίας τους η κοινή μοίρα. Ο ήλιος, η αλμύρα, ο αέρας, το λειψό χώμα.

Όλα τούτα, μ’ ένα κοινό παρανομαστή. Την αγωνία για επιβίωση. Τη λαχτάρα να φτιάξουν, το υπαρξιακό και αισθητικό τους ζην.     

Ρυτίδες, από πάμπολλες πέτρες, δεμένες αρμονικά η μία πάνω στην άλλη, κτίσανε

τις ατέλειωτες πεζούλες των νησιών μας. Έτσι συγκράτησαν το πολύτιμο χούμο των εδαφών (για να μην κατρακυλά στη θάλασσα). Για να βλασταίνουν τα όσπρια, τα δημητριακά, οι ελιές και οι αμυγδαλιές. Να τρέφεται ο κόσμος και τα ζωντανά του.

Γι’ αυτό και τις σεβάστηκαν, τούτες τις πέτρες.

Γι’ αυτό και τις κράτησαν ορθές, παρά το πείσμα των καιρικών συνθηκών και του χρόνου. Η μια γενιά, συνέχισε αυτά που είχε αφήσει η προηγούμενη. Μέσα σε αιώνες κάματου, γέμισαν όλο το νησί, με πέτρινες γραμμώσεις.     

Αυτές λοιπόν οι διαχρονικές πεζούλες, φτιάξανε γεωμετρικές εικόνες, που δέσανε με φυσικότατο τρόπο, τον ορεινό όγκο. Διαμόρφωσαν τοπία. Για  να ξαποσταίνει η ματιά μας στο σεργιάνι της, πάνω στα δημιουργήματα όλων εκείνων των ανώνυμων κτιστάδων, που χειροποίητα σχεδίασαν, τη φόρμα του κυκλαδίτικου τοπίου.

Παράπλευρα από τις πεζούλες, στέκονται οι ξερολιθιές. Δηλαδή οι μάντρες (κάθετες και οριζόντιες), που ξεχωρίζουν τις ιδιοκτησίες και φτιάχνουν (σε κάποιες των περιπτώσεων), τα  μονοπάτια. Οι πέτρες, δεν δέθηκαν μεταξύ τους με τίποτε. Ξερές. Μόνο με το συνταίριασμα της πέτρας, ν’ ακουμπά  η μία συνετά πάνω στην άλλη. Ν’ αφήνουν μικρά περάσματα, για να φεύγει αργά το νερό, για να μην τις γκρεμίζει. Να δίνουν τη δυνατότητα στον αέρα να τις διαπερνά, για να μένουν στη θέση τους.             

 Από τις Κυκλάδες, δυο πράγματα συγκρατείς, όταν τις αποχωρίζεσαι. Την θάλασσα της και τις πέτρινες διαδρομές, του ανθρώπινου μόχθου. Αυτά τα θαυμαστά δημιουργήματα, που φτιάχτηκαν για χιλιάδες χρόνια. Με αφάνταστο κόπο, από την συνεισφορά ανθρώπων και ζώων. Που ο ιδρώτας, η σκόνη και οι ροζιές της παλάμης, (από τις ατέλειωτες κακουχίες), έχουν αφήσει πάνω στις πέτρες, τα ιστορικά τους αποτυπώματα.                Μια λοιπόν και στις 18 Απριλίου, έχουμε από την UNESCO, την μέρα ανάμνησης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, μιας κι  η φετινή ημέρα είναι αφιερωμένη στην αγροτική μας μνήμη, ας κάνουμε ένα αφιέρωμα στις ιστορικές πεζούλες μας.

Ελληνική βιοποικιλότητα…

Σε ένα από τα συχνά ρεπορτάζ που φιλότιμα κάνει  ο Δημήτρης Μιχαηλίδης (michaeld@otenet.gr) των «Νέων Αγροτών», γίνεται λόγος για τη βιοποικιλότητα της χώρας μας ( 5.700 φυτά) με τα  1.600 περίπου ενδημικά, που βρίσκονται αυτοφυή μόνο στην Ελλάδα. Τα μεγέθη αυτά γίνονται κατανοητά αν συγκριθούν με τα αντίστοιχα ευρωπαϊκών χωρών, όπως η Βουλγαρία (125 ενδημικά), Αλβανία (24) και Γερμανία (15)….

