Μία Φώκια Διεκδικεί τη Συνύπαρξη με τους Ανθρώπους

Το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», δίνει εδώ και 15 και πλέον χρόνια μία μάχη για την άμυνα της σπάνιας βιοποικιλότητας των θαλασσών και των νησιών μας. Από τον περασμένο Μάρτιο, ανάμεσα στα πολυάριθμα σπάνια είδη που παρακολουθούμε και μελετάμε, ένα σίγουρα ξεχωρίζει: μία νεαρή Μεσογειακή φώκια που παρουσιάζει ασυνήθιστη συμπεριφορά, προσεγγίζοντας κατοικημένες περιοχές και πολυσύχναστες παραλίες στην περιοχή της ΒΑ Σάμου, αντί για τις σπηλιές και τις δυσπρόσιτες ακτές που κανονικά θα προτιμούσε.

Έχοντας πλήρη συναίσθηση της ευθύνης που συνεπάγεται η προστασία στην πράξη ενός τόσο σπάνιου ζώου, κατά τους πρώτους μήνες της παρακολούθησής της φώκιας και για όσο ήταν εφικτό, το Αρχιπέλαγος έκανε μία μεγάλη προσπάθεια για να μην δημοσιοποιηθεί η παρουσία της στα ΜΜΕ αλλά και γενικότερα να περιοριστεί η ανθρωπογενής όχληση και ο όποιος κίνδυνος, δεδομένου ότι προτεραιότητα είναι η συγκεκριμένη φώκια να μπορέσει τελικά να επιστρέψει με ασφάλεια στο φυσικό της οικοσύστημα.

Η τέχνη και η ποίηση δεν μας βοηθούν να ζήσουμε

« Ο Λόρκα εξοντώθηκε πρωτίστως ως ποιητής…..»

Της Έλενας Πατρικίου *

Ο Εγγονόπουλος είχε δίκιο: περιφρόνησις απόλυτη / αρμόζει / σ' όλους αυτούς τους θόρυβους / τις έρευνες / τα σχόλια επί σχολίων / που κάθε τόσο ξεφουρνίζουν / αργόσχολοι και ματαιόδοξοι γραφιάδες / γύρω από τις μυστηριώδικες κι αισχρές συνθήκες / της εκτελέσεως του κακορίζικου του Λόρκα / υπό των φασιστών.

Ο Λόρκα δεν δολοφονήθηκε γιατί ήταν ιδιαίτερα αριστερός. Ο γαμπρός του, αριστερός δήμαρχος της Γρανάδας, είχε εκτελεστεί μια μέρα νωρίτερα, όντως για πολιτικούς λόγους. Αλλά η εμπλοκή του Λόρκα στην Αριστερά ήταν πολύ ασθενής για να προκαλέσει τη δολοφονία του. Ο Λόρκα είχε κομμουνιστές φίλους, είχε προσυπογράψει το Μανιφέστο της κομμουνιστικής εφημερίδας Mundo Obrero και το είχε απαγγείλει στη γιορτή προς τιμήν του ποιητή Ραφαέλ Αλμπέρτι. Αλλά όταν ο Αλμπέρτι έγινε μέλος του Κ.Κ., ο Λόρκα είχε σχολιάσει: «Τώρα δεν θα ξαναγράψει τίποτα που να αξίζει τον κόπο».

Η αριστερότερη πράξη της ζωής ήταν η πενταετής αφοσίωσή του στο «Θέατρο της Παράγκας», που έως τον Απρίλιο του 1936 περιόδευε παίζοντας στα χωριά το ρεπερτόριο του ισπανικού «Χρυσού Αιώνα» (Θερβάντες, Καλδερόν, Λόπε ντε Βέγκα, Τίρσο ντε Μολίνα) και τα πρωτοποριακά έργα της «γενιάς του '26»). Άσκηση στην «ισπανικότητα», άσκηση στο αισθητικό χτίσιμο ενός αντι-αστικού θεάτρου, ασκητική αφοσίωση σε ένα φτωχό θέατρο για ένα φτωχό κοινό, ασκητικός πειραματισμός, η θεατρική περιπέτεια του Λόρκα ήταν βαθιά αριστερή, αλλά ελάχιστα στρατευμένη.

Οι καταναλωτές δίνουν το σήμα-στίγμα

Οι καταναλωτές είναι αυτοί που  καθορίζουν πολλά στοιχεία της αγοράς, αρκεί να μπορούν να συνεργασθούν και να εκφρασθούν ενιαία για τις επιθυμίες και τις ανάγκες τους, όπως υποδεικνύει η ΠΡΩΣΚΑΛΟ (www.proskalo.net).

Η Θεσσαλονίκη-Φτωχομάνα-Πόλη του συνεργατισμού, πρωτοστατεί  στην δημιουργία ενιαίας έκφρασης  των οργανωμένων καταναλωτών, όχι μόνο σαν αντίδραση, άλλα σαν θετική δράση της κοινωνίας, με τον Κοινωνικό Καταναλωτικό Συνεταιρισμό Θεσσαλονίκης bios COOP (www.bioscoop.gr, 2310811918).

Με σύνθημα «παίρνουμε την τροφή μας στα χέρια μας», το Συνεταιριστικό Μη Κερδοσκοπικό Παντοπωλείο bios COOP λειτουργεί και ικανοποιεί τις ανάγκες των 400 περίπου μελών του και των φίλων του, στην οδό Κ. Καραμανλή 42 (προέκταση Εγνατίας, πολύ κοντά στο Παπάφειο και τον ΕΥΚΛΕΙΔΗ). Πρόκειται για ένα πολύ ζεστό χώρο που φιλοξενεί κυρίως Ελληνικά και Συνεταιριστικά Προϊόντα, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονται από την Μακεδονία και παράγονται με τρόπους που δεν επιβαρύνουν τους ανθρώπους και το φυσικό περιβάλλον.

Μια καινοτομία είναι ότι για όλα τα προϊόντα έχει προηγηθεί εξονυχιστικός έλεγχος, που συνεχίζεται καθημερινά από επιτροπή των μελών (όπου συνδράμουν όλα τα μέλη), ώστε να μην περιέχουν απαγορευμένα χημικά πρόσθετα, μικροβιολογικό φορτίο, γενετικώς μεταλλαγμένα, ληγμένα, ακατάλληλες και μη ασφαλείς ουσίες και άλλα επιβαρυντικά για την υγεία και το περιβάλλον.

Μια άλλη καινοτoμία είναι οι συλλογικές αγορές ενός εποχιακού προϊόντος.

Σκότωσε γάτα- δικάζεται αύριο στη Χαλκίδα

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένας πολιτικός που είχε το παρατσούκλι "γατοσχίστης", γιατί έτσι είχε

αυτοπροσδιορισθεί σε μια πολιτική κόντρα : Ότι δηλαδή είχε τέτοια κότσια, ώστε μπορούσε να πάρει μια γάτα και να την κόψει στα δυο με τα χέρια του...Ευτυχώς, πολλά άλλαξαν από τότε, εξ ου και η είδηση :

Από το Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χαλκίδας θα δικαστεί την Τρίτη 19 Αυγούστου στις 13:00  55χρονος άνδρας που συνελήφθη τα ξημερώματα του Σαββάτου γιατί μέσα στο καφενείο του στο χωριό Άγιος Αιδηψού στην Εύβοια χτύπησε  βίαια και επανειλημμένα -και πιθανότατα θανάτωσε -  μια γάτα μπροστά στα μάτια των τουριστών!

Το σώμα του ζώου, που θεωρείται νεκρό, δεν εντοπίστηκε. Η Αστυνομία και οι αυτόπτες μάρτυρες βρήκαν μόνο την κούτα, στην οποία είχε μπει το ζώο για να σωθεί και τα ξύλα με τα αίματα.

Το Φιλοζωικό Σωματείο Βόρειας Εύβοιας «Ήρα» αναφέρει σε ανακοίνωση του :   «Στην Χαλκίδα σας χρειαζόμαστε δίπλα μας συνοδοιπόρους στο έργο μας κατά της κακοποίησης των ζώων. Είναι σημαντική η δυναμική παρουσία των φιλόζωων σε αυτή την δίκη. Πρέπει να σταματήσει η δυσφήμηση του πανέμορφου νησιού από τις αποτρόπαιες πράξεις μερικών καθαρμάτων».

