Η ΦΙΓΟΥΡΑ ΔΟΛΟΦΟΝΕΊ

 

Του Γιάννη Σχίζα

 Αυγή 11.8.22

 

Μπορεί για ορισμένους  το συμβάν να εμβάλλει σε προβληματισμούς για το τουριστικό μέλλον της Αλβανίας, η οποία  διαθέτει ένα τρομακτικό αριθμό  ξενοδοχείων κατά μήκος των ακτών της.. …Για άλλους όμως αυτό που αναδεικνύει   είναι η ανθρώπινη απώλεια και η συναφής ηλιθιότητα .

Συνέβη λοιπόν, όπως έχει συμβεί επανειλημμένα και στην Ελλάδα : Ένα ταχύπλοο οδηγούμενο  μάλιστα από  έναν «αστυνομικό επίτροπο» ( βαθμός που υπάρχει στο αστυνομικό σώμα της Αλβανίας)  σκότωσε  νεαρή αγγλίδα, ένα κοριτσάκι 7 χρονών,  που βρισκόταν εκεί με τους γονείς της  για διακοπές. Η αγγλική εφημερίδα The Sun  υπενθυμίζει   μάλιστα ότι είναι το τρίτο ατύχημα που συμβαίνει με ταχύπλοο στις αλβανικές ακτές, αυτό  το καλοκαίρι.

Τα ταχύπλοα  ήταν ο φόβος και ο τρόμος των ψαροντουφεκάδων και των  λουομένων στα βαθιά σημεία των  ελληνικών θαλασσών. Βέβαια υπήρχε ο κανονισμός  της Λιμενικής Αστυνομίας, που επέβαλε αυστηρούς περιορισμούς  στην κίνηση των ταχυπλόων – και ειδικά στα θαλάσσια σκούτερ : Σύμφωνα με αυτόν η κυκλοφορία  γι αυτά τα τελευταία από 1^ης Μαϊου μέχρις 30^ης  Σεπτεμβρίου  επιτρεπόταν μεταξύ των ωρών 10.00 – 13.00 και 16.00-19.00, ενώ μεταξύ της 13.00 και 16.00 επιτρεπόταν να κινούνται  σε απόσταση 500-700 μέτρων από τις ακτές. Θυμάμαι πάντως το long distance (μεγάλης απόστασης) κολύμπι που κάναμε στις ακτές της Αττικής με ένα φίλο, που πηγαίναμε μέχρι μια βραχονησίδα ή στο νησί Πάτροκλος  και που σύντομα καταργήσαμε , μετά την εμφάνιση και μαζικοποίηση των ταχύπλοων .

Τώρα τα θαλάσσια σκούτερ στην Ελλάδα είναι σε παρακμή, αν εξαιρέσει κανείς μια-δυο μηχανές στην Κάρυστο , ευτυχώς στα πιο βαθιά σημεία της θάλασσας: Όμως  η πελατειακή λογική των ιθυνόντων του Ελληνικού Τουρισμού δεν αποκλείεται να μπει στον πειρασμό της επαναφοράς τους.

 Ο καθένας βέβαια πιθανολογεί  τη μέθη των κυμάτων και τα άλλα συναισθήματα – ακόμη και τα πιο εντυπωσιακά- που νοιώθει ένας οδηγός θαλάσσιου σκούτερ, όμως επίσης πρέπει να αντιλαμβάνεται το δικαίωμα των λουομένων να χρησιμοποιούν τη θάλασσα κατά το δοκούν, σαν χώρο περιπάτου, σαν στοιχείο ζωής.

Πάντως η άποψη η δική μου είναι ότι αυτό που αισθάνεται  ο οδηγός των ταχύπλοων δεν έχει σχέση με τα παφλάζοντα νερά και το κύμα που αντιμετωπίζει, αλλά με τη φιγούρα : Αυτήν  που του επιτρέπει να εκθέτει  κάποιες ζωές σε κίνδυνο.

 

 

Το Κόμμα για τα ζώα

 Το ελληνικό Κόμμα για τα Ζώα εκφράζει την έκπληξη και την αποστροφή του για την κατάπτυστη ανακοίνωση της «Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας» που ζητάει, ούτε λίγο, ούτε πολύ «την αποπομπή της Ειδικής Γραμματέας (sic) του Υπουργείου Εσωτερικών κ Μαριάνθης Δημοπούλου».

Ποιο ήταν το αμάρτημα της Ειδικής Γραμματέως του ΥΠΕΣ για τα Ζώα Συντροφιάς Μάρσας Δημοπούλου; Ότι ζήτησε να εφαρμοστεί ο Νόμος, όταν διαπιστώθηκε στην Αλεξανδρούπολη ο συστηματικός βασανισμός ενός δεσποζόμενου σκύλου, που ανήκε σε έναν κυνηγό!