Μέσα σε αυτό το κατάλογο «ενδημούν» και τα φαρμακευτικά και αρωματικά φυτά, που παρουσιάζουν μεγάλο καλλιεργητικό ενδιαφέρον…Για την ιστορία πάντως θα ήθελα να αναφέρω, ότι όταν η καθηγήτρια Οικολογίας Δέσποινα Βώκου (ΑΠΘ) έστελνε προ δεκαπενταετίας ένα κείμενό της προς δημοσίευση στο περιοδικό ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ (τίτλος : «Τα αιθέρια έλαια στην μεσογειακή φύση»), η μεν αρωματοθεραπεία εθεωρείτο από τους μορφωμένους κύκλους κοντινή με τον τσαρλατανισμό, εγώ δε αδυνατούσα να φανταστώ ότι μόλις μετά 3 χρόνια, σε μια επίσκεψή μου στη Κύπρο, θα συναντούσα ανθρώπους που είχαν ΚΑΙ διαβάσει το άρθρο της  Βώκου ΚΑΙ  είχαν βάλει μπροστά για καλλιέργειες αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών…

Τώρα η ίδια υπόθεση κάνει νέα βήματα, μέσα στο νέο σκηνικό της οικονομικής κρίσης και της αναζήτησης συγκριτικών πλεονεκτημάτων για τη χώρα μας….

Σημειώνει ο Μιχαηλίδης στο  σχετικό ρεπορτάζ :

Στις 27-3-2012 σε ημερίδα στο Λυγουριό Αργολίδας με πρωτοβουλία της Ένωσης Νέων Αγροτών Αργολίδας και του Δήμου Επιδαύρου, ο Δρ Νίκος Σαμαρίδης πρότεινε την δημιουργία ενός Ασκληπιείου Βοτανικού Κήπου με στόχο την διαφύλαξη και προβολή των φαρμακευτικών και αρωματικών φυτών που χρησιμοποιούσε ο Ασκληπιός στο Ασκληπιείο της Επιδαύρου, και αναζητούνται από όλους τους επισκέπτες-τουρίστες με επίκεντρο το φημισμένο θέατρο της Επιδαύρου. Την πρόταση υιοθέτησε ο συμμετέχων Δήμαρχος Επιδαύρου κ. Κωνσταντίνος Γκάτζιος και την δρομολογεί καταλλήλως.

Η κα Γεωργία Δρόσου-Παγίδα, πρόεδρος της ΕΝΑ Αργολίδας στις 27-4-2012, με την υποστήριξη του Δήμου Επιδαύρου, ανέλαβε την προώθηση την υλοποίησης, για να δημιουργηθεί ένας επιδεικτικός βοτανικός κήπος περίπου 6 στρέμματα στα όρια του αρχαίου θεάτρου με εκθετήριο και πρατήριο, και ένα αγρόκτημα 100 περίπου στρεμμάτων σε κοντινή περιοχή, πιθανόν στην Δήμαινα, που θα αξιοποιεί με προγραμματική συμφωνία, την τεχνογνωσία του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, όπως υποδείχθηκε από την τακτική Ερευνήτρια Δρ Ελένη Μαλούπα και την εργασία Νέων Αγροτών, για να προσφέρει ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ για την καλλιέργεια αρωματικών-φαρμακευτικών φυτών με όλους τους κανόνες επιδεικτικού αγροκτήματος για όποιον θέλει να ασχοληθεί με αυτές τις συγκεκριμένες καλλιέργειες......

ΠΕΡΙΠΟΛΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ ….