Τρεις αυτόπτες μάρτυρες και η πρόεδρος της «Ήρας» θα καταθέσουν και θα ζητήσουν την παραδειγματική τιμωρία του δολοφόνου του ζώου. Θυμίζουμε ότι το πτώμα της γάτας δεν βρέθηκε γιατί ο δράστης είχε το χρόνο να το εξαφανίσει και δεν αποκάλυψε στις αρχές που το πέταξε.

Τι λέει η αυτόπτης μάρτυρας

Τηλεοπτική σειρά «Downton Abbey»

Μικρό το κακό για τους πρωταγωνιστές  της  τηλεοπτικής σειράς  «Downton Abbey» - που  ξέχασαν σε μια διαφημιστική πόζα ένα μικρό μπουκάλι εμφιαλωμένου νερού,  τελείως αταίριαστου με την εποχή του 1920, όπου διαδραματίζεται η σειρά.

Εδώ στην ιστορία του θεάματος έχουν γίνει σημεία και τέρατα, χωροχρονικού τύπου : Λόγου χάρη στο έργο «Οι αδελφοί Μαρξ στην άγρια δύση» , όπου ένας από τους αδελφούς λέει στο άλλο να πάρει τον σερίφη τηλέφωνο και να ζητήσει βοήθεια, αλλά ο δεύτερος του απαντά : «Μα δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμη το τηλέφωνο » !. Έχω υπόψη μου ένα έργο με υπόθεση αναφερόμενη στην αρχαία εποχή και σε μια μάχη , όπου εμφανίζονται δρεπανηφόρα άρματα να πατάνε δίπλα σε ίχνη ελαστικών ! Δυστυχώς, δεν θυμάμαι τον τίτλο της ταινίας – ούτε καν τον τύπο των ελαστικών …

Το μόνο που  έχει πλάκα στην  υπόθεση του «Downton Abbey», είναι το σάμαλι με το οποίο  κέρασε  το ευρύ κοινό η απολογούμενη (για το μπουκαλάκι) τηλεοπτική κομπανία :
«Αντιδρώντας με χιούμορ και ευαισθησία, οι ηθοποιοί της σειράς φωτογραφήθηκαν με πονηρό ύφος και κρατώντας ένα πλαστικό μπουκάλι νερό, για χάρη της ανθρωπιστικής οργάνωσης WaterAid UK, η οποία προσφέρει καθαρό νερό σε όσους το έχουν ανάγκη.
«Μετά τις αντιδράσεις που δημιουργήθηκαν, πρωταγωνιστές και συνεργείο σκέφτηκαν να χρησιμοποιήσουν αυτή την προσοχή σε ένα θέμα σχετικά με το νερό που έχει σημασία» ανέφερε σε ανακοίνωσή στην ιστοσελίδα της η οργάνωση WaterAid».

Το σάμαλι  εκεράσθη με τη διαμεσολάβηση του τύπου, η δε  υδροχαρής και αρωγός οργάνωση δεν ανευρέθη με ιδιαίτερη δυσκολία…

Χώρος, Βαρύτητα, Χρόνος και Μαύρο Κενό

               

του Σόλωνα Ξενόπουλου*

Την ίδια εποχή που ο Yves Klein το 1958 αγωνιζόταν να περιγράψει το «κενό» με τη χρήση τού διάχυτου στον χώρο λευκού χρώματος δικής του επινόησης, οι Αμερικάνοι σκηνοθέτες πρότειναν τη μαύρη αισθητική τού film noir για να αποτυπώσουν στη δισδιάστατη οθόνη την αγχωτική και μυστηριώδη ατμόσφαιρα της αστυνομικής κινηματογραφικής ταινίας.

Στα λίγα τελευταία πλάνα τής ταινίας "Gravity" (Βαρύτητα), που προβλήθηκε πρόσφατα και απέσπασε επτά βραβεία Oscar, η διασωθείσα από τη φοβερή περιπέτεια στο μαύρο «άυλο» κενό τού διαστήματος αστροναύτης, απαλλαγμένη από το βάρος της διαστημικής στολής, σύρεται για λίγο στη λασπώδη επιφάνεια τής γης, όπου τελικά επέστρεψε. Στη συνέχεια ανασηκώνεται και πατά με τα γυμνά της πόδια και όλο το βάρος του σώματός της στη γαιώδη αυτή επιφάνεια. Στην εικόνα υπάρχει ένα λαμπρό διάχυτο φως που αναδεικνύει τα χρώματα και τα υλικά.

Η λήψη έχει γίνει από πολύ χαμηλά, στο επίπεδο της γης. Έτσι τα πέλματα και οι αστράγαλοι αποκτούν τεράστιο μέγεθος, ενώ το σώμα διαγράφεται στο κάδρο με διαγώνια προοπτική. Η αίσθηση της βαρύτητας και της υλικότητας είναι εδώ καθοριστική, σε απόλυτη αντίθεση με όλη την υπόλοιπη ταινία, όπου κυριαρχεί το απέραντο μαύρο κενό του χώρου τού σύμπαντος.

«ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», ΚΑΤΩ Η ΠΛΗΞΗ !

Αυτή η κινηματογραφική αναφορά   προέρχεται από ένα μεγάλο «γαμώτο»….Παρακολουθούσα τις προάλλες την υπερπροβολή μιας προοδευτικοφανούς ισπανικής μπαρούφας («Έρωτας α λα ισπανικά») την οποία είχα την ατυχία να υποστώ σε ένα κινηματογράφο- των Εξαρχείων παρακαλώ ! – και σκεπτόμουν πως είναι δυνατόν μια  ΕΡΓΑΡΑ  όπως το «ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»  να περνάει «χωρίς να σπάζει γλόμπους», που έλεγε ο Ζαμπέτας…

Και όμως, αυτή η ΕΡΓΑΡΑ, χωρίς  γλυκοπικρανάλατες σάλτσες επιχειρούσε μια προσέγγιση του ηγετικού φαινομένου… Ξέρετε, εκείνου του φαινομένου που αδυνατούν να πλησιάσουν  ακόμη και αντιεξουσιαστές, προτιμώντας  συνήθως να προσφεύγουν σε ηθικολογίες…

Ο Σαίξπηρ με τον Μάκβεθ , τον Άμλετ και τον Βασιλιά Ληρ, προσέγγισε το ηγετικό φαινόμενο με τα «βασιλοκεντρικά»χαρακτηριστικά της εποχής του. Ο  σκηνοθέτης Ρομπέρτο Άντο επιχειρεί κάτι ανάλογο, με  μικρότερη δραματική ένταση, μεγαλύτερο πλάτος  και ένα ορισμένο βάθος. Και το επιχειρεί περιοριζόμενος στο πολιτικό ρετιρέ, χωρίς να ασχολείται με τον «δυνάμει ηγέτη» που εγκλείεται στον πάσα ένα.

Αλλά γιατί να έχουμε τόσο μεγάλη απαίτηση από τον σκηνοθέτη;

Χοντρικά η υπόθεση του έργου :

Ενώ η δημοτικότητα του κόμματός του κατρακυλά, ο ηγέτης της ιταλικής αξιωματικής αντιπολίτευσης εξαφανίζεται. Χωρίς να ειδοποιήσει τους στενότερούς του συνεργάτες, ο βοηθός του τον αντικαθιστά με τον δίδυμο αδερφό του, έναν φιλόσοφο που έχει βγει από το ψυχιατρείο. Η καινούργια εικόνα του αρχηγού, απρόβλεπτη και ειλικρινής, αποδεικνύεται γοητευτική και το κόμμα αρχίζει να επανακάμπτει στις δημοσκοπήσεις. 

Βάζεις στόχους για να μη συναντηθείς με τον εαυτό σου

Συνέντευξη του Γιώργου Κιμούλη στο BΗmagazino 7.6.14

Σε μια συνέντευξη τεραστίων διαστάσεων, ο Κιμούλης  μιλάει για πολλά και διάφορα, γενικώς με επιτυχία. Αν και αυτό που  πάει να πεί για την «υπερδραστηριότητα» (υπερεργασία κλπ) ως τρόπο φυγής, δεν το ολοκληρώνει.  Αν και  αστοχεί τελείως στα περί χρόνου, ίσως γιατί αγνοεί μια δήλωση του Αϊνστάϊν , που δείχνει τη "σχετικότητα" ακόμη και σε απλά θέματα καθημερινής ζωής : «Μια  ώρα  συνάντησης δυο ερωτευμένων τους φαίνεται ένα λεπτό»..