Με άλλα λόγια, αφού ανάγκασαν την κυβέρνηση σε άτακτη υποχώρηση στο ζήτημα του νόμου για την προστασία των ζώων συντροφιάς, τώρα οι κυνηγοί έχουν το θράσος διεκδικούν το δικαίωμα στην ατιμωρησία και στην παρανομία!

Οι καιροί όμως έχουν αλλάξει. Η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας απορρίπτει το κυνήγι και αποδέχεται πως «η δολοφονία δεν είναι χόμπι!» . Το κυνήγι βρίσκεται σε μαρασμό, οι κυνηγοί γερνούν χωρίς να αντικαθίστανται από νέους, οι κυνηγετικοί σύλλογοι ερημώνουν. Η εποχή που οι κυνηγοί παρίσταναν το παντοδύναμο πολιτικό λόμπι πέρασε για πάντα. Η πλειοψηφία της κοινωνίας στρέφεται πια στη φιλοζωία, και το κυνήγι κατατάσσεται οριστικά στις αντικοινωνικές συμπεριφορές.Ελπίζουμε αυτή τη βασική πραγματικότητα να την κατανοήσουν επιτέλους ακόμα και αυτή η κυβέρνηση, ακόμα και αυτά τα κατεστημένα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Απαγορεύτηκε η πρόσβαση στο ψηλότερο δέντρο στον κόσμο

 

Το ψηλότερο δέντρο στον κόσμο σύμφωνα με το παγκόσμιο ρεκόρ Γκίνες με ύψος 115,92 μέτρα, βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Ρέντγουντ στην Καλιφόρνια. Πρόκειται για το «Hyperion (Υπερίων)», ένα μεγάλο κωνοφόρο δέντρο (σεκόγια) της οικογένειας των Κυπαρισσοειδών. Tο όνομά του προέρχεται από την μυθολογία καθώς ο Υπερίων ήταν ένας από τους Τιτάνες και πατέρας του θεού Ήλιου και της θεάς Σελήνης.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του CNN το πάρκο εξέδωσε ανακοίνωση όπου απαγορεύει την πρόσβαση στο δέντρο με ποινή σε όσους δεν τη σεβαστούν έως και έξι μήνες φυλάκιση και πρόστιμο 5.000 δολάρια.

«Η γιγάντια σεκόγια βρίσκεται βαθιά στο πάρκο χωρίς μονοπάτι μέσα από πυκνή βλάστηση και απαιτείται πολύ ώρα πεζοπορία για να φτάσει κανείς κοντά του», αναφέρει η ανακοίνωση στην ιστοσελίδα του εθνικού πάρκου.

«Παρά τη δύσκολη διαδρομή, η αυξημένη δημοτικότητα λόγω των μπλόγκερ, των ταξιδιωτικών συντακτών και των ιστοσελίδων έχει καταλήξει στην καταστροφή του οικοσυστήματος γύρω από τον Υπερίωνα. Ως επισκέπτης, πρέπει να αποφασίσεις αν θα είσαι μέρος της προστασίας αυτού του μοναδικού τοπίου – ή θα είσαι μέρος της καταστροφής του» σημειώνεται.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γι­ώ­τα Ἀ­να­γνώ­στου : Δὲν θ’ ἀρ­γή­σει

 