 Δελτίο της  Περιφέρειας  Πελοποννήσου (Π.Π.) βάλλει εναντίον του Περιβαλλοντικού  Πολιτιστικού  Ομίλου  Μάνης ( ΠΕΡΙ.ΠΟΛΟ   Μάνης)  με δημοσίευμα υπό τον τίτλο «Λαϊκιστές και Παραμυθάδες»  :  Όπου   με  άκρως προσβλητικούς χαρακτηρισμούς, εκφράζει  την ενόχληση  της ΠΠ από την  εκδήλωση  του ομίλου  στις 21/7/12  με  θέμα την ιδιωτικοποίηση των υδάτινων πόρων.

Παρακάμπτοντας την  κακοήθη επίθεση εναντίον του,   το ΠΕΡΙΠΟΛΟ  στέκεται στην  ουσία της υπόθεσης :

1) στο γιατί επιλέχθηκε η Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε. ως σύμβουλος της Π.Π. εφόσον η τεχνογνωσία της αφορά κυρίως στην ύδρευση-αποχέτευση-όμβρια (και γι’ αυτό το κομμάτι είναι ως γνωστόν υπεύθυνοι οι Δήμοι και όχι η Περιφέρεια) και όχι ας πούμε το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο (που δεν τελεί υπό ιδιωτικοποίηση) και που έχει σαφώς ανώτερη τεχνογνωσία όσον αφορά στην άρδευση που είναι και το αδύνατο σημείο στη διαχείριση των υδάτινων πόρων. (Το 87% των υδάτινων πόρων στην Ελλάδα καταναλώνεται για άρδευση και μόλις το 13% αφορά αστική χρήση) και κυρίως

2) στο ποια λογική υπαγόρευσε στον κο Περιφερειάρχη να υπογράψει το άρθρο 9 του πλαισίου συνεργασίας, το οποίο δίνει υπερεξουσίες στην Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε. (που σύντομα θα είναι μια ιδιωτικών συμφερόντων εταιρεία) και να μη ζητήσει -προκειμένου να υπογράψει την σύμβαση- αναθεώρησή του, ώστε η επικείμενη συνεργασία τους, να τεθεί σε ισότιμη τουλάχιστον βάση.

Λέει το ΠΕΡΙΠΟΛΟ :

"... πραγματικά απορούμε με το ύφος και τους χαρακτηρισμούς του δελτίου τύπου της Π.Π. Κατά τη γνώμη μας τέτοια γλώσσα δεν ταιριάζει σε επίσημο και σοβαρό κρατικό φορέα, απευθυνόμενο σε πολίτες. Οι μεγαλοστομίες, οι πολιτικές σκοπιμότητες και οι κομματικές αντιδικίες, αφήνουν αδιάφορο το σωματείο μας, που ξεκάθαρα και κατηγορηματικά, ούτε είχε, ούτε έχει και ούτε επιθυμεί να έχει σχέση, ή να εμπλακεί σε αυτές".....

6ος Ορεινός Μαραθώνιος Οίτης

Στις 22 και 23 Σεπτεμβρίου 2012 διοργανώνεται το Φεστιβάλ Ορεινών Αθλημάτων Οίτης στην Υπάτη Φθιώτιδας.Θα γίνουν πεζοπορίες, καταβάσεις φαραγγιών ( canyoning ), ποδηλατικές διαδρομές (mountain bike ), προβολές περιβαλλοντικού υλικού, ξεναγήσεις και πολλές άλλες εκδηλώσεις. Στόχος είναι η προβολή των εναλλακτικών μορφών τουρισμού , που αποτελούν ήπιας μορφής ανάπτυξη.

Κύρια εκδήλωση αυτού του Φεστιβάλ θα είναι o 6ος Ορεινός Μαραθώνιος «Ηρακλής» με τη διεθνή ονομασία: Hercules Mountain Marathon. Ταυτόχρονα θα διεξαχθούν ο Ημιμαραθώνιος "Ελλέβορος" (Helleborus Half Marathon) καθώς και ένας αγώνας για αρχάριους με την ονομασία "Μονοπάτι Φαρμακίδων" (Farmakides Trail). Ημέρα διεξαγωγής του είναι η Κυριακή 23/9/2012. Η εκκίνηση θα δοθεί στις 08:00 π.μ. από την κεντρική πλατεία της Υπάτης όπου θα γίνει και ο τερματισμός. Αξίζει να αναφερθεί ότι για το διήμερο αυτό Φεστιβάλ θα έχει στηθεί στην πλατεία ένα «πανηγύρι». Από εκεί θα ξεκινούν όλες οι εκδηλώσεις και εκεί θα καταλήγουν. Επίσης θα υπάρχουν περίπτερα από εταιρίες εξοπλισμού για αθλήματα βουνού, από περιοδικά του χώρου κ.α.