Να τι λέει ο Κιμούλης, μεταξύ άλλων, με τον δημοσιογράφο του   BΗmagazino :

 Αναφέρατε στην αρχή της συνέντευξης ότι ένας τρόπος να μη συναντήσετε τον εαυτό σας είναι η διαρκής υπερδραστηριότητα. Μέσα στη διαρκή αυτή υπερδραστηριότητα, τα χρόνια πέρασαν γρήγορα; «Ναι, από το 2000 και έπειτα πέρασαν γρήγορα. Αλλά πέρασαν γρήγορα για όλους. Αν ρωτήσεις και νεότερες ηλικίες, έχουν την ίδια αίσθηση. Η έννοια του χρόνου δεν είναι στοιχείο υποκειμενικό, αλλά και αντικειμενικό. Η τεχνολογία, ο περιβάλλων χώρος δημιούργησαν ένα άλλο τέμπο, σαν ο μετρονόμος να αυξήθηκε. Το θεωρούμε ολίγον τι υπερφυσικό, αλλά είναι αλήθεια».

Οσο και να χτυπάς τον χρόνο στο κεφάλι με παραστάσεις, με έρωτες και με συγκρούσεις, ο χρόνος θα περνάει, πάντα θα περνάει, έτσι δεν είναι; «Ετσι είναι».

Αν κάνατε μία παράσταση κάθε πέντε χρόνια, πάλι εξίσου γρήγορα δεν θα περνούσε ο χρόνος; «Σίγουρα μπορείς να βρεις πολλές δικαιολογίες για να μην κάνεις παραστάσεις κάθε πέντε χρόνια. Πρώτα απ' όλα πρέπει να ζήσεις. Δεν μου αρέσει το προφίλ του φτωχού καλλιτέχνη, αλλά είμαι ένας άνθρωπος που δεν έχει μία. Και δεν είχε ποτέ μία. Γιατί όσα έβγαζα τα έβαζα αμέσως στο θέατρο. Ζω με ενοίκιο, συχνά με δανεικά, έχω ένα αυτοκίνητο 14 ετών και μια μηχανή 12 ετών».

ΟΛΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Για τα πανηγύρια

Ήμουνα  πριν από 30 χρόνια  στην Ουαλία και είχα εντυπωσιασθεί από τα πολιτιστικά «δρώμενα που ήσαν εν δράσει » κατά την θερινή περίοδο, καταλαμβάνοντας   μάλιστα  θέση σε ένα ευμέγεθες  έντυπο,  το οποίο διανέμονταν δωρεάν…

Λέω : Τα «δρώμενα που ήσαν εν δράσει », ως  ευθεία βολή κατά του βερμπαλιστικού πνεύματος, που αναδύθηκε  σε  μια πορεία υπέρβασης  -  των παραδοσιακών πανηγυριών από  τις γιορτές νέου τύπου, των γιορτών  από  τα φεστιβάλ, των «συμβατικών» φεστιβάλ από τα φεστιβαλοειδή  νταβαντούρια. Ο γελοιογράφος  Ιωάννου το είπε καλύτερα από όλους : «Η δομή της στρουχτούρας» …..

Η δυναμική των πραγμάτων  έφερε ανάλογη  παραγωγή  αναψυχής  και στην Ελλάδα. Σήμερα έστω και υπό συνθήκες κρίσης, έχουμε θρησκευτικά ή   θρησκευτικοφανή πανηγύρια, έχουμε εορτές των μούρων ή της μελιτζάνας ,  έχουμε φεστιβάλ  πολιτιστικά ή   υβριδικά. Κι από κοντά σε όλα αυτά,  η   πανδαμάτωρ τουριστική βιομηχανία προστρέχει  σε     γενικότερους εκσυγχρονισμούς και εξωραϊσμούς.   Ενδεχομένως, σ’ αυτούς να οφείλεται το   ότι  τώρα πλέον  δεν κολλάνε χαρτονομίσματα στο μέτωπο του τραγουδιστή και του κλαρινετζή, αλλά τα ρίχνουν σε ένα  περιφερόμενο καλάθι….

Δεν νοσταλγώ το παλιό πανηγυριώτικο στυλ , με τις ιδωτικοποιημένες πίστες

Οι μύθοι και οι πραγματικότητες της οικολογίας

Του Δημοσθένη Δαββέτα

Warning ΟΙΚΟΛΟΓΕΙΝ : Προσοχή, η ανάγνωση του εν όψει άρθρου [ http://www.skai.gr/news/opinions/article/263059/oi-muthoi-kai-oi-pragmatikotites-tis-oikologias/#ixzz39yRNeLQD ] του κ. Δ.Δαββέτα , συγγραφέα και ειδικού Συμβούλου του Πρωθυπουργού σε θέματα πολιτισμού, μπορεί να παραβλάψει την ευστάθεια του νευρικού σας συστήματος.…..

 

ΔΑΒΒΕΤΑΣ :

Τα γεγονότα πρόσφατα στα μεταλλεία Χρυσού της Χαλκιδικής, έφεραν στην πολιτική επιφάνεια δύο αντίθετες προβληματικές γύρω απ΄ αυτό το ζήτημα. Η μία η «καπιταλιστική» , που στ’ όνομα των επενδύσεων δεν φροντίζει τον φυσικό πλούτο και το περιβάλλον, δίνοντας προτεραιότητα στις επενδύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις, κατά πως υποστηρίζει η αντιπολίτευση. 

Κι η άλλη, η «αριστερή», που δεν διαπραγματεύεται την περιβαλλοντική ασφάλεια με τους «κακούς καπιταλιστές», αδιαφορώντας ακόμη κι αν μέσω των επενδύσεων θα ‘βρισκαν πολλές θέσεις εργασίας οι μαστιζόμενοι από την κρίση και την ανεργία, κάτοικοι της περιοχής.

Η αριστερή οικολογική ευαισθησία είναι ένας μύθος, που προβάλλεται για εκλογο-κομματικά οφέλη.

ΜΟΔΟΥΣΑ

«Μόδι» είναι εθιμική μονάδα βάρους στην Μυτιλήνη, περίπου ίση με 640 κιλά παλαιότερα και κάπου περίπου 500 κιλά σήμερα. Ένα δένδρο ελιάς όλοι θα ήθελαν να παράγει τόσο πολύ καρπό, και τότε θα λέγαμε ότι αυτή η συγκεκριμένη ελιά είναι «μοδούσα». «ΜΟΔΟΥΣΑ» ονόμασαν την Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση οι παραγωγοί της Γέρας Μυτιλήνης, ευχόμενοι να είναι «παραγωγική».

Από την Τετάρτη, 30/7/2014 τα πρώτα εννέα μέλη της ΚοινΣΕπ ΜΟΔΟΥΣΑ ξεκίνησαν τις διαδικασίες αναγνώρισης του νέου Συνεταιρισμού τους,  μετά από 2 περίπου μήνες συναντήσεων  κάθε Τετάρτη. Και οι προγραμματισμένες συναντήσεις συνεχίζονται, όπως θα έπρεπε να συμβαίνει σε κάθε συλλογική προσπάθεια που απαιτεί συμμετοχή και εμπλοκή όλων των ενδιαφερομένων.

Σκοπός του Συνεταιρισμού Κοιν.Σ.Επ. ΜΟΔΟΥΣΑ είναι η επιδίωξη του συλλογικού οφέλους και η εξυπηρέτηση γενικότερων κοινωνικών συμφερόντων, κυρίως μέσω της αύξησης της απασχόλησης στην Λέσβο. Για την ευόδωση των σκοπών του η Κοιν.Σ.Επ ΜOΔΟΥΣΑ μπορεί να ασκήσει οποιασδήποτε μορφής οικονομική δραστηριότητα παραγωγικού, καταναλωτικού, εμπορικού, μεταφορικού, τουριστικού, οικοδομικού, αναπτυξιακού,  εκπαιδευτικού ή πολιτιστικού χαρακτήρα.

Ενδεικτικά οι στόχοι της  εξειδικεύονται στην:

1. Αναζήτηση & εξασφάλιση πολλαπλασιαστικού υλικού για αυτόχθονα φυτά.