planodion posted: " Γι­ώ­τα Ἀ­να­γνώ­στου    Δὲν θ’ ἀρ­γή­σει ΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ τὰ ἄ­με­τρα,  τὰ ἀ­βυσ­σα­λέ­α βά­θη,  τὸ ἀ­γα­πη­μέ­νο κῆ­τος. Τὸν ὄγ­κο του ὠ­θεῖ μὲς στὸ νε­ρὸ ση­κώ­νον­τας τὴν ἄμ­μο ἀ­π’ τὸν πυθ­μέ­να. Τὸν ὕ­πνο τῶν πε­τα­λού­δων τοῦ βυ­θοῦ τα­ρά­ζει " Πλανόδιον - Ιστορίες Μπονζάι Αὔγ. 9 ΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ τὰ ἄ­με­τρα,  τὰ ἀ­βυσ­σα­λέ­α βά­θη,  τὸ ἀ­γα­πη­μέ­νο κῆ­τος. Τὸν ὄγ­κο του ὠ­θεῖ μὲς στὸ νε­ρὸ ση­κώ­νον­τας τὴν ἄμ­μο ἀ­π’ τὸν πυθ­μέ­να. Τὸν ὕ­πνο τῶν πε­τα­λού­δων τοῦ βυ­θοῦ τα­ρά­ζει καὶ σπᾶ­νε ἐ­κεῖ­νες τὰ κου­κού­λια καὶ φτε­ρο­κο­ποῦν τρι­γύ­ρω φω­σφο­ρί­ζου­σες. Τὸ μά­τι του θο­λὸ ἀ­πὸ δά­κρυ­α θυ­μοῦ γιὰ τὰ μι­κρό­τε­ρα ψα­ρά­κια ποὺ ἐ­νο­χλοῦ­νε τὴν πο­ρεί­α του. Κά­νει ἑ­λιγ­μοὺς νὰ τὰ ἀ­πο­φύ­γει ἐ­πι­δέ­ξιους. Τὸν μυ­ρί­ζει ἀ­πὸ μα­κριὰ τὸν φό­βο ποὺ τρι­γύ­ρω σπέρ­νει κι ἀ­κού­ει τῶν ὠ­κε­α­νῶν τὸ λά­λον ὕ­δωρ ποὺ τοῦ με­τα­φέ­ρει τὴν ἀ­πό­γνω­ση μι­κρῶν ζω­ῶν.

Εις μνήμην του σπιτιού του Αρη Κωνσταντινίδη στην Ανάβυσσο

 

Τάσης Παπαϊωάννου*

Η θλίψη διαδεχόταν την οργή για την κατάντια και τον ευτελισμό της αρχιτεκτονικής στον τόπο μας· κανένας σεβασμός πια, καμιά ντροπή, καμιά μέριμνα να κρατηθεί ζωντανή και ακέραιη η μοντέρνα αρχιτεκτονική παράδοση, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ένα από τα κορυφαία έργα του Αρη Κωνσταντινίδη. Για ένα σπίτι-μάθημα όχι μόνο αρχιτεκτονικής, αλλά ήθους και μέτρου.

Τελευταία ενημερώθηκα από συναδέλφους για μια παλαιότερη δημοσίευση στην εφημερίδα LIFO (18.11.2019) σχετικά με το… «πώς διαμορφώθηκε σήμερα το θρυλικό σπίτι στην Ανάβυσσο του Αρη Κωνσταντινίδη».

Εβλεπα έκπληκτος τις φωτογραφίες, διάβαζα το συνοδευτικό κείμενο και δεν πίστευα στα μάτια μου! Είναι δυνατόν να ’χουμε φτάσει σε τέτοιο χαμηλό σημείο, σε τέτοιο ξεπεσμό; Η θλίψη διαδεχόταν την οργή για την κατάντια και τον ευτελισμό της αρχιτεκτονικής στον τόπο μας»· κανένας σεβασμός πια, καμιά ντροπή, καμιά μέριμνα να κρατηθεί ζωντανή και ακέραιη η μοντέρνα αρχιτεκτονική παράδοση, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ένα από τα κορυφαία έργα του Αρη Κωνσταντινίδη. Για ένα σπίτι-μάθημα όχι μόνο αρχιτεκτονικής, αλλά ήθους και μέτρου.

Ειρήνης Κανά

Στο ΒΗΜΑ της 7/8/22
 

Μα­ριά­ννα Χά­λα­ρη: Οἱ μι­κρό­κο­σμοι τῆς Ἀν­τελ­χά­ιντ Ντυ­βα­νέλ

 