Σημαντικό γεγονός αποτελεί η διοργάνωση, για δεύτερη χρονιά στην Ελλάδα, ενός κύκλου αγώνων  Skyrunning,  που υποστηρίζεται από την International Skyrunning Association .. Το 2011 ήταν μια πιλοτική χρονιά, με το πρωτάθλημα να λαμβάνει χώρα σε 4 πανέμορφους προορισμούς και έχοντας ως γνώμονα την προώθηση και ανάπτυξη του ορεινού τρεξίματος. Ο τελικός αγώνας ήταν ο "Ηρακλής", στον οποίο  ανακηρυχτηκαν ο Πρωταθλητής και η Πρωταθλήτρια Skyrunning 2011!! Το 2012 η διοργάνωση του πρωταθλήματος είναι αναβαθμισμένη με περισσότερους αγώνες και δώρα για τους νικητές.

Περισσότερα στο www.hsra.gr

www.natureinaction.gr

Παραμύθια και Μύθοι στο Πήλιο

 Από σήμερα, και μέχρι 12 Αυγούστου, ο Πολιτιστικός και εξωραϊστικός Σύλλογος Αγίου Γεωργίου  Νηλείας  «ο Κένταυρος»,  οργανώνει  ένα καλλιτεχνικό  πολυγεγονός με κορμό την αφήγηση παραμυθιών…Το πρόγραμμα είναι ιδιαίτερα πλούσιο, οι δε εκδηλώσεις που το συγκροτούν απαιτούν αρκετά στοιχεία αναφοράς. Διαλέγω  το πρόγραμμα της αυριανής ημέρας, 7 Αυγούστου, στην αξιαγάπητη Άνω Γατζέα, στον όμορφο  χώρο του Μουσείου Ελιάς και Λαδιού,  κοντά στην  πλατεία του σιδηροδρομικού σταθμού :

«Αφήγηση για παιδιά: Η Συντροφιά των Αφηγητών

(Βέρα Αισώπου, Γιώργος Μακρυγιάννης, Λίλλυ Τριαντάρη)

«Παραμύθια για γέλια και για κλάματα!»

Ιστορίες απ’  τις γωνιές του κόσμου για αστεία που κρύβουν σοβαρά…»

Σκέπτομαι : Πόσα  καταρχήν αστεία ( π.χ. εκείνο το αξέχαστο «Η Ελλάδα - Δανία του νότου» )κρύβουν τόσα και τόσα σοβαρά;

Πληροφορίες   www.pelion-aigiorgis.gr

Μ. Σωτηροπούλου : Ολυμπιακοί μύθοι και αλήθειες

Η Μαρία  Σωτηροπούλου-Αρβανίτη σχολιάζει τους σημερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου, κάνει αναφορά στα «δικά μας»  πεπραγμένα  του 2004, ενώ ταυτόχρονα ανατρέχει στην αρχαιότητα για να διαψεύσει μύθους και να αποκαταστήσει αλήθειες….