Παράνομος ελλιμενισμός στα Βάτικα

 Του Δρος Ιωάννη Σ. Γούσια*

Η ιστορία του τόπου  των Βατίκων, είναι γνωστή παγκοσμίως. Εδώ είναι οι αρχαίες Βοιές (ΦΕΚ 1431/Β/29.11.1976), το απολιθωμένο δάσος στον Κάβο Μαλιά, το σπήλαιο του Αγ. Ανδρέα, το Παυλοπέτρι, ο αρχαιότερος υποθαλάσσιος οικισμός από την Εποχή του Χαλκού στον κόσμο, προστατευόμενος από την UNESCO.

Η νεότερη ιστορία του τόπου επίσης γνωστή παγκοσμίως. Το μικρό «Άγιον Όρος» της χερσονήσου Μαλέα, οι αμόλυντες παραλίες που κάποιο «θεϊκό βελονάκι» έπλεξε κέντημα, η ανεπιτίδευτη άγρια ομορφιά της Βαβίλας, τα βιολογικά μας προϊόντα όπως το λάδι και το κρεμμύδι, το προστατευόμενο οικοσύστημα άγριας χλωρίδας και πανίδας της λίμνης Στρογγύλης και της Ελαφονήσου από το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Natura 2000.

Εδώ και κάποια χρόνια, όπως όλοι οι Βατικιώτες γνωρίζουν, ο Κόλπος των Βατίκων αποτελεί παράνομο μόνιμο αγκυροβόλιο πλοίων, σημείο ανεφοδιασμού, επισκευαστικών εργασιών και υφαλοκαθαρισμών. Χωρίς να πληροί  καμία προϋπόθεση από αυτές που ορίζει ο νόμος [1]. Χωρίς να ακολουθούνται οι απαιτούμενες από το νόμο διαδικασίες ελευθεροκοινωνίας με τις απαιτούμενες δηλώσεις κατάπλου [2]. Με κατάφορη καταστρατήγηση των Διεθνών Συμβάσεων και Συνθηκών που έχει υπογράψει η Ελλάδα, αναφορικά με την αβλαβή διέλευση των καραβιών [3]. Με κατάφορη καταστρατήγηση των Διεθνών Συμβάσεων και Συνθηκών που έχει υπογράψει η Ελλάδα, αναφορικά με τη θαλάσσια ρύπανση και την προστασία της θάλασσας της Μεσογείου [4,5].

Βέβαια υπάρχουν συμφέροντα. Τοπικά μικροσυμφέροντα... Γιατί όπως λένε κάποιοι «5-10 οικογένειες τρώνε ψωμί»... Και ποιός είπε σε αυτές τις οικογένειες πως ο τόπος τους ανήκει; Και ποιος τους είπε πως όταν μία παράνομη δραστηριότητα φέρνει κέρδος, αυτό νομιμοποιείται; Ή πως η πολιτεία και οι φορείς της δεν πρέπει να λάβουν τα μέτρα τους; Υπάρχουν διαφόρων λογής παράνομες δραστηριότητες και εμπόρια ανά τον κόσμο. Οι κυβερνήσεις δεν πρέπει να παίρνουν τα μέτρα τους για την πάταξη αυτών των φαινομένων;

Βέβαια δεν είναι δύσκολο κάποιοι πλοιοκτήτες, που επιζητούν την παράνομη και άναρχη αγκυροβολία και λιμενισμό, να πληρώσουν και κάποιες συνειδήσεις. Γιατί πηγές μέσα από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας δηλώνουν πως είναι ΜΕΓΑΛΑ τα συμφέροντα...Τη στιγμή που ετοιμάζουν Ειδικό Κανονισμό Λιμένος, για να επέλθει ισορροπία και να «θριαμβεύσει το δίκαιο», όπως πάντα συμβαίνει στη χώρα αυτή! Για να νομιμοποιήσουν το αγκυροβόλιο και τις λιμενικές εργασίες, και με τη σφραγίδα του Υπουργείου. Γιατί κατά τα λεγόμενα των αρμοδίων του Υπουργείου, τα συμφέροντα είναι πολύ μεγάλα...

Εν όψει : ΠΕΛΑΓΙΚΟΣ ΚΑΡΧΑΡΙΑΣ ΑΛΕΠΟΥ – Λιμανάκι Νεάπολης 31/10/13 (Alopias Pelagicus)

Ἡ Οἰ­κο­νο­μί­α τοῦ Λό­γου

 Του Στέφανου Τακτικού*

 .

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΚΟΥΣ νὰ μι­λᾶ­νε ὅ­λο γιὰ λε­φτά. Μι­λοῦν χω­ρὶς στα­μα­τη­μό, λὲς καὶ δου­λεύ­ουν μὲ κέρ­μα­τα. Πλη­ρω­μέ­νες ἀ­παν­τή­σεις, λό­για ποὺ ἀν­ταλ­λάσ­σον­ται τοῖς με­τρη­τοῖς – εἶ­ν’ ὅ­λο γιὰ κά­ποι­α δο­σο­λη­ψί­α· χω­ρὶς λό­γο, τζάμ­πα καὶ βε­ρε­σὲ —δη­λα­δὴ νά ’χου­με νὰ λέ­με— με­τα­ξὺ φί­λων ποὺ δὲν χα­ρί­ζον­ται. Τὰ στό­μα­τα ἀ­νοί­γουν δι­ά­πλα­τα σὰν νὰ βγά­ζουν τὴ γλώσ­σα κο­ρο­ϊ­δευ­τι­κά· οἱ ἦ­χοι μοιά­ζουν ἄ­ναρ­θροι σὰν ν’ ἄ­νοι­γε τὸ συρ­τά­ρι τα­μεια­κῆς μη­χα­νῆς. Κυ­κλο­φο­ρεῖς ἀ­νά­με­σα στὸ πλῆ­θος λα­θραῖ­α, νι­ώ­θον­τας σὰν πλα­στὸ χαρ­το­νό­μι­σμα κι ἐ­κεῖ ξε­χω­ρί­ζεις, σὰν κλέ­φτης ποὺ και­ρο­φυ­λα­κτεῖ ἐ­νῶ ἐ­κεῖ­νοι σὲ ἀ­γνο­οῦν ἀ­νύ­πο­πτοι, προ­ερ­χό­με­νες ἀ­πὸ δε­ξιὰ καὶ ἀ­ρι­στε­ρά, φρά­σεις νὰ κου­δου­νί­ζουν μὲ τὸν ἦ­χο ποὺ κά­νει ἕ­να κέρ­μα ποὺ πέ­φτει στὸ πλα­κό­στρω­το. Ἀ­πὸ τὶς φτη­νὲς ὑ­πο­σχέ­σεις τῆς πο­λι­τι­κῆς μέ­χρι τὸ πε­ζο­δρό­μιο, τὰ λό­για πέ­φτουν στὸ κε­νό. Στὴν ἀ­γο­ρὰ ὅ­λοι μι­λοῦν ἀ­νά­με­σα στὰ δόν­τια σὰν νὰ δαγ­κώ­νουν κάλ­πι­κο νό­μι­σμα – ἢ καὶ ἐ­φαρ­μό­ζουν πι­στὰ τὸ δόγ­μα: «ἡ σι­ω­πὴ εἶ­ναι χρυ­σός». Τὰ λό­για τους, ὅ­ταν μι­λᾶ­νε γιὰ λε­φτὰ —δη­λα­δὴ πάν­το­τε ἀ­νε­ξαι­ρέ­τως— εἶ­ναι ἡ ἴ­δια τους ἡ σι­ω­πή – ἐ­ξαρ­γυ­ρω­μέ­νη, κε­λα­η­δών­τας σὰν ζε­στὸ συ­νάλ­λαγ­μα.