planodion Αὔγ. 7 Μα­ριά­ννα Χά­λα­ρη [Adelheid Duvanel, Ἀ­φι­έ­ρω­μα 11/11] «Ο ΓΚΑΣΤΟΝ κα­θό­ταν μπρο­στὰ στὸν κο­μὸ καὶ εἶ­χε στυ­λώ­σει τὸ βλέμ­μα στὸν κα­θρέ­φτη ποὺ ἦ­ταν ἐν­σω­μα­τω­μέ­νος σὲ ἕ­να ξύ­λι­νο κα­σε­λά­κι, φτι­αγ­μέ­νο ἀ­πὸ ἕ­ναν κα­τα­σκευα­στὴ ἐγ­χόρ­δων ὀρ­γά­νων.» («Ὁ ξέ­νος»)        «Τοῦ Κά­σπαρ δὲν τοῦ ἄ­ρε­σε κα­θό­λου ὅ­ταν ἡ ὁ­μί­χλη ἔ­κρυ­βε τὶς κο­ρυ­φὲς τῶν δέν­τρων καὶ ὁ ἄ­νε­μος ἔ­κλει­νε τῶν λου­λου­δι­ῶν τὸ στό­μα, ἔ­τσι ποὺ τε­λι­κὰ ἀ­πέ­με­ναν πε­τα­μέ­να στὴ γῆ σὰν νε­κρὰ που­λιά, τοῦ ἄ­ρε­σε ὅ­μως καὶ μὲ τὸ πα­ρα­πά­νω το ἐκ­θαμ­βω­τι­κὸ φῶς κα­θὼς δι­α­χε­ό­ταν πά­νω ἀ­πὸ τὶς κο­ρυ­φὲς τῶν καμ­πα­να­ρι­ῶν, τὰ λι­κνι­στι­κὰ κύ­μα­τα τοῦ πο­τα­μοῦ ὅ­πως ἕ­σφιγ­γαν πά­νω τους τὶς κοι­λι­ὲς τῶν πλοί­ων, τὸ δι­α­πε­ρα­στι­κὸ τρα­γού­δι­σμα τῶν που­λι­ῶν.» («Τὸ κα­πέ­λο»)        «Τὸ παι­δὶ-θαῦ­μα μπο­ροῦ­σε τώ­ρα νὰ ἀν­τέ­ξει τὴ σι­ω­πή, τὸν οὐ­ρα­νὸ ἀ­πὸ χρυ­σά­φι, τὰ φεγ­γο­βό­λα δέν­τρα καὶ τὰ μα­ρα­μέ­να τρι­αν­τά­φυλ­λα μπρο­στὰ στὸ σπί­τι ποὺ τὸ φι­λο­ξε­νοῦ­σε ἐ­δῶ καὶ μῆ­νες.» («Ἡ σι­ω­πή»)        «Ξέ­ρω τὰ πάν­τα γιὰ τὴ γει­τό­νισ­σά μου.» («Ἡ γει­τό­νισ­σα») Οἱ χα­ρα­κτῆ­ρες στὰ κεί­με­να τῆς Ἀν­τελ­χά­ιντ Ντυ­βα­νὲλ βγαί­νουν ἀ­πὸ τὴν ἀ­φά­νεια μὲ ἐ­κρη­κτι­κό, ἐ­κτυ­φλω­τι­κὸ τρό­πο. Παι­διά, γυ­ναῖ­κες, ἄν­τρες ἀ­πο­κα­λύ­πτον­ται πο­λὺ συ­χνὰ ἤ­δη ἀ­πὸ τὴν πρώ­τη πρό­τα­ση, ἔ­χουν συ­νη­θι­σμέ­να μι­κρὰ ὀ­νό­μα­τα καὶ ἡ εἴ­σο­δός τους στὸ προ­σκή­νιο συ­νο­δεύ­ε­ται ἀ­πὸ λί­γες, ἀλ­λὰ πο­λὺ συγ­κε­κρι­μέ­νες πλη­ρο­φο­ρί­ες γιὰ τὴ ζω­ή τους, οἱ ὁ­ποῖ­ες ἐ­νερ­γο­ποι­οῦν στὴν ἀ­να­γνώ­στρια καὶ τὸν ἀ­να­γνώ­στη μιὰ σει­ρὰ ἀ­πὸ κυ­ρί­ως δυ­σά­ρε­στες εἰ­κα­σί­ες γιὰ τὰ μέ­χρι τώ­ρα βι­ο­γρα­φι­κὰ στοι­χεῖ­α τους. Σὲ κά­θε ἱ­στο­ρί­α πλά­θε­ται μέ­σα σὲ ἐ­λά­χι­στες σε­λί­δες ἕ­νας ὁ­λό­κλη­ρος μι­κρό­κο­σμος ποὺ ἀ­πο­τε­λεῖ­ται ἀ­πὸ μο­να­δι­κοὺς χα­ρα­κτῆ­ρες. Ἡ ἀ­φή­γη­ση δὲν ξε­κι­νᾶ ὁ­πωσ­δή­πο­τε in medias res: Οἱ εἰ­σα­γω­γι­κὲς προ­τά­σεις αἰχ­μα­λω­τί­ζουν τὴν προ­σο­χή μας, χω­ρὶς ὡ­στό­σο νὰ ἀ­πο­τε­λοῦν ἀ­ναγ­κα­στι­κὰ τὸ ἐ­πί­κεν­τρο τῆς πλο­κῆς ἢ τὸ κέν­τρο βά­ρους τοῦ ἀ­φη­γη­μα­τι­κοῦ νή­μα­τος. Οἱ τί­τλοι ἔ­χουν ἐ­πί­σης τὴ δι­κή τους ξε­χω­ρι­στὴ ὑ­πό­στα­ση.