Κατά την άποψή της, «οι Ολυμπιακοί σήμερα δε διαφέρουν σε τίποτε από το Μουντιάλ. Προσφέρουν θέαμα στα πλήθη και κινητοποιούν τα εθνικιστικά τους αντανακλαστικά, ενώ αποφέρουν τεράστια κέρδη σε όσους αξιοποιούν την αστείρευτη δίψα του κοινού να ξεφύγει από τη μιζέρια και να διακριθεί δι αντιπροσώπου…»

Όσον αφορά το αρχαιοελληνικό «ευ αγωνίζεσθαι», η συγγραφέας κάνει λόγο για τα αγωνίσματα εκείνα που μετέπειτα, επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, εξετράπησαν σε βάναυσες μονομαχίες  μέχρι θανάτου…

Λέει λοιπόν για τον Ολυμπισμό στους κλασσικούς χρόνους : «Από τα λαοφιλέστερα αγωνίσματα ήταν η πάλη, η πυγμαχία και το παγκράτιο. Το τελευταίο ήταν πολύ σκληρό (επιτρεπόντουσαν σχεδόν όλα εκτός από το βγάλσιμο των ματιών με τα δάχτυλα) και οδηγούσε συχνά στο θάνατο του ενός αθλητή χωρίς αυτό να επιφέρει τιμωρία στο νικητή…»

Όλο το κείμενο

Ένα γράμμα της Greenpeace και κάποια ελληνικά προϊόντα εναντίον μεταλλαγμένων…

Αγαπητέ cyber-ακτιβιστή,

 Ξέρεις ήδη ότι μεγάλες εταιρείες παραγωγής ζωικών προϊόντων που καταναλώνουμε καθημερινά, χρησιμοποιούν μεταλλαγμένες ζωοτροφές και μάλιστα πριν λίγους μήνες έστειλες email διαμαρτυρίας για αυτό.

Σκέψου ότι την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, οι εταιρείες παραγωγής ζωικών προϊόντων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα σπαταλούν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για να εισάγουν σόγια που προορίζεται για ζωοτροφή και είναι τις περισσότερες φορές μεταλλαγμένη.

Αυτό που ίσως δεν ξέρεις όμως, είναι ότι υπάρχει λύση και είναι ελληνική!

Τα παραδοσιακά κτηνοτροφικά φυτά, όπως το κουκί και το ρεβίθι, καλλιεργούνται από Έλληνες παραγωγούς, είναι πρωτεϊνούχα και μπορούν να αντικαταστήσουν την εισαγόμενη σόγια στις ζωοτροφές. Όχι μόνο δεν είναι μεταλλαγμένα, αλλά επιπλέον προστατεύουν το περιβάλλον και την υγεία μας, ενώ η χρήση τους στην κτηνοτροφία θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών ζωικών προϊόντων και θα τονώσει την απασχόληση στον αγροτικό τομέα.

Βάλαμε λοιπόν ένα στόχο:
να μαζέψουμε 10.000 υπογραφές αυτό το καλοκαίρι.

Θέλουμε αυτό το φθινόπωρο, με τη νέα καλλιεργητική περίοδο, να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα στην πολιτική ηγεσία και τις εταιρείες παραγωγής ζωικών προϊόντων: καλλιέργεια ντόπιων, καθαρών, κτηνοτροφικών φυτών και όχι εισαγωγές μεταλλαγμένης σόγιας!

Θα βοηθήσεις;

Έλενα  Δανάλη

Yπεύθυνη εκστρατείας της Greenpeace
ενάντια στα μεταλλαγμένα

Κινητή έκθεση του Προγράμματος LIFE για τα θαλασσοπούλια

Για άλλη μια χρονιά, η κινητή έκθεση του Προγράμματος LIFE για τα θαλασσοπούλια ταξιδεύει στα νησιά του Βορείου Αιγαίου με σκοπό την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση  κατοίκων και επισκεπτών  για τον Αιγαιόγλαρο, τον Θαλασσοκόρακα  και τα άλλα θαλασσοπούλια, που ζουν στις ελληνικές θάλασσες :  Για  τις απειλές που αντιμετωπίζουν, τις δράσεις που υλοποιούνται στο πλαίσιο του Προγράμματος και τη σημασία του δικτύου των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών. 

