Η Σώτη Τριανταφύλλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957. Σπούδασε φαρμακευτική στην Αθήνα, ιστορία και πολιτισμούς στο Παρίσι, ιστορία της αμερικανικής πόλης στη Νέα Υόρκη καθώς και γαλλική φιλολογία στην Αθήνα. Έχει γράψει τρεις συλλογές διηγημάτων (Μέρες που έμοιαζαν με μανταρίνι, Το εναέριο τρένο στο Στίλγουελ, Άλφαμπετ Σίτυ), δύο βιβλία για τον κινηματογράφο (Κινηματογραφημένες πόλεις, Ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου 1976-1992), δέκα μυθιστορήματα (Σάββατο βράδυ στην άκρη της πόλης, Αύριο, μια άλλη χώρα, Ο υπόγειος ουρανός, Το εργοστάσιο των μολυβιών, Φτωχή Μάργκο, Άλμπατρος, Κινέζικα κουτιά, Λίγο από το αίμα σου, Για την αγάπη της γεωμετρίας, Σπάνιες γαίες), που έγιναν τα περισσότερα μπεστ σέλερ, τις νουβέλες: Γράμμα από την Αλάσκα, Θάνατος το ξημέρωμα, Η φυγή, Συγχώρεση, Πιτσιμπούργκο, τα βιβλία για παιδιά: Η Μάριον στα ασημένια νησιά και τα κόκκινα δάση, Γράμμα από ένα δράκο, Η Μιλένα και το φρικτό ψάρι, και για εφήβους και νέους: Αφρικανικό ημερολόγιο, Μιλώντας με την Αλίκη για τη φιλοσοφία και το νόημα της ζωής. Μαζί με τον Ηλία Ιωακείμογλου, έγραψαν από κοινού τα βιβλία: Αριστερή τρομοκρατία, δημοκρατία και κράτος και Για τη σημαία και το έθνος. Τα άρθρα της στην εφημερίδα Athens Voice συγκεντρώθηκαν στον τόμο Η φοβερή τροπή των πραγμάτων.
Κάθε βιβλίο σας είναι διαφορετικό από τα προηγούμενα. Πώς γεννιέται η ιδέα για τη συγγραφή ενός βιβλίου;
Η αν-ωφελιμότητα της λογοτεχνίας: το να γράφει κανείς το ίδιο και το ίδιο βιβλίο όπου διαφαίνονται κληρονομημένες ιδέες κι όπου επαναλαμβάνονται κοινοτοπίες, εικόνες ζωής που κολακεύουν το αναγνωστικό κοινό. Τα βιβλία γεννιούνται, φυσικά, μέσα στο μυαλό μου με ποικίλες αφορμές: προσωπικές εμπειρίες, εμπειρίες άλλων, παρ’ ολίγον εμπειρίες, επιθυμίες, κοινωνικά γεγονότα, αναγνώσεις και ακαδημαϊκές σπουδές. Το μυαλό του ανθρώπου που γράφει λειτουργεί διαφορετικά από το μυαλό ενός γιατρού ή ενός μηχανικού. Οι συγγραφείς βλέπουν την καθημερινότητα σαν, δυνάμει, μια σειρά από ιστορίες.