ΕΝΤΓΚΑΡ ΜΟΡΕΝ

 

Του Γιάννη Σχίζα

Aυγή 6/8/22

 

Ο Εντγκάρ Μορέν διαπρεπής Γάλλο-ισπανο-εβραίος κοινωνιολόγος, συμπλήρωσε  περισσότερο από έναν αιώνα  ζωής . Δεν είναι βέβαια ο star που κάνει μεγάλες επιτυχίες, αλλά είναι πάντοτε ένας παραγωγικός αναλυτής, που δίνει νόημα στη δική του και στη ζωή των άλλων.

Το νέο του βιβλίο είναι «Τα μαθήματα ενός αιώνα ζωής»  σε μετάφραση Γιώργου Καράμπελα, που  έχει σαν κεντρική ιδέα – κατά την εκτίμηση της Άννας  Λυδάκη -  την  ζεύξη των επιστημών της φύσης με τις επιστήμες του ανθρώπου.

Το συνολικό έργο του είναι πολύ μεγάλο, σε βαθμό ώστε να σκέπτεται κανείς ποιες περιοχές θα επιλέξει. Ο στοχασμός του για την ιστορία  μας οδηγεί σε ένα προϊστορικό στάδιο και ένα ιστορικό, όταν πλέον αντί για  διαφορετικές ιστορίες χωρίς επικοινωνία έχουμε μια και μοναδική  ιστορία.

Ο  Μορέν   μιλάει για την ουσία του πολιτιστικού  γίγνεσθαι, για την διφορούμενη διαδικασία  που ισοδυναμεί με απώλεια των  εθνικών χαρακτηριστικών αλλά και με δημιουργία νέων συνθέσεων. Ονομάζει τα κράτη που διαθέτουν πυρηνικά όπλα «παρανοϊκά» γιατί είναι αντίπαλος κάθε απώλειας – είτε αυτή αναφέρεται  στην προσωπική μας ζωή είτε σε μεγαλύτερες κλίμακες. Στο έργο του «Γη πατρίδα» επισημαίνει την πρωταρχική απώλεια που είναι η απώλεια του μέλλοντος, που δημιουργεί ένα τεράστιο  ρεύμα επιστροφής στο παρελθόν. Εκεί ακριβώς , όντας αντίπαλος κάθε σωτηρίας, επικαλείται μια ιδέα του Αγίου Αυγουστίνου, που επιτρέπει την ισόρροπη θέση του ανθρώπινου όντος απέναντι στο χρόνο : «Υπάρχουν τρεις χρόνοι», έλεγε ο Άγιος Αυγουστίνος : «Το παρόν  του παρελθόντος, το παρόν του παρόντος, το παρόν του μέλλοντος».

SAVE IOS

 

Δυο ποιήματα της Μαργαρίτας Καραπάνου

 Όταν πάω σινεμά, λειτουργώ σαν παιδί.

Την στιγμή πού σβύνουνε τα φώτα,

ένα εσωτερικό «αααααα…» με διαπερνάει ολόκληρη,

γεμίζω το στόμα μου ποπ – κορν, – στραγάλια – πασσατέμπους,

και παραδίνομαι απόλυτα στη μαγεία.

Το υπέρ εγώ μου, το εγώ μου το ασυνείδητό μου,

όλα αυτά τα ανεξιχνίαστα μπαίνουν μπρος σαν μηχανή,

μπαμ μπουμ, μέσα μου αναβοσβήνουνε φωτάκια,

γίνεται της κακομοίρας…

Βγαίνω από κάθε ταινία πτώμα,

έχοντας ταυτιστεί με όλους τους ήρωες ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ,

ακόμη και με τα ζώα, τα τοπία και τα ντεκόρ.

Θα μπορούσα να γράψω ένα σοβαρό κείμενο για τον κινηματογράφο,

να τον αναλύσω από μια φεμινιστική σκοπιά,

να μιλήσω για το ανδροκρατούμενο φιλμ, για τον ευνουχισμό,

την έλλειψη του φαλλού και όλα αυτά τα φοβερά.

Αλλά βαριέμαι θανάσιμα.

Ένα είδος πρωτοπορείας αγγίζει πια τα όρια της παράδοσης,

η Avant-Garde έγινε ρετρό,

κι εγώ έχω σκάσει, έχω παραφάει κουλτούρα,

δεν αντέχω άλλη τροφή, αποφάσισα να κάνω δίαιτα.

Μεγάλη μέρα για την οικογένεια των Χαλκιάδων, η προτομή του Θόδωρου Παπαγιάννη

 

Τα μικρά χελωνάκια Καρέττα άρχισαν να βγαίνουν από τις φωλιές!