Η ενημερωτική κινητή έκθεση  θα ταξιδεύει μαζί με την ερευνητική ομάδα της Ορνιθολογικής και της MOm με το σκάφος της MOm «Οδύσσεια», σταθμεύοντας στα λιμάνια των νησιών. Καθ’ όλη τη 10ήμερη διαδρομή της έκθεσης θα γίνεται παράλληλα από τους ερευνητές της Ορνιθολογικής καταγραφή των θαλασσοπουλιών στο θαλάσσιο χώρο. 

Η έκθεση αποτελείται από έξι ενημερωτικές επιφάνειες με θέμα τον Αιγαιόγλαρο, τον Θαλασσοκόρακα, τα πελαγικά θαλασσοπούλια του Αιγαίου, το Πρόγραμμα LIFE, τις πολύτιμες ακατοίκητες νησίδες και τη Μεσογειακή Φώκια, ενώ η παρουσία της σε κάθε λιμάνι θα συνοδεύεται και από τη διάθεση ενημερωτικού υλικού. 

Η διαδρομή της έκθεσης ξεκινάει στις 24 Ιουλίου από την Αλόννησο και θα ακολουθήσει η Σκόπελος, η Σκύρος, η Σκιάθος, η Χαλκιδική, η Θάσος, η Λήμνος και  η Λέσβος.

 ΥΓ : Η φωτογραφία  είναι της Ορνιθολογικής Εταιρείας

Αστικό Όζον

Το Όζον στην ανώτερη «ατμόσφαιρα» αναχαιτίζει την    επικίνδυνη

υπεριώδη  ακτινοβολία, ενώ διοχετευόμενο στο πόσιμο νερό – κατά τις υποδείξεις

 του ιατρού και showman Ανδρέα Φικιώρη -  θεραπεύει πολλές νόσους και

 μαλθακίες…Όμως στο αστικό περιβάλλον το όζον συνδιαμορφώνει τη φωτοχημική

 ρύπανση και είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο για τα άτομα με  αναπνευστικές ή

καρδιαγγειακές παθήσεις…

Σε αυτή τη τελευταία «κατηγορία» όζοντος αναφέρθηκε σε ερώτησή της  η

 βουλευτίνα του  ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ Χαρά Καφαντάρη, με αφορμή  

το επικίνδυνο φωτοχημικό νέφος το οποίο, σε συνδυασμό με τις πολύ

 υψηλές θερμοκρασίες, ταλαιπωρεί τις καλοκαιρινές ημέρες τους κατοίκους

 της Αττικής. Απαντώντας  ο υπουργός ΠΕΚΑ Ευάγγελος Λιβιεράτος

παραδέχτηκε πως εδώ και ένα χρόνο "λιμνάζουν" χρηματοδοτήσεις

συνολικού ύψους 7,5 εκατομμυρίων Ευρώ,  που αφορούν την επέκταση

 του εθνικού δικτύου παρακολούθησης του όζοντος (5,5 εκατ.), το

 σύστημα χαρτογράφησης (1,5 εκατ.) και το Εργαστήριο Διαβαθμονόμησης

 του συστήματος (500.000 Ευρώ). Ουσιαστικά ο Υπουργός παραδέχθηκε

την απουσία μέτρων και το περιορισμό των «δράσεων» στην απλή

εποπτεία του φαινομένου , κατά το γνωμικό: «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει

 δέκα μέρες κοσκινάει»…

Η βουλευτίνα του  ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ ζήτησε τη λήψη

τόσο βραχυπρόθεσμων όσο και μακροπρόθεσμων μέτρων, όπως η ενθάρρυνση

 της χρήσης Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, η  βελτίωση και  ο έλεγχος της ποιότητας

 των καυσίμων, η  κατάργηση της πετρελαιοκίνησης στο κέντρο της Αθήνας,

που επανήλθε επί υπουργίας Παπακωνσταντίνου στο ΥΠΕΚΑ , ο

περιβαλλοντικός σχεδιασμός και η ανάπτυξη του αστικού πράσινου   κ.α.