       Τὸ ἀ­φεν­τι­κὸ εἶ­χε φύ­γει γιὰ κεῖ ὅ­που δὲν περ­νᾶ­νε λε­φτὰ καί, μέ­χρι νὰ ἐκ­δη­λω­θεῖ ἐν­δι­α­φέ­ρον γιὰ τὴν ἐ­κμε­τάλ­λευ­ση τῶν λου­τρῶν, τὸ κοι­νὸ ἔμ­παι­νε ἐ­λεύ­θε­ρα – ἔ­λει­πε ὁ σκύ­λος πού, τὸ Χει­μώ­να, φύ­λα­γε σὰν Κέρ­βε­ρος καί, περ­νών­τας τὴν καγ­κε­λό­πορ­τα, ἦ­ταν σάν, ἐν τῇ ἀ­που­σί­ᾳ του, νὰ εἰ­σερ­χό­σουν λα­θραῖ­α στὸν κά­τω κό­σμο, ὅ­που οἱ ψυ­χές, μ’ αὐ­τὴν τὴ σι­ω­πὴ τοῦ βυ­θοῦ, ἔ­στε­καν ἀ­μί­λη­τες ἤ, σὰν νὰ ‘ταν τὰ φαν­τά­σμα­τα τῶν ἀλ­λο­τι­νῶν λου­ο­μέ­νων ποὺ ’χαν γί­νει ἀ­φρός, ψι­θύ­ρι­ζαν μυ­στή­ρια καὶ ἀ­κα­τά­λη­πτα μὲ τὴ βο­ὴ τῶν κυ­μά­των, σ’ αὐ­τὸ τὸ δι­φο­ρού­με­νό τους πή­γαι­ν’ ἔ­λα, τὸ αἰ­ώ­νιο πού, ὅ­μως, δή­λω­νε ὅ­τι ὅ­λα ἦ­ταν πα­ρο­δι­κά, ὅ­πως ἐ­κεῖ­να ἔρ­χον­ταν καὶ πα­ρέρ­χον­ταν.

Παραδοσιακό αλώνισμα, στη Γορτυνία…..

Το αλώνισμα «ξέμεινε» σαν λέξη, αποστασιοποιημένη από το παραδοσιακό περιεχόμενό του… Τώρα πλέον «αλωνίζουν» τις εκλογικές τους περιφέρειες οι υποψήφιοι βουλευτές, «αλωνίζουν» τα γήπεδα οι επιθετικοί παίχτες, «αλωνίζουν» τις χρηματαγορές οι μεγαλοτραπεζίτες….

Να όμως που κάποιοι ενδιαφέρονται να παρουσιάσουν  ένα παλιό-καλό αλώνισμα χωρίς εισαγωγικά, πρωτίστως για να δείξουν τις ρίζες των κοινωνιών αλλά και την τεχνολογική απόσταση που διανύθηκε από τη παραδοσιακή αγροτική κοινωνία. Ωραίο το θέμα και ωραίο το θέαμα, κατά πως έδειξαν οι εκφάνσεις του τα προηγούμενα χρόνια…

Το αυθεντικό λοιπόν αλώνισμα θα γίνει  στο Βαλτεσινίκο Γορτυνίας, την επομένη της Παναγίας (Σάββατο 16 Αυγούστου) και  ώρα 10:30. Η διοργάνωση γίνεται από τον  Δήμο Γορτυνίας και κάθε χρόνο προσελκύει αρκετό κόσμο, μικρούς και μεγάλους. Στο έθιμο  συμμετέχει σχεδόν όλο το χωριό, μετά δε επακολουθεί  γλέντι και φαγητό....

Η αναβίωση του παλιού τρόπου αλωνίσματος με τα άλογα,  γίνεται σε πλακόστρωτο αλώνι που βρίσκεται πολύ κοντά στο Μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Τα παιδιά και όποιος άλλος θέλει, μπορεί να συμμετάσχει στο αλώνισμα, ανασηκώνοντας τα θερισμένα στάχυα με το δίκρανο την ώρα που τα άλογα κάνουν τον κύκλο τους γύρω γύρω στο αλώνι. Ειδικά για τα παιδιά της πόλης, η δραστηριότητα αυτή είναι πηγή μεγάλης χαράς και ενθουσιασμού, καθώς τους δίνει την ευκαιρία να συμμετέχουν ενεργά σε μια αυθεντικά παραδοσιακή δραστηριότητα, σε στενή επαφή με τα άλογα, τις εικόνες και τις μυρωδιές της φύσης.

Στους μικρούς φίλους μας  μαθαίνει κάτι για τον τόπο τους, για την παλαιότερη αγροτική ζωή, για την παράδοση, για το μεθυστικό δέσιμο της γης με τα ζώα και τον άνθρωπο. 

Για τον Δεκαπενταύγουστο  προγραμματίζονται [Facebook: Πολιτιστικός Σύλλογος Βαλτεσινιωτών «η Κοίμηση της Θεοτόκου»

http://www.facebook.com/168296093242825]

   οι  παρακάτω εκδηλώσεις :

Ἡ λε­μο­νιά

Του Κρίστη Ελαίου*

 .

ΞΥΠΝΗΣΑ τὸ με­ση­μέ­ρι μὲ τὰ ὄ­νει­ρα νὰ μὲ γυ­ρί­ζουν ὅ­λο τὸ βρά­δυ, ζα­λι­σμέ­νος ἀ­πὸ τὸν κα­πνὸ ποὺ εἶ­χα ρου­φή­ξει ὣς ἀρ­γὰ τὸ πρω­ί. Ἄ­νοι­ξα τὰ πα­ρά­θυ­ρα νὰ μπεῖ ὁ φρέ­σκος ἀ­έ­ρας, ἔ­ρι­ξα δυ­ὸ κου­τα­λι­ὲς κα­φὲ μέ­σα στὴ κού­πα μου. Ἡ πό­λη ἦ­ταν ἀ­κό­μα ἐ­κεῖ, ὅ­λα κα­νο­νι­κὰ καὶ συγ­χρο­νι­σμέ­να, τὰ μα­γα­ζιὰ μὲ τοὺς ἐμ­πό­ρους στὴν πόρ­τα νὰ ἀ­δη­μο­νοῦν, τὸν ζη­τιά­νο νὰ πει­νά­ει, τὴ λε­μο­νιὰ στὸν ὑ­παί­θριο νὰ εἶ­ναι γε­μά­τη ἀ­πὸ φρέ­σκα καὶ μυ­ρω­δά­τα λε­μό­νια. Αὐ­τὴ ἡ λε­μο­νιά, μοῦ ἔ­χει κά­νει φο­βε­ρὴ ἐν­τύ­πω­ση, μέ­σα στὸ τσι­μέν­το στέ­κει ἀ­γέ­ρω­χη καὶ πε­ρή­φα­νη γεν­νών­τας κά­τι καρ­ποὺς ποὺ ἀ­κό­μα καὶ ὁ πιὸ ἐ­πι­δέ­ξιος ἀ­γρό­της, θὰ τοὺς ζή­λευ­ε. Μὲ πῆ­ρες τη­λέ­φω­νο νὰ μὲ κα­λη­με­ρί­σεις, ὅ­πως πάν­τα. Σή­με­ρα δὲν εἶ­χα δι­ά­θε­ση νὰ βά­λω σὲ τά­ξη τί­πο­τα, οὔ­τε τὴ λάν­τζα στὸ νε­ρο­χύ­τη, οὔ­τε τὰ πε­τα­μέ­να ροῦ­χα. Τὸ κά­θε τὶ ποὺ βρί­σκε­ται μπρο­στά σου, θυ­μί­ζει κά­τι ἀ­πὸ τὸ πα­ρελ­θόν, κά­τι ποὺ ἔ­ζη­σες καὶ ξαφ­νι­κὰ ζων­τα­νεύ­ει μέ­σα ἀ­πὸ δι­ά­φο­ρα ἁ­πλὰ κα­θη­με­ρι­νὰ τί­πο­τα, οἱ εἰ­κό­νες, τὰ λό­για, ὅ­λα ἔ­χουν τὸν λό­γο τους. Παγ­κρά­τι ὥ­ρα 12:00. Ἔ­ρι­ξα μιὰ μα­τιὰ στὶς εἰ­δή­σεις, ἡ ἱ­στο­ρί­α ἀ­κό­μα δη­μι­ουρ­γεῖ, ἔ­στω κι ἂν πα­λεύ­ει γι’ ἄλ­λα ἀ­πὸ αὐ­τὰ ποὺ εἶ­χαν γρα­φτεῖ. Αὐ­τὸ πα­ρα­τή­ρη­σα ἐ­νο­χλοῦ­σε καὶ τοὺς μὲν καὶ τοὺς δέ, κα­νεὶς δὲν εἶ­ναι ἱ­κα­νο­ποι­η­μέ­νος ὅ­ταν δι­α­ψεύ­δε­ται... «Ἡ ἀ­νάγ­κη νὰ ἔ­χεις πάν­τα δί­κιο σφρα­γί­δα ἑ­νὸς χυ­δαί­ου πνεύ­μα­τος» εἶ­χε γρά­ψει ὁ Κα­μύ, μᾶλ­λον ἐν­νο­οῦ­σε τὴν ἀ­νάγ­κη τοῦ σύγ­χρο­νου πνεύ­μα­τος γιὰ τὴν χυ­δαι­ό­τη­τά του· πε­ρί­ερ­γο, πὼς κά­ποι­οι ἄν­θρω­ποι πι­στο­ποί­η­σαν τὴ θε­ω­ρί­α τους μὲ τὴ ἴ­δια τους τὴ ζω­ή… Αὐ­το­κι­νη­τι­στι­κὸ δυ­στύ­χη­μα, «Τὸ πα­ρά­λο­γο πα­ρα­μο­νεύ­ει σὲ κά­θε στρο­φή» εἶ­χες πεῖ καὶ εἶ­χες δί­κιο, γιὰ αὐ­τὸ καὶ δὲν ἤ­σουν χυ­δαῖ­ο πνεῦ­μα. Στὴν Ἑλ­λά­δα τοῦ σή­με­ρα τώ­ρα, μιὰ χώ­ρα ποὺ ἔ­χει πέ­σει πά­νω της ὅ­λος ὁ κό­σμος, γύ­ρω της χο­ρεύ­ουν ἐ­πα­να­στά­σεις, ἐ­ξε­γέρ­σεις, με­τα­τρο­πές, οἰ­κο­νο­μι­κὰ προ­γράμ­μα­τα, σω­τῆ­ρες, καὶ Σω­τη­ρί­ες, ἄ­σπον­δοι φί­λοι, κι αὐ­τὴ κρα­τά­ει ἀ­κό­μα πα­ρα­τη­ρή­τρια τοῦ που­θε­νά, σὰν νὰ ψά­χνει νὰ βρεῖ τὸ δρό­μο της μέ­σα σὲ αὐ­τὴ τὴ δί­νη, εἶ­ναι πε­ρί­ερ­γο, μοῦ θυ­μί­ζει τὴ λε­μο­νιά μου,