 

Οι ειδήσεις  για τα πρώτα χελωνάκια της φετινής περιόδου στην Ζάκυνθο και τον Κυπαρισσιακό κόλπο έφτασαν την ίδια μέρα. Συγκεκριμένα, στις 18 Ιουλίου, λίγο μετά την ολοκλήρωση της πρωινής επιτήρησης των αντίστοιχων παραλιών από τους ερευνητές / εθελοντές του ΑΡΧΕΛΩΝ, έγινε γνωστό ότι  βρέθηκαν τα πρώτα ίχνη από νεοσσούς στην παραλία Σεκάνια του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου και στην Περιοχή Προστασίας της φύσης του Κυπαρισσιακού κόλπου. Οι δύο αυτές προστατευόμενες περιοχές συγκεντρώνουν τους μεγαλύτερους αναπαραγωγικούς πληθυσμούς της θαλάσσιας χελώνας Καρέττα στη Μεσόγειο.

 

Στις 24 Ιουλίου εντοπίστηκαν τα πρώτα χελωνάκια στην Κρήτη, που φιλοξενεί τον τρίτο μεγαλύτερο αναπαραγωγικό πληθυσμό της Καρέττα στην Ελλάδα. Τα μικρά βγήκαν από φωλιά στην περιοχή του κόλπου της Μεσσαράς. Ακολούθησε η νότια Πελοπόννησος στις 26 Ιουλίου, όπου βρέθηκαν τα πρώτα ίχνη νεοσσών από θηρευμένη φωλιά στο Μαυροβούνι του Λακωνικού κόλπου.

 

Βιοποικιλότητα: Η εξαφάνιση των ειδών συνεχίζεται

 

Μια νέα έκθεση του Παγκόσμιου Συμβουλίου Βιοποικιλότητας δείχνει πόσο σημαντικά είναι τα άγρια είδη για τα οικοσυστήματα και τους ανθρώπους. Δίκοπο μαχαίρι η τεχνολογία.

Το μήνυμα είναι σαφές. Για να σωθούν τα άγρια είδη από την εξαφάνιση και να διατηρηθούν τα υπάρχοντα οικοσυστήματα για τον άνθρωποι απαιτούνται «μετασχηματιστκές αλλαγές», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά οι συγγραφείς μιας νέας έκθεσης του Παγκόσμιου Συμβουλίου Βιοποικιλότητας (IPBES). Σχεδόν το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού εξαρτάται αλλού λιγότερο, αλλού περισσότερο από την εκμετάλλευση άγριων ειδών. Είναι κάτι πολύ ευρύτερο από όσο πιστεύουν οι περισσότεροι» λέει ο Τζον Ντόναλντσον, συμπρόεδρος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Βιοποικιλότητας.

Το παράδειγμα με το ψάρι Πακού

Περίπου ένα εκατομμύριο είδη απειλούνται σήμερα με εξαφάνιση παγκοσμίως. Η υγεία των οικοσυστημάτων επιδεινώνεται ταχύτερα από ποτέ και με δραματικές επιπτώσεις, είτε στην ξηρά, είτε στα δάση είτε στις θάλασσες. Αυτό υπονομεύει τη βάση της οικονομικής ζωής και της ευημερίας, βλάπτει την υγεία και μειώνει την ποιότητα ζωής των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Ορισμένοι ερευνητές μιλούν ήδη για την έκτη μαζική εξαφάνιση στην ιστορία του πλανήτη μας. Η νέα έκθεση βασίζεται σε αυτά τα ευρήματα. Επειδή όλα τα άγρια ​​είδη, τα ψάρια στις θάλασσες και τα ποτάμια, καθώς και τα έντομα, οι μύκητες, τα φύκια, τα άγρια ​​φρούτα, τα δάση και τα πτηνά – είναι υψίστης σημασίας για τα οικοσυστήματα και για τον άνθρωπο. Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η βιώσιμη χρήση τους είναι ένα σημαντικό καθήκον για τις μελλοντικές γενιές. Ο Τζον Ντόναλντσον δίνει ένα παράδειγμα με το Πακού.