Ακόμη  ρώτησε τoν  υπουργό για ποιο λόγο δεν υπήρξε έγκαιρη ενημέρωση

 των πολιτών για τις επικίνδυνα υψηλές τιμές των φωτοχημικών ρύπων, τι

μέτρα λαμβάνονται προκειμένου οι μετρήσεις να συνεχίζονται και κατά τη διάρκεια

των  αργιών και τι στρατηγικές έχουν εκπονηθεί για την προστασία του

 κοινωνικού συνόλου σε περιπτώσεις έντονης ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Η         

Ταβερνοχώρος και Εθνικό Πάρκο Σχοινιά…

 

Το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS και η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία αποδοκιμάζουν την παρέμβαση του Οικοδομικού Συνεταιρισμού Ελλήνων Δικαστών και Εισαγγελέων στο υφιστάμενο νομικό καθεστώς προστασίας του Εθνικού Πάρκου Σχοινιά Μαραθώνα, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από την από 19/7/2012 επιστολή προς τον Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Σχοινιά Μαραθώνα (ΦΟΔΕΠΑΣΜ). Η επιστολή συνοδευόμενη από πρόταση τροποποίησης του Προεδρικού Διατάγματος(22.6-3.7.2000 (ΦΕΚ Δ 395/3-7-2000))

  δυνάμει του οποίου χαρακτηρίστηκε ως Εθνικό Πάρκο η ευρύτερη περιοχή του Σχοινιά, ζητά τη διατήρηση των κτισμάτων (ταβερνών), που λειτουργούν εντός της προστατευόμενης περιοχής, πάνω στον αιγιαλό και σε κηρυγμένα αυθαίρετα και κατεδαφιστέα κτίρια.

Πιο συγκεκριμένα, ο Οικοδομικός Συνεταιρισμός Ελλήνων Δικαστών και Εισαγγελέων, επικαλούμενος λόγους «πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς, ιστορικότητας, χρηστής διοίκηση» αιτείται της αναγνώρισης της νομιμότητας των ταβερνών, παραβιάζοντας όχι μόνο κάθε έννοια διαφύλαξης της προστατευόμενης περιοχής, αλλά και των ίδιων των Συνταγματικών διατάξεων περί προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Στην ως άνω επιστολή αποδίδονται στη λειτουργία των εν λόγω ταβερνών ευεργετικές για την περιοχή υπηρεσίες, όπως η προστασία από τον κίνδυνο πυρκαγιάς και ρύπανσης, η περιφρούρησή της από το ενδεχόμενο camping, μέχρι και η αποτροπή έκνομων δραστηριοτήτων. Αυτό που όμως παραλείπει η επιστολή είναι να αναφέρει ότι «έκνομη δραστηριότητα» είναι η αυθαίρετη δόμηση, ενώ ανήθικη είναι η προσπάθεια κοινωνικής νομιμοποίησης των ταβερνών από ένα συλλογικό όργανο των δικαστών και εισαγγελέων.

Όπως είναι σε άμεση θέση να γνωρίζουν οι οργανώσεις Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS και Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, με την ιδιότητά τους ως μελών του Δ.Σ. του ΦΟΔΕΠΑΣΜ, η επί σειρά ετών παράνομη διατήρηση των επιχειρήσεων αυτών, απάδει προς τον χαρακτήρα της περιοχής ως προστατευόμενης, καθώς η λειτουργία τους συνδέεται με δυσμενείς επιπτώσεις για την περιοχή και τα οικοσυστήματά της. Ενδεικτικό παράδειγμα η χρήση βενζινογεννητριών για την ηλεκτροδότησή τους, που αποτελούν εν δυνάμει εστία πρόκλησης πυρκαγιάς.

Oι οργανώσεις Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS και Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία ζητούν από το Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής να προχωρήσει στην άμεση εφαρμογή των αποφάσεων κατεδάφισης των αυθαίρετων κτισμάτων που έχει καθυστερήσει αδικαιολόγητα.

πληροφορίες: 

Λουκία Καλαϊτζή, Υπεύθυνη Τύπου & Επικοινωνίας, Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS, press@medsos.gr  2108228795

Ελίνα Σαράντου, Υπεύθυνη Τύπου & Επικοινωνίας, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, esarantou@ornithologiki.gr 2108228704