ΚΑΚΟ (ΔΙΟΙΚΗΣΗ +ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ) στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης…..

Με  ερώτησή τους, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Άννα Χατζησοφιά, Μαρία Κανελλοπούλου, Ευαγγελία Αμμανατίδου-Πασχαλίδου, Τζένη Βαμβακά, Έφη Γεωργοπούλου-Σαλτάρη, Τάσος Κουράκης, Γιώργος Πάντζας, Μάνια Παπαδημητρίου και  Δέσποινα Χαραλαμπίδου,  αναφέρονται στα  βασικά αίτια της υποβάθμισης του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενός ιστορικού θεσμού με διεθνή πολιτιστική προσφορά, και ζητούν από τα αρμόδια υπουργεία τις σχετικές εξηγήσεις.

Ως πηγή των φαινομένων κακοδιοίκησης εντοπίζεται η μη εκπλήρωση της οριζόμενης από το νόμο (3905/2010) υποχρέωσης του Διοικητικού Συμβουλίου του Φεστιβάλ να εκδώσει, ήδη από το φθινόπωρο του 2011, τον εσωτερικό κανονισμό της λειτουργίας του. Εκτός, όμως, από την έλλειψη οργανογράμματος, για την οποία η Πολιτεία ουδέποτε αναζήτησε ευθύνες, το Φεστιβάλ δεν έχει προβεί καν στην, επίσης προβλεπόμενη από το νόμο, κάλυψη των διευθυντικών θέσεων των τεσσάρων τμημάτων του. Αποτέλεσμα αυτών των “παραλείψεων” ήταν η συγκέντρωση του συνόλου των διοικητικών αρμοδιοτήτων στα χέρια ολίγων και, συνεπώς, η λειτουργία του θεσμού σε καθεστώς μειωμένης διαφάνειας.

Νέα Μονοπάτια Πολιτισμού, από την «Ελληνική Εταιρεία»

Σίκινος: στο εκκλησάκι του Ελύτη, συντροφιά με τα ποιήματά του...

 Ορεινή Κορινθία: μαζεύουμε και απλώνουμε τη σταφίδα μαζί!

Στη Σίκινο και στην Ορεινή Κορινθία, η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος & Πολιτισμού εγκαινιάζει τα Μονοπάτια Πολιτισμού τα 2 τελευταία Σαββατοκύριακα του Αυγούστου  και απευθύνει μια ανοιχτή πρόσκληση στο ευρύ κοινό.

22 – 24 Αυγούστου 2014: ΣΙΚΙΝΟΣ 

7 μοναδικές διαδρομές σηματοδοτήθηκαν φέτος σ’ ένα από τα πιο όμορφα νησιά των Κυκλάδων.

Με επίκεντρο την Παναγία Παντοχαρά – το ξωκλήσι του Οδυσσέα Ελύτη – ένα 3ήμερο πρόγραμμα έχει διαμορφωθεί από την ΕΛΛΕΤ και τον Δήμο Σικίνου, ώστε οι επισκέπτες να γνωρίσουν το νησί μ΄ έναν καινούργιο τρόπο: Εσπερινός και αναγνώσματα του Ελύτη, περιηγήσεις στα μονοπάτια, επισκέψεις/ξεναγήσεις στο ξεχωριστό μνημείο της Επισκοπής και στο Μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής, μουσική με παραδοσιακά όργανα και Σικινιώτικα τραγούδια στο παλιό οινοποιείο. Η Σίκινος μας υποδέχεται σε μια διαφορετική γιορτή!  

30-31 Αυγούστου 2014: ΟΡΕΙΝΗ ΚΟΡΙΝΘΙΑ – Ψάρι

Γιορτάζουμε τα Μονοπάτια Πολιτισμού μαζί με τη συγκομιδή της κορινθιακής σταφίδας, το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου.

5 συναρπαστικές διαδρομές – 4 περιπατητικές και μια ποδηλατική – μας περιμένουν να τις ανακαλύψουμε και να χαρούμε την ομορφιά της Ορεινής Κορινθίας. Παράλληλα, η ΕΛΛET και οι κάτοικοι του Ψαρίου μας προσκαλούν στην 1η Γιορτή Κορινθιακής Σταφίδας! Στο κέντρο παραγωγής της σταφίδας από τα αρχαία χρόνια, θα περπατήσουμε σε μονοπάτια στους ιστορικούς αμπελώνες, θα βιώσουμε τον Τρύγο μαζεύοντας και απλώνοντας την σταφίδα με ντόπιους παραγωγούς, θα επισκεφθούμε τη σχετική έκθεση φωτογραφίας, θα δούμε και θα μάθουμε πολλά!        

Πληροφορίες:κα Κ. Στεμπίλη -  Τηλ: 210 - 32 25 245 & 210 - 32 26 693.

www.ellet.gr          www.monopatiapolitismou.gr

Το ΑΓΡΟΡΑΜΑ πάει Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης

Από  6 Σεπ 2014, μέχρι 14 Σεπ 2014, όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, όπου οι «μικροί», προσαρμοσμένοι στην οικονομική συγκυρία της εποχής, «τολμούν» να σηματοδοτήσουν την Ελλάδα της δημιουργίας και της ελπίδας.

Το όραμα του Νικολάου Γερμανού, η μετεξέλιξη της Εμποροπανήγυρης της Θεσσαλονίκης, με άφθονη «μαύρη μπύρα» (έτσι την λέγανε τότε), στην δύσκολη μετάβαση από τις θερινές δραστηριότητες στο φθινόπωρο των σχολείων, με τα πρωτοβρόχια, μακράν των δεινοσαύρων των κρατικών επιχειρήσεων, έχει χώρο και για τους «μικρούς», που δίνουν προοπτική στην τοπική ανάπτυξη με αυτάρκεια και βιωσιμότητα.

Το ΑΓΡΟΡΑΜΑ είναι η προσομοίωση ενός μικρού  εκθεσιακού/περιστασιακού αγροτικού χωριού, που μπορεί περιλάβει όλες, τις οικονομικές και άλλες, δραστηριότητες μιας κοινωνίας ανθρώπων, στην πραγματική οικονομία. Πρωτοπαρουσιάσθηκε το 2003 στην προσπάθεια προβολής  της EXPO2008 και έκτοτε παρουσιάζεται τακτικά σε εκθέσεις προβάλλοντας κυρίως αγρότες, παραγωγούς και μεταποιητές προϊόντων (τρόφιμα, ποτά, τεχνήματα κλπ), επί μέρους δραστηριότητες αγροτών, όπως γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία, δασοκομία, βιοκαλλιεργητές, παραγωγή ενέργειας, οινοποιούς, αγροτουριστικές δραστηριότητες (ξενώνες, καφενεία, εστιατόρια, ταβέρνες, περιηγήσεις, πολιτιστικά κλπ), επισκέψιμα αγροκτήματα, εκδόσεις, εφημερίδες και άλλα έντυπα, ομάδες παραγωγών, συνεργατικές προσπάθειες, Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις, οργανωτές εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων .

Η  συμμετοχή στο  ΑΓΡΟΡΑΜΑ δεν προϋποθέτει κάποιου  είδους συνδρομή ή εγγραφή, πλέον του κόστους συμμετοχής στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Η  όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή μικροεκθετών επιτρέπει καλύτερη διαπραγματευτική θέση σε μια σκληρά ανταγωνιστική οικονομία της αγοράς, και έτσι οι «μικροί» μπορούν να επιτύχουν συμμετοχή με «μικρούς» χώρους μαζί με τους μεγάλους σε μεγάλες εκθέσεις. Είναι μια άτυπη μορφή περιστασιακού συνεργατισμού, χωρίς συνεταιριστικές ή άλλες δεσμεύσεις, που προσπαθεί να τηρήσει τις συνεταιριστικές αρχές  όπως εξελίχθησαν στον χρόνο από την εποχή του πρώτου καταναλωτικού συνεταιρισμού στο Rochdale. Οι συνεταιριστικές αρχές είναι: η εθελοντική & ανοικτή συμμετοχή, ο δημοκρατικός έλεγχος των μελών, η οικονομική συμμετοχή , η αυτονομία και ανεξαρτησία, η εκπαίδευση, κατάρτιση & πληροφόρηση και το κοινοτικό ενδιαφέρον [ www.diktio-kapa.dos.gr ]

 Πληρ: Ανδροκλής Γιάτσογλου, 2310 271950, 6943834921, agrorama@otenet.gr Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382

ΠΑΜΕ ΒΟΛΤΑ ….

Μου αρέσει η προγραμματική δήλωση της καλαματιανής ομάδας ΠΑΜΕ ΒΟΛΤΑ, που οργανώνει βόλτες στη φύση, στον πολιτισμό αλλά και στην ιστορία της Καλαμάτας….

Άκουσον- άκουσον τι λένε, όχι για την τρέχουσα αλλά για την επόμενη βόλτα :

ΚΑΝΟΥΜΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ !

ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΡΙΓΥΡΩ !

«Δε θα σας αφήσουμε σε χλωρό κλαρί μέχρι να μάθετε την ιστορία της πόλης !

Η επόμενη περιήγηση θα γίνει στην ''Τρούμπα'' της Καλαμάτας (κακόφημα μπαρ απ' τις αρχές του αιώνα έως και λίγο μετά τον πόλεμο). Ρωτήστε τους παππούδες σας, μαζεύουμε στοιχεία. Μάθαμε και που ήταν το πρώτο ''καφέ-σαντάν'' ! Το 1900, στην οδό Σφακτηρίας και Καπετάν Κρόμπα, εκεί που αλλοδαπές καλλονές αοιδοί ξεμυάλιζαν τους Καλαματιανούς. Θα σας τα μαρτυρήσουμε όλα !»

Πολύ ενδιαφέρουσα αυτή η προσπάθεια παρουσίασης των παραδοσιακών μουρντάρηδων-  παππούδων και προπάππων -   αλλά επίσης ενδιαφέρουσα η επικείμενη βόλτα, το Σάββατο, 9 Αυγούστου : 

Διατάξεις για τον καθορισμό οριογραμμής αιγιαλού, παλαιού αιγιαλού και ζώνης παραλίας.

  

Στα γραφεία του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος, την Παρασκευή 1/8/2014, πραγματοποιήθηκε συνάντηση εργασίας εκπροσώπων του δικτύου ‘ΑΚΤΕΣ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ’ (Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος, ΕΛΚΕΘΕ, Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, Ορνιθολογική Εταιρεία, κ. Νίκος Νούσιος, τ. Δντής του Υπουργείου Οικονομικών, τοπογράφος-μηχανικός ΕΜΠ της Γεν. Δ/νσης Δημόσιας Περιουσίας και Εθνικών Κληροδοτημάτων), με αντικείμενο τη μελέτη του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών με τίτλο «Μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, οργανωτικά θέματα Υπουργείου Οικονομικών και άλλες διατάξεις», κατά το μέρος που αφορά την τροποποίηση διατάξεων του Νόμου 2971/2001 σχετικά με τη διαδικασία χάραξης της οριογραμμής αιγιαλού, παραλίας και παλαιού αιγιαλού.

Κατ’ αρχάς το Δίκτυο επισημαίνει ότι η παράκτια ζώνη αποτελεί ένα ενιαίο και δυναμικό οικοσύστημα, εξαιρετικά ευαίσθητο από τη φύση του (λιθολογική σύσταση, προσπίπτων κυματισμός, τροφοδοσία από την ενδοχώρα κ.λπ.), το οποίο αποσταθεροποιείται εύκολα και ανεπανόρθωτα από κάθε ανθρώπινη παρέμβαση (βλ. παρακάτω, Σημείωμα Καθ. Γιώργου Χρόνη -τ.Πρόεδρος ΕΛΚΕΘΕ, μέλος Επιστημονικού Συμβουλίου του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος).

Για το λόγο αυτό, η διαδικασία χάραξης οριογραμμών αιγιαλού, παραλίας και παλαιού αιγιαλού αποτελεί εξαιρετικά παρωχημένη, μονοσήμαντη και ανεπαρκή απόπειρα προστασίας της παράκτιας ζώνης, ιδιαίτερα σήμερα που υπάρχει, αφ’ ενός, μεν υποχρέωση της χώρας (Πρωτόκολλο για ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών της Μεσογείου, που έχει κυρωθεί από την ΕΕ, Απόφαση Συμβουλίου της 4/12/2008) για ολοκληρωμένη διαχείριση της παράκτιας ζώνης, αφ’ ετέρου δε, διαθέσιμη επιστημονική γνώση και τεχνολογία την οποία οφείλει να αξιοποιήσει το κράτος.

Σε κάθε περίπτωση, οι προτεινόμενες διατάξεις εμφανίζουν σοβαρά προβλήματα, τα κυριότερα από τα οποία είναι τα ακόλουθα.

Και γ@μώ την ποδοσφαιρική αφήγηση……

Περιοδικό ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ, τεύχος 171,Απρίλιος 2014, αφιέρωμα στη Θεσσαλονίκη, «Περί Θεσσαλονίκης αλλά από μακριά», άρθρο του Βασίλη Τσιαμπούση : «Χαλίκια εκ του έρματος»

…..Κάθομαι στη θέση μου και κυτάζω γύρω. Ευτυχώς τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ, κατ’ απαίτηση της Αστυνομίας, τους μάντρωσαν στο τελευταίο βαγόνι, που μάλιστα δεν έχει πρόσβαση στα προηγούμενα. Την ώρα που το τραίνο ξεκινά σκάζουν δυο κροτίδες και ακούγονται υβριστικά συνθήματα κατά του Ολυμπιακού και του Άρη. Έπειτα βυθίζονται όλα στη σιωπή του ταξιδιού. «Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια, τους πάτησε το τραίνο….», κι ανοίγω τον φορητό υπολογιστή μου για να δουλέψω….

Η αμαξοστοιχία  φθάνει στην Αθήνα ξημερώματα. Οι νεαροί του ΠΑΟΚ με μάτια πρησμένα απ΄το ξενύχτι και τις ουσίες έχουν κατέβει από το βαγόνι κι αρχίζουν να γεμίζουν τις τσέπες τους με χοντρά χαλίκια εκ του έρματος της γραμμής. Προφανώς θέλουν να τα έχουν πρόχειρα για εκσφενδόνιση κατά την ώρα του αγώνα ή και πρωτύτερα. Ένας σιδηροδρομικός προσπαθεί , με το καλό, να τους συνετίσει: «Ρε παιδιά, μ’ αυτά θα σκοτώσετε καναν άνθρωπο. Και υπάρχει φόβος να γίνει ζημιά και στις γραμμές…»

      Ο αρχηγός των οπαδών προσπαθεί να συμβιβάσει τα πράγματα. Κάποια στιγμή στρέφεται στον σιδηροδρομικό και του λέει με σοβαρότητα :  «Αν κερδίσει ο ΠΑΟΚ , μάστορα, τα χαλίκια θα τα φέρουμε πίσω και θα τα βάλουμε στη θέση τους. Σου δίνω το λόγο της ΠΑΟΚτσίδικης τιμής μου !»