Έξι μυθικές διαδρομές με οδηγό την Ελληνική Μυθολογία

 

Προσφορά Αυγούστου! Αξιοποιήστε την!   Ο Αύγουστος ξεκίνησε και όλοι είμαστε χαρούμενοι γι' αυτό! Σας προτείνουμε ν' αξιοποιήσετε αυτόν τον Αύγουστο ταξιδεύοντας σε διαδρομές μυητικές, μυθικές και κοσμικές. Με οδηγό Ελληνικές μυθικές μορφές, μαθαίνουμε ν' αποκωδικοποιούμε την ψυχοσύνθεσή μας και να φέρνουμε θεραπεία και ισορροπία στις θεμελιώδεις δυνάμεις της ροής μας.   Οι έξι μυθικές διαδρομές είναι: - Κοιτώντας με τον Πανόπτη και συνομιλώντας με τους Φύλακες - Δαμάζοντας τους Εσωτερικούς Δράκους και Τυφώνες - Νικώντας τους Γίγαντες, περνώντας από τον Ωρίωνα, αφήνοντας τον Εφιάλτη - Με την γνώση των Μάγων και των Αλχημιστών - Ξεγελώντας τα Ξωτικά, γλυτώνοντας από τις Άρπυιες - Στα Φτερά του Πήγασου   Έχοντας ως βάση κάποιες μυθικές μορφές πλασμάτων της Ελληνικής μυθολογίας, που καθεμία αντιπροσωπεύει διαφορετικές ποιότητες και δυνάμεις του ασυνειδήτου και της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσής μας, οδηγούμαστε να καταλάβουμε καλύτερα τον εαυτό μας και να μάθουμε πώς να θεραπεύουμε “μυθικά” σημεία της συνειδητότητάς μας, που επηρεάζουν και χρωματίζουν την ποιότητα της ζωής και καθημερινής λειτουργίας μας.

ΟΦΥΠΕΚΑ & Δήμος Κυθήρων στηρίζουν το έργο του Ορνιθολογικού Σταθμού Αντικυθήρων της ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗΣ

 

Προγραμματική Σύμβαση κοινής συνεργασίας υπέγραψαν οι τρεις φορείς στα Κύθηρα
 

Στα Κύθηρα υπογράφηκε Προγραμματική Σύμβαση μεταξύ του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος & Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ), του Δήμου Κυθήρων και της Ελληνικής ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗΣ Εταιρείας με στόχο την από κοινού συνεργασία και την επιμέρους συνεισφορά των τριών φορέων για την ανανέωση του εξοπλισμού και των υποδομών του Ορνιθολογικού Σταθμού Αντικυθήρων.

Στο πλαίσιο της Προγραμματικής Σύμβασης, ο ΟΦΥΠΕΚΑ θα παρέχει πολύτιμη υποστήριξη και χρηματοδότηση για την περαιτέρω ανάπτυξη του έργου και των δράσεων του ΟΣΑ, ενός από τους σημαντικότερους Ορνιθολογικούς Σταθμούς στην Ανατολική Μεσόγειο και του μοναδικού στο είδος του στην Ελλάδα. Επιπλέον, η Σύμβαση επισφραγίζει και διευρύνει τη μακροχρόνια καλή συνεργασία μεταξύ της ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗΣ και του Δήμου Κυθήρων ο οποίος έχει διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο στη δημιουργία και τη διαχρονική παρουσία του Σταθμού στα Αντικύθηρα.

Ο Ορνιθολογικός Σταθμός Αντικυθήρων (ΟΣΑ) αποτελεί τη βάση του μακροβιότερου προγράμματος παρακολούθησης της μετανάστευσης πουλιών στην Ελλάδα, και υλοποιείται από την ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ με επίκεντρο τα Αντικύθηρα, τον ευρύτερο θαλάσσιο χώρο του νησιού και τις παρακείμενες νησίδες. Μέσω της νέας αυτής συνεργασίας, θα δοθεί η δυνατότητα αναβάθμισης των υποδομών διαμονής και έρευνας προσωπικού και εθελοντών καθώς και εκσυγχρονισμού του επιστημονικού εξοπλισμού που χρησιμοποιεί ο Σταθμός, διευρύνοντας σημαντικά τόσο το πλαίσιο των δράσεων όσο και της δυνατότητας εκπαίδευσης ακόμα περισσότερων νέων επιστημόνων καθώς και στελεχών του ΟΦΥΠΕΚΑ στην επιστημονική παρακολούθηση του συναρπαστικού φαινομένου της μετανάστευσης των πουλιών.

ΕΛΕΓΕΙΟ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΛΕΙΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

 

του Τάκη Σπετσιώτη

Παρότι δεν θυμάμαι αν πήγα ποτέ, στις νεανικές αλήτικες τσάρκες μου, την αμαρτία μου τη λέω, στενοχωρέθηκα που 'κλεισε ένας ιστορικός κινηματογράφος σαν το Κοσμοπολίτ, στο κέντρο της θυελλώδους ομονοιακής ζωής τόσα χρόνια, ένα μνημείο, όχι σαν την Αγιά Σοφία βέβαια, αλλά και το να δείχνουμε τόση περιφρόνηση σ' ένα ναό που χρόνια ανακούφιζε τόσους στερημένους απ' τον έρωτα και τις χαρές της ζωής (ανέραστους, μοναχικούς, φτωχούς, παρίες), δεν το καταλαβαίνω -άγριες,ψηφιακές εποχές. Κι αυτή την εικόνα που μου 'στειλε ''αντί στεφάνου'' inbox ο φίλος μου ο ΄Αγγελος, με μια βρωμολέξη πάνω στα κατεβασμένα του ρολά, (τι βρισιά! τι απαξίωση!), κι αυτήν, σα μαχαιριά την ένιωσα. Πόσους ευϋπόληπτους κυρίους, επιστήμονες, καλλιτέχνες, διανοούμενους, παντρεμένους οικογενειάρχες, είχε πάρει το μάτι μου απ' το απέναντι καφενείο, να μπαίνουν στο πορνό με προφύλαξη για να μην τους δει κάνας γνωστός. Αχ, αν μιλούσαν τα καθίσματα της σκοτεινής αίθουσάς του! ''΄Εκλεισε άδοξα, για την καραντίνα πρώτα, αλλά μετά το πήραν κάτι Ισραηλινοί να το κάνουν γυμναστήριο!'', με πληροφόρησε ο ΄Αγγελος.

Το ΜέΡΑ25 κατέθεσε τροπολογία για την αποποινικοποίηση του ελεύθερου κάμπινγκ

 

Η ελεύθερη κατασκήνωση στην Ελλάδα απαγορεύεται και μάλιστα διώκεται ποινικά. Με το άρθρο 10 παρ. 2 του Ν. 392/1976, όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 4 παρ. 12 του Ν. 2160/1993 και το άρθρο 38 παρ. 1 του Ν. 4055/2012.

Με την απαγόρευση της ελεύθερης κατασκήνωσης παραβιάζεται η συνταγματική αρχή της ισότητας (άρθρο 4 Σ) δικαιωμάτων. Ο αποκλεισμός της δυνατότητας ελεύθερης κατασκήνωσης συνιστά παράνομο και αντισυνταγματικό αποκλεισμό για τους μη διαθέτοντες τα οικονομικά μέσα που απαιτούνται για άλλου είδους διακοπές. Ισότητα στην προκειμένη περίπτωση σημαίνει να έχουν όλοι τη δυνατότητα αναψυχής και ανάπαυσης ανάλογα με τις δυνατότητες τους. Κατά συνέπεια, η στέρηση της απόλαυσης των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων ατόμων με περιορισμένη οικονομική επιφάνεια αποτελεί διάκριση και ενισχύει φαινόμενα κοινωνικού αποκλεισμού.

Τα χαρακτηριστικά της ελεύθερης κατασκήνωσης (άμεση αλληλεπίδραση με το φυσικό περιβάλλον, αυτοοργάνωση, συμβίωση) ανταποκρίνονται στις σωματικές, ψυχικές και πνευματικές ανάγκες, πολλών ατόμων, τα οποία αδυνατούν να τις καλύψουν με την καθολική απαγόρευσή της, γεγονός που μεταφράζεται στη στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς τους. Ουσιαστικά, ποινικοποιείται το φρόνημα και καταστέλλεται μια φυσιολογική συμπεριφορά, διότι η συνειδητή ελεύθερη κατασκήνωση δεν πλήττει κανένα απολύτως δημόσιο αγαθό και σε καμία περίπτωση δεν χρήζει ποινικής απαξίας.

Επιπλέον σύμφωνα με την νομολογία και την υπ’ αριθμ. 10691/97 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών καθώς και με τα άρθρα 966-968 του Αστικού Κώδικα ως “κοινόχρηστα “ ορίζονται εκείνα τα πράγματα που δεν μπορούν να είναι αντικείμενο συναλλαγής ή να ανήκουν σε κάποιον και τα οποία μπορεί ο καθένας να τα χρησιμοποιεί. Κατά δε το άρθρο 24 του Συντάγματος ορίζεται ότι η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του κράτους και δικαίωμα του ατόμου. Με την ανωτέρω απόφαση έγινε δεκτό ότι η προστασία της χρήσης των περιβαλλοντικών αγαθών που στηρίζεται στο άρθρο 57 του Αστικού Κώδικα, περιλαμβάνει όχι μόνο το δικαίωμα χρήσης στη στενή του έννοια, αλλά και το δικαίωμα διάσωσης και απόλαυσης των περιβαλλοντικών αγαθών.