Το Σαν Φρανσίσκο , ο ηθοποιός Sean Penn και τα διατηρητέα μπαρ….

 

Σημείωση ΟΙΚΟΛΟΓΕΙΝ : Η εξέλιξη των υποδομών αναψυχής παρουσιάζει έναν έντονο δυναμισμό, όμως υπάρχουν στοιχεία αυτών των υποδομών  που αποδεικνύονται μακράς πνοής, που δεν επιδέχονται αντιγραφή και που αποβαίνουν  «κλασικά» και διατηρητέα.

*Άρθρο της theGuardian, τη μετάφραση επιμελήθηκε ο Μανώλης Τσαγκαράκης. 

http://www.citybranding.gr/2014/06/sean-penn.html#more 

Το πρόγραμμα «Legacy Bars and Restaurants» το οποίο είναι μια πρωτοβουλία διάσωσης των μπαρ της καλιφορνέζικης πόλης, αποτελεί μέρος ενός παγκόσμιου κινήματος, από τη Βαρκελώνη μέχρι το Μπουένος Άιρες για τον εντοπισμό και την προστασία σημείων με κοινωνικό ενδιαφέρον.

Το Ιταλικό Tosca Café του Σαν Φρανσίσκο είναι γνωστό για πολλά πράγματα - κυρίως για το jukebox του που είναι εφοδιασμένο με μουσική όπερας, και μια εντυπωσιακή ασημί μηχανή espresso που σερβίρει ένα ιδιαίτερo ρόφημα: μπέρμπον. Υπάρχει επίσης μια φήμη για μια νύχτα, πολύ καιρό πριν, όταν ο ηθοποιός Sean Penn φέρεται να άνοιξε μια τρύπα στον τοίχο αυτού του μυθικού μπαρ του North Beach με ένα πιστόλι.

Ακόμη και σε μια πόλη που φημίζεται για τη συνεχή μεταμόρφωση της, η αναγέννηση του Tosca αποτελεί είδηση. Όταν ο επί χρόνια ιδιοκτήτης βρέθηκε να χρωστάει, ο Penn – ένας τακτικός πελάτης - κάλεσε μερικούς φίλους του να βοηθήσουν την επιχείρηση. Το φημισμένο δίδυμο των σεφ της Νέας Υόρκης ο April Bloomfield και ο Ken Friedman έλαβαν δράση για όλη τη περσινή χρονιά και υπό την καθοδήγησή τους η ανακαίνιση του Tosca και το νέο μενού έτυχε θετικής αποδοχής από τους θαμώνες και τους τουρίστες.

Το Tosca είναι ένα από τα μπαρ της πόλης που έχουν συγκεντρώσει μεγάλη προσοχή κατά τη διάρκεια της πιο πρόσφατης ανάπτυξης του Σαν Φρανσίσκο - αλλά από την άποψη ότι είναι από τα λίγα που δεν έχουν κατεδαφιστεί! Ισορροπεί δύσκολα: ενώ οι πόλεις συνεχώς μεταβαλλόνται, μειώνοντας και αυξάνοντας το μέγεθός τους σε τακτά χρονικά διαστήματα, η αλλαγή δεν σημαίνει πάντα πρόοδο.

[Εν όψει : Χάρτης με τα δεκάδες 40χρονα μπαρ, καφετέριες και εστιατόρια εγγεγραμμένα στη λίστα του San Francisco Heritage. Legacy Bars and Restaurants website.]

Miα φάρμα εκτροφής 4500 μινκ στη Δανία, δίπλα σε ανεμογεννήτριες.

Με κάθε επιφύλαξη για την πηγή, αναδημοσιεύουμε από τον ιστότοπο «Λιγνίτης, ο δικός μας μαύρος χρυσός»:

"Η εκτροφή γουνοφόρων ζώων είναι μια δραστηριότητα που έχει αναπτυχθεί πολύ στη Δανία… Όπως  αναφέρει Δανέζικη ιστοσελίδα, προβλήματα εμφανίστηκαν σε μια φάρμα εκτροφής 4.500 μινκ στο Tiphedevej, κοντά στο Vildbjerg. Πέρυσι το φθινόπωρο εγκαταστάθηκαν σε μικρή απόσταση, μόλις 328μ., τέσσερις μεγάλες ανεμογεννήτριες Vestas V112, ισχύος 3MW και ύψους 140μ. η κάθε μία.

Στην αρχή παρατηρήθηκε αλλαγή στη …συμπεριφορά των ζώων, έγιναν πολύ πιο επιθετικά απ’ ό,τι συνήθως, με αποτέλεσμα να αλληλοεπιτίθενται, να καταστρέφεται η γούνα τους και κάποια να πεθαίνουν.

Το θέμα έφτασε τον περασμένο Ιανουάριο στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Δανέζικης Βουλής, αλλά η Vestas είναι πολύ μεγάλη εταιρεία και η υπόθεση παρακάμφθηκε….

Το Μάιο ωστόσο, στην ίδια φάρμα, παρατηρήθηκε μεγάλο ποσοστό αποβολών και πρόωρων γεννήσεων παραμορφωμένων εμβρύων.

Η πιο συχνή παραμόρφωση ήταν η έλλειψη ματιών. 1600 νεκρά έμβρυα σε σύνολο 4500 εκτρεφόμενων ζώων κι αφού έχει προηγηθεί η επιθετική συμπεριφορά των ζώων, με τις επιπτώσεις στα γουνοδέρματα, σημαίνουν οικονομική καταστροφή για τη φάρμα.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Του Κάρολου Τσίζεκ

Πέφτουν τα σύκα απ’ τη συκιά,

κανείς δεν τα μαζώνει,

πλήττει στο σπίτι η κοπελιά,

νοιώθει έρημη και μόνη,

σαν ώριμος καρπός μεστή,

που αν δεν τον δρέψει κάποιος,

στο χώμα αύριο ίσως κυλιστεί,

αχρείαστος και σάπιος

ΔΥΟ ΕΛΛΗΝΕΣ, στο Κ2

Το 1841 ο Τζωρτζ Έβερεστ θα κάνει έναν πρώτο υπολογισμό του ύψους μιας «κορυφαίας κορυφής» των Ιμαλαϊων, κι αυτή  θα πάρει το όνομά του : Έβερεστ, στη θέση του τοπικού ονόματος «Τσομολούνγκα». Στην πορεία του χρόνου δεν θα εκλείψουν οι αμφισβητήσεις για το ποια είναι η «κορυφαία των κορυφών», με …αποκορύφωμα την άποψη ομάδας Αμερικανών Ορειβατών που υποστήριξαν το 1986 ότι η κορυφή Κ2 ήταν υψηλότερη του Έβερεστ κατά 84 μέτρα ! Όμως η ποσότητα εδώ δε μετράει .Σε αυτήν την εδαφική έξαρση με τις ασύλληπτες  καταιγίδες και το διαστημικό μικροκλίμα – αν μπορεί να ειπωθεί κάτι τέτοιο ! – θα ανέβουν δυο Έλληνες, που δυσκολεύομαι να τους πω «ηρωϊκά ελληνόπουλα» γιατί το εγχείρημα απαιτεί απίθανα κότσια και απίθανη σωματική πολυκαλλιέργεια , σε βάθος χρόνου… Ήταν 26 Ιουλίου 2014 και ήταν οι  Αλέξανδρος Αραβίδης και ( πίσω του) ο Πάνος Αθανασιάδης , που  προτιμησε να υποχωρησει 150μ. από την κορυφή στα 8460μ. επιλέγοντας την ασφαλή του κατάβαση, παρά μια επίφοβη συνέχιση της προσπαθειας. Γράφει ο Mίλτος Ζέρβας, στο περιοδικό "Ανεβαίνοντας", όπερ τσιτάρει ο Βασίλης Ζωγόπουλος, του Συνδέσμου Ελλήνων Ορειβατών Πάτρας «Ωλενός» : 10 χρονια μετά το Everest 2004, η ελληνική ορειβασια κάνει ένα μεγάλο βημα, πατωντας στη κορφη ενός βουνού "μύθος", άπιαστο όνειρο για πολλούς. Μπράβο στα δυο παιδιά, που χωρίς ιδιαίτερα χρήματα, εξοπλισμό και βοήθεια, επιμείνανε και τα καταφέρανε.